Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα βία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα βία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2015

Χτύπησαν το παιδί μου στο σχολείο. Τι να κάνω;


Οι παιδικοί καβγάδες και οι αντιπαλότητες με λογομαχίες και κοροϊδέματα ανάμεσα στα παιδιά είναι μια συχνή αλλά και καθημερινή κατάσταση που έχει να αντιμετωπίσει ο κάθε γονέας. 
Τι γίνεται όμως όταν η κατάσταση γίνει μέρος της καθημερινότητας όπου ακούτε μαρτυρίες και παράπονα από το παιδί σας ότι το χτύπησαν ή το έσπρωξαν;

Ειδικά όταν πρόκειται για ένα περιβάλλον όπου δεν είστε παρόν για να έχετε και μια δική σας άποψη. Το παιδί σας επιστρέφοντας από το σχολείο παραπονιέται ότι τα άλλα παιδάκια το χτυπούν, του φέρονται άσχημα και εκφράζει αρνητική σχέση για το σχολείο ενώ σε κάποιες περιπτώσει μπορεί να σας πει ότι δεν θέλει να ξαναπάει. Αυτές οι καταστάσεις προβληματίζουν και ορισμένες φορές αναστατώνουν τους γονείς οι οποίοι προσπαθούν να αναλάβουν δράση, συγκεντρώνοντας πληροφορίες από φίλους των παιδιών που ήταν μάρτυρες από άλλους γονείς και από τον δάσκαλο, ώστε να μάθουν τι ακριβώς συμβαίνει και στεναχωριέται το παιδί τους.
Ο κ. Στέλιος Μαντούδης, Αναπτυξιακός Εργοθεραπευτής προτείνει στους γονείς 6 θέματα που πρέπει να σκεφτούν και να λάβουν υπόψη τους, προτού καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι χτυπάνε το παιδί τους:

• Λάβετε υπόψη σας τον χαρακτήρα του παιδιού σας όπως εσείς τον γνωρίζετε μέσα από την καθημερινή σας επαφή, είναι ένα παιδί: ανασφαλές, παραχωρητικό, συνεσταλμένο, απαιτητικό, δυναμικό κλπ.

• Αν είναι χαμηλών τόνων δώστε του οδηγίες να κάνει κάτι μόνο του γιατί έτσι θα το μάθετε να διαχειρίζεται δύσκολες καταστάσεις. Αν είναι ζωηρό βάλτε του φρένο και υπενθυμίστε του ότι πάντα θέλει γίνεται το δικό του

• Τα παιδιά συχνά υπερβάλουν στα γεγονότα που βιώνουν ειδικά τα μοναχοπαίδια αλλά και τα μικρότερα της οικογένειας που έχουν μάθει να κάνουν σχεδόν πάντα αυτό «το δικό τους». Συχνά παραπονιούνται ότι το χτυπούν ακόμα και αν το ακουμπήσουν. Δεν έχουν μάθει να διαχειρίζονται τις διενέξεις με τους γύρω τους και ένα απλό σπρώξιμο, χωρίς κακή πρόθεση, μπορεί να θεωρηθεί χτύπημα για το ίδιο

• Στο σχολείο, ειδικά τις τελευταίες ώρες που κουράζονται, είναι πολύ συνηθισμένο να υπάρχουν διενέξεις μεταξύ των παιδιών, όπως «δώσε μου τον μαρκαδόρο», «είναι δικό μου το παιχνίδι» κλπ

• Κάποια παιδάκια, ιδιαίτερα ανεπτυγμένα, συνήθως δεν υπολογίζουν την ορμή ή το βάρος τους και πέφτουν πάνω στα άλλα προσπαθώντας πολλές φορές να τα παρακινήσουν να κάνουν κάτι μαζί ή να τα απωθήσουν από κάτι που κάνουν τα ίδια «άφησε με ήσυχο φύγε»

• Το παιδιά σχεδόν ποτέ δεν αναφέρουν αν αυτά έχουν προκαλέσει με την στάση τους μια αρνητική κατάσταση ή ένα καυγά γιατί θεωρούν ότι «πράττουν σωστά» και ότι έχουν δίκιο. Νιώθουν ότι απλά διεκδικούν τα δικαιώματα τους

• Οι καβγάδες, αντιπαλότητες, ανταγωνισμοί και οι διενέξεις μεταξύ των παιδιών αποτελούν ένα καθημερινό μέρος της κοινωνικής ζωής του κάθε παιδιού τόσο στο σχολείο όσο και στο σπίτι. Όλες αυτές οι αρνητικές συμπεριφορές είναι απαραίτητες και χρήσιμες αφού είναι το πεδίο όπου το παιδί σας μαθαίνει να χειρίζεται δύσκολες καταστάσεις και να τα βγάζει πέρα μόνο του. Συνήθως αναφέρουν μόνο όταν δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα παίρνοντας το ρόλο του θύματος

Συμβουλή Ειδικού:
Πριν μπείτε στο ρόλο του ντεντέκτιβ και του συνηγόρου δώστε του χρόνο και συμβουλές να το αντιμετωπίσει μόνο του έτσι ώστε να μάθει να διαχειρίζεται τα προβλήματα του. Με την διακριτική σας επίβλεψη θα του διδάξετε να είναι αυτάρκης. Μιλήστε μαζί του ξανά και ξανά. 
Οι υπερπροστατευτικοί γονείς μεγαλώνουν παιδιά που και το παραμικρό άγγιγμα από κάποιο άλλο παιδάκι τους προκαλεί δυσφορία. Προτού νιώσετε ότι το παιδί σας αδικείται είτε από άλλα παιδιά στο σχολείο είτε από την ίδια τη δασκάλα που δεν το «προστατεύει», οφείλετε να λάβετε υπόψη σας μερικά από τα παραπάνω. 
Παιδιά που έχουν κλειστό και ευαίσθητο χαρακτήρα και δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν δύσκολες καταστάσεις, με την συμβουλευτική των γονέων, είναι προτιμότερο η οικογένεια να απευθύνει σε ένα αναπτυξιακό κέντρο για βοήθεια.
boro

Τρίτη 31 Μαρτίου 2015

«Περί των χειμαζομένων χριστιανών στις περιοχές της Μέσης Ανατολής και της Βορείου Αφρικής»



Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ
ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

https://neaproia.files.wordpress.com/2011/04/muslims.jpg?w=379&h=278
 
Προς το Χριστεπώνυμον Πλήρωμα
της Εκκλησίας της Ελλάδος
Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά, 

Εδώ και καιρό παρακολουθούμε με πόνο ψυχής μία ανείπωτη τραγωδία να εκτυλίσσεται στον χώρο της Μέσης Ανατολής. Ανόσιες ειδεχθείς βιαιότητες, αφορμώμενες από θρησκευτικό φανατισμό και κοινή βαρβαρότητα, διαπράττονται εις βάρος κληρικών και πιστών αδελφών μας. Τα ιστορικά και σεβάσμια για τον Χριστιανισμό εδάφη της Εγγύς Ανατολής μεταβλήθηκαν σε εμπόλεμη και έκρυθμη περιοχή, αφιλόξενη για τους ίδιους της τους κατοίκους.

Αποτελεί τραγική διαπίστωση το γεγονός ότι όλες αυτές οι αναταραχές, η αιματοχυσία και οι απάνθρωπες βιαιότητες με στόχο χριστιανούς αδελ-φους μας εκτυλίσσονται σε ιστορικές εστίες του Χριστιανισμού, σε ιερούς τόπους της Εκκλησίας που μας παρέδωσαν το όνομα του Χριστιανού και ανέθρε-ψαν πλήθος Αγίων και Πατέρων, μεταξύ των οποίων ο ιερός Χρυσόστομος και η οσία Μαρία η Αιγυπτία, η μνήμη της οποίας σήμερα πανευλαβώς εορτάζεται. Πρόκειται για τραγωδία βαθύτατη, της οποίας δυστυχώς ακόμη δεν γνωρίζουμε την κατάληξη.

Η Μέση Ανατολή έχει το παγκόσμιο προνόμιο να φιλοξενεί στα εδάφη της την ειρηνική συνύπαρξη τριών μονοθεϊστικών θρησκειών επί αιώνες. Εάν εκλείψει αυτή η μοναδική ισορροπία μεταξύ του Χριστιανισμού, του Ιουδαϊσμού και του Ισλάμ, το απο-τέλεσμα θα είναι ολέθριο. Οι θηριωδίες που διαπράττονται εις βάρος ανθρώπων και ιστορικών ιερών σεβασμάτων, τα οποία βεβηλώνονται και καταστρέφονται υπό το νέφος των ενόπλων συρράξεων, αφορμώνται από θρησκευτικό φανατισμό. 1700 έτη μετά την έκδοση του Διατάγματος των Μεδιολάνων, άνθρωποι εξακολουθούν να διώκονται για την πίστη και τη θρησκευτική τους συνείδηση. Δεν είναι δυνατόν να εξοικειωθεί κανείς με αυτές τις βάναυσες εικόνες του Άδου, ούτε και με το γεγονός ότι θρησκείες γίνονται έρμαια του φανατισμού και της τρομοκρατίας, μέσα προβολής της βίας και προσχήματα προκλήσεως πολέμων, καταστροφής, διωγμών, υποτιμήσεως και ευτελισμού της αξίας του ανθρώπου.

Όλοι μας αγωνιούμε βαθιά για τις τύχες των χριστιανικών κοινοτήτων της ευρύτερης περιοχής της Μέσης Ανατολής και της Βορείου Αφρικής. Ως Εκκλησία της Ελλάδος διαμαρτυρηθήκαμε Συνοδικώς και απευθύναμε έκκληση προς τη διεθνή κοινότητα, τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών και την Ευρωπαϊκή Ένωση, εκφράζοντας την ανησυχία μας για τις επαπειλούμενες τύχες απαχθέντων κληρικών και χριστιανών προσφύγων. Είμαστε μαζί τους αδελφοί και συνοδοιπόροι στην πορεία της Εκκλησίας.

Η Ιερά Σύνοδος, συναισθανόμενη την τραγικότητα και τη βαρύτητα αυτής της κατάστασης που αγγίζει όλους μας, απεφάσισε να κηρυχθεί η Έκτη Εβδομάδα των Νηστειών Εβδομάδα προσευχής υπέρ των διωκομένων Χριστιανών της Μέσης Ανατολής και της Βορείου Αφρικής. Συμφώνως προς την ίδια Συνοδική Απόφαση, στο τέλος της σημερινής Θείας Λειτουργίας της Ε  Κυριακῆς των Νηστειών, θα τελεσθεί επιμνημόσυνη δέηση υπέρ των μαρτυρικώς τελειωθέντων Χριστιανών, θυμάτων του πολέμου και των βιαιοτήτων στις προαναφερθείσες χειμαζόμενες περιοχές.

Είναι ανάγκη να προβληματιστούμε εν πνεύματι και αληθεία, να στρέψουμε τη σκέψη μας προς το απάνθρωπο πρόσωπο της βίας, να ενώσουμε τις φωνές μας και να συμπροσευχηθούμε ο παντοδύναμος και πανοικτίρμων φιλάνθρωπος Θεός να αναπαύσει τις ψυχές των αθώων εν χώρα ζώντων και να διαφυλάξει αλώβητους τους αδελφούς μας που υποφέρουν και δοκιμάζονται.

† Ο Αθηνών Ι Ε Ρ Ω Ν Υ Μ Ο Σ, Πρόεδρος

† Ο Σταγών και Μετεώρων Σεραφείμ
† Ο Περιστερίου Χρυσόστομος
† Ο Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος
† Ο Τρίκκης και Σταγών Αλέξιος
† Ο Καρπενησίου Νικόλαος
† Ο Μονεμβασίας και Σπάρτης Ευστάθιος
† Ο Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου Ιερόθεος
† Ο Γουμενίσσης, Αξιουπόλεως και Πολυκάστρου Δημήτριος
† Ο Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας Παντελεήμων
† Ο Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου Δαμασκηνός
† Ο Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης Ανδρέας
† Ο Ξάνθης και Περιθεωρίου Παντελεήμων
Ο Αρχιγραμματεύς

† Ο Μεθώνης Κλήμης

Πέμπτη 19 Μαρτίου 2015

Το μέλλον της σύλληψης των υπόπτων



Έφτασε η στιγμή που και η πιο απλή σύλληψη είναι έτοιμη να αλλάξει δραματικά, καθώς οι υπηρεσίες επιβολής του νόμου σε όλη την Αμερική υιοθετούν νέα τεχνολογία – από λογισμικό αστυνόμευσης μέσω πρόβλεψης (predictive-policing), μέχρι κάμερες παρακολούθησης προγραμματισμένες για τον εντοπισμό εγκληματικής δραστηριότητας για τη σύλληψη υπόπτων.
Δεν πρόκειται να χρησιμοποιηθούν ευρέως, φυσικά όλες οι καινοτομίες που είναι στα σκαριά, υποχρεωτικά. Οι ειδικοί λένε ότι πολλές από αυτές τελικά θα απαιτήσουν συμβιβασμούς που το κοινό δεν θα είναι πρόθυμο να κάνει. «Πλησιάζουμε σε έναν κόσμο όπου θα είναι δυνατό να γίνει τεχνολογικά ασφαλής έως 100 τοις εκατό η συμμόρφωση με πολλούς νόμους», λέει ο Jay Stanley, ανώτερος αναλυτής πολιτικής της Αμερικανικής Ένωσης Πολιτικών Ελευθεριών. «Για παράδειγμα, θα μπορούσαμε εύκολα τώρα, αν θέλαμε, να επιβάλαμε 100 τοις εκατό την συμμόρφωση με τα όρια ταχύτητας». Αυτό δεν σημαίνει ότι θα το κάνουμε.
Οι παρακάτω συνεντεύξεις στοχαστών και επαγγελματιών, είναι μια γεύση του πώς αύριο οι αστυνομικοί θα εντοπίζουν, θα διώκουν και θα συλλαμβάνουν εκείνους που θα βάζουν στόχο.
Πώς θα ξέρουν ότι ένα έγκλημα λαμβάνει χώρα
Οι συσκευές που έχουν σχεδιαστεί για την ανίχνευση αμφισβητήσιμης δραστηριότητας πολλαπλασιάζονται. Πρόσφατα αρκετές πόλεις έβαλαν δίκτυα παρακολούθησης με αισθητήρες με μικρόφωνα και άλλες είναι πιθανό να υιοθετήσουν παρόμοια συστήματα. Όταν ένας αισθητήρας λαμβάνει έναν ύποπτο θόρυβο, ένα πρόγραμμα υπολογιστή αναλύει τον ήχο και, αν μοιάζει με πυροβολισμό, το σημείο προέλευσής του προσδιορίζεται με ακρίβεια λίγων μέτρων. Ένας άνθρωπος εξετάζει την αναφορά και, εφόσον αυτό δικαιολογείται, αποστέλλονται αστυνομικοί στο τόπο μέσα σε περίπου 40 δευτερόλεπτα από τον πυροβολισμό. Εν τω μεταξύ, μια εταιρεία στο Βανκούβερ δοκιμάζει αναλυτές μαριχουάνας που μπορούν να προσεγγίσουν την ποσότητα THC (τετραϋδροκανναβινόλης) στο σύστημα ενός ατόμου. Ο Guohua Li, επιδημιολόγος στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια, πιστεύει ότι κατά πάσα πιθανότητα οι αναλυτές θα είναι σε χρήση ρουτίνας εντός πέντε ετών. Η αστυνομία ίσως αρχίσει να κάνει χρήση ευφυών καμερών παρακολούθησης εξοπλισμένες με αισθητήρες που μπορούν να προσδιορίσουν ανώμαλη ή ύποπτη συμπεριφορά. Σύμφωνα με την Jennifer Lynch του Electronic Frontier Foundation, η τεχνολογία αυτή έχει δοκιμαστεί σε διάφορες πόλεις της Αμερικής και είναι ήδη αρκετά εξελιγμένη για να "προειδοποιεί", όταν κάποιος αφήνει μια τσάντα αφύλακτα ή όταν ένα αυτοκίνητο κάνει κύκλους επανειλημμένα σε ένα τετράγωνο.
Σε ομοσπονδιακό επίπεδο, μια πρωτοβουλία που ονομάζεται ‘Next Generation 911’ θα επιτρέπει σε θύματα και μάρτυρες να στέλνουν κείμενα και τελικά φωτογραφίες και βίντεο, σε υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης, κάτι που δεν είναι δυνατόν αυτή τη στιγμή επειδή το δίκτυο 911 (το ‘100’ που λέμε εμείς) λειτουργεί με αναλογική τεχνολογία από τη δεκαετία του 1970. Άνθρωποι που μπλέκονται σε καταστάσεις όπως εισβολές σε σπίτια ή περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας και δεν μπορούν να μιλήσουν ακίνδυνα σε ένα τηλέφωνο, θα μπορούν να ζητούν βοήθεια, και η αστυνομία θα λαμβάνει πολύτιμες εικόνες από το έγκλημα, σε πραγματικό χρόνο.
Αστυνομικά τμήματα αρχίζουν την παρακολούθηση των κοινωνικών μέσων μαζικής ενημέρωσης, τα οποία πολλές συμμορίες, χρησιμοποιούν ως όχημα για να δειχτούν και να διαφημιστούν. Με την αναζήτηση λέξεων κλειδιών και την χαρτογράφηση αλληλεπιδράσεων μεταξύ των μεμονωμένων χρηστών, οι αρχές μπορούν να παρακολουθούν ύποπτα μέλη συμμοριών και προγραμματισμένες συγκρούσεις συμμοριών. Μπορούν να διεισδύουν στα δίκτυα με την ανάρτηση ψευδώνυμων και να κάνουν «φίλους» ύποπτους. Ο εγκληματολόγος του Yale, Andrew Papachristos, ο οποίος εργάζεται με αστυνομικά τμήματα και συμμορίες, λέει ότι ελπίζει ότι τα επόμενα χρόνια θα δούμε μια δημόσια συζήτηση για το πόσο επιθετικά οι αρχές χρησιμοποιούν το Διαδίκτυο για τη συγκέντρωση πληροφοριών σχετικά με ανθρώπους που δεν είναι ύποπτοι για ποινικά αδικήματα. Πολλές πολιτείες έχουν ορίσει τα κατώτατα νόμιμα όρια για την ταξινόμηση κάποιου ως μέλος μιας συμμορίας, λέει ο Παπαχρήστος. «Αλλά αν όλα τα στοιχεία που χρειάζεστε είναι ένα ποστ στο Twitter που λέει, “μισώ τους  μαθητές”, το πράγμα αλλάζει».
Πώς θα βρίσκουν τους υπόπτους
Συνήθως η αστυνόμευση πρόβλεψης αναφέρεται στον να ρίχνεις έναν τεράστιο όγκο δεδομένων μιας πόλης σε έναν υπολογιστή και να αποστέλλεις επιπλέον  αστυνομικούς σε περιοχές που θεωρούνται ότι βρίσκονται σε υψηλό κίνδυνο μελλοντικών εγκλημάτων. Υπάρχει δυναμική, όμως, η αστυνόμευση πρόβλεψης να είναι λιγότερο παθητική. Δείτε, για παράδειγμα, η προσέγγιση που υιοθετείται στην Albuquerque, όπου οι αστυνομικοί ακολούθησαν την (αμφιλεγόμενη) πρακτική του να αφήνουν «δόλωμα» για τους επίδοξους κλέφτες στο επόμενο επίπεδο: «Φύτεψαν» iPads, αυτοκίνητα, και πηνία σύρματος χαλκού σε περιοχές που είχαν επισημανθεί από το λογισμικό τους και, στη συνέχεια συνέλαβαν ανθρώπους που προσπάθησαν να τα κλέψουν.
Άλλα τμήματα ίσως προτιμήσουν να στείλουν ένα αεροπλάνο με κάμερες στον ουρανό που θα καταγράψει κάθε τι που θα συμβαίνει κάτω. Ο Kannappan Palaniappan, καθηγητής πληροφορικής επιστήμης στο Πανεπιστήμιο του Μισούρι, λέει ότι μια μέρα αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει πρότυπο μέθοδο για την παρακολούθηση της υψηλής εγκληματικότητας σε αστικές γειτονιές. Με τη χρήση της επιτήρησης ευρείας περιοχής, η αστυνομία αξιόπιστα θα «έχει εικόνα» όταν, ας πούμε, ένας πυροβολισμός σημειωθεί και έχει παρακολουθήσει τις κινήσεις των δραστών της επίθεσης.
Η παρακολούθηση ευρείας ζώνης δεν έρχεται όμως αύριο στην πόλη σας. Για αρχή, πρέπει να γίνουν τεράστια άλματα στην τεχνολογία αποθήκευσης δεδομένων, πριν η αστυνομία μπορεί να καταγράφει με βίντεο 24 ώρες το 24ωρο μια ολόκληρη πόλη, λέει ο Palaniappan. Αυτό που ο Jay Stanley αποκαλεί «κοινωνική αυτοσυγκράτηση» θα διαδραματίσει πιθανόν ένα ρόλο επίσης. Πέρυσι, τόνισε, το δημοτικό συμβούλιο στο Ντέιτον του Οχάιο, καταψήφισε την πρότασή του τοπικού αστυνομικού τμήματος για χρήση επιτήρησης ευρείας περιοχής, λόγω των ανησυχιών για την ιδιωτικότητα. «Υπάρχει μια καθυστέρηση όταν οι άνθρωποι αρχίζουν να χάνουν την προστασία της ιδιωτικής ζωής τους και όταν πραγματικά αρχίζουν να το αισθάνονται», δήλωσε ο Stanley. "Σε κάποιο σημείο, ο βάτραχος θα μπορούσε να πει, «Είναι να πάρει πολύ ζεστά εδώ μέσα» και να πηδήξει έξω."
Πώς θα συλλαμβάνουν στην πραγματικότητα κάποιον
Η σύλληψη και η οδήγηση στο κρατητήριο των υπόπτων θα μπορούσε να γίνει ασφαλέστερη για τους αστυνομικούς, χάρη στα λεγόμενα κέντρα εγκλήματος πραγματικού χρόνου, στελεχωμένα από αναλυτές, οι οποίοι θα μπορούν να μεταδίδουν πληροφορίες στους αστυνομικούς στο δρόμο για κάποιο έγκλημα που γίνεται – τα ποινικά μητρώα των ανθρώπων που ζουν σε εκείνη την διεύθυνση, ας πούμε ή λεπτομέρειες της περιοχής ή πληροφορίες που συγκεντρώθηκαν από κάμερες παρακολούθησης.
Ακόμη πιο ριζικές αλλαγές αφορούν τις πληροφορίες που θα λαμβάνονται αμέσως μετά από μία σύλληψη. Τablets εξοπλισμένα με λογισμικό αναγνώρισης προσώπου –ήδη υπάρχουν στο Σαν Ντιέγκο. Εν τω μεταξύ, το FBI έχει μια γιγαντιαία βάση δεδομένων βιομετρικών πληροφοριών που περιλαμβάνει φωτογραφίες ανθρώπων πρόσωπα, ίριδες, δακτυλικά αποτυπώματα και παλάμες, καθώς και λεπτομέρειες σχετικά με τατουάζ, ουλές και σημάδια. Ομάδες υπεράσπισης πολιτικών ελευθεριών ανησυχούν ότι η αστυνομία κάνει χρήση των νέων μέσων ταυτοποίησης σε περιπολίες ρουτίνας και στη διαδικασία συλλογής νέων ειδών βιομετρικών στοιχείων, συμπεριλαμβανομένου του DNA και δείγματος της φωνής, η βάση δεδομένων του FBI θα διογκωθεί με εσωτερικές πληροφορίες για ανθρώπους που δεν έχουν καταδικαστεί για κανέναν έγκλημα.
Φυσικά, η τεχνολογία το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να αλλάξει τον τρόπο που οι αστυνομικοί κάνουν τη δουλειά τους. Τα υπόλοιπα είναι στο χέρι τους και στο χέρι των προϊστάμενών τους. Σε αυτή τη βάση, ευτυχώς, κάποιοι ειδικοί προβλέπουν σημαντική βελτίωση στον τρόπο που οι αστυνομικοί θα αντιμετωπίζουν τον ύποπτο όταν αυτός θα έχει συλληφθεί. Γιατί η διαδικασία θα γίνει πιο διαφανής, χάρη στις ευρέως διαδομένες κάμερες σώματος που θα δείχνουν τις αλληλεπιδράσεις των αστυνομικών με το κοινό.
Σύμφωνα με τον καθηγητή ψυχολογίας του Boise State University, Charles Honts, θα μπορούσε να εγκαταλειφθεί η παραδοσιακή μέθοδος ανάκρισης, καθώς νεότερες προσεγγίσεις αποθαρρύνουν τους αστυνομικούς που διεξάγουν ανάκριση, από το να λένε ψέματα για αποδείξεις σε υπόπτους ή να προσπαθούν να τους χειραγωγήσουν μέσω έμμεσων απειλών ή υποσχέσεων. Αντί, ας πούμε, να ψάχνουν για σημάδια εξαπάτησης σε μη λεκτική συμπεριφορά των υπόπτων, οι ερευνητές θα δημιουργούν καταστάσεις που θα δίνουν στους ύποπτους την ευκαιρία να έρθουν σε αντίθεση με αποδεικτικά στοιχεία που οι ερευνητές θα έχουν ήδη επιβεβαιώσει.

Η πειραματική έρευνα του Saul Kassin, ψυχολόγου στο John Jay College of Criminal Justice, έχει δείξει ότι, σε σύγκριση με αυτές τις νεότερες μεθόδους, οι παλαιότερες μέθοδοι που βασίζονται στην εξαπάτηση του υπόπτου, αυξάνουν τον κίνδυνο να ομολογήσει ένας αθώος άνθρωπος. «Δεν υπάρχει ένας ενιαίος κώδικας σχετικά με το πώς τα πράγματα θα πρέπει να γίνουν από την αστυνομία, έτσι θα πάρει λίγο χρόνο», λέει ο Honts. «Αλλά η δύναμη των δεδομένων θα το κάνει να συμβεί». 

Τρίτη 17 Μαρτίου 2015

Η κατασκευή της «ενδοσχολικής βίας» ... πόσο αθώα είναι;

Τα παιδιά τσακώνονται, πλακώνονται, προσβάλουν συχνά το ένα το άλλο (και μάλιστα σκληρά). Ακόμη, κάνουν αποτυχημένες προσπάθειες να εκδηλώσουν τις πρωτόγνωρες γι’αυτά σεξουαλικές ορμές, δοκιμάζουν ρόλους, χειραγωγούν και χειραγωγούνται, λένε ψέματα και πολλά άλλα. Είναι αυτό κάτι νέο?


Η είδηση πέφτει σαν κεραυνός. Η Ελλάδα είναι στην τέταρτη θέση (ανάμεσα στις χώρες που μελετήθηκαν) στην έκταση του φαινομένου της «ενδοσχολικής βίας». Το συμπέρασμα είναι το ίδιο άμεσο: κάτι πρέπει να κάνουμε και μάλιστα το συντομότερο!
 Ποιο άκαρδο τέρας είναι στο κάτω-κάτω ευχαριστημένο με το γεγονός ότι τα παιδιά μας περνούν τόσο άσχημα στο σχολείο, με τραύματα που τους μένουν μέχρι τα γεράματα? (βάλε έναν αστερίσκο εδώ, θα δούμε ποιο είναι το πραγματικό άκαρδο τέρας προς το τέλος…).
Εδώ και λίγο καιρό λοιπόν, τα ελληνικά σχολεία (ακολουθώντας τη διεθνή μόδα) ζούνε στους ρυθμούς του φαινομένου αυτού. Μελέτες για το φαινόμενο, σεμινάρια για το φαινόμενο, επιτροπές και υπεύθυνοι για το φαινόμενο, «δράσεις» για το φαινόμενο. Λέω λοιπόν από την αρχή ότι για μένα το φαινόμενο αυτό είναι μια κατασκευή, μια επινόηση. Ακόμα περισσότερο, ισχυρίζομαι ότι η κατασκευή αυτού του φαινομένου έχει βαθύτερα και σκοτεινά κίνητρα, δηλαδή τη δημιουργία συναίνεσης στην ένταση του κοινωνικού ελέγχου και την πειθάρχηση της νεολαίας.

Πριν αρχίσουμε, ας διευκρινίσουμε κάτι πολύ βασικό. Η έννοια της «ενδοσχολικής βίας» δεν έχει να κάνει με κάποιον τοπολογικό προσδιορισμό της βίας, δηλαδή δεν σημαίνει «η βία που ασκείται στο χώρο του σχολείου». Η έννοια αυτή υποδηλώνει έναν ξεχωριστό, αυτόνομο τύπο βίας, που αναπτύσσεται στο Σχολείο και τροφοδοτείται απ’αυτό ή στην καλύτερη περίπτωση μια ειδική έκφανση της βίας στους εφήβους η οποία αποκτά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά στο Σχολείο. Ποια ακριβώς είναι αυτά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και ποιος αυτός ο ξεχωριστός χαρακτήρας του φαινομένου «κανένα στόμα δεν το’βρε και δεν το’πε ακόμα». Όχι τυχαία. Όσο περισσότερη ασάφεια υπάρχει στους βασικούς όρους που περιγράφουν το φαινόμενο, τόσα περισσότερα περιστατικά μπορεί να χωρέσει και τόσο περισσότερο μπορεί να επεκταθεί ο επιθυμητός έλεγχος με την αφορμή του.
Μίλησα πριν για κατασκευή του φαινομένου, πράγμα που μπορεί να είναι αντίθετο με την καθημερινή εμπειρία μας με τα παιδιά. Τα παιδιά τσακώνονται, πλακώνονται, προσβάλουν συχνά το ένα το άλλο (και μάλιστα σκληρά). Ακόμη, κάνουν αποτυχημένες προσπάθειες να εκδηλώσουν τις πρωτόγνωρες γι’αυτά σεξουαλικές ορμές, δοκιμάζουν ρόλους, χειραγωγούν και χειραγωγούνται, λένε ψέματα και πολλά άλλα. Είναι αυτό κάτι νέο? Δεν αποτελούν όλα αυτά (μαζί με άλλα πολλά) μέρος τις διαδικασίας κοινωνικοποίησης του παιδιού? Ποιο είναι εκείνο το παιδί που μεγάλωσε χωρίς να πληγωθεί σωματικά ή «ψυχικά» από τους φίλους του? Ισχυρίζομαι εδώ ότι αυτός ο τρόπος (η μέθοδος της δοκιμής και του λάθους) είναι ο μόνος τρόπος που μαθαίνουμε και χτίζουμε την προσωπικότητά μας, συνεπώς ότι η απαίτηση για ένα παιδί που δεν θα πληγωθεί ποτέ και από τίποτα, είναι η συνταγή για έναν άνθρωπο χωρίς ιδιότητες, έναν άνθρωπο χωρίς την ανθρώπινη υπόσταση, δηλαδή την ικανότητα να βρίσκεται σε συνύπαρξη με άλλους ανθρώπους. Η αναγωγή όλων αυτών των παιδικών ή εφηβικών εμπειριών σε μια προβληματική κατάσταση με τον όρο «ενδοσχολική βία» ψυχιατρικοποιεί αυτόματα την παιδική ηλικία.
Επιμένω στον ισχυρισμό της κατασκευής. Το Σεπτέμβριο του 2013 ξεκίνησε στο ελληνικό Σχολείο η εκστρατεία καταγραφής των κρουσμάτων «ενδοσχολικής βίας» με σκοπό να προσδιοριστεί η έκταση του φαινομένου. Μιλάμε για μια εντελώς αυθαίρετη και αντιεπιστημονική διαδικασία. Σε κάθε σχολείο ορίστηκε ένας υπεύθυνος για την καταγραφή των περιστατικών. Ο υπεύθυνος αυτός ήταν ένας συνάδελφος από το σύλλογο διδασκόντων, πράγμα που σημαίνει ότι δεν ήταν ψυχολόγος, κοινωνιολόγος ή τέλος πάντων κάποιος που έχει ειδικευθεί στον τρόπο που συλλέγονται αυτά τα δεδομένα. Αυτό με τη σειρά του σημαίνει ότι κατέγραφε τα περιστατικά που ταίριαζαν στο μυαλό του σ’αυτό το αόριστο πράγμα που είναι η ιδέα της «ενδοσχολικής βίας», από έναν επαναλαμβανόμενο καυγά μέχρι ένα ατυχές ερωτικό «πέσιμο». Το αποτέλεσμα επιβεβαίωσε την από τα πριν επιβαλλόμενη αντίληψη: ότι το η έκταση της «ενδοσχολικής βίας» είναι σημαντική και πρέπει να ληφθούν μέτρα. Πρόκειται για μια τιτάνια λαθροχειρία. Όπως αντιλαμβάνεσαι, ο τρόπος που έγινε η συλλογή των στοιχείων προϋπέθετε την αποδοχή του φαινομένου που υποτίθεται ότι ανίχνευε!!! Ο τρόπος που έγινε η μελέτη λοιπόν, είναι ο κλασικός τρόπος που κατασκευάζονται οι κοινωνικές υστερίες, η μελέτη απλά υπηρετεί το συμπέρασμα που από την αρχή θέλαμε να εξάγαγουμε (με την ίδια λογική δικαιολογεί εδώ και χρόνια το αμερικανικό κράτος το βαθύ ρατσισμό του, με την ίδια λογική εδραιώθηκε η ισλαμοφοβία, με την ίδια λογική στήνεται κάθε κρατικά κατευθυνόμενη μαζική υστερία).
Αν όμως πρόκειται περί κατασκευής, τότε γιατί τόσος κόπος? Ποιο σκοπό εξυπηρετεί η συγκεκριμένη κατασκευή? Το είπα ήδη από την αρχή. Η κατασκευή αυτή προετοιμάζει το έδαφος για μια ευρεία συναίνεση στην όξυνση των πολιτικών πειθάρχησης της νεολαίας, πολιτικών που το κράτος έχει ανάγκη ειδικά μετά την τομή της εξέγερσης του Δεκέμβρη του 2008. Εάν το κράτος πείσει την κοινωνία ότι το Σχολείο είναι ένας χώρος που τα παιδιά κυρίως κινδυνεύουν, τότε εξασφαλίζεται η συναίνεση στις πολιτικές του εντεινόμενου αυταρχισμού και του καθολικού ελέγχου. Με τον ίδιο τρόπο που το πλαίσιο ελέγχου των εκπαιδευτικών, η Αξιολόγηση, πάτησε πάνω σε μια τεράστια εκστρατεία δυσφήμισης τους (ανισόρροποι, ανεπαρκείς, λουφαδόροι, φοροφυγάδες, παιδεραστές, ποιος θα ήθελε το παιδί του να μπλέξει με τέτοιους εκπαιδευτικούς?), το πλαίσιο ελέγχου και πειθάρχησης των νεολαίων θα επιβληθεί πάνω στην κατασκευή της ιδέας της «ενδοσχολικής βίας», θα επιβληθεί τελικά «για το καλό τους»…
Ακόμη περισσότερο, η ιδέα της «ενδοσχολικής βίας» έρχεται να καθίσει πάνω στον καθένα/μια από μας. Ο επιτακτικός τρόπος με τον οποίο απαιτείται η ανίχνευση (επιβεβαίωση όπως είπαμε πριν) της «ενδοσχολικής βίας» έχει κρεμάσει πάνω από κάθε μέλος της σχολικής κοινότητας ένα ερωτηματικό. Αυτό σημαίνει ότι το πλαίσιο αυτό επιτυγχάνει κάτι ακόμη μεγαλύτερο απ’αυτό που περιέγραψα πιο πριν, πετυχαίνει την «αυθόρμητη» εξάπλωση ενός γενικευμένου καθεστώτος ελέγχου απ’όλους προς όλους!
Για να μην παρεξηγηθώ, δεν βλέπω πίσω από την υστερία της «ενδοσχολικής βίας» κάποια συνωμοσία. Δεν πιστεύω ότι οι ιεραρχικές/ταξικές κοινωνίες χρειάζονται τις συνωμοσίες για να γεννήσουν μια κοινωνική υστερία. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι που ασχολούνται με το ζήτημα δεν είναι πιόνια κάποιου σκοτεινού κέντρου που προωθεί το ζήτημα, όμως μοιράζονται την ίδια ιδεολογία, το ίδιο σύνολο αξιών ή δεν έχουν αντιστάσεις απέναντί του. Αρκεί να αναφέρουμε ότι, κι εδώ είναι το εξαιρετικά ανησυχητικό, το στρατόπεδο της ριζοσπαστικής Αριστεράς τηρεί σιγή ισχύος για το θέμα, όταν δεν το αποδέχεται (η Αριστερά γενικά έχει παρασυρθεί εδώ και πολλά χρόνια σε μια απόλυτα οικονομίστικη θεώρηση του σχολείου με αποτέλεσμα τη σύγχυση που επικρατεί σήμερα μπροστά στις νέες εξελίξεις).
Στο ελληνικό Σχολείο η ιδέα της «ενδοσχολικής βίας» είναι σχετικά νεαρή. Με έναν ειρωνικό τρόπο το λανσάρισμά της συμπίπτει με την εποχή «το μνημόνιο είναι ευλογία». Είναι μέσα σ’αυτή την εποχή της Κρίσης και της καταστροφής εκατοντάδων χιλιάδων ζωών που το πλαίσιο της ιδέας της «ενδοσχολικής βίας» μου φαντάζει ακόμη πιο επικίνδυνο. Μέσα σ’αυτό το πλαίσιο τα προβλήματα των παιδιών εξατομικεύονται και συνεπώς ψυχολογικοποιούνται. Η βία ως μια κατάσταση που εξαπολύεται από το ίδιο το κράτος απέναντι στις ζωές μας και ποτίζει κάθε πτυχή τους, απλά εξαφανίζεται. Όλη η ιστορία πια είναι να δούμε «πού είναι το πρόβλημα» με το κάθε παιδί που μπαίνει στο μικροσκόπιο. Η βία εξετάζεται σαν μια ατομική υπόθεση και, ανεξάρτητα από το αν υπάρχουν τεχνικές που μπορεί να αμβλύνουν την κατάσταση, τελικά δικαιολογείται ως τέτοια και το σύστημα που την παράγει αθωώνεται πανηγυρικά. Δεν είναι λοιπόν ο κόσμος μας που έχει το πρόβλημα, είναι το κάθε παιδί. Αυτά τα ίδια παιδιά που πια δεν μπορούν να μας φέρουν το συμβολικό αντίτιμο για κάποιο μουσείο ή παράσταση, που δεν έχουν να πάρουν κάτι να φάνε στο διάλειμμα, που γυρνούν σπίτι για να ζήσουν το υπόλοιπο της μέρας με την απόγνωση των άνεργων γονιών τους, που για μέλλον βλέπουν την ερήμωση, αυτά τα παιδιά που δεν τα ακούει κανείς και μόνο τα λοιδορεί, είναι τα παιδιά που «έχουν προβλήματα».
Η εκστρατεία κατά της «ενδοσχολικής βίας» όμως έχει και μια άλλη λειτουργία. Μεταλλάσσει δραματικά τη σχέση εκπαιδευτικού-παιδιού. Ο παιδαγωγικός ρόλος του εκπαιδευτικού υποχωρεί μπροστά στο νέο ρόλο του παιδονόμου/ψυχολόγου/αξιολογητή. Το νέο σχολείο είναι ένα κάτεργο ολικού ελέγχου. Τα «στελέχη» είναι οι παιδονόμοι του εκπαιδευτικού, ο εκπαιδευτικός είναι ο παιδονόμος των μαθητών/ριων. Κάθε πόρτα ελεύθερης έκφρασης κλείνει ερμητικά μην τυχόν και βγει απ’αυτή κάτι «αποκλίνον». Η παιδαγωγική ελευθερία των εκπαιδευτικών καταργείται, η ελεύθερη έκφραση των παιδιών (σωματική, συναισθηματική, πνευματική) καταργείται επίσης. Το σχολείο διαμορφώνεται ως ένας χώρος στον οποίο επικρατούν τα «προληπτικά μέτρα». Οι υπέρμαχοι της ιδέας αυτής βέβαια έχουν (σαν πλασιέ ασφαλειών ζωής) πάντα κάποιο κακό λόγο να πουν για να σε πείσουν: κι αν κάποιος χτυπήσει το παιδί σου? Κι αν κάποιος το προσβάλλει? Δεν θα ήθελες ο χώρος του σχολείου να ελέγχεται απόλυτα ώστε να μην συμβούν αυτά? Κι αν οι εκπαιδευτικοί δεν φτάνουν να αστυνομεύσουν όλο το χώρο? Μήπως θα ήταν καλό να βάλουμε και μια κάμερα? Ή ακόμη, μήπως να σκεφτόμαστε έναν ανιχνευτή μετάλλων στην είσοδο? Ο κατάλογος της καταστροφολογίας δεν κλείνει φυσικά ποτέ. Η επιλογή ήταν πάντα η ίδια: ή «τα δίνουμε όλα» στην πρόληψη και τον έλεγχο, στην αστυνόμευση δηλαδή, ή οι προσπάθειές μας στρέφονται στη ρίζα του κακού, στο ίδιο το κοινωνικό σύστημα. Αλλά ποιος από τους γραφειοκράτες και τις επιτροπές θα ήθελε κάτι τέτοιο?
Μια ακόμη παράμετρος της υστερίας είναι ότι υπονομεύει την ίδια την παιδαγωγική πράξη. Έγραψα και παλιότερα ότι ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που μπορούμε να κάνουμε θεωρώντας την Εκπαίδευση είναι το να την αντιμετωπίσουμε σαν μια συλλογή δεξιοτήτων και «γνώσεων» ενός συγκεκριμένου ατόμου. Η Εκπαίδευση είναι μια διαδικασία κοινωνική και ως τέτοια διδάσκει πολύ περισσότερα από τις «ξερές» γνώσεις των διαφόρων αντικειμένων. Μέσα στη σχολική τάξη, στη ζωή της τάξης, το παιδί μπορεί να πάρει σημαντικά μαθήματα. Μπορεί να εκτιμήσει την αξία της συνεργασίας, να συνειδητοποιήσει ότι έχει να μάθει ακόμη κι από τα λάθη των άλλων παιδιών, να αντιμετωπίσει το ενδεχόμενο να μην τα καταφέρει σε μια δοκιμασία και να κρίνει πού χρειάζεται βελτίωση, να σταθεί δίπλα σε ένα άλλο παιδί σε κάποιο πρόβλημά του ή ακόμη και σε μια σκανταλιά που σκάρωσε, να αστειευτεί και να αυτοσαρκαστεί, να προσπαθήσει να λύσει μια άσκηση Χημείας ενώ δεν μπορεί να πάρει τα μάτια του από το μπροστινό θρανίο που κάθεται ο έρωτάς του, να αγαπήσει τη γνώση σαν κάτι που κάνει όλη την τάξη λίγο καλύτερη. Το να λέει κάποιος ότι χρειαζόμαστε ένα ειδικό πρόγραμμα πρόληψης ενάντια στην «ενδοσχολική βία» σημαίνει ότι αυτόματα ακυρώνει το παιδαγωγικό ευεργέτημα της διδασκαλίας της «Ελένης» και την «Αντιγόνης», της προσπάθειας να λύσουμε όλοι μαζί ένα πρόβλημα Μαθηματικών, της κατανόησης των νόμων κίνησης της Φύσης και των Κοινωνιών. Με λίγα λόγια, είναι μια ευθεία παραδοχή ότι τελικά η Εκπαίδευση δεν μπορεί να σε κάνει καλύτερο άνθρωπο, ότι καλύτερο άνθρωπο σε κάνουν οι «δράσεις κατά της ενδοσχολικής βίας». Αν αναρωτιέσαι ποιες είναι αυτές οι δράσεις, δεν θα εκπλαγείς από την απάντηση: Διαλέξεις από «ειδικούς» (ψυχολόγους δηλαδή, μιας και είπαμε ότι τα παιδιά «έχουν πρόβλημα»), σεμινάρια της Αστυνομίας στα μικρά παιδιά (για να βελτιωθεί και το κλίμα μεταξύ του υποτελούς και του επιστάτη του), συζητήσεις στην τάξη για την καλή συμπεριφορά και «συμβόλαια τάξης» (έτσι, για να φορτώνεται το παιδί και με την παραπανίσια ενοχή ότι έσπασε και το συμβόλαιο αν κάνει μια βλακεία. Μια διαδικασία που αυτόματα το καθιστά αποδιοπομπαίο).
Αυτά λοιπόν είναι τα νέα της «ενδοσχολικής βίας». Τα παιδιά «έχουν προβλήματα». Όλως παραδόξως, τα πραγματικά προβλήματα που γεννά το εκπαιδευτικό μας σύστημα ούτε καν αναφέρονται στους τόμους που έχουν γραφεί τα τελευταία χρόνια. Η εξετασιομανία και η συνεχής αξιολόγηση/πιστοποίηση του παιδιού που τσακίζει κάθε φυσική δίψα για μάθηση, το τέρας των Πανελλαδικών Εξετάσεων που έχει οδηγήσει χιλιάδες παιδιά στην απόγνωση και δεκάδες ακόμη και στην αυτοκτονία, ο αυταρχισμός και η εντατικοποίηση, ο απίστευτος ανταγωνισμός που ισοπεδώνει το χαρακτήρα του παιδιού, το συνεχές ταξικό ξεσκαρτάρισμα. Ψάξε σε κάθε εγκύκλιο, σκάλισε τα πρακτικά κάθε σεμιναρίου και θα δεις ότι δεν υπάρχει ούτε λέξη για όλα αυτά, γιατί αυτό το σχολείο είναι που θέλουν τα αφεντικά. Αν λοιπόν καλοπροαίρετα λες «γιατί να μην κάνουμε κι αυτά τα προγράμματα κατά της βίας?», αναρωτήσου γιατί τόσα χρόνια το κράτος δεν έχει κάνει τίποτα για τα σοβαρά προβλήματα της Εκπαίδευσης παρά τους τόνους προτάσεων των εκπαιδευτικών?
Η άποψή μου είναι απλή. Τα προβλήματα της Εκπαίδευσης δεν λύνονται με περισσότερο έλεγχο, αλλά με περισσότερη Δημοκρατία και Ελευθερία. Ενιαίο, δημόσιο και δωρεάν, πολυτεχνικό σχολείο για όλα τα παιδιά, κατάργηση κάθε μορφής εξετάσεων και βαθμολογίας, σχολικές και μαθητικές κοινότητες που θα διοικούν αμεσοδημοκρατικά το σχολείο, γενναία αύξηση στη χρηματοδότηση για να μπορούν να γίνουν τα σχολεία χώροι που θα καλύπτουν όλες τις δημιουργικές ορμές της νεολαίας. Όλα αυτά, μαζί με την εμπλοκή ολόκληρης της τριμερούς σχολικής κοινότητας στους κοινωνικούς αγώνες για την απόκρουση της καπιταλιστικής επιθετικότητας και την κοινωνική αλλαγή. Στις φράσεις-κλισέ κάθε πολιτικού και «στελέχους» είναι ότι «το σχολείο πρέπει να διαμορφώνει υπεύθυνους πολίτες». Ε, ας το κάνουμε κάποια στιγμή πράξη αυτό, αλλά με ειλικρίνεια, όχι να λέμε «υπεύθυνους» και να εννοούμε «υποταγμένους»!
Ξέρω, κάθε φορά που φτάνω στον επίλογο, στο «δια ταύτα», ξυνίζεις τα μούτρα σου. Σου φαίνονται πολύ προπαγανδιστικά όλα αυτά που προτείνω και μάλλον ουτοπικά. Εντάξει, αν λοιπόν αυτά σου φαίνονται ουτοπικά, ας συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που κάναμε τόσα χρόνια μπας και φιλοτιμηθεί να δουλέψει. Ας εντείνουμε το πλαίσιο του Ελέγχου μέχρι να μην μπορούμε καν να ανασάνουμε. Τότε θα είμαστε όλοι ασφαλείς. Άνευροι και ψόφιοι, άβουλοι και μαριονέτες. Αλλά ασφαλείς…

Σάββατο 7 Μαρτίου 2015

“Όταν ο κόσμος τρώει σοκολάτα, τρώει τη σάρκα μου”. Η μαρτυρία ενός παιδιού σκλάβου στις φυτείες...


Image result for σοκολατα
Η φωτο από εδώ, όπου πολύ περισσότερες λεπτομέρειες για το θέμα (μπείτε)

mixanitouxronou.gr

“Όταν ο κόσμος τρώει σοκολάτα, τρώει τη σάρκα μου”. Η μαρτυρία ενός παιδιού σκλάβου στις φυτείες που προμηθεύουν κακάο τις βιομηχανίες της δύσης. Όσα παιδιά επιχείρησαν να αποδράσουν και πιάστηκαν, ξυλοκοπήθηκαν ανελέητα.


Το 1528, ο Ερνάν Κορτές, ο εξερευνητής που κατέκτησε το Μεξικό, έφερε στην Ισπανία το δέντρο “Theobroma cacao”, το αγαπημένο κακαόδεντρο των Μάγια και των Αζτέκων.
Οι Ισπανοί επεξεργάστηκαν τους καρπούς του δέντρου, πρόσθεσαν ζάχαρη και το γευστικότατο ρόφημα επεκτάθηκε σε όλη την Ευρώπη.
Τον 19ο αιώνα δημιουργήθηκε η πρώτη μπάρα σοκολάτας, απ’ τον Ολλανδό Conrad von Houten.
Πλέον, οι φυτείες κακάο αποτελούσαν μία απ’ τις σημαντικότερες πηγές πλούτου για τους Ευρωπαίους, που είχαν επεκτείνει την κυριαρχία τους σε όλη τη Λατινική Αμερική και την Αφρική.
Το 1880 οι Πορτογάλοι οργάνωσαν τις πρώτες φυτείες κακάο στην Αφρική, στο νησί Σάο Τομέ και Πρίνσιπε.
Η δουλεία είχε καταργηθεί το 1875, αλλά στις φυτείες κακάο ο χρόνος φαίνεται ότι κυλούσε πιο αργά, καθώς οι συνθήκες εργασίας δεν άλλαξαν καθόλου.
Κάθε χρόνο πέθαινε το 11% των εργατών, περισσότεροι από τους οποίους είχαν απαχθεί απ’ την Αγκόλα και δούλευαν παρά τη θέλησή τους. 




Η καλλιέργεια του κακάο επεκτάθηκε και στην υπόλοιπη Αφρική και πολλές μικρές, οικογενειακές φάρμες που της διαχειρίζονταν οι ίδιοι οι Αφρικανοί άρχισαν να εμφανίζουν κέρδη.
Με την παγκόσμια οικονομική κρίση της δεκαετίας του 1930, τα κέρδη εξαφανίστηκαν και απέμειναν πολύ λιγότερες φυτείες κυρίως στην Ακτή Ελεφαντοστού και την Γκάνα.
Στα μέσα του 2ου αιώνα, τα αφρικανικά κράτη άρχισαν να εκσυγχρονίζονται, να αποκτούν την ανεξαρτησία τους και η “ανεπίσημη” δουλεία εξαλείφθηκε.


Ή τουλάχιστον έτσι πίστευε ο κόσμος.
Το 2000, μια σειρά από δημοσιογραφικές έρευνες αποκάλυψαν ότι η δουλεία “ζει και βασιλεύει” στις φυτείες κακάο. Και αυτοί οι σύγχρονοι σκλάβοι δεν είναι ενήλικοι, αλλά παιδιά που πουλιούνται απ’ τις οικογένειές τους και πολλά πεθαίνουν, πριν προλάβουν να ενηλικιωθούν. 



Τα παιδιά πρέπει να μεταφέρουν σάκους που έχουν πολλαπλάσιο
μέγεθος και βάρος απ’ τα ίδια. Αν καθυστερήσουν στη μεταφορά
των σάκων, τιμωρούνται, συνήθως με μαστίγωμα.
 


Οι σύγχρονοι σκλάβοι της σοκολάτας
 

Η UNICEF υπολογίζει ότι περίπου μισό εκατομμύριο παιδιά εργάζονται σε φυτείες κακάο στην Ακτή Ελεφαντοστού, που από τη δεκαετία του ’70 διατηρεί την παγκόσμια πρωτιά στις εξαγωγές κακάο.
Οι ηλικίες των εργατών κυμαίνονται από 5 μέχρι 16 και προέρχονται ως επί το πλείστον απ’ τις φτωχότερες χώρες της ηπείρου, όπως είναι η Μπουργκίνα Φάσο και το Μάλι.
Τα παιδιά πρέπει να μεταφέρουν σάκους που έχουν πολλαπλάσιο μέγεθος και βάρος απ’ τα ίδια. Αν καθυστερήσουν στη μεταφορά των σάκων, τιμωρούνται, συνήθως με μαστίγωμα.
Παιδιά κάτω των 10 ετών χειρίζονται τεράστια μαχαίρια, με τα οποία σπάνε το σκληρό κέλυφος που φιλοξενεί τους πολύτιμους καρπούς.
Δεν υπάρχει ούτε ένα παιδί χωρίς σημάδια στο σώμα του, από τραυματισμούς με τα μαχαίρια.
Μερικά έχουν χάσει ακόμα και τα χέρια τους, εξαιτίας μίας και μόνο κακώς υπολογισμένης κίνησης.
Όταν μάθουν να χρησιμοποιούν τα θανατηφόρα εργαλεία της “δουλειάς” τους, έχουν να αντιμετωπίσουν άλλους κινδύνους.
Καθημερινά, χρησιμοποιούν τοξικές ουσίες για να ραντίσουν τις φυτείες, χωρίς ίχνος προστασίας.


Παιδιά κάτω των 10 ετών χειρίζονται τεράστια μαχαίρια, 

με τα οποία σπάνε το σκληρό κέλυφος που φιλοξενεί 
τους πολύτιμους καρπούς
 

Τα παιδιά-δούλοι ονειρεύονται μόνο να αποδράσουν
 

Όταν τελειώνει η δουλειά της ημέρας, πολλές ώρες αφότου έχει πέσει το σκοτάδι, τα παιδιά τρώνε το φαγητό που τους αναλογεί: καλαμπόκι και μπανάνες. Είναι τα φθηνότερα τρόφιμα που κυκλοφορούν και σε καμία περίπτωση δεν καλύπτουν τις διατροφικές ανάγκες παιδιών σε ανάπτυξη.


Η πλάτη του Ντρίσα, σακατεμένη απ' τα χτυπήματα 


Το βράδυ κοιμούνται πάνω στο ξύλινο πάτωμα. Τα ξημερώματα αρχίζουν πάλι τη δουλειά.
Όσα παιδιά επιχείρησαν να αποδράσουν και πιάστηκαν, ξυλοκοπήθηκαν ανελέητα.
Έχουν γίνει ελάχιστες ενέργειες για την καταπολέμηση της σύγχρονης παιδικής δουλείας.
Δημιουργήθηκε ένα τυπικό πρωτόκολλο, που αν και ζητά την κατάργηση της παιδικής εργασίας, δεν επέβαλε καμία νομική μεταρρύθμιση.
Η Ακτή Ελεφαντοστού είναι ο βασικός παραγωγός κακάο για γίγαντες όπως η Cadbury, η Hershey’s κι η Nestle.
Συνεργάζονται πολύ διστακτικά με τις έρευνες της UNICEF, αρνούνται να αποκαλύψουν από που παίρνουν το κακάο τους.
Απαγόρευσαν να υπάρχει ταμπέλα στα προϊόντα που θα ξεχώριζε αυτά που είχαν παραχθεί νόμιμα από αυτά που βασίζονταν σε παιδική εργασία, γιατί φοβήθηκαν ότι θα ξεκινούσε ένα γενικό μποϊκοτάζ προς όλα τα προϊόντα κακάο.
Καμία ετικέτα όμως δεν θα είχε το ίδιο αποτέλεσμα με τα λόγια του νεαρού Ντρίσα, που έζησε για χρόνια ως σύγχρονος σκλάβος:
“Όταν ο κόσμος τρώει σοκολάτα, τρώει τη σάρκα μου”.

πηγή 

Παρασκευή 6 Μαρτίου 2015

ΣΥΝΕΤΡΙΨΑΝ ΑΓΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΣΠΑΣΑΝ ΕΙΚΟΝΕΣ ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΑΝ ΝΑΟ ΣΤΟ ΛΟΥΓΚΑΝΣΚ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΜΑΧΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΒΑΤΙΚΑΝΟΥ

ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΤΖΙΧΑΝΤ ΤΟΥ ΒΑΤΙΚΑΝΟΥ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ

Храм Северодонецкой епархии пострадал от обстрела
Κατά τη διάρκεια των τελευταίων βομβαρδισμών οβίδα χτύπησε τη στέγη  της εκκλησίας της Αγίας Τριάδας στην περιοχή του Λουγκάνσκ και εκρήχθηκε στο εσωτερικό μεταφέρει σήμερα η υπηρεσία τύπου της επισκοπής Severodonetsk. Ο ναός καταστράφηκε μετά την συμφωνία του Minsk τον Φλεβάρη…πολλοί κάτοικοι της περιοχής παραμένουν άστεγοι.IMG_1001
Τα τοιχώματα του ναού αποδείχθηκαν ανθεκτικά αλλά τα θραύσματα της οβίδας κατεδάφισαν σχεδόν ολοσχερώς  τη στέγη,συνέτριψαν την Αγία Τράπεζα και έσπασαν πολυάριθμες εικόνες. H εκκλησία της Αγίας Τριάδας είναι ένας από τους πιο σημαντικούς ναούς της περιοχής του Lugansk.Επιβίωσε από 2 πολέμους –εμφύλιο και Β΄Παγκόσμιο πόλεμο ακόμη κι από το σοβιετικό καθεστώς και σήμερα ανήκει στην επισκοπή Severodonetsk-Starobilsk.Οικοδομήθηκε το 1840 και είναι ένα από τα μνημεία που έχουν κριθεί διατηρητέα.IMG_1003
Κατά τον πόλεμο στο Ντονμπάς 12 εκκλησίες και παρεκκλήσια μόνο της επισκοπής Severodonetsk-Starobilsk καταστράφηκαν ή υπέστησαν υλικές ζημιές.Η υπηρεσία τύπου της επισκοπής παραθέτει καταλογοποιημένους τους ναούς που υπέστησαν ζημιές. (pravmir 5/3/15)IMG_1002
πηγή

Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου 2014

Η «Καλή Βία». Θαρραλέο ντοκιμαντέρ της σουηδικής τηλεόρασης για την τυφλή βία των αριστερών, την οποία κανείς «δημοκράτης» δεν καταγγέλλει


Δολοφονικές επιθέσεις σε «ναζί». Τυφλά χτυπήματα σε οποιονδήποτε μοιάζει με «ναζί» ή συνδέεται με «ναζί». Βίαιες επιθέσεις ακόμα και σε όσους δεν είναι «ναζί», αλλά απλά δεν συμφωνούν με τους αριστερούς. Βόμβες σε σπίτια με γιαγιάδες και παιδιά. Εξύμνηση της «αντιφασιστικής» βίας και εγκωμιασμός εγκληματιών ως «αγωνιστών» κατά του «φασισμού». Χαρακτηρισμός της βίας των αριστερών ως «καλής βίας» και «αυτοάμυνας». Βιντεοσκόπηση βίαιων επιθέσεων και παρουσίαση σε βίντεο κλιπ υπό τους ήχους μουσικής. Αποδοχή της βίας των ακροαριστερών από ένα κομμάτι της κοινοβουλευτικής αριστεράς. Ωραιοποίηση της βίας των αριστερών από καθηγητές πανεπιστημίου. Το 95% των βίαιων περιστατικών προέρχεται από την αριστερά. Ο «δημοκρατικός» καλός κόσμος που δηλώνει ότι είναι «κατά της βίας» κάνει τα στραβά μάτια. Τα media συνεχώς δαιμονοποιούν τους «ναζί». Διακοπή δικών κατά αριστερών κακοποιών από «αλληλέγγυους» και ποινές – χάδια στους αριστερούς κατηγορούμενους από τους δικαστές. Ακροαριστεροί από «καλές οικογένειες» που πολεμάνε τον «καπιταλισμό» και νοιάζονται για την εργατική τάξη, αν και ελάχιστοι ανήκουν σε αυτή. Μουσικά συγκροτήματα που προβάλλονται από mainstream τηλεοπτικά προγράμματα και εγκωμιάζουν τους κουκουλοφόρους και τη βία.


Σας θυμίζουν τίποτα όλα αυτά; Όχι δεν αφρούν την Ελλάδα. Πρόκειται για ένα ντοκιμαντέρ της σουηδικής τηλεόρασης με τον τίτλο “Det gode voldet” («Η Καλή Βία») που προβλήθηκε τον Μάιο του 2014 στη σουηδική κρατική τηλεόραση.


Δείτε το   ΕΔΩ   και μετά ακολουθεί το κείμενο στα ελληνικά :


ΠΡΟΛΟΓΟΣ: Δημοσιογράφος: Εκπομπή ‘Uppdrag Granskning’ (‘Αποστολή: Έρευνα’) απόψε. Μπορεί η αντιφασιστική πάλη πάντα να χαρακτηρίζεται «αυτοάμυνα»; - Λέει η κοπέλα: Τότε μου είπε ότι θα ξαναέρθουν με όπλα. Μου είπαν επίσης: «καταλαβαίνεις ότι το σπάσιμο των παραθύρων είναι μόνο η αρχή; Την επόμενη φορά που θα φέρουμε όπλα». 
 - Οι περισσότερες από τις επιθέσεις έρχονται από την αριστερά, αυτό είναι ένα αναμφισβήτητο γεγονός. Μιλάμε για το 95% όλων των επιθέσεων. - «Εάν είσαι ναζί, τότε καλύτερα να f *** συνειδητοποιήσεις ότι υπάρχουν αντι-ναζί εκεί έξω», λέει ο νεαρός. «Και ότι πρόκειται να υπάρξει αίμα. Έτσι ακριβώς λειτουργούν τα πράγματα».


Υπάρχει ένας πολιτικός αγώνας που λαμβάνει χώρα έξω από το κοινοβούλιο και τις αίθουσες των δημοτικών συμβουλίων. Είναι ένας αγώνας που διεξάγεται στους δρόμους. Εδώ στην πλατεία της πόλης Jønkjøping, την 1η Μαΐου, οι ακροαριστεροί διαδήλωναν κατά της απόφασης να μπορούν οι εθνικοσοσιαλιστές του ‘Svenskarnas Parti’ (Κόμμα των Σουηδών) να πραγματοποιήσουν μια πολιτική διαδήλωση. Τόσο οι αριστεροί όσο και οι ακροδεξιοί είναι ενάντια στην κατεστημένη κοινωνία. Και είναι έτοιμοι να χρησιμοποιήσουν παράνομες και βίαιες τακτικές. - Στο πρώτο επεισόδιο για την πολιτική βία θα ερευνήσουμε το σουηδικό κίνημα αντίστασης ‘SMR’, που είναι μια μαχητική ναζιστική οργάνωση. Την περασμένη Κυριακή μαζεύτηκαν μερικά χιλιόμετρα από την πλατεία της πόλης. Ήταν υπό την ηγεσία του Emil Hagberg, του ηγέτης της ‘SMR’,  στη Στοκχόλμη. Οι ναζί συνελήφθησαν στα αυτοκίνητα και έφεραν γυάλινες φιάλες μαζί τους. «Εμείς. Εσείς. Θα παρελάσουμε στους δρόμους και στις πλατείες στις πόλεις μας και στα χωριά μας. Και ο εχθρός θα τρέμει. Και όταν η καταιγίδα θα έχει κοπάσει, δεν θα χρειαστεί να τραγουδήσουμε για τα παλιά μεγαλεία. Διότι τότε θα ζούμε σε αυτά, σε μια σουηδική Σουηδία. Επειδή η Σουηδία θα παραμένει Σουηδική. Πλήρης νίκη. Πλήρης νίκη».

 - Απόψε θα επικεντρωθούμε στο ‘Revolutionära Fronten’ (Επαναστατικό Μέτωπο), την πιο βίαιη οργάνωση αυτόνομων αριστερών. Σε ορισμένα τμήματα του πολιτιστικού τομέα, στα πανεπιστήμια, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και στους πολιτικούς κύκλους υπάρχει κάποια συμπάθεια για αυτήν την οργάνωση. Η οργάνωση ισχυρίζεται ότι εκπροσωπεί την «καλή βία». Υποστηρίζουν ότι η αντιφασιστική πάλη είναι πάντα αυτοάμυνα. Απόψε πρόκειται να το εξετάσουμε αυτό. Είναι άνοιξη του 1985. Μια ομάδα ναζί από το "Nordiske Rikspartiet" (Σκανδιναβικό Κόμμα) διαδηλώνει στην πλατεία της πόλης Växjö. Υπάρχει επίσης μια γυναίκα παρούσα που δεν μπορεί απλά να βλέπει τι συμβαίνει. Αποφασίζει να δράσει. Έχει πολωνικές ρίζες και τα μέλη της οικογένειάς της ήταν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Σήμερα αυτή η κλασική φωτογραφία χρησιμοποιείται από το αντι-φασιστικό κίνημα στον αγώνα τους κατά του ακροδεξιού εξτρεμισμού. Αλλά η αντίσταση για την οποία επαινέθηκε έχει πάρει μια εντελώς διαφορετική μορφή. // «Ο αντι-φασισμός είναι αυτοάμυνα. Είναι καλή βία. Οι εικόνες αυτές έχουν αναρτηθεί στο διαδίκτυο από το Επαναστατικό Μέτωπο, που είναι σήμερα η πιο μαχητική αριστερή οργάνωση στη Σουηδία. Το κύριο έργο τους είναι να κυνηγούν τους ναζί στους δρόμους και τις πλατείες της πόλης. Ο αντι-φασισμός είναι αυτοάμυνα. Εμείς που επιθυμούμε να δημιουργήσουμε μια πιο ανοιχτή και αλληλέγγυα κοινωνία πάντα θα θεωρούμαστε απειλή από τους φασίστες. Και πρέπει να αντιμετωπίσουμε τους φασίστες, προκειμένου να προωθηθεί η πολιτική μας πάλη. Ως εκ τούτου, υπερασπιζόμαστε τον εαυτό μας. Καταλήγουμε σε δύο άκρα. Αυτοί είναι ναζί, καταλαβαίνεις; 

Εάν είσαι ναζί, τότε καλύτερα να f *** συνειδητοποιήσεις ότι υπάρχουν αντι-ναζί εκεί έξω. Και ότι πρόκειται να υπάρξει αίμα. Έτσι ακριβώς λειτουργούν τα πράγματα». // Κατά τη διάρκεια της έρευνάς σας, τι σας έχει εξέπληξε περισσότερο; 

- Ρεπόρτερ: Το γεγονός ότι οι ομάδες αυτές απολαμβάνουν μια τέτοια ισχυρή στήριξη από ανθρώπους που ενώ δηλώνουν ότι πραγματικά απορρίπτουν την πολιτικά υποκινούμενη βία, είναι διατεθειμένοι να κάνουν μία εξαίρεση, όταν πρόκειται για τη βία από την αριστερά. // Στις 26 Μαρτίου του τρέχοντος έτους, ξεκίνησε στη Σουηδία η πρώτη από μια σειρά δικαστικών υποθέσεων με εξτρεμιστές της αριστεράς. Σε έξι ανθρώπους απαγγέλθηκαν κατηγορίες και αρκετοί από τους παρόντες στην αίθουσα του δικαστηρίου του Västerås κρύβουν τα πρόσωπά τους. Η δίκη είναι το αποτέλεσμα της αστυνομικής επιχείρησης «Έσκλιντ» που ήταν μια τεράστια αστυνομική έρευνα που οδήγησε στην κατάσχεση μολότοφ, όπλων δρόμου και υπολογιστών από τις κατοικίες που ανήκουν σε ακτιβιστές της αριστεράς. Ένα πράγμα είναι σίγουρο, η οργάνωση «Επαναστατικό Μέτωπο» (RF) είναι πίσω από πολλά από αυτά τα εγκλήματα. Οι βιντεοσκοπημένες από τους ίδιους επιθέσεις τους, συνοδεύονται από μουσική και ανεβάζονται στο διαδίκτυο. - Ναι, γράφουν με σπρέι στον φράχτη. Υπάρχουν ακόμα υπολείμματα εκεί. Και τότε ψεκάζονται τα παράθυρα, έτσι δεν ήμουν σε θέση να βλέπω έξω. Τα είχαν καλύψει όλα με χρώμα. Και στη συνέχεια ψέκασαν στους εξωτερικούς τοίχους. Αυτή είναι η Anna Jonnson από Västerås. Είναι μέλος του Svenskarnas Parti (SP) που είναι μια οργάνωση Εθνικοσοσιαλιστική. Κατά τη διάρκεια του ίδιου έτους έχει αναφέρει 11 επιθέσεις στην αστυνομία.  Έχει λάβει επίσης τις λεγόμενες «κατ’ οίκον επισκέψεις» από μασκοφόρα μέλη του Επαναστατικού Μετώπου. Ο στόχος των επισκέψεων αυτών είναι να την αναγκάσουν να τερματίσει τις πολιτικές της δραστηριότητες. - Η πρώτη αναφορά που κατέθεσα στην αστυνομίας ήταν σωματική επίθεση. Και μια άλλη ήταν για σπασμένα παράθυρα στο διαμέρισμά μου. Και μετά έχουμε άλλη μια φορά, όταν μου πέταξαν ένα πυροτέχνημα στο διαμέρισμά μου και έσπασε το παράθυρο. Και μετά έριξαν γυάλινα μπουκάλια. Και μετά κόλλησαν αυτοκόλλητα στην πόρτα του σπιτιού μου, μετά ήρθαν εδώ. Επίσης μου έσπασαν τα παράθυρα τέσσερις φορές, συν τα γκράφιτι και τις παράνομες απειλές και βανδαλισμούς στο αυτοκίνητό μου σε δύο περιπτώσεις. - Τι σου έχουν πει ότι θα κάνουν αν δεν συμμορφωθείς; 

- Με ενημέρωσαν ότι θα ξαναέρθουν με πυροβόλα όπλα. Τότε μου είπαν: «αντιλαμβάνεσαι ότι το σπάσιμο των παραθύρων είναι μόνο η αρχή; Την επόμενη φορά που θα φέρουμε όπλα». Ποτέ δεν ξέρεις πότε έρχονται και τι πρόκειται να κάνουν την επόμενη φορά. Θα μπουν στο διαμέρισμά μου, θα είναι οπλισμένοι; Τι πρόκειται να ρίξουν στο διαμέρισμα; Πρόκειται να φέρουν μολότωφ; Φυσικά είναι πολύ άβολα.  Παράνομες απειλές, κακοποίηση, βανδαλισμός και παραβιάσεις του νόμου για το μαχαίρι. Αυτές είναι μερικές από τις καταγγελίες στην δικαστική υπόθεση του δικαστηρίου του Vestmarland, όπου η Anna Jonnson και πολλά άλλοι καταθέτουν ως μάρτυρες. Μεταξύ των αποδεικτικών στοιχείων είναι ένας κατασχεθείς υπολογιστής που ανήκει σε ένα εξέχον μέλος της RF. Σε αυτόν η αστυνομία ανακάλυψε μυστικές συνομιλίες στο διαδίκτυο που δίνουν μια μοναδική εικόνα για το πώς τα μέλη της RF επικοινωνούν μεταξύ τους. Σε μια συνομιλία μιλάνε για την Anna Jonnson και τον τότε φίλο της. - Μήπως διέλυσες τον.... ή όποιο είναι το όνομά του, δεν είναι ο τύπος που είναι με τη ναζί κυρία; - Ναι. Καλό! Είναι κι αυτή ναζί. - Την χτύπησα στο πρόσωπο με ένα σωλήνα ηλεκτρικής σκούπας, χαχαχα ...  Αστυνομικός: Αυτό που έχουμε ανακαλύψει είναι ότι υπήρχαν πολλά εγκλήματα που διαπράττονταν από μια συγκεκριμένη ομάδα. Και αν κοιτάξουμε τις περιπτώσεις που μελετήσαμε, ειδικά στην Vestmarland, τη Στοκχόλμης και την Eskildstuna, πολλές  από αυτές αφορούν άτομα που θεωρούν ότι είναι πολιτικοί τους εχθροί. Ποια τα εγκλήματα που διέπραξαν; Έχουν μεταξύ άλλων, βανδαλισμούς σε κατοικίες, παράνομες απειλές, έχουν σωματική κακοποίηση ανθρώπων και τα έχουν κάνει επειδή τους θεωρούν πολιτικούς εχθρούς. - Είστε μέλος του Svenskarnas Parti (SP), που έχει χαρακτηριστεί από την SÄPO (σουηδική υπηρεσία πληροφοριών) οργάνωση εθνικοσοσιαλιστική.  Και είσαι κατά της δημοκρατίας. Είναι τόσο περίεργο, που οι άνθρωποι αντιδρούν και θυμώνουν; - Δυστυχώς, διασυρόμαστε από τα μέσα ενημέρωσης και αυτή είναι η εικόνα που παρουσιάζεται στον πληθυσμό της Σουηδίας. Και αυτή είναι μια εικόνα που προσπαθούμε να αλλάξουμε και να προσπαθήσουμε και να δώσουμε μια καλή εντύπωση. - Αλλά μέχρι πρόσφατα το κόμμα σας λεγόταν «Nasjonalsosialistisk Front» (Εθνικοσοσιαλιστικό Μέτωπο). - Ναι, αυτό είναι σωστό. - Και μιλάτε για εθνικοσοσιαλισμό και φυλετική ιδεολογία και τέτοια πράγματα. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία γι’ αυτό. - Ναι, αυτό είναι σωστό. – Άρα δεν είναι κατ’ ανάγκην μια εντελώς λανθασμένη περιγραφή των μέσων ενημέρωσης για το κόμμα σας; - Θέλουμε μια εθνικά καθαρή Σουηδία. Δεν είναι μυστικό, αναφέρεται ακόμη και στο πολιτικό μας μανιφέστο. Θέλουμε η Σουηδία να διοικείται από τους Σουηδούς. Ερώτηση σε αστυνομικό: Δεν έχουν ευθύνη, λαμβάνοντας υπόψη τα πράγματα που πιστεύουν, ότι μόνο οι Σουηδοί θα πρέπει να ζουν εδώ και το γεγονός ότι έχουν μια ρατσιστική ιδεολογία που έχει τις ρίζες της στον εθνικοσοσιαλισμό; - Αν μιλήσετε στα δικαστήρια και αν μιλήσετε με την αστυνομία, τότε είναι απολύτως σαφές ότι δεν μπορούμε να περάσουμε τέτοιες κρίσεις. Είμαστε εδώ για να προστατέψουμε όλους. // Οι συγκρούσεις μεταξύ ακροδεξιών και αριστερών έχουν αυξηθεί σαν ένα κύμα. Αλλά τα πράγματα εδώ στην Melardalen έχουν κλιμακωθεί περισσότερο από το κανονικό. Στις 1 του Μάη του 2012 το Svenskarnas Parti διοργάνωσε συλλαλητήριο στην Eskildstuna. Και σύμφωνα με τον ρεπόρτερ Mathias Stålhe, ο οποίος έχει μελετήσει τον εξτρεμισμό, αυτό το συλλαλητήριο ήταν η αρχή μιας πολύ πιο οργανωμένης και συστηματικής πολιτικής βίας. Ρεπόρτερ: Μέσα στους κόλπους της αριστεράς και σκεφτείτε ότι σας μιλάω για την αυτόνομη αριστερά, γεννήθηκε η αίσθηση του επείγοντος. - F *** ! Τώρα οι Ναζί έχουν μετακινηθεί προς τα εμπρός και δεν έχουμε καταφέρει να τους φτάσουμε. Πριν σχεδόν έξι μήνες ήταν σε θέση να ανασυγκροτηθούν  και να χτυπήσουν με μια πιο δομημένη αντεπίθεση. Και τελικά κατέληξε σε επίθεση εναντίον μιας εκδήλωσης του white power στο Kolsva στο Vestmarland. Όταν περίπου είκοσι κουκουλοφόροι αριστεροί εξτρεμιστές από διαφορετικά μέρη της χώρας εισέβαλαν μέσα και επιτέθηκαν σε εκείνους που είχαν πάει στη συναυλία. Η RF έχει παραδεχθεί ότι ήταν πίσω από την επίθεση. Η εκτίμηση της αστυνομίας είναι ότι έχουν υπάρξει τουλάχιστον 50 πολιτικά υποκινούμενες επιθέσεις στο Melardalen κατά τη διάρκεια των τελευταίων 18 μηνών. - Αλλά υπάρχει πραγματικά μια διαφορά; // Ποιοι είναι πίσω από τις περισσότερες από τις επιθέσεις; Ρεπόρτερ: Δεν είναι μυστικό ότι οι περισσότερες προέρχονται από την αριστερά. Μιλάμε για ένα ποσοστό περίπου 95% με 5%. - Το 95 % των επιθέσεων προέρχονται από την αριστερά; - Ναι. Χωρίς αμφιβολία. Προφανώς οι δεξιοί υπερασπίζονται τον εαυτό τους. Αλλά είναι προφανές ότι κάνουν περισσότερο άμυνα. Δεν εννοώ ότι ενεργούν σε αυτοάμυνα, μάλλον δεν έχουν τα ίδια μέσα με την αριστερά. Η πολιτική βία έχει εξαπλωθεί σε όλη τη Σουηδία. // Τα πιο διάσημα περιστατικά έχουν λάβει χώρα στο Malmö και το Kärrtorp. Ήταν στο Malmö που ο αριστερός ακτιβιστής Showan τραυματίστηκε σοβαρά σε μια αντιπαράθεση όπου συμμετείχαν ορισμένα μέλη από το Svenskarnas Parti. Μια διαδήλωση στο Kärrtorp δέχθηκε επίθεση από τους Ναζί. Ένα βασικό πρόσωπο της στρατευμένης αριστερής, ο Joel Bjurstrøm Almgren αντέδρασε και μαχαίρωσε έναν Ναζί δύο φορές στην πλάτη. Και ο Joel και ο Showan τώρα λατρεύονται και θεωρούνται ως τα σύμβολα της πάλης της αυτόνομης αριστεράς ενάντια στο φασισμό. - Αν είναι ο αριστερός εξτρεμισμός που αρνείται να καταπιέζεται, αρνείται να απειλείται και να κυνηγιέται, τότε είμαι ένας αριστερός εξτρεμιστής, ένας f *** ένθερμος αριστερός εξτρεμιστής. ​​Θα ήθελα επίσης να πω ότι τα μέσα ενημέρωσης, η πολιτική και οι Μετριοπαθείς (‘Moderaterna’, σουηδικό κεντροδεξιό, φιλελεύθερο συντηρητικό πολιτικό κόμμα) είναι εξίσου δυσάρεστοι όπως οι Ναζί. Όλοι έχετε αίμα στα f *** χέρια σας. Εμείς θα ξεχάσουμε ποτέ. Εμείς ποτέ δεν συγχωρούμε. - Το Επαναστατικό Μέτωπο είναι στην πρωτοπορία αυτής της διαδήλωσης στο Γκέτεμποργκ. Ζητάμε από έναν φρουρό της εκδήλωσης μια συνέντευξη, αλλά οι υπεύθυνοι, τα μέλη της λεγόμενης «ομάδας των μέσων ενημέρωσης», λένε όχι. Άλλο ένα άτομο με το οποίο κατάφερα να μιλήσω πριν παρέμβει μου λέει ότι η βία είναι απαραίτητη σήμερα. Όλα τα άλλα είναι μια ψευδαίσθηση. Είναι ακριβώς όπως το Anticimex που εξαλείφει τα παράσιτα, λέει. // Η αντίθεση στο φασισμό δεν ήταν πάντα οργανωμένη. Ξεκίνησε με τα άτομα που έριχναν αυγά και στη συνέχεια προέβαιναν σε επιθέσεις. Η πρώτη γνωστή αντι-ναζιστική διαδήλωση στη μεταπολεμική Σουηδία εμφανίστηκαν στο Växjö το 1985 και ήταν μια αυθόρμητη επίθεση. Η AFA ιδρύθηκε στη δεκαετία του 1990. Η Antifascistisk Aktion απέκτησε κακή φήμη κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων για την ΕΕ στο Γκέτεμποργκ το 2001. Η αντίθεση δεν είναι πλέον μόνο προσανατολισμένη αποκλειστικά ενάντια στο φασισμό, αλλά και εναντίον της παγκοσμιοποίησης, των πολιτικών, της αστυνομίας και του καπιταλισμού. Η βία κλιμακώθηκε και απλοί πολίτες επλήγησαν. Αλλά μεταξύ τους ήταν και παιδιά που έγιναν τα θύματα της αδεξιότητας από την αστυνομία, και αμέσως  ριζοσπαστικοποιήθηκαν και απλά έχασαν την πίστη τους στο κράτος δικαίου. Μετά τις διαδηλώσεις για την ΕΕ οι διοργανωτές από την AFA ξεκίνησαν το Επαναστατικό Μέτωπο, το RF, μια πιο ριζοσπαστική οργάνωση που πήγε την πολιτική μάχη σε ένα νέο επίπεδο. // - «Yankee Foxtrot, υπάρχει πυρκαγιά στο Avenue 200 μέτρα πιο κάτω». - Ένας από τους ακτιβιστές που καταδικάστηκαν μετά τις διαδηλώσεις της ΕΕ ήταν ο Joel Bjurstrøm Almgren. Από τότε έχει καταδικαστεί για ένα πλήθος εγκλημάτων. Μεταξύ άλλων, για σοβαρά εγκλήματα με όπλα και για τη φυσική επίθεση εναντίον ενός 14χρονου αγοριού. Μια επίθεση που δεν είχε πολιτικά κίνητρα. Οι διαδηλωτές φωνάζουν "Λευτεριά στον Joel", "Λευτεριά στον Joel". Έτσι, που χαράζει τα όρια η  RF, όταν πρόκειται για αυτοάμυνα; Προσπαθώ να μιλήσω με κάποιους από αυτούς που περιμένουν έξω από την αίθουσα του δικαστηρίου στο Västerås. "Μπορώ να μιλήσω με κανέναν από εσάς;" Αλλά κανένας από αυτούς δεν είναι πρόθυμος να μιλήσει. " Αλλά εδώ είναι δημόσιος χώρος". Αποφασίζουμε, αντί να μιλήσουμε με μερικούς από τους ανθρώπους που πλήττονται από τη βία, να δούμε μέχρι που είναι διατεθειμένο να πάει το Επαναστατικό Μέτωπο. Ξεκινάμε με την πολυκατοικία που μόλις είδατε από το clip της ταινίας της RF.  Ένας 26χρονος άντρας ζούσε εδώ στο Torshälla της Eskildstuna. Ένας άνθρωπος ο οποίος έχει δραστηριοποιηθεί στην δεξιά εξτρεμιστική πτέρυγα. Έχει φύγει, αλλά μίλησα με μερικούς από τους γείτονες οι οποίοι εξακολουθούν να ζουν εκεί. - "Τι θυμάσαι;" - " Ναι, θυμάμαι το κτύπημα και όταν η πυροσβεστική και η αστυνομία έφτασαν εδώ". "Και είδα αυτά τα αγόρια, αλλά φορούσαν μάσκες." Η RF επιτέθηκε αρκετές φορές, πρώτα με ένα τσεκούρι που έσπασε την πόρτα. Στη συνέχεια έριξαν μια βόμβα καπνού και προξένησαν βανδαλισμούς στο αυτοκίνητό του. Σύμφωνα με την πυροσβεστική υπηρεσία όλο το συγκρότημα διαμερισμάτων θα μπορούσε να καεί. Ένα συγκρότημα διαμερισμάτων όπου και ζουν συνταξιούχοι και οικογένειες. - Θυμάστε τι συνέβη εδώ τον Απρίλιο; - Κοιμόμασταν όταν έριξαν μολότοφ. Ξύπνησα όταν χτύπησε ο συναγερμός πυρκαγιάς. Ήταν πολύ δυνατός. Και όταν βγήκα παρατήρησα ότι το κλιμακοστάσιο ήταν γεμάτο καπνούς. Και στη συνέχεια πέταξαν χειροβομβίδα μέσα; Ναι, έτσι μου έχουν πει. Πέταξαν κάτι μέσα στο διαμέρισμα, ένα είδος βόμβας καπνού. Αναγκάστηκε να ... ναι, βγήκε έξω από το διαμέρισμα, στη συνέχεια. Τότε τα ξέσπασαν στο αυτοκίνητό του. Έγραψαν ορισμένα πράγματα σε αυτό. Και έγραψαν ορισμένα πράγματα εδώ στον τοίχο επίσης. Οι ακτιβιστές της αριστεράς δεν σταμάτησαν εκεί. Προκειμένου να κάνουν τον 26χρονο να τερματίσει την πολιτική του δραστηριότητα, επέστρεψαν την επόμενη νύχτα και προξένησαν καταστροφές σε ολόκληρο το διαμέρισμά του. - Και στη συνέχεια μετακόμισες εσύ στο διαμέρισμα; -  Ναι. Μαζεύω θραύσματα γυαλιού όλο το φθινόπωρο. Υπάρχουν πολλά και βρίσκω θραύσματα γυαλιού συνεχώς. Ναι, και επίσης προξένησαν βανδαλισμούς στο διαμέρισμα. Ναι, ήμουν εδώ, όταν αυτό συνέβη. Ήταν μια απαίσια αναταραχή. Κοιτάζαμε έξω από το παράθυρο προς αυτή την κατεύθυνση και είδαμε κάποιον να τρέχει μακριά. Μετά πήγαμε έξω στο μπαλκόνι και παρατήρησα ανθρώπους να τρέχουν προς την άλλη κατεύθυνση. Ναι, έτρεχαν επειδή είχαν τελειώσει αυτό που είχαν προγραμματίσει να κάνουν. Θέλω να πω ότι είμαστε όλοι οι άνθρωποι με διαφορετικές απόψεις. Θέλω όλοι να ζούμε σε μια καλή κοινωνία. Ο καθένας πρέπει να έχει το δικαίωμα να έχει τις απόψεις του. Αλλά το να καταστρέφεις... Ναι, επειδή αυτό βλάπτει όλους τους ενοίκους. Υπήρχαν πολλοί άνθρωποι εδώ που φοβόντουσαν. Δεν ήθελαν να μένουν πια εδώ. Θεωρούσαν ότι έπρεπε να φύγουν. - Έτσι, το βλέπεις ως μια επίθεση εναντίον όλων; - Ναι, ως μια επίθεση σε όλους τους ενοίκους εδώ. Μπορούμε να δούμε ότι πολλές από αυτές τις επιθέσεις ή επισκέψεις κατ’ οίκον, όπως τους αρέσει να τις αποκαλούν, που έκαναν επικεντρώνονταν πραγματικά μόνο στα άτομα είναι φίλοι με ακροδεξιούς ή που κινούνται στους ίδιους κύκλους…


Αστυνομικός: Η έρευνά μας δείχνει ότι σε ορισμένες περιπτώσεις, νομίζουν ότι κάνουν επίσκεψη σε κάποιον που είναι πολιτικός τους αντίπαλος, αλλά το εν λόγω άτομο δεν ζει πια εκεί. Θα μπορούσε να είναι το σπίτι των γονιών του που έχουν ως στόχο, έτσι ώστε να έχουμε στην πραγματικότητα διάπραξη σοβαρών βανδαλισμών σε ένα σπίτι που δεν ανήκει στο άτομο που έχουν βάλει στόχο. Η RF έκανε μια επίσκεψη στο σπίτι ένα βράδυ σε αυτό το σπίτι στο Eskildstuna. Κατέστρεψαν τα παράθυρα και την πόρτα της εισόδου, ​​αλλά το άτομο που έψαχναν, ο γιος του ζευγαριού που έμενε στο σπίτι, είχε φύγει πριν από πέντε χρόνια. - Ναι, φοβόμουν και εξακολουθώ να φοβάμαι. Τα θυμάμαι τώρα που μιλάμε γι’ αυτό. Εξακολουθώ να έχω τις μνήμες. Δεν μπορώ να κοιμηθώ όποτε ο Jørgen δεν είναι εδώ το βράδυ. Βλέπω τι έχουν κάνει, που είχαν στόχο το γιο μου, αλλά αυτό μας έχει επηρεάσει ως μια μορφή βιασμού του δημοκρατικού μας συστήματος. Το να φέρεται κάποιος τόσο βίαια, είναι σαν να πηγαίνεις πίσω, στην φασιστική εποχή. Και σε ποιους ισχυρίζονται ότι κάνουν επίθεση, στους Ναζί και τους φασίστες, αλλά όταν κοιτάς τις δράσεις τους, στην πραγματικότητα είναι αυτοί που είναι οι φασίστες. Είναι μια νύχτα το φθινόπωρο του 2011 στην κατοικημένη περιοχή Östlyckan σε Allingsås. Μερικά αυτοκίνητα περνάνε το νεκροταφείο, όλη η περιοχή είναι εντελώς ήσυχη. Σε ένα από τα διαμερίσματα ένας 24χρονος άντρας έχει αποκοιμηθεί μπροστά από την τηλεόραση. Στο παρελθόν είχε δραστηριοποιηθεί στους εξτρεμιστικές κοινότητες της δεξιάς. Η 7χρονη ανιψιά του και τη γιαγιά της κοιμάται σε ένα από τα υπνοδωμάτια. Ξαφνικά ξυπνά από ένα φρικτό δυνατό κρότο. Το παράθυρο του υπνοδωματίου έχει θρυμματιστεί και τα γυαλιά πέφτουν στο κορίτσι και τη γιαγιά της. Είναι δύσκολο να αναπνεύσουν και τα μάτια και οι λαιμοί τους πονάνε. Οι δράστες αποδείχθηκε ότι ήταν τέσσερις ακτιβιστές της RF που έψαχναν τον 24χρονο. Πέταξαν μια χειροβομβίδα δακρυγόνου αερίου μέσα στο δωμάτιο. Τώρα, η γιαγιά και το κοριτσάκι ουρλιάζουν. Τρέχουν στο μπάνιο για να προστατεύσουν τον εαυτό τους. Ταυτόχρονα ακούν κάποιον τεμαχισμό επανειλημμένα στην πόρτα της εισόδου. Είναι τα χτυπήματα από τσεκούρι. Οι τσεκουριές περνάνε κατ’ ευθείαν μέσα από την πόρτα και μέσα στο διαμέρισμα. Όταν η αστυνομία τελικά φτάνει συναντούν μια οικογένεια σε κατάσταση σοκ. Αστυνομικός: Μπαίνουμε στο διαμέρισμα και στη συνέχεια συναντάμε αυτή την οικογένεια. Ένας νεαρός άνδρας, η μητέρα του και το εγγόνι της. Και είναι προφανές ότι μιλάμε για μια χειροβομβίδα δακρυγόνου αερίου. Πονάει τα μάτια, αυτό είναι ένα πολύ ισχυρό αέριο. Οι άνθρωποι που ήταν στο διαμέρισμα είχαν επηρεαστεί πολύ από αυτό. Είναι μια πολύ τραυματική εμπειρία για κάποιον που δεν ξέρει τι είναι να εκτεθεί σε δακρυγόνα. - Αυτές οι ομάδες ισχυρίζονται ότι είναι κάποιο είδος αντιφασιστικής αυτοάμυνας. - Για μένα αυτοάμυνα σημαίνει να δέχεσαι επίθεση. Εδώ έχουμε τρεις ανθρώπους που κοιμόντουσαν βαθιά. Γι’ αυτό είναι λάθος, τόσο νομικά όσο και ηθικά να το κατατάξει σε αυτούς τους όρους. - Κατά τη διάρκεια της επίθεσης στο Allingsås ένας από τους ακτιβιστές κόπηκε ο ίδιος, ενώ έσπαζε το παράθυρο. Ένα χρόνο αργότερα, η αστυνομία κατόρθωσε τελικά να ταιριάξει το DNA του με έναν 19χρονο από το Γκέτεμποργκ. Κατά τη διάρκεια της δίκης, παραδέχτηκε ότι ήταν αυτός που έσπασε το παράθυρο. Αλλά ισχυρίστηκε ότι δεν ήξερε ποιος ήταν στην κρεβατοκάμαρα. Έξω από το δικαστήριο εμφανίζονται περίπου 30 ακτιβιστές της RF και διακόπτουν τη δίκη. Μια ομάδα ατόμων με παρόμοιες απόψεις εμφανίζονται ξαφνικά. Καλύπτονται μερικώς και αρχίζουν να κάνουν φασαρία έξω από την αίθουσα του δικαστηρίου. Οι αστυνομικοί που ήταν εκεί δεν ήταν σε θέση να ηρεμήσουν την κατάσταση. Έτσι, οι άνθρωποι μέσα έπρεπε να μεταφερθούν σε άλλο δικαστήριο. Και τελικά συνεχίστηκε εκεί η δίκη. Δεν ήταν σε θέση να συνεχιστεί η δίκη; Όχι, δεν ήταν. Γιατί όχι, τι συνέβη; Επιτέθηκαν. Είχαν επιτεθεί και άλλη μια φορά; Είχαν επιτεθεί λεκτικά….Έτσι, η αστυνομία έκανε αυτή την επιλογή. Οι εξτρεμιστές της αριστεράς έτσι κατάφεραν να επιτεθούν, να προσβάλουν την οικογένεια έξω από την αίθουσα του δικαστηρίου και να τους αναγκάσουν να φύγουν από την περιοχή. Ο κατηγορούμενος μέλος της RF καταδικάστηκε για σωματική επίθεση και βανδαλισμό. Η ποινή; Δύο εβδομάδες της κοινωφελούς εργασίας. Οι άλλες τρεις ακτιβιστές RF δεν συνελήφθηκαν. Ήρθαμε σε επαφή με την RF μέσω της επίσημης ιστοσελίδας τους, προκειμένου να μάθουμε πώς δικαιολογούν τις κατ’ οίκον επισκέψεις τους, αλλά δεν απάντησαν στην αλληλογραφία μας. Σύμφωνα με την SÄPO, η RF είναι σαφώς εμπνευσμένη από μια ρομαντικοποιημένη βία. Τα μέλη επαινούν τρομοκρατικές οργανώσεις όπως ο IRA, οι Ερυθρές Ταξιαρχίες και το PKK. Αλλά επίσης εμφανίζονται σε εντελώς διαφορετικά πλαίσια. Σε αυτό το μουσικό βίντεο το βραβευμένο hip hop συγκρότημα Kartellen χρησιμοποιεί αυθεντικές εικόνες από τις επιθέσεις που πραγματοποιούνται από το Επαναστατικό Μέτωπο. Μέλη της RF συμμετέχουν επίσης στο βίντεο. Ο  front man των Kartellen, Sebbe Stax βλέπει τον εαυτό του ως αγωγό για την κατώτερη τάξη. Και σύμφωνα με τον ίδιο, η RF αντιπροσωπεύει την οργή της κατώτερης τάξης ενάντια στις αδικίες στην κοινωνία. Stax: Ξέρω πολλούς από αυτούς και ξέρω πώς σκέφτονται. Και ξέρω ότι έχουν ως κίνητρο την σοβαρή αδικία, όπου οι Ναζί προστατεύονται και συνοδεύονται από την αστυνομία. Και καταλαβαίνω γιατί επέλεξαν να κινητοποιηθούν και να καταπολεμήσουν αυτή την αδικία. Ξέρεις, υπάρχει ένας λόγος για τον οποίο το Επαναστατικό Μέτωπο υπάρχει. - Και ποιος λόγος είναι αυτός; Επειδή η άλλη πλευρά υπάρχει. Το Svenskarnas Parti, το SMR και όλοι οι άλλοι. Πάντα θα υπάρχουν οι αντίπαλοι. Όπως υπάρχει η ΑΙΚ και η Τζουργκάρντεν (Σουηδικές αθλητικές ομάδες). - Έχω δει φωτογραφίες σας να παρουσιάζονται στα banner τους. - Κάναμε ένα βίντεο και στη συνέχεια η RF ήθελε μια εικόνα για την σελίδα τους στο Facebook ως ένα ευχαριστώ για την εμφάνιση στο βίντεο και ήθελαν από εμάς να ποζάρουμε με τη σημαία τους, έτσι φυσικά συμφώνησα, άλλωστε εμφανίστηκαν στο μουσικό βίντεο μου. - Αλλά καταφεύγουν σε αντιδημοκρατικές μεθόδους. - Όμως, όλη η καταραμένη Σουηδία είναι αντιδημοκρατική. - Η Σουηδία είναι αντιδημοκρατική; - Αυτή τη στιγμή οι πολιτικές είναι αντιδημοκρατικές. Γιατί αν διαβάσεις όλες τις έρευνες, η κατανομή των φόρων και τέτοια πράγματα, είναι εντελώς αντιδημοκρατικά. Αλλά όλα προσδιορίζονται στο κοινοβούλιο μέσω δημοκρατικών εκλογών. - Αλλά η συμμαχία έχει ψηφιστεί από το λαό. - Αλλά αυτό είναι η δημοκρατία. - Πρώτη πήγαν εκεί και προσποιήθηκαν ότι στο μεσαίο χώρο. Τότε ξαφνικά πήγαν εκεί  και όλες οι πολιτικές τους βασίζονται σε ψέματα. - Σύμφωνα με τον Sebbe, η RF αντιπροσωπεύει την κατώτερη τάξη. Αλλά η αστυνομία έχει διαφορετική γνώμη. Αστυνομικός: Κάποιος μπορεί να γενικεύσει και να πει ότι προέρχονται από καλά σπίτια. Κάποιοι από αυτούς έρχονται από πολύ καλές οικογένειες. Θα λέγαμε εύπορες οικογένειες. - Υπάρχουν παιδιά από την εργατική τάξη εκεί; - Ρεπόρτερ: Μερικά από αυτά, αλλά τα περισσότερα από τα μέλη που έχω ερωτήσει δεν προέρχονται από τέτοιες οικογένειες. Θα ήθελα να τους περιγράψω ως μεσαία τάξη ή ανώτερη μεσαία τάξη. - Πώς δικαιολογούν τη βία; - Υποστηρίζοντας ότι ο φασισμός και ο καπιταλισμός είναι αλληλένδετοι, ότι υπάρχει ένα πανταχού παρόν στοιχείο βίας στο σημερινό σύστημα και έτσι πιστεύουν ότι μπορούν να καταφεύγουν στη βία ως μορφή αυτοάμυνας. - Θα το περιέγραφες ως αυτοάμυνα; - Όχι, απολύτως όχι. // Οι διαδηλωτές φωνάζουν "Λευτεριά στον Joel". Η αυτόνομη αριστερά που περιλαμβάνει την AFA και το Επαναστατικό Μέτωπο δεν βρίσκονται μόνο στους δρόμους. Μπορείς επίσης να τους δεις σε πιο καθιερωμένες κύκλους. Αυτό είναι ό, τι έμοιαζε όταν η Πολιτιστική Πρωτεύουσα έγινε η Umeå. Τουλάχιστον δέκα κουκουλοφόροι ακτιβιστές μπήκαν στη σκηνή με κουκούλες «Λευτεριά στον Joel». Αυτός είναι ο ίδιος Joel ο οποίος είναι υπό κράτηση για απόπειρα φόνου. Δύο μήνες μετά από αυτό το γεγονός, καταδικάστηκε σε 6 1/2 χρόνια φυλακή. // Αυτό είναι ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στην εφημερίδα Dagens Nyheter. Η συμφωνία υπεγράφη από διάφορους καθηγητές πολιτικών επιστημών και κοινωνιολογίας. Σε αυτό ανησυχούν ότι ο αγώνας της κοινωνίας ενάντια στην πολιτική βία θα μπορούσε να έχει μια αντίδραση και να περιοριστεί η ελευθερία του λόγου. Ισχυρίζονται επίσης ότι η αυτόνομη αριστερά χαρακτηρίζεται από περισσότερη δημοκρατία. Δόκτωρ φιλοσοφίας: Αν κοιτάξετε την ιδεολογία πίσω από αυτή, τότε θα δείτε ότι βασίζεται στην άμεση δημοκρατία, τη συμμετοχική δημοκρατία, που θα βρείτε σε πολλά από αυτά τα νέα κοινωνικά κινήματα που έχουν προκύψει σε πολλές δυτικές χώρες από το 1960, το περιβαλλοντικό κίνημα, ο φεμινισμός κλπ. - Ακούγεται πολύ ωραίο... - Ναι, ακούγεται ωραίο. Αλλά όταν μιλάμε για την ιδεολογία, αυτό σχετίζεται με το τι είδος μεθόδων χρησιμοποιούμε και αυτές είναι φυσικά ανοικτές προς συζήτηση. - Η αυτόνομη αριστερά είναι η AFA, η RF κλπ. Και χρησιμοποιούν παράνομες μεθόδους, αντιδημοκρατικές μεθόδους.


 - Αν διαβάσετε μερικά από τα μανιφέστα θα βρείτε σίγουρα τα εν λόγω στοιχεία. Αλλά αν μιλάμε για το είδος της ιδανικής κοινωνίας για το οποίο αγωνίζονται και το πώς θα πρέπει να ενεργούν σε τέτοιες κοινωνίες, τότε μια διαφορετική εικόνα αρχίζει να αναδύεται. Και αν κοιτάξουμε την έρευνα, γίνεται φανερό ότι πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ των ειδών ρητορικής που υπάρχουν. Μπορεί να υπάρχει ρητορική που φλερτάρει με επαναστατικά στοιχεία, αλλά πρέπει επίσης να εξετάσουμε τις διάφορες ομάδες, τις οποίες αντιπροσωπεύουν και τους απώτερους στόχους τους. - Αναφερθήκατε στην ρητορική. Πολλοί από αυτούς καταφεύγουν στη βία. Είναι υπερήφανοι για αυτό, αυτοί οι τύποι με τις «επισκέψεις κατ’ οίκον». Πάνε στα σπίτια άλλων ανθρώπων και συμπεριφέρονται έτσι. Το γνωρίζετε αυτό; - Εεε, κοιτάξτε, αυτή δεν είναι η μόνη ομάδα που έχω μελετήσει. Προσβλέπουμε σε ένα ευρύτερο φάσμα ριζοσπαστών ακτιβιστών. - Αλλά αυτή είναι η αυτόνομη αριστερά. Αυτή είναι μία από τις κορυφαίες ομάδες και η AFA. Γι’ αυτό μιλάμε. Πώς μπορείτε να γράψετε ένα τέτοιο άρθρο; Είναι αυτό μια παράλειψη στην έρευνά σας; - Όχι, αυτό που λέμε είναι ότι η ιδεολογία που βρίσκεται σε αυτές τις ομάδες ασχολείται με άλλα θέματα. - Αυτό που πραγματικά με εκπλήσσει, όταν διάβασα αυτό που μόλις παρέθεσα, είναι ότι κάνετε τα στραβά μάτια σε αυτό. Ότι δεν έχετε καν κάνει τον κόπο να ελέγξετε αυτά τα βίντεο και που επιλέγετε να επικεντρωθείτε στην ... - Eε..., στο παρελθόν θεωρήθηκαν ύποπτοι και υπήρχαν πολλά μέλη που είχαν καταδικαστεί για ποινικά αδικήματα. Και είναι προφανές ότι έχουν συμβεί αυτά τα πράγματα και ότι μπορεί να συνδέονται με κάποια μορφή ακτιβισμού. // Στις 14 Σεπτεμβρίου 2013, η RF δημοσιεύει αυτή την εικόνα στη σελίδα τους στο Facebook. OK, σύντροφοι. Σας υπενθυμίζουμε για άλλη μια φορά. Σε λιγότερο από τρεις ώρες υπάρχει μια διαδήλωση στο Hötorget εναντίον των Ναζί του Svenskarnas Parti. Πάμε! Δύο ημέρες αργότερα δημοσιεύουν αυτό το βίντεο. Σύμφωνα με το Επαναστατικό Μέτωπο δύο Ναζί να έχουν δεχτεί επιθέσεις. Στην ενότητα σχολίων στη σελίδα τους στο Facebook εμφανίζονται ως επί το πλείστον θετικά σχόλια. Σε διάφορες σελίδες νέα συζήτηση ξεκινά για το αν οι άνδρες ανήκαν πραγματικά στο Svenskarnas Parti και αν πράγματι ήταν Ναζί. Οι πληροφορίες είναι αντιφατικές. Προσπαθούμε να επικοινωνήσουμε με τους άνδρες, αλλά αποδεικνύεται ότι δεν είναι στη Σουηδία, αυτή τη στιγμή, αλλά θα επιστρέψουν στη Σουηδία αργότερα. Εν τω μεταξύ, βρίσκουμε πολλά άλλα περιστατικά που δείχνουν ότι η αντιφασιστική πάλη στρέφεται όχι μόνο κατά των εξτρεμιστών της δεξιάς, αλλά επίσης και εναντίον ανθρώπων με εντελώς διαφορετικές απόψεις. Φιλελεύθερος: Κάποιος πηδάει πάνω στην πλάτη μου και δεν ξέω ποιος. Πιθανώς είναι ένας φίλος, που θέλει μια αγκαλιά ή κάτι τέτοιο. Όταν πέφτω προς τα εμπρός και χτυπάω το κεφάλι μου στο πεζοδρόμιο υποψιάζομαι ότι πρόκειται για ληστεία. Έχω το laptop μου στην τσάντα μου κι έτσι προσπαθώ να το προστατεύσω και ότι όταν αρχίζουν οι κλωτσιές και οι γροθιές προσπαθώ να προστατεύσω τον εαυτό μου με τα χέρια μου, ενώ ταυτόχρονα να προστατεύσω το laptop μου. Αυτός είναι ο Fredrik Nykvist, ο οποίος ήταν προηγουμένως ενεργός στο Φιλελεύθερο Κόμμα. Δέχτηκε επίθεση από διάφορα άτομα, όταν περπατούσε στην Eskildstuna. Αρχικά δεν είχε καμία ιδέα γιατί. - Τι έκανα για να το προκαλέσω αυτό; Είμαι Φιλελεύθερος. Πιστεύω ότι όλοι πρέπει να έχουν τις ίδιες ευκαιρίες. Στη συνέχεια, ένα άλλο μέλος του κόμματος λαμβάνει μια επιστολή. Την Κυριακή. Η επίθεση έλαβε χώρα την Πέμπτη, όπου η AFA αναλαμβάνει την ευθύνη για την επίθεση, και ισχυρίζονται ότι είμαστε εχθρικοί έναντι των εργαζομένων και ότι θα συνεχίσουν να κάνουν ό, τι είναι αναγκαίο για να μας φιμώσουν και να μας αποτρέψουν να συνεχίσουμε την πολιτική μας εδώ στο Eskildstuna. - Πώς σε επηρέασε αυτό; - Ένιωσα ότι ήταν απίστευτα αγχωτικό να συμμετέχω σε πολιτικό έργο. Φοβόμουν να ξεκινήσω και πάλι, αλλά ένιωσα ότι αν εγκαταλείψω την πολιτική, τότε η AFA και το RF θα κερδίσουν γιατί ήθελαν να με αναγκάσουν να τα παρατήσω. - Φοβάσαι; - Ναι, φοβάμαι, αλλά ο φόβος υποχωρεί. Είδα ένα γιατρό και μου διαγνώστηκε σύνδρομο μετα-τραυματικού στρες μετά το επεισόδιο αυτό. Είχε μεγάλη επίδραση πάνω μου. Μήνυμα αριστερού σε chat room: Κλώτσησα  κάποιον φιλελεύθερο λίγο πριν. Τον χτύπησα και το πέταξα 100 μέτρα μακριά. Πήδηξα στο κεφάλι του, τον πατούσα, έσπασαν τα γυαλιά του ενώ ήταν ακόμα στο πρόσωπό του. // Ο 19χρονος Rebaz Sanar είναι ο ηγέτης της «Moderaternas Ungdomsparti» (Νεολαία Κόμματος Μετριοπαθών») στην Eskildstuna. Κουβαλάει πάντα μια αναφορά επίθεσης από τότε που δέχθηκε επίθεση από έναν από τους ηγέτες της RF. - Στάθηκε δίπλα μου όταν ήμουν σε αναμονή για το λεωφορείο και άρχισε να με απειλεί και στη συνέχεια μου εξήγησε τι θα μου έκανε αν δεν εγκατέλειπα την πολιτική. Ήταν φυσικά μια πολύ δυσάρεστη εμπειρία. - Τι απειλές σου έκανε; Με απείλησε να μου κάνει κακό, και ότι ήμουν υπεύθυνος για τις συνέπειες εάν δεν έκανα ότι έλεγε. - Με ποιο τρόπο θα σε έβλαπτε; - Δεν ήταν κάτι συγκεκριμένο, αλλά είπε ότι επρόκειτο να μου κάνει κακό στα σοβαρά. - Επειδή είσαι μετριοπαθής; - Ναι, γιατί είμαι μετριοπαθής και έτσι του έχω καταστρέψει τη ζωή. Η απόφαση στην πρώτη δίκη του RF εκδόθηκε στις 14 Απριλίου. Ο άνθρωπος που απείλησε τον Rebaz έχει καταδικαστεί για διατάραξη της δημόσιας τάξης και τη δημιουργία παράνομων απειλών. Έχει επίσης καταδικαστεί για απειλές να πυροβολήσει την Anna Jonnson του Svenskarnas Parti στο κεφάλι. Του δίνεται ποινή πέντε μηνών φυλάκισης. Τέσσερις από τους άλλους κατηγορούμενους αθωώθηκαν. Τα video με τα άλυτα εγκλήματα συνεχίζουν να κυκλοφορούν. // - Τι συμβαίνει εδώ; 

Ρεπόρτερ: - Αυτό ήταν τον Αύγουστο του περασμένου έτους. Το αγόρι που βρίσκεται μέσα στο αυτοκίνητο είναι ένας οδηγός πειρατικού ταξί. Και ανταποκρίνεται σε μια κλήση. Δύο άνθρωποι περίμεναν για αυτόν, και στη συνέχεια επιτέθηκαν στο αυτοκίνητο με βαριοπούλες και ρόπαλα του μπέιζμπολ. Ισχυρίζονται ότι το αγόρι στο αυτοκίνητο έχει σχέση με ακροδεξιές ομάδες, αλλά το έχω ελέγξει προσεκτικά και δεν έχω καταλήξει σε τίποτα. Είναι πιθανό να ξέρει κάποιον που είναι ακροδεξιός, αλλά ότι είναι πολιτικά ενεργός ο ίδιος. Ούτε η αστυνομία τον συνδέει με οποιαδήποτε εξτρεμιστική δεξιά οργάνωση. Επικοινωνήσαμε με το αγόρι που οδηγούσε το αυτοκίνητο, αλλά δεν τόλμησε να λάβει μέρος σε μια κινηματογραφημένη συνέντευξη. - Ερευνήσαμε το περιστατικό αυτό. Το αγόρι με το αυτοκίνητο δεν έχει καμία απολύτως σχέση με ακροδεξιές οργανώσεις. Είναι ένας υπάλληλος, που έχει ένα πειρατικό ταξί και ο ίδιος μπορεί να έχει πάρει στο ταξί του κάποιους ανθρώπους.  Καταλαβαίνεις; - Ναι. - Και το τσεκούρι μέσα από την πόρτα της εισόδου στα σπίτια των άλλων ανθρώπων. Σε μια άλλη περίπτωση μια βόμβα καπνού ρίχτηκε σε ένα διαμέρισμα, θέτοντας σε κίνδυνο ένα ολόκληρο κτίριο. Αυτοί είναι οι άνθρωποι που εργάστηκαν μαζί σας όταν κάνατε το βίντεο. - Έχω συνεργαστεί μαζί τους. – ήξερες τι έκαναν; Αλλά ήταν εκεί όταν κάνατε το βίντεο; - Ναι, γιατί θέλω να δώσω μια αυθεντική εικόνα της σημερινής Σουηδίας. Και δεν έχει σημασία πώς θα προσπαθήσετε να με κάνετε να νιώσω γιατί ξέρω ότι αυτό που κάνω είναι σωστό. Αντικατοπτρίζει την αλήθεια. Καταλαβαίνετε; Αν θέλω αυθεντικότητα, έχω την αυθεντικότητα αυτού του βίντεο. Πάντα έτσι κάνουμε. // 


Η βία έχει πολιτικά κίνητρα, υποστηρίζει το Επαναστατικό Μέτωπο. Στην ιστοσελίδα τους λέει ότι το καπιταλιστικό σύστημα σχίζει τις ζωές μας και ότι οι φασίστες διαιρούν την εργατική τάξη. Αυτός είναι ο λόγος που επιτίθενται. Αλλά όταν περνάμε από τις πεποιθήσεις ανακαλύπτουμε ότι η άκρα αριστερά έχει διαπράξει και βία που δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την πολιτική τους πάλη. Αυτά είναι πλάνα από κάμερα σε ένα πρατήριο βενζίνης στη Solna το 2009. Ένας άνδρας δέχεται επίθεση με ένα τσεκούρι, μετά τον χτυπάνε και τον κυνηγάνε τέσσερα άτομα. Αυτό που προκάλεσε το περιστατικό ήταν μια διαφωνία με τον  φίλο του μέσα ένα εστιατόριο MacDonald. Η αστυνομία κατάφερε να εντοπίσει τους δράστες που ήταν γνωστοί μαχητικοί αριστεροί ακτιβιστές. Το ένα είναι μέλος της RF, σύμφωνα με την αστυνομία είναι 25 ετών και έχει καταδικαστεί για σοβαρά βίαια εγκλήματα που δεν έχουν πολιτικά κίνητρα. Βρίσκεται τώρα υπό κράτηση για μια επιβαρυντική κακοποίηση ενός ναζί στο Kärrtorp. Η ωμή βία είναι ένας κοινός παρονομαστής μεταξύ των οπαδών του RF. Πολλοί από αυτούς είναι επίσης ενεργοί χούλιγκαν του ποδοσφαίρου. Δοξάζουν τη βία στα internet chat rooms. 

Μήνυμα σε chat room: Κάποια έρχονται σε εμάς, επειδή θέλουν να αγωνιστούν, άλλοι επειδή θέλουν χτυπήσουν άλλους. Πάντα υπερτερούμε αριθμητικά και είμαστε σχεδόν πάντα οπλισμένοι. Δεν υπάρχει ηθική, μόνο τακτική. Έχω πήδηξα στα κεφάλια κάποιων παιδιών. Στα μέσα Απριλίου καταφέραμε τελικά να επικοινωνήσουμε με τους άνδρες που δέχθηκαν επίθεση στη Στοκχόλμη. Αποδεικνύεται ότι είναι ένας πατέρας και ένας γιος από τη Σλοβακία. Είναι οι εργαζόμενοι στις κατασκευές και εδώ στη Σουηδία εργάζονται για το νέο νοσοκομείο Καρολίνσκα. Ακόμη δεν έχουν συνέλθει από αυτό που τους συνέβη και δεν θέλουν να δείξουν τα πρόσωπά τους. Λένε ότι πήγαιναν σπίτι τους από την εργασία και όταν έφτασαν έξω από το σταθμό του μετρό όπου κατέληξε στην περιοχή όπου η διαδήλωση που διοργανώθηκε από το Svenskarnas Parti. Οι Σλοβάκοι μιλάνε στα αγγλικά και λένε στον δημοσιογράφο ότι δεν κατάλαβαν γιατί τους επιτέθηκαν. Οι αριστεροί ακτιβιστές ήταν εκεί για να διακόψουν την επίδειξη του Svenskarnas Parti. Ένα άτομο που ήταν μάρτυρας της επίθεσης στους Σλοβάκους ήταν ο Jarko.   Jarko : - Είναι f *** δειλοί. Εμείς μόλις είχε σταθμεύσει το αυτοκίνητό μας, και υπήρχαν αρκετά άτομα εκεί. Άρχισα να νιώθω άβολα όταν οι άνθρωποι άρχισαν να το κάνουν αυτό. Είχα βγει από το αυτοκίνητο, επειδή έχω ένα φίλο, ο οποίος είναι στο μαλαισιανό εστιατόριο. Γι’ αυτό και μιλούσα σε ένα από τα παιδιά που ήταν εκεί, και παρατήρησα ότι είχαν ανασυνταχθεί.  Τότε ακούω «τρέξε» ή «αυτός», ή κάτι τέτοιο και τους επιτέθηκαν. Και ήταν από πίσω φυσικά. Βλέπω ότι του επιτίθενται και ακούω μια γυάλινη φιάλη που έσπασε και στη συνέχεια έγινε μια κόλαση αναταραχής. Και τότε παρατήρησα ότι υπάρχει ένας τύπος που περπατούσε γύρω με μια κάμερα και κατέγραφε το περιστατικό. Μιλάνε πάλι οι Σλοβάκοι και λένε πόσο φοβήθηκαν και έτρεχαν να γλυτώσουν από τους αριστερούς τραμπούκους που ήταν περισσότεροι. Μήνυμα στο chat room: χα, χα τον κλώτσησα, τον χτύπησα στο μάτι.… Είναι προφανές ότι δεν είχαν καμία ιδέα ποιοι ήταν οι Σλοβάκοι εργαζόμενοι. Από που ήρθε; Από την Σλοβακία. Έχω γράψει στη Σλοβακική AFA και τους ρώτησα για τη Βόρεια Ταξιαρχία.  Έχω γκουγκλάρει λίγο, αλλά δεν έχω βρει τίποτα … Το μόνο πράγμα στο οποίο βασίστηκε η επίθεσή τους ήταν ένα T-shirt με το λογότυπο «Βόρεια Ταξιαρχία» που ο γιος φορούσε κατά τη διάρκεια της επίθεσης. Χρειάστηκαν οκτώ ημερών για να εξηγήσει η RF τα κίνητρά τους στο Facebook. Γράφουν: "Η Βόρεια Ταξιαρχία είναι μια ακροδεξιά οργάνωση οπαδών ποδοσφαίρου. Και βασίζουν το γεγονός αυτό επειδή στο λογότυπο του T-shirt υπάρχει ένα κρανίο.  Ένα παρόμοιο κρανίο με αυτά που οι Γερμανοί χρησιμοποιούσαν στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Για την RF αυτά είναι επαρκή αποδεικτικά στοιχεία ότι τόσο ο γιος όσο και ο πατέρας είναι Ναζί. Οι Σλοβάκοι λένε «δεν είμαστε ναζί». Ο δημοσιογράφος τους λέει ότι οι αριστεροί που τους επιτέθηκαν λένε ότι είναι κατά του ρατσισμού και υπέρ της εργατικής τάξης. «Εμείς είμαστε οι εργατική τάξη», λένε οι Σλοβάκοι.. Το βίντεο με τους Σλοβάκους τελικά αφαιρέθηκε από τη σελίδα της RF στο Facebook. Δεν περιλαμβάνεται στο μουσικό βίντεο των Kartellen, αλλά όταν μιλάω στον Sebbe Stax, του δείχνω το clip. - Τι σκέφτεσαι όταν βλέπεις αυτό; - Αυτό είναι μια απόδειξη  ότι υπάρχουν δύο πλευρές που μάχεται η μία την άλλη. Janne, δεν μπορεί να περιμένεις να είναι ειρηνικό. Δεν μπορεί να περιμένεις ότι αυτό που συμβαίνει στη Σουηδία δεν πρόκειται να γίνουν αισθητό. Δεν πρόκειται να έχει πόλεμο, δεν πρόκειται να έχει αίμα. Αν το κάνεις, τότε σε ποιο κόσμο ζεις; - Αλλά ήταν αυτοί οι δύο άνθρωποι ένοχοι; - Είναι Ναζί. Το κοιτάς από λάθος σκοπιά.  Δέχομαι πολλές απειλές από τους Ναζί όλη την ώρα. Με ψάχνουν. - Αλλά δεν φαίνεται βάναυσο; - Ναι, αλλά είναι μια μάχη. Ξέρεις σε πόσες μάχες έχω βρεθεί; Αν είσαι ένας ναζί τότε καλύτερα να f *** συνειδητοποιήσεις ότι υπάρχουν αντι-Ναζί εκεί έξω. Έτσι είναι ο τρόπος που λειτουργεί και έτσι είναι. - Καλά μπορώ να σου πω ότι συναντήθηκα με αυτούς τους δύο χθες. Είναι επισκέπτες εργαζόμενοι από τη Σλοβακία. Δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με το ναζισμό. - Γιατί μου το λες; - Επειδή έχετε αποφασίσει ότι είναι Ναζί. - Γιατί; - Επειδή βιντεοσκοπήθηκαν σε μια ναζιστική διαδήλωση. Προφανώς βγάζω το συμπέρασμα ότι οι Ναζί. - Αυτή είναι διαφήμιση για την  RF. Είναι περήφανοι για όσα έχουν κάνει. - Και πιστεύεις σε αυτό; Εσύ μου το δείχνεις. Πως στο f *** μπορώ να ξέρω; Δεν ήμουν εκεί. // Εάν οι μέθοδοι της RF είναι αποδεκτές ή όχι. Έχει γίνει μια συζήτηση μέσα στην οργάνωση νεολαίας του κόμματος της Αριστεράς, την «Ung Venstre». Τρεις ηγέτες εξέφρασαν τη στήριξή τους στην RF. Μέχρι στιγμής έχουν αποκλειστεί από το κόμμα. Ο πρώτος ήταν ο Marcus Allard, ο οποίος ήταν ηγέτης του «Ung Venstre» του Όρεμπρο. Συγκρίνει τις λεγόμενες κατ’ οίκον επισκέψεις της RF με αυτές της αστυνομίας που έχουν εντάλματα έρευνας για μια κατοικία. Allard : Ο τρόπος της RF εξηγεί είναι ότι είναι μια πρακτική μέθοδος για να σταματήσει το φασισμό. Και είναι οι ίδιες μέθοδοι που χρησιμοποιούν οι φασίστες για να σταματήσουν τους κόκκινους. Ή αυτό που η αστυνομία κάνει στους εχθρούς του συστήματος. Κάνουν επίσης επίσκεψη στο σπίτι, που είναι η πολιτική βία. Είναι μια πολιτική επίσκεψη στο σπίτι. Η υποστήριξη στον Allard εξακολουθεί να είναι υψηλή μέσα στην «Ung Venstre». Οκτώ περιφέρειες απαίτησαν ότι να αποκατασταθεί. Η πολιτική βία είναι ένα θέμα που διχάζει αρκετά την «Ung Venstre». Σε κάποιες, εξυμνείται η βία και επαινούνται οι καταδικασμένοι εξτρεμιστές της αριστεράς. Στα φετινά βραβεία Grammy Scala, που προβλήθηκαν από το κανάλι SVT, οι Kartellen εκτέλεσαν το τραγούδι τους «μουσική της κατώτερης τάξης» μαζί με γνωστούς ηθοποιούς που φορούσαν κουκούλες. Και στο Umeå ακτιβιστές με κουκούλες στέκονταν μαζί τους στην σκηνή δίπλα σε νήπια και επαινούσαν τον Joel Bjurstrøm Almgren. Ήταν κάτι καλά μελετημένο, ύστερα από σκέψη ή λίγο αφελές; Ρεπόρτερ: Ίσως αντικατοπτρίζει την εικόνα που έχουμε για τη βία στην μάχη της αριστεράς κατά του φασισμού; - Νομίζω ότι αφορά το πόσο χρειάζεται να μάθουμε τη διαφορά ανάμεσα στο πώς θέλουμε πραγματικότητα να μοιάζει, και σε ό, τι είναι πραγματικά. Και όταν αυτή η εικόνα δεν ταιριάζει, έχουμε την τάση να εγκλωβιζόμαστε μέσα στο δικό μας τρόπο σκέψης. Και οι περισσότεροι από εμάς θα θέλαμε να πιστεύουμε ότι είναι οι ναζί που είναι οι κακοί συνεχώς, ενώ οι αριστεροί, που είναι αντι-ρατσιστές, αντιπροσωπεύουν κάτι καλό. 


ΕΠΙΛΟΓΟΣ: Σχεδόν 30 χρόνια έχουν περάσει από τότε που τραβήχτηκε η φωτογραφία, το σύμβολο για την τόλμη να σταθείς ενάντια στο κακό. Ποιοι είναι οι εκπρόσωποι αυτού του οράματος σήμερα; Ίσως είναι η νεαρή άγνωστη κοπέλα στο βίντεο, που γενναία φωνάζει «σταματήστε!», όταν οι αντι-φασίστες από την RF επιτίθενται βάναυσα στους δύο Σλοβάκους εργαζόμενους. Η RF μας απαντάει και μας λέει ότι θα ήθελε να απαντήσει σε μερικές ερωτήσεις, αλλά τις θέλουν εγγράφως και εκ των προτέρων. Συμφωνούμε με τις απαιτήσεις τους και τους ζητάμε που τραβάνε τη διαχωριστική γραμμή στην αντιφασιστική αυτοάμυνα. Μας απαντάνε ότι δεν επιθυμούν πλέον να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα.

πηγή