Ίντριγκες και μπάχαλο στις εκλογές της Ν.Δ. στο Δήμο Ακτίου Βόνιτσας. Αλλού οι ψηφοφόροι αλλού οι εκλογικοί κατάλογοι! Αδέρφια φωνάξτε κάποιον από το «βαθύ» παλιό ΠΑΣΟΚ να σας λύσει τα προβλήματα…

Καλησπέρα από τα πραγματικά χαρακώματα του πολιτισμού, της ελευθερίας, της δημιουργίας και της χαράς... Καλησπέρα από την Κατούνα!!!

Μια οφειλόμενη απάντηση

Το επίπεδο του πολιτισμού μιας κοινωνίας προσδιορίζεται από ορισμένα ποιοτικά χαρακτηριστικά. Ένα από αυτά είναι ο τρόπος έκφρασης των μελών της. Αν λάβει κανείς υπόψη τα σχόλια αναγνωστών στην ανάρτηση για τις καρναβαλικές εκδηλώσεις και την πρόταση για ματαίωση, μάλλον θλίβεται και απογοητεύεται για την τοπική μας κοινωνία. Στην πλειοψηφία τους εκφράζουν οργή και αγανάκτηση, μάλιστα ορισμένα αγγίζουν τα όρια της ξετσιπωσιάς. Γιατί το λέω αυτό;

Εκφράστηκε μια πολύ συγκεκριμένη άποψη, η οποία δεν παρεκκλίνει δογματικά τουλάχιστον από αυτή της Ορθόδοξης Εκκλησίας, σχετικά με το Καρναβάλι και κατά πόσο αυτό συνάδει με την προπαρασκευαστική περίοδο της Μεγάλης Σαρακοστής, που αν θέλει ο Θεός θα ζήσουμε σε λίγες ημέρες. Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος ιερέας ή συνεργάτης του ιερέα για να υποστηρίζει τις θέσεις της Εκκλησίας μας, της οποίας είμαστε μέλη με το Άγιο Βάπτισμα, αλλά είναι χρέος. Ούτε απαιτείται να είναι κανείς καθηγητής της Δογματικής ή επιστήμονας για να εκφράσει την διαχρονική αλήθεια ότι τα καρναβάλια είναι κατάλοιπα ειδωλολατρικών πομπών της αρχαιότητας και καμία σχέση δεν έχουν με την Ιερά Παράδοση της Εκκλησίας μας. Αν διαβάσουμε την ποιμαντορική εγκύκλιο του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Αιτωλίας & Ακαρνανίας κ. Κοσμά θα διαπιστώσουμε ότι κάνει λόγο για αντι-Τριώδιο και εξηγεί τι σημαίνει αυτό.

Είναι τόσο απλά τα πράγματα αλλά εμείς τα περιπλέκουμε γιατί ζούμε σε μια σύγχυση. Θέλουμε και λίγο Χριστό και λίγο κόσμο. Θέλουμε και Εκκλησία και καρναβάλια. Ο Κύριός μας το είπε ξεκάθαρα «στενή η πύλη και τεθλιμμένη η οδός» (Ματ.7,14). Έθεσε τα σαφή όρια της Εκκλησίας Του,  «εγώ ειμί η θύρα̇ δι΄ εμού εάν τις εισέλθη, σωθήσεται» (Ιωα.10,9). Έχουμε λοιπόν την σωστική αλήθεια της Εκκλησίας από τη μία πλευρά και από την άλλη τον κόσμο με το δικό του κοσμοείδωλο. Υπάρχει ο Θείος Λόγος και ο ανθρώπινος λόγος. Ότι δεν είναι Θείος Λόγος είναι είδωλο, γιατί πολύ απλά στη θέση του Θεού μπαίνει κάποιο είδωλο. Είδωλο μπορεί να είναι το χρήμα, ο εαυτός μας, ένα ζώο, ένα ξόανο, κυρίως όμως είναι ο ανθρώπινος λόγος, δηλαδή η λογική μας. Εμείς οι σύγχρονοι της εποχής μας σαν μέλη της Εκκλησίας είμαστε μέσα στο χώρο Της, αλλά κοιτάμε τι γίνεται και έξω από Αυτή. Μάλλον, ερωτοτροπούμε με τα είδωλα του κόσμου. Γι΄ αυτό λοιπόν βρισκόμαστε σε σύγχυση και τα ανακατεύουμε όλα μαζί. Όσοι δεν το κατανοούν πολύ απλά δεν θέλουν να το δεχθούν, γεγονός που οφείλεται σε πνευματικούς λόγους και όχι σε αυτό που ονομάζεται ηθικισμός (προσέξτε… ΟΧΙ Ηθική). Αυτές οι αλήθειες της πίστεώς μας, τα δόγματα κοινώς, είναι προτάσεις ζωής και ασφαλείς οδοδείκτες, συνδεδεμένα με τη λειτουργική ζωή και το ήθος της Εκκλησίας. Όλα αυτά βιώνονται με τη μυστηριακή ζωή, δηλαδή τη συμμετοχή μας στα Μυστήρια και σε καμία περίπτωση δεν επιβάλλονται. Δεν είναι δηλαδή αποτέλεσμα της ανθρώπινης λογικής ούτε της ψυχολογικής κατάστασης των ανθρώπων, γι΄ αυτό και η Εκκλησία απορρίπτει τα ψυχολογικά φαινόμενα και τα συναισθήματα ως τρόπο θρησκευτικής έκφρασης.

Στις ανωτέρω θέσεις περί καρναβαλιών έγιναν και προσωπικά σχόλια, πάνω σε συμπεριφορές που εκδηλώθηκαν δημόσια, σε συνδυασμό με το τραγικό γεγονός του θανάτου ενός νέου ανθρώπου. Δεν υπήρχε καμία πρόθεση ενασχόλησης με τις προσωπικές ζωές των συμμετεχόντων στα δρώμενα. Ο κάθε άνθρωπος είναι ελεύθερος να επιλέξει τον τρόπο ζωής που θα κάνει, αρκεί να μην προσβάλλει την ελευθερία των συνανθρώπων του. Όταν, όμως συνειδητά προβάλει τη προσωπική του ζωή σε δημόσιο χώρο, είτε αυτός είναι φυσικός χώρος (π.χ. μια πλατεία) είτε διαδίκτυο, αυτόματα χάνει την ιδιωτικότητά του και μετατρέπεται σε αντικείμενο σχολιασμού. Δεν έχουμε τη διάθεση ούτε το δικαίωμα να ασχολούμαστε με το τι κάνει ο καθένας σπίτι του ή στην οικογένεια του ή με τους φίλους του. Αν όμως επιλέγεις να δημοσιοποιείς τα πεπραγμένα σου και αυτά καμιά φορά αντίκεινται στα χρηστά ήθη τότε είσαι υποχρεωμένος να ακούσεις και την εκάστοτε κριτική και να την αντικρούσεις με επιχειρήματα, αν διαθέτεις.

Επιχειρήματα δεν είναι ασφαλώς οι κακοήθειες, οι προστυχιές και οι ύβρεις σε οποιονδήποτε θεωρούμε διαχειριστή ενός blog που μας κάνει κριτική. Πιάνουν στο στόμα τους και βγάζουν από τα πλευρά σπασμένους ανθρώπους της τοπικής ενορίας με τον πιο χυδαίο τρόπο. Ο παπάς τι τους έφταιξε; Επειδή δεν είναι σαν τα μούτρα τους; Ξετσιπωσιά που ξεπερνάει ένα κλασσικό γυναικείο ξεκατίνιασμα. Υποκρισία σε όλο της το μεγαλείο. Τάχα ότι τους ενοχλεί η ανωνυμία του blogger και ως Ανώνυμοι σχολιαστές σπιλώνουν ανθρώπινες συνειδήσεις και τσαλαπατούν πρόσωπα, τα οποία προφανώς και δεν είναι άξιοι να φτάσουν. Τόσο πολύ τους έχει τυφλώσει το μίσος και η εμπάθεια που φωτογραφίζουν πρόσωπα σε σημείο οι θιγόμενοι να έχουν δικαίωμα προσφυγής σε ένδικα μέσα. Ας βάλλουν το μυαλό τους να σκεφτεί όχι ποιος είναι ο διαχειριστής της σελίδας, αλλά ότι δεν πιάνουμε ένα πληκτρολόγιο στα χέρια μας και γράφουμε «ότι του φανεί του λωλό-Στεφανή».

Μάλλον αυτό που τους κάνει να γίνονται τόσο ξεδιάντροποι είναι η ζωή των θυμάτων της κακίας τους. Ο τρόπος ζωής των ανθρώπων που κατηγορούν θα τους κρίνει…

Αιδώς Αργείοι!

Κατούνα Κου Πε Πε

Με τί ψυχή στην Κατούνα θα κάνετε καρναβάλια, χορούς και parties;

Την προηγούμενη Κυριακή της Απόκρεω η Εκκλησία μας διάβασε το Ευαγγέλιο της Κρίσεως με σκοπό τη διδαχή, την κατάνυξή, τον φόβο, και τη συντριβή μας στη θέα της μέλλουσας απολογίας ενώπιον του φοβερού βήματος του Χριστού. Είτε το θέλουμε είτε όχι θα έρθει η ώρα εκείνη όπου ο καθένας μας θα κατέβει από τον προσωπικό θρόνο που έφτιαξε για τον εαυτό του και θα σταθεί στο ειδώλιο, ώστε να ακούσει την ετυμηγορία του Κριτή, η οποία θα είναι ανάλογη με τα του βίου πεπραγμένα. Την ερχόμενη Κυριακή της Τυροφάγου θα θυμηθούμε την έξωση των Πρωτοπλάστων από τον Παράδεισο και θα εισαχθούμε με τον Κατανυκτικό Εσπερινό της Συγνώμης στην Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή, στο στάδιο των αρετών και της μετανοίας, ώστε να ετοιμαστούμε σωματικά και πνευματικά για τα συγκλονιστικότερα γεγονότα της ανθρώπινης Ιστορίας, το Πάθος, τη Σταύρωση και την Ανάσταση του Θεανθρώπου Κυρίου Ιησού Χριστού.

Η Εκκλησία μας, ιδίως οι άγιοι Πατέρες μας, με σοφία όρισαν τα πάντα! Όμως, και ο Σατανάς κάνει τη δουλειά του, ώστε να μην αφήσει κανένα να ζήσει την αγία αυτή περίοδο. Και δυστυχώς βρίσκει συνεργάτες τους ίδιους τους ανθρώπους. Διοργανώνουν καρναβαλικές πομπές, αντίστοιχες αυτών των ειδωλολατρικών της αρχαίας θρησκείας, όπως θέλουν να την επαναφέρουν αυτοί οι νεοπαγανιστές και δαπανούν σημαντικά χρηματικά ποσά την ώρα που η πατρίδα μας έχει πτωχεύσει.

Δυστυχώς, εξαίρεση δεν αποτελεί ο δήμος Ακτίου – Βόνιτσας και το Κέντρο Κοινωνικής Μέριμνας, καθώς και οι τοπικοί σύλλογοι. Είναι υπερβολικά ή γραφικά όλα αυτά; Δεν υπάρχει σε αυτές τις εκδηλώσεις ένα καταχθόνιο στοιχείο που αρέσει στον όχλο και ερεθίζει τις κατώτερες επιθυμίες του; Δεν διαφημίζονται με τις «γιορτές» αυτές τα κατώτερα ένστικτά; Έχει αναρωτηθεί κανείς ότι όλα αυτά τα μασκαρέματα και οι μεταμφιέσεις γίνονται και σε αντίστοιχες πομπές των ομοφυλοφίλων; Οι μάσκες του καρναβαλιού είναι γενικά απαίσιες και θυμίζουν τις περισσότερε φορές δαιμονικές μορφές ή  μορφές  ζώων , έτσι ώστε να συμβαίνει, κατά κάποιο τρόπο, ένας είδος απεικονιστικής ''υλοποίησης'' εκείνων των κατωτέρων τάσεων, στις οπoίες γίνεται επιτρεπτό να εξωτερικευθούν. Εξάλλου, καθένας θα διαλέξει φυσικά μεταξύ αυτών των μασκών, σχεδόν ασυνείδητα, εκείνη που καλύτερα του ταιριάζει, δηλαδή, εκείνη που αντιπροσωπεύει ότι είναι πιο ταιριαστό με τις τάσεις του, οπότε θα μπορούσαμε να πούμε ότι η μάσκα, που υποτίθεται ότι κρύβει το πραγματικό πρόσωπο του ατόμου, αντίθετα εμφανίζει σε όλους εκείνο που αυτός πραγματικά φέρνει μέσα του, αλλά συνήθως το αποκρύπτει.

 Τι διαφημίζεται και τι αισχρά διαπράττονται στον Γληγοράκη της Βόνιτσας; Δίνει χρήματα ο Δήμος για αυτά τα αίσχη; Δεν ντρέπονται και δεν λυπούνται; Γιατί αυτά τα χρήματα δεν τα δίνουν σε φτωχές οικογένειες; Λίγες είναι αυτές που έχουν ανάγκη; Λίγοι είναι οι φοιτητές που δεν μπορούν σπουδάσουν; Λίγοι οι ανασφάλιστοι συνδημότες μας που δεν έχουν να κάνουν ούτε τις αναγκαίες εξετάσεις ή να πάρουν φάρμακα; Γιατί δεν τολμάει η Δημοτική Αρχή να ομολογήσει Χριστό; Βαπτισμένοι Χριστιανοί δεν είναι τα μέλη της; Οι μανάδες τους δεν τα σταύρωναν για να κοιμηθούν και δεν ξενυχτούσαν από πάνω τους προσευχόμενες; Μήπως δεν πιστεύουν πως υπάρχει Σατανάς; Γιατί δεν επισκέπτονται στο νησί της Κεφαλονιάς τον Άγιο Γεράσιμο, να δουν και να ακούσουν όσα φρικτά ο διάβολος κάνει; Να δουν ανθρώπους να σέρνονται, να σπάνε αλυσίδες και να αλλάζουν φωνές; Αλλά, τώρα τους βγάλαμε όλους ψυχασθενείς και τους γεμίσαμε ψυχοφάρμακα…

Είναι να απορεί κανείς για τη πνευματική αφασία και το κατάντημα μιας τοπικής κοινωνίας. Χθες η Κατούνα έζησε τραγικές στιγμές καθώς ένα νέο παιδί έφυγε από τη ζωή. Βουβή η πλατεία της κωμοπόλεως παρά το πλήθος του κόσμου. Την αποπνικτική αυτή σιωπή έσπαγε κατά διαστήματα η κραυγή των πονεμένων συγγενών και φίλων.

Ο θάνατος είναι το πιο σίγουρο γεγονός της ζωής μας. Δεν υπάρχει άνθρωπος που μπορεί να ξεφύγει. Είναι όμως και το πιο τραγικό. Η ψυχή βιαίως χωρίζεται από το σώμα, διότι ο άνθρωπος πλάστηκε από τον Θεό με προοπτική αθανασίας. Δεν δημιουργήθηκε ο άνθρωπος για να πεθάνει αλλά για να ζήσει αιώνια. Ο θάνατος μπήκε στο ανθρώπινο γένος με την αμαρτία «δι΄ ενός ανθρώπου η αμαρτία εις τον κόσμον εισήλθε και δια της αμαρτίας ο θάνατος» (Ρωμ. 5,12). Έρχεται όμως ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός και λέει «ο τον λόγο μου ακούων και πιστεύων τω πέμψαντί με έχει ζωήν αιώνιον, και εις κρίσιν ούκ έρχεται, αλλά μεταβέβηκεν εκ του θανάτου εις την ζωήν» (Ιων.5,24). Μας λέει, δηλαδή, πως θα αποκτήσουμε ξανά την αιώνια ζωή και ότι μετατρέπει τον ίδιο τον θάνατο σε πέρασμα προς την αληθινή ζωή. Γι΄αυτό για εμάς τους Χριστιανούς με τον θάνατο όχι μόνο δεν τελειώνει τίποτα αλλά αρχίζουν όλα.

Ανθρωπίνως, όμως, δεν μπορείς να μην πονέσεις με τον πόνο του άλλου. Δεν μπορείς να μην συμπαρασταθείς στον θρήνο και τον καημό του. Την φιλευσπλαχνία μας και την αλληλεγγύη την δείχνουμε είτε με την σιωπή μας είτε με τον λόγο μας. Πως θα αισθανθεί ο πονεμένος όταν βλέπει ότι μετά την ταφή του αγαπημένου προσώπου, ορισμένοι συγχωριανοί του τρέχουν να διασκεδάσουν και μάλιστα σε δημόσιους χώρους; Με τι καρδιά χθες λίγες ώρες μετά την κηδεία ενός παιδιού, κάποιες ΜΑΝΕΣ γλεντοκοπούσαν για την ¨γιορτή της γυναίκας¨; Από πότε οι γυναίκες και μάλιστα οι μάνες έγιναν σκληρές και αδιάφορες στον πόνο; Αν ήταν δικό τους παιδί έτσι θα διασκέδαζαν; Η μάνα πρέπει να είναι πρότυπο! Πρέπει να είναι Παναγία! Να διδάσκει με το παράδειγμά της και να ανατρέφει αγίους και αγίες. Αυτή την ομορφιά οφείλει να δείξει στις κόρες της και όχι τις μπογιές του προσώπου. Πριν λίγο καιρό σε άρθρο για την ¨Γιορτή Τσιγαρίδας¨ κατηγορηθήκαμε ως μισαλόδοξοι, ρατσιστές, σκοταδιστές, επειδή ασκήσαμε κριτική στα πρότυπα που προβλήθηκαν από τους διοργανωτές. Δυστυχώς σήμερα επαληθευόμαστε. Κοιτάξτε ομορφιά, ήθος, πολιτισμό και ανθρωπιά…Ντροπή πρέπει να αισθάνεται κανείς για το κατάντημά μας.

Είναι αυτό ανθρωπιά; Ούτε τα άλογα ζώα που ζουν σε αγέλες δεν συμπεριφέρονται έτσι. Έχουμε μετατραπεί σε καταναλωτικά όντα, για να μη πω θηρία. Καταναλώνουμε τη ζωή μας όπως καταναλώνουμε τροφές, ρούχα, παπούτσια και εικόνες. Η τηλεόραση και το έξυπνο κινητό συντέλεσαν στη μετάλλαξή μας. Τη μια στιγμή κλαίμε γιατί είδαμε ένα δραματικό σήριαλ ενώ μετά από λίγο θα ανέβουμε στο τραπεζάκι του σαλονιού μας γιατί ήρθαμε στο τσακίρ κέφι από την τραγουδίστρια της εκπομπής. Και δεν έχει να κάνει αυτό με την εναλλαγή της διάθεσης του ανθρώπου που είναι πλήρως φυσιολογική αλλά με την τάση μας να καταναλώνουμε ότι βρεθεί μπροστά μας. Έτσι καταβροχθίζουμε και τον πόνο των άλλων, αλλά και τις ευκαιρίες για ψευτοχαρές.

Με όση ανθρωπιά και κοινωνική ευαισθησία έχει απομείνει σε αυτό τον τόπο, ας ματαιώσουν τις καρναβαλικές εκδηλώσεις, που έχουν προγραμματίσει αυτές τις ημέρες ο δήμος Ακτίου Βόνιτσας και οι τοπικοί πολιτιστικοί, όπως θέλουν να ονομάζονται, σύλλογοι. Είναι καιρός περισυλλογής και πένθους και όχι για πάρτι, μπουζούκια και καρναβάλια. Μπουχτίσαμε με τις πομπές…

Καλή μετάνοια

Κατούνα Κου πε πε

Ο Άγιος Παΐσιος και η "σύγχυση" της Συντακτικής Ομάδας...

 

«Να δούμε ακόμα που θα φτάξουμε! Δεν αφήσαμε βρωμιά, δεν αφήσαμε σιχαμένη πράξη, που να μην την κάνουμε, δεν αφήσαμε πονηρό διαλογισμό που να μην τον πούμε ή να μην τον γράψουμε με τη μεγαλύτερη αδιαντροπιά. Ξεχαλινωθήκαμε πια ολότελα. Γινήκαμε ένα τρελό κοπάδι, που μας σαλαγά ο διάβολος με μια βουκέντρα, κι εμείς τρέχουμε λαχανιασμένοι. Η ελευθερία που δώσαμε στον εαυτό μας, με τη διεστραμμένη γνώμη μας, γίνηκε τυραννία και μας κάνει ότι θέλει» (Φώτης Κόντογλου, Μυστικά Άνθη).

           

«Να δούμε ακόμα που θα φτάξουμε!» θα αναρωτηθεί όποιος έχει μέσα του έστω και λίγη φρονιμάδα. Στο όνομα της ενημέρωσης και της πολιτικής φτάσαμε να σατιρίζουμε τους αγίους και Αυτόν τον ίδιο τον Θεό. Με λύπη είδαμε ¨τη σάτιρα να ξανακτυπά με αφορμή τα σκουπίδια στη Πάλαιρο¨  (η ανάρτηση ΕΔΩ). Δεν ξέρω πόσους διασκέδασε η παραποίηση των λόγων του Άγίου Παϊσίου του Αγιορείτου, πέραν του συντάκτη της ανάρτησης και των διαχειριστών του Ξηρόμερο News (διότι αν ίσχυε το αντίθετο δεν θα δημοσίευαν την ανάρτηση), αλλά θεωρώ ότι περισσότερο αποστροφή προκάλεσε.

Στη λογοτεχνική έκφραση, η σάτιρα χρησιμοποιείται από την αρχαιότητα για την βελτίωση του αντικειμένου (αυτό μπορεί να είναι πρόσωπο, ιδεολογία κ.α.), το οποίο βρίσκεται στο στόχαστρό της. Συζητήσεις επί συζητήσεων των «κεκαυστηριασμένων την ιδίαν συνείδησιν» (Α Τιμ. 4,2) για τα όρια της. Δεν έχει καταφέρει ο σκοτισμένος από τον εγωισμό νους των πολιτισμένων και μορφωμένων ανθρώπων να βάλει ένα φρένο στην κατρακύλα του. Λέει ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός: «Μας έκαμεν ο πανάγαθος Θεός, αδελφοί μου, ανθρώπους και δεν μας έκαμε ζώα∙ μας έκαμε τιμιωτέρους από όλον τον κόσμον∙ μας έδωκεν ο πανάγαθος Θεός, αδελφοί μου, τα μάτια, να βλέπωμεν τον ουρανόν, τον ήλιον, την σελήνην και τα άστρα και να λέγωμεν: Ώ, Θεέ μου, εάν ο ήλιος, όπου είναι πλάσμα σου, είναι τόσον λαμπρός, αμή το άγιόν σου όνομα, όπου είσαι ποιητής του ουρανού και της γης, ποιητής και πλάστης, πόσον είσαι λαμπρότερος; Ώ, Θεέ μου, αξίωσόν με να σε απολαύσω. Μας έδωσεν, αδελφοί μου, τον νουν εις την κεφαλήν μας, και είναι ο νους μας ωσάν μέσα εις ένα πιάτο, να βάνωμεν όλα τα νοήματα του Ευαγγελίου και όχι να βάνωμεν μύθους και φλυαρίσματα της τέχνης του διαβόλου» (Διδαχή Ε΄).

Βλέπεις αδερφέ μου πόσο απλά μας το εξηγεί ο Άγιος των σκλάβων; Μας έδωσε «τον νουν» για να Τον απολαύσουμε Αυτόν τον Θεό, για να οδηγηθούμε στο «καθ΄ ομοίωσιν», αλλά εμείς αποφασίσαμε να γίνουμε βασιλικότεροι του Βασιλέως. Και φτάσαμε στο σημείο να χλευάζουμε τα πρόσωπα των αγίων, να παραποιούμε τα λεγόμενά τους και αντί να ψάχνουμε τόπο να κρυφτούμε από ντροπή, να δημοσιεύουμε τις ατιμίες και ανοησίες στο όνομα της πολιτικής, της τέχνης, του πολιτισμού και της ενημέρωσης, να καυχόμαστε γι΄ αυτές και να διακηρύσσουμε για τον εαυτό μας ότι «εκπροσωπεί το ΦΩΣ της τέχνης και του πολιτισμού». Ποία τέχνη; Αυτή με την οποία κρύβουμε τις πομπές μας; Αλλά γίνεται οι μύγες να μην πάνε στα ψοφίμια;

            Ο  Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός αναφέρει: «Πρέπει να τιμούμε τους αγίους ως φίλους Χριστού, ως παιδιά και κληρονόμους του Θεού, όπως λέγει ο θεολόγος Ευαγγελιστής∙ “Όσοι δε έλαβον αυτόν, έδωκεν αυτοίς εξουσίαν τέκνα Θεού γενέσθαι„ (Ιω. 1,12)…επειδή βασίλευσαν στα πάθη και κυριάρχησαν πάνω σ΄ αυτά, και φύλαξαν απαραχάρακτη την ομοίωση της θείας εικόνα, κατά την οποία έγιναν, και ενώθηκαν με τον Θεό κατά προαίρεση και τον δέχτηκαν σαν ένοικο και έγιναν με τη μέθεξη σ΄ αυτόν κατά χάρη ότι είναι αυτός κατά φύση. Πως λοιπόν μπορούμε να μην τιμούμε αυτούς που υπήρξαν διάκονοι και φίλοι και υιοί του Θεού; Γιατί η τιμή προς τους ευγνώμονες των ομοδούλων αποδεικνύει την καλή διάθεση προς τον κοινό δεσπότη» (Έκδοσις ακριβής της Ορθοδόξου Πίστεως). Όταν, λοιπόν, αλλοιώνεις εσκεμμένα τα λόγια ενός αγίου τιμάς τον άγιο; Ας μην γινόμαστε αφελείς! Δόξα τω Θεώ, ακόμα ζούμε σε Ορθόδοξη χώρα και όλων οι μανάδες ή κάποια γιαγιά μας, μας δίδαξαν με το παράδειγμά τους πως τιμάμε τους αγίους, την Παναγιά και τον Χριστό. Αυτή την παρακαταθήκη να φυλάξουμε!

            Ο Άγιος Παϊσιος στη συνείδηση των πιστών ορθοδόξων χριστιανών ήταν άγιος από τότε που βρισκόταν σωματικώς ανάμεσά μας. Η επίσημη αγιοκατάταξή του στο Αγιολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας έγινε στις 13 Ιανουαρίου 2015 από την Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως (ολόκληρη η Πράξη ΕΔΩ). Ο συντάκτης του άρθρου δεν έχει την ψευδαίσθηση ότι προασπίζεται την τιμή του Αγίου Παϊσίου, διότι δεν είναι άξιος να κάνει κάτι τέτοιο, αλλά και για τον απλούστατο λόγο ότι ο Άγιος δοξάζεται από τον Κύριο Ιησού Χριστό, που για την αγάπη Του έζησε σε ολόκληρη τη ζωή του το μαρτύριο της συνειδήσεως. Εξάλλου ακόμα και όταν ο Γέροντας ήταν εν ζωή, από ταπείνωση δεν έψαξε πότε να βρει το δίκιο του και να υπερασπιστεί τον εαυτό του. 

Κατούνα Κου Πε Πε

Δηλώσεις για γέλια ή για κλάματα...

Οι καημένες οι τσιγαρίδες δεν μας έφταιξαν τίποτα!

Πριν λίγες ημέρες παρακολουθήσαμε ένα ολιγόλεπτο αφιέρωμα της «Γιορτής Τσιγαρίδας» από τον τηλεοπτικό σταθμό του ΑΝΤ1. Όσοι δεν το είδαν στην τηλεόραση είχαν την ευκαιρία να το παρακολουθήσουν στο διαδίκτυο (το link ΕΔΩ).

Παρακολουθώντας την ολιγόλεπτη εκπομπή καταβάλει κανείς ιδιαίτερη προσπάθεια, ώστε να καταλάβει που έγινε η συγκεκριμένη εκδήλωση. Μάλλον, θα διέφυγε στη δημοσιογράφο που έκανε την έρευνα, να αναφέρει το όνομα του χωριού στο οποίο έγιναν όλα αυτά τα «πατροπαράδοτα» γλέντια! Ίσως και να μην συμμερίζεται την αγωνία των συντελεστών της εκδήλωσης για την προβολή του τόπου τους, που καμιά φορά συμπίπτει με την προβολή του έργου τους, του αγώνα τους…του Εγώ τους! Μωραίνει Κύριος!

 Μια άλλη απορία που γεννιέται είναι, τί είδους παράδοση είναι αυτή που ευαγγελίζονται οι συμμετέχοντες στο δρώμενο.

     Βλέπουμε στο βίντεο δυο νεαρές κοπέλες να μας εξηγούν πως αισθάνονται ως συνεχιστές της παράδοσης, καθώς η μία κάνει μακιγιάζ στην άλλη, έναν πατριώτη μας να μιλάει για την «χαρτούρα» και τον σπουδαίο της ρόλο στα πανηγύρια, ότι δηλαδή τα καθιστούσε «ζωντανά» και πως  «τελείωσαν αυτά με την κρίση», τα μέλη του συλλόγου να κόβουν τις τσιγαρίδες και στο τέλος παραδοσιακούς χορούς, οι οποίοι είναι τρόπος έκφρασης του λαού μας και συμβολίζουν την ενότητα μας στις χαρές, αλλά και στις λύπες. Το ανωτέρω σκηνικό συμπληρώνουν τα φολκλόρ σχόλια της παρουσιάστριας, ότι οι άνθρωποι ψάχνουν τρόπους να επιστρέψουν στην παράδοση και στην επαρχία, ως τρόπο αντιμετώπισης της κρίσης που μας μαστίζει σαν λαό και άλλα τέτοια ρομαντικά!

 

    

     Προφανώς, αυτό που επιδιώκουν να παρουσιάσουν, πέραν του εαυτού τους, «οι πάντες γαρ τα εαυτών ζητούσιν» (Φιλ. 2,21) είναι ο συνδυασμός νέου και παλιού, νεωτερικότητας και παράδοσης, μοντέρνου και ντεμοντέ, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η δεκαεξάχρονη κοπέλα. Και αυτό κατορθώνεται με την παραδοσιακή στολή και την απαραίτητη μάσκαρα, αλλά και το βαμμένο νύχι με τα αστεράκια. «Η ηλικία μας θέλει και τη μάσκαρα, θέλει και το κραγιόν» λέει χαρακτηριστικά το δεκαεξάχρονο κορίτσι την ώρα που βάφει την κοπέλα που θα χορέψουν μαζί. Στο σημείο αυτό βλέπουμε και την αρετή της αλληλεγγύης και της αλληλοβοήθειας, ελλείψη καθρεπτών! Ελληνικό φιλότιμο! Στη συνέχεια αφού παίρνουμε μια ιδέα για την έννοια της παραδόσεως, μας παρέχονται και «ρήματα ζωής αιωνίου» (Ιωαν.5,68), όπως «Γενικά ο στολισμός είναι το παν…»!

Ίσως, η νεαρή κοπέλα, η οποία θέλει να τιμήσει τη στολή που φοράει και ολόκαρδα της το εύχομαι, ίσως να μην γνωρίζει, όπως και όλα τα κορίτσια της ηλικίας της, ότι αυτού του είδους ο στολισμός που αποσκοπεί στην εξωτερική ομορφιά δεν είναι το παν. «Η ομορφιά του σώματος είναι ζωώδες στοιχείο, αν δεν στηρίζεται στο νου» λέει ο Δημόκριτος. Ίσως, να μην πρόλαβε ακόμα να μάθει γιατί δεν της το είπαν οι ζαλισμένοι γονείς, κηδεμόνες, δάσκαλοι και καθηγητές, πως η απελπισία μας το γνωρίζει καλά ότι η ομορφιά δεν προσφέρει καμία λύτρωση χωρίς τη χάρη του Θεού. Γιατί αν δεν στολιστεί η ψυχή με αρετές, τότε το σώμα αγριεύει και η όψη παραμορφώνεται. 

 Διοργανώνουν εκδηλώσεις δήθεν για την προβολή της παράδοσης και την αναβίωση των εθίμων. Δεν ξέρουν που πατάνε και που βρίσκονται και μιλάνε στους άλλους για παράδοση. Ποια παράδοση; Αυτή που μας έδειξαν στον ΑΝΤ1 με τα βαμμένα πουά νύχια και την «χαρτούρα»; Ποιο πρότυπο προβάλλεται με το να λες ότι αυτή ζωντάνευε το πανηγύρι; Οι άνθρωποι, οι οποίοι σκόρπιζαν τα λεφτά τους για επίδειξη, αφού οι καημένοι δεν είχαν κάτι άλλο να δείξουν, ήταν η «η ψυχή» του πανηγυριού; Αυτό το νόημα έχουν τα πανηγύρια; Ας κοιτάξουν στο λεξικό ποια είναι η ετοιμολογία της λέξης και τότε θα καταλάβουν ότι προβάλλουν τις στρεβλώσεις ως παράδοση.

Πήραν μια συνήθεια(παρασκευή τσιγαρίδας), η οποία προέκυψε από την ανάγκη για επιβίωση  και την έκαναν σημαία στον βωμό της αυτοπροβολής. Λυπάμαι, αλλά οι συνεχόμενες προβολές, φωτογραφίες, αναφορές της εκδήλωσης, σε σημείο αποκρουστικό, αυτό καταμαρτυρεί. Ένα ολόκληρο πρωινό «όργωναν» την πλατεία, πήραν τα μαγαζιά σβάρνα και φωτογραφίζονταν με όποιον-α βρισκόταν μπροστά τους και στη συνέχεια «ανέβαζαν» τις φωτογραφίες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ώστε να αποδείξουν σε όσους τους ξέρουν και σε όσους δεν τους ξέρουν ότι είναι λαοφιλείς και μπορούν να συγκεντρώσουν κόσμο γύρω από το ψεύτικο είδωλό τους. Μετέτρεψαν τα καζάνια σε μνημείο του αγνώστου στρατιώτη, αφού όλοι έπρεπε να ποζάρουν μπροστά σε αυτά. Προσπαθούν απεγνωσμένα να μας δείξουν ότι είναι πολλοί και περνούν ωραία ή ότι πασχίζουν να αναδείξουν τις παραδόσεις της περιοχής; Ο Σωκράτης έλεγε ότι «εκείνος που θέλει να ταρακουνήσει τον κόσμο, ας ταρακουνήσει πρώτα τον εαυτό του». Καλλιέργησε τον εαυτό σου, θωρακίσου, ταπεινώσου, άλλαξε και τότε βγες να πολεμήσεις πρώτα στην παλαίστρα της τοπικής σου κοινωνίας και αν αξίζεις θα προχωρήσεις και σε ευρύτερα πεδία δράσης. Αλίμονο στην Κατούνα που έχει πέσει σε πνευματική αφασία. Ανωμαλία, πορνεία και ναρκωτικά. Μήπως, είμαι υπερβολικός! Ο Κωστής Παλαμάς έλεγε «Πες μου τι σχολεία έχεις, να σου πω τι λαός είσαι». Ας ρωτήσουμε τους δασκάλους στα σχολεία μας, ποιο είναι το επίπεδο των παιδιών μας.

Δόξα τω Θεώ, υπάρχουν στην Κατούνα εξαιρέσεις, άνθρωποι οι οποίοι προβάλουν την Αλήθεια, άνθρωποι «φάροι» στο σκοτάδι μας, γι αυτό και δεν πιάσαμε εντελώς πάτο! Οι σοβαροί και υπεύθυνοι άνθρωποι με περιεχόμενο, παράγουν έργο σιωπηλά, χωρίς να επιδιώκουν την αυτοπροβολή. Δεν μιλούν αυτοί, αλλά τα έργα τους. Η προσφορά τους γίνεται αντιληπτή από το σύνολο και έτσι μένουν στην Ιστορία. Εδώ, τόση προβολή και διαφήμιση! Γιατί; Για την δόξα; «Τέτοιο πράγμα είναι η απόλαυση, τέτοιο η ανθρώπινη δόξα και η εξουσία, τέτοιο κάθε ευτυχία της παρούσης ζωής, χωρίς να έχει καμία βεβαιότητα, καμίαν σταθερότητα, καμίαν μονιμότητα, αλλά τρέχει περισσότερον από τον ρουν των ποταμών και εγκαταλείπει μόνους και γυμνούς εκείνους που καταγίνονται με αυτά» λέει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος.

 

Παρουσιαζόμαστε στα μάτια των άλλων ανώτεροι από αυτό που είμαστε, για την δημιουργία εντυπώσεων. Ο εντυπωσιασμός, άλλωστε είναι ο καλύτερος τρόπος υποταγής των άλλων, και μάλιστα όσων εξαρτώνται με οποιοδήποτε τρόπο από εμάς. Έτσι, μαθαίνουμε να κυκλοφορούμε με ένα προσωπείο, μια μάσκα στη ζωή μας. Φροντίζουμε να δείχνουμε τις αρετές μας, υπαρκτές και ανύπαρκτες, όσες έχουμε και όσες δεν έχουμε, για να μας «παραδέχονται» οι άλλοι και να μας «πιστεύουν». «Αυτοί εν εαυτοίς εαυτούς μετρούντες και συγκρίνοντες εαυτούς εαυτοίς ού συνιούσιν» (Β΄ Κορ.10,12).

 «Αλήθεια αναμφισβήτητη και χρέος μας εθνικό από τα πρώτα είναι να τονίζουμε στις γενεές που έρχονται ότι ποτέ δεν έπαψε αυτή η φυλή να υπάρχει και να εκδηλώνεται πνευματικά με πρόσωπα και έργα αξιόλογα». Ας έχουμε υπόψη μας τα λόγια του Ε. Παπανούτσου, όταν αναλαμβάνουμε την ευθύνη να ασχοληθούμε με την παράδοση και τον πολιτισμό. Ας μάθουμε την ιστορική μας συνέχεια, την ελληνορθόδοξη παράδοσή μας, ώστε να μην γυρίζουμε σαν το πρόβατο το «απολωλός» (Λουκ.15,6). Αυτή την παράδοση πρέπει κι εμείς να παραδώσουμε και μέσα από τον βίο και τα έργα μας να γίνουμε συνεχιστές της και να εμπνεύσουμε. Εμείς όμως σήμερα έχουμε να δώσουμε τίποτα; Μάλλον όχι, γιατί είμαστε κενοί, άδειοι, κούφιοι. Γι αυτό κάνουμε τόσο θόρυβο. Αν είχαμε περιεχόμενο πνευματικό θα γινόταν αντιληπτό από την κοινωνία και κυρίως από τους νέους μας. Τότε και μόνο τότε θα είχαμε κάτι να προσφέρουμε. Γιατί παράδοση δεν είναι μόνο αυτό που μας έχει παραδοθεί αλλά κι αυτό που εμείς θα παραδώσουμε.

Κατούνα Κου πε πε

Καλή χρονιά αδέρφια

Κατούνα Κου πε πε

Άντε να ρίξει κανένα χιόνι...να γλιτώσουμε από τα μικρόβια...

Κατούνα κου πε πε 

Εναντίον της απόφασης για την κατάργηση του Α.Τ. Κατούνας

«Ποτέ μην γκρεμίζεις ένα φράχτη προτού μάθεις γιατί τον έβαλαν εκεί»
Robert Frost,  Αμερικανός ποιητής

            Χθες γνωστοποιήθηκε η πρόταση του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας για την κατάργηση κάποιων αστυνομικών τμημάτων στην Αιτωλοακαρνανία. Το σχέδιο αναδιάρθρωσης των Αστυνομικών Υπηρεσιών στην Δυτική Ελλάδα περιλαμβάνει, δυστυχώς και την Κατούνα αλλά και την ευρύτερη περιοχή μας.

            Η παραπάνω είδηση περιπλανούταν πάνω από τα κεφάλια μας το τελευταίο χρονικό διάστημα, αλλά όπως λέει και ο σοφός λαός «άλλο να το ακούς και άλλο να το βλέπεις»! Με αφορμή τα ανωτέρω, εκφράζονται λίγες σκέψεις απόρροια της έκπληξης, που δημιουργεί ο τρόπος με τον οποίο λαμβάνονται τόσο σπουδαίες αποφάσεις. 

Για να υπάρχουν τόσα χρόνια τα Αστυνομικά Τμήματα αυτά σημαίνει πως ήταν απαραίτητα και εξυπηρετούσαν τις ανάγκες της περιοχής τους. Ποιά λοιπόν είναι τα κριτήρια όπου ελήφθησαν υπόψη, ώστε να αποφασισθεί η κατάργησή τους; Μήπως στο όνομα της πολιτικής ορθότητας και του εξορθολογισμού των δημοσίων δαπανών, που καταβάλλονται για την συντήρηση τους, αποφάσισαν οι υπεύθυνοι να βάλουν λουκέτο στο δίκαιο αίτημα των πολιτών για ασφάλεια; Και ποιοί είναι αυτοί που παίρνουν τέτοιες αποφάσεις;  Άνθρωποι οι οποίοι σε ένα, δύο ή το πολύ πέντε χρόνια θα είναι συνταξιούχοι και θα έχουν στο βιογραφικό τους τη συνεισφορά τους στην υποβάθμιση και εγκατάλειψη ολόκληρων περιοχών; Έχουν αναλογιστεί τις ευθύνες και το βάρος των αποφάσεών τους; Μάλλον όχι. Τουλάχιστον αυτό δείχνουν οι πράξεις τους. «Επλήσθηναν ανοίας» (Λουκ. 6,11).

Ποιά στατιστικά έβαλαν κάτω για να μελετήσουν; Γνωρίζουν τις ιδιαιτερότητες της περιοχής (μεγάλη ορεινή έκταση, ακατάλληλο σε πολλά σημεία οδικό δίκτυο που δυσκολεύει την άμεση πρόσβαση σε διάφορες περιοχές κ.α.); Τις ανάγκες της (Σχολεία, ΕΛ.ΤΑ, Τράπεζα, πρατήρια υγρών καυσίμων, σούπερ μάρκετς κ.α., τα οποία έχουν ανάγκη αστυνόμευσης); Ή μήπως ενθαρρύνονται από την παταγώδη αποτυχία του καλλικρατικού μοντέλου στην τοπική αυτοδιοίκηση και επιθυμούν και την εφαρμογή του στα θέματα ασφαλείας; Μάλλον είναι σουρεαλιστές…δεν εξηγείται διαφορετικά!

Δυστυχώς, η ευρύτερη περιοχή της επαρχίας Ξηρομέρου, και δεν εννοώ τον ομώνυμο Δήμο, διαχρονικά παρουσιάζει υψηλά ποσοστά εγκληματικότητας. Είναι από τις ελάχιστες περιοχές στην ελληνική επικράτεια όπου εξακολουθεί να διαπράττεται το αδίκημα της ζωοκλοπής (χαρακτηριζόμενο από τον νομοθέτη ως κακούργημα). Όταν διαθέτεις τέτοια ποιοτικά χαρακτηριστικά ψάχνεις να βρεις λύσεις και όχι να δημιουργήσεις περισσότερα προβλήματα. Η λογική λέει ότι κλείνεις ένα αστυνομικό τμήμα, όταν μια περιοχή δεν χρίζει αστυνόμευσης ή μπορεί να αστυνομευθεί με τις νέες συνθήκες που θα διαμορφώσουν οι προτεινόμενοι σχεδιασμοί. Με τη σημερινή κατάσταση, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί, ωθούμαστε στο συμπέρασμα ότι απαιτείται η κατάργηση αστυνομικών τμημάτων; Βεβαίως, δεν είμαστε υπέρ της αστυνομοκρατίας και παρακολούθησης των πάντων, αλλά η παρούσα πνευματική, ηθική, κοινωνική, πολιτική και οικονομική κρίση της χώρας δεν αφήνει περιθώρια για ενέργειες που αποδυναμώνουν το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών. 

Στη περίπτωση του Α.Τ. Κατούνας δεν φαίνεται να υπάρχει ένα ρεαλιστικό σχέδιο. Όπως χαρακτηριστικά φέρεται να αναφέρει ο Δήμαρχος Ακτίου Βόνιτσας κ. Γεώργιος Αποστολάκης: «Στήσανε ένα σχέδιο οι γραφειοκράτες της Αθήνας από τα γραφεία τους, που ούτε καν ξέρουν την περιοχή μας και την πραγματικότητα που έχει ένα πεπαλαιωμένο οδικό δίκτυο που φτιάχτηκε πριν δεκαετίες…Μας παρουσιάζετε στοιχεία που δεν είναι πραγματικά και τα αμφισβητώ για παραβατικότητα εγκληματικότητα και κλοπές, είναι εκατό φορές παραπάνω απ' ότι αναφέρετε εσείς, οι περισσότερες κλοπές-διαρρήξεις-ζωοκλοπές και άλλες παραβατικότητες δεν δηλώνονται στην αστυνομία για ευνόητους λόγους άρα τα χαρτιά σας δεν ισχύουν…Για να φύγει το περιπολικό από την Πλαγιά να πάει στον Αετό  θέλει 2 ώρες, ποια άμεση επέμβαση και άμεση δράση θα υπάρχει;» (πηγή:  http://www.katounanews.blogspot.gr/2015/11/blog-post_303.html).

Είναι απορίας άξιο τί αποτέλεσε τον πυρήνα της επιχειρηματολογίας τους! 

Αφού η πρώτη φάση του σχεδίου ολοκληρώθηκε με επιτυχία θα έρθει η ώρα της δεύτερης και τελευταίας, όπου θα ληφθεί η πολιτική απόφαση από τον αρμόδιο υπουργό κ. Παναγιώτη Κουρουμπλή, ο οποίος είναι πατριώτης μας και γνώστης των ιδιαιτεροτήτων της περιοχής.  

 

Άμοιροι ευθυνών φυσικά δεν είναι και οι τοπικοί βουλευτές της Κυβερνήσεως, οι οποίοι είτε δεν εκδήλωσαν κάποια επίσημη αντίδραση, είτε αρκέστηκαν σε μια σύντομη αναφορά στο θέμα για να τηρηθούν τα προσχήματα. Δεν θα έπρεπε να εκφέρουν γνώμη και να υπερασπιστούν τα δίκαια αιτήματα των πολιτών της εκλογικής τους περιφέρειας; Ποιός θα τους υπερασπιστεί αν όχι αυτοί; Αντιλαμβάνονται και οι ίδιοι οι κύριοι βουλευτές ότι με τέτοιου είδους αποφάσεις αδικείται και καταδικάζεται μια ολόκληρη περιοχή; Η «Αριστερά» που διαχρονικά αντιπαλεύεται την αδικία σε βάρος των αδυνάτων και των εγκαταλελειμμένων πολιτών, ποιον θα υπερασπιστεί τώρα; Όμως, ποια «Αριστερά» και παραμύθια; Αυτή που παίρνει τα πλέον αντιλαϊκά και εθνοκτόνα μέτρα της σύγχρονης Ιστορίας, θα ασχοληθεί με το αν έχει η Κατούνα αστυνομικό τμήμα και αν η γιαγιά στο Αρχοντοχώρι θα ξαναδεί ποτέ περιπολικό από κοντά;

Η πικρή αλήθεια είναι, ότι από τη στιγμή όπου εφαρμόστηκε ο καλλικρατικός θεσμός, όλη η τοπική αυτοδιοίκηση στενάζει. Εξαίρεση δεν θα μπορούσε να αποτελέσει και η Μεδεώνα. Εδώ, όμως, βλέπουμε μια άνευ προηγουμένου καταστροφική λαίλαπα, που προκαλείται από την αδιαφορία, τις πράξεις και παραλήψεις των ασκούντων την επιστήμη της πολιτικής. Έφυγε η έδρα του Δήμου, υποβαθμίστηκε εντέχνως μια περιοχή σε τοπικό διαμέρισμα, τουλάχιστον μην καταστρέφετε τα είδη υπάρχοντα, αφού δεν είστε ικανοί να φτιάξετε κάτι νέο. Παρόμοια κατάσταση επικρατεί και για το Κέντρο Υγείας Κατούνας, το οποίο υπολειτουργεί έως τη μέρα που θα βάλουν και σε αυτό λουκέτο. Θεός φυλάξει!

 Έως ότου οριστικοποιηθεί η απόφαση για τη κατάργηση του Α.Τ. Κατούνας θα πρέπει όλοι οι τοπικοί φορείς και σύσσωμη η Δημοτική Αρχή (συμπολίτευση και αντιπολίτευση) να δραστηριοποιηθούν ώστε να υπάρξει μια κοινή και δυναμική αντίδραση. Δεν είναι ώρα ούτε για διχασμούς, ούτε για εγωισμούς και τις προσωπικές φιλοδοξίες ορισμένων για προβολή. Μόνο με σοβαρότητα και υπευθυνότητα μπορεί να αντιμετωπιστεί οποιαδήποτε προβληματική κατάσταση. Ανευθυνότητες και γελοιότητες του τύπου καταλήψεις κ.τ.λ. (γιατί δυστυχώς ακούστηκαν και αυτά) δεν είναι επί του παρόντος. Όσοι είναι ικανοί να βοηθήσουν τον τόπο τους, μόνο μέσα από την ενότητα θα το καταφέρουν, γιατί αυτή καταργεί την έπαρση και τις φιλοδοξίες. Ευχόμαστε οι αρμόδιοι να αποφασίσουν με σύνεση και να μην συμβάλλουν στη παρακμή της περιοχής μας.  

Κατούνα Κου πε πε

Κατούνα το μεγαλείο σου…! Γνωστό τοπικό blog που διαχρονικά πρόσφερε τόσα στην πολιτική και στον πολιτισμό… τώρα ασχολείται και με τη μεταφυσική, δίνοντάς μας συνταγές για ξεμάτιασμα… Αλίμονο μας…

Σας ευχαριστούμε Σεβασμιώτατε

 

Με αφορμή την χθεσινή επίσκεψη του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Αιτωλίας & Ακαρνανίας κ. Κοσμά στο Αρχοντοχώρι, αλλά και τις προηγούμενες σε Πάλαιρο, Βόνιτσα, Αετό και Άγιο Νικόλαο Κατούνας, αποτυπώνονται κάποιες σκέψεις, οι οποίες δεν τρέφουν ψευδαισθήσεις ότι θα κάνουν τον κόσμο μας καλύτερο, αλλά εκφράζουν μια βαθύτερη ανάγκη για προβολή διαφορετικών προτύπων από αυτά που επικρατούν.

Όταν βλέπεις έναν Επίσκοπο να επισκέπτεται ακόμα και τα πιο μικρά και ξεχασμένα από κάθε αρμόδιο ακριτικά χωριά, μιας από τις μεγαλύτερες Μητροπόλεις της χώρας και να γίνεται δεκτός από τους κατοίκους με ροδοπέταλα (προ ημερών στη Φλωριάδα Βάλτου), θαυμασμό, συγκίνηση και ευγνωμοσύνη προς το πρόσωπό του μπορείς να αισθανθείς. «Δεδεμένος τω πνεύματι» (Πρ. κ΄, 22) πορεύεται  και κηρύττει την Αλήθεια! Πόσο διδάσκουν τα λεγόμενά του! Ξεκουράζουν και δίνουν θάρρος! Σαν λαϊκός αλλά και σαν κληρικός φέρει το όνομα του αγίου των σκλάβων, του μεγαλύτερου αγίου των νεωτέρων χρόνων της πατρίδας μας, του αγίου Κοσμά του Αιτωλού. Δεν θα πούμε ότι είναι τυχαίο… Δεν υπάρχει τύχη. Τύχη λέμε την άγνοιά μας να ερμηνεύσουμε αυτό που συμβαίνει, για ποιο λόγο συμβαίνει. Είναι η ευθύνη που φέρει ως Ποιμενάρχης μιας Μητρόπολης που έχει προστάτη τον άγιο Κοσμά τον Αιτωλό και τον τιμά. Τιμή αγίου σημαίνει μίμησης αγίου. Τότε ένας καλόγερος γύριζε όλη την σκλαβωμένη Ελλάδα και μιλούσε για Χριστό, για ψυχή, για οικογένεια και άνοιγε σχολεία. Σήμερα ένας Δεσπότης σε μια σκλαβωμένη από την πνευματική αλλοτρίωση και ηθική αποχαύνωση Ελλάδα κηρύττει τις ίδιες αιώνιες αξίες. Συγκλονίζει ο λόγος του για την διαπαιδαγώγηση των νέων, όταν απευθύνεται στην μάνα και η φωνή του ταρακουνά τα σωθικά σου. «Μετά δακρύων νουθετών ένα έκαστον» (Πρ. κ΄, 31). Πιστός στην ιερά Παράδοση με κάθε ποιμαντορική του εγκύκλιο θεολογεί και μας παραδίδει μια ομολογία πίστεως.

Σήμερα όπου η συντεταγμένη Πολιτεία, η οποία κατά κανόνα αποτελείται από «νάνους», άμεσα και έμμεσα με την αθεΐα, προσπαθεί να μας πείσει ότι είμαστε απόγονοι των πιθήκων, αυτός προβάλλει το Ευαγγέλιο και αντιτάσσεται στην σαρκοποίηση και στον κίνδυνο κτηνοποιήσεως μας. Δόξα τω Θεώ, που στην πνιγμένη από τις αναθυμιάσεις της αμαρτίας, της αστοχίας και της παρακμής κοινωνία μας υπάρχουν αυτοί οι άνθρωποι για να μας ξυπνήσουν από τον λήθαργο και την ανοησία.  

            Αυτούς τους οδηγούς και τέτοια πρότυπα έχουμε ανάγκη! 

Καλή Παναγιά

Κατούνα Κου πε πε

To Κατούνα Κου πε πε συγχαίρει όλους τους διαγωνιζομένους των εξετάσεων, ανεξαρτήτως αποτελεσμάτων! Όσοι πέτυχαν αλλά και όσοι απέτυχαν έχουν τις ίδιες δυνατότητες να βρουν την Αληθινή Ζωή!

Έφτασαν και στην Κατούνα «οι φωτεινές δυνάμεις του Ζεύς», το «κοσμικό πυρ» τα «ενεργά ύδατα», οι παραλογισμοί και οι φαιδρότητες του νεοπαγανισμού.

Θα μπορούσε να γελάσει κάποιος με το ανωτέρω σχόλιο, αλλά πέρα από την κωμική του πλευρά, κρύβει και την τραγική του. Πρόσφατα σε κεντρικό σημείο της Κατούνας, με έκπληξη διαπιστώσαμε, την παρουσία γραφείου του κ. Αρτέμη Σώρρα, ο οποίος, ως ένας ακόμη «εθνοσωτήρας», προσφέρει τον εαυτό του για την σωτηρία της Ελλάδας. Δεν θα ασχοληθούμε τόσο με τις προτάσεις του, για τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε να αγοράσει το ελληνικό χρέος, γιατί αυτές έχουν γίνει αντικείμενο κριτικής πολλές φορές ακόμα και σε Μ.Μ.Ε. (βλ. σχετικά ΕΔΩ).

Αυτό που προκαλεί ανησυχία είναι η «μύηση» κατά κάποιο τρόπο των μελών της λεγόμενης «Συνένωσης Ελλήνων». Κυκλοφορούν στο διαδίκτυο πολλά βίντεο της ορκωμοσίας των νέων μελλών της ανωτέρω οργάνωσης, όπου μπορεί κάποιος να ακούσει σε τι αναφέρεται ο συγκεκριμένος όρκος, ο οποίος παραπέμπει στον νέο-παγανισμό και νέο-ειδωλολατρία.

Πρόκειται για μια κίνηση που έχει λάβει σοβαρές διαστάσεις τα τελευταία χρόνια. Διάφοροι τύποι ανθρώπων υποστηρίζουν ότι πρέπει «να στραφούμε στις ρίζες μας» και να επαναφέρουμε την «αρχαία εθνική θρησκεία». Συνδέουν την λατρεία των ξόανων με την εθνική μας ταυτότητα, ενώ χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα του σύγχρονου marketing υπόσχονται λύσεις σ' όλα τα προβλήματα του ανθρώπου. Πίσω από τις ηχηρές προτάσεις του νέο-παγανισμού και γενικότερα της όλης θεωρίας του - η οποία καλεί κάθε έθνος να ξαναλατρέψει τις «παραδοσιακές θεότητες» - πολύ εύκολα διακρίνει κανείς ένα ακόμη καταστροφικό πλοκάμι της «Νέας Εποχής». Τα εθνικά και παραδοσιακά προσχήματα υποθάλπουν την εδραίωση της θεοσοφίας και του αποκρυφισμού.
      Προς επιβεβαίωση των ανωτέρω παρατίθεται απόσπασμα συνέντευξής του κ. Σώρρα: «Όλη όμως, η ιστορία για την οποία είσαστε περήφανοι σήμερα, είναι από την εποχή του Ζευς, του Διός, της Αφροδίτης και της Αθηνάς. Καταλάβατε Συνέλληνες για ποιον είσαστε περήφανοι; Δεν είσαστε περήφανοι από τον Άγιο Πέτρο, τον Άγιο Φανούριο, από τον Άγιο Γεώργιο, ή από τον Άγιο Δημήτριο. Μερικοί ναι, είναι και τιμή τους, όμως η μεγάλη μας ιστορία, η ιστορία των Ελλανίων και των Ελλήνων είναι όλα αυτά τα ονόματα, τα οποία είναι ονόματα οντοτήτων. Και αυτοί δεν είπαν ποτέ ότι είναι θεοί. Εσύ, άνθρωπε το είπες! Άρα, οι εντολές είναι του Ζευς. Δεν αντιλαμβάνομαι, γιατί να μην το πούμε. Τι να πούμε δηλαδή, ότι είναι του Μωυσή; Αφού ο Μωυσής δεν βγάζει εντολές, ούτε ο Αβραάμ! Δεν μπορεί!!!. Γιατί αυτές που υπάρχουν και στην Παλαιά και στην Καινή Διαθήκη, εγώ τις «τρυπάω»!...» (ολόκληρη η συνέντευξη ΕΔΩ)

            Το ερώτημα που τίθεται λοιπόν, έχει ως εξής: ο συγκεκριμένος κύριος ποια πατρίδα θα σώσει και με τι θα την σώσει; Με τις «οντότητες», το «κοσμικό πυρ» και τα «ενεργά ύδατα»; Που είναι όλα αυτά; Και σαν να μην φτάνουν όλα αυτά τα ξόανα και οι νεράιδες, τα βάζει με τους Αγίους Αποστόλους, τους Μάρτυρες και τους Αγίους τα λείψανα των οποίων ευωδιάζουν και θαυματουργούν δωρεά της χάριτος του Θεού. Αυτός θα σώσει της Ορθόδοξη Ελλάδα; Αυτός που «τρυπάει» τις εντολές τις Παλαιάς και Καινής Διαθήκης; Αυτές οι νέο-ειδωλολατρικές δοξασίες τι σχέση έχουν με ομόλογα, τοκοχρεολύσια κτλ; Γιατί δίνει μεταφυσικό περιεχόμενο στην εξαγορά του ελληνικού χρέους; Γιατί βάζει τους υποστηρικτές του να ορκιστούν σε «οντότητες» και στην «συμπαντική συνειδητότητα»; Όσοι βοήθησαν και συνετέλεσαν να ανοίξει το συγκεκριμένο γραφείο τα γνωρίζουν αυτά ή έπεσαν θύματα;

            Η Ελλάδα δεν σώζεται ούτε με νεράιδες, ούτε με τον Δία, ούτε με πυγολαμπίδες.   

Η Ελλάδα έχει τον Χριστό και την Υπέρμαχο Στρατηγό την Παναγία μας!

Μόνο που χρειάζεται μετάνοια. Ας αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες του.

Χριστός Ανέστη!

Κατούνα Κου πε πε

Ακολουθεί ο όρκος, με τον οποίο ορκίζονται τα μέλη της ανωτέρω οργάνωσης

ΜΑΙΑΝΔΡΟΣ ΛΟΓΟΣ

 Επικαλούμαι έσενα  Ζευς τον μέγιστο θεό των ουρανών,

 ότι καλό και να ζητήσω για το καλό του ανθρώπου πρέπει να γίνει.

 Κατέστησε με ανίκητο, ακαταμάχητο και ακατάβλητο

 διότι με το όνομά σου στην καρδιά μου τίποτα δεν θα μπορέσει να με καταβάλει, ούτε άνθρωπος , ούτε πνεύμα ,ούτε σκοτεινός δαίμων.

 Θεέ μέγιστε επικαλούμαι τις δυνάμεις σου.

 =========================

 ΟΡΚΟΣ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ

 ΤΑΣΣΟΜΑΙ ΚΑΙ ΑΦΩΣΙΟΝΟΜΑΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΛΟΓΟΝ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΑΘΟΥ ΑΡΧΟΝΤΟΣ ΦΩΤΟΣ ΜΕ ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ ΨΥΧΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΗ ΣΤΙΣ ΦΩΤΕΙΝΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΖΕΥΣ.

 ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ ΣΤΗΝ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΝΟΜΟΤΕΛΕΙΑ ΩΣ ΜΟΝΑΔΑ ΣΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΨΥΧΩΝ ΟΠΟΥ Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΟΣΜΙΚΟ ΠΥΡ.

 ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ ΩΣ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ ΤΑΓΜΕΝΟΣ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΣΚΟΠΟ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΤΗΣ ΓΑΙΑΣ ΝΑ ΥΠΗΡΕΤΩ ΠΑΝΤΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΝ ΑΡΜΟΝΙΑ ΤΗΝ ΑΡΕΤΗ ΤΗΝ ΑΦΘΟΝΙΑ ΜΕ ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΕΙΑ.

 ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΩ ΤΟΥΣ ΣΥΝΕΛΛΗΝΕΣ ΜΟΥ.

 ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ ΚΑΙ ΤΑΣΣΟΜΑΙ ΟΛΟΨΥΧΑ ΣΤΗΝ ΕΓΚΑΘΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΞΙΩΝ ΤΟΥ ΟΠΟΥ ΜΟΥ ΖΗΤΗΘΕΙ ΚΑΙ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΚΑΙ ΚΟΣΤΟΣ.

 ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ ΝΑ ΘΕΤΩ ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΟΥ Η΄ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΜΟΥ ΕΠΙΘΥΜΙΑ

 ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΙ ΜΕ ΚΑΘΕ ΔΥΝΑΜΗ ΜΟΥ ΤΑ ΔΙΚΑΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.

 ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ ΝΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΕΚΟΜΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΦΥΛΑΣΩ ΤΟΥΣ ΣΥΜΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΕΛΛΗΝΑ ΟΤΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ

 ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ ΝΑ ΠΡΑΤΩ ΠΑΝΤΑ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΞΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΙΖΗΤΩ ΠΑΝΤΑ ΝΟΗΣΗ ΦΩΤΟΣ.

 ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΕΝΑ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΝΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΝΕΡΓΩ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΜΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΜΟΥ ΟΜΟΝΟΑ ΩΣ ΣΦΑΙΡΑ ΠΥΡΟΣ ΠΟΥ ΣΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΚΑΙΕΙ ΚΑΘΕ ΑΠΟΣΤΑΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΜΕΤΟΥΣΙΩΝΕΙ ΣΕ ΔΥΝΑΜΗ ΦΩΤΩΣ.

 ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ ΣΤΟΝ ΑΠΟΛΥΤΟ ΣΕΒΑΣΜΟ ΤΩΝ ΕΝΤΟΛΩΝ ΤΟΥ ΖΕΥΣ ΤΟΥ ΔΙΟΣ ΥΓΕΙΑ , ΚΑΛΛΟΣ , ΠΛΟΥΤΟΣ , ΙΣΧΥΣ , ΦΡΟΝΗΣΗ , ΣΩΦΡΟΣΥΝΗ , ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ , ΑΝΔΡΕΙΑ.

 ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ ΥΠΑΚΟΗ ΣΤΑ ΕΛΛΑΝΙΑ ΑΞΙΑΚΑ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΑΡΧΟ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΣΚΟΠΟ ΚΑΙ ΣΧΕΔΙΟ ΠΟΥ ΕΚΠΡΟΣΩΠΕΙ.

 Ο ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΙΕΡΟΣ ΟΡΚΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ ΣΦΡΑΓΙΖΕΤΑΙ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΗΣ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΤΟΥ ΕΝΕΡΓΟΥ ΥΔΑΤΟΣ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΔΕΧΕΤΑΙ ΝΑ ΠΙΕΙ ΕΝΩΠΙΟΝ ΣΥΝΗΜΟΝΩΝ ΘΕΩΝ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΩΝ.

 ΠΙΝΩ ΤΟ ΥΔΩΡ ΤΟΥΤΟ ΚΑΙ ΣΦΡΑΓΙΖΩ ΤΟΝ ΟΡΚΟ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΟΝΤΟΤΗΤΑ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΚΡΥΣΤΑΛΛΩΝΩ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΠΟΥ ΕΔΩΣΑ ΣΤΟΝ ΟΡΚΟ ΑΥΤΟΝ.

 ΑΝ ΠΑΡΑΒΩ ΤΟΝ ΟΡΚΟ ΜΟΥ ΟΛΟΣ Ο ΚΥΤΑΡΙΚΟΣ ΙΣΤΟΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΩΣ ΜΟΥ ΝΑ ΔΙΑΛΥΘΕΙ ΣΕ ΧΩΜΑ ΚΑΙ ΛΑΣΠΗ.

Άλλη μια πράξη αγάπης και προσφοράς προς όφελος των δοκιμαζομένων αδελφών μας, από τον Ι.Ν. Αγίου Αθανασίου Κατούνας.

Με αφορμή την ανακοίνωση – πρόσκληση για συγκέντρωση τροφίμων ενόψει των ημερών που έρχονται, θα θέλαμε να συγχαρούμε και να ευχαριστήσουμε τον Πανοσιολογιότατο Αρχιμανδρίτη Νεκτάριο Τριάντη, για την προσφορά του στον τόπο μας και ιδιαιτέρως στην Κατούνα.

Είναι εξαιρετικά παρήγορο μέσα στον κυκεώνα της πνευματικής και οικονομικής κρίσης την οποία βιώνουμε σαν λαός, του ατομικισμού, της σαρκολατρείας και της προβολής αποτυχημένων προτύπων και συμπεριφορών, ένας ιερέας να κρατάει ζωντανή μια ενορία!

Το φιλανθρωπικό του έργο δεν περιορίζεται στην ευκαιριακή συγκέντρωση και προσφορά τροφίμων κάθε Χριστούγεννα και Πάσχα, αλλά λειτουργώντας μια τράπεζα τροφίμων και ενδυμάτων, η οποία στηρίζεται στην προσφορά των ενοριτών, είναι σε θέση να ανακουφίζει τον πάσχοντα συγχωριανό μας.

Περισσότερο, όμως, αυτό που κάνει την ενορία του Αγίου Αθανασίου Κατούνας ζωντανή είναι οι πληθώρα των εκδηλώσεων, οι οποίες λαμβάνουν χώρα κατά τη διάρκεια του έτους. Λατρευτικές εκδηλώσεις Σχολή Γονέων, κύκλοι Αγίας Γραφής, κατηχητικά σχολεία κ.α. Είναι ενθαρρυντικό το γεγονός ότι στα κατηχητικά σχολεία συμμετέχουν πλήθος νέων παιδιών, τα οποία μαθαίνουν την Αληθινή ζωή, χωρίς αδιέξοδα… τον Χριστό. Δεν υπάρχει άλλη αλήθεια να δώσει ο π. Νεκτάριος. Από πόσα πράγματα έχουν γλιτώσει αυτά τα νέα παιδιά!

Είναι η πρώτη φορά, που μέσα από αυτό τον ιστότοπο εκφραζόμαστε προσωπικά και ονομαστικά για κάποιο πρόσωπο, αλλά θεωρούμε ότι είναι υποχρέωση μας να αναδεικνύονται ζωντανές φωνές, με ήθος, που αληθινά προσφέρουν σε αυτό τον τόπο, καθώς και να προβάλλουμε το έργο τους, που δεν υστερεί σε τίποτα από το αντίστοιχο μεγάλων αστικών κέντρων της χώρας.

Ευχόμαστε σε αυτόν και τους συνεργάτες του ο Αναστάς Χριστός να τους δίνει δύναμη.

Καλή Μεγάλη Εβδομάδα, καλό Πάσχα και καλή Ανάσταση!

Κατούνα Κου πε πε

Αγαπητοί μου Αδελφοί.

Πλησιάζουν οι μεγάλες εορτές της Εκκλησίας μας, σε λίγες ημέρες θα εορτάσουμε και πάλι την Μεγάλη εορτή του Πάσχα. Είναι γνωστή, σε όλους μας, η οικονομική δυσπραγία που υπάρχει στην Πατρίδα μας.

Ζούμε καθημερινά την φτώχια και την στέρηση αδελφών μας οι οποίοι δεν έχουν ούτε τα στοιχειώδη αγαθά. Οι ανάγκες είναι μεγάλες και γίνονται μεγαλύτερες όσο περνάει ο καιρός, για το λόγο αυτό δεν πρέπει να αγνοήσουμε, να περιφρονήσουμε τις κραυγές πολλών αδελφών που ζητούν ψωμί και γάλα για τα παιδιά τους.

Με τη χάρη του Θεού η φιλόπτωχος διακονία «Δημιουργία τράπεζας τροφίμων» της ενορίας μας προσπαθεί να διακονήσει τον πάσχοντα αδελφό, με τη συλλογή τροφίμων μακράς διαρκείας ( Γάλα, όσπρια, ζυμαρικά, κ.τ.λ.) αλλά και κρέας που θα γίνεται στον Ιερό Ναό του Αγίου Αθανασίου.

Σας παρακαλούμε, να συνδράμετε και εσείς στο έργο αυτό της ενορίας μας, όπως άλλωστε  πράξατε και παλαιοτέρα.

Σας ευχαριστώ και σας συγχαίρω για την πάντοτε Θεάρεστη ανταπόκρισή σας. Εύχομαι σε  σας και στις οικογένειες σας καλή Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα και καλή Ανάσταση. Με την αγάπη του Αναστάντος  Χριστού μας.

 Ο Εφημέριος της ενορίας σας. 

Αρχιμ. Νεκτάριος Ν. Τριάντης