Μέσα στην κρίση κάποιοι "τρελοί" προχωράνε ..

Aφηγείται ο Κώστας Γανωτής 

Ξέρω μια ηρωίδα γυναίκα που είχε έξι παιδιά και ζούσαν σε ένα προάστιο της Αθήνας αλλά δεν είχαν να πληρώσουν το νοίκι γιατί απολύθηκε ο άντρας από τη δουλειά του και η γυναίκα δεν είχε δουλειά. Και τους έκαναν έξωση, μέσα σε δυο μήνες τους έκαναν έξωση. Ανήμερα την Μεγάλη Παρασκευή ήρθαν οι υπάλληλοι και τους βγάλαν τα έπιπλα έξω και μείναν στο πεζοδρόμιο με τα έξι παιδιά τους.

Και ευτυχώς η εκκλησία επενέβη, διάφοροι χριστιανοί, και τους βρήκαν ένα σπίτι πολυτελέστατο και δωρεάν. Τι θαύματα κάνει ο Θεός, ποτέ δεν μας αφήνει στο επίπεδο στο οποίο εμείς φανταζόμαστε ότι μπορούμε να φτάσουμε. Μας κάνει αυτό που λέει ο Απόστολος Παύλος «ὑπὲρ ἐκ περισσοῦ ὧν αἰτούμεθα ἢ νοοῦμεν ..».

Και μετά με παίρνει τηλέφωνο, γιατί τους γνώρισα εγώ, και μου λέει, κύριε Γανωτή έχω να σας πω και ένα ευχάριστο. Τι ευχάριστο λέω έχετε; Βολευτήκατε καλά; Ναι βολευτήκαμε, βέβαια δουλειά δεν έχει ο άντρας μου. Άρα τι ευχάριστο έχεις να μου πεις λέω.

– Περιμένουμε το έβδομο παιδί μας.

Μέσα στην κρίση! Χάρηκα εγώ και έμαθα ύστερα ότι κάποια ενορία τους βοηθάει, τους δίνει και δουλειές, δεν ζητιανεύουν οι άνθρωποι. Ρούχα να σας στείλουμε λέει, έχουμε, έχουμε πολλά δεν ξέρουμε τι να τα κάνουμε.

Και πριν από λίγους μήνες μου λέει έχω και άλλο ευχάριστο να σας πω

αλλά πως να σας το πω, ντρέπομαι. Λέω πες το, πες το.

– Περιμένουμε το όγδοο παιδί μας.

Καταλάβατε; Μέσα στην κρίση όπου οι άνθρωποι βαρυγκωμούν και όπου να πας να δεις ανθρώπους να κουβεντιάζουν, κλαίνε τη μοίρα τους. Και αυτοί, προχωράνε άνεργοι, φιλοξενούμενοι και κάνουν την τρέλα, όπως έγινε η Επανάσταση του ’21, που έλεγε ο Κολοκοτρώνης, μας λένε τρελούς και όντως είμαστε τρελοί.

Παρουσιαστής: Ναι, ανθρωπίνως αν το δεις και λίγο αποστασιοποιημένα τρέλα ήταν αυτό. 

Ναι αλλά είδατε όμως ότι δεν ήταν αποστασιοποιημένοι. Στην εκκλησία κατευθύνθηκαν και η εκκλησία διακριτικά, και τιμώντας τους μάλιστα ιδιαίτερα, γιατί ξέρει ότι ο αναγκεμένος αδερφός μου είναι ο Χριστός που έρχεται κοντά μου ..

πηγή

Ολόκληρος ο διάλογος των στελεχών του ΔΝΤ για την Ελλάδα...

Αποκαλυπτικό διάλογο του Διευθυντή του Ευρωπαϊκού Τομέα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Πόλ Τόμσεν και της επικεφαλής του κλιμακίου του ΔΝΤ για την Ελλάδα Ντέλια Βελκουλέσκου ο οποίος έλαβε χώρα στις 19 Μαρτίου, δηλαδή την ημέρα αναχώρησης των κλιμακίων των θεσμών από την Ελλάδα για τις διακοπές του Πάσχα των Καθολικών έφερε στο φως το Wikileaks.

Ολόκληρος ο διάλογος

Πόλ Τόμσεν: Αυτό που με ανησυχεί είναι ότι θέτουμε μια ημερομηνία για την επιστροφή της αποστολής, ενώ ενδεχομένως δεν θα έχουμε μια συμφωνία στο εσωτερικό της Τρόικας για το πώς θα προχωρήσουμε.

Ντέλια Βελκουλέσκου: Μα Πολ εσύ ήσουν εκείνος που το πρότεινε αυτό. Είναι πολύ δύσκολο να υπαναχωρήσω τώρα.

Πόλ Τόμσεν: Πώς θα το ρίξουμε αυτό; Τι θα κάνουμε;

Ντέλια Βελκουλέσκου: Δεν είμαι βεβαίη. Δεν θέλω να επανέλθω τόσο σύντομα, φυσικά. Δεν νομίζω ότι σε δύο εβδομάδες, ή σε δέκα ημέρες θα είμαστε σε θέση να σημειώσουμε μεγαλύτερη πρόοδο από ό, τι είμαστε τώρα. Αλλά έχω την αίσθηση ότι και σε διαφορετική περίπτωση, θα είχαμε κολλήσει σε αυτή την κατάσταση έτσι κι αλλιώς. Και πιστεύω ότι γι 'αυτή την επόμενη αποστολή, τουλάχιστον οι Ευρωπαίοι, σχεδιάζουν να ... έχουν καταληκτική προθεσμία, σωστά;

Σχεδιάζουν να ολοκληρώσουν, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο μέχρι την Εαρινή Σύνοδο, λόγω των υποτιθέμενων συνομιλιών για το χρέος που πρόκειται να λάβουν χώρα στην Εαρινή Συνοδό. Για αυτό δεν είμαι βεβαίως. Έχω την αίσθηση ότι αυτή η πίεση θα έρθει έτσι κι αλλιώς σε κάποιο σημείο για εμάς, έτσι ... δεν γνωρίζω. Δεν βλέπω πώς αυτό πρόκειται να εξελιχθεί, αλλά εμείς θα πρέπει να έρθουμε εδώ σε κάποιο σημείο ...

Πόλ Τόμσεν:  Μα γιατί; Θέλω να πω, μπορούμε να ... Θα μπορούσαμε να έχουμε μια άλλη συνάντηση όπως είχαμε στις Βρυξέλλες και να συμφωνήσουν για το πώς θα προχωρήσουμε ..

Ντέλια Βελκουλέσκου: Θα μπορούσαμε να το κάνουμε αυτό και θα μπορούσαμε να έχουμε ανταλλαγή έγγραφων από απόσταση, αλλά ξέρουμε  αυτό δεν θα λειτουργήσει Πολ, γιατί αυτοί οι τύποι συμφωνούν σε κάτι και στη συνέχεια υπαναχωρούν την επόμενη μέρα. Το έχουμε πει αυτή τη φορά και πάλι, ξέρουμε ότι δεν θα κάνουν αυτό που λέμε: ότι θα σηκωθούμε και θα φύγουμε μαζί. Απλά δεν λειτουργεί. Γι 'αυτούς τα πάντα εναπόκεινται σε αλλαγές - εάν οι αρχές το θέλουν.

Πόλ Τόμσεν: Μπορείτε να το αλλάξετε έτσι ώστε να μην έχει μια συγκεκριμένη ημερομηνία; Για παράδειγμα, να πείτε στις αρχές Απριλίου;

Ντέλια Βελκουλέσκου: Αυτό πρόκειται να είναι μια καταστροφή, αν προσπαθήσω να το κάνω αυτό αύριο. Δεν θα μας αφήσουν να φύγουμε.

Πόλ Τόμσεν: Λοιπόν, σε έχουν αφήσει ήδη να φύγεις ... οπότε ... χαχα.

Ντέλια Βελκουλέσκου: Νομίζω Πολ ότι θα πρέπει να το συζητήσετε στο επίπεδό σας. Θέλω να πω ότι θα έλθει πίσω ... Εγώ νομίζω .. Δεν ξέρω αν θα μπορούσαμε να αποφύγουμε να το κάνουμε σε αυτό το στάδιο.

Πόλ Τόμσεν: Εννοείς να επιστρέψετε;

Ντέλια Βελκουλέσκου: Ναι.

Ίβα Πέτροβα (υπεύθυνη δημοσιονομικών κλιμακίου ΔΝΤ): Πολ νομίζω πως είναι πιο σημαντικό να ενισχυθεί το μήνυμα για συμφωνία σχετικά με το 2,5%, διότι αυτό δεν διαπερνά και δεν έχει εμπεδωθεί καλά με την Επιτροπή. Αν επιμείνουν σε αυτή τη συμφωνία, νομίζω ότι θα είναι εντάξει να επιστέψουμε στις 2 Απριλίου. Αλλά, από την πλευρά μας, υπαναχωρώντας από αυτή την ημερομηνία θα ήταν πραγματικά μια καταστροφή.

Πόλ Τόμσεν: Λοιπόν, μπορείτε απλά να κατηγορήσετε εμένα, αυτό θα είναι εντάξει. Πότε θέλουν να τελειώσει αυτή την αποστολή;

Ντέλια Βελκουλέσκου: Θέλουν να τελειώσει ιδανικά έως την 8η Απριλίου, οπότε μόλις μία εβδομάδα. Ή στις 12 ή 13 Απριλίου. Θυμηθείτε στις 6 και 7 Απριλίου θέλουν να έχουν αυτή τη συνάντηση του της «Ομάδας της Ουάσιγκτον» για το χρέος στο περιθώριο της Ομάδας Εργασίας του Eurogroup (EWG) και μετά....

Πόλ Τόμσεν: Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να ολοκληρώσετε έως τις 6 Απριλίου;

Ντέλια Βελκουλέσκου: Όχι, όχι, όχι. Μπορούμε να αναφέρουμε την πρόοδο σε αυτό το EWG και ουσιαστικά πρέπει να έχουμε αυτή τη συζήτηση του χρέους που προετοιμάζουν οι υπουργοί για την επόμενη εβδομάδα, κάτι που σκέπτονται για τις 15 ή 16 Απριλίου, στο περιθώριο των συναντήσεων τη Εαρινής Συνόδου. Έτσι, ουσιαστικά θέλουν να τελειώσει ...

Πόλ Τόμσεν: Ναι, αλλά η Εαρινή Συνοδός θα ξεκινήσει στα μέσα της εβδομάδας στις 11 Απριλίου. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να τελειώσει εκεί είτε στις 8 είτε στις 9 και να επιστρέψετε έως τότε.

Ντέλια Βελκουλέσκου: Ακριβώς αυτό, θα πρέπει να έχουμε ολοκληρώσει έως το .. όχι .. 11 ή 12 Απριλίου ή κάτι τέτοιο και στη συνέχεια να πετάξουμε κατευθείαν στο DC. Θα μπορούσαμε να τελειώσουμε με μια συμφωνία αλλά και όχι, εννοώ μπορούμε να καταλήξουμε κατά κάποιο τρόπο εδώ που βρισκόμαστε τώρα. Και ναι, θα υπάρξει ένα τεράστιο ποσό πίεσης και θέλουμε να δούμε πώς θα αντιμετωπίσουμε το θέμα αυτό.

Πόλ Τόμσεν: Αυτό σημαίνει μπλοκάρισμα, έτσι δεν είναι;

Ντέλια Βελκουλέσκου: Αυτό είναι σωστό, αυτό είναι σωστό. Γι 'αυτό πρέπει να το βγάλουμε - συμφωνώ μαζί σου - όσο το δυνατόν συντομότερα. Ο ελληνικός Τύπος είναι γεμάτος από κατηγορίες εναντίον μας, για το αφορολόγητο και όλα αυτά, κάθε μέρα. Το άλλο πράγμα όμως που δεν είναι σαφές για μένα είναι πώς θα καταλήξει, αυτή είναι η συζήτηση σχετικά με το στόχο. Το 3,5% έναντι του 1,5% γιατί για μας αυτό είναι επίσης πολύ σημαντικό.

Πόλ Τόμσεν: Μπορώ να σας πω πώς πρόκειται να εξελιχθεί. Δεν υπάρχει κανένας τρόπος τα κράτη μέλη να πρόκειται να δεχθούν να μειώσουν το στόχο για το πρόγραμμα. Αυτό σημαίνει ότι θα μπορούμε να πούμε ότι δεν βγαίνουν τα νούμερα.

Ντέλια Βελκουλέσκου: Αλλά μπορούμε να κάνουμε ό, τι είχες προτείνει; Να έχουμε δύο προγράμματα με δύο στόχους; Ακόμη και για το μεσοδιάστημα;

Πόλ Τόμσεν: Ναι, αν οι Ευρωπαίοι λένε ότι είναι ο στόχος μας που έχει σημασία για την εκταμίευσή και για την ελάφρυνση του χρέους - αλλά δεν πρόκειται να το πουν αυτό.

Ντέλια Βελκουλέσκου: Το ερώτημα είναι αν θα μπορούσαν να δεχθούν τους μεσοπρόθεσμους στόχους, όπως η Επιτροπή, για τους σκοπούς του προγράμματος, και τους στόχους μας για τους σκοπούς της μείωσης του χρέους.

Πόλ Τόμσεν: Περίμενε ένα λεπτό αυτό δεν είναι ... σίγουρα θα πρέπει να αποδεχτούν τους στόχους μας για την ελάφρυνση του χρέους. Αλλά αν πας έξω και τους πεις για αυτό το έτος, για παράδειγμα, ότι θα καταλήξουν με αυτό που λες, έλλειμμα 0,5% ή 1% ή κάτι τέτοιο;

Ντέλια Βελκουλέσκου:... Έλλειμμα 0,5% ας πούμε, αν πάρουν όλα τα μέτρα.

Πόλ Τόμσεν: Εντάξει, ας πούμε έλλειμμα 0,5% και η Επιτροπή πει ότι θα καταλήξουν με μηδέν ή 0,25% ή οτιδήποτε άλλο έχουν ...

Ντέλια Βελκουλέσκου:... Πλεόνασμα 0,5 ...

Πόλ Τόμσεν: Ναι ... τότε δεν έχετε ένα πρόγραμμα χρηματοδότησης. Επειδή ζητούν χρηματοδότηση για κάτι που λέτε πως δεν πρόκειται να συμβεί.

Ντέλια Βελκουλέσκου: Ναι ...

antilogos-gr.

Πολιτική παρέμβαση του μητροπολίτη Σιατίστης Παύλου

Η κατάρρευση της Πατρίδας μας ήταν σχεδιασμένη

Μητροπολίτης Σισανίου & Σιατίστης Παύλος

Αὐτό πού στόχευσε ἡ ἐξουσία τό πέτυχε,

ἀλλά αὐτό εἶναι καί τό μεγάλο ἔγκλημά της.

Νά διαφθείρει τό λαό

γιά νά τόν ἀναγκάσει σέ σιωπή καί σέ ὑποταγή.

ΟΟΔΕ blog

 

Δέν ξέρω ἐάν ἐδῶ πού φτάσαμε ὑπάρχει ἐλπίδα καί ἔξοδος ἀπό τή δύσκολη ὥρα πού περνᾶμε. Ἐάν ὑπάρχει ὅμως ἕνα ἐνδεχόμενο ἐλπίδας, αὐτό μόνο ἀπό τό λαό μπορεῖ νά προέλθει, ἐάν μπορέσει νά συνετισθεῖ, ἐάν μπορέσει νά μετανοήσει, ἐάν μπορέσει νά ἀναλάβει τίς εὐθῦνες του.

Οἱ ἐξουσίες στάθηκαν ἀδύνατες, γιατί ὑπῆρξαν λίγες σέ ποιότητα. Οἱ κατά καιρούς ἐξουσίες πού κυβέρνησαν αὐτό τόν τόπο, στάθηκαν ἀνίκανες καί ἕνα καθαρό μάτι διαβλέπει ὅτι δέν ἔχουν πλέον τήν δυνατότητα νά βοηθήσουν τήν Πατρίδα. Ἐάν μποροῦσαν θά τό εἶχαν κάνει.

Ὄχι δέ μόνον δέν ἔκαναν καλό, ἀλλά ἔκαναν κακό, γιά τήν ἀκρίβεια κακούργησαν ἐναντίον τῆς Πατρίδας καί τοῦ λαοῦ. Τό κακούργημα δέν εἶναι μόνο ὅτι τόν κατάστρεψαν οἰκονομικά, ἀλλά τόν διέφθειραν ψυχικά.

Προκειμένου νά μποροῦν νά ἀπολαμβάνουν τήν ἐξουσία τους καί τά λάφυρά της, διέφθειραν τήν ψυχή αὐτοῦ τοῦ λαοῦ καί μάλιστα μέ τέτοιο τρόπο πού καταντᾶ δαιμονικός.

Ἐκμεταλλεύθηκαν τά ἀνθρώπινα πάθη μέ στόχο νά ἐκμαυλίσουν συνειδητά τόν λαό. Μέ ὑποταγμένα στήν ἐξουσία τά τηλεοπτικά κανάλια διαμόρφωσαν τίς εἰδήσεις διά νά διαφθείρουν τόν λαό καί νά κλονίσουν συνειδήσεις ὥστε κάποτε νά μποροῦν νά τοῦ πετάξουν στά μοῦτρα τό «μαζί τά φάγαμε».

Ὁ λαός διαβρωμένος ἔγινε αἰχμάλωτος τοῦ δικοῦ του ὁράματος, αὐτοῦ πού τοῦ καλλιέργησαν καί τώρα κάποιοι ἔχουν τήν ἐλπίδα ὅτι θά ξανάρθουν ἐκεῖνες οἱ «καλές ἡμέρες» τῆς καλοπέρασης καί κανείς ἀπό τούς πολιτικούς δέν ἔχει τό θάρρος νά τούς πεῖ ὅτι αὐτές δέν θά ξανάρθουν, γιατί ἦταν μέρες ἀνομίας, καί δέν πρέπει νά ξανάρθουν.

Ἡ κατάρρευση τῆς Πατρίδας μας ἦταν σχεδιασμένη μέ βασικούς συνεργάτες τούς πολιτικούς πού ἀφιονισμένοι μέ τό ἀφιόνι τῆς ἐξουσίας στάθηκαν ἀνίκανοι νά ἀντιδράσουν. Τό σκάνδαλο τοῦ Χρηματιστηρίου δέν ἦταν μιά καλοστημένη παγίδα μέ τόν τότε Πρωθυπουργό νά σπρώχνει τό λαό νά παίρνει δάνεια γιά νά ἀγοράζει μετοχές; Ποιός λογοδότησε γι’αὐτό;

Ὁ καταναλωτισμός ἔγινε ὅραμα ζωῆς. Μέ κάθε τρόπο οἱ Ἕλληνες ὠθοῦντο πρός τήν κατεύθυνση αὐτή. Δάνειο γιά διακοπές, δάνειο γιά Χριστούγεννα σέ ἐξωτικούς προορισμούς, δάνεια, δάνεια, δάνεια. Οἱ ἐξουσίες δέν γνώριζαν ποῦ πήγαινε αὐτή ἡ ἱστορία; Ἄν γνώριζαν ἔχουν τήν πρώτη εὐθύνη καί πρέπει νά ἀναζητηθεῖ. Ἐάν δέν γνώριζαν ἦταν ἔνοχοι γιά λόγους βλακείας. Ἤξεραν ὅμως τά πάντα.

Παράλληλα μέ τόν εὐδαιμονισμό, ἕνα πνεῦμα λοιδωρίας ἀπέναντι σέ ὅ,τι πνευματικό, ὅ,τι παραδοσιακό καί ταυτόχρονα ἕνα τσουνάμι ἐπιθέσεων ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας. Συνασπισμένα κανάλια, ὑπηρέτες ξένων πρῶτα συμφερόντων καί τῆς ἑλληνικῆς ἐξουσίας μετά, προσπαθοῦσαν νά γκρεμίσουν τή σχέση τῶν νεοελλήνων μέ τήν πηγή τῆς δυνάμεως.

Ἕνα πολύ ἐνδιαφέρον θέμα πρός μελέτη θά ἦταν ἡ στάση τῶν ΜΜΕ ἀπέναντι στόν τότε Ἀρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο. Ὀφειλόταν σέ καθαρό δημοσιογραφικό ἐνδιαφέρον ἤ ἐκτελοῦσαν διατεταγμένη ὑπηρεσία μέ διατάκτες ἐντός καί ἐκτός Ἑλλάδος;

Μόνον ἠλίθιοι δέν καταλάβαιναν τότε ὅτι ἑτοιμαζόταν ἡ μεγάλη ἐπίθεση ἐναντίον τοῦ λαοῦ. Μόνον ἠλίθιοι δέν μποροῦσαν νά καταλάβουν ὅτι στόχος δέν ἦταν ὁ Θεός, ἀλλά ὁ ἄνθρωπος. Δέν καταλάβαιναν ὅτι προσπαθοῦσαν νά καταστρέψουν τό καταφύγιο τῶν ἀνθρώπων γιά νά τούς ἐξουδενώσουν.

Μιλοῦσαν γιά τήν «μεγάλη Ἐκκλησιαστική περιουσία» πού αὐτοί καί τό συνἀφι τους τήν εἶχαν ληστέψει. Ἡ Ἐκκλησία εἶχε παραχωρήσει τό 96% τῆς περιουσίας της πρός χάριν τοῦ λαοῦ. Προκάλεσα ἀρκετές φορές τούς δημοσιογράφους, ὅτι μιά πολύ ἐνδιαφέρουσα ἔρευνα θά ἦταν νά ἐρευνήσουν ἄν αὐτή ἡ ἐκκλησιαστική περιουσία πού δόθηκε κατά καιρούς γιά χάρη τοῦ λαοῦ πῆγε πραγματικά στό λαό ἤ πῆγε στίς τσέπες τῶν ἀδίστακτων. Ἀλλά κανείς δέν τόλμησε.

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος ἐξέδωσε ἕνα βιβλίο γιά τό κομμάτι τῆς Ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας καί τήν τύχη του πού ἀφοροῦσε τήν πρώτη Μητρόπολη του, Θηβῶν καί Λεβαδείας. Ἀντιμετωπίσθηκε ἀπό ὅλους διά τῆς σιγῆς. Ἡ ὑπόθεση κάνει «τζίζ».

Αὐτό πού στόχευσε ἡ ἐξουσία τό πέτυχε, ἀλλά αὐτό εἶναι καί τό μεγάλο ἔγκλημά της. Νά διαφθείρει τό λαό γιά νά τόν ἀναγκάσει σέ σιωπή καί σέ ὑποταγή.

Καί κατάφερε ἐπίσης ἔν τινι μέτρῳ νά συκοφαντήσει τήν Ἐκκλησία γιά νά τήν τρομάξει, γιά νά στρέψει τόν λαό ἐναντίον της, σάν τόν Νέρωνα πού ἔκαψε τήν Ρώμη καί μετά κατηγόρησε τούς χριστιανούς σάν ὑπαίτιους. Ὅταν κάποια στιγμή ὁ λαός θά καταλάβει, παρόλο πού προσπαθοῦν νά τόν ἀποπροσανατολίσουν, τότε θά δεῖ τό μεγάλο καί σκληρό παιχνίδι πού ἔπαιξαν εἰς βάρος του.

Ἡ εὐθύνη τῶν ἀνθρώπων τῆς ἐξουσίας γιά τήν καθυστέρηση σ’αὐτό τόν τόπο σέ νευραλγικούς τομεῖς τῆς δημόσιας ζωῆς εἶναι καί μεγάλη καί ἐγκληματική.

Ἡ κατάσταση καί τό κατάντημα τῆς δημόσιας ὑγείας, τῆς δημόσιας Παιδείας, τῆς διεφθαρμένης διοίκησης καί τόσοι ἄλλοι τομεῖς, ὀφείλουν τήν ὑπανάπτυξη τους στούς ἀνθρώπους τῆς ἐξουσίας.

Αὐτούς δέν τούς ἔνοιαξε ἡ Πατρίδα τούς ἔνοιαζε μόνο ἡ ἐξουσία. Δέν τούς ἔνοιαζε οὔτε κἄν τό κόμμα τους, πού γι’αὐτούς ἦταν μέσο προσωπικοῦ πλουτισμοῦ καί μέσο διατήρησης τῆς ἐξουσίας. Πόσοι καί πόσο κατάλαβαν αὐτό τόν τόπο, τήν ἱστορία του καί τήν παράδοσή του;

Εὔκολοι σέ δεκάρικους λόγους, θεώρησαν ὡς πολιτική τοποθέτηση καί πολιτικό διάλογο τά διάφορα σλόγκαν μέ τά ὁποῖα νόμιζαν ὅτι ἀσκοῦν πολιτική. Τό πρῶτο μνημόνιο εἶχε 234 σελίδες.

Τό ὑπέγραψαν ὅλοι, χωρίς κανείς νά τό διαβάσει. Τό ὑπέγραψαν μέσα σέ τρεῖς ὧρες, χωρίς νά ξέρουν τί ὑπογράφουν. Ὑψηλόβαθμα στελέχη ἐπισκέπτονται ξένους ὀργανισμούς γιά νά ὑπερασπίσουν ὑποτίθεται τά συμφέροντα τῆς Πατρίδας καί οἱ συνομιλητές τους δέν μποροῦν νά καταλάβουν γιατί ἀκριβῶς πῆγαν καί τί ἀκριβῶς ἤθελαν.

Αὐτό εἶναι τό ἐπἰπεδο τους, τῶν περισσοτέρων τουλάχιστον. Γιατί ἄν αὐτοί πού πηγαίνουν ἔχουν «τέτοιες» ἱκανότητες, μπορεῖτε νά καταλάβετε πόσες ἔχουν αὐτοί πού τούς στέλνουν.

Ἡ ἀνικανότητα, ἀλλά καί ἡ ἰδιοτέλεια τῶν ἀνθρώπων τῆς ἐξουσίας φαίνεται στήν ἀνικανότητα ἤ τήν ἄρνηση τους νά συναινέσουν σέ ἕνα κοινό τόπο, σέ μιά κοινή συνισταμένη, γιά σοβαρά προβλήματα πού ἀπασχολοῦν τούς ἀνθρώπους. Ἔτσι ἄν μιά Κυβέρνηση πάρει μιά νομοθετική πρωτοβουλία π.χ. γιά τήν Παιδεία, ἡ ἀντιπολίτευση θά ἀντιδράσει καί θά καταψηφίσει.

Θά ξεσηκώσει ὀργανωμένες ὁμάδες γιά νά ματαιώσει τά πάντα. Ἐάν ἡ ἀντιπολίτευση αὐτή γίνει αὕριο Κυβέρνηση καί πάρει γιά τό ἴδιο θέμα τήν ἴδια ἀκριβῶς ἤ περίπου πρωτοβουλία, ἡ νέα ἀντιπολίτευση θά καταψηφίσει αὐτό πού ὡς Κυβέρνηση θέλησε νά ψηφίσει. Γιατί νά τό κάνει ὁ ἅλλος καί νά μήν τό κάνουμε ἐμεῖς; Δέν μπόρεσαν ἐκτός ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων νά κάνουν κάτι μαζί. Αὐτό τό ὀνομάζουν πολιτική.

Ἀλλά αὐτή ἡ συμπεριφορά πού εἶναι σχεδόν πάντα ἡ ἴδια στίς ἐναλλασσόμενες ἐξουσίες δείχνει τήν ἀληθινή ποιότητά τους καί τό ποιοί εἶναι ὑπεύθυνοι γιά τό κατάντημα τῆς Πατρίδος.

Ἦταν Νομάρχης. Γνώρισε τήν τοπική αὐτοδιοίκηση καί τίς ἀνάγκες της. Γίνεται βουλευτής. Ὡς βουλευτής μέ τό κόμμα του νομοθετεῖ σωστά μέτρα γιά τήν τοπική αὐτοδιοίκηση. Ἔλα ὅμως πού στίς ἐκλογές γιά τήν ἀνάδειξη τοπικῶν ἀρχόντων ἡ ἀντιπολίτευση ἐκλέγει πολλούς νέους δημοτικούς καί Νομαρχιακούς ἄρχοντας.

Καί πηγαίνει στήν Βουλή μέ τήν ἐντολή ἀπό τό κόμμα του πού κυβερνᾶ νά εἰσηγηθεῖ τό κουτσούρεμα τῶν ἁρμοδιοτήτων γιά νά μήν ὠφεληθοῦν οἱ ἀντίπαλοι. Αὐτοί εἶναι οἱ ἄνθρωποι τῆς ἐξουσίας στήν Ἑλλάδα, γι’αὐτό καί τήν ἄφησαν ὑποανάπτυκτη, γι’αὐτό καλλιέρησαν τήν διαφθορά, τήν ἄντληση μίζας, γι’αὐτό τήν ἔφεραν σέ αὐτό τό σημεῖο. Ποιός ἀπό τούς ἀνθρώπους τῆς ἐξουσίας ἔνοιωσε στό πετσί του τήν οἰκονομική κρίση;

Ὁ τρόπος τῆς ζωῆς τους δέν δείχνει κάτι τέτοιο. Καί ἡ σημερινή ἐξουσία δέν κάνει τίποτα ἄλλο παρά νά θερίζει τούς καρπούς πού ἔσπειρε. Μέ τήν ἀνευθυνότητα τῆς ἀντιπολίτευσης ἔσπειρε ἀνέμους καί τώρα θερίζει θύελλες.

Καί προσπαθεῖ νά ἀποπρασανατολίσει γιά μιά ἀκόμη φορά τήν κοινωνία πού ζεῖ σέ ἔκτακτες ἀνάγκες, ψηφίζοντας νόμους καί νομοσχέδια γιά νά διατηρήσει τά κουρέλια τῆς προοδευτικότητας καί ἀντί νά ζητᾶ συγγνώμη γιά τό κατάντημα τῶν ἀνθρώπων, ζητᾶ συγγνώμη γιά τά νομοσχέδια τῆς ντροπῆς πού ἄργησε τάχα νά ψηφίσει.

Ἕνα ἄλλο κλασικό παράδειγμα τῆς ἀνίκανης ἐξουσίας εἶναι αὐτό πού ζοῦμε αὐτές τίς ἡμέρες μέ τούς ἀγρότες. Σχεδόν κάθε χρόνο ἔχουμε καταλήψεις δρόμων. Πρίν ἡ σημερινή ἐξουσία γίνει κυβέρνηση ἔτρεχε στά μπλόκα γιά νά στηρίξει τά αἰτήματα τῶν ἀγροτῶν. Τότε εἶχαν δίκαιο καί μόνο ἐφέτος ἔχουν ἄδικο; Κάποιοι λένε ὅτι ἔχουν μέν δίκαιο, ἀλλά οἱ συνθῆκες εἶναι δύσκολες.

Πρίν δύο χρόνια δέν ἦταν καί μόνον τώρα ἔγιναν; Ἔχουν δίκαιο οἱ ἀγρότες;Ἐάν ναί νά τό παραδεχθοῦν ὅλοι. Ἐάν ἔχουν ἄδικο ἤ εἶναι ὑπερβολικοί νά τούς τό ποῦν ΟΛΟΙ, διαφορετικά εἶναι ἀνεύθυνοι.

Ἔπειτα ἀπό τόσες ἡμέρες πού ἡ χώρα παρουσιάζει παράλυση, ἡ ἐξουσία καί τώρα καί στό παρελθόν κάνει κάποιες παραχωρήσεις. Γιατί ἔπρεπε νά ρεζιλεύεται ἔτσι ἡ Πατρίδα μας;Δέν μποροῦσαν ἀπό τήν ἀρχή νά διαλεχθοῦν μέ εὐθύνη, νά τοποθετηθοῦν ὅλοι καί νά ἀποφύγουμε κάθε λίγο καί λιγάκι αὐτό τό μπάχαλο; Αὐτό λέγεται ὑπεύθυνη διακυβέρνηση τῆς χώρας ἀπό ὅλες τίς ἐξουσίες πού πέρασαν;

Ἡ ἐξουσία κατέστρεψε αὐτό τόν τόπο, τόν λεηλάτησε γιά πάρτη της, τόν διέφθειρε ἐκμεταλλευόμενη τά πάθη τῶν ἀνθρώπων, τόν δίχασε καί ἔστρεψε τόν ἕνα μετά τόν ἄλλο, ἔστρεψε τήν μία ὁμάδα ἐναντίον τῆς ἄλλης. Σήμερα ἡ ὑπενθύμιση τῶν μπλέ, πράσινων καί κόκκινων καφενείων τοῦ παρελθόντος μόνο ντροπή μπορεῖ νά προκαλέσει σέ κάθε νοήμονα ἄνθρωπο.

Ὄργανο στά χέρια ξένων προσπάθησε νά καταστρέψει τήν γλῶσσα, τήν ἱστορία, τήν πίστη στόν Θεό, μέ στόχο τήν ἐξουδένωση καί τήν πλήρη ὑποταγή τοῦ λαοῦ, αἰχμάλωτου ἀπατηλῶν ὀνείρων καί ψεύτικων ὑποσχέσεων. Καμιά ἐξουσία δέν εἶπε ποτέ τήν ἀλήθεια στόν λαό.Τήν λύση πού ὑπῆρχε δέν τήν εἶπε κανείς στόν λαό γιατί δέν συνέφερε τίς ἐξουσίες.

Ἡ λύση δέν θά ἔλθει ἀπό καμμία ἀπό τίς συνηθισμένες ἐξουσίες. Ἡ λύση θά προέλθει ἀπό τόν λαό, ὅταν πρῶτα συνειδητοποιήσει τίς δικές του τεράστιες εὐθύνες, ὅταν καταλάβει ὅτι ἔχει καί ἐκεῖνος εὐθύνη γιά τό σημερινό κατάντημα του.

Ὅταν καταλάβει ὅτι καμμία λύση δέν θά εἶναι ἀνώδυνη πλέον. Ὅταν ἀποφασίσει νά λειτουργήσει ἑνωτικά καί ὄχι διασπαστικά. Ὅταν ἀποφασίσει νά γονατίσει ὁλόκληρος, γιά νά γίνει ὁ καθένας ἀλληλέγγυος μέ τόν ἄλλο. Τέλος ὅταν ἀποφασίσει ἐθελούσια καί ὄχι ἀναγκαστικά νά δυσκολευτεῖ, γιά νά σηκωθεῖ καί πάλι ὁλόκληρος.

πηγή 

Ο ΣΥΡΙΖΑ τα Μνημόνια και η Σοσιαλδημοκρατία

Απόστολος Αποστολόπουλος
 
Εσχάτως αναπτύσσεται μια φιλολογία για το αν ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ή όχι αριστερό κόμμα, αν πρόδωσε ή όχι την –εν γένει και αορίστως- Αριστερά, αν ετοιμάζεται να μετακομίσει τυπικά και πάντως ουσιαστικά από την ευρωπαϊκή ομάδα της Αριστεράς στους σοσιαλδημοκράτες κλπ, κλπ. Συζήτηση χωρίς καμία απολύτως ουσία που μπορεί να ενδιαφέρει μόνο τους μπογιατζήδες που θα βάψουν τις καινούργιες ταμπέλλες. Κανείς δεν πρόκειται να ψηφίσει ή να καταψηφίσει τον Τσίπρα και τους λοιπούς επειδή θα μείνουν με το ίδιο κοστούμι ή θα βγάλουν ένα άλλο από τη ντουλάπα, ο Μανωλιός θα είναι Μανωλιός.
Ένας χρόνος κυβέρνηση ήταν αρκετός για να ξεθωριάσει το οραματικό στοιχείο του ΣΥΡΙΖΑ ως Αριστερά, αλλά και, γενικότερα, για να κλείσει τον κύκλο όπου η ιδεολογία έπαιζε σημαντικό, ενίοτε καθοριστικό, ρόλο στις επιλογές του κόσμου. Τα Μνημόνια έχουν αποδείξει και στον τελευταίο ότι δεν αφήνουν περιθώρια και για τις πιο μικρές ανεξάρτητες επιλογές στις κυβερνήσεις και πάντως έχουν αποδείξει ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ούτε ξέρει ούτε καν επιχειρεί να αναλάβει τέτοιες πρωτοβουλίες. Για να το πούμε απλά: η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ μέσα σε ένα χρόνο δεν έχει να δείξει ούτε μια πράξη, αλλά ούτε και μια κουβέντα που να θυμίζει Αριστερά, όπως και αν την πιστεύει ο καθένας. Το γιατί δεν ενδιαφέρει επειδή ουδείς στην κυβέρνηση δίνει την εντύπωση ότι η εξήγηση είναι το πρώτο βήμα για διόρθωση, επανόρθωση κλπ, κλπ.
Εδώ που φτάσαμε οι υποσχέσεις για ένα καλύτερο μέλλον επειδή ΘΑ γίνει ετούτο ή εκείνο,  πχ  θα μειωθεί το χρέος, θα ανακοπεί η ροή των προσφύγων και άλλα τέτοια, δεν έχουν πια σημασία. Όταν τα πράγματα πιάνουν πάτο, δεν πιάνουν οι υποσχέσεις. Πολύ περισσότερο όταν διαψεύδονται εκ των πραγμάτων ή όταν για να τηρηθούν οι υποσχέσεις έρχονται άλλες επιβαρύνσεις που εξανεμίζουν το κάθε όφελος. Τι να το κάνεις να μείνουν σταθερές οι συντάξεις αν πχ χαθεί η προστασία για τις πρώτες κατοικίες κλπ.
Δεν θα χαθούν τα ελληνικά νησιά του Αιγαίου μόνο και μόνο επειδή θα τα «πατήσουν» Τούρκοι αστυνομικοί, έστω και αν ανάμεσά τους θα είναι σίγουρα (αλλιώς οι Τούρκοι θα ήταν ηλίθιοι) και στελέχη της τουρκικής ΜΙΤ (η τουρκική ΕΥΠ). Για να ξεδιαλέγουν και να προφυλάσσουν τους δικούς τους βαλτούς μέσα στους πρόσφυγες και μετανάστες, να τους διευκολύνουν το κατά δύναμη. Αλλά: η κυβέρνηση αγνόησε τη στοιχειώδη αρχή της ισοτιμίας και της αμοιβαιότητας μεταξύ Κρατών, να πάνε, δηλαδή, αντίστοιχα, τόσοι Έλληνες αστυνομικοί στις τουρκικές ακτές όσοι ακριβώς Τούρκοι θα έρθουν εδώ, με τα ίδια καθορισμένα δικαιώματα κινήσεων και αρμοδιοτήτων. Στην κοινή ευρωπαϊκή απόφαση αναφέρεται ρητά το ποσό αποζημίωσης (3 δις) της Τουρκίας αλλά όχι πότε και ποιο ποσό θα πάρει η Ελλάδα, ούτε τι θα γίνουν όσοι πρόσφυγες/μετανάστες έφθασαν ήδη εδώ, κλπ. Τι σημασία έχει αν ο ΣΥΡΙΖΑ τα κάνει αυτά ως «αριστερά», ως σοσιαλδημοκράτης, σοσιαλιστής και άλλα ηχηρά; Κυριολεκτικά ο κόσμος ενδιαφέρεται περί την πολιτική/ιδεολογική ταυτότητα του ΣΥΡΙΖΑ όσο τον ενδιαφέρει τι ακριβώς κάνει η φοράδα στο αλώνι. Πριν από μόλις ένα χρόνο κάτι τέτοια είχαν κάποια σημασία. Τώρα όχι.
Άλλωστε τα περί σοσιαλδημοκρατίας έχουν νόημα αν αντιστοιχούν σε υπαρκτές κοινωνικές δυνάμεις και συμφέροντα. Ο κορμός της σοσιαλδημοκρατίας είναι ακριβώς οι κοινωνικές δυνάμεις, οι μικρομεσαίοι, που αποτελούν το στόχο των Μνημονίων. Η καταστροφή τους είναι σταθερή επιδίωξη των Δανειστών. Και μάλιστα όχι ειδικά στην Ελλάδα αλλά παντού, σε κάθε χώρα που αγγίζει το μαγικό ραβδί της Παγκοσμιοποίησης με όργανο άλλοτε το ΔΝΤ άλλοτε κάτι άλλο. Ταξικά, ο Δυτικός χώρος και όπου αυτός κυριαρχεί, γίνεται σπίτι με δυο πατώματα, τους πολύ λίγους επάνω και τους πάρα πολλούς από κάτω-το προβλέπει στο Μανιφέστο ο Μαρξ. Η άλλη εξίσου σημαντική πλευρά είναι ότι αυτή η διαδικασία εφαρμόζεται σύμφωνα με τον στρατηγικό σχεδιασμό του κυρίαρχου Έθνους-Κράτους, τις ΗΠΑ, και όχι, γενικώς, από μια, απρόσωπη και ακαθόριστη, παγκόσμια «αστική τάξη». Εξ ου και ο ρόλος του κάθε Έθνους-Κράτους να αντισταθεί. Γι’ αυτό είναι λάθος, σήμερα, τα περί ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων παρά το ότι αντιμάχονται καπιταλιστικά Έθνη-Κράτη. Επειδή σημασία δεν έχει, τώρα, το κοινωνικό καθεστώς γενικώς, αλλά το ποιος αποδέχεται και μάχεται για την ανεξαρτησία ενός εκάστου (Έθνους-Κράτους) και ποιος επιδιώκει την Παγκόσμια κυριαρχία, τη μονοκρατορία. Αυτό που λέμε μονοπολικός ή πολυπολικός Κόσμος.
Η καταστροφή των μικρομεσαίων άρχισε από την εποχή Σημίτη. Οι αιωνίως χρήσιμοι ηλίθιοι τον υποστήριζαν χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι αυτοκτονούν. Και τα σημερινά κυβερνώντα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ τον αποθέωναν, ως ΣΥΝΑΣΠΙΣΤΕΣ. Τώρα ολοκληρώνουν το έργο του. Και ταξικά, καταστρέφοντας ότι έχει απομείνει από τους μικρομεσαίους και εθνικά, όταν, πχ στο συμβολικό επίπεδο, ο σιωπηλός κ. Δραγασάκης (σε αναμονή πρωθυπουργός;) ευχαρίστησε τους Αμερικανούς, όπως ο Σημίτης. Σε ποιους, λοιπόν, θα στηριχτεί ο ΣΥΡΙΖΑ ως σοσιαλδημοκράτης, σε αυτούς που καταστρέφει; Ο ΣΥΡΙΖΑ θα μείνει εκεί που είναι, κόμμα μετέωρο, με τις πολλές μορφές, γλιστερό και διάχυτο, είναι η μόνη του σανίδα να διασωθεί, ξεγελώντας κάθε φορά για τη μορφή του, παραμυθιάζοντας. Αλλά και τα άσχημα πράγματα, όπως και τα ωραία, κάποτε τελειώνουν. Τι θα γίνει μετά; Ε! καλά να είμαστε θα το δούμε. Έως ότου, κάποια στιγμή, θα μπορούμε κιόλας να το φτιάξουμε.

Μητέρες χτυπούν πόρτες και παρακαλούν συλλόγους και αγνώστους για λίγο γάλα

Στην Αχαϊκή πρωτεύουσα πεινάνε 4.000 παιδιά, 

ηλικίας από 3 μηνών έως 14 ετών

Τα μεγαλύτερα και αθώα θύματα της παρατεταμένης κρίσης στην Ελλάδα και δη στην Πάτρα, είναι τα παιδιά, η πιο ευαίσθητη πληθυσμιακή ομάδα, που αντιμετωπίζει την κατάθλιψη αλλά και την πείνα.

Στην Αχαϊκή πρωτεύουσα πεινάνε 4.000 παιδιά, ηλικίας από 3 μηνών έως 14 ετών, με τις μητέρες να χτυπούν πόρτες και να παρακαλούν συλλόγους και αγνώστους για λίγο γάλα, όπως αποκάλυψε στο patrastimes.gr, ο πρόεδρος από το Φωτεινό Αστέρι, το οποίο από 400 παιδιά που είχε αναλάβει μέχρι τα Χριστούγεννα του 2015, σήμερα καλείται να καλύψει τις διατροφικές ανάγκες 780 παιδιών.

Αύξηση 100% μέσα σε μόλις δύο μήνες!

Την ίδια ώρα οι κοινωνικοί λειτουργοί του συλλόγου που προσφέρουν εθελοντική εργασία, δίνουν μάχη να βγάλουν τα παιδιά από την κατάθλιψη, αλλά δυσκολεύονται, αφού το μόνο που βιώνουν είναι το δράμα της ανεργίας και της φτώχειας των άνεργων γονέων τους, την ανάγκη να τρέφονται από ξένους και πολλές φορές λόγω μη κατάλληλου πρωινού και ενδυμασίας ντρέπονται να πάνε σχολείο.

Πηγή: patrasTimes.gr

nooz

Η ΠΟΛΥΤΕΚΝΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΤΟ ΙΚΡΙΩΜΑ

Βασίλη Θεοτοκάτου

Προέδρου τῆς Ἀνωτάτης Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων Ἑλλάδος

Ὁ ψηφισθεὶς νόμος 4172(2013 περὶ
τῆς φορολογίας εἰσοδήματος, ὁ ὁποῖος οὐσιαστικῶς ἐπανέλαβε τὶς διατάξεις τοῦ νόμου 4110/2013, στέλνει στὴν κυριολεξία τοὺς πολυτέκνους στὸ ἰκρίωμα. Καταργεῖ καὶ τὰ ἐλάχιστα ἀφορολόγητα ποσὰ ποὺ ἴσχυαν γιὰ ὅσους εἶχαν προστατευόμενα τέκνα καὶ φορολογεῖ τοὺς πολυτέκνους, μὲ ὅσα προστατευόμενα τέκνα καὶ ἐὰν ἔχουν (4,5,7,10,13 κ.λπ.), ὅπως ἀκριβῶς τοὺς ἀγάμους!!! Εὐνοεῖ σκανδαλωδῶς τοὺς ἀγάμους καὶ ἔχει στὸ στόχαστρο τοὺς οἰκογενειάρχες, καὶ ἰδίως τοὺς πολυτέκνους, μὲ σκοπὸ ν’ ἀποτρέψει τοὺς νέους ν’ ἀποκτήσουν παιδιά! Πρόκειται περὶ τῆς ἐφαρμογῆς μίας ἄκρως ἀντιπολυτεκνικῆς, ἀντιοικογενειακῆς καὶ ἀντιδημογραφικῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποία ἐνσυνειδήτως ἐφαρμόζει ἡ Κυβέρνηση ποὺ πλήττει ἀνελέητα τοὺς πολυτέκνους καὶ τοὺς τιμωρεῖ γιὰ ὅσα περισσότερα παιδιὰ ἔχουν.
Ἡ καρατόμηση τῶν πολυτέκνων καὶ μάλιστα ὅσων ἔχουν μεγαλύτερο ἀριθμὸ προστατευομένων τέκνων θὰ γίνει ἀντιληπτὴ τὸ ἑπόμενο ἔτος, 2014, ἀφοῦ τότε θὰ ὑποβληθεῖ ἡ φορολογικὴ δήλωση γιὰ τὰ εἰσοδήματα τοῦ ἔτους 2013 καὶ θὰ φορολογηθοῦν βάσει τῶν διατάξεων τοῦ Ν. 4172/2013 μὲ τὴν κατάργηση τοῦ ἀφορολογήτου τῶν τέκνων. Δεῖτε τί θὰ συμβεῖ μὲ τοὺς πολυ-τέκνους τὸ 2014:
α) Πολύτεκνος μὲ 4 ἀνήλικα τέκνα γιὰ εἰσόδημα 26.000 εὐρώ, ἐφέτος θὰ πληρώσει φόρο 2.680 εὐρώ, ἐνῷ τὸ ἔτος 2014 γιὰ τὸ ἴδιο εἰσόδημα θὰ πληρώσει 4.220 εὐρώ, δηλ. 1.540 εὐρὼ ἐπὶ πλέον, σὺν 520 εὐρὼ γιὰ εἰσφορὰ ἀλληλεγύης (2%) ἴσον 4.740!
β) Πολύτεκνος μὲ 5 ἀνήλικα τέκνα γιὰ τὸ ἴδιο εἰσόδημα, ἐφέτος θὰ πληρώσει φόρο 2.000 εὐρώ, ἐνῷ τὸ ἔτος 2014 γιὰ τὸ ἴδιο εἰσόδημα θὰ πληρώσει 4.220 εὐρώ, δηλ. 2.220 εὐρὼ ἐπὶ πλέον, σὺν 520 εὐρὼ γιὰ εἰσφορὰ ἀλληλεγύης (2%) ἴσον 4.740!
γ) Πολύτεκνος μὲ 7 ἀνήλικα τέκνα
γιὰ τὸ ἴδιο εἰσόδημα, ἐφέτος θὰ πληρώ-σει φόρο 1.500 εὐρώ, ἐνῷ τὸ ἔτος 2014
44
γιὰ τὸ ἴδιο εἰσόδημα θὰ πληρώσει 4.220 εὐρώ, δηλ. 2.720 εὐρὼ ἐπὶ πλέον, σὺν 520 εὐρὼ γιὰ εἰσφορὰ ἀλληλεγύης (2%) ἴσον 4.740!
δ) Πολύτεκνος μὲ 8 ἀνήλικα τέκνα γιὰ εἰσόδημα 27.000 εὐρώ, ἐφέτος δὲν θὰ πληρώσει φόρο, ἐνῷ τὸ ἔτος 2014 γιὰ τὸ ἴδιο εἰσόδημα θὰ πληρώσει 4.640 εὐρώ, δηλ. 4.640 εὐρὼ ἐπὶ πλέον, σὺν 540 εὐρὼ γιὰ εἰσφορὰ ἀλληλεγύης (2%)ἴσον 5.180!
ε) Πολύτεκνος μὲ 9 ἀνήλικα τέκνα γιὰ εἰσόδημα 30.000 εὐρώ, ἐφέτος δὲν θὰ πληρώσει φόρο, ἐνῷ τὸ ἔτος 2014 γιὰ τὸ ἴδιο εἰσόδημα θὰ πληρώσει 6.200 εὐρώ, δηλ. 6.200 εὐρὼ ἐπὶ πλέον, σὺν 600 εὐρὼ γιὰ εἰσφορὰ ἀλληλεγύης (2%) ἴσον 6.820! Χωρὶς νὰ ὑπολογίζεται τὸ χαράτσι τῆς Δ.Ε.Η. καὶ οἱ φόροι ἐπὶ τῶν ἀκινήτων.
Αὐτὸ εἶναι τὸ «δίκαιο φορολογικὸ σύστημα», ποὺ ἐπαγγέλονται οἱ ἀναλαβόντες τὸν ρόλο τοῦ Ἡρώδη νέοι σφαγεῖς τῶν πολυτέκνων!
Βέβαια θὰ μεθοδεύσουν, ἐφ’ ὅσον θὰ εὑρίσκονται στὴν ἐξουσία, ὥστε οἱ φορολογικὲς δηλώσεις τὸ 2014 νὰ ὑποβληθοῦν μετὰ τὶς εὐρωεκλογές, δηλ. μετὰ
τὸν Μάϊο, γιὰ νὰ μὴν ἀντιληφθοῦν οἱ πολύτεκνοι τὴν σφαγή τους!
Τέτοιου εἴδους φορολογικὴ πολιτικὴ μὲ τέτοιο ἀντιοικογενειακό, ἀντιδημογραφικὸ καὶ ἀντιπολυτεκνικὸ χαρακτῆρα οὐδέποτε εἶχε ὑπάρξει. Γίνονται αὐτὰ σὲ μιὰ χώρα, ἡ ὁποία καταρρέει δημογραφικῶς, ἀφοῦ οἱ ἄνω τῶν 65 ἐτῶν ὑπερβαίνουν τὸ 20% τοῦ πληθυσμοῦ, οἱ θάνατοι ὑπερβαίνουν τὶς γεννήσεις: τὸ 2011 θάνατοι 110.729, γεννήσεις μόλις 106.777 καὶ γιὰ τὸ 2012 ὑπολογίζεται ὅτι οἱ θάνατοι θὰ ὑπερβαίνουν τὶς γεννήσεις κατὰ 10.000 ἕως 15.000. Μὲ τέτοιου εἴδους φορολογικὴ πολιτικὴ ἐναντίον ὅσων ἔχουν παιδιὰ «ποιός θὰ ἔχει τὴν ἀποκοτιὰ νὰ γίνει πολύτεκνος;», ὅπως ἀναρωτιέται ὁ ἔγκριτος δημοσιο-γράφος κ. Σώτ. Ξενάκης (Παραπολιτικὰ 9-3-2013) καὶ ποιός θὰ ἀποτρέψει αὐτὸ τὸ «δημογραφικὸ ἔγκλημα σὲ ἐξέλιξη;», ὅπως ἐπεσήμανε μὲ ἄρθρο τοῦ ὁ ἐκ τῶν κορυφαίων δημοσιογράφων κ. Γιάννης Μαρῖνος (Βῆμα 9-12-2012);
Εἶναι χαρακτηριστικὸ γιὰ τὸ ποὺ ὁδηγεῖται ἡ Ἑλλὰς τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ 1971 μὲ πληθυσμὸ 8.784.732 κατοίκους, τὰ παιδιὰ (ἡλικίας ἕως 14 ἐτῶν) ὑπερτεροῦσαν τῶν ἡλκιωμένων (ἄνω τῶν 65 ἐτῶν) κατὰ 1.286.846, ἐνῷ σήμερα ὑπερτεροῦν οἱ ἡλικιωμένοι τῶν παιδιῶν κατὰ 518.027!
Ἂς δοῦμε, ὅμως, ποιά ἦταν ἡ φορολο-γικὴ πολιτικὴ τότε.
Τὸ 1971 μὲ τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα τῆς Ἐθνικῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας εἴχαμε 141.126 γεννήσεις, ἐνῷ οἱ θάνατοι ἦσαν μόλις 73.819, δηλ. οἱ γεννήσεις ἦσαν διπλάσιες ἀπὸ τοὺς θανάτους. Τὴν ἐποχὴ ἐκείνη ὁ μισθὸς ἑνὸς ἰδιωτικοῦ ὑπαλλήλου μὲ 11 χρόνια ὑπηρεσίας ἦσαν 3.510 δραχμὲς καὶ μὲ 20 χρόνια 4.320 (Υ.Α. 49013/3013 τῆς 7 (7-9-1971). Στὰ ἴδια ἐπίπεδα ἦσαν καὶ οἱ μισθοὶ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἀφοῦ ὁ μισθὸς ἑνὸς ὑπαλλήλου μὲ τὸν 6ο βαθμὸ (οἱ βαθμοὶ τότε ἄρχιζαν ἀπὸ τὸν 13ο καὶ ἔφθαναν μέχρι τὸν ἀνώτατο ποὺ ἦταν ὁ 1ος) ἦταν 3.500 δραχμὲς καὶ μὲ τὸν 5ο βαθμὸ 4.000 δραχμές, μὲ τὸν 2ο βαθμὸ 6.000 δραχμὲς καὶ μὲ τὸν 1ο βαθμὸ 10.000 δραχμὲς (Α.Ν. 274(1968).
Τότε μὲ τὸ Ν.Δ. 1077(1971, ποὺ ἀνεφέρετο στὴ φορολογία εἰσοδήματος, ἐθεσπίζοντο μεγάλες ἐκπτώσεις ἰδίως γι΄ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι εἶχαν πάνω ἀπὸ τέσσερα τέκνα. Μὲ τὸ ἄρθρο 1 τοῦ ἐν λόγῳ Ν.Δ. καθορίζετο ὅτι τὸ εἰσόδημα ἀπὸ μισθωτὲς ὑπηρεσίες, γιὰ τὸν καθορισμὸ τοῦ φόρου εἰσοδήματος, ἐμειώνετο κατὰ 30%, μὲ ἀνώτατο ὅριο 25.000 δραχμὲς καὶ τὸ ἐξ ἐλευθερίων ἐπαγγελμάτων κατὰ 25%, μὲ ἀνώτατο ὅριο 12.500 δραχμές. Στὴ συνέχεια μὲ τὸ ἄρθρο 4 ὁρίζε-το ὅτι: «Ἐκ τοῦ συνολικοῦ εἰσοδήματος τοῦ φορολογουμένου ἐκπίπτεται ἐπίσης ποσὸν δέκα πέντε χιλιάδων (15.000) δραχμῶν διὰ τὴν σύζυγον, διὰ δὲ τὰ τέκνα ποσὸν 7.000 δραχμῶν διὰ τὸ πρῶτον, 10.000 δραχμῶν διὰ τὸ δεύτερον, 20.000 δραχμῶν διὰ τὸ τρίτον, 30.000 δραχμῶν δι΄ ἕκαστον πέραν τοῦ τρίτου».
Ἀκολούθως μὲ τὸ ἄρθρο 5 ὁρίζετο ὅτι τὸ εἰσόδημα ποὺ ἀπέμενε μετὰ ἀπὸ τὶς παραπάνω ἐκπτώσεις ἐφορολογεῖτο μὲ τὴν ἀκόλουθο κλίμακα: γιὰ τὶς 5.000 δραχμὲς φόρος 100 δραχμές, γιὰ τὶς 10.000 φόρος 250, γιὰ τὶς 15.000 φόρος 450, γιὰ τὶς 20.000 φόρος 700, γιὰ τὶς 30.000 φόρος 1.300, γιὰ τὶς 40.000 φόρος 2.000, γιὰ τὶς 50.000 φόρος 2.800 δραχμὲς κ.λπ. Ἔτσι ἕνας πολύτεκνος μὲ 4 παιδιὰ ἀπὸ τὸ εἰσόδημά του ἐξέπιπτε συνολικῶς 82.000 δραχμὲς (15.000 σὺν 7.000 σὺν 10.000 σὺν 20.000 σὺν 30.000) καὶ ἐπὶ πλέον 30%, μὲ ἀνώτατο ὅριο 25.000 δραχμὲς ἐκ τοῦ συνολικοῦ εἰσοδήματός του ἀπὸ μισθωτὲς ὑπηρεσίες ἢ 25% ἐκ τοῦ ἐξ ἐλευθερίων ἐπαγγελμάτων, μὲ ἀνώτατο ὅριο 12.500 δραχμές. Δηλ. καὶ ἐὰν ἀκόμη εἶχε τὸν 2ο βαθμὸ τοῦ δημοσίου ὑπαλλήλου μὲ 6.000 δραχμὲς μηνιαῖο μισθό, δηλ. ἐτησίως Χ 14 ἴσον 84.000 δραχμές, ὁ πολύτεκνος μὲ τέσσερα τέκνα οὐδεμία ἀπολύτως δραχμὴ θὰ ἐπλήρωνε ὡς φόρο εἰσοδήματος. Ἀκόμη καὶ μὲ ἐτήσιο εἰσόδημα 100.000 δραχμῶν οὐδεμία δραχμὴ θὰ ἐπλήρωνε γιὰ φόρο εἰσοδήματος, ἀφοῦ θὰ ἐξέπιπτε συνολικῶς 107.000 δραχμὲς (25.000 τὸ 30% σὺν 82.000). Εἶναι χαρακτηριστικὸ ἀκόμη ὅτι ἀπηλλάσοντο τοῦ φόρου καὶ οἱ τόκοι τῶν καταθέσεων, ἀπὸ δὲ τὸ ἀκαθάριστον εἰσόδημα ἐκ γεωργικῶν ἐπιχειρήσεων ἀπηλλάσσετο τοῦ φόρου ποσὸν 50.000 δραχμῶν ἐτησίως. Εἰδικῶς γιὰ τοὺς ἀσχολουμένους προσωπικῶς ἢ διὰ τῶν μελῶν τῆς οἰκο-γενείας τους κατὰ κύριον ἐπάγγελμα μὲ τὶς γεωργικὲς ἐπιχειρήσεις τὸ ἀπαλ-λασσόμενο ποσὸ τοῦ φόρου ἀνήρχετο σὲ 140.000 δραχμές! Δηλ. τότε ἕνας πολύ-τεκνος ἀγρότης μὲ 4 τέκνα γιὰ εἰσόδημα 232.000 δὲν πλήρωνε φόρο εἰσοδήματος! Σύγκριση μὲ τὸ σήμερα δὲν ὑπάρχει. Ἡ ὕπαιθρος χώρα ἐρημώνει καὶ στὶς ἀγρο-τικὲς περιοχὲς οἱ θάνατοι εἶναι διπλάσιοι ἀπὸ τὶς γεννήσεις.
Τὴν Κυριακή του Πάσχα δημοσιεύθηκε ἔρευνα τῆς Κάπα Researcx γιὰ λογαριασμὸ τῆς ἐφημερίδος «Τὸ Βῆμα τῆς Κυριακῆς», στὴν ὁποία, κατὰ τὸ δημοσίευμα, «Ἡ οἰκογένεια, σύμφωνα μὲ τὰ στοιχεῖα τῆς ἔρευνας, εἶναι ὁ μοναδικὸς θεσμὸς στὸν ὁποῖο στρέφονται οἱ Ἕλληνες ὅταν ἀντιμετωπίζουν κάποιο σοβαρὸ πρόβλημα καὶ χρειάζονται βοήθεια σὲ ποσοστὸ 72,2%». Κατὰ τὴν ἔρευνα: «Οἰκογένεια σημαίνει: ὑποστήριξη καὶ ἀλληλεγγύη γιὰ τὸ 75,3% τῶν ἐρωτωμένων, ἀγάπη (66,1%), εὐτυχία (42,6%) καὶ ἀσφάλεια (42,3%)».
Φαίνεται ὅτι ὕστερα ἀπὸ τέσσερες σχεδὸν δεκαετίες, κατὰ τὶς ὁποῖες ὁ θεσμὸς τῆς οἰκογένειας ἐδέχετο τὰ πυρὰ ὅλων ἐκείνων, ποὺ παριστάνουν τοὺς δῆθεν προοδευτικούς, οἱ Ἕλληνες ξα-ναγυρίζουμε, τὴν ὥρα τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως, στὶς ρίζες μας, στὴν οἰκογένεια. Τὸ ἐρώτημα, ὅμως, ποὺ τίθεται ἀμείλικτο εἶναι: πόσο ἀκόμη θὰ ἀντέξει ἡ Ἑλληνικὴ Οἰκογένεια; Παλαιότερα τὶς δυσκολίες καὶ μάλιστα τὶς οἰκονομικὲς τὶς διεμοιράζοντο οἱ γονεῖς, τὰ παιδιά, οἱ θεῖοι, οἱ θεῖες, τὰ ἐξαδέλφια. Ὑπῆρχε ἕνας κόσμος ὁλόκληρος τῆς στενότερης καὶ εὐρύτερης οἰκογένειας, ποὺ πρόσφερε τὴ βοήθειά του, ὅταν κάποιος βρισκόταν σὲ δύσκολη θέση. Σήμερα, ὅμως, ὁ κόσμος αὐτὸς ἔχει σμικρύνει, ἀφοῦ τὰ παιδιὰ εἶναι εἶδος ὑπὸ ἐξαφάνιση, ὅπως καὶ τὰ ἐξαδέλφια. Σὲ λίγα χρόνια ἀκόμη ἡ κατάσταση θὰ λάβει δραματικὲς διαστάσεις, δεδομένου ὅτι θὰ κυριαρχοῦν τὰ μοναχοπαίδια, ἀφοῦ οἱ ἑλληνικὲς οἰκογένειες μένουν στὸ ἕνα παιδὶ καὶ ὁ δείκτης γεννητικότητος, γιὰ τὶς Ἑλληνίδες εἶναι κάτω της μονάδος. Μέσα σ΄ αὐτὴ τὴν κατάσταση μὲ ποιούς θὰ μοιρασθοῦν τὰ μοναχοπαίδια τὶς δυσκολίες καὶ μάλιστα τὶς οἰκονομικές; Μοιραίως μόνα τους, ἀφοῦ δὲν θὰ ὑπάρ-χουν ἀδέλφια. Μοῦ ἔλεγε ἕνας φίλος δημόσιος ὑπάλληλος, ὁ ὁποῖος εἶχε τρία παιδιά: «Πρόεδρε, ξέρεις γιατί ἔκανα καὶ τὸ τρίτο παιδί»; Γιατί τὸν ρώτησα: καὶ ἡ ἀπάντησή του: «Ἤθελα, ὅταν μεγα-λώσουν καὶ δημιουργήσουν οἰκογένει-ες, νὰ ἔχουν νὰ λένε ὅτι ἔχουν νὰ πᾶνε σὲ κάποιον ἀδελφό τους»!. Δεῖγμα τῆς ἀλληλεγγύης, τῆς ἀγάπης, τῆς εὐτυχίας καὶ τῆς ἀγάπης ποὺ ἔδειξε καὶ ἡ ἔρευνα.
Μέσα σ΄ αὐτὴν τὴν οἰκονομικὴ κρί-ση ἡ Κυβέρνηση ἀντὶ νὰ θωρακίζει τὴν οἰκογένεια, τὸ κύτταρο αὐτὸ τῆς κοινωνίας, πράττει τὸ ἀκριβῶς ἀντίθετο. Μὲ τὰ φορολογικὰ νομοσχέδια τοῦ ὑπουργείου Οἰκονομικῶν εὐνοεῖ σκανδα-λωδῶς τοὺς ἀγάμους καὶ τοὺς ἀτέκνους καὶ πλήττει ἀνελέτητα τὶς οἰκογένειες μὲ τὰ παιδιὰ καὶ μάλιστα τὶς πολύτεκνες οἰκογένειες, φορολογῶντας αὐτὲς ἀγρίως, θεωρῶντας ὅτι τὰ παιδιὰ ἀποτελοῦν τεκμήριο πλουτισμοῦ. Τὸ μόνο, ποὺ δὲν ἔχει πράξει, εἶναι ἡ ἐπιβολὴ εἰδικοῦ φόρου γιὰ τὰ παιδιὰ σὲ ὅσους εἶναι πολύτεκνοι καὶ ὅσους βέβαια ἔχουν τρία παιδιά! Ὅλα αὐτὰ γίνονται ὅταν ὁ ἐφιάλτης τῆς ὑπογεννητικότητας ὁδηγεῖ τὸν Ἑλληνισμὸ στὸ τέλος τῆς ἱστορίας του καὶ ἡ Ἑλλὰς ἀπὸ πλευρᾶς γεννήσεων εὑρί-σκεται στὴν 199η θέση ἐπὶ συνόλου 220 χωρῶν (Καθημερινὴ 7-3-2013). Εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβιώσει μία χώρα ὅταν ὁ δείκτης γονιμότητος εἶναι κάτω ἀπὸ τὸ ἕνα καὶ γιὰ τὴν ὁμαλὴ ἀναπαραγωγὴ ἑνὸς Ἔθνους πρέπει νὰ εἶναι πάνω ἀπὸ 2,1 καὶ ὅταν τὰ παιδιὰ ἡλικίας μέχρι 14 ἐτῶν δὲν ὑπερβαίνουν τὸ 14%; Συγχρόνως δὲ συντελεῖται μία πληθυσμιακὴ ἀλλοίωση τῆς συνθέσεως τοῦ πληθυ-σμοῦ, μὲ τὴν ἀνεξέλεγκτη εἴσοδο χιλιά-δων λαθρομεταναστῶν, ἡ ὁποία συνεχίζεται χωρὶς ἀνάσχεση καὶ οὐδεὶς γνωρί-ζει πόσοι εἶναι ὅλοι αὐτοί, ποὺ διαμένουν στὴν Ἑλλάδα. Ὅλα αὐτὰ βέβαια ἀφήνουν ἀδιαφόρους τοὺς κυβερνῶντας, ποὺ προσπαθοῦν νὰ βολέψουν τὸ σήμερα καὶ τὸ αὔριο τὸ ἀφήνουν γιὰ ὅσους ἐπιζήσουν καὶ οἱ ὁποῖοι θ΄ ἀποτελοῦν πλέον μία μειοψηφία καὶ μάλιστα γερόντων. Φαίνεται ὅτι ἡ ρήση τοῦ κ. πρωθυπουργοῦ: «δὲν βλέπετε ὅτι ἡ Ἑλλάδα δὲν γεννάει ἀλλὰ γερνάει» ἔχει τεθεῖ στὸ περιθώριο.
Οὔτε μποροῦν νὰ ἐπικαλοῦνται τὴν «τρόικα», ὅτι δηλ. ζητεῖ τὴν κατάργηση τῶν ἀφορολογήτων ποσῶν γιὰ τὰ παιδιὰ (ἐὰν βεβαίως τὸ ζήτησε), διότι εἶχαν χρέος ν’ ἀντιτάξουν καὶ ν’ ἀπαντήσουν ὅτι οὐδαμοῦ στὴν Εὐρώπη φορολογεῖται ὁ ἔχων 4,5,6,7 κ.λπ., γιὰ τὸ ἴδιο εἰσόδημα, ὅπως ὁ ἄγαμος καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν μπο-ροῦν νὰ δεχθοῦν τέτοια μέτρα.
Μὲ τὴν θλιβερὴ αὐτὴ κατάσταση, ποὺ δὲν διαφαίνεται ἐλπίδα ἀνατροπῆς, ἀλήθεια σὲ ποιὰ οἰκογένεια θ΄ ἀναζητήσουμε στήριγμα; Στὴν οἰκογένεια μὲ τὰ ἀνύπαρκτα παιδιὰ ἢ στὴν οἰκογένεια μὲ τὰ μοναχοπαίδια;
Ἔτσι στὴν καταρρέουσα δημογρα-φικῶς Ἑλλάδα τὸ μόνο ποὺ ἐνδιαφέρει τοὺς ἰθύνοντες τοῦ ὑπουργείου Οἰκονομικῶν εἶναι νὰ ὑπογράψουν τὴν ληξιαρχικὴ πράξη θανάτου αὐτῆς τῆς χώρας, πρὶν ἀκόμη ἔλθει ἡ ὥρα της.
Εἶναι ἀδιανόητο ἐπὶ τῆς δικτατορίας οἱ πολύτεκνοι νὰ εἶχαν τὰ παραπάνω ἀφορολόγητα ποσὰ καὶ σήμερα ἐπὶ τῆς ὑποτιθεμένης δημοκρατίας οἱ πολύτε-κνοι νὰ καρατομοῦνται φορολογικῶς. Καὶ αὐτὴ λέγεται Κυβέρνηση ποὺ ὑποτίθεται, κατὰ τὶς δηλώσεις τους, ἀγωνίζεται γιὰ τὴν σωτηρία τῆς Πατρίδος! Ἔχει ἐκλείψει κάθε ἴχνος ἐντροπῆς. Ἀντιμετωπίζεται ὁ πολύτεκνος ὄχι ἁπλῶς ὡς ὁ ἄγαμος, ἀλλὰ πολὺ χειρότερα.
Ἡ μόνη ἐλπίδα εἶναι ἡ ἐπιστροφὴ στὶς ρίζες μας νὰ ξαναβροῦμε τὴν πίστη στὸν Θεό, νὰ γυρίσουμε στὴν οἰκογένεια καὶ στὶς ἀξίες μας καὶ ν΄ ἀνατρέψουμε αὐτὴ τὴν ἐφιαλτικὴ κατάσταση. Δὲν μᾶς ἔλειψε ἡ ἐλπίδα.

«Τὸ ἐπ’ ἐμοί, ἐν ὅσω ζῶ καὶ ἀναπνέω καὶ σωφρονῶ, δὲν θὰ παύσω πάντοτε νὰ ὑμνῶ μετὰ λατρείας τὸν Χριστό μου, νὰ περιγράφω μετ’ ἔρωτος τὴν φύσιν καὶ νὰ ζωγραφῶ μετὰ στοργῆς τὰ γνήσια ἑλληνικὰ ἤθη».
Ἀλέξανδρος
Παπαδιαμάντης

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ Ε.ΡΩ. ΤΕΥΧΟΣ 15  (ΙΟΥΛ – ΣΕΠΤ 2013)

Άστεγοι με μεταπτυχιακό κάνουν Χριστούγεννα...

... στους δρόμους της Αθήνας.
Δείτε τις φωτογραφίες...

Σε μία τυχαία βόλτα στη στολισμένη για τα Χριστούγεννα Αθήνα δύσκολα θα ξεφύγουν από το βλέμμα κάποιου τα μικρά υπαίθρια «σπιτάκια» που έχουν στήσει στο κέντρο της πόλης δεκάδες άστεγοι. Κι, όμως, ο ανώνυμος άνθρωπος που προσπερνάς βιαστικά θα μπορούσε να είναι ο ίδιος σου ο πατέρας... Δεν πρόκειται για...
σενάριο βγαλμένο από ταινία, αλλά, δυστυχώς, για μία σκληρή εικόνα της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας. 

Αυτό συνέβη στην περίπτωση φοιτήτριας από την επαρχία που «έπεσε» πάνω στον άστεγο πατέρα της χωρίς να τον αναγνωρίσει. Ο κ. Παναγιώτης είπε στην οικογένειά του ότι θα φύγει στην Αμερική, αναζητώντας μια καλύτερη τύχη κι εδώ και μερικά χρόνια ζει μέσα σε μία αθηναϊκή στοά. Η γυναίκα και τα παιδιά του δεν έχουν λάβει νέα του εδώ και καιρό, όμως, η μοίρα του επιφύλασσε ένα περίεργο παιχνίδι...

Εκεί που κοιμόταν το άκουσμα μίας γνώριμης φωνής τον ξύπνησε. Ήταν η φωνή της κόρης του, που είχε καταφέρει να περάσει σε πανεπιστήμιο της πρωτεύουσας, χωρίς εκείνος να το έχει πληροφορηθεί. Ο κ. Παναγιώτης την αναγνώρισε αμέσως, αλλά δεν της μίλησε από ντροπή. Το ίδιο, εντούτοις, συνέβη και με την κόρη του, που, χωρίς να ρίξει δεύτερη μάτια, πέρασε βιαστικά από δίπλα του, αγνοώντας την ύπαρξή του και περνώντας τον ως έναν ακόμη άστεγο.

Την παραπάνω σοκαριστική ιστορία διηγήθηκε στο protothema.gr ο πρόεδρος της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης (ΜΚΟ) Praksis, Τζαννέτος Αντύπας, στην οποία απευθύνθηκε ο κ. Παναγιώτης, ζητώντας βοήθεια για να ξανασταθεί στα πόδια του. Όπως επισημαίνει ο κ. Αντύπας, η κρίση ανάγκασε ακόμη και ανθρώπους με ανώτερο μορφωτικό επίπεδο να κοιμούνται σε παγκάκια και όπου αλλού βρουν, ενώ υπολογίζεται πως πάνω από 1.200 άνθρωποι θα περάσουν τις γιορτές μόνοι στους παγωμένους δρόμους της Αθήνας. Εάν προστεθούν σε αυτόν τον αριθμό και οι πρόσφυγες και μετανάστες που έχουν εγκλωβιστεί ή καταφθάνουν συνεχώς στη χώρα μας, τότε έχουμε να κάνουμε με αρκετές χιλιάδες.

«Πλέον, όταν μιλάμε για άστεγο πληθυσμό, δεν εννοούμε τους παραδοσιακούς κλοσάρ μέχρι το 2008 που ήταν συγκεκριμένοι, οι οποίοι κουβαλούσαν τα υπάρχοντά τους σε σακούλες σκουπιδιών και ήταν οι κλασικές φιγούρες των περιθωριοποιημένων αστέγων. Η ανθρωπογεωγραφία του αστέγου πια περιγράφει άτομα των οποίων το πνευματικό/εκπαιδευτικό επίπεδο είναι πάνω από εκείνο του μέσου όρου. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν πανεπιστημιακές σπουδές ή ακόμη και μεταπτυχιακό και είναι άστεγοι» υπογραμμίζει ο κ. Αντύπας, προσθέτοντας πως «αυτό το γεγονός υποδηλώνει ότι οι συνθήκες του να μείνουν στο δρόμο προέρχονται από τη βαθύτατη οικονομική κρίση. Έχασαν τη δουλειά τους αιφνίδια κι οι περισσότεροι από αυτούς λαμβάνοντας μία βεβιασμένη απόφαση εγκατέλειψαν τις οικογενειακές τους εστίες και τις επαρχιακές πόλεις όπου συνήθως διέμεναν. Αυτό συνέβη γιατί στην Ελλάδα του 2015 παραμένει η στερεότυπη αντίληψη ότι ο άνδρας πρέπει να είναι ο κουβαλητής που θα φέρει τα βασικά για να μπορέσει να θρέψει την οικογένειά του. Επομένως, όταν κάποιος βρίσκεται άνεργος και αδύναμος να υποστηρίξει την οικογένειά του, επιλέγει να εξαφανιστεί στα μεγάλα αστικά κέντρα από το να αποτελεί βαρίδι. Αυτό συμβαίνει διότι, εάν απουσιάζει ο συγκεκριμένος, η εκτεταμένη οικογένεια στην επαρχία θα φροντίσει τα μέλη που αφήνει πίσω».

Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο, ΕΔΩ...

Οικονομικό έγκλημα η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών

Από τον Γιώργο Δελαστίκ από την εφημερίδα Ελευθερία
Ένα απίστευτο οικονομικό έγκλημα διεπράχθη τον περασμένο μήνα εν μέσω σιωπής των μέσων ενημέρωσης, με την υποτιθέμενη ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών. Το ελληνικό δημόσιο -δηλαδή όλοι ο Έλληνες φορολογούμενοι- έχασε δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ ταυτόχρονα οι ελληνικές τράπεζες πέρασαν για ένα κομμάτι ψωμί κυριολεκτικά στους ξένους! Επιπροσθέτως, μέσω αυτής της ανακεφαλαιοποίησης καταστράφηκαν εντελώς όλοι οι παλιοί μέτοχοι των ελληνικών τραπεζών. Πρέπει να είναι πλέον εντελώς ηλίθιος όποιος δώσει λεφτά για να αγοράσει μετοχές ελληνικών τραπεζών! Ηλίθιος ή αδίστακτος κερδοσκόπος που να διαχειρίζεται κολοσσιαία ποσά δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων ή ευρώ!
Είναι πραγματικά ανήκουστο πόσο απίστευτα φθηνά πουλήθηκαν στην ανακεφαλοποίηση οι νέες μετοχές των τεσσάρων συστημικών τραπεζών της χώρας μας.
Η πιο ακριβή μετοχή στην ανακεφαλαιοποίηση ήταν αυτή της Άλφα Μπανκ, η οποία κοστίζει – εδώ κρατήστε την αναπνοή σας – μόνο… τέσσερα (4) λεπτά του ευρώ!!! Ναι, το ξαναγράφουμε για να μην νομίζετε ότι έγινε τυπογραφικό λάθος: τέσσερα λεπτά του ευρώ κόστιζε η ακριβότερη μετοχή ελληνικής τράπεζας στην ανακεφαλαιοποίηση!
Με ένα κέρμα του ενός ευρώ δηλαδή μπορούσατε να αγοράσετε… 25 μετοχές της Άλφα Μπανκ που ήταν ακριβή! Γιατί η μετοχή της Εθνικής Τράπεζας πουλήθηκε στη μισή τιμή της Άλφα – δηλαδή μόνο 2 λεπτά!!!

Άρπαξαν τζάμπα τις τράπεζες

Όσο για τη μετοχή της Γιούρομπανκ αυτή ήταν ακόμα φτηνότερη. Δεν κόστιζε παρά μόλις ένα (1)… λεπτό! Εδινε δηλαδή ένα παιδάκι ένα ευρώ και αντί για κουλουράκια έπαιρνε… εκατό μετοχές της Γιούρομπανκ! Ναι, εκατό!
Αυτή όμως που έσπασε κάθε ρεκόρ ήταν η Τράπεζα Πειραιώς, η οποία καθόρισε την τιμή της μετοχής της στην ανακεφαλαιοποίηση στα… τρία δέκατα του ενός λεπτού! Με άλλα λόγια με ένα ευρώ μπορούσε κάποιος να αγοράσει… 333 μετοχές της Τράπεζας Πειραιώς! Με τρία ευρώ αγόραζε… 1000 (χίλιες) μετοχές αυτής της τράπεζας! Χίλιες τραπεζικές μετοχές με τρία ευρώ!
Εννοείται φυσικά ότι μετοχές ανακεφαλαιοποίησης δεν μπορούσαν να αγοράσουν μεμονωμένοι επενδυτές. Αυτό ήταν απαγορευμένο. Όλο το κόλπο ήταν στημένο για να πάρουν κυριολεκτικά τσάμπα τις ελληνικές ξένοι άρπαγες κερδοσκόποι (αυτοί που αποκαλούνται «γύπες» γιατί πέφτουν επί οικονομικών πτωμάτων) αλλά και κάποιοι Έλληνες «θεσμικοί επενδυτές» μπασμένοι στα κόλπα.

Πως έφαγαν δεκάδες δισ. ευρώ του κράτους

Οι τραπεζίτες χρησιμοποίησαν και ένα άλλο κόλπο. Αυτό της μείωσης του αριθμού των μετοχών (στα αμερικανικά αυτό αποκαλείται reverse split). Οποιος είχε δηλαδή π.χ. 100 μετοχές της Τράπεζας Πειραιώς ή της Γιούρομπανκ έπαιρνε… 1 νέα μετοχή, όποιος είχε 50 μετοχές της Άλφα Μπανκ έπαιρνε 1 καινούργια και όποιος είχε 15 παλιές μετοχές της Εθνικής έπαιρνε μία καινούργια.
Για να καταλάβουμε καλύτερα πώς αφανίστηκαν οι παλιοί μέτοχοι και καταστράφηκαν εντελώς οικονομικά χάνοντας όλα τα λεφτά που είχαν δώσει για αγορά τραπεζικών μετοχών, θα δώσουμε ένα παράδειγμα.
Αν κάποιος είχε πάρει 15 μετοχές της Εθνικής Τράπεζας στην εποχή που αυτή στοίχιζε 23 ευρώ, θα είχε δώσει 345 ευρώ. Αυτές τις 15 μετοχές όμως τις αλλάζει υποχρεωτικά με 1 νέα μετοχή, η αξία της οποίας την Πέμπτη στο Χρηματιστήριο ήταν… 85 λεπτά! Έδωσε 345 ευρώ και παίρνει 85 λεπτά!
Σημειώνεται ότι οι μετοχές της Εθνικής μπήκαν στη συνεδρίαση της Πέμπτης με τιμή 1,21 ευρώ και αμέσως «κλείδωσαν» υφιστάμενη πτώση… 30% (!) στα 85 λεπτά.
Αιτία αυτής της καταβαράθρωσης είναι το γεγονός ότι στις 14 Δεκεμβρίου θα μπουν στην αγορά οι νέες μετοχές με 30 λεπτά – με άλλα λόγια 15 (!) φορές πάνω από την τιμή αγοράς που ήταν 2 λεπτά. Μιλάμε δηλαδή για κέρδος των κερδοσκόπων απατεώνων της τάξης του… 1.500%.

Λεηλάτησαν το Τ.Χ.Σ.

Η ελεεινή κομπίνα των τραπεζιτών είχε στόχο πρώτα από όλα να λεηλατήσει τα λεφτά που είχε βάλει το ελληνικό κράτος μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, το γνωστό πλέον Τ.Χ.Σ. Με τις κομπίνες που προαναφέρθηκαν τα κατάφεραν άριστα.
Το Τ.Χ.Σ. είχε την πλειοψηφία των μετοχών στις τρεις από τις τέσσερις συστημικές τράπεζες. Πιο συγκεκριμένα είχε το 66,93% των μετοχών στην Τράπεζα Πειραιώς, είχε το 66,4% στην Άλφα Μπανκ και το 57,24% στην Εθνική Τράπεζα. Στη Γιούρομπανκ το μερίδιο του Τ.Χ.Σ. ήταν μειοψηφικό καθώς ανερχόταν στο 35,41%.
Μετά τη σκανδαλώδη ανακεφαλαιοποίηση το Τ.Χ.Σ. είχε χάσει και από τις τέσσερις τράπεζες την πλειοψηφία! Στην Τράπεζα Πειραιώς το ποσοστό του έπεσε από το 67% στο… 26%, στην Άλφα Μπανκ από το 66% στο… 11%. Στην Εθνική έπεσε από το 57% στο 35% ενώ στη Γιούρομπανκ κυριολεκτικά εκμηδενίστηκε, καθώς από το 35% έπεσε στο… 2,7%.
Πέρυσι το καλοκαίρι, το 2014, αν το Τ.Χ.Σ. πουλούσε τις μετοχές που κατείχε το Δημόσιο θα είχε εισπράξει 20 δισεκατομμύρια ευρώ. Τώρα μετά την ανακεφαλαιοποίηση και το οικονομικό έγκλημα κατά του ελληνικού κράτος το δημόσιο της χώρας μας δεν πιάνει ούτε… μισό δισεκατομμύριο! Από 20 δισεκατομμύρια ευρώ, ούτε μισό!
Είδατε πώς τα κατάφεραν οι τραπεζίτες; Πήραν ξανά οι ιδιώτες τις ελληνικές τράπεζες στα χέρια τους με ασήμαντα ποσά μέσω του ξεπουλήματός τους σε εξευτελιστική τιμή.
Εκβίαζαν φυσικά την κυβέρνηση Τσίπρα ότι αν δεν ανακεφαλαιοποιηθούν με τόσο ευνοϊκούς όρους θα φάνε τις… καταθέσεις όλων των δύστυχων Ελλήνων που τους έχουν εμπιστευθεί τα λεφτά τους. Δεν ήθελε φυσικά και πολύ για να υποκύψει ο Τσίπρας.

Συνεχίζεται η απόσυρση καταθέσεων 

Μέσα στο κλίμα αυτό συνεχίζεται η απόσυρση καταθέσεων από τις τράπεζες. Κάποτε, προ εξαετίας, οι τραπεζικές καταθέσεις των Ελλήνων είχαν φτάσει τα 252 δισεκατομμύρια ευρώ. Από τότε που άρχισε όμως η πολιτική των μνημονίων, οι καταθέσεις στις ελληνικές τράπεζες κατέρρευσαν για δύο λόγους.
Ο πρώτος λόγος ήταν ότι καθώς η ανεργία σχεδόν τετραπλασιάστηκε, περνώντας από το 7,8% το 2008 στο 26,5% το 2014, ο κόσμος ήταν υποχρεωμένος να επιβιώνει ξοδεύοντας από τις καταθέσεις του ή «τσοντάροντας» από τις καταθέσεις για να πληρώνει τους φόρους του ή για να επιβιώσει χωρίς να πεινάσει σαν την Κατοχή.
Ο δεύτερος λόγος ήταν ότι ο κοσμάκης διαισθάνθηκε πως οι ελληνικές τράπεζες δεν θα δίσταζαν καθόλου να του φάνε τις καταθέσεις, αν τους δινόταν η ευκαιρία, οπότε πολλοί διοχέτευσαν τις καταθέσεις τους είτε στο εξωτερικό είτε σε κρυψώνες εκτός τραπεζικού συστήματος. Έτσι κι αλλιώς λιγότερες είναι οι πιθανότητες να κλέψουν τα λεφτά από τις κρυψώνες οι κλέφτες ή οι ληστές παρά να τα κλέψουν οι τραπεζίτες. Είναι η νοοτροπία που κυριάρχησε στην Ελλάδα, ιδίως μετά τη ληστεία των καταθέσεων της Κύπρου το 2013. Εδώ που τα λέμε δεν έχει κι άδικο ο κόσμος που δεν εμπιστεύεται καθόλου μα καθόλου τους τραπεζίτες. Χειρότεροι άρπαγες δεν υπάρχουν!
Η κατάρρευση κάθε εμπιστοσύνης προς το τραπεζικό σύστημα δεν άργησε να προκαλέσει ολέθρια αποτελέσματα.
Υπό το πρίσμα αυτό οι καταθέσεις των Ελλήνων στις τράπεζες μειώνονται συνεχώς. Πάνω από 130 δισεκατομμύρια ευρώ – οι μισές δηλαδή καταθέσεις – έχουν πια φύγει από τις ελληνικές τράπεζες. Τον Οκτώβριο του 2015 δεν είχαν πια απομείνει παρά 121 δισεκατομμύρια καταθέσεις, με 30 δισεκατομμύρια να έχουν κάνει φτερά μόνο μέσα στο 2015.

Πενταπλάσια χρέη από καταθέσεις!

Οι επιχειρηματίες αποδεικνύονται απαράδεκτοι σε ό,τι αφορά τις καταθέσεις των επιχειρήσεών τους σε σχέση με τα δάνεια που έχουν πάρει και χρωστούν στις τράπεζες. Τον Οκτώβριο του 2015 οι επιχειρήσεις είχαν καταθέσει στις ελληνικές τράπεζες μόνο 19,8 δισεκατομμυρίων ευρώ. Είχαν όμως… πενταπλάσια (!) δάνεια ύψους 96,5 δισεκατομμύρια ευρώ, αποδεικνύοντας εμπράκτως πόσο σαθρή είναι η επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα, αφού οι επιχειρήσεις στηρίζονται στα… δανεικά λεφτά.
Τα 121 δισεκατομμύρια των καταθέσεων λοιπόν ήταν 19,8 δισ. καταθέσεις επιχειρήσεων και 101,2 δισεκατομμύρια καταθέσεις νοικοκυριών.
Τα νοικοκυριά χρωστούσαν τον Οκτώβριο στις τράπεζες λιγότερα από τις καταθέσεις τους σε αυτές – για την ακρίβεια 94,9 δισ. ευρώ. Από αυτά τα σχεδόν 95 δισεκατομμύρια, τα 67,9 δισ. ευρώ ήταν οφειλές από χορηγηθέντα στεγαστικά δάνεια από τις τράπεζες και τα 27 δισεκατομμύρια αφορούσαν σε καταναλωτικά δάνεια και πιστωτικές κάρτες.
Τα νοικοκυριά δηλαδή έχουν τραπεζικά χρέη που ισούνται με το 94% των τραπεζικών τους καταθέσεων και οι επιχειρήσεις έχουν τραπεζικά χρέη που φτάνουν στο… 487% των τραπεζικών τους καταθέσεων! Οι επιχειρήσεις δηλαδή μόνο δανείζονται.
Είναι εξόφθαλμο ότι κάτι δεν πάει καλά με τους Ελληνες επιχειρηματίες και ότι ο κλάδος αυτός βρίθει απατεώνων που στήνουν επιχειρήσεις μόνο με δανεικά…

Δεν ήταν κακοπληρωτές οι Έλληνες 

Από τους Γερμανούς και άλλους Ευρωπαίους επιχειρείται να καλλιεργηθεί ο μύθος ότι δήθεν οι Έλληνες είναι συστηματικοί κακοπληρωτές άρα απατεώνες.
Ουδέν αναληθέστερον αυτού. Το 2007, το 2008, το 2009 – πριν δηλαδή χτυπήσει η κρίση την πατρίδα μας, όχι μόνο οι νοικοκυραίοι, αλλά ακόμη και οι επιχειρηματίες πλήρωναν κανονικά τα χρέη τους στις τράπεζες, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να έχει το χαμηλότερο ποσοστό στην Ευρώπη μη εξυπηρετούμενων δανείων.
Το 2007, για παράδειγμα, μόνο το 3,6% των στεγαστικών δανείων ήταν «κόκκινα». Ακόμη πιο εντυπωσιακό, μόλις το 4,7% των επιχειρηματικών δανείων δεν εξυπηρετείτο. Όσο για τα καταναλωτικά «κόκκινα» ήταν μόνο το 6% αυτής της κατηγορίας των δανείων.
Καθώς όμως εκτινασσόταν η ανεργία και κατέρρεε η ελληνική οικονομία, με την ανεργία από το 8,4% του 2007 να απογειώνεται στο 26,5% το 2014 και τη σωρευτική ύφεση να φτάνει το 2014 το 26% η κατάσταση άλλαξε άρδην.
Το 2014, τα «κόκκινα» στεγαστικά δάνεια που δεν εξυπηρετούνται εκτινάχθηκαν από το 6% στο… 49,5%.
Το ίδιο παρατηρούμε και στα επιχειρηματικά δάνεια. Μιλώντας πάντα για το 2014, βλέπουμε το 4,7% του 2007 να γίνεται πέρυσι 33,5%.
Δεν αμφιβάλλουμε ότι υπάρχουν και απατεώνες που προσπαθούν να εκμεταλλευθούν τις δύσκολες καταστάσεις και ενώ μπορούν, δεν πληρώνουν τα δάνειά τους περιμένοντας και εκμεταλλευόμενοι κάθε ρύθμιση για τους αναξιοπαθούντες, πραγματικά. Αυτούς οι τράπεζες τους υπολογίζουν σε ίσως 10%.
Το υπόλοιπο 90% όμως είναι κυριολεκτικά θύματα της ανελέητης κρίσης και της στάσης των Γερμανών απέναντι στην πατρίδα μας…
πηγή