Η «ΜΑΧΗ» ΤΗΣ ΔΙΑΣΩΣΗΣ ΤΩΝ ΤΟΠΙΚΩΝ ΠΟΙΚΙΛΙΩΝ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΙΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΤΑΙΡΙΕΣ ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΣΠΟΡΩΝ

Του Κώστα Μπούντα, Γεωπόνου

Σήμερα θα μιλήσουμε για ένα θέμα πάνω στο οποίο δουλεύουν εδώ και 50 χρόνια οι βιομηχανίες σπόρων με τρόπο επίμονο, μεθοδικό και συνεχή. Το τελικό αποτέλεσμα θα μας το φορέσουν σαν στενό κορσέ αρκετά σύντομα.

Μία είδηση, σχετική με το θέμα που θα προσεγγίσουμε, αναφέρει ότι συνελήφθη αγρότης στην ορεινή Ροδόπη επειδή καλλιεργούσε σε απόμακρη καλά καμουφλαρισμένη τοποθεσία μια ντόπια ποικιλία φακής. Η είδηση είναι στις πρώτες σελίδες των τοπικών εφημερίδων, έχει αναρτηθεί και στο διαδίκτυο, συνοδεύεται από πληθώρα έγχρωμων φωτογραφιών, όπου εμφανίζεται ο συλληφθείς αγρότης με μια απέραντη έκφραση έκπληξης στο πρόσωπό του καθώς και από πλήθος δηλώσεων κατάπληκτων επίσης συγχωριανών του. Η ημερομηνία δημοσίευσης είναι η 1 Ιουνίου 2019.

Σας μπέρδεψα και σίγουρα δεν το πιστεύεται. Πώς να το πιστέψετε άλλωστε, η φετινή πρωταπριλιά πέρασε και η επόμενη αργεί να ‘ρθει. Για να προσπαθήσουμε να τα ξεμπερδέψουμε όμως, γιατί όλα τα παραπάνω ακούγονται σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Είναι όμως;

Η τακτική των μεγάλων εταιριών σπόρων

Η ουσία του θέματός μας σήμερα αφορά τη σημασία των τοπικών ποικιλιών φυτών και τη διάσωσή τους, για τις οποίες, με βάση τις σημειούμενες εξελίξεις στη σχετική νομοθεσία της ΕΕ, υπάρχει κίνδυνος να χαρακτηρισθούν παράνομες και να απαγορευθεί η καλλιέργειά τους.

Αυτό στηρίζεται στην μεθοδευμένη αναθεώρηση της νομοθεσίας της ΕΕ για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και εμπορίας των σπόρων, που προωθούν επίμονα και σταθερά οι μεγάλες εταιρείες σπόρων και βήμα βήμα κάθε χρόνο επιδιώκουν και δυστυχώς, με τους μηχανισμούς που έχουν, κατακτούν το στόχο μιας ευρύτερης κάθε φορά επέκτασης των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και προώθησης νέων τεχνολογιών ελέγχου για όλες τις εμπορικές φυτικές ποικιλίες. Έτσι εγκυμονείται ο κίνδυνος οι σπόροι που θα κρατάμε για να σπείρουμε την καινούργια χρονιά, να θεωρούνται παράνομοι και να απαγορεύεται η σπορά τους αν δεν είναι καταχωρημένοι σε εθνικούς ή διεθνείς καταλόγους ή αν δεν πληρώνουμε δικαιώματα, πράγμα που ήδη συμβαίνει σε πολλές άλλες χώρες, όσο και αν το θεωρούμε αδιανόητο. Με πιο απλά λόγια, όλα αυτά οδηγούν ουσιαστικά στον πλήρη έλεγχο της διατροφής μας και στη μεγιστοποίηση των κερδών των εταιρειών σπόρων, που όπως οι ίδιες εκτιμούν τους λείπουν προς το παρόν άλλα 7 δις δολλάρια.

Τα ειδικά γνωρίσματα των τοπικών ποικιλιών

Οι τοπικές (παραδοσιακές) ποικιλίες είναι αποτέλεσμα μιας διαδικασίας εμπειρικής επιλογής εκ μέρους των αγροτών καθώς και φυσικής επιλογής που διήρκησε δεκάδες ίσως και εκατοντάδες χρόνια, γι’ αυτό οι ποικιλίες αυτές δικαιωματικά θεωρούνται κοινή περιουσία. Διακρίνονται για την χρονική σταθερότητα στα χαρακτηριστικά τους γνωρίσματα, έχουν πολύ καλή προσαρμοστικότητά στις τοπικές εδαφοκλιματικές συνθήκες, δεν χρειάζονται μεγάλες ποσότητες λιπασμάτων και γεωργικών φαρμάκων, έχουν μεγάλη ανθεκτικότητα σε εχθρούς και ασθένειες, παράγουν εξαιρετικής ποιότητας και υψηλής βιολογικής αξίας προϊόντα, έχουν πολύ αξιόλογα και ξεχωριστά οργανοληπτικά χαρακτηριστικά (γεύση, χρώμα, άρωμα), συνδέονται άριστα με τον αγροτουρισμό και την τοπική γαστρονομία στην παραγωγή τοπικών εδεσμάτων, είναι ποικιλίες κατάλληλες για βιολογική γεωργία, μπορούν να αναγνωρισθούν και να προωθηθούν ως αγροτικά προιόντα με προστιθέμενη αξία (π.χ. ΠΟΠ ή ΠΓΕ) και να συμβάλλουν έτσι στην τόνωση των τοπικών οικονομιών ιδιαίτερα απομονωμένων περιοχών. Είναι τοπικές ποικιλίες που έχει αρχίσει να επανεκτιμάται η νοστιμιά τους, γίνονται περιζήτητες, αλλά παράλληλα ανοίγει η όρεξη για νοθείες και ελληνοποιήσεις. Κοντολογίς συγκεντρώνουν το ιδιαίτερο και διαφορετικό του κάθε τόπου, δεν πετυχαίνουν όμως υψηλές αποδόσεις, όπως απαιτεί σήμερα η θεοποίηση της επιδοτούμενης ποσοτικής γεωργίας και επίσης όλοι οι καρποί δεν έχουν την απαιτούμενη ομοιομορφία.

Σαν χαρακτηριστικά παραδείγματα τοπικών ποικιλιών μπορούμε να αναφέρουμε τη μαστίχα Χίου, τον κρόκο Κοζάνης, το πεπόνι Έβρου, την Τσακώνικη μελιτζάνα, το τοματάκι Σαντορίνης, τη φάβα Σαντορίνης, τα φασόλια Πρεσπών, την Κορωνέϊκη ελιά, τα τραγανά Εδέσσης, τις φακές

Εγκλουβής Λευκάδας, τις Πιπεριές Φλωρίνης, το Σιτάρι Μαυραγάνι, δεκάδες εξαιρετικές οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου, δεκάδες ποικιλίες ελιάς που παράγουν εξαιρετικής ποιότητας ελαιόλαδο μοναδικό στον κόσμο – ενας ατελείωτος αριθμός τοπικών ποικιλιών οσπρίων που ευδοκιμεί σε «τούτα ’δω τα χώματα».

Επίσης και κάτι άλλο πολύ σημαντικό είναι ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε βελτιωτικά προγράμματα εμπορικών ποικιλιών, διότι στις βελτιωτικές προσπάθειες που γίνονται, η χρησιμοποίηση σε μεγάλο βαθμό του ίδιου γενετικού υλικού, μπορεί να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στο μέλλον. Για το λόγω αυτό οι τοπικές ποικιλίες είναι λάθος να αντιμετωπίζονται σαν παρελθόν, σαν μουσειακό είδος, στην πραγματικότητα είναι σημαντική βάση στήριξης για το μέλλον.

Τα χαρακτηριστικά των εμπορικών ποικιλιών

Αντίθετα, οι σύγχρονες καλλιεργούμενες εμπορικές ποικιλίες κυρίως υβρίδια είναι δημιούργημα της έρευνας βελτίωσης των φυτών και η οικονομική εκμετάλλευσή τους ανήκει σε κάποιο ίδρυμα ή εταιρεία. Είναι πολύ παραγωγικές και παρουσιάζουν χαρακτηριστικά που ανταποκρίνονται στα εμπορικά καταναλωτικά πρότυπα που προωθήθηκαν από τις οργανωμένες πολυεθνικές εταιρείες της εποχής μας – κυρίως ομοιομορφία χρώματος, σχήματος και μεγέθους, μια ομογενοποίηση σε μεγάλο βαθμό, αλλά μέχρι εκεί.

Υστερούν σε οργανοληπτικά χαρακτηριστικά γεύση, άρωμα. Έχουν μεγάλες απαιτήσεις σε νερό και λίπασμα για να πετύχουν τις υψηλές αποδόσεις, αποδεικνύονται έως και πολύ ευαίσθητες σε εχθρούς και ασθένειες από το πρώτο μέχρι το τελευταίο στάδιο της παραγωγικής τους διαδικασίας με συνέπεια αυξημένες ανάγκες σε φροντίδα παρακολούθησης και ποσότητας φυτοπροστατευτικών προϊόντων, σε βαθμό που κάποια μικρή αστοχία να οδηγεί σε πλήρη καταστροφή. Είναι πλήρως εξαρτημένες από τις χημικές εισροές.

Όμως, αυτή η ευρωστία στις αποδόσεις και την εμφάνιση, που περιγράψαμε, εκδηλώνονται μόνο στην πρώτη γενιά, από τη δεύτερη ξεκινά η κατάρρευση, επειδή φέρουν εκφυλιστικά κύτταρα, όπως μας λέει ο κ. Αθανάσιος Μαυρομάτης, επίκουρος καθηγητής γενετικής και βελτίωσης φυτών. Γι’ αυτό και οι παραγωγοί είναι υποχρεωμένοι να αγοράζουν κάθε χρόνο καινούργιους σπόρους πληρώνοντάς τους βέβαια αρκετά ακριβά.

Με αυτό τον τρόπο, όπως άριστα αντιλαμβάνεστε, αναπαράγεται ένας φαύλος κύκλος, που αναγκάζει τους παραγωγούς να αγοράζουν κάθε χρόνο σπόρους, καθώς επίσης και λιπάσματα, φάρμακα – αυτά πάνε πακέτο.

Έτσι το κόστος παραγωγής απογειώνεται, το περιβάλλον υποφέρει και επιβαρύνεται υπέρμετρα, τα προβλήματα από την αλόγιστη χρήση

φυτοφαρμάκων και λιπασμάτων μεγεθύνονται και επεκτείνονται και στο μέλλον – κληρονομιά μας δυστυχώς στις επόμενες γενιές.

Οι συνέπειες της επικράτησης των εμπορικών ποικιλιών

Με αυτά τα χαρακτηριστικά που περιγράψαμε πριν από λίγο, οι εμπορικές ποικιλίες προτιμήθηκαν από τους παραγωγούς μας. Έτσι εδώ και αρκετά χρόνια στην Ελλάδα, την πιο πλούσια χώρα στην Ευρώπη σε βιοποικιλότητα, μετά την Ισπανία, οι αγρότες στράφηκαν στην εντατική, υπερεντατική έως ληστρική μορφή γεωργίας, επικράτησαν οι βιομηχανικού τύπου μονοκαλλιέργειες των βελτιωμένων υβριδικών ποικιλιών, εκτοπίσθηκαν οι τοπικές ποικιλίες ως λιγότερο ανταγωνιστικές, με αποτέλεσμα πολλές να χαθούν και λόγω μη έγκαιρης λήψης αποτελεσματικών μέτρων διατήρησής τους.

Μαζί τους έτσι χάθηκε υπερπολύτιμη γνώση ενώ συγχρόνως αυξήθηκε η γενετική διάβρωση με την επέκταση της εντατικής γεωργίας και είχαμε σε αρκετές περιπτώσεις διατάραξη του αγρό-οικοσυστήματος.

Για να κατανοήσουμε τον πλούτο της ελληνικής φύσης που απλόχερα την προίκισε ο Θεός, θα αναφέρουμε ότι κατά προσέγγιση από τα 10.500 φυτά που φύονται στην Ευρώπη, τα 6.000 από αυτά υπάρχουν και στην Ελλάδα, εκ των οποίων τουλάχιστον τα 1.200 από αυτά είναι ενδημικά (το 20% αυτών), δηλαδή δεν φυτρώνουν πουθενά αλλού στον πλανήτη παρά μόνο στη χώρα μας. Ενδεικτικά να αναφέρουμε ότι στην Μ. Βρετανία εντοπίζεται ένα ενδημικό φυτό.

Αυτή η σπάνια και εξαιρετικά πλούσια ελληνική χλωρίδα θα πρέπει να προστατευτεί με κάθε μέσο, τόσο στο φυσικό περιβάλλον της, όσο και σε εθνικές τράπεζες σπόρων. Οι τοπικές ποικιλίες της χώρας μας είναι μέρος της ιστορίας μας και του πολιτισμού μας και αποτελούν κληρονομιά για τις μελλοντικές γενιές. Οι τοπικές ποικιλίες είναι ένας απειλούμενος γενετικός πόρος με πολλαπλή σημασία επιστημονική και κοινωνικοοικονομική.

Το ιστορικό της επικράτησης των εμπορικών ποικιλιών

Όλα αυτά τα περίεργα και αδιανόητα για τους πολλούς, δεν έγιναν από τη μια μέρα στην άλλη. Ήταν μια μακροχρόνια διαδικασία κατά τη διάρκεια της οποίας οι εταιρείες μονοπώλια του χώρου άσκησαν αφόρητες πιέσεις και κατάφερναν να πετυχαίνουν τους στόχους τους βρίσκοντας χαλαρές συνειδήσεις και εύκαμπτες αντιστάσεις.

Σαν αρχή θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε τον Δεκέμβριο του 1961, όταν τέθηκε σε ισχύ η Διεθνής Συνθήκη για την Προστασία των Νέων Ποικιλιών Φυτών με βάση την οποία δημιουργήθηκε ένας Διεθνής οργανισμός και εγκαθιδρύθηκε ένα Διεθνές σύστημα προστασίας Εθνικών ποικιλιών. Τότε αναγνωρίστηκαν για πρώτη φορά δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας σε διεθνές επίπεδο υπέρ των δημιουργών νέων

ποικιλιών φυτών. Ο δημιουργός – ιδιοκτήτης της ποικιλίας είχε το μονοπώλιο της εμπορικής διάδοσης και της πώλησης των φυτικών ποικιλιών του, αλλά πολύ μικρό έλεγχο πάνω σε άλλες χρήσεις. Οι αγρότες μπορούσαν να αναπαράγουν ελεύθερα τους σπόρους για δική τους χρήση όσες φορές ήθελαν. Άλλοι βελτιωτές φυτών (δημιουργοί νέων ποικιλιών σπόρων) μπορούσαν επίσης να χρησιμοποιούν ελεύθερα τις προστατευόμενες ποικιλίες για να αναπτύξουν το δικό τους φυτικό υλικό. Η συνθήκη δηλαδή είχε πολλά παραθυράκια και διαρροές, δηλαδή οι εταιρείες ιδιοκτήτες των ποικιλιών, έχαναν σημαντικά κέρδη. Γι αυτό και θεώρησαν απόλυτα αναγκαίο την αναθεώρηση της συνθήκης. Η βιομηχανία σπόρων για να πετύχει τους στόχους της χρησιμοποίησε μια σειρά διαφορετικών μηχανισμών, όπως είναι:

• η υποχρεωτική πιστοποίηση των σπόρων, μια κίνηση που έθεσε εκτός νόμου το εμπόριο των μη πιστοποιημένων σπόρων,

• τα εμπορικά σήματα που δίνουν το δικαίωμα να χρησιμοποιεί το σήμα κατατεθέν μόνο ο δημιουργός της ποικιλία,

• οι πολιτικές δανειακής στήριξης της γεωργίας για να αναγκάσουν τους αγρότες να χρησιμοποιούν πιστοποιημένους σπόρους,

• οι υβριδικές ποικιλίες που έγιναν αποτελεσματικό εργαλείο εξαναγκασμού των αγροτών να αγοράζουν νέους σπόρους κάθε χρόνο.

Οι αγρότες δεν έχουν τη δυνατότητα να αναπαράγουν τους υβριδικούς σπόρους στα χωράφια τους, διότι η αναπαραγωγή απαιτεί δύο διαφορετικές γονικές σειρές, σταθερές ποικιλίες, από αυτές που είχαν παλαιότερα οι αγρότες, των οποίων όμως η ταυτότητα παραμένει επτασφράγιστο μυστικό από τις εταιρείες και προστατεύεται αυστηρά από την επιχείρηση πώλησης σπόρων ως απόρρητη.

Έτσι οι εταιρείες –ιδιοκτήτες ποικιλιών σπόρων απέκτησαν μεγάλο οικονομικό εκτόπισμα, πολιτικοκοινωνική δύναμη, τεράστια κέρδη, αλλά το δέλεαρ του μεγαλύτερου κέρδους εξακολουθούσε και εξακολουθεί να είναι ελκυστικότατο. Χάρη λοιπόν στην επιτυχημένη άσκηση πίεσης από την παγκόσμια βιομηχανία παραγωγής σπόρων, αυτή η αναθεώρηση της σύμβασης της UPOV (Διεθνής Ένωση για την Προστασία των Νέων Ποικιλιών Φυτών) πραγματοποιήθηκε το 1991 και κυριολεκτικά άλλαξε ριζικά την κατάσταση μετατρέποντας τα δικαιώματα των δημιουργών φυτικών ποικιλιών σε κάτι πολύ παρόμοιο με τις βιομηχανικές πατέντες.

Η διατήρηση και επαναχρησιμοποίηση των προστατευόμενων σπόρων (το επονομαζόμενο “προνόμιο” του γεωργού) επιτρεπόταν πλέον μόνον ως προαιρετική εξαίρεση, επιβλήθηκαν περιορισμοί στη χρήση προστατευόμενων σπόρων για χρήση στη γενετική βελτίωση φυτών και τα μονοπωλιακά δικαιώματα των εταιριών επεκτάθηκαν έτσι ώστε να συμπεριλάβουν ακόμα και τα μεταποιημένα προϊόντα της συγκομιδής. Αυτή είναι η έκδοση της σύμβασης της UPOV (γνωστή και ως νόμος 1991),

που επιβάλλεται επί του παρόντος στις αναπτυσσόμενες χώρες, ως αποτέλεσμα της συμφωνίας του ΠΟΕ για τα εμπορικής φύσεως ζητήματα των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας. Δυστυχώς αυτή η συμφωνία έχει οδηγήσει στην απόγνωση λόγω χρεών εκατομμύρια αγρότες αυτών των χωρών και σε χιλιάδες αυτοκτονίες.

Να σημειώσουμε ότι η Ελλάδα δεν είχε υπογράψει την Διεθνή Σύμβαση για την Προστασία των Νέων Ποικιλιών των Φυτών, συμμετείχε όμως ως παρατηρητής στις εργασίες του διεθνούς οργανισμού – όμως η διεθνής αυτή σύμβαση δεσμεύει εμμέσως και τη χώρα μας, αφού έχει υπογραφεί στις 29.07.2005 από την Ευρωπαϊκή Ένωση και, επομένως, έχει ενσωματωθεί στο Κοινοτικό δίκαιο.

Προσλαμβάνουμε το 95% των αναγκών μας σε θερμίδες από 30 φυτά

Όλα αυτά που περιγράψαμε αλλά και άλλα πολλά που συμβαίνουν χρόνια τώρα έχουν ξεσηκώσει ένα οικουμενικών διαστάσεων κίνημα κατά των πολυεθνικών των σπόρων, για την προστασία των τοπικών παραδοσιακών ποικιλιών, για την προστασία της ελευθερίας των σπόρων, γιατί ο σπόρος δεν είναι ευρεσιτεχνία είναι πηγή ζωής.

Φανταστείτε ότι σήμερα δέκα μόνον πολυεθνικές εταιρίες καλύπτουν ήδη το 73% της παγκόσμιας εμπορικής κυκλοφορίας σπόρων και φθάσαμε σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ, σήμερα να καλλιεργούμε μόνο το 10% των παραδοσιακών ποικιλιών σε σχέση με πριν από 100 χρόνια. Αυτό είναι καταστροφικό για τη βιοποικιλότητα, δηλαδή για τη συνέχεια της ζωής στον πλανήτη. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η σταθερότητα των οικοσυστημάτων βασίζεται στην ποικιλομορφία, στη βιοποικιλότητα και όχι στην ομογενοποίηση. Από τα 7.000 φυτά που επί χιλιετίες καλλιεργούσαν οι άνθρωποι για τη διατροφή τους, φθάσαμε σήμερα να προσλαμβάνουμε το 95% των αναγκών μας σε θερμίδες από 30 φυτά. Μάλιστα μόνο 5 από αυτά το ρύζι ,το σιτάρι ,το καλαμπόκι το κεχρί και το σόργο μας δίνουν το 60%. Τρανό δείγμα που δείχνει το βαθμό ελέγχου της διατροφής μας.

Η υπερβολική συγκέντρωση δύναμης από τη Βιομηχανία των σπόρων συνεχίζεται αδιάκοπα

Οι προσπάθειες του «λόμπι» των σπόρων επικεντρώνεται στις μέρες μας στην αναθεώρηση της νομοθεσίας της ΕΕ, πράγμα που θα ενδυναμώσει μελλοντικές πολιτικές, που ουσιαστικά θα εμποδίζουν τους αγρότες να χρησιμοποιούν μέρος της σοδειάς τους ως σπόρο για τον επόμενο χρόνο, απαιτώντας να χρησιμοποιούν συγκεκριμένες πιστοποιημένες ποικιλίες, καταχωρημένες σε εθνικούς ή διεθνείς καταλόγους.

Είναι γεγονός ότι η βιομηχανία των σπόρων έχει πετύχει μια υπερπροστασία των προϊόντων της. Ωστόσο, η βιομηχανία σπόρων συνεχίζει να είναι δυσαρεστημένη. Η υπερβολική συγκέντρωση δύναμης

από τη Βιομηχανία των σπόρων συνεχίζεται αδιάκοπα. Παράλληλα, οι μεγάλες αγροχημικές εταιρίες εξαγοράζουν συνεχώς μικρές και μεσαίες εταιρίες παραγωγής σπόρων επιβάλλοντας έτσι μια εντατικής μορφής, χημική γεωργία, χωρίς περιθώρια επιλογής, για όσους καλλιεργητές επιλέγουν ήπιου τύπου πολυλειτουργικά συστήματα γεωργίας.

Η αναθεώρηση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας για τους σπόρους

Τα τελευταία χρόνια η βιομηχανία των σπόρων μεθοδικά εντείνει τις πιέσεις της, έτοιμη να δώσει το τελικό χτύπημα στα “παραθυράκια” που υπάρχουν ακόμα στο σύστημα προστασίας των δικαιωμάτων των δημιουργών φυτικών ποικιλιών. Αν το καταφέρει, αυτό θα σημάνει σίγουρα το τέλος του δικαιώματος των αγροτών να φυλάσσουν και να επαναχρησιμοποιούν προστατευόμενους σπόρους που συγκομίζονται από τις δικές τους καλλιέργειες. Θα σημάνει επίσης, κατά πάσα πιθανότητα, το τέλος του δικαιώματος των υπόλοιπων βελτιωτών φυτών στην ελεύθερη πρόσβαση στο υλικό που προστατεύεται με τα δικαιώματα των δημιουργών, μία χειροτέρευση των συνθηκών προστασίας αυτών των δικαιωμάτων και μακροπρόθεσμα πιο αυστηρούς μηχανισμούς για την εξασφάλιση της εφαρμογής τους και ένα ευρύτερο φάσμα μονοπωλιακών δικαιωμάτων.

Το θέμα της αναθεώρησης της σχετικής νομοθεσίας στις μέρες μας έφθασε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπό μορφή πρότασης αναθεώρησης της ισχύουσας νομοθεσίας της Ε.Ε. με πολύ αυξημένους περιορισμούς και υποχρεώσεις για τους σπόρους και τις παραδοσιακές ποικιλίες που παράγει και χρησιμοποιεί ο απλός γεωργός. Από τη χώρα μας δεκάδες θεσμικοί και οικολογικοί φορείς και παράγοντες είχαν ξεσηκωθεί και έστειλαν στην τότε Ελληνίδα Επίτροπο κ. Δαμανάκη, επιστολή σε μια ύστατη προσπάθεια προστασίας βασικών δικαιωμάτων του αγροτικού κόσμου της γεωργικής βιοποικιλότητας και παράδοσης της χώρας μας και της Ευρώπης ολόκληρης. Το εκπληκτικό στο σημείο αυτό είναι το ότι το σχέδιο νόμου επετράπη να συνταχθεί από την κα Isabelle Clement-Nissou, υπάλληλο του γαλλικού «λόμπι» της βιομηχανίας σπόρων. Μάλλον ήταν ένα ολοφάνερο γεγονός επιβολής συμφερόντων.

Το δυσάρεστο είναι ότι στην ψηφοφορία της 6ης Μαΐου 2013 η πρόταση για την αναθεώρηση της νομοθεσίας πέρασε από την Ευρωπαϊκή επιτροπή και θα υποβληθεί στο Ευρωκοινοβούλιο και το Συμβούλιο Υπουργών προς ψήφιση. Η πρόταση περιείχε ορισμένες βελτιώσεις της τελευταίας στιγμής, χάρη στη πίεση εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων από την Ευρώπη. Παρόλα αυτά, η γενικότερη πρόταση κρίνεται ως βαθιά απογοητευτική, γιατί επικεντρώνεται στις ανάγκες της βιομηχανίας σπόρων, κάτι που αναμένεται να βλάψει σοβαρά την αγροτική βιοποικιλότητα. Η εκστρατεία για τη βελτίωση της πρότασης συνεχίζεται

με συνεχείς πιέσεις στα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Η έναρξη ισχύος της σχετικής νομοθεσίας αναμένεται για το 2016.

Το προς ψήφιση από την ΕΕ νομοθέτημα των σπόρων ευνοεί εξοργιστικά της μεγάλες εταιρίες

Το μέχρι στιγμής συμπέρασμα είναι ότι η νομοθεσία αυτή, όχι μόνον δεν προστατεύει τον παραδοσιακό φυσικό πόρο της αγροτικής βιολογικής ποικιλότητας, όχι μόνον ευνοεί εξοργιστικά τις μεγάλες εταιρίες έναντι του αγρότη, αλλά έχει και πολύ σοβαρές αρνητικές οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις, που δεν αφορούν μόνον στην απώλεια των παραδοσιακών ποικιλιών αλλά και τις δυνατότητες υπέρβασης της σύγχρονης κρίσης μέσω διαφορετικών τρόπων ανάπτυξης της γεωργίας.

Η απαγόρευση της φύλαξης του προστατευόμενου σπόρου, αντιπροσωπεύει μία τεράστιας αξίας μεταβίβαση, από τον αγρότη στις εταιρείες. Θα επηρεάσει άμεσα και ακόμη περισσότερο πολύ μεγάλα τμήματα αγροτικού πληθυσμού των αναπτυσσόμενων χωρών και φτωχών οικονομιών. Ουσιαστικά σημαίνει την ποινικοποίηση ενός σημαντικού συστατικού, του βιοπορισμού και της κουλτούρας των αγροτών σε όλο τον κόσμο, με μοναδικό κίνητρο την αύξηση των κερδών πολυεθνικών εταιρειών.

Η «Διακήρυξη της ελευθερίας των σπόρων»

Οι κινητοποιήσεις, οι παρεμβάσεις φορέων, οργανώσεων ατόμων σε όλο τον κόσμο επί μεγάλη σειρά ετών οδήγησαν και στη σύνταξη της «Διακήρυξης της ελευθερίας των σπόρων». Ορισμένα βασικά σημεία της επισημαίνουν ότι:

• Ο σπόρος είναι η πηγή της ζωής, είναι η έκφραση της ζωής, είναι το δώρο των περασμένων γενεών και της φύσης. Πρέπει να το προστατεύσουμε και να το παραδώσουμε στους επόμενους

• σπόρος περιέχει εκατομμύρια χρόνια βιολογικής και πολιτιστικής εξέλιξης από το παρελθόν αλλά και τις δυνατότητες χιλιετιών ενός μέλλοντος που εκτυλίσσεται

• Η Ελευθερία των Σπόρων είναι εκ γενετής δικαίωμα κάθε μορφής ζωής και αποτελεί τη βάση για την προστασία της βιοποικιλότητας

• Η Ελευθερία των Σπόρων είναι η βάση της Ελευθερίας της Τροφής, εφόσον ο σπόρος αποτελεί τον πρώτο κρίκο στην τροφική αλυσίδα

• Ο σπόρος δεν είναι εφεύρεση

• Η Ζωή δεν είναι εφεύρεση .

• Αυτό που γίνεται από τις πολυεθνικές των σπόρων είναι Βιοπειρατεία δεν είναι καινοτομία

Η βιομηχανία σπόρων έχει κάθε λόγο να φοβάται τον ανταγωνισμό των σπόρων των αγροτών

Δυστυχώς σκόπιμα ξεχνάμε ή μας κάνουν να ξεχνάμε ότι οι μεγάλες πρόοδοι σε επιδόσεις κατά το 20ο αιώνα, συνέβησαν προτού οι βελτιωτές φυτών αποκτήσουν προστασία πάνω στα πνευματικά δικαιώματα, όταν δηλαδή η ανάπτυξη καινούργιων ποικιλιών πραγματοποιήθηκε –στο μεγαλύτερο μέρος της- στο δημόσιο τομέα. Η ιστορία της βιομηχανίας σπόρων έτσι όπως εξελίχθηκε μέχρι σήμερα, μας προσφέρει ένα διδακτικό παράδειγμα, που δείχνει σε ποιο βαθμό η ολοένα και μεγαλύτερη προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων έχει καταστεί στην πραγματικότητα ένα φράγμα παρά ένα κίνητρο καινοτομίας και ανάπτυξης.

Η βιομηχανία σπόρων έχει κάθε λόγο να φοβάται τον ανταγωνισμό των σπόρων των αγροτών, όχι γιατί είναι απειλή για την καινοτομία των σπόρων τους, αλλά γιατί κυρίως εκθέτει την ανεπάρκεια της δήθεν καινοτομίας τους. Οι σπόροι των γεωργών έχουν ευρύτατη γενετική βάση. Κάθε σπόρος περιλαμβάνει πολύ περισσότερα γονίδια από αυτά που έχουν οι ποικιλίες της βιομηχανίας. Επομένως είναι καλύτερα προσαρμόσιμοι στις κλιματικές αλλαγές, εξελίσσονται σε ισορροπία με τυχόν ασθένειες και αναπτύσσουν γονίδια αντίστασης, ιδιότητες που τα καθιστούν πολύτιμα για την γεωργική βιοποικιλότητα και την μελλοντική μας διατροφική επάρκεια και ασφάλεια.

ΠΗΓΗ

Η οικολογική γεωργία βγάζει ρίζες στην Ισπανία

Γιατί όχι κι εμείς;

Ο Χοσέ Μαρία Γκόμεζ σηκώνει μερικά καρότα και μερικά πράσα από το χώμα. Είναι αγρότης από τη νότια Ισπανία και πιστεύει ότι η βιολογική γεωργία είναι πολλά περισσότερα από το να μη χρησιμοποιεί κανείς φυτοφάρμακα ή άλλες χημικές ουσίες. «Είναι τρόπος ζωής» δηλώνει απλά τονίζοντας ότι απαιτεί δημιουργικότητα και σεβασμό για τη φύση.

Ο Γκόμεζ είναι 44 χρονών. Πηγαίνει στη βιολογική αγορά τροφίμων στη Μάλαγα για να πουλήσει τα λαχανικά και τα εσπεριδοειδή που καλλιεργεί στο αγρόκτημά του που βρίσκεται 40 χλμ μακριά. Κάνει επίσης παραδόσεις φρέσκων προϊόντων κατ’ οίκον «κλείνοντας έτσι τον κύκλο από το χωράφι στο τραπέζι».

Παρά την οικονομική κρίση στην Ισπανία που έχει οδηγήσει την ανεργία στα ύψη (25%), η οικολογική γεωργία δεν έχει τεθεί στο περιθώριο. Σύμφωνα με το IPS, το 2012, οι βιολογικές καλλιέργειες κάλυπταν 1,7 εκατομμύρια εκτάρια γης, σε σύγκριση με 988.323 εκτάρια που κάλυπταν το 2007, σύμφωνα με το Υπουργείο Γεωργίας και Περιβάλλοντος της χώρας. Η βιολογική γεωργία άγγιξε τα € 913.610 το 2012, 9,6% περισσότερο από ό,τι το 2011.
«Η οικολογική γεωργία αυξάνεται στην Ισπανία και την Ευρώπη παρά την κρίση επειδή όσοι καταναλώνουν βιολογικά προϊόντα είναι πιστοί» σχολιάζει, o Βίκτορ Γκονθάλβεθ, συντονιστής της μη κυβερνητικής οργάνωσης «Ισπανική Εταιρεία Βιολογικής Γεωργίας».
Οργανικές αγορές τροφίμων
Οι οργανικές αγορές τροφίμων έχουν πολλαπλασιαστεί στους δρόμους και τις πλατείες των ισπανικών πόλεων και ορισμένες αλυσίδες σούπερ μάρκετ πωλούν πλέον οικολογικά προϊόντα. Στην περιοχή της Ανδαλουσίας έχει παρατηρηθεί η μεγαλύτερη επέκταση των βιολογικών καλλιεργειών που καλύπτουν 949.025 εκτάρια, που ισοδυναμούν με το 54% των αντίστοιχων καλλιεργειών της χώρας.
Το μεγαλύτερο κομμάτι της παραγωγής από την Ανδαλουσία εξάγεται σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Γερμανία και η Βρετανία κάτι που φαίνεται αντιφατικό σε εκείνους που είναι υπέρ της χρήσης της βιολογικής γεωργίας ως εναλλακτικής οικονομικής λύσης σε τοπικό επίπεδο και ως αντίπαλο δέος της βιομηχανικής γεωργίας.
«Δεν έχει νόημα να μιλάμε για την εξαγωγή βιολογικών τροφίμων. Η παραγωγή θα έπρεπε να αποφέρει οφέλη για την τοπική οικονομία» σημειώνει η Πιλάρ Καρίγιο που ζει και καλλιεργεί τη γη της στην Τενερίφη, ένα από τα Κανάρια Νησιά της Ισπανίας. Με τον σύντροφό της έχουν λιγότερο από μισό εκτάριο γης και ασκούν την permaculture (παραγωγή με την ελάχιστη ανθρώπινη παρέμβαση). Πωλούν τα προϊόντα τους κάθε Σάββατο στην κοντινή αγορά.
«Όταν αγοράζετε τοπικά οικολογικά προϊόντα, τρώτε υγιεινά τρόφιμα και έρχεστε σε επαφή με τους ανθρώπους από την ύπαιθρο δημιουργώντας πλούτο στο τοπικό σας περιβάλλον» λέει ο μηχανικός Χουάν Χοσέ Γκαλβάν που για πέντε χρόνια αγοράζει τρόφιμα στη βιολογική αγορά της Μάλαγα.
Έλεγχοι και πιστοποίηση
Ωστόσο, οι έλεγχοι και η πιστοποίηση της οικολογικής γεωργικής παραγωγής, που πραγματοποιούνται στην Ισπανία τόσο από δημόσιους όσο και ιδιωτικούς φορείς, δεν είναι ούτε απλή ούτε χωρίς κόστος. Για να πωλούνται ως βιολογικά, τα προϊόντα πρέπει να φέρουν σήμανση με τον κωδικό της αντίστοιχης αρχής σε κάθε κοινότητα.
Η πιστοποίηση μιας βιολογικής καλλιέργειας θέλει τουλάχιστον δυο χρόνια για να αποκτηθεί και οι έλεγχοι είναι διεξοδικοί, σύμφωνα με τους αγρότες, που σημειώνουν ότι οι πολλές προϋποθέσεις ανεβάζουν τις τιμές των βιολογικών προϊόντων.
Το κόστος 
Ο Κιλέθ, που καλλιεργεί αρωματικά και φαρμακευτικά φυτά στην Τενερίφη, δηλώνει ότι πρέπει να πληρώσει για την πιστοποίηση και κατόπιν για την άδεια του πωλητή «κάτι που διπλασιάζει το κόστος. Ένα μεγάλο μέρος της τιμής των οικολογικών προϊόντων πηγαίνει στη γραφειοκρατία».
Την ίδια ώρα, ο Βίκτορ Γκονθάλβεθ, τονίζει ότι το χρήμα των δημόσιων ταμείων της Ισπανίας διοχετεύεται κυρίως προς τις συμβατικές καλλιέργειες και την έρευνα στον τομέα της βιοτεχνολογίας κι όχι στην υποστήριξη της οικολογικής γεωργίας. «Συχνά οι αγρότες φοβούνται να κάνουν το βήμα προς την εναλλακτική παραγωγή επειδή δεν υπάρχουν συμβουλευτικές υπηρεσίες όπως υπάρχουν για τη βιομηχανική γεωργία».
«Η οικολογική γεωργία είναι πολύ εμπειρική. Αν μια αφίδα (σ.σ. είδος ψείρας που προσβάλει καλλιέργειες) επιτεθεί στα πεπόνια μου, φυτεύω δίπλα φασόλια. Αυτά θα κρατήσουν τις αφίδες μακριά. Κάθε χρόνο γίνεσαι σοφότερος» εξηγεί ο Γκόμεζ.
«Η μεγάλη βιομηχανία παράγει προσανατολισμένη στην αγορά και το κέρδος. Η οικολογική γεωργία και ειδικά οι τοπικές καλλιέργειες βασίζονται στη γεωγραφική εγγύτητα και εστιάζουν στην ποιότητα των τροφίμων, διατηρώντας παράλληλα αναλλοίωτο το περιβάλλον και τη γονιμότητα του εδάφους» προσθέτει.
Οι επικριτές υποστηρίζουν ότι τα βιολογικά προϊόντα είναι ακριβά και οι μέθοδοι παραγωγής αναποτελεσματικές, «αλλά αυτό εξαρτάται από το τι αγοράζετε και από που» σημειώνει η Εστέρ Βιβάς από το Κέντρο Μελετών Κοινωνικών Κινημάτων του Πανεπιστημίου Pompeu Fabra στη Βαρκελώνη στο άρθρο της «Ποιος φοβάται την οικολογική γεωργία;».
Η Βίβας λέει ότι παρόλο που το επίπεδο της κατανάλωσης των βιολογικών προϊόντων στην Ισπανία εξακολουθεί να είναι χαμηλό σε σύγκριση με αυτό των συμβατικών γεωργικών προϊόντων, η αγορά οικολογικών προϊόντων αυξάνεται, καθώς το ενδιαφέρον έχει ενισχυθεί μετά από διάφορα διατροφικά σκάνδαλα. «Εξάλλου είναι αλήθεια ότι παρά το υψηλότερο κόστος των βιολογικών προϊόντων η ζήτηση αυξάνεται σταθερά» συνηγορεί ο Χουάν Χοσέ Γκαλβάν.
Η επανάσταση του καταναλωτή
Ο Κιλέθ που άφησε μια καλά αμειβόμενη εργασία ως προγραμματιστής για να αφοσιωθεί στην οικολογική γεωργία.Yποστηρίζει ότι «η εκμετάλλευση της γεωργίας μείωσε την επισιτιστική κυριαρχία κι αυτό φαίνεται ξεκάθαρα στις Καναρίους Νήσους όπου το 85% των προϊόντων που καταναλώνονται προέρχονται από το εξωτερικό».
«Η πραγματική επανάσταση πρέπει να έρθει από τα κάτω, από τον καταναλωτή που πηγαίνει στις αγορές για να ψωνίσει και απαιτεί προϊόντα υψηλής ποιότητας» τονίζει ο Γκόμεζ που σημειώνει επιπλέον την κοινωνική διάσταση της βιολογικής γεωργίας και των μικρών αλυσίδων εφοδιασμού τροφίμων: «είναι η αγάπη που οι πελάτες σας δίνουν καθώς γνωρίζουν τα οφέλη των τροφίμων για την υγεία τους και αρχίζουν να ενδιαφέρονται για τη βιωσιμότητα της παραγωγής».
Ο Γκόμεθ ετοιμάζεται τώρα να φυτέψει φασόλια, πατάτες, κουνουπίδι και μπρόκολο για να έχει μια καλή συγκομιδή τον Οκτώβρη και το Νοέμβρη. «Σηκώνομαι στις 5:30 το πρωί και δουλεύω για 15 ώρες. Αλλά είναι η καλύτερη δουλειά που είχα ποτέ στη ζωή μου».
 

πηγή

Η Νέα Τάξη Πραγμάτων και η ποινικοποίηση των οικιακών τροφών και της ελεύθερης κηπουρικής! (Η.Π.Α.-Νόμος 510)

Ἡ Νέα Τάξη Πραγμάτων καί ἡ ποινικοποίηση τῶν οἰκιακῶν τροφῶν καί τῆς ἐλεύθερης κηπουρικῆς! (Η.Π.Α.-Νόμος 510)

"Ἄν οἱ ἄνθρωποι ἀφήσουν τήν κυβέρνηση νά ἀποφασίζει τί τροφή θά τρῶνε

καί τί φάρμακα θά παίρνουν,

τά σώματά τους θά εἶναι σύντομα σέ τόσο θλιβερή κατάσταση

ὅσο εἶναι οἱ ψυχές ἐκείνων πού ζοῦν σέ καθεστῶς τυρρανίας."

Τόμας Τζέφερσον 

Ἡ παγκόσμια πλεκτάνη τῆς Νέας Ἐποχῆς, ὡς ἄλλη ταραντούλα ἁπλώνει τό θανατηφόρο δίχτυ της σέ κάθε πτυχή τῆς ζωῆς τῶν ἀνθρώπων ὅλου τοῦ πλανήτη, προκειμένου νά ἁρπάξει καί νά παγιδεύσει τούς πάντες στά σχέδιά της!Ἡ Νέα Τάξη Πραγμάτων μέ τό ζοφερό νομοσχέδιο τῶν Η.Π.Α. γιά ποινικοποίηση τῶν οἰκιακῶν τροφῶν καί τῆς ἐλεύθερης κηπουρικῆς καί τό ἀντίστοιχο νομοσχέδιο τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης, ἀποσκοπεῖ στά ἑξῆς:

1. Στόν ἀπόλυτο ἔλεγχο ὅλων τῶν τροφίμων, ἑπομένως σέ τεράστια οἰκονομικά κέρδη στίς τσέπες τῶν ὀλίγων Μασόνων-Σιωνιστῶν-Σατανιστῶν-κι ὅποιων ἄλλων "ἀνθρωποφάγων ψυχῶν καί ζωῶν"! Ἤδη, ὁ ἀμερικανοεβραϊκός κολοσσός, ἡ ἑταιρία παραγωγῆς γεννετικά τροποποιημένων τροφίμων Monsanto, ἐλέγχει ἐδῶ καί χρόνια παγκοσμίως τήν παραγωγή  αὐτῶν τῶν προϊόντων καί ταυτόχρονα ἐλέγχει, θέτει κι ἐπιβάλλει τούς δικούς της ὅρους καί στίς ἀντίστοιχες ἑταιρίες παραγωγῆς τέτοιων τροφίμων. Παράλληλα, δέκα ἑταιρίες κρατοῦν στά χέρια τους καί κατευθύνουν ὅλη τήν παγκόσμια ἀγορά τροφίμων, οἱ: Nestle, PepsiCo, Unilever, Coca Cola, Mondelez International, Associated British Foods, Mars, Danone, General Mills και Kellogg’s.
2. Στόν δηλητηριασμό τῶν ἀνθρώπων μέ τά γεννετικά τροποποιημένα «πλαστικά», γεμάτα ὁρμόνες καί φυτοφάρμακα τρόφιμα, ὥστε:

α)  Νά εἶναι ἄρρωστοι (ἔτσι, θά προκύπτουν ἐπιπλέον κέρδη ἀπό τό δαιδαλῶδες ἰατρικό σύστημα  στό ὁποῖο ἡ Νέα Τάξη θά ἐμπλέξει ὅλη τήν ἀνθρωπότητα, ἡ ὁποία θά ἀναζητᾶ τήν ὑγεία στό "λαβιρυνθιακό τοῦνελ τῆς κρατικῆς πρόνοιας")!

β)  Νά πεθαίνουν εὔκολα (ἔτσι, θά ὐλοποιήσει μία ὥρα ἀρχίτερα τό σχέδιό της γιά μείωση τοῦ παγκόσμιου πληθυσμοῦ, τό ὁποῖο δημόσια κατά καιρούς περίτρανα ἀνακοινώνει. Αὐτό, πρακτικά σημαίνει μεγαλύτερη γεωγραφική κυριαρχία καί συγκέντρωση ἐπιπλέον προσωπικοῦ καί ἐθνικοῦ πλούτου-ἰδιωτῶν καί λαῶν)! Ὁ πλεονέκτης...οὐδέποτε χορταίνει!...

γ) Νά χειραγωγήσει τούς ἀνθρώπους (μέ τόν ἀπόλυτο ἔλεγχο τροφῆς καί ὑγείας, μπορεῖ νά ἐκβιάζει περισσότερο, ἐμμέσως πλήν σαφῶς τήν ἀνθρωπότητα, ὥστε ἐξασθενημένη καί προκειμένου νά ἐξασφαλίσει λίγο φαγητό καί περίθαλψη σάν ζητιάνα, νά ὑποκύπτει σέ  ἠλεκτρονικά φακελώματα, κάρτες, χαράγματα καί σέ ὅποιο ἄλλο μαῦρο καί ζοφερό συμφέρον της)!

3.   Στήν ἐξουδετέρωση κάθε πιθανοῦ τρόπου ἐλεύθερης διαβίωσης-ἐπιβίωσης, γιά ὅσους δέν θά δεχθοῦν τό ἐπερχόμενο χάραγμα καί τόν Ἀντίχριστο! (Ἀφαιρώντας ἀπό τούς ἀνθρώπους τό δικαίωμά τους νά τρέφονται μόνοι τους, τούς μετατρέπει σέ ἀπόλυτα ἐξαρτημένους ἀπό τό σύστημα καί τούς δημιουργεῖ ἀδιέξοδο ἐπιβίωσης, προκειμένου νά παραδώσουν τήν ψυχή τους στόν Διάβολο καί τό χάραγμά του)!

Μέ ἄλλα λόγια, διεξάγεται ἕνας σύγχρονος πόλεμος τῆς γαστέρας, ὅπου ἡ Νέα Τάξη Πραγμάτων τόν χρησιμοποιεῖ ὡς ὅπλο ἀπόλυτης ὑποταγῆς! Μέ τήν βρώση ἀπαγορευμένου καρποῦ  ἐξαπάτησε ὀ ἀρχέκακος ὄφις τόν Ἀδάμ καί τήν Εὔα. Μέ ἀπαγορευμένα, γεννετικά τροποποιημένα καί ἀπόλυτα ἐλεγχόμενα τρόφιμα, θά προσπαθήσει νά ἐξαπατήσει ξανά ὁ ἀνθρωποκτόνος Σατανάς ὅλη τήν ἀνθρωπότητα αὐτή τή φορά, καί πάλι! Ἡ Νέα Τάξη Πραγμάτων, κρατᾶ στό χέρι της τό "κασέρι" κι

 

ἐμεῖς...εἴμαστε γι' αὐτήν τό ἀπεγνωσμένο-πεινασμένο ποντικάκι! Ὁ Σατανάς καί τά ὄργανά του, γνωρίζουν πολύ καλά πώς χωρίς τροφή δέν μπορεῖ νά ζήσει ὁ ἄνθρωπος, ὁπότε ὁ ἔλεγχος της, ἀποτελεῖ ἕνα πολύ ἁπλό καί ταυτόχρονα ἀποτελεσματικό δόλωμα ἐκβιασμοῦ καί ἐλέγχου. Ὅμως, ὅλοι αὐτοί δέν λαμβάνουν ὑπόψιν τους, ὅτι ὅπως ἄλλωτε ὁ Πανάγαθος, Φιλάνθρωπος καί Παντοδύναμος Θεός, ἔριχνε μάννα ἐξ' οὐρανοῦ κι ἔβγαζε ὕδωρ ἐκ τῶν βράχων γιά χρόνια ὁλάκερα στήν ἔρημο κι ἐπιβίωνε ὁ λαός Του, ἔτσι καί σέ μία ἀντίστοιχη κρίσιμη στιγμή, μπορεῖ νά ταΐσει καί νά ποτίσει καί πάλι τά τέκνα Του!

Καί τώρα ἐμεῖς οἱ καχύποπτοι, ἐπιπλέον ἀναρωτιόμαστε:

• Μήπως τά δάση πού καίγονται,
• τό τέρας τῆς ἀστυφιλίας πού περίτεχνα "θρέφουν" οἱ Κυβερνήσεις,
• καί τό «ἄδειασμα» τῶν ἐπαρχιῶν ἐν καιρῷ εἰρήνης, ὡς ἐν καιρῷ πολέμου,

εἶναι κι αὐτά ἕνα παράλληλο στημένο παιχνίδι ἐπίσης, ὥστε μελλοντικά νά μήν ἔχει ὁ κάθε ἀντιρρησίας χαραγμάτων, "ποῦ τήν κεφαλή κλίνη";...

Ἡ Εὐρωπαϊκή Ἕνωση, ἤδη μέ νομοθεσία ἀπαγορεύει τούς παραδοσιακούς σπόρους καί ποινικοποιεῖ τά φυτά καί τούς σπόρους πού δέν ἔχουν δηλωθεῖ στίς Κυβερνήσεις.

Παραθέτουμε ἀπό σχετικό ἄρθρο:

"Ο Νόμος “Αναπαραγωγικού Υλικού για τη χλωρίδα” ρυθμίζει όλα τα φυτά. Περιέχει περιορισμούς για τα λαχανικά και τα δέντρα του δάσους, καθώς και όλα τα άλλα φυτά κάθε είδους. Θα είναι παράνομη η αύξηση, η αναπαραγωγή, ή η ανταλλαγή οποιονδήποτε σπόρων προς σπορά, κηπευτικών ή δένδρων που δεν έχουν ελεγχθεί και εγκριθεί από την κυβέρνηση, και πιο συγκεκριμένα από την υπηρεσία "Ποικιλίας της χλωρίδας" της ΕΕ. Ο οργανισμός αυτός θα είναι υπεύθυνος για την κατασκευή ενός καταλόγου των εγκεκριμένων εγκαταστάσεων και αν οι καλλιεργητές θέλουν να παραμείνουν στη λίστα αυτή τα προιόντα τους θα πρέπει να καταβάλλουν  ετήσιο τέλος. Ο νέος νόμος θέτει ουσιαστικά την διακυβέρνηση της Κομισιόν υπεύθυνη για όλη τη χλωρίδα και τους σπόρους στην Ευρώπη, και αποτρέπει την οικιακή κηπουρική από το να καλλιεργεί τα φυτά της με μη ρυθμιζόμενους σπόρους. Αν το έκαναν εως τώρα,  θα πρέπει να θεωρούνται εγκληματίες από δω και στο εξής.

Το σχέδιο κειμένου του νόμου έχει ήδη αλλάξει αρκετές φορές και αυτό οφείλεται στη μεγάλη αντίδραση από τους οικιακούς καλλιεργητές.

Ο νόμος αυτός θα σταματήσει άμεσα την επαγγελματική ανάπτυξη των ποικιλιών των κηπευτικών από τους οικιακούς καλλιεργητές, τους βιοκαλλιεργητές και τους αγρότες μικρής κλίμακας.Οι οικιακοί καλλιεργητές έχουν πολύ διαφορετικές ανάγκες – για παράδειγμα καλλιεργούν με τα χέρια και όχι με μηχανές , και δεν μπορούν ή δεν θέλουν να χρησιμοποιούν ισχυρά χημικά σπρέι. Δεν υπάρχει τρόπος για την καταγραφή των ποικιλιών που είναι κατάλληλα για οικιακή χρήση, δεδομένου ότι δεν πληρούν τα αυστηρά κριτήρια του Οργανισμού Φυτικών Ποικιλιών, ο οποίος ενδιαφέρεται μόνο για την έγκριση του είδους των σπόρων που χρησιμοποιούνται από βιομηχανικές αγρότες -

Ben Gabel, Διευθυντής του Real Seed Catalogue

Φαίνεται ότι η κομισιόν αναλαμβάνει τα πάντα, σχεδόν όλα τα φυτά, λαχανικά, σπόρους και οι οικιακοί κηπουροί πρέπει να έχουν καταχωρηθεί από τις κυβέρνησεις. Αυτό που είναι ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι όλοι οι παραδοσιακοί σπόροι θα ποινικοποιηθούν. Αυτό σημαίνει ότι η εξοικονόμηση από τους σπόρους από τη μια γενιά στην επόμενη, θα γίνει μια εγκληματική πράξη!

Ο νόμος αυτός γράφτηκε για τις ανάγκες της παγκοσμιοποιημένης βιομηχανίας σπόρων αγροκτήματος, που προμηθεύουν σπόρους στους   αγρότες εντατικής βιομηχανικής καλλιέργιας. Δεν πρέπει να εφαρμόζεται με κανέναν τρόπο  για σπόρους που χρησιμοποιούνται  από τους οικιακούς καλλειργητές και τους μικρούς καλλιεργητές της αγοράς. Οι ελεύθερα αναπαραγόμενοι σπόροι πρέπει να είναι ένα ανθρώπινο δικαίωμα και να αποτελούν μέρος της κληρονομιάς μας.

Καταλαβαίνω πως αυτό συμβαίνει για να προστατεύουν την επιχειρηματικότητα των μεγάλων γεωργικών εταιρειών, αλλά η καταγραφή και ο έλεγχος θα πρέπει να είναι εθελοντικός για όλους τους μη γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς, τους μη κατοχυρωμένους και μη υβριδικούς  σπόρους".1

Ὅσον ἀφορᾶ τίς Η.Π.Α. , ψηφίστηκε ὁ περίφημος Νόμος 510, ὁ ὁποῖος ἀπαγορεύει τήν οἰκειακή κηπουρική καί θέτει σέ ἀπόλυτο ποινικό ἔλεγχο τήν παραγωγή καί διακίνηση τροφίμων.

Παραθέτουμε ἀπό σχετικό ἄρθρο:

"Το νομοσχέδιο υπερψηφίστηκε με ψήφους 73 ψήφους έναντι 25 και συγκέντρωσε τις θετικές ψήφους τόσο των δημοκρατικών όσο και των ρεπουμπλικάνων. Αν και το νομοσχέδιο πρέπει να συνδιαμορφωθεί με το αντίστοιχο που ψηφίστηκε από τη βουλή των αντιπροσώπων τον Ιούλιο του 2009 -καθώς στο τελευταίο περιλαμβάνονται αρκετές τελικές διαφοροποιήσεις- εντούτοις η βουλή των αντιπροσώπων πρόκειται μάλλον να δεχθεί το κείμενο του Κογκρέσου. Ο νέος νόμος ουσιαστικά παρέχει πλήρη εξουσία στην αμερικανική υπηρεσία φαρμάκων και τροφίμων (FDA) στις διαδικασίες παραγωγής και διάθεσης τροφίμων στις ΗΠΑ στο περίπου 80% της παραγωγής. Ο νέος νόμος πρόκειται να εστιάσει στην πρόληψη πάσης φύσεως επιδημιών που μπορεί να προκύπτουν στην διαδικασία παραγωγής τροφίμων, στον εντοπισμό τους και την αντιμετώπισή τους.

Κάτω από τις ίδιες προδιαγραφές πρόκειται να ελέγχονται και τα εισαγόμενα τρόφιμα και η FDA θα αποφασίζει εάν αυτά ανταποκρίνονται στις διαδικασίες ασφαλείας παραγωγής που υπόκεινται και τα τρόφιμα που παράγονται στις ΗΠΑ αναγκάζοντας τον οποιοδήποτε προμηθευτή εξωτερικού να υιοθετεί τις ίδιες αυτές προδιαγραφές ασφαλείας. Ο προϋπολογισμός του νέου νόμου πρόκειται να ανέλθει στα 1,4 δις. $.

Οι αντιδράσεις που προκάλεσε το νομοσχέδιο αφορούσαν στα τρόφιμα που παράγονται από μικρούς παραγωγούς τόσο για εμπόριο όσο και για ιδία κατανάλωση, μιλώντας για σενάρια όπου αποσπάσματα της FDA θα συλλάμβαναν τον οποιοδήποτε επιχειρούσε να καλλιεργήσει τα δικά του λαχανικά στον κήπό του. Στο τροποποιημένο κείμενο που ψηφίστηκε από το Κογκρέσο εξαιρέθηκαν από τους νέους κανονισμούς οι παραγωγοί που παράγουν προϊόντα τα οποία τους αποφέρουν μέχρι 500.000 $ ετησίως και τα διαθέτουν σε αποστάσεις όχι μεγαλύτερες των 275 μιλίων από τον τόπο παραγωγής τους.Παρόλα αυτά στο νόμο περιέχονται συγκεκριμένες δικλείδες ασφαλείας ακόμη και για τους μικρούς παραγωγούς κάτι που ουσιαστικά οδηγεί σε αναίρεση της εξαίρεσης...Αυτό γιατί όσοι θέλουν να εξαιρεθούν πρέπει να εγγραφούν στα μητρώα της FDA, -αλλιώς θα υποστούν νομικές κυρώσεις- ενώ -και κυριότερα- οι μικροί παραγωγοί θα πρέπει ανά πάσα στιγμή να δέχονται τον έλεγχο της FDA εάν η υπηρεσία διαπιστώσει πως κατά τη διάρκεια παραγωγής των τροφίμων δεν τηρούνται οι διατάξεις του S-510 από τον οποίο υποτίθεται έχουν εξαιρεθεί!

Η FDA έτσι εκτός του ότι καθίσταται το κύριο όργανο στην παραγωγή τροφίμων μπορεί να υπαγορεύει οποιαδήποτε στιγμή το πώς παράγονται τα τρόφιμα με ποιες διαδικασίες και με ποια φάρμακα πιθανόν κρίνει ότι πρέπει να εντάσσονται στην διαδικασία της παραγωγής".2

Ἐν κατακλείδει:

Ὁ τεχνητός εὐδαιμονισμός πού καλλιεργεῖ γιά χρόνια τό σύστημα τοῦ διαβολικοῦ ὑλισμοῦ, εἶχε ὡς σκοπό νά σκλαβώσει τόν ἄνθρωπο σέ ἕνα σωρό ἐπίπλαστες «ἀνάγκες». Ψεύτικες καί περιττές ἀνάγκες, πού οὐσιαστικά ἀποτελοῦν καί τίς ἁλυσίδες πού τόν «δένουν» μέ τά γήινα καί μάταια τοῦ ἀπατεῶνος τούτου αἰῶνος! Ἀνάμεσα σ’ αὐτές, στήν πρώτη γραμμή παρελαύνει ἡ πληθώρα τροφῶν (καί σέ εἴδη καί σέ ποσότητες) πού ἀκόμη κάποιοι προνομιοῦχοι δέ στερούμαστε! Τό "ψωμί κι ἐλιά" καί τό "ψωμί κι ἁλάτι" πού ἔθρεψε γενεές καί γενεές, ἔχουν ἀντικατασταθεῖ μέ χιλιάδες γαστριμαργικές συνταγές, πού χάνεται κανείς στήν ἐπιλογή τους σάν σέ λαβύρινθο...!

-Κι ὅλος αὐτός ὁ εὐδαιμονισμός μέ τίς ἐπίπλαστες ἀνάγκες στίς ὁποῖες συνηθίσαμε, ποῦ ἀποσκοπεῖ τελικά; Δέν εἶναι καλός; θα ἀναρωτηθεῖ κανείς.

-Ὄχι! ἀπαντᾶμε!

• Πρῶτον: γιατί ὑποτάσσει τό πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου στήν ὕλη, ἀποδυναμώνοντάς το καί μετατρέποντάς το σέ χειραγωγήσιμο δοῦλο.

• Δεύτερον: γιατί χρησιμοποιεῖται ὡς ὅπλο ἀπό τό σύστημα, ὥστε νά παραδοθοῦμε ψυχῇ τε καί σώματι.

Θά διαπιστώσετε, πώς ἀπό δῶ καί πέρα οἱ νεοεποχίτες δικτάτορες, ὅλως τυχαίως!.. θά ἀρχίσουν νά μᾶς «κόβουν» ἕνα ἕνα αὐτά τά «καλά» στά ὁποία μᾶς συνήθιζαν γιά χρόνια (βλέπε πῶς ὁδήγησαν χιλιάδες κόσμο μόνο στήν Ἑλλάδα στήν αὐτοκτονία, λόγῳ κρίσεως...), ἤ νά μᾶς τά "πακετάρουν καί σερβίρουν" ὅπως θέλουν! Μέ τήν ἄσκηση ἔμμεσου ἐκβιασμοῦ καί πίεσης, θά ἐπιχειροῦν ὅλο καί πιό ἀσφυχτικά νά  ὑποκύπτουμε στά παράλογα προστάγματά τους! Ἡ πραγματική ἀλήθεια ὅμως, τήν ὁποία κι αὐτήν ἐντέχνως "μετήλλαξαν", εἶναι πώς: ὁ ἄνθρωπος ζεῖ μέ ἐλάχιστα ὑλικά πράγματα!

«Ἔχοντας διατροφάς καί σκεπάσματα, τούτοις ἀρκεσθησόμεθα»!( Α’ Τιμ. 6, 8 )

Ἐνῶ ἡ ἀληθινή «τροφή» πού πραγματικά ἔχει ἀνάγκη ὁ ἄνθρωπος, εἶναι ἠ πνευματική!

«Ζητεῖτε δέ πρῶτον τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καί τήν δικαιοσύνην αὐτοῦ καί ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν» ( Ματθ. 6,33 )!

• Εἶναι τυχαῖο πώς τίς τελευταῖες δεκαετίες ἡ τηλεόραση ἔχει γεμίσει κάθε μέρα σέ ὅλα τά κανάλια, μέ παρένθετα ἤ εἰδικά προγράμματα καί ριάλιτι μαγειρικῆς;
• Εἶναι τυχαῖο πώς τά βιβλιοπωλεῖα καί τά περίπτερα ἔχουν γεμίσει μέ βιβλία, περιοδικά καί cd μαγειρικῆς;
• Εἶναι τυχαῖο πώς τά τελευταῖα χρόνια ἔχουν γεμίσει τά βιβλία τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου (καί ὄχι μόνο) μέ συνταγές μαγειρικῆς, ἔχοντας ἐξοστρακίσει ἀξιόλογα  κείμενα καί κλασικούς συγγραφεῖς;
• Εἶναι τυχαῖο πώς στό βιβλίο Γκίνες καταγράφονται ρεκόρ ὅπως: ποιός ἄνθρωπος ἤ σέ ποιά πόλη φτιάχτηκε ἡ μεγαλύτερη φραντζόλα, ἤ ἡ μεγαλύτερη περιστρεφόμενη βάση πίτσας, ἤ τό ἀκριβότερο σοκολατένιο αὐγό, ἤ ἡ μεγαλύτερη ποσότητα πουρέ καί ἄλλα παρόμοια ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΑΤΑ πανανθρώπινα ἐπιτεύγματα!!!...;
• Εἶναι τυχαῖο πώς ἐπινοοῦνται παιχνίδια ταχύτητας, κατά τά ὁποῖα οἱ παῖχτες (ἐνίοτε καί ἀνήλικοι) πρέπει νά καταβροχθίσουν ὅσο πιό γρήγορα γίνεται κάποιο εἶδος τροφῆς καί τσαλαβουτοῦν σἐ αὐτό μέ τά χέρια καί τό πρόσωπο σάν χοῖροι;
• Εἶναι τυχαῖο πώς ἔχουν μετατρέψει τή μαγειρική σέ «περίπλοκη ἐπιστήμη» καί τήν τροφή σέ «ἔργο τέχνης» καί πολυτέλεια; Τρῶμε γιά νά ζοῦμε καί δέν ζοῦμε γιά νά τρῶμε!  Ἡ τροφή εἶναι ἁπλῶς μία ἀνάγκη ζωῆς καί ὄχι ἡ ζωή μας!

Τό κοσμικό σύστημα, μᾶς κάνει γαστριμαργική πλύση ἐγκεφάλου πού λειτουργεῖ ὡς «λίπασμα» τοῦ ἐπιθυμητικοῦ καί ὡς ὑποβολέας τῆς γαστέρας, προκειμένου νά μᾶς δημιουργεῖ ὑπέρμετρες καί παράλογες διατροφικές ἐξαρτήσεις καί νά μᾶς τραβᾶ ἀπό τήν γλῶσσα στούς γκρεμούς του!

Ἡ πολυτέλεια τελικά στήν ὁποία μᾶς γαλουχεῖ ἡ Νέα Τάξη Πραγμάτων ἐδῶ καί  χρόνια…ὄχι μόνο δέν εἶναι "πολύ τέλεια"…ἀλλά ἀντίθετα, εἶναι ἡ ἀτελής ἀχίλλειος πτέρνα μας, τήν ὁποία θά ἀρχίσουν ἀπό δῶ καί πέρα συστηματικά νά λακτίζουν μέχρι τελικῆς πτώσεώς μας…!

-Τό ἀντίδοτο σέ ὅλα αὐτά;

-Ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός!

«Πλούσιοι ἐπείνασαν καί ἐπτώχευσαν οἱ δέ ἐκζητοῦντες τόν Κύριον ούκ ἐλαττωθήσονται παντός ἀγαθοῦ»! ( Ψαλμ. 33 ). 

"Ὥμοσε Κύριος καί οὐ μεταμεληθήσεται" (Ἑβρ. 7:21).

Ἅς μή μᾶς τρομοκρατοῦν οἱ ἀντίχριστοι καί ἀπάνθρωποι νόμοι τῆς Νέας Ἐποχῆς, πού ἀκριβῶς αὐτόν τόν σκοπό ἔχουν: νά μᾶς κάνουν νά φοβόμαστε, γιά νά ὑποκύπτουμε πανικοβλημένοι στά ἐντάλματά της! Ἀντίθετα:

• Νά φοβόμαστε τήν πνευματική ἀσιτία, διότι ἀπό αὐτήν λιμοκτονεῖ ἡ πλειοψηφία τῆς ἀνθρωπότητας κι ὄχι ἀπό τήν διατροφική!

• Νά φοβόμαστε μήπως δέ φροντίζουμε νά σπείρουμε τόν Λόγο τοῦ Θεοῦ στόν κῆπο τῆς καρδιᾶς μας κι ὄχι τόσο ἄν δέν σπείραμε στούς ἀκαλλιέργητους κήπους τῶν σπιτιῶν μας!

• Νά φοβόμαστε "τούς ἄνομους νόμους" τοῦ Ἄρχοντος τοῦ κόσμου τούτου πού μποροῦν νά ἀπωλέσουν ψυχές κι ὄχι τούς νόμους τῆς σάρκινης γαστέρας, πού ἄν στήν χειρότερη περίπτωση ἀπωλέσουν τό σῶμα, δέν ἔχουν καμμία δικαιοδοσία στήν ἀθάνατη ψυχή τοῦ ἀνθρώπου!

Ὅσο γιά τήν ὑλική τροφή,  ἄν παραστεῖ ποτέ ἀνάγκη, θά πέσει πάλι μάννα ἐξ οὐρανοῦ ὅπως ἄλλωτε στούς πιστούς τοῦ Κυρίου καί πάλι θά πολλαπλασιαστοῦν ὀλίγα ψωμιά καί ὀλίγα ἰχθύδια σέ χιλιάδες ἤ μυριάδες, ἤ σέ ὅσα καί ὅσες φορές θέλει ὁ Κύριος τῆς Δόξης! Εἶναι βλασφημία νά μήν ἐλπίζουμε καί νά μήν πιστεύουμε πώς ἕνα τέτοιο θαῦμα εἶναι ἐφικτόν ἐφικτότατον νά συμβεῖ, πολλῷ δέ μᾶλλον ἐφόσον ἔχει ἤδη ἐπιτελεστεῖ καί ὄχι μόνο μία φορά!

Ἀμήν, γένοιτο!

πηγή 

Το ευκολότερο απορρυπαντικό σε σκόνη, που κάνατε ποτέ

 

Ο κανόνας, είναι, 3-3-5

Όση ποσότητα και αν θέλετε να κάνετε, βάζετε
3 μέρη βόρακα ή 300 γρ βόρακα
3 μέρη τριμμένο σαπούνι ή 300 γρ τριμμένο σαπούνι
5 μέρη σόδας πλύσεως ή 500 γρ σόδα πλύσεως.
Τρίψτε το σαπούνι στον τρίφτη.
 Τοποθετήστε και τα τρία υλικά στο μούλτι,
και ενσωματώστε δημιουργώντας μια σκόνη!

 

Αυτή η σκόνη, είναι…η σκόνη πλυσίματός σας!
Μια γεμάτη κουταλιά της σούπας, είναι αρκετή για μια πλύση,
και αν μιλάμε για πολύ βρώμικα ρούχα, τότε δύο κουταλιές!
Καλές πλύσεις!

 πηγή

Μηλιά Χανίων: Ενα μαγικό χωριό... κρυμμένος θησαυρός -Τι συμβαίνει εκεί που δεν συμβαίνει πουθενά αλλού στην Ελλάδα!

Μερικά χιλιόμετρα έξω από τα Χανιά, σε μια πλαγιά του Κισσάμου, κρυμμένος ανάμεσα στα βουνά, βρίσκεται ένας οικισμός βγαλμένος από άλλη εποχή. Στη Μηλιά δεν υπάρχει ηλεκτρικό και δεν κυκλοφορούν αυτοκίνητα. Οχι γιατί δεν έχουν φθάσει εκεί, αλλά από επιλογή. Γιατί όσοι επιλέγουν να περάσουν λίγες ημέρες εκεί το κάνουν για να έρθουν σε επαφή με τη φύση, για να περνούν τα βράδια τους κάτω από το φως των αστεριών και να ακούνε μόνο τα πουλιά και τα νερά που τρέχουν από τα κοντινά ρυάκια. Μηλιά, ένας οικισμός χτισμένος στα πρότυπα του οικοτουρισμού.

Η Μηλιά είναι ένα πρόσφατα κτισμένο χωριό, αλλά με τρόπο τελείως παραδοσιακό και με απόλυτο σεβασμό στο περιβάλλον και την αισθητική του τοπίου. Μια ομάδα ανθρώπων μετά από μακροχρόνιες προσπάθειες αναστήλωσε το μεσαιωνικό οικισμό, χτίζοντας στα ερείπια των παλιών αγροτόσπιτων 13 νέα σπίτια με ντόπια πέτρα και ξύλο, παλιά έπιπλα και ανέσεις βασικές, φύτεψαν χιλιάδες δέντρα, καλλιέργησαν συστηματικά τη γη.

Κάθε σπιτάκι μπορεί να φιλοξενήσει 2 -4 άτομα, η θέρμανση γίνεται με ξυλόσομπες ( ή τζάκια σε ορισμένα απ' αυτά), το ζεστό νερό στο μπάνιο προέρχεται από εξωτερικά καζάνια με ξύλακαι δεν υπάρχει ηλεκτρικό ρεύμα, μονάχα κάποιες λάμπες για το βράδυ που λειτουργουν με μπαταρίες και φωτοβολταϊκά στοιχεία.

Το φαγητό γίνεται με βιολογικά προϊόντα που παράγουν οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες της Μηλιάς, το νερό έρχεται κατευθείαν από την πηγή, το κρασί φτιάχνεται εκεί και όλοι, ανεξάρτητα με το αν γνωρίζονται ή όχι καταλήγουν να γίνονται... φίλοι. 

Το Lonely Planet το κατατάσσει στα 50 μυστικές, μαγικές τοποθεσίες της Ευρώπης που όλοι κάποια στιγμή αξίζει να ανακαλύψουν και να επισκεφθούν.

http://www.iefimerida.gr

Φυσικά αντικουνουπικά

Αντιμετωπίζουμε τα κουνούπια με τα δικά μας φυσικά αντικουνουπικά! 

 

1. Φυτά και βότανα
Δενδρολίβανο, βασιλικός, φασκόμηλο, δυόσμος, λεμονόχορτο, ευκάλυπτος, λεβάντα, σκόρδο, σιτρονέλα και γεράνι: 
Φυτέψτε τα οπουδήποτε γύρω από το σπίτι και κυρίως κοντά σε ανοίγματα (πόρτες και παράθυρα) ή προμηθευτείτε τα αντίστοιχα αιθέρια έλαια. Εδώ θα πρέπει να δείξετε προσοχή, μια που κάποια έλαια δεν ενδείκνυνται για εγκύους και βρέφη.
Πώς να τα χρησιμοποιήσουμε:
Διαλύουμε αιθέρια έλαια της επιλογής μας (κάποιο από τα παραπάνω) σε νερό ή σε νερό και οινόπνευμα και ψεκάζουμε τους τοίχους και τα φυτά εξωτερικά και εσωτερικά του σπιτιού κάθε 15-20 μέρες. Με τον ίδιο τρόπο θα μπορούσαμε να βράσουμε κάποιο ή κάποια από τα παραπάνω βότανα και να χρησιμοποιήσουμε το «αντικουνουπικό» μας σε ψεκαστήρι πάλι στους τοίχους, τα φυτά ή και πάνω μας.

2. Βιταμίνη Β1
Έχει αποδειχθεί πως η επαρκής λήψη της συγκεκριμένης βιταμίνης δρα κατά των τσιμπημάτων των κουνουπιών.

3. Αποφεύγουμε την κατανάλωση τροφών πλούσιων σε κάλιο
Οι τροφές αυτές, όπως οι μπανάνες για παράδειγμα, έχει αποδειχθεί πως το γαλακτικό οξύ που παράγεται μετά την κατανάλωση τροφών πλούσιων σε κάλιο έλκει τα κουνούπια. Επίσης η κατανάλωση μπύρας αυξάνει τις πιθανότητες να προσελκύσουμε κάποιο κουνουπάκι.

4. Αποφεύγουμε τα σκούρα ρούχα
Τα κουνούπια έλκονται από τα σκούρα ρούχα που «δεσμεύουν» τη θερμότητα καθώς και από ρούχα με λουλουδάτα σχέδια ή έντονα χρώματα. Φοράμε ρούχα που μας κρατούν δροσερούς και προτιμάμε ρούχα με μακριά μανίκια και άνετα παντελόνια, ιδιαίτερα τις απογευματινές και βραδινές ώρες.

5. Αποφεύγουμε τα λουλουδάτα αρώματα
Εξίσου θελκτικά για τα κουνούπια είναι όλα τα φρουτένια και λουλουδάτα αρώματα.

6.  Χρησιμοποιούμε κουνουπιέρες
Ειδικά στο παιδικό κρεβάτι και στο καρότσι, και τις ελέγχουμε τακτικά για τρύπες.

7. Σίτες
Στο σπίτι τοποθετούμε σήτες σε παράθυρα, φεγγίτες και αεραγωγούς τζακιού.  

8. Ναι στους  ανεμιστήρες
Ιδιαίτερα εκείνοι της οροφής, δυσχεραίνουν την προσέγγιση των εντόμων. Όσο για τα κλιματιστικά, βοηθούν, επειδή ο δροσερός αέρας μειώνει τη δραστηριότητα των κουνουπιών.

9. Προτιμούμε λαμπτήρες κίτρινου χρώματος
Ιδιαίτερα για τους εξωτερικούς χώρους, επειδή προσελκύουν λιγότερο τα κουνούπια.

10. Λεμόνι, το θαυματουργό  
Αφήνουμε κομμένες φέτες λεμονιού σε ένα πιατάκι μέσα στο δωμάτιο να «μαζέψει» τα κουνούπια και να τα απομακρύνει.  

Φτιάχνοντας τα δικά μας αντικουνουπικά
Για να φτιάξουμε ένα φυσικό, υγιεινό και οικολογικό απωθητικό για τα κουνούπια: Ρίχνουμε σε ένα γυάλινο δοχείο 10 σταγόνες από ένα ή περισσότερα «αντικουνουπικά» αιθέρια έλαια, προσθέτουμε 2 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο (ή κάποιο άλλο λάδι βάσης) και ανακατεύουμε καλά τα υλικά. Αλείφουμε λίγες σταγόνες στο δέρμα μας ή στα ρούχα μας.

Ακόμη ένα καλό παρασκεύασμα είναι το αντικουνουπικό από μαϊντανό: Ψιλοκόβουμε ένα ματσάκι μαϊντανό και το ρίχνουμε σε ένα μπουκάλι μηλόξυδο. Το αφήνουμε στο ψυγείο ή την κατάψυξη για λίγες ώρες. Στη συνέχεια είτε χρησιμοποιούμε το μείγμα απευθείας στο δέρμα μας είτε βρέχουμε με αυτό ένα μαντήλι και το φοράμε στον λαιμό.

Αν παρόλα αυτά δεν καταφέραμε να ξεφύγουμε από τα τσιμπήματα, μπορούμε να καταπραΰνουμε την αίσθηση της φαγούρας με μία αλοιφή από ίσα μέρη νερό (ή ξύδι) και μαγειρική σόδα και να την εφαρμόσουμε τοπικά στο σημείο που θέλουμε. Άλλες πολύ καλές λύσεις είναι να τρίψουμε πάνω στο επίμαχο σημείο μία σκελίδα σκόρδο, φρέσκα φύλλα μαντζουράνας, να ρίξουμε λίγο χυμό λεμονιού ή αλόη. Επίσης, μια πολύ καλή επιλογή είναι και το βαλσαμόλαδο 

imommy