Ο Σόρος στην Θεσσαλονίκη

Ανακοίνωση της δημοτικής κίνησης Μένουμε Θεσσαλονίκη 

Κατά τα τελευταία δύο δημοτικά συμβούλια, συγκρουστήκαμε έντονα με τη διοίκηση και τον Δήμαρχο Θεσσαλονίκης, Γιάννη Μπουτάρη, σχετικά με την συνεργασία που πρόκειται να αναπτύξει ο Δήμος με το ίδρυμα «Solidarity Now», το οποίο ιδρύθηκε το 2013 από το Φιλανθρωπικό Ίδρυμα-Ομπρέλα του Τζόρτζ Σόρος Ίδρυμα για την Ανοιχτή Κοινωνία. Η συνεργασία αφορά στην στήριξη των δομών κοινωνικής αλληλεγγύης του Δήμου, καθώς το Ίδρυμα λειτουργεί ήδη Κέντρο Αλληλεγγύης στην Θεσσαλονίκη.

Όπως έχουμε επαναλάβει ξανά, δεκάδες φορές, θεωρούμε ότι η εμπλοκή του διαβόητου κερδοσκόπου επιχειρηματία, αλλά και μέντορα της μη-κυβερνητικής συνιστώσας που συμπράττει  αμερικανική ιμπεριαλιστική πολιτική μια πολύ αρνητική εξέλιξη, την οποία θα πληρώσουμε πολύ ακριβά τα χρόνια που έρχονται. Στο τέλος της μικρής αυτής αναφοράς, θα βρείτε κείμενα που αναλύουν διεξοδικά τον ποιόν του Τζ. Σόρος καθώς και τον ρόλο που έπαιξαν τα ιδρύματά του, κυρίως στα Βαλκάνια, την μετασοβιετική Ανατολική Ευρώπη, και την Ρωσία.

Βεβαίως, το ότι σπεύδει στην πόλη μας, αλλά και σε όλη την Ελλάδα… κομίζοντας «δώρα» δεν θα πρέπει να μας εκπλήσσει: Έτσι λειτουργούν αυτές οι «δουλειές» –εξ άλλου δεν θα είχε κανείς εμπιστοσύνη σ’ έναν άνθρωπο σαν το Τζ. Σόρος, αν έρχονταν και αναλάμβανε δράση εντός της ελληνικής «κοινωνίας των πολιτών» δίχως αυτήν την επίκληση της «φιλανθρωπίας», με την οποία πλασάρει την δράση του. Το ζήτημα, βεβαίως, είναι τι θα πληρώσουμε ως αντίτιμο…

Εξ άλλου, η αντιφατικότητα της πολιτικής που αναπτύσσει στην Ελλάδα ήδη μας προσιδιάζει για το τι μας μέλλει: Όπως έχουν γράψει εκτεταμένα οι Εφημερίδες Βήμα και Νέα, ο Τζ. Σόρος εδώ και καιρό υποστηρίζει ότι η έξοδος της χώρας μας από το ευρώ (δηλαδή… η χρεοκοπία της ελληνικής οικονομίας, για να μην έχουμε και καμία αυταπάτη) αποτελεί την δέουσα λύση στο ελληνικό πρόβλημα. Έχει αναφερθεί, εξ άλλου, ρητώς σε αυτό κατά την διάρκεια συνεδρίου στο Παρίσι, σε συνέδριο που μιλούσε και ο τότε Υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Γ. Βαρουφάκης. Επίσης, το Ινστιτούτο Levy του αμερικάνικου Κολλεγίου Μπαρτ, ίδρυμα το οποίο χρηματοδοτεί αφειδώς ο Τζ. Σόρος, είχαν εισηγηθεί κατά το πεντάμηνο που μας πέρασε στην ελληνική κυβέρνηση την στρατηγική του «διπλού νομίσματος» που παρουσιάζεται σήμερα ως το plan-B των Τσίπρα-Βαρουφάκη κατά την διάρκεια της διαπραγμάτευσης που εν τέλει κατέληξε σε συμφωνία στις 13 Ιουλίου.

Την ίδια στιγμή, δηλαδή, που ο Σόρος σπεύδει να αναμειχθεί στο εσωτερικό της χώρας φορώντας το προσωπείο της «αλληλεγγύης», ‘πουσάρει’ την ιδέα αλλαγής νομίσματος σε κυβερνητικό επίπεδο: Αλληλεγγύη και Χρεοκοπία, ή καλύτερα Χρεοκοπία υπό το άλλοθι της Αλληλεγγύης: Είναι σαφές πως ο καπάτσος επιχειρηματίας μας δουλεύει ψιλό γαζί. Ίσως γιατί αυτό το σενάριο εξυπηρετεί έναν ευρύτερο πολιτικό σχεδιασμό, τον οποίον ο Σόρος έχει υιοθετήσει από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 –την ριζική αναμόρφωση των Βαλκανίων, διά του κατακερματισμού τους σε μικρά, ασταθή, και απολύτως ελεγχόμενα προτεκτοράτα: Κοινώς, γυρεύει να ολοκληρώσει ό,τι άφησαν μισό οι βόμβες που εξαπέλυσε το ΝΑΤΟ το 1999 στην Γιουγκοσλαβία…

Θα μπορούσε κάποιος, βέβαια, να πει ότι το σενάριο αυτό είναι «τραβηγμένο από τα μαλλιά», και ότι στο κάτω-κάτω της γραφής η θυγατρική του Ιδρύματος για την Ανοιχτή Κοινωνία ΜΚΟ «Solidarity Now!» είναι απλώς μια οργάνωση αλληλεγγύης. Κάπως έτσι μας απαντάει ο δήμαρχος, σχεδόν αμήχανα, όποτε αναφερόμαστε στο θέμα. Ή, για να κρύψει τον ‘βήχα’ της αμηχανίας, καταφεύγει στην καραμέλα περί «λαϊκισμού», όπως μας κατηγόρησε στο χτεσινό δημοτικό συμβούλιο. (Ποιος; Ο Δήμαρχος που μίλαγε για «κρεμάλες και σχοινιά», και ο ίδιος που φωτογραφίζεται με τον Ψινάκη με αισθητική βγαλμένη κατευθείαν από μεξικάνικη σαπουνόπερα).

Δυστυχώς, δεν πρόκειται για μια απλή φιλανθρωπία. Γεγονός που αποδεικνύεται περίτρανα από το ποιόν των ανθρώπων που απαρτίζουν την Συμβουλευτική Επιτροπή του Ιδρύματος. Σε αυτήν, μεταξύ άλλων πληροφορούμαστε για την συμμετοχή του Χρήστου Ροζάκη (στενού συνεργάτη του ΓΑΠ, πρώην υφυπουργού, πρώην Γραμματέα του ΕΛΙΑΜΕΠ, και μέλους του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου) και της βουλευτίνας του Ποταμιού, Αντιγόνης Λυμπεράκη.

Κυρίως βέβαια, από την δράση του προέδρου Στέλιου Ζαββού, οικονομολόγου, διεθνή επενδυτή και υπερδραστήριου μέλος του ελληνοαμερικανικού λόμπι, τον οποίον μάλιστα έχει παντρέψει ο ίδιος ο Τζ. Σόρος το 2006.  Ο Σ. Ζαββός, συμμετέχει ενεργά στα δίκτυα επιρροής και διαμόρφωσης των κυρίαρχων πολιτικών της Δύσεως.

Είναι χαρακτηριστικό το «κλειστό δείπνο» που ο ίδιος οργάνωσε τον Φεβρουάριο του 2015 στο Μανχάτταν με 45 καλεσμένους, όπως μας πληροφορεί η Εφημερίδα Καθημερινή. Μεταξύ αυτών, ο ίδιος ο Σόρος, πρόεδροι μεγάλων επενδυτικών ομίλων, διπλωμάτες, πολιτικοί και στρατιωτικοί. Σταχυολογούμε μερικά από τα ονόματα: Ρόμπερτ Χόρματς (πρόεδρος του Ομίλου Κίσσινγκερ και πρώην υπουργός της κυβέρνησης Ομπάμα),  Μάρτιν Ίνταϊκ (αντιπρόεδρος του Ινστιτούτου Μπρούκινκς και ειδικός απεσταλμένος του Ομπάμα για την επίλυση του Μεσανατολικού), Γουέσλεϋ Κλαρκ (αρχιστράτηγος του ΝΑΤΟ, και Γενικός Διοικητής της επίθεσης που αυτό εξαπέλυσε εναντίον της Σερβίας), Πωλ Βόλκερ (πρόεδρος της Αμερικάνικης Ομοσπονδιακής Τράπεζας κατά τις κυβερνήσεις Κάρτερ και Ρήγκαν, και πρόεδρος της συμβουλευτικής επιτροπής οικονομολόγων του πρόεδρου Ομπάμα), ο Τζον Πόλσον (που έβγαλε μια περιουσία το 2007 ποντάροντας swaps στις υποθήκες της αμερικανικής κτηματαγοράς), ο πρόεδρος της JP Morgan Γιάκομπ Φρένκελ, εκπρόσωποι της Blackstone –και βέβαια οι πανταχού παρόντες οικονομολόγοι Τζέφρεϋ Σακς και Γιόζεφ Στίγκλιτς οι οποίοι διατηρούν άριστες σχέσεις με το Μέγαρο Μαξίμου και το ελληνικό υπουργείο οικονομικών από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ [αλλά και συμμετέχουν στο Συμβουλευτικό Όργανο του Institute For New Economic Thinking του… Τζ. Σόρος!].

Λεζάντα: Στιγμιότυπο του «Κλειστού Δείπνου» που δημοσίευσε η Καθημερινή. Ομιλεί ο Στ. Ζαββός, ενώ από τα δεξιά κάθονται οι Τζ. Σόρος, Γ. Κλαρκ. Αριστερά, κατά σειρά οι Τζ. Πόλσον, Μ. Ιντάικ και Π. Βόλκερ. 

Είναι σαφές, πως δεν πρόκειται για απλή φιλανθρωπία. Αυτά τα δίκτυα δραστηριοποιούνται ήδη στην Ελλάδα, πολλοί άνθρωποί τους συνεργάζονται ήδη με την ελληνική κυβέρνηση, και αυτήν την στιγμή διεισδύουν στον νευραλγικό για την ελληνική τοπική αυτοδιοίκηση τομέα της κοινωνικής πολιτικής. Ασφαλώς, αυτή η εξέλιξη πραγματοποιείται στο πλαίσιο του ολοένα και θερμότερου εναγκαλισμού της ελληνικής κυβέρνησης με την αμερικανική πολιτική, καθώς και με μια νέα ώθηση δοκιμάζει  η τελευταία στα Βαλκάνια και την Μέση Ανατολή.

Δυστυχώς, ο Γιάννης Μπουτάρης και η διοίκηση του Δήμου πρωτοπορεί πανελλαδικά στην συνεργασία με αυτά τα δίκτυα –δεν είναι τυχαίο που το ίδρυμα Solidarity Now άνοιξε το πρώτο Κέντρο του στην Θεσσαλονίκη και όχι στην Αθήνα. Δημιουργεί έτσι ένα σοβαρότατο προηγούμενο, και είναι σίγουρο ότι τις πολιτικές και ευρύτερες γεωπολιτικές συνέπειές του θα τις βρούμε μπροστά μας…

Υ.Γ.1: Οι παρόντες της παράταξης του ΣΥΡΙΖΑ, Ανοιχτή Πόλη, ψήφισαν και στις δύο συνεδριάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου τα σχετιζόμενα με το Ίδρυμα Solidarity Now θέματα, κωφεύοντας στις καταγγελίες της Λαϊκής Συσπείρωσηςκαι του Μένουμε Θεσσαλονίκη. Μόνο ο Γιώργος Αβαρλής ψήφισε σε ένα από αυτά Λευκό. Ευθυγραμμίστηκαν έτσι ως παράταξη με την πολιτική του κόμματός τους, εκείνην του σφιχτού εναγκαλισμού της κυβέρνησης με την Αμερικάνικη πολιτική. Επιλέγουν, έτσι κάθε μέρα που περνάει «με ποιους θα πάνε και ποιους θα αφήσουν». «Ελευθερία Ανάπηρη πάλι σου τάζουν…». Με την ευκαιρία να τους συγχαρούμε για ένα ακόμα «ανδραγάθημα» της κυβέρνησής τους, το γεγονός ότι ο Β. Παπαγεωργόπουλος αποφυλακίστηκε κάνοντας χρήση των ευεργετικών διατάξεων του νόμου Παρασκευόπουλου.

πηγή 

ΔΕΥΤΕΡΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΕΜΕΝΟΣ

τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ» 

.           Δικαιώνονται τώρα ἀπολύτως ὅ­­­σοι ἀντέδρασαν καὶ συνεχίζουν νὰ ἀν­­­τιδροῦν στὴν ἀνέγερση μουσουλμανικοῦ τεμένους στὴν πόλη τῶν Ἀ­­­θηνῶν. Ἤδη ὁ Τύπος τῆς 21ης Σεπτεμβρίου μᾶς πληροφόρησε ὅτι καὶ στὴν Ἀθήνα γίνεται στρατολόγηση τζιχαντι­στῶν μέσα σὲ παράνομα τεμένη, ἀπὸ τὰ ὁποῖα εἶναι γεμάτη ἡ πρωτεύουσα τῆς Ἑλλάδος. Ἕνας δὲ τζιχαντιστής, τοῦ ὁποίου τὰ στοιχεῖα εἶναι γνωστὰ στὴν Ἀσφάλεια, εἶναι αὐτὴ τὴ στιγμὴ μέλος τοῦ στρατοῦ τοῦ Ἰσλαμικοῦ Κράτους καὶ πολεμᾶ στὴ Συρία. Καὶ μόνο αὐτὸ τὸ περιστατικό, ποὺ κινητοποίησε τὴν ἀστυνομία, ἡ ὁποία κάνει τώρα ἐξονυχιστικοὺς ἐλέγχους μεταξὺ τῶν λαθρομεταναστῶν, δικαιολογεῖ τοὺς φόβους τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ γιὰ τὴν παρουσία μουσουλμανικοῦ τεμένους στὴν Ἀθήνα.
.           Ὅμως ὁ ἑλληνικὸς Τύπος μᾶς πληροφόρησε καὶ γιὰ τὸ τί συμβαίνει σήμερα στὴν Τουρκία, ἡ ὁποία μέχρι τώρα «ἔνιπτε τὰς χεῖρας της» ἐπιμένουσα ὅτι δὲν ἔχει σχέση μὲ τοὺς τζιχαντιστὲς τοῦ Ἰσλαμικοῦ Κράτους. «Αἴσθηση ἔχει προκαλέσει ἡ ἐπιστολή», γράφει ὁ Τύπος, «μιᾶς νοσοκόμας ἀπὸ τὴν Τουρκία, ποὺ ἀρνεῖται νὰ ἀναλάβει τὴν θεραπεία ἄλλων τραυματιῶν τοῦ ἰσλαμικοῦ κράτους. ‘‘Τοὺς θεραπεύουμε, καὶ μετὰ ἀποκεφαλίζουν ἀνθρώπους. Ἔχω ἀηδιάσει νὰ περιθάλπω μαχητὲς τοῦ ἰσλαμικοῦ κράτους’’, δηλώνει ἐμφαντικὰ ἡ νοσοκόμα στὴν τουρκικὴ ἐφημερίδα Τaraf, διατηρών­τας τὴν ἀνωνυμία της γιὰ λόγους ἀσφαλείας (…). Σύμφωνα μὲ τὴν Τaraf, ἡ νοσοκόμα ποὺ ἀναφέρεται μόνο μὲ τὰ ἀρχικά της (ὑπηρετεῖ σὲ ἰδιωτικὸ νοσοκομεῖο τῆς ἐπαρχίας Μερσὶν στὴ νότια Τουρκία) δὲν εἶναι ἡ μόνη. Ἀρκετὲς ἀκόμη συνάδελφοί της, ἀκόμη καὶ ἰατροὶ σὲ ἄλλες τουρκικὲς ἐπαρχίες στὰ σύνορα μὲ τὴ Συρία, αἰσθάνονται ἀμήχανα κάθε φορὰ ποὺ καλοῦνται νὰ παρέχουν τὶς ὑπηρεσίες τους στοὺς τραυματίες τοῦ ἰσλαμικοῦ κράτους» («Ἑστία» 22-9-2014).
.           Ἄραγε ὅλα αὐτὰ τὰ βοῶντα καὶ κράζοντα γεγονότα θὰ ἀναχαιτίσουν τὸν ζῆλο ἐκείνων ποὺ ὑποστηρίζουν τὴν ἀνέγερση τοῦ τεμένους στὴν ἑλληνικὴ πρωτεύουσα; Δὲν θὰ τοὺς προβληματίσουν τὰ ὅσα τραγικὰ καὶ ἀνατριχιαστικὰ συμβαίνουν στὴ Μέση Ἀνατολὴ καὶ ὄχι πολὺ μακριὰ ἀπὸ τὰ σύνορά μας; Μήπως εἶναι καιρὸς γιὰ δεύτερες, ὥριμες σκέψεις;

ΟΙ ΓΑΛΛΟΙ ΤΗΝ ΠΕΤΑΞΑΝ ΕΞΩ ΚΛΟΤΣΗΔΟΝ, ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΤΟΛΜΟΥΣΑΜΕ ;

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Μεγάλη αίσθηση προκάλεσε στην Τουρκία η είδηση που ήρθε από την Γαλλία για μια μουσουλμάνα η οποία φορώντας το κλασικό τσαντόρ θέλησε να εισέρθει στη γνωστή όπερα των Παρισίων και να παρακολουθήσει την παράσταση. Σύμφωνα με τις δημοσιογραφικές πληροφορίες από τα τουρκικά ΜΜΕ, πριν από λίγες μέρες και συγκεκριμένα στις 21 Οκτωβρίου, στην είσοδο της όπερας των Παρισίων, La Travıata, εμφανίζεται στο γκισέ των εισιτηρίων ένας, προφανώς μουσουλμάνος, συνοδευόμενος από την σύζυγο του που φορούσε την κλασική Μπούρκα της γυναικείας μουσουλμανικής αμφίεσης καλύπτοντας όλο το πρόσωπο της εκτός από τα μάτια της. Η εμφάνιση αυτής της κυρίας ανάμεσα στον κόσμο που περίμενε στην ουρά για να βγάλει εισιτήριο, προκάλεσε αμέσως ταραχή και έντονες…

αντιδράσεις. Αμέσως κλήθηκαν και εμφανιστήκαν οι υπεύθυνοι της όπερας και αφού πλησίασαν με έντονο ύφος την κυρία αυτή, απαίτησαν να βγάλει αμέσως τον φερετζέ αν θέλει να εισέρθει στην αίθουσα για να παρακολουθήσει την όπερα. Η μουσουλμάνα κυρία και ο σύζυγος της αρθήκαν να συμμορφωθούν με την υπόδειξη των υπευθύνων της όπερας. Τότε αυτοί αμέσως και χωρίς δισταγμό τους πέταξαν κυριολεκτικά έξω από τον προθάλαμο προκαλώντας τις επευφημίες των Γάλλων που ήταν μάρτυρες της όλης σκηνής. Η είδηση αυτή που έκανε το γύρο των παγκοσμίων ΜΜΕ φυσικά και δεν θα μεταδίδονταν στην χώρα μας, στην γειτονική όμως Τουρκία προκάλεσε πολύ μεγάλη αίσθηση και έντονη δυσαρέσκεια. Να υπενθυμίσουμε για όσους δεν το γνωρίζουν, η Γαλλία από το 2011 έχει ψηφίσει παρά τις έντονες διαμαρτυρίες των μουσουλμάνων της Γαλλίας, εδικό νόμο σύμφωνα με τον οποίο απαγορεύεται η ισλαμική εμφάνιση με μπούρκες, τσαντόρ και τους κλασσικούς φερετζέδες, σε δημόσιους χώρους.

Εντωμεταξύ μεγάλη κρίση έχει ξεσπάσει αυτές τις μέρες μεταξύ της Δανίας και της Τουρκίας, εξ’ αιτίας της απόφασης τουρκικών δικαστηρίων να αφήσουν ελεύθερο τον Δανό υπήκοο, Basil Hassan, που ασπάστηκε το Ισλάμ και ενώ είναι καταζητούμενος από τις δανικές αρχές γιατί είχε αποπειραθεί να δολοφονήσει τον Δανό συγγραφέα, Lars Hedegard, ο οποίος στα βιβλία του καταγγέλλει με σκληρές φράσεις το Ισλάμ σαν μια βάρβαρη θρησκεία, κατέφυγε στην Τουρκία όπου ζήτησε προστασία από τις τουρκικές αρχές. Μάλιστα ο εν λόγω Δανός κατηγορείται και για άλλες παράνομες πράξεις και για άμεση σύνδεση του με τους Τζιχαντιστές. Η προκλητική αυτή απόφαση αυτή των τουρκικών δικαστηρίων έχει εξοργίσει τους Δανούς. Με έκτακτη συνέντευξη τύπου οι Δανοί υπουργοί Εξωτερικών, Martin Lidegaard και Δικαιοσύνης, Mette Frederiksen, κατήγγειλαν την Τουρκία ότι παρά τις ευρωπαϊκές δεσμεύσεις της αρνείται να εκδώσει τον καταζητούμενο Δανό υπήκοο στις δανικές αρχές για να δικαστεί για τις παράνομες πράξεις του και για την ενέργεια του να αποπειραθεί να δολοφονήσει τον Δανό αντιισλαμιστή συγγραφέα. Αντί αυτού οι Τούρκοι τον άφησαν ελεύθερο χωρίς κανένα περιοριστικό όρο. Σύμφωνα με δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας, Hürriyet, η Δανία θα φέρει το θέμα στη επόμενη σύσκεψη σύνδεσης Ευρωπαϊκής Ένωσης Τουρκίας που θα γίνει στις 31 Οκτωβρίου, καταγγέλλοντας την Τουρκία για την ενέργεια της να αφήσει ελεύθερο ένα επικίνδυνο επίδοξο δολοφόνο Τζιχαντιστή, που ασπάστηκε το Ισλάμ και κατέφυγε στην Τουρκία.

Αλήθεια σκεφτείτε τι θα γίνονταν αν και στις δυο αυτές υποθέσεις εμπλέκονταν η χώρα μας. Σκεφτείτε αν είχε ζητηθεί από μια μουσουλμάνα με την κλασική ισλαμική αμφίεση που θα ήθελε να εμφανιστεί σε ελληνικό δημόσιο χώρο, ή σε κάποιο ελληνικό θέατρο, να φύγει αν δεν βγάλει την αμφίεση της. Θα ξεσηκώνονταν θύελλα αντιδράσεων και έντονων διαμαρτυριών για… κατάφορη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, για θρησκευτική καταπίεση, για ρατσιστικές πρακτικές, για αναχρονισμό και για παραβίαση των ευρωπαϊκών κεκτημένων. Ευτυχώς που υπάρχουν οι Γάλλοι, οι Ελβετοί, οι Αυστριακοί και οι Δανοί, για να μας διδάξουν το πώς αντιδρούν στις χώρες τους που σέβονται την εθνική τους υπόσταση, με τις μουσουλμανικές προκλήσεις που προσβάλλουν τον δημόσιο βίο αυτών των χωρών.

Αυτοί δηλαδή έχουν εθνική αξιοπρέπεια και εμείς την έχουμε χάσει και συμπεριφερόμαστε σαν… απολωλότα κύμβαλα ηλιθιότητας και εθνικής μειοδοσίας ;

Αλλοίμονο μας!

Κάτι πάει στραβά με την «παγκοσμιοποίηση»

«Πώς γίνεται να μην μεταναστεύουν Δυτικοί στις μουσουλμανικές χώρες; - γιατί πάντα γίνεται το αντίθετο»; ρώτησε ο Δανός ιστορικός και συγγραφέας Lars Hedegaard, μιλώντας στην Gallery Rönnquist & Rönnquist, στο έντονα πολυπολιτισμικό / μουσουλμανικό Malmö της Σουηδίας, στις 15 Αυγούστου 2014. Ο Lars Hedegaard, (στην φωτογραφία με την συρο-ορθόδοξη μοναχή αδελφή Hatune Dogan), ιστορικός, δημοσιογράφος και συγγραφέας, έχει νιώσει στο πετσί του τα «καλά» της πολυπολιτισμικότητας και των «αντιρατσιστικών νόμων» που ακολουθούν πάντα και επιβάλλονται σε έναν λαό που δεν θέλει να «πολυπολιτισμιθεί» ησύχως. Ο Hedegaard καταδικάσθηκε πριν 3 χρόνια, για «ρατσισμό» σύμφωνα με το νόμο περί «λόγου μίσους» της Δανίας, επειδή είπε σε κάποιον (!) σε μια συγκέντρωση για το πρόβλημα των βιασμών που διαπράττονται κατά των μουσουλμάνων κοριτσιών από τους συγγενείς τους.

Συνεχώς μας λένε ότι ζούμε στην εποχή της «παγκοσμιοποίησης» και της «πολυπολιτισμικότητας». Και πράγματι, αν κοιτάξουμε γύρω στις δυτικές πόλεις μας, παρατηρούμε ότι έχουν αλλάξει τόσο πολύ κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών. Μπορούμε τώρα να δούμε ανθρώπους από όλες τις γωνιές του κόσμου, να περπατάνε στους δρόμους μας, να δημιουργούν τα καταστήματά τους, να χτίζουν τους ναούς τους και να διεκδικούν τα δικαιώματά τους, ως ίσα με τα δικά μας – ή μερικές φορές πάνω από τα δικά μας, σαν να είναι οι αφέντες μας.

Τα κράτη της Δυτικής Ευρώπης δαπανούν τεράστια ποσά προσπαθώντας συνεχώς να «ενσωματώσουν» αυτούς τους αλλοδαπούς, ως επί το πλείστον χωρίς κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα. Η «ένταξη» είναι θέμα βούλησης εκ μέρους του νεοεισερχόμενου στο να γίνει μέρος των κοινωνιών μας και να σμίξει με το λαό μας. Και αν έρχεσαι εδώ με την ιδέα ότι η κουλτούρα σου ή η θρησκεία σου είναι ανώτερη από τη δική μας, κανένα χρηματικό ποσό δεν θα σου αλλάξει τη γνώμη. Μάλλον το αντίθετο. Αν ανταμείβεσαι με καλά χρήματα για να μην «ενσωματωθείς», τότε δεν θέλει πολύ μυαλό για να καταλάβεις ότι ζεις στον πιο τέλειο κόσμο: Θα συνεχίσεις να κάνεις ό, τι έκανες πίσω στη πατρίδα σου, και για αυτό οι «άπιστοι» θα πληρώσουν.

Τα πράγματα όμως δεν ήταν έτσι. Όταν μεγάλωσα, οι πληθυσμοί των χωρών: όπως η Σουηδία, η Δανία, η Νορβηγία, Αγγλία, η Γαλλία κλπ ήταν περισσότερο ή λιγότερο ομοιογενείς όσον αφορά την εθνική και πολιτιστική έννοια. Όχι πια. Πριν από λίγες εβδομάδες, μάθαμε ότι οι Άγγλοι σήμερα αποτελούν μειοψηφία στο Λονδίνο. Το ίδιο ακριβώς συνέβη στο Malmö και σύντομα αυτό θα είναι πραγματικότητα και σε πολλές πόλεις σε όλη την ευρωπαϊκή ήπειρο. Πρόκειται για μια ανάπτυξη χωρίς προηγούμενο από την εποχή των μεγάλων μεταναστεύσεων, 1500 χρόνια πριν.

Αλλά αυτό είναι «φυσικό», μας λένε. Και ότι είναι φυσικό, πρέπει να είναι καλό. Και αν έχουμε κάποια αμφιβολία ως προς τα οφέλη της μαζικής μετανάστευσης και της πολυπολιτισμικότητας, μας καταγγέλλουν ως «αντιδραστικούς», «ρατσιστές» και «ισλαμοφοβικούς».

Αλλά υπάρχει κάτι εγγενώς λάθος με την έννοια της παγκοσμιοποίησης. Σε μια πιο προσεκτική εξέταση, αποδεικνύεται εμείς στον δυτικό κόσμο είμαστε οι μόνοι που γίναμε "παγκοσμιοποιημένοι"...

πηγή