Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα καλοκαίρι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα καλοκαίρι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 2 Αυγούστου 2015

Τα φρέσκα του Αυγούστου

Ο τελευταίος μήνας του καλοκαιριού δεν υστερεί σε νοστιμιά και ποικιλία από τους δύο που προηγήθηκαν και συνεχίζει να φέρνει ολόφρεσκα φρούτα, λαχανικά και ψάρια στο τραπέζι μας. Ας δούμε τι αγοράζουμε αυτό το μήνα, περιμένοντας το θέρος…
Φρούτα
shutterstock_56950351
Στο καλάθι μπαίνουν:
* Σύκα
* Καρπούζια
* Πεπόνια
* Ροδάκινα
* Βερίκοκα
* Δαμάσκηνα
Στα ράφια του μανάβη υπάρχουν ακόμη:
* Νεκταρίνια
* Κεράσια
* Βανίλιες
* Κορόμηλα
* Βύσσινα

shutterstock_282958298
Τώρα βρίσκουμε και τα πρώτα:
* Σταφύλια
* Αχλάδια
* Φραγκόσυκα

Λαχανικά
shutterstock_196351526
Στη “χρυσή” εποχή τους είναι:
* Ντομάτες
* Αγγούρια
* Κολοκύθια
* Πιπεριές
* Μελιτζάνες
* Μπάμιες
* Αμπελοφάσουλα
* Πατάτες 

Στα ράφια υπάρχουν ακόμη πράσινα φασολάκια
Χόρτα και μυρωδικά να βάλω;
Kritamο
* Βλίτα
* Γλιστρίδα
* Αλμύρα
* Αρμυρήθρα
* Κρίταμο
* Βασιλικός
* Δυόσμος

… και ο κολιός τον Αύγουστο
iStock_000007263614Medium
Από τον ψαρά παίρνουμε αυτό το μήνα:
* Κολιούς
* Αθερίνες
* Σαρδέλες
* Κουτσομούρες
* Σκάρους
* Ζαργάνες
* Φρίσσες
* Παλαμίδες
* Λαβράκια
* Σκουμπριά
* Μύδια
* Γυαλιστερές

shutterstock_215836876
πηγή

Ασπρόμαυρα καλοκαίρια μιας άλλης εποχής!


Μπορεί να έχει αλλάξει πλέον η εικόνα για το καλοκαίρι και οι φωτογραφίες μας να έχουν αποκτήσει χρώμα, ωστόσο ο πυρήνας της διασκέδασης κάθε καλοκαιριού παραμένει ο ίδιος εδώ και δεκαετίες: στιγμές γεμάτες δροσιά και παιχνίδια κάτω από τον ήλιο. Όπως μας δείχνουν και αυτές οι φωτογραφίες που τραβήχτηκαν κατά την περίοδο 1900-1970, δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να συγκριθεί με τη μοναδική εμπειρία του να πηδάς στο νερό και να πλατσουρίζεις για ώρες στη θάλασσα με τους φίλους σου. Χωρίς έγνοιες, χωρίς σκοτούρες – ειδικά αν είσαι παιδί!
Γαλλία 1909
perierga.gr - Ασπρόμαυρα καλοκαίρια μιας άλλης εποχής!
Αμερική, γύρω στο 1945
perierga.gr - Ασπρόμαυρα καλοκαίρια μιας άλλης εποχής!
Αμερική, γύρω στο 1905
perierga.gr - Ασπρόμαυρα καλοκαίρια μιας άλλης εποχής!
6 Ιουνίου 1925, στον ποταμό Τάμεση
perierga.gr - Ασπρόμαυρα καλοκαίρια μιας άλλης εποχής!
Γερμανία, 1927
perierga.gr - Ασπρόμαυρα καλοκαίρια μιας άλλης εποχής!
Wannsee, Γερμανία 1929
perierga.gr - Ασπρόμαυρα καλοκαίρια μιας άλλης εποχής!
Αυστρία, γύρω στο 1930
perierga.gr - Ασπρόμαυρα καλοκαίρια μιας άλλης εποχής!
Λονδίνο, 10 Αυγούστου 1932
perierga.gr - Ασπρόμαυρα καλοκαίρια μιας άλλης εποχής!
Πάρκο Volkspark , Βερολίνο 1932
perierga.gr - Ασπρόμαυρα καλοκαίρια μιας άλλης εποχής!
Καπιτώλιο, Ουάσιγκτον, γύρω στο 1935
perierga.gr - Ασπρόμαυρα καλοκαίρια μιας άλλης εποχής!
Νέα Υόρκη, 19 Ιουλίου 1937
perierga.gr - Ασπρόμαυρα καλοκαίρια μιας άλλης εποχής!
Σηκουάνας, Γαλλία, 7 Αυγούστου 1937
perierga.gr - Ασπρόμαυρα καλοκαίρια μιας άλλης εποχής!
Νότιο Χάρλεμ, Νέα Υόρκη, 8 Αυγούστου 1937
perierga.gr - Ασπρόμαυρα καλοκαίρια μιας άλλης εποχής!
Φωτογραφία του 1947
perierga.gr - Ασπρόμαυρα καλοκαίρια μιας άλλης εποχής!
Φωτογραφία του 1950
perierga.gr - Ασπρόμαυρα καλοκαίρια μιας άλλης εποχής!
Νέα Υόρκη, 30 Ιουλίου 1952
perierga.gr - Ασπρόμαυρα καλοκαίρια μιας άλλης εποχής!
Νέα Υόρκη, 17 Ιουλίου 1954
perierga.gr - Ασπρόμαυρα καλοκαίρια μιας άλλης εποχής!
Τάμεσης, Λονδίνο, 31 Αυγούστου 1955
perierga.gr - Ασπρόμαυρα καλοκαίρια μιας άλλης εποχής!
Φωτογραφία του 1955
perierga.gr - Ασπρόμαυρα καλοκαίρια μιας άλλης εποχής!
Παραλία Shanklin, Νήσος Γουάιτ, Αγγλία, Ιούλιος 1956
perierga.gr - Ασπρόμαυρα καλοκαίρια μιας άλλης εποχής!
πηγή

Πέμπτη 28 Αυγούστου 2014

Η μόδα του μπουγελώματος και της καταναλωτικής πορνείας…





Μία νέα καλοκαιριάτικη μόδα ξαπλώθηκε σαν επιδημία, για να σπάσει την …ανία και την …πλήξη της ΦΡΙΚΗΣ του 4ου Ράιχ: Το μπουγέλωμα…
Είναι και αυτή η νόσος ένα από τα συμπτώματα της …ανίας και της …πλήξης της βαρβαρότητας: Είναι ένα από τα «ιδεώδη» της εποχής μας, της Νέας αυτής Εποχής…

Πιο άλλο προσφορότερο υπερθέαμα θα μπορούσε να εφευρεθεί από το μπουγέλωμα των σταρ και των ειδώλων αυτού του κόσμου της σήψης και των κοπράνων;

Ενός κόσμου όπου η σκέψη τον κουράζει, τα δυνατά πάθη τον αγανακτούν, που περιφρονεί τον αγώνα, που βλέπει τον συναισθηματικό κόσμο σαν άχρηστη πολυτέλεια, που δεν χρειάζεται παρά κάπου κάπου κάποιο ξώδερμο και επιπόλαιο ερεθισμό για να σκοτώνει την ανία και να του ξυπνάει τις ναρκωμένες ζωικές αισθήσεις…

Ποιο άλλο προσφορότερο δόλωμα θα μπορούσε να εφευρεθεί, σε μια τέτοια κτηνώδη εποχή όπου κυριαρχούν τα «τέρατα» της ανοησίας και της διαστροφής, από την τελετουργική λαγνεία των μπουγελωμάτων και του σκανδαλοθηρικού γυμνού των ποικίλων κοπράνων και πορνών του θεάματος;

Από τη μια μας δολοφονούν χωρίς ΕΛΕΟΣ, κατασπαράζουν, ακόμα και αφανίζουν, κοινωνίες και λαούς, ΚΑΙ από την άλλη μας σερβίρουν μπουγελώματα, τα κουτσομπολιά και τα γυμνά της τηλεοπτικής πορνείας: Των κοπράνων της τηλεθέασης…

Και σ’ αυτό το νοσηρό παιχνίδι της τηλεοπτικής κοπριάς έχουν μπει, με υπερβάλλοντα ζήλο, πολλά δημοσιογραφικά ιστολόγια: Το αναπαράγουν στο πολλαπλάσιο…

Ανοίξτε οποιοδήποτε δημοσιογραφικό ιστολόγιο και θα το διαπιστώσετε: ΟΛΑ είναι κατακλυσμένα από «τσόντες» της πορνογραφικής σκανδαλοθηρίας, από γυμνά και κουτσομπολιά της τηλεκοπριάς…

Ένας ανελέητος βομβαρδισμός από οφθαλμοπορνικές καθηλώσεις: Μια παραγωγή και κατανάλωση σκανδαλοθηρικών γυμνών (ιδιαίτερα γυναικείων), ένα ΚΑΘΟΛΙΚΟ στριπτίζ των κοπράνων του θεάματος, με τις ανάλογες «καυτές» λεζάντες…


Στην ίδια λογική κινούνται και τα θεάματα των μπουγελωμάτων: Στημένες διαφημιστικές σκηνοθεσίες των ειδώλων της σαπίλας και ταυτόχρονα καταναλωτική λαγνεία νάρκωσης…

Έτσι το μπουγέλωμα,
από ένα αθώο παιχνίδι της νεανικής ζωντάνιας και ανταρσίας, κατάντησε στοιχείο του χολιγουντιανού θεάματος και διαφήμισης των κοπράνων αυτού του θεάματος…

Ταυτόχρονα και συστατικό στοιχείο της καθεστωτικής «δημοσιογραφίας»: Στοιχείο υποκατάστασης και κάλυψης της ανούσιας θεματογραφίας και της κούφιας πεζολογίας της, όπως και οι πορνογραφικές εικόνες…

Να, γιατί αυτή η «δημοσιογραφία» αποτελεί το συστατικό στοιχείο της κανιβαλικής βιομηχανίας του θεάματος, μια χοάνη κι αυτή πολτοποίησης της Σκέψης, της καλλιτεχνικής δημιουργίας και της αισθητικής, με στόχο: Τη δηλητηρίαση, τη χειραγώγηση και την εξόντωση της Γλώσσας, και της Συνείδησης, του μυαλού και της καρδιάς…

Βρίσκεται κι αυτή μέσα στο «χορό» των νεοταξικών «τεράτων» που μας πολιορκούν, ξερνώντας όλες τις πολύμορφες και πολύχρωμες διαστροφές του νεοταξικού «πολιτισμού»: Ναρκωτικά, ψυχοφάρμακα, νοσηρή διασκέδαση κατανάλωσης ποτών, ήχων και φώτων, διαστροφικά θεάματα όλων των ποικιλιών και ακαθαρσιών, ένας πνιγηρός και καρκινώδης εμπορικός ιστός…

Μια «δημοσιογραφία» που αναπαράγει και ανακυκλώνει όλα τα διαβρωτικά νοσήματα και τις πνιγηρές αναθυμιάσεις του «πολιτισμού» του χρήματος και του πλανητικού ΦΑΣΙΣΜΟΥ…


πηγή 

Δευτέρα 25 Αυγούστου 2014

Γιατί αγαπάμε το ελεύθερο κάμπινγκ (και ας είναι παράνομο)

Μπορεί να είναι... παράνομο, έχει όμως μεγάλη γοητεία και ομορφιές για αυτούς που το έχουν ζήσει. Η επαφή με τη φύση, η πρώτη βουτιά το πρωί όταν καίει ο ήλιος, τα μαγευτικά χρώματα του απογεύματος, τα αυτοσχέδια μαγειρέματα και οι παρέες που σχηματίζονται αυθόρμητα γύρω από τη φωτιά, είναι μερικοί μόνο από τους λόγους που πολλοί άνθρωποι αγαπάνε και προτιμούν αυτό το είδος διακοπών.
Πέρα από τη μαγευτική εμπειρία που προσφέρει, την αίσθηση ελευθερίας και την "ταλαιπωρία" που μας θυμίζει πολλές φορές ότι τελικά δεν έχουμε τόσα πράγματα ανάγκη και μπορούμε να ζήσουμε χωρίς τον καταναλωτικό παροξυσμό που μας πιάνει στην πόλη, υπάρχει και ένα ακόμα σημαντικό επιχείρημα, το οποίο αυτή την περίοδο ευσταθεί ακόμα περισσότερο.
Μπορεί να φαντάζει... άχαρο και να μην περιγράφει την ομορφιά αυτής της επιλογής, ωστόσο το ελεύθερο κάμπινγκ είναι ένα από τα λίγα πράγματα που παραμένουν δωρεάν. Στην Ελλάδα της εποχής αυτής, με εκατομμύρια νέους άνεργους και ανθρώπους που δεν έχουν την πολυτέλεια να κάνουν ούτε πέντε μέρες διακοπές λόγω οικονομικών δυσκολιών, είναι σχεδόν παράλογο να διώκεται η ελεύθερη κατασκήνωση.
ελεύθερο κάμπινγκ
"Για την προστασία του περιβάλλοντος» είναι η επίσημη αιτιολογία. Και όμως στις περισσότερες παραλίες που αποτελούν καταφύγιο των ελεύθερων κατασκηνωτών, υπάρχουν αυστηροί κανόνες (άτυποι που όμως τηρούνται) για την προστασία της φυσικής ομορφιάς του τοπίου. Η κάθε παρέα έχει τις δικές της σακούλες για τα σκουπίδια, τα δικά της μπουκαλάκια για τα αποτσίγαρα, ενώ γίνονται συστάσεις σε αυτούς που δεν τηρούν τους κανόνες καθαριότητας. Από την άλλη πλευρά, σε αρκετές οργανωμένες παραλίες είναι συνηθισμένο φαινόμενο τα σκουπίδια και τα αποτσίγαρα να βρίσκονται παντού και να δημιουργούν μία κατάσταση σχεδόν ανυπόφορη. Επομένως, αυτό το επιχείρημα περί "προστασίας του περιβάλλοντος" δεν ευσταθεί απόλυτα. Και ακόμα πόσο "φιλικές" είναι προς το περιβάλλον και την ομορφιά του κάθε τοπίου, οι δεκάδες ξαπλώστρες και ομπρέλες, oι καφετέριες που βρίσκονται ακόμα και πάνω στην αμμουδιά και όλη η κακογουστιά που συνήθως τις συνοδεύει; Σε ένα πλαίσιο διάλυσης της ομορφιάς των ακτών μας, οι ελεύθεροι κατασκηνωτές που συγκεντρώνονται συνήθως σε συγκεκριμένες παραλίες, είναι μάλλον το λιγότερο κακό.
Ένας ακόμα λόγος που οι τοπικές κοινωνίες θεωρούν ανεπιθύμητη την ελεύθερη κατασκήνωση, είναι η αποδυνάμωση των τοπικών επιχειρήσεων (ξενοδοχείων, οργανωμένων κάμπινγκ και μαγαζιών). Και αυτό το επιχείρημα όμως έχει αρκετές τρύπες εάν το σκεφτεί κανένας πιο προσεκτικά. Οι τιμές δυστυχώς δεν έχουν πέσει όσο θα έπρεπε σύμφωνα με την εποχή, επομένως οι περισσότεροι απλώς δεν θα επισκέπτονταν ποτέ ένα νησί ή μία άλλη περιοχή της Ελλάδας εάν έπρεπε να πληρώσουν υποχρεωτικά γύρω στα 20- 50 ευρώ την ημέρα για τη διαμονή τους. Επιπλέον, είναι λάθος ότι δεν ενισχύεται η τοπική οικονομία. Τρόφιμα, είδη υγειεινής, ποτά, είδη κάμπινγκ και πολλά ακόμα προϊόντα, είναι αυτά που έχουν ανάγκη σε καθημερινή βάση οι κατασκηνωτές και σχεδόν πάντα τα αγοράζουν από τις τοπικές επιχειρήσεις.
Παρ' όλα αυτά το ελεύθερο κάμπινγκ παραμένει παράνομο και σχεδόν κάθε χρόνο καταγράφονται περιστατικά εισβολής της αστυνομίας στον χώρο μιας ελεύθερης κατασκήνωσης (τέτοια περιστατικά σημειώθηκαν φέτος στο Αγκίστρι και στη Σαμοθράκη). Βάσει του νόμου 2160/1993 απαγορεύεται η «εγκατάσταση σκηνών ή στάθμευση τροχόσπιτων σε αρχαιολογικούς χώρους, αιγιαλούς, παραλίες, παρυφές δημόσιων δασών, και εν γένει κοινόχρηστους χώρους». Ο ίδιος νόμος προβλέπει αυτόφωρο, τρεις μήνες εξαγοράσιμη ποινή φυλάκισης ή/και χρηματική ποινή, καθώς και 150 ευρώ για το πρόστιμο που εισπράττει επιτόπου ο δήμος ή η κοινότητα.
ελεύθερο κάμπινγκ
Και μία ιστορία που δείχνει πως τα πράγματα ακολουθούν καμιά φορά τη λογική του παραλόγου. Σε μία ταβέρνα νησιού που αποτελεί κάθε χρόνο θέλγητρο για εκατοντάδες ελεύθερους κατασκηνωτές, έτυχε να ακούσουμε μία συζήτηση ανάμεσα σε δημοτικούς συμβούλους που γνώριζαν πως σύντομα θα εμφανιστεί η αστυνομία για να κόψει πρόστιμα. Και προσπαθώντας να μαζέψουν έναν από τους πιο "απείθαρχους" δικούς τους που είχε στήσει τη σκηνή του σε μία παραδεισένια καβάντζα στην παραλία του είπαν: "Τις επόμενες μέρες θα έρθει η αστυνομία. Κοίτα να σοβαρευτείς και να ξεστήσεις μην σε πιάσουν και εσένα και γίνουμε ρεζίλι των σκυλιών"....

πηγή 

Τετάρτη 13 Αυγούστου 2014

Στην Κατούνα ο πολιτισμός άργησε μια μέρα!

http://static.pblogs.gr/f/270704-waiting_for_summer_by_P0RG.jpg




Κάνοντας μια βόλτα αυτές τις ημέρες στα χωριά του δήμου μας, αλλά και της επαρχίας Ξηρομέρου γενικότερα, διαπιστώνει κανείς την πληθώρα των πολιτιστικών εκδηλώσεων, που οργανώνονται από τοπικούς συλλόγους και φορείς. Αθλητικές εκδηλώσεις, παιχνίδια, εικαστικές εκθέσεις, χορευτικά, μουσικές, ακόμα και φαγητά (σε κάποιες περιπτώσεις, δυστυχώς αρτύσιμα σε περίοδο νηστείας) και άλλες δράσεις, οι οποίες ζωντανεύουν την έννοια της συλλογικότητας και της προσφοράς, συγκεντρώνουν τον κόσμο σε πλατείες και νοσταλγικά θυμίζουν την πολύπαθη ελληνική επαρχία, όταν έσφυζε από ζωή πριν την έκρηξη του φαινομένου της αστυφιλίας. Αλλά και για όσους δεν είχαν την δυνατότητα να επισκεφθούν τις εκδηλώσεις αυτές, αρκεί μια ματιά στα τοπικά blogs για να καταλάβουν τι διαδραματίζεται στην περιοχή μας αυτές τις αυγουστιάτικες ημέρες.
            Ασφαλώς και δεν περιμένουμε τις πολιτιστικές εκδηλώσεις για να νιώσουμε Δεκαπενταύγουστο! Ο μήνας Αύγουστος είναι άρρηκτα συνδεδεμένος στην συνείδηση κάθε Ορθόδοξου Χριστιανού, με την Παναγία μας. Σε αυτή την Κυρία Θεοτόκο αφιερώνουμε τον πιο όμορφο μήνα του χρόνου, γιατί αυτή είναι η αιτία όλων των χαρών μας κατά τον Άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή. Όμως, συνηθίζεται  την περίοδο αυτή να λαμβάνουν χώρα και διάφορα πολιτιστικά δρώμενα.
            Η Κατούνα μας, δυστυχώς, είναι φέτος ουραγός στην πολιτιστική κίνηση και πραγματικά είναι απορίας άξιο! Που είναι όλοι εκείνοι οι σύλλογοι και οι φορείς, οι οποίοι παλαιότερα και μέχρι πριν λίγους μήνες οργάνωναν «φαντασμαγορικές» φιέστες, με λάβαρα φωτογραφίες δημοσίων προσώπων, χάριν αστεϊσμού; Που είναι αυτοί που φωτογραφίζονταν δίπλα σε θράκες με σουβλάκια και που έκοβαν με μεγάλα μαχαίρια τα ψωμιά; Οι κάμερες, οι μπάντες, τα στρας, οι φωνές, οι χαρές, ο οχετός φωτοκιτσαριάς και ο αυτειδωλισμός; Όλα έσβησαν λες και πάτησες το OFF.
Αντιλαμβάνομαι την οικονομική δυσπραγία ελλείψει πόρων στα ταμεία των συλλόγων και των σωματείων, αλλά όποιος πραγματικά θέλει να προσφέρει βρίσκει τρόπο. Επιστρατεύεται ακόμα και την ιδιωτική πρωτοβουλία, η οποία ιστορικά στον ελλαδικό χώρο έχει συνεισφέρει τα μέγιστα! Εξάλλου, δεν κοστίζει να βάλεις μικρά παιδιά στην πλατεία να παρουσιάσουν μερικούς χορούς ή γυναίκες να στήσουν ένα τραπέζι με ντόπια εδέσματα. Είναι πιο εποικοδομητικό για την προσωπικότητά τους, από το να μεταμφιέζονται σε προκλητικές νοσοκόμες και αρκούδια!
            Φωτεινή εξαίρεση αποτελεί ο Αθλητικός και Μορφωτικός Σύλλογος Μεδεών Kατούνας, του οποίου τα παιδιά ταπεινά και ήσυχα, όπως πάντα, οργανώνουν μια μουσική βραδιά στην πλατεία της Κατούνας. Και είναι αξιέπαινη η προσπάθειά των διοργανωτών, διότι χωρίς πόρους προσπαθούν να βοηθήσουν την ομάδα τους και το χωριό τους, συλλογικά και όχι για αυτοπροβολή.
Και του χρόνου!

katouna koupepe

Κυριακή 10 Αυγούστου 2014

Ζάκυνθος: Πώς ένα ναυάγιο... ανεβάζει στον (τουριστικό) αφρό το νησί του Σολωμού και του αγίου Διονυσίου

 http://seretistravel.gr/wp-content/uploads/destination_photo1/zakynthos-navagio-small.jpg

Με «όπλο» τη μαγευτική αμμουδιά του Ναυαγίου, που... υποχρέωσε την ηλεκτρονική εφημερίδα Huffington Post να υποκλιθεί στο μεγαλείο του, χαρίζοντάς του τον τίτλο της «πιο όμορφης παραλίας της Ελλάδας, άρα και του κόσμου», η Ζάκυνθος διεκδικεί κάθε χρόνο συνεχώς μεγαλύτερο μερίδιο στην παγκόσμια τουριστική πίτα και κερδίζει -μάλλον εύκολα- μια θέση στα μεγάλα καλοκαιρινά αφιερώματα ξένων εντύπων, τηλεοπτικών σταθμών και ιστοσελίδων. Οπως λέει η πρόεδρος του Συλλόγου Ξενοδόχων Λαγανά Χριστίνα Τετράδη, οι αφίξεις στο αεροδρόμιο του νησιού αυξήθηκαν κατά 18,09% τον φετινό Ιούλιο, ενώ συνολικά για το επτάμηνο η αύξηση ανέρχεται σε 18,75%: «Η Βρετανία -η κύρια αγορά μας- παρουσιάζει αύξηση 10,89%, ενώ η Ιταλία της τάξεως του 71,62%».

Οι επισκέπτες του νησιού, ευλογημένου από τον άγιο Διονύσιο, δηλώνουν μαγεμένοι από τις καταπράσινες (και εύφορες) πλαγιές, τις εκατοντάδες εκκλησίες και τις γαλάζιες ακρογιαλιές που φιλοξενούν τις σπάνιες χελώνες Caretta-Caretta.

Και αν το Ναυάγιο «ευθύνεται» για το μεγαλύτερο μέρος της... δόξας της, η πατρίδα του Διονυσίου Σολωμού, το τρίτο μεγαλύτερο νησί του Ιονίου, κρύβει μυστικά, εικόνες και μυρωδιές σχεδόν σε κάθε γωνιά της. Ξεκινώντας από την εκκλησία του Αγίου Διονυσίου, πολιούχου του νησιού, όπου χιλιάδες προσκυνητές σπεύδουν κάθε χρόνο να προσκυνήσουν το σκήνωμά του, συνεχίζοντας την περιπλάνηση στην πόλη της Ζακύνθου, στην πλατεία Σολωμού, στη Στράτα Μαρίνα (όπως λένε οι ντόπιοι τον παραλιακό δρόμο), στην εκκλησία της Φανερωμένης και στον Ναό του Αγίου Νικολάου, που χτίστηκε το 1561, οι επισκέπτες βλέπουν τη βενετσιάνικη φινέτσα να παντρεύεται με την τοπική παράδοση.

Το κάστρο της Μπόχαλης είναι ένα «μπαλκόνι» με εκπληκτική θέα στο Ιόνιο, ενώ στη διαδρομή προς τη λίμνη Κερίου, που παρουσιάζει μεγάλο επιστημονικό ενδιαφέρον, ξεφυτρώνουν δεκάδες παραλίες (Βασιλικός, Λαγανάς, Τσιλιβί, Μπανάνα, Γέρακας, Δάφνη κ.λπ.), όπως επίσης και το Μαραθονήσι, γνωστό και ως «νησάκι της χελώνας».
Στα βόρεια του νησιού, αφήνοντας πίσω τον Μακρύ Γιαλό και την παραλία Ξύγκια με τα ιαματικά νερά που μυρίζουν θειάφι, περιμένουν οι εντυπωσιακές Γαλάζιες Σπηλιές, ενώ πάνω από το Ναυάγιο έχει τοποθετηθεί ειδική εξέδρα ώστε οι τουρίστες που φτάνουν στο σημείο με αυτοκίνητο να μπορούν να θαυμάσουν τη θέα που κόβει την ανάσα και να φωτογραφηθούν με φόντο το... σήμα κατατεθέν της Ζακύνθου.


Σήμα κατατεθέν το κουφάρι του «τσιγαράδικου» 



 Οι τουρίστες (κάτω) φτάνουν με πλοιάρια στην ακτή του ναυαγίου και απολαμβάνουν τα καταγάλανα νερά


Μια... παραξενιά της φύσης, που δημιούργησε μια παραλία με λευκή άμμο στην αγκαλιά ενός απόκρημνου βράχου, και ένα ναυτικό ατύχημα με «πρωταγωνιστή» έναν Κεφαλλονίτη καπετάνιο, που μετέφερε λαθραία τσιγάρα από την Τουρκία, γέννησαν μία από τις πιο διάσημες και πολυφωτογραφημένες παραλίες του πλανήτη, στα βορειοδυτικά της Ζακύνθου.
Η πρόσβαση στην παραλία του Αγίου Γεωργίου -από το ομώνυμο Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου των Κρημνών- γίνεται μόνο με σκάφος. Σήμερα ακούει στο όνομα Ναυάγιο και με ατού τα πεντακάθαρα νερά της και το σκουριασμένο σκαρί που ξέβρασαν το 1982 τα κύματα στη μέση της αμμουδιάς προσελκύει κάθε χρόνο χιλιάδες επισκέπτες από όλο τον κόσμο.



«Στενές επαφές» με τις χελώνες Carreta-Carreta






Τουρίστες από πλοιάρια προσπαθούν να δουν από κοντά και να φωτογραφίσουν τις πανέμορφες χελώνες Caretta-Caretta που ζουν στον κόλπο του Λαγανά, ένα από τα σημαντικότερα καταφύγια της προστατευόμενης χελώνας στη Μεσόγειο


Στον κόλπο του Λαγανά, που αποτελεί τη σημαντικότερη περιοχή ωοτοκίας της Caretta-Caretta στη Μεσόγειο, φτάνουν καθημερινά τους καλοκαιρινούς μήνες δεκάδες καΐκια με τουρίστες που θέλουν να «γνωρίσουν» τις χελώνες, να κολυμπήσουν κοντά τους και να τις φωτογραφίσουν στο φυσικό περιβάλλον τους.
Οι υπεύθυνοι τουριστικών γραφείων που διοργανώνουν εκδρομές στα... στέκια των Caretta-Caretta είναι, μάλιστα, τόσο σίγουροι ότι θα τις εντοπίσουν, που σε αρκετές περιπτώσεις διαβεβαιώνουν τους τουρίστες ότι, αν δεν συναντήσουν χελώνες, θα πάρουν τα χρήματά τους πίσω! Στην περιοχή του Λαγανά υπάρχουν έξι παραλίες ωοτοκίας (Μαραθονήσι, Ανατολικός Λαγανάς, Καλαμάκι, Σεκάνια, Δάφνη και Γέρακας), συνολικού μήκους 5,5 χιλιομέτρων.


Εξερευνητικές βουτιές στις Γαλάζιες σπηλιές






Τουρίστες μέσα σε βάρκες επισκέπτονται τις περίφημες Γαλάζιες Σπηλιές, στο βόρειο τμήμα της Ζακύνθου, και απολαμβάνουν μια αξέχαστη εμπειρία: να κολυμπήσουν στα βαθυγάλαζα νερά τους (κάτω)


Οι περίφημες Γαλάζιες Σπηλιές, που ανακαλύφθηκαν το 1897, βρίσκονται στο «κεφάλι» του νησιού και θεωρούνται ένα από τα κορυφαία αξιοθέατα της Ζακύνθου. Οι ιδιότυποι γεωλογικοί σχηματισμοί, που έχουν δημιουργήσει μια σειρά από σπήλαια, ξεκινούν από την περιοχή του Αγίου Νικολάου και φτάνουν ως το ακρωτήριο Σκινάρι. Η περιοχή οφείλει το όνομά της στο εκπληκτικό γαλάζιο χρώμα που αποκτά το νερό από τις αντανακλάσεις του ηλίου και θεωρείται ιδανική για καταδύσεις.
Τα μικρά τουριστικά σκάφη που ξεκινούν από διάφορα σημεία του νησιού δίνουν στους επισκέπτες την ευκαιρία να εξερευνήσουν τις σπηλιές και να κολυμπήσουν στα βαθιά κρυστάλλινα νερά τους.

πηγή

Τετάρτη 6 Αυγούστου 2014

Τότε που τα καρπούζια δεν ήταν κολοκύθια. (Ένα ταξίδι 50 χρόνια πίσω).

Έφυγα για λίγο από την αστική βρώμα. Ταξιδάκι σε μέρη γνωστά αλλά άγονα και γι αυτό ξεχασμένα. Εκεί που κυκλοφορούσε ο Παν. Εκεί που είχε τα λημέρια του ο Θοδωρής. Στα όρη, στ’ άγρια βουνά, στις ράχες, στα λαγκάδια.

Γήινος χρόνος ταξιδιού 2,5 ώρες (από την Αθήνα). Φαίνεται όμως ότι διάβηκα κάποια χρονοθυρίδα και βρέθηκα ... 50 χρόνια πίσω!

Κρύο παιδιά. Όταν οι άλλοι ψάχνουν για δροσιά, εκεί χρειάζεσαι ζακέτα το απόγευμα και κουβέρτα το βράδυ (μάλλινη, όχι πικέ και αηδίες).

Δεν ήταν όμως αυτό που με συγκλόνισε. Άλλα ήτανε. Για πάρτε μια γεύση:



Η γιαγιά (80φεύγα-90έλα) που μας σερβίρισε (ένα κρύο νεράκι για καλωσόρισμα) χρησιμοποίησε αυτά. Τα θυμάστε;

Εντάξει, ποτέ δεν ξέρεις τι θα βρεις σε ορεινό χωριουδάκι, σε καλυβάκι χτισμένο το ’50 όπου ζει γερόντισσα αγρότισσα που δεν αγγίζει ο χρόνος, αλλά διαφημιστικά ποτήρια του Ταμ-Ταμ και του κρασιού Πλάκα από το ’60, σχεδόν ολοκαίνουργα και ετοιμοπόλεμα, δεν το χωράει ο νους έτσι;

Και μετά από πολλή κουβέντα και επειδή είχε μεσημεριάσει και πεινάσαμε, είπαμε να φάμε ελαφρά, μια σαλάτα, έτσι για να μην προσβάλουμε αλλά ούτε και να κουράσουμε τη γιαγιά. Μετά τα ποτήρια για-συλλέκτες-μόνο, νέα ταραχή:


Παιδιά προσέξτε τη σαλάτα. Δηλαδή τι να προσέξετε; Έπρεπε να νιώθατε τη μυρωδιά, τη γεύση. Δεν πρόλαβε να τα καθαρίσει και παραλίγο να λιποθυμήσουμε. Γέμισε ο αέρας από οσμές φρεσκάδας που δεκαετίες είχαν να αισθανθούν οι μύτες μας. Και όταν δοκιμάσαμε, τρώγαμε ψαχνό. Τραγανό, γλυκό και αρωματικό. Παρατηρήστε το αγγουράκι με τα ελάχιστα σπόρια και το χρώμα της ντομάτας. Περιττό βέβαια να σας πω ότι όποιος ήθελε κι άλλη, δεν είχε παρά να απλώσει το χέρι του έξω από το παράθυρο. Αυτά τα αγνά πράγματα φυτρώνανε στο διπλανό περιβολάκι.

Ενθουσιαστήκαμε, ευχαριστήσαμε, κάναμε άπειρες βόλτες στο χωριό (ρημαγμένο, ελάχιστοι νοματαίοι άπαντες υπέργηροι, απελπισία) και στις ραχούλες, ξεποδαριαστήκαμε, φάγαμε και κάτι σάντουιτς που είχαμε μαζί μας και κατά το σούρουπο γυρίσαμε. Η γερόντισσα δεν είχε πει την τελευταία της λέξη. Έβγαλε καρπουζάκι:


Προσέξτε πάλι (δηλαδή τι να προσέξετε κτλ κτλ). Το καρπούζι δεν φύτρωνε εκεί, το είχαν φέρει από διπλανό νομό, αλλά ήτανε ... καρπούζι! Ψαχνό, τραγανό κτλ κτλ.

Τόλμησα, ο αδαής, να ανοίξω κουβέντα (περί αγνών περιβολιών, μεταλλαγμένων κτλ) και νέα έκπληξη διαδέχθηκε το γευστικό σοκ: έβγαλα λαυράκι. Έμαθα γιατί αυτά τα ρημαδοκάρπουζα που τρώμε τα τελευταία χρόνια μπορεί να είναι κόκκινα, ζουμερά, δροσιστικά, αλλά ... καρπούζια δεν είναι. Δεν μυρίζουν καρπούζι, δεν έχουν γεύση καρπούζι (οι τσίχλες με τεχνητό-χημικό άρωμα καρπουζιού είναι πιο εύγευστες!).

Το μυστικό είναι ... η κολοκυθιά!

Πριν πολλά χρόνια κάποιοι ξύπνιοι παραγωγοί, προκειμένου να προλάβουν τις αγορές του Βορρά και να εξάγουν καρπούζια ΠΡΙΝ από τους ανταγωνιστές των άλλων μεσογειακών χωρών, άρχισαν να κεντρώνουν καρπούζια στις κολοκυθιές! Η καρπουζιά η καημένη κρατάει ένα μόνο καρπούζι και αργεί να το ωριμάσει, η κολοκυθιά όμως μπορεί να θρέψει πολύ περισσότερα του ενός και τα ωριμάζει ταχύτατα. Έτσι η παραγωγή είναι γρήγορη, μεγαλύτερη και αποδοτικότερη (η χαρά τού εξαγωγέα). Τα καρπούζια όμως είναι «κολοκύθια»: άοσμα, άγευστα, άνοστα! (σιγά μην ξέρουν οι κουτόφραγκοι πώς πρέπει να είναι το καρπούζι). Δεν είναι επικίνδυνα (αντιθέτως είναι πολύ ωφέλιμα), δεν είναι μεταλλαγμένα, αλλά δεν είναι καρπούζια. Το πράγμα φαίνεται γενικεύτηκε και μάλλον γι αυτό αναζητούμε πια καρπούζι και καρπούζι δεν βρίσκουμε (σιγά μην ξέρουν οι νεοέλληνες πώς πρέπει να είναι το καρπούζι).

Αφού ευχαριστήσαμε και καληνυχτίσαμε πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Δεν θα σας ζαλίσω με αναλύσεις όπως συνηθίζω και θα κλείσω με μια συμβουλή:

Άμα δείτε καρπούζι (με δοκιμή) με πολλά (μα πολλά) μαύρα σπόρια και το «άσπρο» να είναι δυσανάλογα μεγάλο σε σχέση με το «κόκκινο» και ασύμμετρο σε πάχος, πάρτε το πριν προλάβει κανείς άλλος. Είναι καρπούζι και όχι ... κολοκύθια!!

πηγή 

Σάββατο 2 Αυγούστου 2014

Πήγατε διακοπές; Πόσα μπάνια κάνατε;

 http://img19.imageshack.us/img19/6774/dsc00451lw.jpg

Του Κωνσταντίνου Ερρίπη, θεολόγου - Καρδιολόγου Φράση πού δείχνει τή λατρεία τῆς θάλασσας ἀπό τούς Ἕλληνες ἀλλά καί ἀπό τούς βόρειους λαούς, πού ἔρχονται ὡς τουρίστες νά τήν ἀπολαύσουν τό καλοκαίρι. Ἀρκετές δεκαετίες πρίν, ὅταν ἡ φυματίωση θέριζε τόν κόσμο, τό βουνό εἶχε τά πρωτεῖα. Ἡ θάλασσα ὅμως ἀνέκαθεν ἦταν τό στοιχεῖο τοῦ Ἕλληνα, ἡ πηγή τῆς ζωῆς του, ἡ ἔκφρασή του. «Λαοί τῆς θάλασσας» ἀποκαλοῦντο οἱ Ἕλληνες.
Ἡ λέξη «θάλασσα» παράγεται ἁπό τό «ἅλς» (γεν. ἁλός). Εἶναι ὁ ἦχος τοῦ κύματος, πού σέ περίοδο νηνεμίας γλείφει τά βότσαλα τῆς ἀκτῆς.

Μερικές χαρακτηριστικές λέξεις πού χρησιμοποιοῦμε στήν καθημερινή μας ὁμιλία καί προέρχονται ἀπό τό ἅλς:
«ἅλας»
«ἁλμυρός»
«ἅλ-μα»: εἶναι τό σήκωμα τῆς θάλασσας (τῆς ἁλός) κατά τήν τρικυμία, τό κῦμα
«ἅλωση»: εἶναι ἡ ἁρπαγή κάποιου ἀπό τό κῦμα καί ἡ ἐξαφάνισή του. Κατ’ ἐπέκταση ἡ κατάκτηση μιᾶς πόλης.
«κορ-άλ-λι»: ἡ κόρη τῆς ἁλός
«ὕαλος»: ὕδωρ τῆς ἁλός (διαφανές ὡς τό ὕδωρ)
«λά-τρα» ἀπό τό «ἅλ-τρα»: ὁ καθαρισμός μέ νερό
«Θεσ-αλ-ία»: θέση ἁλός, περιοχή πού παλαιά ἦταν ἐκεῖ θάλασσα
«πλούσιος» ἀπό τό «π-αλ-ούσιος»: αὐτός πού ταξιδεύει στήν θάλασσα, ὁ ἔμπορος. Ἦταν πάντοτε πιό εὐκατάστατος ἀπό τόν ταλαίπωρο τόν γεωργό.

Ἀκριβῶς τό ἀντίθετο τοῦ «ἅλς» = θάλασσα εἶναι τό «λάς» = ξηρά
«λάς»: ἐξ οὗ καί λίθος, λατομεῖο, λαός (αὐτός πού προέρχεται ἀπό τά σπλάχνα τῆς γῆς).
Ἀπό αὐτό τό ἑλληνικό «λάς» προέρχονται καί ὅλες οἱ ξένες λέξεις πού ὑποσημαίνουν χώρα, ὅπως:
Eng land, Deutch land, Hol land, κλπ.


πηγή 

Παρασκευή 1 Αυγούστου 2014

Αύγουστος ο μήνας της Παναγίας!

  http://www.diakonima.gr/wp-content/uploads/2011/08/dormition-of-the-mother-of-god.jpg

Ο Αύγουστος είναι ο μήνας της Παναγίας! Όσο κι αν περιλαμβάνει αυτός ο μήνας και μια μεγάλη δεσποτική εορτή -τη Μεταμόρφωση του Χριστού- ο Αύγουστος είναι ο κατ' εξοχήν θεομητορικός μήνας του χρόνου. Ακόμη πιο πολύ κι από τον Μάρτη, τον μήνα του Ευαγγελισμού. Γιατί δεν είναι μόνο η γιορτή, η Κοίμηση της Παναγίας στις 15 Αυγούστου, που χρωματίζει όλο τον μήνα. Είναι προπάντων ολόκληρο το πριν από την Κοίμηση δεκαπενθήμερο: Οι καθημερινές Παρακλήσεις στην εικόνα της Παναγίας με την κατάνυξη και τη συντριβή τους. Η νηστεία, η πιο φιλάνθρωπη όλου του χρόνου, μιας και δεν λείπουν τα παντοειδή φρούτα και λαχανικά. Τα μελτέμια που προϊδεάζουν για τον επερχόμενο χειμώνα και κάνουν πιο ποθητή τη μητρική αγκαλιά.  Κανένα πρόσωπο στην Εκκλησία δεν εγνώρισε τόσο μεγάλη χάρη απο τον Θεό. Αλλά και κανένα πρόσωπο δεν αφιερώθηκε τόσο νωρίς και τόσο ανεπιφύλακτα στου Θεού το θέλημα. Στο Ναό εισήλθε «ως τριετίζουσα δάμαλις», και στο μήνυμα του Ευαγγελισμού, το ανήκουστο, απάντησε: ιδού η δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου (Λουκ. 1,38). Γι' αυτό την εχαρίτωσε ο Θεός και την μακαρίζουν πάσαι αι γενεαί ως την Κεχαριτωμένη. Γι' αυτό και η Εκκλησία δεν αρκέσθηκε να την κηρύξει Αγία, και την ονόμασε Παναγία. Και επειδή δέχθηχε στη γαστέρα Της παν το πλήρωμα της Θεότητος σωματικώs, ήταν πολύ φυσικό να μη φθάνει ένας μόνο χαρακτηρισμός για να εκφράσει ολόκληρο το μυστήριο της Παναγίας.  Ας ευχηθούμε να μη στερηθεί κανείς πιστός και κανείς άνθρωπος τη σωτήρια πρεσβεία Της προς τον Υιό Της και Λόγο και Σωτήρα του κόσμου!

Καλό μήνα!

Κυριακή 13 Ιουλίου 2014

Το ελεύθερο κάμπινγκ στο μάτι (και) της εφορίας – Πώς προστατευόμαστε

 http://fouit.gr/wp-content/uploads/2013/08/%CE%A6%CF%85%CE%BB%CE%AC%CE%BA%CE%B9%CF%83%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%80%CF%81%CF%8C%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BC%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%8D%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%BF-%CE%BA%CE%AC%CE%BC%CF%80%CE%B9%CE%BD%CE%B3%CE%BA.jpg

Για ακόμα μία χρονιά οι αστυνομικές Αρχές, υπό τις ευλογίες ξενοδόχων και δήμων, έχουν βάλει στο στόχαστρο το ελεύθερο κάμπινγκ και τους ελεύθερους κατασκηνωτές.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας“Ελευθεροτυπία” έχουν ήδη πραγματοποιηθεί δεκάδες συλλήψεις σε πολλές περιοχές της χώρας, στις Κυκλάδες, την Κρήτη, τη Χαλκιδική και την Εύβοια.
Σημειώνεται ότι το διοικητικό πρόστιμο των 174 ευρώ έχει αυξηθεί στα 300 Ευρώ και έχει ενταχθεί στον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, με διάταξη που συμπεριλήφθηκε στο νομοσχέδιο για τον τουρισμό.
Αυτό σημαίνει ότι ο ελεύθερος κατασκηνωτής που θα συλληφθεί θα έχει να κάνει με την Εφορία εάν δεν τακτοποιήσει το πρόστιμο εντός δεκαημέρου (οπότε και δικαιούται έκπτωσης 50%).
Σημειώνεται ότι σε ορισμένες περιοχές όπως ηΑνάφη, η Τήλος και η Νίσυρος οι τοπικές δημοτικές Αρχές και κοινότητες είναι θετικά διακείμενες στην παρουσία ελεύθερων κατασκηνωτών.
Αντίθετα, σε περιοχές όπως το Γαϊδουρονήσι απέναντι από την Ιεράπετρα, όπου και πέρυσι σημειώθηκαν αστυνομικές επεμβάσεις, η δημοτική Αρχή δεν τοποθετείται ευθέως κατά των ελεύθερων κατασκηνωτών ωστόσο υπογραμμίζει τηνπεριβαλλοντική ευαισθησία της περιοχής.
—Τι κάνουμε για να προστατευτούμε

Όπως ενημερώνει ο χρήστης “Λάτρης της Φύσης” στην ιστοσελίδα της “Ελευθεροτυπίας” σε περίπτωση που αντιληφθούμε αστυνομική επιχείρηση πρέπει να γνωρίζουμε τα εξής:
*Ξεστήνουμε τη σκηνή πριν την πλησιάσουν.
- Σύμφωνα με το νόμο Ν.2160/93 «Ρυθμίσεις για τον τουρισμό και άλλες διατάξεις», που προσφάτως τροποποιήθηκε, απαγορεύεται η ελεύθερη κατασκήνωση σε κοινόχρηστους χώρους, δάση, αιγιαλούς, ακόμη και σε ιδιωτικά οικόπεδα, με πρόστιμο 300 ευρώ (150 αν πληρωθεί σε 10 μέρες, 300 ευρώ μετά, μετακύλιση στην εφορία αν δεν πληρωθεί σε δύο μήνες). Επίσης το πλημμέλημα είναιαυτόφωρο, οπότε νομικά επιτρέπει στα όργανα του κράτους την επιτόπου σύλληψη.
Από την άλλη:
- Η σκηνή θεωρείται κατοικία, καλύπτεται από άσυλο (άρθρο 9 παρ. 1 εδ. α του Συντάγματος) και η είσοδος αστυνομικού οργάνου επιτρέπεται μόνο με ένταλμα. Άρα μπορείτε νόμιμα να μην βγείτε και να μην τους αφήσετε να μπουν.
- Η απαγόρευση της κατασκήνωσης ισχύει αποκλειστικά από την ανατολή ως τη δύση του Ηλίου(γι’αυτό και τα “πεσίματα” γίνονται συχνά στις 6:30-7:00 το πρωί).
- Ακόμα και αυτή η απαγόρευση θεωρείται αντισυνταγματική (όπως τόσοι άλλοι νόμοι άλλωστε σήμερα – προσοχή, αυτό δεν σημαίνει ότι για όσο υπάρχουν δεν ισχύουν και δεν υπερτερούν του συντάγματος) για τους παρακάτω λόγους:
1. Δικαίωμα ελεύθερης χρήσης των κοινόχρηστων χώρων
Βάσει νομολογίας, ΜΠρΑθ 10691/97 και των άρθρων 966-968 ΑΚ ως κοινόχρηστα ορίζονται εκείνα τα πράγματα που δεν μπορούν να είναι αντικείμενο συναλλαγής ή να ανήκουν σε κάποιον. Μπορεί όμως ο καθένας να τα χρησιμοποιήσει.
2. Δικαίωμα ελεύθερης διακίνησης, διαμονής και ανάπτυξης της προσωπικότητας
Σύμφωνα με την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Άρ.13) και το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα (Ν.2462/97,Άρ.12/1), οποιοσδήποτε βρίσκεται νόμιμα στο έδαφος ενός κράτους έχει δικαίωμα ελεύθερης μετακίνησης και ελεύθερης επιλογής κατοικίας.
3. Δικαίωμα στην απόλαυση και προστασία της φύσης
Το άρθρο 24 του Συντάγματος ορίζει ότι η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος αποτελεί υποχρέωση του κράτους και δικαίωμα του καθενός.Η παραπάνω απόφαση δέχεται ότι η προστασία της χρήσης των περιβαλλοντικών αγαθών που στηρίζεται στον ΑΚ 57, περιλαμβάνει όχι μόνο το δικαίωμα χρήσης στη στενή του έννοια αλλά και το δικαίωμα διάσωσης και απόλαυσης των περιβαλλοντικών αγαθών.
Άλλωστε, σύμφωνα με το άρθρο 25 του Συντάγματος, οι κάθε είδους περιορισμοί που μπορούν να επιβληθούν στα δικαιώματα πρέπει να σέβονται την αρχή της αναλογικότητας, να είναι δηλαδή κατάλληλοι, αναγκαίοι και αναλογικοί. Έτσι και η απαγόρευση της ελεύθερης κατασκήνωσης είναι παράλογη και μη νόμιμη αφού αποτελεί υπέρμετρο περιορισμό του δικαιώματος της προσωπικότητας στο όνομα μιας μόνο πιθανότητας πρόκλησης αρνητικών επιπτώσεων στις περιβαλλοντικές συνθήκες από ορισμένους κατασκηνωτές.
4. Δικαίωμα στην οικονομική βιωσιμότητα, τόπων και ανθρώπων.
Ο αποκλεισμός της δυνατότητας της ελεύθερης κατασκήνωσης συνιστά αποκλεισμό για τους μη διαθέτοντες τα οικονομικά μέσα που απαιτούνται για άλλου είδους διακοπές ή ακόμα και οργανωμένες κατασκηνώσεις, αν και υπάρχει εναλλακτική λύση. Έτσι, στην ουσία παραβιάζεται η αρχή της ισότητας του Συντάγματος που προβλέπει ισότητα δικαιωμάτων και υποχρεώσεων (Αρ.4/2).
Ισότητα σε αυτήν την περίπτωση σημαίνει να έχουν όλοι δυνατότητα αναψυχής και ανάπαυσης αναλογικά πάντα με τις δυνατότητές τους. Ταυτόχρονα, βέβαια, ο διωγμός των ελεύθερων κατασκηνωτών συχνά οδηγεί σε οικονομική δυσπραγία ορισμένες κατηγορίες επαγγελματιών κατά τόπους.
econews πηγή   http://www.alexiptoto.com/                                                                                                                                          
 Αν θέλετε να περάσετε τις διακοπές σας στην Ικαρία εναλλακτικά, δεν έχετε παρά να στήσετε τη σκηνή σας, στο μοναδικό οργανωμένο camping του νησιού. Βρίσκεται στην τοποθεσία Λιβάδι, δίπλα στη θάλασσα, και τα κύρια χαρακτηριστικά του είναι οι περιποιημένοι χώροι του και η ποιότητα στις προσφερόμενες υπηρεσίες.