Πολιτικό σεισμό φέρνει το 4ο Μνημόνιο των 9 δισ.

Στα όριά της βρίσκεται η κυβερνητική στρατηγική για το κλείσιμο της αξιολόγησης, μετά από ακόμη μία αναδίπλωση στην πορεία της διαπραγμάτευσης με τους δανειστές. Λίγες μόλις ώρες μετά τις επαφές που είχε ο έλληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας με ευρωπαίους αξιωματούχους -επιχειρώντας να τους πείσει πως τα μέτρα-«κάβα» ύψους 3,6 δισ. δεν είναι απαραίτητα- αλλά και τη δημόσια τοποθέτησή που έκανε την Πέμπτη με εφαλτήριο την έκθεση της Eurostat, στην οποία υποστήριξε πως η Ελλάδα «δεν χρειάζεται έκτακτα μέτρα», το Eurogroup της Παρασκευής ανέτρεψε σχεδόν εξολοκλήρου τόσο τις κυβερνητικές προθέσεις όσο και το σκηνικό της διαπραγμάτευσης.

Οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης αποφάσισαν πως απαραίτητος όρος για την ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης και της συμφωνίας σε ένα νέο Eurogroup την Μεγάλη Πέμπτη είναι να συμφωνηθούν εκτός από το πακέτο των 5,4 δισ. και τα πρόσθετα προληπτικά μέτρα των 3,6 δισ. ευρώ που αντιστοιχούν στο 2% του ΑΕΠ.

Μετά από αυτήν την εξέλιξη, η κυβέρνηση εμφανίστηκε αιφνιδιασμένη και έσπευσε αρχικά μέσω του υπουργού Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτου να διακηρύξει ότι δεν υπάρχει θεσμική δυνατότητα νομοθέτησης νόμων υπό αίρεση στην Ελλάδα. Εν συνεχεία ωστόσο –μέσω κυβερνητικής διαρροής– επανήλθε για να διευκρινήσει πως «οποιαδήποτε συζήτηση για προληπτικές δεσμεύσεις πρέπει να συνοδεύεται από μέτρα ελάφρυνσης του χρέους», σε μια προσπάθεια να λάβει μια δέσμευση από τους δανειστές, πριν προχωρήσει σε μια ακόμη επώδυνη συμφωνία για το έκτακτο πακέτο, που αναμένεται να προκαλέσει τριγμούς στην κυβερνητική πλειοψηφία, αν κρίνει κανείς από τις δηλώσεις που έχουν γίνει τις τελευταίες ημέρες.

Εν τω μεταξύ, το απόγευμα της Παρασκευής η κυβέρνηση προχώρησε στην κατάθεση του νομοσχεδίου για ασφαλιστικό-φορολογικό στην Βουλή και βρίσκεται κοντά σε συμφωνία για τα φορολογικά μέτρα (αφορολόγητο) και τα κόκκινα δάνεια.

Ο πρόεδρος του Eurogroup Γ. Ντάισελμπλουμ με τον γερμανό υπουργό Οικονομικών Β. Σόιμπλε

Το μήνυμα του Eurogroup και το καμπανάκι για τη ρευστότητα

«Το συμπέρασμα είναι ότι πρέπει να υπάρχει ένα πακέτο προληπτικών μέτρων που πρέπει να υιοθετηθούν αν χρειαστεί, ώστε να επιτευχθεί ο στόχος του πλεονάσματος για το 2018. Δεν έχει αποφασιστεί πώς θα νομοθετηθούν τα προληπτικά μέτρα – ίσως στο επόμενο Eurogroup». Με αυτά τα λόγια συνόψισε ο πρόεδρος του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ το αποτέλεσμα της συνεδρίασης των υπουργών Οικονομικών. Ο κ. Ντάισελμπλουμ πρόσθεσε ακόμη ότι χρειάζεται περισσότερη δουλειά για το ποια θα είναι αυτά τα μέτρα και υπογράμμισε ότι ο έλληνας υπουργός δεσμεύτηκε να εργαστεί τις επόμενες ημέρες στην κατεύθυνση αυτή. Όπως είπε, αν υπάρχει συμφωνία και για τα ανοιχτά θέματα και για τον μηχανισμό των προληπτικών μέτρων, τότε θα γίνει νέο Eurogroup την ερχόμενη Πέμπτη. «Δεν είναι σίγουρο ακόμη», είπε χαρακτηριστικά.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και η γενική διευθύντρια του Ταμείου Κριστίν Λαγκάρντ η οποία τόνισε ότι τα προληπτικά μέτρα πρέπει να είναι αξιόπιστα και να νομοθετηθούν εκ των προτέρων.

Ιδιαίτερα ανησυχητικό ήταν ωστόσο η προειδοποίηση για τη ρευστότητα της Ελλάδας που απηύθυνε ο επικεφαλής του ESM Κλάους Ρέγκλινγκ. «Ελπίζω να υπάρξει συμφωνία γιατί η κατάσταση είναι στενή. Πέρασαν 4 μήνες από την τελευταία πληρωμή δόσης προς την Ελλάδα. Υπάρχουν πληρωμές τους επόμενους μήνες» σημείωσε ο κ. Ρέγκλινγκ κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου.

Κριστίν Λαγκάρντ και Γερούν Ντάισελμπλουμ στη συνέντευξη Τύπου μετά το πέρας του Eurogroup της Παρασκευής

Πολιτικός σεισμός από το Μνημόνιο 4

Μετά την πρώτη ψυχρολουσία της κυβέρνησης όπου το Μαξίμου υιοθέτησε την δήλωση του Ευ. Τσακαλώτου ότι «ήταν ένα καλό Eurogroup για την Ελλάδα», στο κυβερνητικό στρατόπεδο είναι έντονη η αμηχανία αναφορικά με τον τρόπο αντιμετώπισης των νέων δεδομένων.

Ο πρώτος πονοκέφαλος για την κυβέρνηση αφορά όπως είναι επόμενο το πολιτικό κόστος της υιοθέτησης του έκτακτου πακέτου μέτρων, δεδομένων και των αντιδράσεων βουλευτών της κυβερνητικής πλειοψηφίας, αρκετοί εκ των οποίων έχουν θέσει ως κόκκινη γραμμή τα μέτρα του πακέτου 5,4 δισ. Ο δεύτερος πονοκέφαλος αφορά τον τρόπο θέσπισης των προληπτικών μέτρων. Η κυβέρνηση επικαλείται την θεσμική αδυναμία νομοθέτησης μέτρων υπό αίρεση, σύμφωνα ωστόσο με πληροφορίες, στο πλαίσιο των προτάσεων που επεξεργάζεται η ελληνική κυβέρνηση είναι η δέσμευση της χώρας σε ένα Eurogroup ή η δημιουργία μηχανισμού ελέγχου. Οι τελευταίες δύο επιλογές δεν φαίνεται ωστόσο να καλύπτουν τους δανειστές και κυρίως το ΔΝΤ το οποίο ζητά ψήφιση από την ελληνική βουλή. Ο τρίτος πονοκέφαλος αφορά το θέμα του χρέους, με την Αθήνα να θέλει να ξεκινήσουν άμεσα οι συζητήσεις θέτοντας μάλιστα τα μέτρα ελάφρυνσης ως προϋπόθεση για την υιοθέτηση του έκτακτου πακέτου. Τόσο όμως η ΕΕ όσο και το ΔΝΤ θέτουν ως όρο για το άνοιγμα της εν λόγω συζήτησης την θεσμοθέτηση των μέτρων 9 δισ.

Ο Αλέξης Τσίπρας μαζί με τον Ευκλείδη Τσακαλώτο

Τι ανέφερε η διαρροή του Μαξίμου

«Δεν υπάρχει θεσμική δυνατότητα νομοθέτησης «νόμων υπό αίρεση» στην Ελλάδα» ανέφεραν κυβερνητικές πηγές στον απόηχο του Eurogroup. Οι ίδιες πηγές τόνιζαν ότι υπήρξε συμφωνία για τα μέτρα ύψους 3% επί του ΑΕΠ. Το πακέτο των μέτρων, σημείωναν ότι έχει διαμορφωθεί με βάση τις ελληνικές προτάσεις σημείωναν οι ίδιες πηγές και προσέθεταν πως μόλις πριν μια εβδομάδα, κάποιοι τις χαρακτήριζαν «μονομερείς ενέργειες».

Οι ευρωπαϊκοί θεσμοί θεωρούν τα μέτρα επαρκή για τον στόχο του πλεονάσματος 3,5% το 2018, όπως προβλέπει η συμφωνία του περασμένοι Ιουλίου, έλεγαν οι κυβερνητικές πηγές, και τόνιζας πως το ΔΝΤ αποδέχεται το πακέτο των μέτρων, αμφισβητεί όμως ότι θα καλυφθεί ο συγκεκριμένος στόχος για πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ το 2018.

Σύμφωνα με πληροφορίες, στη συνεδρίαση του Eurogroup, Γαλλία, η Ιταλία και η Πορτογαλία, υποστήριξαν την ελληνική θέση ότι ενδεχόμενη νομοθέτηση «μέτρων υπό αίρεση» θα είναι επιβαρυντική για το οικονομικό κλίμα. Στην Ευρώπη, και ότι μπροστά στην «προφανή» διχογνωμία, ο πρόεδρος του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ ζήτησε να εξεταστεί περαιτέρω το θέμα των προληπτικών μέτρων. Σύμφωνα πάντα με πληροφορίες, η επικεφαλής του ΔΝΤ Κρ. Λαγκάρντ έχει κατεβάσει τον πήχη των απαιτήσεων του ΔΝΤ στο ζήτημα του χρέους.

Κυβερνητικές πηγές, χαρακτήριζαν θετικά το tweet του κ. Ντάισελμπλουμ που προανήγγειλε έκτακτη συνεδρίαση του Eurogroup την ερχόμενη εβδομάδα με αντικείμενο την λήψη τελικής απόφασης.

Οι ίδιες πηγές τόνιζαν ότι η ελληνική πλευρά έχει καταστήσει σαφές ότι δεν υπάρχει θεσμική δυνατότητα νομοθέτησης «νόμων υπό αίρεση» στην Ελλάδα και ότι «οποιαδήποτε συζήτηση για προληπτικές δεσμεύσεις πρέπει να συνοδεύεται από μέτρα ελάφρυνσης του χρέους».

Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και Μάριο Ντράγκι στο Eurogroup του Άμστερνταμ

Έρχονται μέτρα-φωτιά

Τις επόμενες ημέρες, η κυβέρνηση θα κληθεί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να καταρτίσει και ενδεχομένως να ψηφίσει κατάλογο με τα μέτρα των 3,6 δισεκατομμυρίων ευρώ. Σε κάθε περίπτωση, ο κατάλογος θα περιλαμβάνει παρεμβάσεις που δύσκολα θα μπορέσει να υποστηρίξει η κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ ειδικά μετά τις δηλώσεις που έχουν γίνει τις τελευταίες ημέρες (δεν ψηφίζουμε τίποτα πέραν των συμφωνηθέντων κλπ).

Από το κείμενο του μνημονίου –στο οποίο θα πατήσουν οι δανειστές κατά τη διαπραγμάτευση για την κατάρτιση της νέας λίστας- προκύπτει ότι τα μέτρα που θα «παίξουν» θα είναι:

1. Η περαιτέρω μείωση της έκπτωσης φόρου στην κλίμακα φορολογίας εισοδήματος των φυσικών προσώπων. Έχοντας ήδη εξοντώσει τη μεσαία τάξη, η κυβέρνηση θα υποχρεωθεί να στραφεί στα χαμηλότερα στρώματα ψαλιδίζοντας το αφορολόγητο στα 8180 ευρώ κάτι που αποτελεί πάγιο αίτημα του ΔΝΤ

2. Η μείωση των δαπανών του δημοσίου. Εκεί θα ζητηθεί από την κυβέρνηση να κόψει μισθολογικό κόστος, δηλαδή μισθούς του δημοσίου (είτε μέσω απολύσεων είτε μέσω μειώσεων μισθού)

3. Η μείωση των συντάξεων. Στο στόχαστρο αναμένεται να μπει η λεγόμενη «προσωπική διαφορά». Είναι το επιπλέον ποσό που προκύπτει για τους σημερινούς συνταξιούχους σε σχέση με τις συντάξεις που θα λαμβάνουν οι καινούργιοι. Αυτό το ποσό θα υπολογιστεί για το καθένα και είναι πολύ πιθανό να περικοπεί προκειμένου να κλείσει ο τεράστιος λογαριασμός.

4. Η μείωση των αμυντικών δαπανών την οποία θέλησε να αποφύγει η κυβέρνηση παρά το ότι αναγραφόταν στον προϋπολογισμό του 2016 (υπήρχαν αντιδράσεις Καμμένου) και

5. Οι περαιτέρω αυξήσεις στον ΦΠΑ αυτή τη φορά με την μετάταξη των περισσότερων προϊόντων και υπηρεσιών από το 13% στο 23% αλλά και την κατάργηση του υπερχαμηλού συντελεστή (σ.σ το πρόβλημα εντοπίζεται κυρίως στην ΔΕΗ και στο νερό).   

πηγη

Μήπως η Ε.Ε. θα έχει το τέλος της ΕΣΣΔ; Ο “σεισμός” του ολλανδικού δημοψηφίσματος

 

 

FILE PHOTO: Officials count the votes of the Dutch referendum about the association agreement between the EU and Ukraine, in Schiermonnikoog, The Netherlands, 06 April 2016. The Netherlands voted in a referendum to decide in favor or against the ratification of the Association Agreement between the EU and Ukraine. According to the results, 64 percent voters have rejected the EU agreement with Ukraine in the referendum. EPA, CATRINUS VAN DER VEEN 

Tου Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Τα μεγάλα δυτικά μέσα ενημέρωσης προσπάθησαν να υποβαθμίσουν ποικιλότροπα τη σημασία του ολλανδικού δημοψηφίσματος, και πριν και μετά τη διεξαγωγή του, αφενός υποβιβάζοντας την είδηση, αφετέρου επιχειρώντας, ως συνήθως, να την ερμηνεύσουν κατά το δοκούν. Αν και βέβαια υπήρξαν και πιο σοβαροί παρατηρητές που υπογράμμισαν ότι αυτό το δημοψήφισμα έρχεται τώρα να προσθέσει και άλλα «εκρηκτικά υλικά» σε ένα ευρωπαϊκό οικοδόμημα που μοιάζει όλο και περισσότερο να τρεκλίζει και για το οποίο, ο Τζορτζ Σόρος τουλάχιστον, επισημαίνει πάλι, από τις αρχές του χρόνου, την πιθανότητα να μας «αφήσει χρόνους».

Τα δύο τρίτα των Ολλανδών ψηφοφόρων που προσήλθαν στις κάλπες απέρριψαν την (νομικά αναγκαία) επικύρωση και από τη χώρα τους της συμφωνίας συνεργασίας ΕΕ-Ουκρανίας, που υποστηρίχθηκε από τη δική τους κυβέρνηση, από την ηγεσία της Ένωσης και επικυρώθηκε από τα 28 μέλη της. Παραμονές μάλιστα του δημοψηφίσματος, σε μια επίδειξη των βαθιά δημοκρατικών του πεποιθήσεων, ο πρόεδρος της ΕΕ κ. Γιούνκερ προειδοποίησε τους Ολλανδούς ότι θα αποσταθεροποιήσουν την ΕΕ αν ψηφίσουν Όχι!

Η συμφωνία αυτή μπορεί να θεωρηθεί ως δευτερεύον τεχνικό κείμενο. Δεν είναι όμως. Συμπυκνώνει όλη την ευρωπαϊκή και δυτική πολιτική απέναντι στην πρώην ΕΣΣΔ, αλλά και, εμμέσως πλην σαφώς, τη στρατηγική διαρκούς διεύρυνσης της Ένωσης, που έχει προκαλέσει σοβαρή δυσφορία σε όλη την Ευρώπη.

Ο Ουκρανός Πρόεδρος Γιανουκόβιτς υπαναχώρησε αρχικά από τη συμφωνία αυτή, όταν η Μόσχα κατέστησε σαφές ότι έρχεται σε ουσιαστική σύγκρουση με την ιδρυτική συμφωνία της “Ευρασιατικής Ένωσης”, της οποίας ήταν μέλος η Ουκρανία. Η συμφωνία έδινε τη δυνατότητα ελεύθερης κυκλοφορίας στην Ουκρανία των ευρωπαϊκών προϊόντων, αλλά έτσι τα τελευταία θα έμπαιναν ελεύθερα, “από το παράθυρο”, στην ευρύτερη ευρασιατική αγορά. Η υπαναχώρηση Γιανουκόβιτς από τη συμφωνία οδήγησε στην ανατροπή του, στον αιματηρό εμφύλιο πόλεμο που ακολούθησε και στην ανανέωση του “Ψυχρού Πολέμου” στην Ευρώπη και παγκοσμίως. Αντιστρόφως, η συμφωνία συντηρεί την ελπίδα μιας μελλοντικής προσχώρησης της Ουκρανίας στην ΕΕ και συνιστά “πολιτική ένεση” στο νέο καθεστώς του Κιέβου, που τη χρειάζεται όσο ποτέ άλλοτε, σε συνθήκες μάλιστα σχεδόν απόλυτης οικονομικής καταστροφής της Ουκρανίας.

Στην πραγματικότητα, ψηφίζοντας όπως ψήφισαν, οι Ολλανδοί πολίτες απέρριψαν την πολιτική της διαρκούς διεύρυνσης της ΕΕ, που εντάσσει όλο και φτωχότερες χώρες στην Ένωση, χωρίς να τους παρέχει την αναγκαία στήριξη για να ενταχθούν. Το αποτέλεσμα είναι η είσοδος των νέων χωρών να υπονομεύει τόσο το κοινωνικό κράτος στις “παλιές” χώρες, όσο και την όποια εναπομείνασα δυνατότητα ανεξαρτησίας της Ευρώπης, χωρίς να βοηθά ιδιαίτερα τους νεοεισερχόμενους. Απέρριψαν επίσης, εμμέσως πλην σαφώς, την πολιτική του νέου ψυχρού (ελπίζουμε) πολέμου απέναντι στη Ρωσία, που έχει επιβληθεί στην ΕΕ από τους νεοσυντηρητικούς και το ΝΑΤΟ.

Αλλά και ήταν κάτι βαθύτερο που είπαν οι Ολλανδοί. Απέρριψαν τον απολύτως αντιδημοκρατικό τρόπο που χαράσσονται οι ευρωπαϊκές πολιτικές, τόσο σε ενωσιακό, όσο και σε εθνικό επίπεδο. Δεν υπάρχει δημοψήφισμα στην Ευρώπη εδώ και πάρα πολλά χρόνια, που να μην απέδειξε πέραν αμφιβολίας, το χάσμα που χωρίζει τους Ευρωπαίους πολίτες από την πολιτική των κυβερνήσεών τους και της Ένωσης.

Χάσμα που γίνεται ακόμα μεγαλύτερο από τον τρόπο με τον οποίο αντιδρούν οι αποδοκιμαζόμενες ηγεσίες. Στην περίπτωση του ολλανδικού δημοψηφίσματος, οι ηγέτες της ΕΕ, της Γερμανίας και της Γαλλίας, αντί να βγουν και να πουν, όπως κάποτε έκανε ο μακαρίτης Ανδρέας Παπανδρέου, όταν αποδοκιμάστηκε στις δημοτικές εκλογές, «πήραμε το μήνυμα», θα προσπαθήσουμε να ανταποκριθούμε στους φόβους ή τις προσδοκίες των ψηφοφόρων, υιοθέτησαν μια “στρατηγική Μαρίας Αντουανέττας”, δηλώνοντας ότι θα κάνουν ό,τι εκείνοι νομίζουν, αδιαφορώντας για το τι ψήφισαν οι πολίτες (1). Η ίδια η ολλανδική κυβέρνηση δεν μπορούσε βέβαια να το πει αυτό, είπε όμως ότι θα κοιτάξει να αλλάξει τον νόμο για τα δημοψηφίσματα. Με την ίδια λογική, θα μπορούσαν και οι ασθενείς να σπάνε τα θερμόμετρα, όταν τους δείχνουν υψηλό πυρετό.

Άλλοι πάλι απέδωσαν σε συγκυριακές λεπτομέρειες, ή και στον “δάκτυλο Πούτιν” το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, ισχυρισμοί που στερούνται σοβαρότητος. Η στατιστική εδώ μιλάει μόνη της. Το 2004, οι Κύπριοι ψηφοφόροι απέρριψαν με δημοψήφισμα ένα σχέδιο λύσης του Κυπριακού στο οποίο επέμεναν με “λύσσα” όλοι οι Ευρωπαίοι πολιτικοί ηγέτες και η Κομισιόν (και το οποίο απέρρεε από τη στρατηγική διαρκούς διεύρυνσης). Την επόμενη χρονιά, οι Γάλλοι και οι Ολλανδοί ψηφοφόροι απέρριψαν την προταθείσα Ευρωπαϊκή Συνταγματική Συνθήκη, επίσης εναντίον της δικής τους και όλης της ευρωπαϊκής πολιτικής ηγεσίας (2). Ακολούθησε η άρνηση των Ιρλανδών (2007) να επικυρώσουν την πορεία που παίρνει η ευρωπαϊκή ενοποίηση. Πέρυσι, οι Έλληνες ψηφοφόροι, αν και αντιμετώπισαν τις φοβερότερες οικονομικές και πολιτικές πιέσεις που ασκήθηκαν τις τελευταίες δεκαετίες επί λαού της Δυτικής, καπιταλιστικής Ευρώπης, απέρριψαν την ευρωπαϊκή πολιτική που ασκήθηκε στην Ελλάδα μετά το 2010. Σε όλα αυτά τα δημοψηφίσματα είδαμε μια “εκστρατεία τρόμου” από όλες σχεδόν τις πολιτικές ηγεσίες των μελών και της ίδιας της ΕΕ και των κύριων ΜΜΕ. Οι ψηφοφόροι τούς αγνόησαν σε όλες τις, πολύ διαφορετικές μεταξύ τους, χώρες και, κάθε φορά που είχαν τη δυνατότητα, αποδοκίμασαν με συντριπτικές πλειοψηφίες τις πολιτικές των κυβερνήσεών τους και της Ένωσης.

Μερικές φορές τα αποτελέσματα αυτών των δημοψηφισμάτων μέτρησαν πρακτικά. Για παράδειγμα, η Κυπριακή Δημοκρατία διατηρήθηκε με τη μορφή που την ξέρουμε και δεν αντικαταστάθηκε από το μόρφωμα που θέσπιζε το σχέδιο Ανάν. Σε άλλες περιπτώσεις, όπως στη Γαλλία, βρέθηκαν νομότυποι τρόποι να παρακαμφθεί το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.

Ανεξάρτητα όμως από το τι έγινε σε κάθε επιμέρους περίπτωση, αυτό που βλέπουμε είναι μια βαθειά κρίση απονομιμοποίησης της ΕΕ, των πολιτικών της και του τρόπου διοίκησής της (και των εθνικών κυβερνήσεων, που συχνά κρύβονται πίσω από αποφάσεις των Βρυξελλών που ελήφθησαν με τη συγκαταθεσή τους). Το ίδιο βλέπουμε επίσης σε όλη την ήπειρο με την “εκτόξευση” των outsiders στην κεντρική πολιτική σκηνή (ΣΥΡΙΖΑ, Podemos, Lepen, Corbyn, AfD). Σε αυτή την βαθιά πολιτικο-ιδεολογική κρίση της ΕΕ, πρέπει να προσθέσουμε επίσης την οικονομική κρίση, την προσφυγική και τις τρομοκρατικές επιθέσεις (κατεξοχήν αποτελέσματα των ευρωπαϊκών πολιτικών στη Συρία). Θα αντέξει το οικοδόμημα;

(1) Για μια σύνοψη των αντιδράσεων βλ. π.χ. https://www.express.co.uk/news/politics/659147/Dutch-referendum-EU-leaders-Ukraine-deal-Netherlands-no-vote-Juncker-Merkel-Hollande

(2) Αξίζει να υπενθυμίσουμε σε αυτό το σημείο, ότι το γαλλικό δημοψήφισμα του 2005 σηματοδότησε ήδη την πολιτική και ιδεολογική ρήξη του γαλλικού λαού με ολόκληρο το οικοδόμημα του Μάαστριχτ και το απονομιμοποίησε έκτοτε βαθιά. Η Γαλλία δεν είναι μια οποιαδήποτε χώρα. Είναι η ιδεολογική “μητέρα” της νεώτερης Ευρώπης, το “πολιτικό εργαστήρι” όλης της ηπείρου (Μαρξ), ο βασικός πυλώνας της ευρωπαϊκής ανεξαρτησίας από το 1945 έως πριν μερικά χρόνια. Και, φυσικά, ιδρυτικό μέλος μιας Ένωσης που ουσιαστικά υπήρξε κυρίως, στην αρχή, μια γαλλογερμανική ένωση.

http://mignatiou.com/2016/04/mipos-i-e-e-tha-echi-to-telos-tis-essd-o-sismos-tou-ollandikou-dimopsifismatos/

Οι ανίκανοι βυθίζουν τη χώρα

Η δήθεν εξέγερση του Τσίπρα θα στοιχίσει 500 εκατ. έως 1 δισ. στους φορολογούμενους

Του Γιάννη Ξένου από τη Ρήξη φ. 122

Μετά την πολυδιαφημισμένη συζήτηση στη Βουλή για τη διαφθορά, που εξελίχθηκε σε μέγα φιάσκο για την κυβέρνηση, αφού, και στον μόνο τομέα που πίστευε ότι υπερείχε από την αντιπολίτευση, αποδείχθηκε η γύμνια της, και μετά τη φαρσοκωμωδία «Γιαν Φαμπρ», η κυβέρνηση ζητούσε εναγωνίως μία επικοινωνιακή ρελάνς. Το προηγούμενο Σάββατο, λοιπόν, ο Τσίπρας, πάνω στην τσαντίλα του που τίποτα δεν πάει όπως το είχε «σχεδιάσει», θυμήθηκε τον προ 12ης Ιουλίου εαυτό του και την έπεσε στους «οικονομικούς δολοφόνους» του ΔΝΤ.
Για τριάντα έξι ώρες, μέχρι η Λαγκάρντ να του απαντήσει με μια ειρωνική και προσβλητική και για τη χώρα επιστολή, ο Τσίπρας (και ο Σύριζα) θύμισε τον περσινό εαυτό του, του δήθεν σκληρού διαπραγματευτή, και δώστου τα τηλεφωνήματα σε Μέρκελ, Ολάντ, Μπάιντεν κ.λπ. για να τους μεταφέρει τα «φοβερά» λεγόμενα του Τόμσεν. Το αποτέλεσμα της μίνι «εξέγερσης» είναι ανάλογο της μέχρι τώρα διακυβέρνησης του Τσίπρα: η Μέρκελ την Τρίτη, 5 Απριλίου, συναντήθηκε με τη Λαγκάρντ (που είχε μαζί της και τον Τόμσεν για να είναι σαφές το μήνυμα ότι τον στηρίζει απόλυτα) και αποφάσισαν ότι το ΔΝΤ πρέπει να παραμείνει πάση θυσία στην Ελλάδα. Επανέλαβαν ότι κούρεμα χρέους δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει και παρεμπιπτόντως ανέφεραν ότι κάποια στιγμή μπορεί να γίνει ελάφρυνση του χρέους. Άλλωστε αυτά είπε την ίδια μέρα στη Γερμανία και ο Σταθάκης, που ευθυγραμμίστηκε πλήρως με τη θέση Σόιμπλε ότι το ελληνικό χρέος μέχρι το 2022 είναι απολύτως ρυθμισμένο και δεν χρειάζεται να γίνει καμιά παρέμβαση.
Συμπεραίνουμε, επομένως, ότι ο Τόμσεν ενόχλησε τόσο τον Τσίπρα γιατί στον διάλογό του με τη Βελκουλέσκου αναφέρει ότι το 2018 το πρωτογενές πλεόνασμα δεν μπορεί να είναι 3,5% του ΑΕΠ, αλλά να μειωθεί στο 1,5%, δηλαδή να γλιτώσει η χώρα περίπου 3,5 δισ. ευρώ και ότι η συζήτηση για τη ρύθμιση του χρέους πρέπει να ξεκινήσει στα μέσα Απριλίου!
Στο πρακτικό μέρος της σύγκρουσης, η κυβέρνηση ζήτησε «ανακωχή» με το ΔΝΤ με την πρόταση που κατέθεσε την Τετάρτη 6 Απριλίου για μέτρα 1,8 δισ. ευρώ από έμμεσους φόρους την επόμενη τριετία. Στα μέτρα αυτά περιλαμβάνονται:
• αύξηση του Φόρου Κατανάλωσης σε βενζίνη, ντίζελ και αέριο
• αύξηση της φορολογίας σε καπνικά προϊόντα και οινοπνευματώδη
• αύξηση στο τέλος ταξινόμησης και αύξηση φορολογίας στα μεταχειρισμένα οχήματα.
• αύξηση του ειδικού τέλους στην κινητή τηλεφωνία και επιβολή τέλους σe συνδρομητική τηλεόραση
• επιβολή τέλους περίπου 10 λεπτών στις τραπεζικές επιταγές
• τέλος διανυκτέρευσης στα ξενοδοχεία, ανάλογα με τα «αστέρια» και αύξηση της φορολογίας στα τυχερά παιχνίδια.
Πέρα απ’ αυτούς τους έμμεσους φόρους, στην πρόταση της ελληνικής πλευράς έχουμε ακόμα δύο ενδιαφέροντα στοιχεία, τις «νέες παρεμβάσεις στους συντελεστές του ΕΝΦΙΑ προκειμένου να αυξηθούν τα έσοδα από τα ακίνητα», δηλαδή ο ΕΝΦΙΑ όχι μόνο δεν θα καταργηθεί, αλλά θα γίνει ακόμα πιο σκληρός. Δεύτερον, η περικοπή δαπανών του Δημοσίου μέσω της μείωσης των αμυντικών δαπανών κατά 100 εκατ. ευρώ (αντί 500 εκατ. ευρώ, όπως αναφέρει ο προϋπολογισμός, με την κυβέρνηση να επικαλείται την εμπλοκή των Ενόπλων Δυνάμεων στην προσφυγική κρίση) και την αυστηρή εφαρμογή του κανόνα «μία πρόσληψη για κάθε πέντε αποχωρήσεις» στο Δημόσιο, προκειμένου να μειωθεί η μισθολογική δαπάνη. Το τελευταίο είναι ισχυρό πλήγμα για την κυβέρνηση, γιατί ήθελε το 2016 να χαλαρώσει αυτή η αρχή προκειμένου να κάνει προσλήψεις στην εκπαίδευση1 (κυρίως) και σε άλλους τομείς.
Δεν ήθελε πολύ μυαλό για να εκτιμήσει κανείς ότι οι Γερμανοί και οι λοιποί Ευρωπαίοι στη διαμάχη Ελλάδα-ΔΝΤ θα συντάσσονταν με το ΔΝΤ και αφού η κατάληξη της «εξέγερσης» ήταν βέβαιη, το ερώτημα είναι γιατί ο Τσίπρας τράβηξε το σκοινί με αποτέλεσμα να χειροτερεύσει κατά τι τη θέση της χώρας; Μια εξήγηση είναι ότι έστησε πάλι το γνωστό κόλπο, ότι «έπεσε μαχόμενος». Ότι τα έβαλε με τους «οικονομικούς δολοφόνους» του ΔΝΤ, αλλά αυτοί οι άκαρδοι δεν υποχώρησαν, άρα είναι αναπόφευκτο να ψηφίσουμε μέχρι το Πάσχα νέα δέσμη μέτρων συνολικού ύψους 5,4 δισ. ευρώ. Έτσι τα εναπομείναντα στελέχη του και τα κομματικά ραδιόφωνα και εφημερίδες θα έχουν να λένε και να γράφουν για μια δυο εβδομάδες ότι «τουλάχιστον αυτοί το παλεύουν».
Το συνολικό πακέτο μέτρων 5,4 δισ. ευρώ που προτείνει η κυβέρνηση είναι για την τριετία ’16-’19 και θα προέρχεται κατά 1,8 δισ. από αλλαγές στο φορολογικό, 1,8 δισ. στο ασφαλιστικό και 1,8 δισ. έμμεσους φόρους και περιστολή δαπανών. Αλλά και αυτή η πρόταση είναι δύσκολο να περάσει, μιας και το ΔΝΤ, που βγήκε ενισχυμένο από την αντιπαράθεση, ζητά με μεγαλύτερη επιμονή μείωση κύριων συντάξεων, μείωση στους μισθούς των δημόσιων υπαλλήλων και περαιτέρω «φιλελευθεροποίηση» των εργασιακών σχέσεων. Είναι αβέβαιο αν η κυβέρνηση θα διατηρήσει την ελάχιστη ανοχή από την ελληνική κοινωνία από τη νέα φορολογική λαίλαπα που αναμένεται μετά το Πάσχα.

Η πραγματική οικονομία βουλιάζει

Η κατάσταση στην οικονομία από την επιβολή των κάπιταλ κοντρόλ είναι αποπνιχτική. Το τρίμηνο Ιανουαρίου – Μαρτίου είχαμε νέο ρεκόρ στα λουκέτα επιχειρήσεων, αφού αυξήθηκαν κατά 78% σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο πέρυσι. Το τρίμηνο έκλεισαν 9.812 επιχειρήσεις, ενώ άνοιξαν μόλις 5.988 επιχειρήσεις. Για πρώτη φορά τα λουκέτα είναι περισσότερα κατά σχεδόν 4.000 από τις ενάρξεις επιχειρήσεων. Η ίδια τραγική εικόνα ως προς τη δανειοδότηση των επιχειρήσεων, τον Φεβρουάριο του 2016 δόθηκαν μόλις 291 εκ. ευρώ ως δάνεια σε επιχειρήσεις εκ των οποίων οι μικρές (μέχρι 250 χιλ.) ήταν μόλις 23 και οι μεσαίες (από 250 χιλ έως 1 εκατ.) 61. Το 2015 τον ίδιο μήνα οι δανειοδοτήσεις προς επιχειρήσεις έφτασαν τα 408 εκατ. ευρώ και το 2014 τα 937 εκατ. ευρώ για να μη γυρίσουμε στο μακρινό 2011, που τα νέα δάνεια τον Φεβρουάριο ξεπερνούσαν τα 3 δισ.! Τα επιτόκια με τα οποία δανείζονται οι ελληνικές επιχειρήσεις είναι τρεις φορές πάνω από τα αντίστοιχα ευρωπαϊκά.
Οι καταθέσεις, παρά τα κάπιταλ κοντρόλ, συνεχίζουν να μειώνονται, τον Φεβρουάριο μειώθηκαν κατά 550 εκ. ευρώ και διαμορφώθηκαν στα 121,7 δισ. ευρώ, μειωμένες κατά 19 δισ. ευρώ σε σχέση με την ίδια περίοδο πέρισυ, ενώ με την νέα φοροεπιδρομή που έρχεται αναμένεται να μειωθούν κι άλλο. Γι’ αυτό και τα κάπιταλ κοντρόλ ήρθαν για να μείνουν, παρότι ο Τσίπρας πολλές φορές είχε επαναλάβει ότι θα είναι προσωρινά, το πιθανότερο είναι να παραμείνουν για χρόνια, καθώς με το υπάρχον κλίμα, αν αρθούν οι περιορισμοί στις αναλήψεις, οι τράπεζες  θα καταρρεύσουν μέσα σε λίγες μέρες. Φτάσαμε να παρατηρούνται φαινόμενα μαυραγοριτισμού, αφού πέρα από τη γνωστή ιστορία με τα 500ευρα που επιτήδειοι τα «σπάνε» κρατώντας 20-30 ευρώ, παρατηρείται και νέος τρόπος συναλλαγής, αγοράζουν μετρητά, πληρώνοντας με καταθέσεις. Παράδειγμα, για να λάβει κάποιος 5.000 ευρώ μετρητά μεταβιβάζει μέσω τραπέζης έως και 5.500 ευρώ. Για κερασάκι, τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, μόνο το 2015 αυξήθηκαν κατά 7 δισ. ευρώ. Με τέτοιες συνθήκες επανέρχονται τα σενάρια για ανάγκη νέας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, οι οποίες δεν διαθέτουν άλλα ενέχυρα και αναγκαστικά η ανακεφαλαιοποίση θα γίνει με κούρεμα καταθέσεων. Υπενθυμίζουμε πως οι τράπεζες ξεπουλήθηκαν άρον άρον τον Νοέμβριο σε ξένα φαντς για να μην προχωρήσουν σε κούρεμα καταθέσεων.
Η οικονομία και η κοινωνία βουλιάζει εξαιτίας της καταστροφικής διαχείρισης των Σύριζα-Ανέλ και οι ανίκανοι που περιφέρονται στο Μαξίμου έχουν διάθεση για «στημένες κόντρες» με το ΔΝΤ.

Σημειώσεις
1. Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση της εκπαιδευτικής ιστοσελίδας www.alfavita.gr, που αν και υποτίθεται αντιπολιτεύεται την κυβέρνηση, παραμύθιαζε όλο το προηγούμενο διάστημα τους εκπαιδευτικούς ότι έρχονται 13.000 προσλήψεις στην εκπαίδευση με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς
πηγή 

Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου - Με «Αντι - ΔΝΤ» σόου προετοιμάζουν την κοινή γνώμη για τους νέους φόρους

Ο καβγάς με το ΔΝΤ ως «φερετζές» των νέων σκληρών μέτρων

 

Γιάννης Μακρυγιάννης , Ελένη Στεργίου

Λαγκάρντ: Ανοησία ότι θέλουμε χρεοκοπία - Τσίπρας: Να κλείσει η διαπραγμάτευση
Επικοινωνιακό «μασάζ» του Τσίπρα στους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, που πρέπει να ψηφίσουν το πακέτο των 5,4 δισ ευρώ -Κηρύσσει «ανένδοτο» κατά του Ταμείου μετά τις αποκαλύψεις του Wikileaks, για τις οποίες όμως αδιαφόρησαν οι ευρωπαίοι
Στην πολιτική και επικοινωνιακή διαχείριση της επιβολής ενός νέου σκληρού μνημονιακού πακέτου μέτρων ύψους 5,4 δισ ευρώ, εκ των οποίων το μεγαλύτερο μέρος είναι φέτος και αφορά τους πάντες – καθώς το 1,8 δισ ευρώ είναι έμμεσοι φόροι – έχει επιδοθεί κατά τα φαινόμενα ο Αλέξης Τσίπρας, καθώς η αξιολόγηση είναι δυνατόν και πιθανόν να κλείσει όντως μέσα στον Απρίλιο και άρα η ώρα των δυσβάστακτων πολιτικών αποφάσεων για την κυβέρνηση φτάνει.

Στη διαχείριση αυτής της δύσκολης και κρίσιμης συγκυρίας ο πρωθυπουργός δείχνει να εντάσσει την υπόθεση με τις αποκαλύψεις του Wikileaks και την μετωπική κόντρα που επέλεξε να κάνει με το ΔΝΤ. Ο κ. Τσίπρας συνεχίζοντας τις θεαματικές πολιτικές κινήσεις, που άρχισε αμέσως μετά την αποκλαλυψη (σφοδρή καταγγελία του Ταμείου, τηλεφωνήματα σε Μέρκελ, Ολάντ, Μπάιντεν, ευρωπαίους παράγοντες, επιστολή στην Κριστίν Λαγκάρντ) συγκάλεσε εκτάκτως το βράδυ της Δευτέρας την κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ μόνο και μόνο για να συντηρήσει την επίθεση κατά του ΔΝΤ. Κι αυτό όταν την ίδια ώρα οι ευρωπαίοι έχουν αδιαφορήσει ή και απορρίψει τη σημασία των συνομιλιών Τόμσεν – Βελκουλέσκου, που αποκαλύπτονται στο Wikileaks, ενώ και η ελληνική διαπραγματευτική ομάδα, που με επικεφαλής τον Ευκλείδη Τσακαλώτο διεξάγει τις διαπραγματεύσεις, απέφυγε να θέσει το θέμα στη χθεσινή συνάντηση που είχε με την τρόικα. Αλλά και το ΔΝΤ ξεκαθάρισε ότι καλύπτει τα στελέχη του βάζοντας «πάγο» στις σχέσεις με την Αθήνα και δείχνει να επιμένει στις θέσεις του, οι οποίες πάντως έτσι κι αλλιώς δεν γίνονταν εξ ολοκλήρου αποδεκτές από τους ευρωπαίους εδώ και κάποιο καιρό.

Επιπλέον η Αθήνα μάλλον είναι εκτεθειμένη σε σχέση με καθαυτό το γεγονός των υποκλαπεισών συνομιλιών των στελεχών του Ταμείου, καθώς ουδείς διεθνής παράγοντας έδωσε την σημασία που θα περίμενε η κυβέρνηση και αφετέρου η αμφίσημη ανακοίνωση της ΕΥΠ σχετικά με το αν έκαναν οι ελληνικές μυστικές υπηρεσίες την υποκλοπή, κάθε άλλο παρά ξεκαθάρισε το νέφος των σχετικών καταγγελιών από τον ξένο τύπο.

Το όλο θέμα πλέον μοιάζει να είναι «εσωτερικής κατανάλωσης» με μία ίσως απόληξη στο πεδίο των σχέσεων με τους εταίρους και δανειστές: Να αναγκαστεί το ΔΝΤ να μην επιμείνει στην αλλαγή του μίγματος των μέτρων που έχει προτείνει ήδη (περισσότερη έμφαση στις περικοπές δαπανών και λιγότερη στην αύξηση φόρων) και να υποχωρήσει από τις δυσμενείς προβλέψεις του για το δημοσιονομικό κενό, που θα μπορούσαν να επιφέρουν επιπλέον μέτρα στο ήδη βαρύ φορτίο των 5,4 δις ευρώ, που έχει αποδεχθεί η Αθήνα.

Ωστόσο το κύριο μέλημα του Μεγάρου Μαξίμου φαίνεται να είναι σε ποιες πολιτικές συνθήκες θα περάσουν τα μέτρα που έχουν ήδη συμφωνηθεί και το ακριβές περιεχόμενό τους καθορίζεται στις τρέχουσες συζητήσεις με την τρόικα. Η κυβέρνηση επιδιώκει να διαμορφωθούν συνθήκες οξείας πολιτικής έντασης και μία εικόνα «σκληρής διαπραγμάτευσης» από την δική της πλευρά, ώστε να εμφανιστεί η υπογραφή των μέτρων όχι απλά ως αναγκαία κίνηση, αλλά περίπου ως επιτυχία, υπό την έννοια ότι θα έχει γίνει αυτή η συμφωνία κόντρα στο «εχθρικό» ΔΝΤ. Μέσα σε τέτοιες συνθήκες ευελπιστεί ο πρωθυπουργός ότι θα υπάρξει η μέγιστη συσπείρωση των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, που καλούνται για πρώτη φορά να εγκρίνουν τέτοιας έκτασης και έντασης φορολογικά μέτρα.


Η νέα επίθεση στο ΔΝΤ

Μιλώντας στους βουλευτές του ο πρωθυπουργός έδειξε αποφασισμένος να συντηρήσει και να πάει στα άκρα την λεκτική κόντρα με το ΔΝΤ, στο οποίο επιτέθηκε ευθέως, αναφερόμενος στο ρόλο που διαχρονικά έχει διαδραματίσει το Ταμείο στην ελληνική διαπραγμάτευση. Μάλιστα απαντώντας στα περί «ανοησίας» που καταλόγισε η κυρία Λαγκάρντ στους ισχυρισμούς ότι το Ταμείο επιδιώκει πιστωτικό γεγονός, ο κ. Τσίπρας είπε ότι είναι «πράγματι ανόητοι, όσοι θέλουν να χρησιμοποιήσουν ένα πιστωτικό γεγονός στη διαπραγμάτευση».  Τόνισε δε ότι «σχεδόν όλοι γνωρίζαμε ότι το ΔΝΤ παίζει αδικαιολόγητα τις καθυστερήσεις. Δεν γνωρίζαμε όμως μέχρι πού θέλουν να οδηγήσουν την Ευρώπη κάποιοι πράγματι ανόητοι». Αναφέρθηκε δε στα λάθη και τις «ανοησίες» που έκανε διαχρονικά το ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα.

Εξέφρασε επίσης την ελπίδα να μην επιβεβαιωθούν όσα είδαν το «φως» της δημοσιότητας, αναφερόμενος στο διάλογο ανάμεσα στον Πολ Τόμσεν και την Ντέλια Βελκουλέσκου, που «έβγαλαν στη φόρα» τα Wikileaks.

«Το ΔΝΤ αρνείται τη συμφωνία που υπέγραψε τον Ιούλιο και ζητά περισσότερα μέτρα για να στηρίξει συζήτηση για το χρέος. Κι όμως, στη συμφωνία προβλέπεται να ανοίξει συζήτηση για το χρέος μετέπειτα» τόνισε ο πρωθυπουργός, προσθέτοντας ότι «το ΔΝΤ ζητά μέτρα που τινάζουν στον αέρα τη συμφωνία του Ιουλίου. Είναι να σαν μας λένε να πηδήξουμε από τον 5ο όροφο και αυτοί θα μας πιάσουν. Το Ταμείο ναι μεν θέλει μείωση στόχων, αλλά τα μέτρα που ζητά για να πιαστούν οι στόχοι είναι παράλογα».

Τόνισε ακόμη ότι το Ταμείο δεν αποδέχεται τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και της ΕΕ για την πορεία της οικονομίας. Σημείωσε ότι «το ΔΝΤ αμφισβητεί τη συμφωνία, την οποία θεωρεί ετεροβαρή υπέρ της Ελλάδας. Βρίσκει σύμμαχο στη ΝΔ, η οποία ταυτίζεται με τις πιο ακραίες θέσεις του, περιμένοντας να μην υπάρξει ολοκλήρωση της αξιολόγησης».

Κατηγόρησε δε την αξιωματική αντιπολίτευση ότι ταυτίζεται με τις θέσεις του ΔΝΤ και της καταλόγισε ότι αδιαφορεί για τις συνέπειες της καθυστέρησης στην ολοκλήρωση της αξιολόγησης. «Στο βάθος συμφωνούν πλήρως με μία σειρά από αυτές τις απαιτήσεις του Ταμείου, με την ιδεολογία της λιτότητας για τους πολλούς. Είναι μία ιδεολογική αντιπαράθεση ανάμεσα στην Αριστερά και τη νεοφιλελεύθερη Δεξιά του κ. Μητσοτάκη» υποστήριξε ο κ. Τσίπρας.

Ο πρωθυπουργός εμφανίστηκε αισιόδοξος ότι η αξιολόγηση θα έχει κλείσει πριν τις 22 Απριλίου, ενώ ανέφερε ότι έπεται η συζήτηση για το χρέος και έδωσε μία ψυχολογική στήριξη στους βουλευτές του, λέγοντάς τους ότι ο  Απρίλιος είναι μήνας εξελίξεων και «τελευταία δύσκολη στροφή».

πηγή 

Ξεσκονίστε εκλογικά βιβλιάρια…

 

"Η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα στο τέλος ενός δύσκολου δρόμου και έρχεται επιτέλους η στιγμή της ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας" τόνισε ο Αλέξης Τσίπρας, κατά τη συνάντηση που πραγματοποίησε με την Ομάδα Εργασίας της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής (ECON) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, για την παρακολούθηση του ελληνικού προγράμματος και των επιπτώσεών του.

Στο ίδιο μήκος κύματος ο κ. Γ. Χουλιαράκης, δυο μέρες νωρίτερα, σε μια προσπάθεια να τονώσει το ηθικό των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ δήλωσε πως αν η πορεία των εσόδων είναι θετική, πολλά από αυτά τα μέτρα "θα παρθούν πίσω, ακόμα και αν ψηφιστούν".

Ο πρωθυπουργός της χώρας, κ. Αλέξης Τσίπρας, το οικονομικό επιτελείο και η κυβέρνηση δεν χάνουν την ευκαιρία να δηλώνουν την αισιοδοξία τους πως με το κλείσιμο της αξιολόγησης η οικονομία θα ανακάμψει.

Από την άλλη πλευρά δεν υπάρχει τους τελευταίους μήνες κανένα στοιχείο ή ένδειξη στην οικονομία που να συνηγορεί σ’ αυτή την αισιοδοξία. Οι καταθέσεις, μετά ένα διάλειμμα στο τέλος του 2015, τους δύο πρώτους μήνες του 2016 συνέχιζαν να μειώνονται από τις τράπεζες παρά την ισχύ των Capital Controls, ενώ τις τελευταίες εβδομάδες βιώνουμε μια ομοβροντία λουκέτων μεγάλων παραγωγικών επιχειρήσεων (Σοφτεξ, ΙΜΑΣ, έξοδος ΦΑΓΕ από αγορά γάλακτος...). Στα περισσότερα από αυτά έχουμε αναφερθεί και σε προηγούμενα άρθρα.

Το νέο στοιχείο που προστίθεται στην μαύρη βίβλο που προμηνύει την επερχόμενη κατάρρευση είναι τα τελευταία στοιχεία των τιμών παραγωγού για τη βιομηχανία.

Τα τελευταία στοιχεία για τον Φεβρουάριο δείχνουν μείωση κατά 11,4% σε σύγκριση µε τον αντίστοιχο δείκτη του Φεβρουαρίου 2015, έναντι µείωσης 4,8% που σημειώθηκε κατά την ίδια σύγκριση των δεικτών το 2015 προς το 2014.

Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, η συγκεκριμένη εξέλιξη στο κόστος παραγωγής των εγχώριων βιομηχανιών, οφείλεται στις εξής μεταβολές των δεικτών των επιμέρους αγορών.  Στη μείωση του δείκτη τιμών παραγωγού εγχώριας αγοράς κατά 9,9%, κα στη μείωση του δείκτη τιμών παραγωγού εξωτερικής αγοράς κατά 16%.

Τα στοιχεία αυτά μιλούν για κατάρρευση. Ο δείκτης τιμών παραγωγού δείχνει τις μεταβολές στις τιμές τελικών ή ημιτελών προϊόντων και η πτώση υποδηλώνει την μειωμένη μελλοντική ζήτηση. Φωτογραφίζει δηλ. την κατάσταση στην οικονομική δραστηριότητα μετά μερικούς μήνες.

Όταν όλα τα στοιχεία είναι αρνητικά, από πού μπορεί να απορρέει η αισιοδοξία του πρωθυπουργού και του οικονομικού επιτελείου για την επερχόμενη "απογείωση" της οικονομίας;

Το πιθανότερο είναι πως η κυβέρνηση προσπαθεί να δελεάσει τους βουλευτές της συγκυβέρνησης να ψηφίσουν τα μέτρα της επικείμενης αξιολόγησης από τους θεσμούς. Προφανώς θεωρούν πως έτσι θα κερδίσουν μερικούς μήνες. Η αξιολόγηση θα επιτρέψει την εκταμίευση μέρους των δόσεων και το σύστημα των εσόδων-δαπανών που κινείται οριακά θα πάρει ανάσα.

Η οικονομία όμως οδηγείται σε κατάρρευση, οι νέες αυξήσεις εισφορών και φόρων αναμένεται να επιταχύνουν αυτή την κατάρρευση. Αποκλείεται να μην το βλέπουν αυτό, όσο και αν τους τυφλώνουν οι αριστερές ιδεοληψίες.

Το μοναδικό στοιχείο που έχει δείξει να διαθέτει το κυβερνητικό επιτελείο του ΣΥΡΙΖΑ τα τελευταία χρόνια εκτός του προσώπου του πρωθυπουργού που "γράφει" στις οθόνες, του ύφους του λόγου που "γράφει" ακόμη και όταν δεν λέει τίποτα στα αυτιά, είναι οι τακτικοί ελιγμοί...

Η κυβέρνηση, ακόμη και αν πάρει την αξιολόγηση και την περάσει από τη Βουλή, δεν θα μπορέσει στη συνέχεια να αντέξει τις μαζικές κατασχέσεις ακινήτων, τις μειώσεις συντάξεων και μισθών, την έκρηξη που θα φέρει η ανεργία.

Το μείγμα των μέτρων με τα οποία η κυβέρνηση θα πετύχει την αξιολόγηση, ελέω προσφυγικής κρίσης και Brexit, το μόνο που θα της  επιτρέψουν να ελπίζει είναι να πάει στη συνέχεια σε πρόωρες εκλογές όσο πιο γρήγορα γίνεται και να εξασφαλίσει την θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, μέσω της οποίας ο κ. Τσίπρας θα μπορέσει να δρομολογήσει την ανασύνθεση της κεντροαριστεράς με τον ίδιο ως βασικό πυλώνα.

Με τους όρους που επιχειρεί να κερδίσει την αξιολόγηση, δηλ. την  αύξηση φόρων, εισφορών και την  αύξηση των δαπανών του δημοσίου προσπαθεί να εξασφαλίσει τις ψήφους του δημοσίου και ευρύτερου δημοσίου τομέα. Όλες οι επιμέρους πολιτικές, από την παιδεία μέχρι τις καθαρίστριες, αποσκοπούν να εξασφαλίσουν αυτές τις ψήφους. Έξι μήνες αργότερα όμως μετά μια πιθανή κατάρρευση της ιδιωτικής οικονομίας και αδυναμίες καταβολής και συντάξεων το κοινό αυτό που σήμερα αποτελεί το σκληρό πυρήνα των υποστηρικτών της κυβέρνησης, θα έχει μεταστραφεί εναντίον του. Όπως ακριβώς έγινε με τους αγρότες και της μικρομεσαίους τους τελευταίους μήνες.

Με τον τρόπο αυτό, την κατάρρευση θα την υποστεί ουσιαστικά η επόμενη κυβέρνηση και η σημερινή στην αντιπολίτευση θα καταφέρει να αποφύγει τα χειρότερα και να είναι παρούσα στην επόμενη μέρα.

Βέβαια οι προτάσεις  και οι προσδοκίες που έφεραν την Αριστερά στην εξουσία θα έχουν διαψευστεί και θα είναι δύσκολο να πουληθεί το ίδιο "μεταχειρισμένο" προϊόν που απέτυχε.

Αυτό είναι όμως άλλη ιστορία...

Οι επιλογές με προκάλυμμα την αξιολόγηση είναι εκλογές με αυξημένες πιθανότητες διάσωσης στην αντιπολίτευση ή συνέχιση στην εξουσία και σε έξι μήνες ολοκλήρωση της απαξίωσης με μονοψήφια ποσοστά και αδυναμίας διαχείρισης της κατάρρευσης.

Προς  το παρόν η ρεαλιστικότερη επιλογή για την κυβέρνηση παραμένει το στρίβειν δια των εκλογών. Μετά βλέπουμε...

 Του Κώστα Στούπα

Τι καπνίζετε και δεν μας δίνετε;

 

Ο  Δημήτρης Μάρδας, μιλώντας προχθές σε πρωινή εκπομπή στην τηλεόραση του Σκάι, ανέφερε πως η κυβέρνηση μελετά σχέδιο σύμφωνα με το οποίο θα εξεταστεί το οικονομικό προφίλ των προσφύγων και μεταναστών στη χώρα μας.

Ο ίδιος κύριος υπογράμμισε χαρακτηριστικά πως "εάν υπάρχουν κάποιοι εξ’ αυτών που έχουν τη δυνατότητα να επενδύσουν στη χώρα από 250.000 ευρώ θα έχουν ευνοϊκή μεταχείριση παραμονής".

"Μπείτε στο Google για να δείτε τι έκαναν oι άλλες χώρες για να αξιοποιήσουν τους πρόσφυγες", δήλωσε μετά ο ίδιος στο Mega, διευκρινίζοντας ωστόσο πως "δεν έχω καμία ένδειξη ότι υπάρχουν πρόσφυγες με χρήματα. Ξέρω ότι άλλες χώρες έχουν στήσει αντίστοιχες υπηρεσίες. Σύμφωνα με τη διεθνή εμπειρία υπάρχει αυτό το υποσύνολο (σ.σ. των εύπορων προσφύγων). Κάνουν λάθος όσοι λένε ότι όλο το υποσύνολο αυτό έχει πάει σε άλλες χώρες".

Ο υφυπουργός Εξωτερικών (ο κ. Μάρδας) επεσήμανε πως η εισήγηση θα κατατεθεί σήμερα και πως δεν είναι μία σκέψη που κατατέθηκε στη λογική του "κάνω ένα τσιγάρο και καταθέτω μια σκέψη".

Όταν ένα στέλεχος της κυβέρνησης  που έχει χρηματίσει και στο υπουργείο των οικονομικών αναπτύσσει αυτού του επιπέδου προβληματισμούς δημόσια, το μόνο ερώτημα που απομένει είναι για το είδος του τσιγάρου που μπορεί να οδηγεί σε παρόμοια συμπεράσματα.

Κατ’ αρχήν μια κυβέρνηση που δεν μπορεί να κερδίσει την εμπιστοσύνη των Ελλήνων προκειμένου να επιστρέψουν περίπου 100 δισ. καταθέσεις στις τράπεζες, οι 20-30 δισ. από τις οποίες κρύβονται σε στρώματα, είναι δυνατόν  να κερδίσει την εμπιστοσύνη  πλούσιων ξένων επενδυτών και καταθετών;

Μια χώρα η οποία δεν μπορεί να κρατήσει τον αφρό του εργατικού και επιστημονικού δυναμικού της, καθώς υπολογίζεται πλέον πως τα τελευταία χρόνια έχουν εγκαταλείψει την Ελλάδα μεταξύ 300-400 χιλιάδων Ελλήνων για χώρες του εξωτερικού, μπορεί να προσελκύσει τον αφρό του εργατικού και επιστημονικού προσωπικού π.χ. της Συρίας για να ζήσει εδώ;

Είναι φανερό πως στην κυβέρνηση είναι μακράν νυχτωμένοι σε σχέση με ό,τι αφορά την οικονομία και τις επενδύσεις.

Αν κάποιος διαθέτει από 250.000 ευρώ και πάνω δεν είναι οικονομικός μετανάστης. Αν  πληροί τα κριτήρια του πρόσφυγα και διαθέτει μεγάλο πουγκί,  πολλές χώρες θα διαγκωνιστούν για να τον φιλοξενήσουν...

Ακόμη και αν δεν είναι πρόσφυγας και διαθέτει περιουσία που μπορεί να επενδύσει, να καταθέσει ή απλά να ξοδέψει οποιοσδήποτε μπορεί να εξασφαλίσει μια άδεια παραμονής στις περισσότερες χώρες που διαθέτουν σώας τας οικονομικάς φρένας.

Επιπλέον όποιος διέθετε μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ ή δολάρια σε χώρες που όδευαν ή βρίσκονται  σε εμπόλεμη κατάσταση είχε φροντίσει και τα είχε φυγαδεύσει πριν χαθεί ο έλεγχος, όπως έκαναν οι Έλληνες τα τελευταία χρόνια πριν τα capital control. Οι άνθρωποι που έχουν δημιουργήσει περιουσίες το έχουν καταφέρει γιατί είναι μεταξύ άλλων και προβλεπτικοί των εξελίξεων.

Αν κάποιος, Έλληνας ή ξένος που έχει πάνω από 250.000 ευρώ, επιλέξει να τα επενδύσει στην Ελλάδα είναι σαν να τα πετάει σ’ ένα μαγκάλι με αναμμένα κάρβουνα. Καμιά επένδυση δεν είναι ικανή να διασφαλίσει το κεφάλαιο και να αποδώσει και κέρδη όταν φόροι, εισφορές και "ρεγάλα" στην κρατική γραφειοκρατία αθροίσουν ένα κόστος πάνω από 70-80% των εσόδων.

Μόνο "μαύρες" επενδύσεις ή παράνομες δραστηριότητες με εξωπραγματικά υψηλό περιθώριο κέρδους μπορούν να επιβιώσουν.

Ακόμη και αν υποθέσουμε πως κάποιος μπορεί να βγάζει κέρδος με τα σημερινά υψηλά φορολογικά και ασφαλιστικά κόστη, γιατί να επενδύσει στην Ελλάδα όταν για να αποσύρει τα  κέρδη του από τις τράπεζες θα πρέπει να κάνει αναλήψεις με το όριο των 420 ευρώ την εβδομάδα.

Η Ελλάδα με την υψηλή φορολογία και εισφορές διώχνει τα δικά της παιδιά που έχουν ειδίκευση και ικανότητες να πετύχουν μισθούς πάνω από 1.000-1.500 ευρώ, πριονίζοντας έτσι τα πόδια της οικονομίας της...

Η ιδέα της κυβέρνησης που εξέφρασε ο κ. Μάρδας κρύβει την εξής σκοπιμότητα. Αφού ο "βρυκόλακας" του ελληνικού πελατειακού κράτους "ρούφηξε" τις οικονομίες των Ελλήνων προσπαθεί να βρει και κανένα ξένο κορόιδο να κάνει το ίδιο και να κερδίσει μερικούς μήνες ζωής ακόμη.

Υπάρχουν περί τις 200 χώρες στον κόσμο οι περισσότερες από τις οποίες ανταγωνίζονται να προσελκύσουν κεφάλαια και επενδύσεις.

Ελάχιστες από τις χώρες αυτές π.χ. έχουν την τύχη να έχουν ελληνικής καταγωγής εφοπλιστές που κερδίζουν χρήματα στο εξωτερικό και τα φέρνουν στις ελληνικές τράπεζες.

Στην Ελλάδα όμως το κράτος απεργάζεται συνέχεια σχέδια να τους φορολογήσει με αποτέλεσμα να έχει χάσει πολλά από αυτά τα κεφάλαια και να χάσει και τα υπόλοιπα.

Μια χώρα που δεν μπορεί να κερδίσει την εμπιστοσύνη των συνταξιούχων οι περισσότεροι από τους οποίους τρέχουν κάθε πρώτη του μήνα να σηκώσουν τη σύνταξη μην και τους τύχει κανένα "κούρεμα" ή κατάσχεση από την εφορία λόγω κάποιου από τους πολλούς απλήρωτους φόρους, δεν μπορεί να κερδίσει την εμπιστοσύνη ξένων καταθετών. Ούτε προσφύγων από εμπόλεμες ζώνες...

Άρα, το μόνο ερώτημα μιας σοβαρής εξέτασης της πρότασης Μάρδα, που αποκαλύπτει και το επίπεδο των προβληματισμών της κυβέρνησης είναι τι είδους τσιγάρα μπορούν να παράγουν τέτοιου είδους οικονομικές και πολιτικές σκέψεις...

 Του Κώστα Στούπα

Τα χειρότερα παραμένουν μπροστά μας…

 
Του Κώστα Στούπα

Μετά και τα θλιβερά γεγονότα των Βρυξελλών, το προσφυγικό-μεταναστευτικό αναδεικνύεται σε έναν από τους πλέον καθοριστικούς παράγοντες των πολιτικών εξελίξεων στην Ευρώπη με δραστικές συνέπειες στην οικονομία της Ευρώπης αλλά και την παγκόσμια οικονομία.

Λίγες μέρες μετά το κλείσιμο των συνόρων προς την Ελλάδα από γειτονικές χώρες,  το τρομοκρατικό χτύπημα στις Βρυξέλλες επανέφερε σε αρκετές περιπτώσεις συνοριακούς ελέγχους μεταξύ χωρών της συνθήκης Σένγκεν. 

Οι τελευταίες εξελίξεις αναμένεται να ενισχύσουν ακόμη περισσότερο τα κόμματα που θέλουν επιστροφή στα εθνικά σύνορα, τα εθνικά νομίσματα, τον οικονομικό προστατευτισμό.

Η διάλυση της Ευρώπης στα εξ ων συνετέθη, όμως, θα δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα απ’ όσα θα λύσει. Θα δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά.

Υπάρχουν δυο προβλήματα που αφορούν τη σχέση της Δύσης με το Ισλάμ αυτήν τη στιγμή. Το πρώτο είναι η ένταση της τρομοκρατίας από ακραία ισλαμιστικά στοιχεία και οργανώσεις. Το δεύτερο είναι η αδυναμία των δυτικών κοινωνιών να αφομοιώσουν κοινωνικά, πολιτιστικά και πολιτικά και τους πιο ¨"μετριοπαθείς" ισλαμιστές ( Ξύπναααα Στούπα δεν υπάρχουν μετριοπαθείς ισλαμιστές!) που πειθαρχούν περισσότερο στους θρησκευτικούς κανόνες παρά στους νόμους των κοινωνιών που τους φιλοξενούν.

Η ισλαμική τρομοκρατία όμως είναι αυτή που έχει δρομολογήσει τις εξελίξεις τώρα.

Η ανύψωση των εθνικών συνόρων δεν θα λύσει το πρόβλημα της τρομοκρατίας στις ευρωπαϊκές χώρες. Οι πυρήνες των ακραίων ισλαμιστών που τηλεκατευθύνονται από το εξωτερικό υπάρχουν εντός των συνόρων, αν όχι όλων, των περισσότερων χωρών που κινδυνεύουν με παρόμοια χτυπήματα. 

Η επαναφορά των συνόρων σ’ αυτήν την περίπτωση δεν πρόκειται να λύσει την κατάσταση, αλλά ενδεχομένως να την επιδεινώσει αφού κάθε μια χώρα χωριστά, θα προσπαθήσει ένα πρόβλημα του οποίου ο συντονισμός είναι ενιαίος από το εξωτερικό, να το αντιμετωπίσει μόνη.

Το πολύ-πολύ το κλείσιμο των συνόρων να οδηγήσει τις εθνικές κυβερνήσεις σε μια αυτοκαταστροφική προσπάθεια να εξάγει η μια χώρα το πρόβλημα στη γειτονική της.

Κατά τον ίδιο τρόπο η επιστροφή στα εθνικά νομίσματα δεν αναμένεται να βοηθήσει την κατάσταση, όπως λανθασμένα υποστηρίζεται, του καθενός χωριστά, ανάκτησης της ανταγωνιστικότητας μέσω των υποτιμήσεων. Το μόνο που θα επιτύγχανε μια επιστροφή στα εθνικά νομίσματα, υπό τις παρούσες συνθήκες, θα ήταν ανταγωνιστικές υποτιμήσεις μέχρι εξευτελισμού των νομισμάτων και των οικονομιών όλων.

Μοιραία μετά τους νομισματικούς ανταγωνισμούς θα προκύψουν οι ανταγωνισμοί εξασφάλισης των αναγκαίων πρώτων υλών με την κατάληξη στην τελευταία λέξη της ιστορίας. Τους στρατιωτικούς ανταγωνισμούς.

Η λύση για την Ευρώπη με το λιγότερο κόστος είναι μια: η ταχεία πολιτική και οικονομική ενοποίηση στα όρια τουλάχιστον της νομισματικής που υπάρχει ήδη. Η  Ευρώπη προκειμένου να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της ισλαμικής τρομοκρατίας, χρειάζεται μια κυβέρνηση που θα εκλέγεται απευθείας, μια αστυνομία ομοσπονδιακού χαρακτήρα, ένα στρατό που θα ελέγχει τα εξωτερικά σύνορα.

Η Ευρώπη προκειμένου να αντιμετωπίσει τις αδυναμίες ενσωμάτωσης των ισλαμικών κοινοτήτων στις κοινωνίες της χρειάζεται ένα ανάλογο σύστημα παιδείας  και έναν ενιαίο μηχανισμό κοινωνικής υποστήριξης και  ενσωμάτωσης. Όποιος θέλει να ζήσει στην Ευρώπη θα πρέπει να αποδέχεται μερικές βασικές της αξίες και κυρίως να τηρεί τους νόμους του δημοκρατικού κοσμικού κράτους.

Από το Μαρόκο μέχρι το Αφγανιστάν υπάρχουν 1,6 δισ. μουσουλμάνοι, οι περισσότεροι από τους οποίους δεν ζουν σε καλές συνθήκες. Όπως έχουμε ξαναγράψει, αν το 10-20% αυτών θελήσει να φτάσει στην Ευρώπη η τελευταία θα καταρρεύσει. Τα περί πολέμων, αποικιοκρατίας και καπιταλισμού  που οδηγούν σε μετακινήσεις πληθυσμών είναι τετριμμένα επιχειρήματα της αριστεράς χωρίς αντίκρισμα στην πραγματικότητα.

Ο υπερπληθυσμός και η φτώχεια είναι που έχουν τον πρώτο λόγο στις μετακινήσεις.  Για δεκάδες χιλιάδες χρόνια οι πληθυσμοί αυξάνονται ή μειώνονται και κατά καιρούς για διάφορους λόγους μετακινούνται και καταλαμβάνουν τα εδάφη άλλων πληθυσμών, συνήθως δημογραφικά ασθενέστερων.

Έτσι  συνέβη με τους Αχαιούς, τους Δωριείς, τους Βανδάλους, τους Γότθους, τους Ούννους κλπ.

Η Ελλάδα

Εν μέσω αυτών των τεκτονικών εξελίξεων η Ελλάδα βρίσκεται στο μέσον της δίνης λόγω της προσφυγικής-μεταναστευτικής κρίσης αλλά και της οικονομικής και πολιτικής κρίσης μετά τη χρεοκοπία του 2010.

Κατά τα φαινόμενα η χώρα βρέθηκε να έχει μια από τις ανεπαρκέστερες κυβερνήσεις μετά τον πόλεμο (ή και στην ιστορία της) σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη καμπή της 200ετούς ιστορίας του ελληνικού κράτους.

Είναι ανεπαρκέστερη κυβέρνηση (όσες προηγήθηκαν δεν ήταν πολύ καλύτερες) γιατί κατ’ αρχήν σε όλες τις εκτιμήσεις της για βασικά στρατηγικά ζητήματα έχει πέσει έξω. Η πολιτική των ανοιχτών συνόρων που κατέστησαν τη χώρα μαγνήτη εισόδου προσφύγων-μεταναστών στη Σένγκεν αποτελεί μια περίπτωση μόνο από τα τραγικά λάθη της.

Μόλις τώρα οι δυνάμεις ασφαλείας έχουν αρχίσει να ασκούν έλεγχο στο ποιος μπαίνει στη χώρα και ενδεχομένως θα γνωρίζουν και πού βρίσκεται ή τι κάνει εντός αυτής.

Η συμφωνία με την Τουρκία μέχρι στιγμής φαίνεται να μην έχει αποτρεπτική ισχύ. Η  περίπτωση που η Ευρώπη αντί της ενοποίησης θα επιλέξει την ανύψωση εθνικών συνόρων, θα είναι για τη χώρα η χειρότερη δυνατή εξέλιξη.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον και με την περαιτέρω αύξηση φόρων και εισφορών είναι μάταιο να περιμένει κανείς βελτίωση του κλίματος στην οικονομία. Αντιθέτως θα πρέπει κυβέρνηση και πολίτες να ετοιμαζόμαστε για τα χειρότερα.

Η κυβέρνηση κυρίως αλλά και τα υπόλοιπα κόμματα θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν το μέγεθος των προκλήσεων και κινδύνων που αντιμετωπίζει η χώρα και να δράσουν από κοινού ανάλογα, λέγοντας στην κοινωνία την αλήθεια και για την οικονομία και την προσφυγική-μεταναστευτική κρίση. Αν δεν ξέρουν την αλήθεια για την οικονομία που είναι πιθανόν για τους περισσότερους, λόγω ιδεοληψιών και πελατειακών  δεσμεύσεων να ορίσουν μια εθνική επιτροπή ειδικών  κοινώς αποδεκτή, προκειμένου να βγάλει ένα πόρισμα για το λόγο που  χρεοκόπησε η χώρα και ποιες εναλλακτικές υπάρχουν...

Τα χειρότερα παραμένουν μπροστά, ας κρατάμε τις  ζώνες ασφαλείας δεμένες.

πηγή

Τικ-τακ... Η βόμβα πυροδοτήθηκε

 

Του Κώστα Στούπα 

Το ισχυρό χαρτί με το οποίο η κυβέρνηση προσπαθεί να ανακτήσει τον έλεγχο των προσφυγικών-μεταναστευτικών ροών (της εισβολής, κατ’ άλλους, που επιχειρείται στη χώρα και την Ευρώπη) είναι οι εικόνες της Ειδομένης.

Ενώ στα οργανωμένα κέντρα κράτησης έχει απαγορευτεί η είσοδος των τηλεοπτικών καναλιών, στο λασποκαταυλισμό της Ειδομένης δεν υπάρχει καμιά απαγόρευση.

Η Ελλάδα δεν εμποδίζει τις ροές των προσφύγων-μεταναστών από τα νησιά του Αιγαίου στα Βόρεια σύνορα, η ΠΓΔΜ έχει κλείσει τα σύνορα, το ίδιο και οι υπόλοιπες χώρες του βαλκανικού διαδρόμου, ενώ το ίδιο ετοιμάζονται να πράξουν και η Βουλγαρία με την Αλβανία η οποία συνεπικουρείται από την Ιταλία.

Το μήνυμα είναι σαφές: μείνετε εκεί που είστε δεν υπάρχει δίοδος προς την Ευρώπη.

Αν θα υπάρξει αποτέλεσμα θα το διαπιστώσουμε το προσεχές διάστημα από τον αριθμό των αφίξεων στα νησιά του Ανατολικού και Βόρειου Αιγαίου.

Ένα ερώτημα είναι το θα γίνει αν είναι καλύτερα να είναι κάποιος παρίας στην Ελλάδα που έχει κατά κεφαλήν εισόδημα στα  26.000 δολ. ή στο Ιράκ των 15.000 δολ. ή στο Μαρόκο των 7.800 δολ. ή στο Πακιστάν των 4.700 δολ. ή στο Μπαγκλαντές των 3.400 δολ. ή στο Αφγανιστάν των 1.950 δολ.;  Τα στοιχεία είναι του 2015 που δεν υπάρχει εικόνα για τη Συρία επειδή βρίσκεται σε εμφύλιο. Η Ιορδανία δίπλα είχε το 2015 κατά κεφαλήν ΑΕΠ 11.971 ή Τουρκία 19.698 και η Βουλγαρία που πριν είκοσι χρόνια μας χώριζε χάος 17.926 δολ.

Οι αριθμοί...

Αυτή τη στιγμή υπολογίζεται πως στην Ελλάδα έχουν εγκλωβιστεί περί τις 30-40.000 άτομα, ενώ εκτιμάται πως ο αριθμός αυτός μπορεί να φτάνει στις 150.000.

Τα στατιστικά στοιχεία πάντως δείχνουν πως το 40% περίπου όσων πέρασαν το 2015 δεν ήταν Σύριοι. Ένα σημαντικό επίσης ποσοστό των Σύριων δεν ήταν από περιοχές της Συρίας οι οποίες τους δίνουν το δικαίωμα να εμφανίζονται σαν πρόσφυγες.

Ο πόλεμος στη Συρία χρησιμοποιείται σαν άλλοθι για την εισροή-εισβολή παράτυπων μεταναστών, όπως έχει επιβληθεί να χαρακτηρίζονται όσοι εισέρχονται παράνομα στις χώρες της Δύσης.

Τώρα άρχισαν να καταλαβαίνουν

Η προσφυγική-μεταναστευτική κρίση κατέλαβε την Ελλάδα και την Ευρώπη εξαπίνης. Η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα φέρει ευθύνες γιατί η έκρηξη που παρατηρείται τον τελευταίο χρόνο στις εισροές, κατά ένα σημαντικό μέρος προκλήθηκε από την ανόητη πολιτική των ανοιχτών συνόρων προς της γης τους "κολασμένους", που εφάρμοσε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Ευθύνη φέρει βέβαια και η κα Μέρκελ η οποία με τις εικόνες της υποδοχής που έστειλε σε όλον τον κόσμο αναπτέρωσε τις ελπίδες για μια καλύτερη ζωή ακόμη και αυτών που δεν κατατάσσονται στην κατηγορία των προσφύγων.

Η ευθύνη της  ελληνικής κυβέρνησης έγκειται και στην αδυναμία στοιχειώδους φύλαξης των συνόρων με την έννοια του ελέγχου και της ταυτοποίησης όσων έφταναν στα ελληνικά νησιά. Ο έλεγχος και ο διαχωρισμός προσφύγων και μεταναστών θα λειτουργούσε αποτρεπτικά στην ανεξέλεγκτη αύξηση των ροών.

Επίσης οι δηλώσεις του κ. Καμμένου, την περίοδο της "περήφανης" διαπραγμάτευσης, πως θα γεμίσουμε τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες με τζιχαντιστές, αποτελούν  μνημειώδες στοιχείο πολιτικής ανευθυνότητας και όχι μόνο...

Η προσφυγική μεταναστευτική κρίση αποτελεί πλέον για τη χώρα μας μια βόμβα πάνω στην οποία καθόμαστε και η οποία απειλεί να εκραγεί με επιπτώσεις απροσδιόριστες στις πολιτικές, οικονομικές αλλά και κοινωνικές εξελίξεις.

Η βόμβα της μεταναστευτικής-προσφυγικής κρίσης αποκτά μεγαλύτερη ισχύ αν προστεθεί δίπλα στα ήδη υπάρχοντα προβλήματα της χρεοκοπίας της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας.

Τα βασικά μέτωπα που έχει ανοίξει η προσφυγική-μεταναστευτική κρίση είναι τα εξής:

α) Ο ρόλος της Τουρκίας

Η Τουρκία φαίνεται πως όχι μόνο δεν εμποδίζει τη δραστηριότητα των δουλεμπόρων που μεταφέρουν πρόσφυγες-μετανάστες στα ελληνικά νησιά αλλά τις μεθοδεύει με στόχο την αποδυνάμωση της θέσης της Ελλάδας στην Ε.Ε. αλλά και την άσκηση πιέσεων στην ίδια την Ε.Ε.

Στην Τουρκία αυτήν τη στιγμή βρίσκονται περί τα 2 εκατ. πρόσφυγες ενώ λειτουργεί ως δίοδος για εκατοντάδες χιλιάδες ενδιαφερόμενους από όλον το μουσουλμανικό κυρίως κόσμο, από το Μαρόκο, μέχρι το Πακιστάν και το Αφγανιστάν. Το μεταναστευτικό έχει αναβαθμίσει το ρόλο της Τουρκίας η οποία αντιμετωπίζει μια σειρά προβλήματα σε σχέση με Κούρδους, Ιράν, Ρωσία κλπ.

Η Ελλάδα με την αδυναμία να ελέγχει τα σύνορά της επέτρεψε στην Τουρκία να αναβαθμίσει το ρόλο της, εκβιάζοντας τη στήριξη της Δύσης και αναβαπτίζοντας τις βλέψεις και επιδιώξεις της για τη δημιουργία γκρίζων ζωνών και συγκυριαρχίας στο Αιγαίο.

Η αδυναμία ελέγχου στα σύνορα της Ελλάδας οφείλεται και στη διάλυση που παρουσιάζει η κρατική μηχανή λόγω της έντονης κομματικοποίησης που επιχειρεί η κυβέρνηση, αλλά και λόγω των αριστερίστικων ιδεολογικών αυταπατών του ΣΥΡΙΖΑ. Προβλήματα αποδοτικότητας της κρατικής μηχανής υπήρχαν και παλιότερα λόγω της πελατειακής διάρθρωσης του δημοσίου, τον τελευταίο χρόνο όμως η διάλυση είναι ολοκληρωτική.

β) Δημόσια και Εθνική Ασφάλεια

Κανείς δεν μπορεί να υπολογίσει αν και πότε θα ανακοπούν οι ροές προσφύγων μεταναστών προς την Ελλάδα. Αυτό σημαίνει πως κανείς δεν ξέρει πόσοι πρόσφυγες ή μετανάστες θα εγκλωβιστούν στην Ελλάδα.

Η δημιουργία δεκάδων hot spots στην ελληνική επικράτεια, όπου θα φιλοξενούνται εκτός από πρόσφυγες, μετανάστες και κάθε καρυδιάς καρύδι από την ευρύτερη περιοχή του μουσουλμανικού τόξου, ενέχει κινδύνους δημιουργίας ανεξέλεγκτων εστιών εγκληματικών και τρομοκρατικών δραστηριοτήτων.

Όσοι είναι πρόσφυγες, και δη οικογένειες που δικαιούνται την προστασία, αποτελούν ένα μέρος του συνόλου όσων έχουν φτάσει και εγκλωβιστεί στη χώρα μας. Μεταξύ αυτών υπάρχουν στοιχεία που εύκολα θα μπορούσαν να μεταπηδήσουν εξ ανάγκης ή αποτελούν ήδη πυρήνες τρομοκρατικών και εγκληματικών δραστηριοτήτων.

Είναι θέμα χρόνου να εκδηλωθούν τέτοιες δραστηριότητες. Αν επιχειρηθεί να ασκηθεί έλεγχος τα στοιχεία αυτά θα εξαφανιστούν από τους καταυλισμούς και ο εντοπισμός τους θα γίνει ιδιαίτερα δύσκολος.

Κάποιοι θεωρούν πως όπως τα καταφέραμε παλιότερα να ενσωματώσουμε μερικές εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες από τα Βαλκάνια και την Ανατολική Ευρώπη, έτσι θα καταφέρουμε και τώρα.

Δεν λαμβάνουν υπόψη τρία στοιχεία. Οι μετανάστες παλιότερα ήταν από τα Βαλκάνια και την Αν. Ευρώπη και άρα είχαν τα ίδια βασικά αξιακά και πολιτισμικά χαρακτηριστικά με εμάς. Τώρα προέρχονται από χώρες με εντελώς διαφορετικές και εχθρικές προς τις δικές μας συνήθειες.

Οι μετανάστες παλιότερα έφταναν σταδιακά και απορροφήθηκαν ομαλά από τον κοινωνικό ιστό. Τώρα έρχονται μαζικά και συγκροτούν κλειστές κοινότητες.

Παλιότερα η ελληνική οικονομία ήταν σε καλύτερη κατάσταση και έδινε μεροκάματα. Τώρα με την ανεργία στο 25% τα πράγματα είναι διαφορετικά.

γ) Υγεία

Οι δύσκολες συνθήκες διαβίωσης επί μακρόν, έστω και σε οργανωμένους καταυλισμούς, είναι θέμα χρόνου να δημιουργήσουν εστίες επιδημιών. Οι καταυλισμοί δεν διαθέτουν τις ανάλογες εγκαταστάσεις υγιεινής ούτε είναι εύκολο να δημιουργηθούν αυτές.

Οι πληροφορίες από τον οργανωμένο καταυλισμό από τους εθελοντές που βοηθούν τους πρόσφυγες είναι τρομακτικές.

δ) Κοινωνικές και πολιτικές αντιδράσεις

Η πιθανότητα να προκύψουν εγκληματικές δραστηριότητες γύρω από τους καταυλισμούς ή κρούσματα επιδημιών είναι ιδιαίτερα αυξημένη. Ακόμη και άτομα που δεν έχουν πρόθεση για εγκληματικές δραστηριότητες κάτω από δύσκολες συνθήκες στέρησης ή υπό το κράτος της αγελαίας συμπεριφοράς μπορεί να καταφύγουν σε τέτοιες. Ήδη, στο Ελληνικό παρατηρούνται τέτοια γεγονότα.

Αν και όταν συμβούν τέτοια επαναλαμβανόμενα περιστατικά το πλέον πιθανό είναι η κοινή γνώμη, που μέχρι τώρα δείχνει αξιομνημόνευτη ανθρωπιά, να αναπτύξει εχθρικές και ρατσιστικές συμπεριφορές απέναντι στους ξένους συλλήβδην...

Η αύξηση των ακραίων ρατσιστικών αντανακλαστικών θα μπορούσε να επιφέρει αλλαγές στους πολιτικούς συσχετισμούς με την ενδυνάμωση συγκεκριμένων τόξων του πολιτικού κύκλου.

ε) Οικονομία...

Η προσθήκη του προσφυγικού μεταναστευτικού προβλήματος στα πολλά προβλήματα που αντιμετωπίζει η ελληνική οικονομία αυξάνει το ήδη αρνητικό κλίμα για επενδύσεις και επανάκαμψη της εμπιστοσύνης.

Ευκαιριακά και περιστασιακά οι πρόσφυγες δημιουργούν εισόδημα για κάποιες κατηγορίες δραστηριοτήτων.  Η παρουσία της Frontex και των μη κυβερνητικών οργανώσεων έχει δημιουργήσει ροές εισοδήματος σε κάποια νησιά του Αιγαίου. Οι επιδοτήσεις που λαμβάνουν οι πρόσφυγες από τον ΟΗΕ δημιουργούν εισόδημα για ιδιοκτήτες ακινήτων και άλλους κρίκους σίτισης, ένδυσης κλπ της οικονομικής αλυσίδας.

Η μείωση του τουρισμού όμως στα συγκεκριμένα νησιά αλλά και στο σύνολο της επικράτειας θα είναι μεγαλύτερη.

Η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα χάρη στις ιδεολογικές αγκυλώσεις και την ανεπάρκεια διαχείρισης και  έγκαιρης κατανόησης των συνεπειών έχει καταφέρει να διογκώσει υπερβολικά ένα πρόβλημα που προϋπήρχε και επωαζόταν.  Το προσφυγικό – μεταναστευτικό θα μπορούσε να αναδειχτεί σε αιτία ανεξέλεγκτων εξελίξεων στο εσωτερικό, την περαιτέρω διεθνή απομόνωση της χώρας, αλλά και εθνικές απώλειες στο Αιγαίο.

Η αδυναμία κατανόησης των δεδομένων σε συνδυασμό με την  παροιμιώδη ανικανότητα στοιχειώδους διαχείρισης, τις ιδεολογικές αγκυλώσεις και την επίδειξη ενός επιφανειακού σχεδόν κατ’ επάγγελμα ανθρωπισμού έχουν δημιουργήσει ένα τεράστιο πρόβλημα που μπορεί να αποδειχτεί σύντομα καθοριστικό τόσο για το μέλλον της κυβέρνησης όσο και της χώρας.

capital