Το
Σεπτέμβριο του 2014 κάποιοι μαγάρισαν το εξωκλήσι της Αναλήψεως του Χριστού
στον Κάμπο της Νίδας, αφοδεύοντας («κάνοντας την ανάγκη τους») πάνω στην εικόνα
του Χριστού.
Το
Μάιο του 2014 είχε πυρποληθεί και το ιστορικό εξωκλήσι της Μεταμόρφωσης του
Χριστού στο Πετροκεφάλι Καινουργίου (Μεσαρά). Τον Οκτώβρη του 2013 είχε γίνει
εμπρησμός στην εκκλησία του Αφέντη Χριστού στις Ποταμιές Πεδιάδος και πριν απ’
αυτό είχαν καταγραφεί ανάλογα περιστατικά στη Λυγαριά, στην περιοχή της Κνωσού,
στα Σπήλια, στις Αρχάνες, αλλά και στη Ντία.
Οι
εκκλησιές του Ρεθύμνου συνεχώς γίνονται στόχος όχι μόνο διαρρηκτών που αρπάζουν
μέχρι και το κουτί εισφορών για το Φιλόπτωχο, αλλά και δήθεν «αντιεξουσιαστών»,
που θεωρούν καλό να γράφουν στους εξωτερικούς τοίχους των ναών μας
αντιχριστιανικά συνθήματα. Στην περιοχή του ΤΕΙ Κρήτης π.χ., στα Περιβόλια
(όπου μένω), το ιστορικό και θαυματουργό εκκλησάκι των αγίων Νικολάου και Χαραλάμπους
συνεχώς πέφτει θύμα τους, σαν να μην ενώθηκε αιώνες ολόκληρους μέσα σ’ αυτό η
κοινωνία των Περιβολίων, γιορτάζοντας τους αγίους της. Προφανώς, δεν αξίζει
λίγη τιμή αυτή η κοινωνία και η καρδιά της, το μικρό μας εκκλησάκι, που
βρίσκεται ανάμεσα σε τέσσερα σχολεία. Τέσσερα σχολεία, γεμάτα μαθητές και
φοιτητές, που όμως πότε ξεδίψασαν τη διψασμένη ψυχή τους (μέσα στην έρημο της
τεχνολογίας, όπου περιφέρονται ζαλισμένοι) ανάβοντας ένα κεράκι στην Παναγία;
Το
εκκλησάκι αυτό κάηκε κιόλας μια φορά, αλλά δεν ξέρω αν επρόκειτο για εμπρησμό ή
ατύχημα. Ως εκ θαύματος, οι ιστορικές εικόνες του τέμπλου δεν έπαθαν ζημιά.
Αποκορύφωμα
του μίσους των «αντιεξουσιαστικών» στοιχείων (που επιβάλλουν τη δική τους
εξουσία ενάντια στον αληθινό αντιεξουσιαστή Ιησού Χριστό και στο λαό μας, που
Τον αγαπά και Τον σέβεται) οι πρόσφατες βεβηλώσεις του ναού της Μεγάλης
Παναγίας με αισχρά και βλάσφημα συνθήματα.
Τώρα,
στις 25 Φεβρουαρίου 2016, κάποιοι πυρπόλησαν τα γραφεία του ναού των αγίων
Κωνσταντίνου και Ελένης (του αγίου που υπέγραψε το πρώτο διάταγμα ανεξιθρησκίας
και της αγίας που αναζήτησε και βρήκε στο σταυρό της θυσίας του Ιησού Χριστού).
Ο χώρος αυτός δεν είναι γραφεία μιας «γραφειοκρατικής υπηρεσίας», που
διεκπεραιώνει γάμους, βαφτίσια, κηδείες και μνημόσυνα, αλλά κέντρο ανθρωπιστικής προσφοράς και χώρος
μαγειρείου, από το οποίο προμηθεύονται καθημερινά φαγητό δεκάδες αναγκεμένες
οικογένειες του τόπου μας.
Αυτές οι οικογένειες είναι τα πραγματικά θύματα του φανατισμού των άγνωστων
δραστών. Τους «συγχαίρουμε» και τους προσκαλούμε με αληθινή αγάπη στη θεία
λειτουργία, όπου ο Ιησούς προσκαλεί όλους τους κουρασμένους και πονεμένους, που
νομίζουν ότι είναι εχθροί Του.
Αυτός
είναι ο νέος κόσμος, ο «ελευθερωμένος» από τη θρησκεία και την Εκκλησία, που
δεν χρειάζεται τους παπάδες, αλλά τα tablets και τα smartphones του. Ο κόσμος των συνανθρώπων μας χωρίς ρίζες και
πίστη, χωρίς αγάπη και ελπίδα, των ανθρώπων που αργοσβήνουν από κατάθλιψη και
προσπαθούν να ξεδιψάσουν με τα λασπόνερα της κοινωνίας.
Ο
κόσμος των παιδιών μας.
Ας αφήσουμε
λοιπόν, αγαπητοί αναγνώστες, τα παιδιά μας χωρίς Χριστό. Μην τα πηγαίνουμε
στην εκκλησία, μην τους μιλάμε για το Χριστό, μη γιορτάζουμε τη γιορτή του
αγίου τους ή, κι αν τη γιορτάζουμε, μην τα πηγαίνουμε στην εκκλησία και μην τους
λέμε τίποτα για τη ζωή και την ιστορία αυτού του αγίου. Ας τα κρύψουμε αυτά απ’
τα παιδιά μας, είναι «επικίνδυνα». Μην προσευχόμαστε εμείς οι ίδιοι, ώστε να μη
μάθουν και τα παιδιά μας να προσεύχονται, μόνο να γκρινιάζουν κατά του Θεού,
που «δεν παίρνει την πείνα και τη δυστυχία απ’ τον κόσμο». Μη νηστεύουμε, μην
εξομολογούμαστε, μη μεταλαβαίνουμε, ώστε να μη μάθουν κι αυτά να κάνουν τέτοια
«ξεπερασμένα» και «περιττά» πράγματα.
Ας
τα πάρουμε κι από το μάθημα των Θρησκευτικών, δηλώνοντας ψευδώς ότι δεν είναι
χριστιανοί (δηλαδή κάνοντάς τα ν’ αρνηθούν το Χριστό, χωρίς να τα απειλεί
κανείς, την ώρα που στη Συρία, το Πακιστάν, τη Νιγηρία, την Κένυα και άλλες
χώρες, χριστιανοί σφάζονται χωρίς να Τον αρνούνται). Ας τα μεγαλώσουμε σαν
άθεους. Κι ας απολαύσουμε τους καρπούς μας.
Οι
γραμμές αυτές σέρνονται στην οθόνη ενός υπολογιστή το μεσημέρι της Κυριακής του Ασώτου. Ο μεγάλος Ρώσος συγγραφέας Ντοστογιέφσκι μεταστράφηκε στο χριστιανισμό
(ενώ ήταν άθεος) όταν διάβασε αυτό το κομμάτι από το κατά Λουκάν ευαγγέλιο,
κεφ. 15. Εσείς, εμείς, δε χρειάζεται να έχουμε την Καινή Διαθήκη στο σπίτι μας.
Αρκεί να έχουμε φανταχτερά περιοδικά αστρολογίας ή showbiz στο κομοδίνο μας και
μπόλικες selfies στο λογαριασμό μας στο Facebook. Ας ψάχνουμε μετά ειδικούς, για να
γιατρέψουμε τα παιδιά μας από τον εθισμό στα ηλεκτρονικά παιχνίδια, στο
Διαδίκτυο και στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης και για να τα προστατέψουμε από
την ηλεκτρονική τρομοκρατία, που μπορεί να τα οδηγήσει στο ψυχιατρείο ή στην
αυτοκτονία…
Κι
όμως η λύση είναι πολύ κοντά μας. Αλλά προτιμάμε να την καίμε, αντί να
περάσουμε την πόρτα της ως απόγονοι ορθόδοξων χριστιανών και ως καλεσμένοι να
βασιλέψουμε μαζί με το Χριστό στη βασιλεία των ουρανών.
Ποιος
έκαψε το χώρο των συσσιτίων του Αγίου Κωνσταντίνου; Ας μου επιτραπεί μια
ερασιτεχνική ετυμηγορία: ολόκληρη η
κοινωνία τον έκαψε.
Η
κοινωνία που περιφρόνησε ή και μίσησε τον απόλυτο Θεό της Αγάπης και συνεχίζει
να Τον σταυρώνει, χωρίς να Του επιτρέπει ν’ αναστηθεί στις καρδιές των μελών
της.
Έρχεται Μεγάλη
Σαρακοστή.
Χαιρετισμοί της Παναγίας. Προηγιασμένες. Απόδειπνα. Μεγαλοβδομάδα. Νηστεία.
Εμείς απ’ όλα αυτά κρατάμε μόνο μια λέξη: Καρναβάλι. Πόσες δεκάδες άνθρωποι θα
πάνε φέτος στο νοσοκομείο λόγω μέθης την ημέρα του ένδοξου Ρεθεμνιώτικου
Καρναβαλιού;
Έστω.
Αλλά μετά το Καρναβάλι, έλα στην εκκλησία. Έρχεται Μεγάλη Σαρακοστή, τέλος
πάντων, με ένα σωρό όμορφες λειτουργίες στις εκκλησιές μας (μελαγχολικές, αλλά
και χαρμόσυνες, ανοιξιάτικες), στις εκκλησιές των Ελλήνων, των Ρεθεμνιωτών, των
ορθοδόξων όλων των λαών (οι Σύριοι, οι Αιγύπτιοι, οι Αλβανοί, οι Βούλγαροι
κ.τ.λ. δεν είναι όλοι μουσουλμάνοι, ξέρετε). Ας τις επισκεφτούμε κι αυτές.
Κάποιος μας περιμένει εκεί και έχει κάτι να μας πει, αγκαλιάζοντάς μας με τα
πληγωμένα και δοξασμένα χέρια Του.