Στην ελληνορθόδοξη Al-Suqaylabiyah στη Χάμα τα παιδιά γιόρτασαν τον Λάζαρο

Τα παιδιά της ελληνορθόδοξης πόλης Al-Suqaylabiyah στην περιφέρεια της Χάμα γιόρτασαν με τον δικό τους παραδοσιακό τρόπο την Ανάσταση του Λαζάρου του Eléazar όπως τον αποκαλούν τοπικά.

Τα παιδιά σηκώθηκαν χαράματα συναντήθηκαν έφτιαξαν τα γκρουπάκια τους και διέσχισαν κατά ομάδες την πόλη και τα σοκάκια τραγουδώντας μπροστά από τις ανοιχτές πόρτες τον επίκαιρο ύμνο «Χαίρε Βηθανία  » που διεκτραγωδεί τα γεγονότα κατά την Ανάσταση του φίλου του Χριστού του Λάζαρου.

Οι νοικοκήρυδες τα φίλευαν με αυγά κλπ. Τα παιδιά έφεραν εικόνες στα χέρια κυρίως αυτή της Ανάστασης και ένα τάφο από χαρτόνι που πάνω είχε ένα σταυρό.

Στη Χάμα συχνές είναι οι μάχες που σε ορισμένες ζώνες συνεχίζονται σχεδόν αδιάκοπα.Οι ελληνορθόδοξες πόλεις Al-Suqaylabiyah και Mahardah πολλές φορές και πρόσφατα δέχθηκαν επιθέσεις με ρουκέτες εντός αστικής ζώνης με θύματα και τραυαματίες από ισλαμιστές αντάρτες. Οι Μονάδες Εθνικής Άμυνας της περιοχής δίνουν διαρκή κι επίπονο  αγώνα για να κρατήσουν μακριά τον αντίπαλο.Δεκάδες είναι μάρτυρες υπερασπιστές της πόλης ενώ δεν είναι και λίγοι οι νεόι της που μαρτύρησαν στον ιερό αυτό αγώνα μακριά από τον τόπο καταγωγής τους σε άλλα μέτωπα σε όλη τη Συρία υπηρετώντας από τις τάξεις του συριακού στρατού τα ίδια ιδανικά.

dimpenews.com

Συγκλονιστικές στιγμές στη Χάμα οι ελληνορθόδοξοι της Εθνικής Άμυνας υψώνουν το Χριστό και το λάβαρο της Αντίστασης

Συγκλονιστικές στιγμές από την εκκλησία της Παναγίας σε περιοχή της περιφέρειας της Χάμα στη Συρία. Εν πομπή σε καρότσα ημιφορτηγού περιβαλλόμενος από τιμητική φρουρά μαχητών των Μονάδων της Εθνικής Άμυνας οδηγείται ολόσωμη εικόνα του Χριστού στην εκκλησία της Παναγίας.Με τα λάβαρα στα χέρια η εκκλησία ντυμένη στο χακί από τους πατριώτες αντιστασιακούς που αντιπαρατάχθηκαν με σθένος στην εισβολή των χιλιάδων μουτζαχεντίν από ολη την οικουμένη. Οι στιγμές είναι κρίσιμες αλλά η ελπίδα υπερισχύει η πίστη περισσεύει.Μια αγκαλιά όλοι μαζί ο διοικητής των Μονάδων Εθνικής Άμυνας  της ελληνορθόδοξης πόλης  Mahardah στην περιοχή της Hama ο Simon Amwnaki , και οι κληρικοί που ηρωικά φέρουν την αποστολή της μαρτυρίας τους στην χειμαζόμενη από τις τόσες ανυπέρβλητες δοκιμασίες συριακή γη.Παρόντες και οι άνδρες του……

Ομοψυχία σθένος πίστη αγώνας ως την τελική Νίκη …..
dimpenews.com

Οι Σύριοι νικούν και η Δύση ...μούγκα στη στρούγκα

Palmyra's historic monumental arch. Bernard Gagnon

The biggest military defeat that isis has suffered in more than two years. The recapture of Palmyra, the Roman city of the Empress Zenobia. And we are silent. Yes, folks, the bad guys won, didn't they? Otherwise, we would all be celebrating, wouldn't we?
Less than a week after the lost souls of the 'Islamic Caliphate' destroyed the lives of more than 30 innocent human beings in Brussels, we should - should we not? - have been clapping our hands at the most crushing military reverse in the history of Isis. But no. As the black masters of execution fled Palmyra this weekend, Messers Obama and Cameron were as silent as the grave to which Isis have dispatched so many of their victims. He who lowered our national flag in honour of the head-chopping king of Arabia (I'm talking about Dave, of course) said not a word.
As my long-dead colleague on the Sunday Express, John Gordon, used to say, makes you sit up a bit, doesn't it? Here are the Syrian army, backed, of course, by Vladimir Putin's Russkies, chucking the clowns of Isis out of town, and we daren't utter a single word to say well done.
When Palmyra fell last year, we predicted the fall of Bashar al-Assad. We ignored, were silent on, the Syrian army's big question: why, if the Americans hated Isis so much, didn't they bomb the suicide convoys that broke through the Syrian army's front lines? Why didn't they attack Isis?

The US must recognise the Armenian genocide

“If the Americans wanted to destroy Isis, why didn't they bomb them when they saw them?” a Syrian army general asked me, after his soldiers' defeat  His son had been killed defending Homs. His men had been captured and head-chopped in the Roman ruins. The Syrian official in charge of the Roman ruins (of which we cared so much, remember?) was himself beheaded. Isis even put his spectacles back on top of his decapitated head, for fun. And we were silent then.
Putin noticed this, and talked about it, and accurately predicted the retaking of Palmyra. His aircraft attacked Isis - as US planes did not - in advance of the Syrian army's conquest. I could not help but smile when I read that the US command claimed two air strikes against Isis around Palmyra in the days leading up to its recapture by the regime. That really did tell you all you needed to know about the American "war on terror". They wanted to destroy Isis, but not that much.

How the West got it wrong as the Syrian civil war developed

So in the end, it was the Syrian army and its Hizballah chums from Lebanon and the Iranians and the Russians who drove the Isis murderers out of Palmyra, and who may - heavens preserve us from such a success - even storm the Isis Syrian 'capital' of Raqqa. I have written many times that the Syrian army will decide the future of Syria. If they grab back Raqqa - and Deir el-Zour, where the Nusrah front destroyed the church of the Armenian genocide and threw the bones of the long-dead 1915 Christian victims into the streets - I promise you we will be silent again.
Aren't we supposed to be destroying Isis? Forget it. That's Putin's job. And Assad's. Pray for peace, folks. That's what it's about, isn't it? And Geneva. Where is that, exactly?

Πηγή: Independent

Independent: Γιατί ο Κάμερον και ο Ομπάμα δεν χαιρέτισαν την πτώση της Παλμύρας;

Το Ισλαμικό Κράτος μόλις βίωσε τη χειρότερη ήττα του σε δυο χρόνια αλλά ο Ομπάμα και ο Κάμερον δεν είπαν κουβέντα αναφέρει ο Independent.
«Λιγότερο από μία εβδομάδα μετά την επίθεση στις Βρυξέλλες θα έπρεπε να χειροκροτούν τη σημαντικότερη ήττα του Ισλαμικού Κράτους, ήτοι την πτώση της Παλμύρας. Ωστόσο παρέμειναν τόσο σιωπηλοί όσο και ο τάφος που έστειλαν τόσα θύματα οι τζιχαντιστές» αναφέρει η εφημερίδα.
Ήταν ο στρατός του Άσαντ, η Χεζμπολάχ και Ιρανοί υποστηριζόμενοι από Ρώσικους βομβαρδισμούς αυτοί που πέταξαν έξω από Παλμύρα τους τζιχαντιστές, ενώ οι ΗΠΑ και η Βρετανία κράτησαν μακριά τα βομβαρδιστικά τους, αναφέρει ο Independent.
Σύμφωνα με το άρθρο αυτή η συμπεριφορά «δείχνει ό,τι χρειάζεται κάποιος να ξέρει για τον ‘πόλεμο κατά της τρομοκρατίας’ που κάνουν ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος οι ΗΠΑ και η Βρετανία».
«Εμείς δεν υποτίθεται πως πρέπει να πολεμήσουμε το Ισλαμικό Κράτος; Ξεχάστε το, αυτή είναι δουλειά του Πούτιν» καταλήγει το δημοσίευμα.

Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ μπλόκαρε ρωσικό σχέδιο απόφασης για την Παλμύρα

Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ μπλόκαρε ρωσικό σχέδιο απόφασης για την Παλμύρα παρ΄ότι έχει ανθρωπιστικό χαρακτήρα και καλεί στην αναδόμηση της πόλης. Η εκπρόσωπος τύπου του ρωσικού υπουργείου εξωτερικών κατήγγειλε την σχετική απορριπτική απόφαση.

 «Αυτό δείχνει ότι η Δύση δεν ενδιαφερόταν στην πραγματικότητα ούτε για τη διαδικασία απελευθέρωσης της Συρίας από τους τρομοκράτες ούτε για να βοηθήσει στην ειρηνευτική διαδικασία και πολύ περισσότερο δεν διακατέχεται από πολιτισμικές αξίες που ωστόσο αυτοί διακηρύσουν με στεντόρια φωνή και σε υψηλούς τόνους. Γεωπολιτικά συμφέροντα βρίσκονται πίσω από όλα αυτά», δήλωσε η εκπρόσωπος τύπου του ρωσικού ΥΠΕΞ Maria Zakharova.

Τη νύχτα 29 προς 30 Μαρτίου το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ μπλόκαρε ένα σχέδιο απόφασης για την Παλμύρα που προετοίμασε η Ρωσία που καλούσε στην αναδόμηση της αρχαίας πόλης που καταστράφηκε από τους τρομοκράτες.

Η Mόσχα  δεν απογοητεύθηκε τόσο από τη θέση της Δύσης  αλλά περισσότερο «προβληματίζεται από την αυθεντικότητα των προθέσεων τους απέναντι στο διακανονισμό της διαμάχης στη Συρία ».

Το ρωσικό ΥΠΕΞ υπενθύμισε τη σιωπή των δυτικών διευθυνόντων μετά την ανάκτηση της αρχαίας πόλης από το συριακό στρατό με την υποστήριξη της ρωσικής αεροπορίας. «Εκτιμήσαμε ότι η καθυστέρηση αντίδρασης στην απελευθέρωση της Παλμύρας είναι ένα φαινόμενο συγκυριακό.Αλλά τώρα είναι προφανές ότι αποτελούσε μέρος μιας πιο συστηματικής προσέγγισης», υπογράμμισε η Maria Zakharova. RT  30.3.16

dimpenews.com

Κυριακή της Ορθοδοξίας στον « Ιερό Βράχο » της Συρίας στην Παναγία την Σαιντανάγια

Εορτασμοί για την Κυριακή της Ορθοδοξίας  στη Συρία 20.3.16 με επίκεντρο το θαυματουργό προσκύνημα μονή της Παναγίας της Σαιντανάγια.Η μοναστική αδερφότητα ο ελληνορθόδοξος αρχιεπίσκοπος Δαμασκού Lucα Khoury και πλήθος πιστών γιόρτασαν με πρωτοφανή παλμό την αναστήλωση των εικόνων την Αναστήλωση της Συρίας……Μπάντα παιάνιζε εορταστικά εμβατήρια και η σημαία της Αραβικής Συριακής Δημοκρατίας πλατάγιαζε ακαθήλωτη στον « ιερό βράχο » της Συρίας…

dimpenews.com

Το στοίχημα του Πούτιν με την απόσυρση των ρωσικών στρατευμάτων από τη Συρία

Βαλεντίνος Βασιλέσκου

Η απόφαση για την απόσυρση του ρωσικού στρατιωτικού αποσπάσματος στη Συρία άρχισε να εφαρμόζεται την ίδια μέρα που ο πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν την ανακοίνωνε σε διάγγελμα του, σαν η απόφαση αυτή να μη μπορούσε να περιμένει 12 ή 24 ώρες.
Πρώτον, χρειάστηκε μια εβδομάδα για να παρακολουθεί προσεκτικά την πρόοδο της εκεχειρίας που τέθηκε σε ισχύ στις 27 Φεβρουαρίου 2016 και να διασφαλιστεί ότι δεν θα υπάρξουν εκπλήξεις. Στη συνέχεια, η αναδιάταξη από τη Συρία στη Ρωσία (απόσταση τουλάχιστον 2.500 χιλιόμετρα) χρειάστηκε μια τεχνική προετοιμασία 4-5 ημερών, λαμβάνοντας υπόψη τα ρωσικά μέσα που απαιτούνται για την παρακολούθηση της εκεχειρίας που θα μείνουν στη Συρία.

Μόλις προσδιορίστηκε το υλικό το οποίο δεν πρέπει να παραμείνει στη Συρία, ο εξοπλισμός μάχης αποσύρθηκε, αποσυναρμολογήθηκε και τοποθετήθηκε σε κοντέινερ. Τα αεροπορικά και ναυτικά μέσα μεταφορών κατανεμήθηκαν με βάση τις δυνατότητες φόρτωσης των αεροσκαφών σε άνδρες και υλικό, καθώς επίσης και την ακτίνα δράσης τους ανάλογα με τις πορείες και τις μετεωρολογικές προβλέψεις.

Σχέδια πτήσης υποβλήθηκαν εκ των προτέρων για όλα τα δρομολόγια των αεροσκαφών μεταφοράς, με τα αεροδρόμια φορτοεκφορτώσεων των υλικών των μεταγωγικών αεροσκαφών. Περισσότεροι από χίλιοι Ρώσοι στρατιώτες συμμετείχαν σε αυτήν την επιχείρηση. Αποτελούν μέρος των υλικοτεχνικών δομών και γνώριζαν τις λεπτομέρειες της αποστολής τουλάχιστον 3-4 ημέρες νωρίτερα, ειδικά καθώς η συντομότερη διαδρομή δεν ήταν διαθέσιμη λόγω του κλεισίματος, για τη Ρωσία, του εναέριου χώρου των χωρών του ΝΑΤΟ.

Είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι οι υπηρεσίες πληροφοριών του ΝΑΤΟ δεν είδαν απολύτως τίποτα να έρχεται, και εξεπλάγησαν από τον υποδειγματικό τρόπο με τον οποίο ο ρωσικός στρατός κατάφερε να κρατήσει αυτό το μυστικό. Αυτό στην πράξη σημαίνει ότι οι δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών δεν έχουν "διεισδύσει". Η εντύπωση είναι ότι ο Πούτιν δρα, ενώ οι άλλοι αντιδρούν, δηλαδή ότι είναι ο Πούτιν, ο οποίος αναλαμβάνει την πρωτοβουλία και δεν νοιάζεται για τις κινήσεις κανενός. Ο Πούτιν ήθελε να έχει τη Κριμαία και τη πήρε σε λιγότερο από δύο εβδομάδες χωρίς τίποτα να διαφύγει προς τη Δύση. Ο Πούτιν ήθελε να φέρει συστήματα S-400 στη Συρία μέσα σε δύο ημέρες, το έπραξε ενώ για πολλά χρόνια το Ισραήλ αντιτίθεται στην παράδοση συστημάτων S-300 στη Συρία. Και η Δύση έμεινε με το στόμα ανοικτό,  όπως στον οδοντίατρο.

Έχει ο Πούτιν επιτύχει τους στόχους του στη Συρία;

Ο κύριος στόχος ήταν να αλλάξει την ισορροπία δυνάμεων υπέρ του Συριακού Αραβικού στρατού μέσω μιας ρωσικής αεροπορικής εκστρατείας, εξασφαλίζοντας του, υλικοτεχνικά, τα πρότυπα του ΝΑΤΟ με ελάχιστο κόστος και υλικές απώλειες. Οι Ρώσοι προέθεσαν σε αυτόν τον εκσυγχρονισμό του Συριακού Αραβικού στρατού, ειδικά της πολεμικής αεροπορίας [1]. Ταυτόχρονα, δοκίμασαν στη μάχη τα νέα πολεμικά αεροσκάφη Su-30SM, Su-34, Tu-214 R, έξυπνα πυρομαχικά μέσω των εν λόγω αεροσκαφών (Kh-25, KAB-500, KAB-1500, κλπ.), τους νέους πύραυλους κρουζ KH -101 εκτοξευμένους από τα βομβαρδιστικά αεροπλάνα, και τα ΝΚ Kalibr, που εκτοξεύθηκαν από υποβρύχια και πολεμικά πλοία επιφανείας [2] [3].

Η Ρωσία έχει δοκίμασε το σύγχρονο εξοπλισμό C4I επάνω στους Αμερικανούς και τους συμμάχους του αντι-ισλαμικού συνασπισμού που έχει αναπτυχθεί στις χώρες γύρω από τη Συρία [4] [5] [6]. Χάρις στο Συριακό Αραβικό στρατό, η Ρωσία δοκίμασε διαδικασίες και ειδικά όπλα για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και έμαθε πώς αντέδρασαν οι ισλαμιστές μισθοφόροι που εκπαιδεύονται και εξοπλίζονται από τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, τη Σαουδική Αραβία ... Η Ρωσία γνωρίζει πλέον πώς να τους αντιμετωπίσει αν εμφανιζόταν μια άλλη αραβική άνοιξη κάπου αλλού.

Χάρις στη ρωσική αεροπορική υποστήριξη, ο Συριακός Αραβικός στρατός πήρε την πρωτοβουλία και επανάκτησε ένα μεγάλο μέρος της κατοικημένης επικράτειας στη Συρία [7]. Η εκεχειρία της 27ης Φεβρουαρίου ωφέλησε περισσότερο το Συριακό Αραβικό στρατό, δεδομένου ότι πολλά αντάρτικα στρατεύματα αναγκάστηκαν να την σεβαστούν, και έτσι μπορούσε να επικεντρωθεί στους κύριους εχθρούς: το Ισλαμικό Κράτος, το Μέτωπο Αλ-Νούσρα ( η Αλ Κάιντα στη Συρία) και το Ισλαμικό Μέτωπο (εξοπλισμένο από τη Σαουδική Αραβία). Έτσι, ο Συριακός Αραβικός στρατός έχει επιτύχει μια συμφωνία, μέσω της Ρωσίας, με τις κουρδικές πολιτοφυλακές που θα υπερασπιστούν τα σύνορα με την Τουρκία, και κατέφερε μια πραγματική ανακωχή με το ΕΣΣ (SFA) (που υποστηρίζεται και οπλίζεται από τις ΗΠΑ). Ως εκ τούτου, ο Συριακός Αραβικός στρατός μπορεί να κατευθύνει το μεγαλύτερο μέρος των δυνάμεών του στις περιοχές που κατέχονται από τον Ισλαμικό Κράτος. Χτυπά την πόρτα της Παλμύρας, τα επόμενα βήματα είναι η Ράκα και το Ντέιρ αλ-Ζορ, το δυτικό τμήμα της Συρίας έχει πολύ λιγότερες θέσεις να κατακτηθούν.

Ο τρέχον στόχος του Πούτιν είναι να ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις για την ειρήνη, και αν βρεθούν σε αδιέξοδο, η ρωσική αεροπορική βάση Hmeymim και η ναυτική βάση της Ταρτούς παρέμειναν ανοιχτές για κάθε ενδεχομένο. Ωστόσο, όλα τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη αναγνώρισης και τα ρωσικά αμυντικά αντιαεροπορικά συστήματα S-400, Pantsir-S2 παρέμειναν στη Συρία για να παρακολουθούν τη συμμόρφωση με την παύση των εχθροπραξιών. Και εντός μέγιστου όριου των 12 ωρών, τα ρωσικά βομβαρδιστικά μπορουννα επιστρέψουν στη Συρία και να συνεχίσουν τις αεροπορικές επιδρομές.

Συμπεράσματα....

Γιατί ο Putin εξαγγέλλει τερματισμό των επιχειρήσεων στη Συρία;

 

Του Κώστα Ράπτη

 Η στρατιωτική εμπλοκή της Ρωσίας στη Συρία τον περασμένο Σεπτέμβριο υπήρξε μια έκπληξη πρώτου μεγέθους. Η ανακοίνωση από τον Vladimir Putin του τερματισμού της δεν αιφνιδίασε λιγότερο. Όπως μάλιστα συνέβη με την εν κρυπτώ μεταφορά των ρωσικών μαχητικών στη Συρία, έτσι και τώρα αντιλαμβάνεται κανείς ότι των αποφάσεων του Κρεμλίνου προηγήθηκε έντονο παρασκήνιο.

Πρόκειται για μία από τις "σκακιστικές κινήσεις” στις οποίες αρέσκεται ο Ρώσος πρόεδρος (όπως λ.χ. η προσάρτηση της Κριμαίας ή η ακύρωση του αγωγού South Stream). Εκδηλώνεται δε σε μία συγκυρία που η ρωσική εμπλοκή έμοιαζε εντονότερη από ποτέ (με Ρώσους στρατιωτικούς λ.χ. να μεσολαβούν προσωπικά στις δημογεροντίες εξεγερμένων περιοχών για τη συμφιλίωσή τους με την κεντρική εξουσία) και σε μία ημερομηνία συμβολικά φορτισμένη: στην πέμπτη επέτειο από την έναρξη της αιματοχυσίας στη Συρία και την μέρα ακριβώς που ο μεσολαβητής του ΟΗΕ Staffan de Mistura συγκαλεί στη Γενεύη νέο γύρο συνομιλιών για την πολιτική διευθέτηση της κρίσης

Οι απορίες που δημιουργούνται είναι πολλές. Όμως, ο ένοικος του Κρεμλίνου τουλάχιστον αποσαφήνισε την κυριότερη, που έμενε εκκρεμής επί πέντε μήνες: το ποια δηλαδή "στρατηγική εξόδου” διαθέτει στην συριακή του περιπέτεια.

Στους Ρώσους πολίτες είχε ήδη υποσχεθεί ότι η στρατιωτική εμπλοκή στη Συρία θα είχε διάρκεια περίπου τριών μηνών. Τόσο σε αυτούς, όσο και κυρίως, στον δε Αμερικανό πρόεδρο Barack Obama, ο οποίος έχει επανειλημμένα εκτιμήσει ότι η Ρωσία έχει παγιδευτεί σε "βάλτο”, ο πρόεδρος της Ρωσίας μπορεί πλέον να λέει ότι ελέγχει τους όρους του παιχνιδιού και δεν υπνοβατεί προς το δικό του "Αφγανιστάν”.

Απευθυνόμενος στους υπουργούς Εξωτερικών και Άμυνας Segei Lavrov και Sergei Shoigu , ο Putin διαπίστωσε ότι η ρωσική αποστολή εκπλήρωσε "σε γενικές γραμμές” τους στόχους της και συνεπώς μπορεί να αρχίσει ο σταδιακός επαναπατρισμός του μεγαλύτερου μέρους της.

Ο ορισμός του "μεγαλύτερου μέρους” φαίνεται πως είναι καθαρά αριθμητικός και αφορά κυρίως τα τμήματα πεζικού που είχαν αναλάβει τη φύλαξη των ρωσικών βάσεων της Ταρτούς και της Λατάκιας (οι οποίες προφανώς και δεν κλείνουν) ή τις ειδικές δυνάμεις που η ρωσική πλευρά δεν είχε παραδεχτεί ότι είχε αναπτύξει στη Συρία. Σίγουρα πάντως δεν αφορούν τα αντιαεροπορικά συστήματα που έχουν "σφραγίσει” τον συριακό εναέριο χώρο, ίσως ούτε και τα σταθμευμένα στη Λατάκια μαχητικά αεροσκάφη. Με αυτή την έννοια, ο "τερματισμός” των επιχειρήσεων θα πρέπει να σχετικοποιηθεί, όπως και η σημασία της επιτόπιας στρατιωτικής παρουσίας, όπως υπενθυμίζουν με παλαιότερες κινήσεις της, σαν την εκτόξευση πυραύλων στη Συρία από την Κασπία Θάλασσα. Άλλωστε η Ρωσία δηλώνει ότι παραμένει στρατευμένη στην "διεθνή προσπάθεια” κατά των τζιχαντιστών.

Έχει ενδιαφέρον να θυμηθεί κανείς πώς ο ίδιος ο Putin προσδιόριζε τους στόχους της ρωσικής επέμβασης τον περασμένο Οκτώβριο. Σε συνέντευξή του στο τηλεοπτικό κανάλι "Ρωσία 1” δήλωνε τότε ότι οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας του εμπλέκονται στη Συρία προκειμένου να σταθεροποιήσουν τις νόμιμες κυβερνητικές αρχές αφενός και να δημιουργήσουν τις συνθήκες για έναν πολιτικό συμβιβασμό αφετέρου.

Σε αυτά μπορούν να προστεθούν και δύο στόχοι τους οποίους δεν κατονόμασε: ο άμεσος, αφορούσε την εξόντωση των τζιχαντιστών από τον Καύκασο που δρούσαν στη Συρία και αποτελούσαν μελλοντική απειλή για τη Ρωσία και ο περισσότερο στρατηγικός το να υποχρεωθεί η Ουάσιγκτον να αντιμετωπίσει τη Μόσχα ως συνομιλητή – για τα θέματα της Μέσης Ανατολής και όχι μόνο.

Πέντε μήνες μετά τη ρωσική επέμβαση, όχι μόνο δεν έχει καταρρεύσει η κρατική υπόσταση της Συρίας (παρότι από το περασμένο καλοκαίρι Αμερικανοί διπλωμάτες εκμυστηρεύονταν σε ομολόγους τους, σύμφωνα με τον Ρώσο πρεσβευτή στο Λονδίνο, ότι τον Οκτώβριο το Ισλαμικό Κράτος θα έμπαινε στη Δαμασκό), αλλά η Ρωσία και οι ΗΠΑ είναι συνανάδοχοι μιας κατάπαυσης του πυρός, η οποία λειτουργεί καλύτερα από ό,τι προεξοφλούσε η διάχυτη περί τη Συρία απαισιοδοξία και δίνει στον de Mistura έδαφος να κινηθεί.

Η ανακοίνωση του Πενταγώνου στις 8 Μαρτίου ότι εξοντώθηκε σε αμερικανικό αεροπορικό βομβαρδισμό ο εκ του Καυκάσου ορμώμενος Omar al-Shishani, κύριος στρατιωτικός ηγέτης του Ισλαμικού Κράτους, αποτελεί μιαν "ευτυχή σύμπτωση” που δεν θα πρέπει να παραβλεφθεί.

Με αυτή την έννοια, ο Putin μπορεί να ισχυρίζεται ότι οι στόχοι του (σύμμετροι προς τα μεγέθη της χώρας του και του στρατού της) έχουν όντως εκπληρωθεί. Διότι σε αυτούς δεν περιλαμβανόταν λ.χ. ούτε η υπεράσπιση του Assad μέχρις εσχάτων (άλλωστε όταν προσφάτως ο Σύρος πρόεδρος δήλωσε ότι θα συνεχίσει να μάχεται μέχρι την ανακατάληψη όλης της Συρίας, ο πρεσβευτής της Ρωσίας του ΟΗΕ Vitali Churkin ανέλαβε να του υπενθυμίσει ότι σε αυτό δεν έχει την ρωσική υποστήριξη), ούτε η μονομερής ανάληψη του αγώνα εναντίον του Ισλαμικού Κράτους – αν και μόλις την Κυριακή ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών έκανε λόγο για μία συνεννόηση με την αμερικανική πλευρά, ώστε οι μεν ρωσικές δυνάμεις να επικεντρώσουν στην μάχη για την ανακατάληψη της Παλμύρας, οι δε αμερικανικές (με ρωσική βοήθεια) στην ανακατάληψη της Ράκκα. Το πώς αυτή η παραχώρηση πρωτοκαθεδρίας στην αμερικανική πλευρά σε ό,τι αφορά το ανατολικό μέτωπο διαπλέκεται ενδεχομένως με την εντεινόμενη συζήτηση περί "ομοσπονδιοποίησης” της Συρίας είναι πρόωρο να φανεί.

Σε κάθε περίπτωση, η διακήρυξη του τέλους των ρωσικών στρατιωτικών επιχειρήσεων αφαιρεί μία αφορμή τριβών, ή και ενδεχομένως μεγαλύτερων ρίσκων, που ήταν οι καταγγελίες της Δύσης ότι οι αεροπορικές επιδρομές της Ρωσίας πλήττουν τη "μετριοπαθή αντιπολίτευση” και όχι τζιχαντιστές. Εντάσσεται δε, δίχως αμφιβολία, σε μία ευρύτερη συνεννόηση με το επιτελείο Obama, οι καρποί της οποίας θα πρέπει να φανούν πριν από την αλλαγή φρουράς στον Λευκό Οίκο.

πηγή 

ΤΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ – NEEΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ

ΕΝΑ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΠΟΝΟΥ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗΣ ΣΤΙΣ ΜΗ ΧΑΜΕΝΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ ΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ

"πιο σημαντικό κι από τον πόλεμο είναι να ξέρεις γιατί πολεμάς ή το πιο σημαντικό στον πόλεμο είναι να ξέρεις γιατί μάχεσαι"



Ένα ντοκυμαντέρ για τους Σύριους χριστιανούς: Expulsion - Απέλαση, της Anastasia Popova, παραγωγή του 2015, όπως προβλήθηκε από τη ρωσική τηλεόραση (δείτε το εδώ).

Από τα περιεχόμενα του ντοκυμαντέρ

ΧΟΜΣ/Αυτός είναι ο δρόμος του ιστορικού κέντρου της Χομς όπως είναι σήμερα. Σε ένα σημείο oι τοίχοι ήταν διακοσμημένοι με εικόνες. Αυτή ήταν μια χριστιανική περιοχή. Η μάχη γι αυτούς τους δρόμους διαρκούν 3 χρόνια και 3 ημέρες και όλα τελείωσαν πολύ συμβολικά την 9^η Μαίου την προηγούμενη χρονιά. Η αντιπολίτευση φεύγει από την πόλη εγκαταλείποντας πίσω της ερείπια. Περισσότεροι από το ένα τρίτο των κατοίκων της Χομς, μιας πόλης 1,5 εκατομυρίου, ήταν χριστιανοί.

Πολλοί δεν ήθελαν να φύγουν. Mέχρι την έσχατη στιγμή δεν πίστευαν ότι ο πόλεμος ήταν στην πόρτα τους. Αποτέλεσμα ήταν να φύγουν αφήνοντας πίσω τους τα πάντα δουλειά, περιουσιακά στοιχεία, ανθρώπους. Eκείνοι που αιχμαλωτίστηκαν από τους μαχητές δολοφονήθηκαν. 

Αυτός ο άνδρας θεωρήθηκε ότι ήταν ο τελευταίος χριστιανός της Χομς. O 84 χρονος Ηλίας Μανσούρ έφυγε μόνος χωρίς τα απαράιτητα. Ο στρατός παίρνει τη θέση τους και όταν και αυτός εκδιώχθηκε οι τρομοκράτες του έριξαν 17 σφαίρες και έχει μείνει σχεδόν τυφλός. Έβαψαν τους τοίχους στο αίμα. «Αυτή ήταν εκδίκηση γιατί δεν κρατάς το στόμα σου κλειστό». Τόσο προκλητικοί ήταν απέναντι σε όλους τους χριστιανούς της Συρίας. Αναμνήσεις από την ειρηνική ζωή τους έβρισκαν στα σπασμένα έπιπλα, στις φωτογραφίες και στους τοίχους που ήταν όλοι διάτρητοι.

Η Χομς δεν είναι ακριβώς όπως μια οποιαδήποτε πόλη είναι ένα από τα Ορθόδοξα χριστιανικά κέντρα της Συρίας. Bρίθει από αρχαία εκκλησιαστικά χειρόγραφα που βρέθηκαν όπως η προσευχή της Κοίμησης. Η  Θεοτόκος δίνει στον Απόστολο Θωμά την μάλλινη χρυσοκέντητη ζώνη. Φυλασσόταν σε ένα ασημένιο ανθόσχημο σκευοφυλάκιο, εδώ και στο άγιο θυσιαστήριο της εκκλησίας Um az Zinnar. Κατόρθωσαν να την σώσουν πέρνοντάς την μακριά και αντικαθιστώντας την μ' ένα αντίγραφο. 

Oι μαχητές της Αλ Νούσρα το βεβήλωσαν αργότερα. Αυτοί συνέτριβαν εικόνες και πυρπολούσαν τα κτίρια. Μου είναι επώδυνο να τα διηγούμαι αυτά. Αυτοί οι τρομοκράτες προσπαθούν να καταστρέψουν οτιδήποτε να καταστρέψουν την ιστορία μας ποδοπατούν τα συναισθήματά μας. Kάθε πέτρα κάθε κομμάτι αυτής της εκκλησίας αποπνέει ιστορία. Θ' ανοικοδομήσουμε κάθε τι που αυτοί κατάστρεψαν. Δεν μπορούν να μας αναγκάσουν ν' αλλάξουμε την πίστη μας. O Θεός είναι από πάνω αλλά εμείς είμαστε εδώ και θα παραμείνουμε εδώ.

Περπατάμε στην ταράτσα ενός από τα πιο παλιά κτίρια που μερικώς έχει καταστραφεί. Η Εκκλησία της Αγίας Ζώνης της Θεοτόκου χτίστηκε το 59 μ.Χ., κατά τον πρώτο αιώνα. Εδώ κάθε τι συνετρίβη. Αρχίσαμε την ανακατασκευή. Όλα εδώ είναι καινούργια όλα έσπασαν. Οι εργάτες δουλεύουν πυρετωδώς και καλύπτουν εκτός των άλλων και τις τρύπες από τις σφαίρες με στόκο και μάλιστα σε επίγραμμα αραμιακής που ήταν η γλώσσα της εποχής του Χριστού που σήμερα όμως μιλιέται σε λίγα μόνο χωριά.

Στην Μααλούλα διαβάζουν το Πάτερ ημών σε αυτή τη γλώσσα.4500 κάτοικοι στη Μααλούλα όπου υπάρχουν 2 μοναστήρια και 17 εκκλησίες. Υπάρχει επίσης ένα γυναικείο ορθόδοξο μοναστήρι το πρώτο στην ιστορία. Σύμφωνα με την παράδοση, η μαθήτρια του Αποστόλου Παύλου Αγία Θέκλα κρύφτηκε από τους διώκτες της σε αυτά τα βουνά που μετά από την προσευχή της παραμέρισαν και της επέτρεψαν να κρυφτεί σε μια σπηλιά. H  αγ. Θέκλα πέρασε όλη της τη ζωή σε αυτό το κελί. 60 χρόνια. Πέθανε και ετάφη εδώ. Εδώ είναι ο τάφος της. Xριστιανοί και μουσουλμάνοι επισκέπτονται αυτόν τον άγιο τόπο αναζητώντας την θεραπεία τους. 

Το Σεπτέμβρη του 2013 οι τζιχαντιστές αιχμαλώτισαν την πόλη. Διέπραξαν σφαγές, βασανιστήρια και ομαδικές εκτελέσεις. Τεμάχισαν παλιές εικόνες με αξίνες συνέτριψαν την αγία Τράπεζα και έγραψαν στους τοίχους κατάρες και βλασφήμιες. Το μπρούτζινο άγαλμα του Iησού Χριστού που η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία είχε δώσει στη μονή της Αγ. Θέκλας εκλάπη. Αφαίρεσαν οτιδήποτε είχε αξία και ανατίναξαν το μεγαλύτερο λείψανο του ναού. 

Οι τζιχαντιστές ξαφνικά αποφάσισαν ότι η σπηλιά όπου ετάφη η αγ.Θέκλα είχε χρυσό. Ανατίναξαν την πλάκα αλλά δεν βρήκαν τίποτα… Απαγάγουν τις μοναχές και την ηγουμένη. Μετά από  διαπραγματεύσεις έγινε ανταλλαγή 16 από αγ Θέκλα και 150 τζιχαντιστών. Μετά την απαγωγή τους μετακινήθηκαν στη Δαμασκό. Η Μααλούλα είναι μόνο στο πρωταχρικό στάδιο ανακαίνισης ανοικοδόμησης.

Χομς, μαρτυρία : Οι τρομοκράτες τους πήραν από τα σπίτια τους και δολοφόνησαν κάποιους.Πολλοί από αυτούς που σώθηκαν τώρα επέστρεψαν στα σπίτια τους. Όλα κατατράφηκαν τώρα η ειρήνη είναι πολύ σημαντική. Μόνο οι εξωτερικοί τοίχοι απέμειναν από τον ελληνορθόδοξο ναό του Αγ. Γεωργίου, κτίσματος του 19^ου αι. στη Χομς. Ανατίναξαν τον ωραίο του πύργο και η οροφή κατέρρευσε. Κατακερμάτισαν όλες τις εικόνες από το ιερό θυσιαστήριο. Διάτρητοι οι τοίχοι από σφαίρες. Το σχολείο της εκκλησίας υπέστη κι αυτό ζημιές. Κατέστρεψαν όχι μόνο την εκκλησία μας αλλά και το βιβλιοπωλείο μας. Θα τα ξαναφτιάξουμε λέει ένας ορθόδοξος ιερέας στη Χομς. Εκατοντάδες χιλιάδες χριστιανοί έφυγαν απο τη Συρία.

π. Μιχαήλ Ραμπαχίγε : "Εμείς γράφουμε την ιστορία αυτής της χώρας. Αν αύριο οι τρομοκράτες με ρουκέτες καταστρέψουν αυτήν την πόλη, εμείς θα την ανακαινίσουμε για μια φορά ακόμη. Και αν δεν ζήσουμε θα το κάνουν τα παιδιά μας. Η Συρία είναι πάνω από 6000 χρόνια. Είναι ο λαός που πάντα θ΄ανοικοδομεί ότι οι εχθροί μας καταστρέφουν. Η Συρία ποτέ δεν ευνόησε μια θρησκεία έναντι μιας άλλης. Η Συρία ήταν το σπίτι όλων των σύριων. Η Συρία είναι ένα αμάγαλμα πολιτισμών που σχηματίστηκε εδώ και χιλιάδες χρόνια".

Kάθε 5΄μέσα στον κόσμο ένας χριστιανός πεθαίνει για την πίστη του. Στην πόλη al Qaryatayn oι τζιχαντιστές με μπουλντόζες γκρέμισαν τη μονή του αγ. Ελιάν ["N": συροϊακωβιτική μάλλον] που χρονολογείται πάνω από μισή χιλιετηρίδα. Εκατοντάδες εξαφανίστηκαν. Περισσότεροι από 200 χριστιανοί απήχθησαν από τα χωριά που βρίσκονται κατά μήκος του ποταμού Khabur. Μαρτυρία : Διέπραξαν ακρότητες στο χωριό μας. Σταύρωσαν μια γυναίκα και τη βίασαν μπροστά στον άνδρα της. Σκότωσαν τα δύο τους παιδιά κόβοντας τους λαιμούς τους.

(Το βίντεο δημοσιεύθηκε  στις 15.10.15 στη ρωσική τηλεόραση)


πηγή