Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εθνικά θέματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εθνικά θέματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 13 Απριλίου 2016

Ο πρέσβης των Σκοπίων στον Καναδά μπροστά σε αλυτρωτικό χάρτη της "Μεγάλης Μακεδονίας"!



Ο εικονιζόμενος στην 1η φώτο είναι ο πρέσβης των Σκοπίων στον Καναδά σε πρόσφατη ομιλία του. Προκλητικότατα στέκεται μπροστά από έναν τεράστιο αλυτρωτικό χάρτη της λεγόμενης "Μεγάλης Μακεδονίας".

Να το ξαναπούμε...Εν ενεργεία Πρέσβης γειτονικού κράτους φωτογραφίζεται προκλητικότατα μπροστά από χάρτη που στρέφεται κατά της εδαφικής ακεραιότητας του Ελληνικού κράτους, αλλά και άλλων γειτονικών χωρών.

Η ενέργεια του Σκοπιανού διπλωμάτη εμφανώς αποτελεί κατάφωρη παραβίαση των διεθνών κανόνων που διέπουν τις διπλωματικές σχέσεις. Παράλληλα παραβιάζει επίσημες διεθνείς συμφωνίες και δεσμεύσεις της χώρας που ο ίδιος εκπροσωπεί.

Σε μια σοβαρή χώρα, το ζήτημα θα είχε πάρει τεράστιες διαστάσεις. Το ΥΠΕΞ θα είχε προβεί άμεσα και δυναμικά σε επίσημο διάβημα διαμαρτυρίας όπως οφείλει πάντα να κάνει σε παρόμοιες περιπτώσεις. Και οι πλέον δύσπιστοι στο εξωτερικό, θα είχαν αντιληφθεί πλέον με τι σούργελα έχουμε μπλέξει στα βόρεια σύνορα μας.

Στην Ελλάδα είναι ένα ακόμη Σάββατο...



Μια κυβέρνηση οφείλει να καταγγέλει τέτοιες απαράδεκτες ενέργειες (πχ Σκοπιανός πρέσβης στον Καναδά, μνημεία με αλυτρωτικούς χάρτες, κτλπ). Όμως αυτό οφείλει να το πράττει ΑΜΕΣΩΣ, χωρίς χρονοτριβή και σίγουρα ΟΧΙ αφού περάσουν μήνες ή και χρόνια.

Γι' αυτό άλλωστε η σκοπιανή κυβέρνηση πριν λίγο καιρό, δεν έχασε καθόλου χρόνο και απέστειλε νότες διαμαρτυρίας στις Ελληνικές αρχές, για τα τραγούδια των ΕΔ και την επικόλληση αυτοκόλλητων σε οχήματα.



Αυτό που γίνεται από την πλευρά της Ελλάδας "η σιωπή της στις προκλήσεις αυτού του ψευδοκράτους" δεν είναι απλά ένα αποτέλεσμα αδυναμίας ή κακού χειρισμού....είναι προδοσία !!!


Τι μας διδάσκει η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης από το 2011
Για να αντιληφθούμε τις καταστροφικές συνέπειες της ολιγωρίας των Ελληνικών κυβερνήσεων αναφορικά με την καταγγελία των συνεχών παραβιάσεων από τα Σκόπια, ας εξετάσουμε μια παράμετρο της απόφασης του Διεθνούς δικαστηρίου της Χάγης.

Στην υπερασπιστική της γραμμή τότε, η ελληνική πλευρά ισχυρίστηκε πως τα Σκόπια, έκαναν αρκετές φορές χρήση του συμβόλου της Βεργίνας μετά από την έναρξη ισχύος της Ενδιάμεσης Συμφωνίας,

Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, αφού εξέτασε τις περιπτώσεις που κατονόμασε η Ελληνική πλευρά, σημείωσε πως αυτές οι περιπτώσεις, αφενός αφορούν ενέργειες ιδιωτών, αφετέρου τα παράπονα αναφορικά με τις περιπτώσεις αυτές κοινοποιήθηκαν στη κυβέρνηση των Σκοπίων ΜΕΤΑ την Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, το 2008. Το Δικαστήριο κατέληξε πως υπήρξε μόνο μια περίπτωση παραβίασης εκ μέρους των Σκοπίων της δεύτερης παραγράφου του άρθρου 7, το έτος 2004.

Εδώ αξίζει να παρατηρηθεί το γεγονός ότι η Ελληνική Κυβέρνηση εξέφρασε παράπονα προς την αντίστοιχη των Σκοπίων, ΜΕΤΑ τη Σύνοδο Κορυφής του 2008, αν και οι περιπτώσεις χρήσης του απαγορευμένου συμβόλου έλαβαν χώρα ΜΗΝΕΣ Η ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΑΥΤΗ (τη Σύνοδο Κορυφής).

Η απόφαση του ΔΔΧ καταδεικνύει το μόνιμο πρόβλημα της Ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Οι ελληνικές κυβερνήσεις ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΑ ΔΕΝ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΗΘΗΚΑΝ ΑΜΕΣΑ (και συνεχίζουν να το κάνουν ακόμη και σήμερα) για όλες αυτές τις προκλητικές και έκνομες ενέργειες - είτε ιδιωτών, είτε των σκοπιανών αρχών - και κυρίως ΔΕΝ έχουν καταγγείλει την Ενδιάμεση Συμφωνία.

Με λίγα λόγια, τι μας διδάσκει η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης.

Ότι οι Ελληνικές Αρχές δεν εξέφρασαν άμεσα κάποια αντίδραση προς την σκοπιανή κυβέρνηση, στοιχείο το οποίο χρησιμοποιήθηκε από το Δικαστήριο για να ΜΗΝ ΑΣΧΟΛΗΘΕΙ με αυτές τις κατηγορίες, κατηγορίες οι οποίες υπό διαφορετική περίπτωση, θα μπορούσαν να καταδείξουν την διαρκή παραβατική συμπεριφορά της σκοπιανής κυβέρνησης.

Το αν αυτή η συνεχή ολιγωρία από τις ελληνικές κυβερνήσεις, οφείλεται σε αβλεψία ή σκοπιμότητα, το αφήνω σε εσάς να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα.

Παρασκευή 18 Μαρτίου 2016

Τα Αλάτσατα και οι φόβοι της Τουρκίας


odos

Του Γιάννη Σιδεράτου* από τη Ρήξη φ. 121
Θα περίμενε ποτέ κάποιος, επισκεπτόμενος τη «Μύκονο της Τουρκίας» να ακούσει μουσικούς ήχους όπως τη «Φραγκοσυριανή», προερχόμενους από εγκαίνια εστιατορίου και μάλιστα ονόματι «Κρητικός»; Πώς όμως έγινε ένα χωριό, το οποίο έναν σχεδόν αιώνα πριν είχε αμιγώς Ελληνικό Ορθόδοξο χριστιανικό πληθυσμό, να γίνει σήμερα το κέντρο του θερινού λαϊφστάιλ όλης της Τουρκίας;
Το χωριό των Αλατσάτων ιδρύθηκε από Έλληνες μετανάστες στα μέσα του 17ου αιώνα, κατά τα μέσα του 18ου αιώνα γνώρισε ιδιαίτερη οικονομική, πολιτιστική και πνευματική ανάπτυξη και εξελίχθηκε σε ένα από τα πιο σημαντικά αγροτικά κέντρα των μικρασιατικών παραλίων. Τον Σεπτέμβριο του 1922 οι κάτοικοι εκδιώχθηκαν από τον τουρκικό στρατό. Αρκετοί από αυτούς έμειναν στον προσφυγικό συνοικισμό του Βαρβασίου, της πόλης της Χίου, όπου υπάρχει και οδός, με την ονομασία οδός Αλατσάτων.
Η Τουρκία έχει μία μοναδική «ικανότητα» να καταστρέφει το πανέμορφο φυσικό της περιβάλλον για οικιστικούς κυρίως σκοπούς, κατασκευάζοντας τεράστια σε όγκο, ομοιόμορφα ξενοδοχειακά συγκροτήματα. Έτσι, όλο το παραλιακό της μέτωπο –από την Ίμβρο μέχρι τον νότο, έναντι της Κύπρου– έχει υποστεί ανεπανόρθωτες παρεμβάσεις. Πιθανολογώ ότι τα Αλάτσατα τη γλίτωσαν εξαιτίας του ότι δεν βρίσκονται πλησίον της θάλασσας, παράλληλα όμως βρίσκονται σε απόσταση τριών χιλιομέτρων από δύο παραλίες (βορείως και νοτίως, με το χωριό ανάμεσα σε αυτές). Πριν περίπου τριάντα χρόνια το ανακάλυψαν εύποροι Τούρκοι από την Κωνσταντινούπολη και αγόρασαν εκεί τις θερινές τους κατοικίες. Η μοναδικότητα των Αλατσάτων συνίσταται στο ότι, ενώ διαθέτουν παραδοσιακά κτίσματα με κομψούς κιοσέδες (κλειστά μπαλκόνια) και πέτρινα όμορφα σοκάκια, παράλληλα έχουν μεγάλους ενοποιημένους ακάλυπτους, λόγω του πρότινος αγροτικού χαρακτήρα του χωριού. Έτσι δεν γίνεται αισθητή η κλειστοφοβική ατμόσφαιρα που κυριαρχεί στα περισσότερα ελληνικά χωριά, εξαιτίας της οχυρωματικής αρχιτεκτονικής που αναγκαστικά ακολουθούσαν.
Τα περισσότερα παραδοσιακά σπίτια έχουν μετατραπεί σε μπουτίκ μικρά ξενοδοχεία, με μέση τιμή διανυκτέρευσης 150-200€. Ακριβά εστιατόρια (πολλά με ελληνικά ονόματα, όπως Κάππαρη, Εφλατούν = Πλάτωνας, Κρητικός κ.ά.), μπαράκια, γκαλερί, καταστήματα με είδη πολυτελείας συνιστούν πόλους έλξης για τις διακοπές των πλούσιων, και όχι μόνο, Τούρκων, προερχόμενων κυρίως από την Κωνσταντινούπολη. Λέγεται ότι το όνειρο πολλών νέων κοριτσιών από την Πόλη είναι να βρεθούν εκεί, ώστε να ζήσουν το κοσμοπολίτικο όνειρο – θυμίζοντας αντίστοιχα τα δικά μας περασμένα μεγαλεία της Μυκόνου. Δυστυχώς, η οικιστική πίεση (τα μικρά ξενοδοχεία πλησιάζουν σε αριθμό τα 500) έχει αλλοιώσει τη μορφή του και έχει εκτοξεύσει τις τιμές γης σε αστρονομικά νούμερα.
94583971
Τα τουριστικά Αλάτσατα
Οι φόβοι της Τουρκίας
Ο συγκεκριμένος τρόπος ζωής, βέβαια, δεν συνάδει με μουσουλμανική χώρα, παρ’ όλο που μέχρι πριν λίγα χρόνια ήταν επιδιωκόμενη, πάση θυσία, η διαφύλαξη του κοσμικού της χαρακτήρα. Η στροφή της Τουρκίας προς το ισλάμ, εκτός του ότι ήταν εσκεμμένη, ώστε να εξυπηρετήσει το δόγμα του νεοθωμανισμού, επιπλέον συμβάδιζε απόλυτα με την ιδεολογία του ισλαμοσυντηρητικού της ηγέτη, κ. Ερντογάν. Η στροφή αυτή πραγματοποιήθηκε με σκοπό την προσέγγιση των συντηρητικών σουνιτών της ευρύτερης Μέσης Ανατολής, ώστε η Τουρκία να καταστεί εν τέλει η περιφερειακή υπερδύναμη. Εξυπηρετούσε, δηλαδή, πλήρως τον γεωστρατηγικό της σχεδιασμό. Οι κοσμικοί κεμαλιστές, αλλά και μία ολοένα μεγαλύτερη ανερχόμενη μεσαία τάξη, η οποία λατρεύει τον δυτικό τρόπο ζωής, θα είναι οι μεγάλοι πολέμιοι της νέας πολιτικής. Ο πληθυσμός της ευρύτερης περιοχής της Σμύρνης είναι φανατικός αντίπαλος του κυβερνώντος κόμματος. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι η κυβέρνηση έλαβε στα μικρασιατικά παράλια σχεδόν το μισό ποσοστό ψήφων έναντι άλλων περιοχών. Επίσης, ένα ποσοστό σκεπτόμενων Τούρκων ψήφισαν (κυρίως στις πρώτες εκλογές του Ιουνίου 2015) τον Κούρδο ηγέτη Ντεμιρτάς, ώστε να καταφέρει να υπερβεί το φράγμα του 10% και να μπει στη Βουλή, αποδυναμώνοντας έτσι το πρώτο κόμμα.
Η τωρινή ηγεσία της Τουρκίας, προς παραδειγματισμό, προέβη το 2013 σε οικονομικό έλεγχο σε διυλιστήριο της οικογένειας Κοτς. Τα μέλη της οικογένειας έχουν συχνά στηρίξει ανοικτά τα πιο κοσμικά στοιχεία της τούρκικης πολιτικής. Οι δύο πλευρές είχαν ήδη αντιπαρατεθεί με αφορμή τα γεγονότα στο πάρκο Γκεζί, όταν σε ξενοδοχείο του ομίλου Κοτς, είχαν βρει καταφύγιο διαδηλωτές. Μετά τον έλεγχο, επιβλήθηκε πρόστιμο μαμούθ 5 δισ. δολαρίων και αργότερα το υπουργείο Άμυνας ακύρωσε σύμβαση 2 δισ. με εταιρεία του ομίλου. Το πρόστιμο ήταν αδύνατο να πληρωθεί από τον όμιλο Κοτς, παρότι οι επιχειρηματικές δραστηριότητες αντιστοιχούν σχεδόν στο 10% του τουρκικού ΑΕΠ! Ως εκ τούτου, αναγκάστηκε να πουλήσει τα περισσότερα μέσα ενημέρωσης τα οποία διέθετε και μετά τις πωλήσεις αυτές το πρόστιμο μειώθηκε κατά 80%! Αναλόγως, η τουρκική ηγεσία επεκτάθηκε σε επιβολή κυρώσεων ή, αντιθέτως, σε λήψη προστατευτικών μέτρων προς το σύνολο του επιχειρηματικού κόσμου, ανάλογα με τη στάση του. Η εντολή είναι σαφής: Όποιος εναντιώνεται, καταστρέφεται οικονομικά. Παράλληλα, προωθείται ο σταδιακός εποικισμός των μικρασιατικών παραλίων, αποβλέποντας στην αλλοίωση του εκλογικού σώματος και στη γενικότερη στροφή προς το συντηρητικό ισλάμ.
Στα Αλάτσατα, πρωτεύουσα της κοσμικής ζωής, σχεδιάζεται στην πιο κεντρική πλατεία του χωριού, στο παλαιό δημαρχείο, η δημιουργία μουσουλμανικού σχολείου, ενώ όλο και περισσότερες μαντίλες είναι εμφανείς το τελευταίο χρονικό διάστημα. Η καθολική χειραγώγηση του Τύπου, εντάσσεται στον ίδιο σχεδιασμό, αλλά από την άλλη αναδεικνύει και τους μεγάλους φόβους που υπάρχουν, της μη, δηλαδή, αποδοχής της συγκεκριμένης κατεύθυνσης από μεγάλη μερίδα κόσμου. Η δραματική απώλεια εσόδων της τουριστικής βιομηχανίας θα διευρύνει το κύμα αντιπάθειας προς το κυβερνών κόμμα.
Επίλογος
Τα Αλάτσατα απέχουν μόλις 15 χιλ. από τον Τσεσμέ, ο οποίος έχει σχεδόν καθημερινή ακτοπλοϊκή σύνδεση με το λιμάνι της Χίου. Οι Τούρκοι επισκέπτες και τουρίστες, που έρχονται στη Χίο, προσελκύονται από την άφιξή τους στην «Ευρώπη». Αν και δεν έχουν τουριστική κουλτούρα, τους αρέσει το φυσικό περιβάλλον και τα μεσαιωνικά χωριά της Χίου, οι ελληνικές συνήθειες και γεύσεις. Αγοράζουν μετά μανίας ευρωπαϊκά προϊόντα, λατρεύουν την ποιοτική ελληνική μουσική και την κοσμικότητα του νησιού. Καταναλώνουν αλκοόλ και μπορούν να φορέσουν ό,τι θέλουν, μακριά από τα επικριτικά βλέμματα της «μαντίλας». Νιώθουν, δηλαδή, την αίσθηση της ελευθερίας σε μία ξένη χώρα, και όχι στην πατρίδα τους.
Θα πρέπει, λοιπόν, οι «αλληλέγγυοι» υποστηρικτές της πολυπολιτισμικότητας να κοιτάξουν τι συμβαίνει αυτήν τη στιγμή στη γειτονική χώρα και να μας εξηγήσουν πώς ένα κράτος, το οποίο πρεσβεύει το πιο «ήπιο» ισλάμ, δεν έχει καταφέρει να θεμελιώσει βασικές αξίες της δημοκρατίας, κοινωνικής συνοχής μεταξύ των πολιτών και συμβίωσης άλλων εθνών μέσα σε αυτό, τα τελευταία εκατό χρόνια.
Υ.Γ. Οι μεταναστευτικές ροές συνεχίζονται στη Χίο καθημερινά και μετρούν εκατοντάδες αφίξεις. Ο αριθμός των ατόμων που έχουν εγκλωβιστεί ξεπερνά τις 3.000. Προφανώς πρέπει να πιαστούν οι ευρωπαϊκοί «στόχοι», με την δέσμευση των 50.000 ατόμων —επισήμως έχουμε 33.320. Τα πλοία του ΝΑΤΟ έχουν ξεκινήσει τις περιπολίες από το Σάββατο (5/3/2016), αλλά οι τοπικές αρχές δεν έχουν καμία επικοινωνία ή ενημέρωση. Στα μικρασιατικά παράλια γίνονται όλο και πιο συχνές αναφορές ότι οι Τούρκοι ψαράδες κυκλοφορούν πλέον με Mercedes και BMW, επαληθεύοντας τη διάσημη δήλωση του ποδοσφαιριστή Γκάρι Λίνεκερ ότι στο τέλος κερδίζουν πάντα οι Γερμανοί…
*πρόεδρος των Πολιτικών Μηχανικών Χίου

Τρίτη 29 Δεκεμβρίου 2015

Λίγα λόγια περί «καλής γειτονίας» με τα Σκόπια…



skopia

Γράφει ο Ερμής Σούλης Σκιαδόπουλος.

Ήξεις, αφίξεις, συναντήσεις υπουργών, υψηλόβαθμων αξιωματούχων, δηλώσεις, συνθέτουν το παρασκήνιο – προσκήνιο για το θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ και της εισόδου της στους ευρωατλαντικούς θεσμούς. Αναθερμαίνεται το ζήτημα λόγω της αδυναμίας του ελληνικού κράτους; Το επαναφέρουμε οι ίδιοι στα πλαίσια μιας προσπάθειας κατάδειξης ‘’καλού’’ προσώπου σε όλα τα εθνικά μας ζητήματα; Συνδέονται με την προσπάθεια της ελληνικής κυβέρνησης να λάβει έστω μία θετική δήλωση για το χρέος; Όποια και να είναι η αιτία, ένα είναι το σίγουρο: Δύσκολοι καιροί για διπλωματία…
Τα λάθη μας στο θέμα του Σκοπιανού είναι εγκληματικά και η προσέγγιση του θέματος για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης και αυτοπροβολής εκ μέρους όλων των κομμάτων είναι τουλάχιστον ερασιτεχνική. Το θέμα δεν σχετίζεται μόνον με την ονομασία καθαυτή, όπως αντιμαχόμενοι περιοριστικά «προσχωρούμε» στα επιχειρήματα της άλλης πλευράς. Η διεκδίκηση των συμβόλων αποτελεί την εμπροσθοφυλακή της στρατηγικής των Σκοπίων. Σε όλες τις πανεπιστημιακές έδρες, σε όλες τις βιβλιοθήκες, σε όλα τα διεθνή φόρα υπηρετούν την κύρια και βασική στόχευσή τους: Την απόκτηση ιστορικού υποβάθρου και πολιτιστικής ταυτότητας.
Η ελληνική διπλωματία διαρκώς να διακηρύττει σε όλα τα διεθνή fora ότι δεν νοείται, ένα κράτος, που επιθυμεί την είσοδο στους ευρωατλαντικούς θεσμούς, να διατηρεί υπούλως στο σύνταγμά του επεκτατικές βλέψεις, να βασίζεται το εκπαιδευτικό του σύστημα στην υπηρέτηση αυτών και συνεχώς να προκαλεί με χάρτες αλλαγής συνόρων. Σε ένα κράτος οργανωμένο, με στρατηγική, στόχευση και προτεραιότητες, η «δήθεν» προσπάθεια επίλυσης του θέματος, με ταυτόχρονη κωλυσιεργία θα αποδιδόταν σε μία ρεαλιστική, διπλωματική αντιμετώπιση.
Σε τυχόν παραχώρηση του όρου Μακεδονία με όποιο προσδιορισμό, το πιθανότερο σενάριο, μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, αποτελεί η απόρριψη του πρώτου όρου και η διατήρηση μόνο του όρου Μακεδονία από τη Βουλή τους, ενώ εμείς το μοναδικό επί του παρόντος πλεονέκτημα, αυτό της παρεμπόδισης εισδοχής πχ στο ΝΑΤΟ θα το είχαμε απολέσει. Δεν κατανοώ την βιασύνη προς επίλυση του θέματος, ειδικά σε μία τέτοια περίοδο. Προς τι, τέτοια λαχτάρα για λύση; Το επιχείρημα της διευρυμένης χρήσης του όρου Μακεδονία είναι επικίνδυνο, τουλάχιστον ανίδεο διεθνολογικά, βιαστικό και δίχως ουσία. Ο υστερικός εθνικισμός του νεοσύστατου κρατιδίου είναι παραπάνω από διάχυτος, η προσπάθεια σφετερισμού της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και η αμφισβήτηση του εδαφικού statous quo, δεν αρκούν ως ικανοί λόγοι μη παραχώρησης; Επομένως το ΟΧΙ στην παραχώρηση του ονόματος Μακεδονία υπό οποιαδήποτε γεωγραφικό ή αλλότριο προσδιορισμό προβάλλει ως λογική εξέλιξη και φυσικό αποτέλεσμα. Γιατί δηλαδή εμείς να προβούμε σε μία παραχώρηση, που αντίστοιχη ευρωπαϊκή χώρα δεν θα δεχόταν επ’ ουδενί;
Ένα κράτος που σέβεται τον εαυτό του, τους πολίτες, την ιστορία και τις θυσίες των προγόνων του, σε καμία περίπτωση δεν θα συναινούσε σε παραχώρηση ονόματος με γεωγραφικό προσδιορισμό. Δεν θα συναινούσε στην παραχώρηση της πολιτιστικής ταυτότητας και κληρονομιάς του, δεν θα χάριζε τα κεκτημένα τόσο εθελόδουλα σε αχάριστους γείτονες. Τα χρονικά όρια δεν είναι στενά! Δεν υπόκεινται στα ανθρώπινα μέτρα. Οφείλεις να προετοιμάζεσαι και να υπηρετείς αδιάκοπα το σκοπό σου, ακόμα και αν κάποτε φαίνεται ανούσιος, κουραστικός.
Ποιος ο λόγος ισχύος της Ενδιάμεσης Συμφωνίας ακόμη; Ποιος ο λόγος της μη συνεχούς ανάδειξης και καταγγελίας της συμπεριφοράς της γείτονα χώρας προς τον αρχιεπίσκοπο; Για ποιο λόγο δεν υλοποιούμε ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο πολιτιστικής επικράτησης στη διαμάχη; Εκθέσεις, διαλέξεις, συνέδρια, πανεπιστήμια, όλοι και όλα να υπηρετούν το σκοπό. Η υπομονή, η επιμονή στο σχέδιο χωρίς τυμπανοκρουσίες, αλλά με συνέπεια και τρόπο, θα αποδειχθεί επωφελής για την Ελλάδα και όχι για τη ψευδεπίγραφη κατασκευή του Τίτο! Εδώ δεν χωρά τακτοποίηση-νομιμοποίηση αυθαιρέτων που διευκολύνει μεταβίβαση!
Η φτώχεια στο παρελθόν δεν μας εμπόδισε να σταθούμε στο ιστορικό ύψος των περιστάσεων. Ο ψυχικός αφοπλισμός των πολιτών, η αδιαφορία,, η μιζέρια έχουν μειώσει δραστικά τα αντανακλαστικά της κοινωνίας, αλλά είναι επιτακτικό να μην λειτουργήσουν ως εφαλτήριο επιβούλευσης των συμφερόντων μας.
Οι άνθρωποι, οι λαοί, οι κοινωνίες, τα Κράτη, τα Έθνη πορεύονται βάσει των ιδεών. Οι ιδέες είτε παράγουν άυλες αξίες, όπως αρετή, προσφορά, αλληλεγγύη, αγάπη, θυσία, ελευθερία, αξιοπρέπεια, ανιδιοτέλεια, λεβεντιά, θάρρος κ.α, είτε τα αντίθετά τους όπως ιδιοτέλεια, δειλία, θράσος, δουλεία, ατομισμό και άλλα πολλά. Ενίοτε η επίκληση σωφροσύνης και πολιτικής ορθότητας λειτουργεί και ως πρόσχημα δειλίας. Σε δύσκολες ιστορικές περιόδους αρκετοί χάριν υλικής κερδοφορίας συμμαχούσαν με κατακτητές, άλλοι διέθεταν την περιουσία και θυσίαζαν τη ζωή τους στον βωμό της ελευθερίας. Επομένως έκαστος πορεύεται βάσει των αξιών που πιστεύει, υπηρετεί, θέτει ως υπέρτατες για τον κόσμο του και τον Κόσμο. Τον εθελόδουλο πάντως ούτε ο αντίπαλος τιμά.
Σε κράτος με έντονες διαλυτικές τάσεις δεν παραχωρούμε σπιθαμή…Για αυτό, κατά τα άλλα συμπαθείς γείτονες, συγγνώμη, αλλά δεν θα πάρουμε! Στον βωμό της κρίσης δεν θα θυσιάσουμε τα πάντα.

Παρασκευή 23 Οκτωβρίου 2015

Η Ελλάς δεν πρέπει να αναγνωρίσει το Κόσσοβο



Decani-495x346-kossovo

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας.

Υπάρχει έντονη φημολογία ότι η κυβέρνηση Τσίπρα έχει υποσχεθεί σε φίλους και δανειστές να αναγνωρίσει το Κόσσοβο-Κοσσυφοπέδιο ως ανεξάρτητο κράτος. Τις προειδοποιητικές βολές έριξε άλλωστε ο Υπουργός Εξωτερικών κ. Νίκος Κοτζιάς όταν προ μηνών επισκέφθηκε την Πρίστινα, πρωτεύουσα αυτού του αμφιλεγομένου μορφώματος.
Το Κόσσοβο, κοιτίδα της εθνικής και θρησκευτικής ιστορίας των Ορθοδόξων Σέρβων, κατακτήθηκε από τους Αλβανούς πρώτα με το δημογραφικό όπλο (υπεργεννητικότητα) και στη συνέχεια με την ένοπλη εξέγερση του UCK και τη βοήθεια από τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ το 1999. Η Ελλάς, η Κύπρος, η Ρουμανία, η Ισπανία και η Σλοβακία είναι οι χώρες της Ε.Ε. που δεν το έχουν αναγνωρίσει, η καθεμία για τους δικούς της λόγους.
Για τα δύο κράτη του Ελληνισμού η αναγνώριση κράτους, το οποίο δημιουργήθηκε από την βιαία απόσχιση σερβικού εδάφους θα σημάνει ότι κατ’ αναλογίαν αποδεχόμαστε τη νομιμότητα του τουρκοκυπριακού ψευδοκράτους στην κατεχόμενη Κύπρο. Επίσης θα δώσει επικίνδυνα μηνύματα στην Άγκυρα, η οποία επιθυμεί την αυτονόμηση της Θράκης μας χρησιμοποιώντας ως όργανα τα ακραία στοιχεία της μουσουλμανικής μειονότητας.
Η Ισπανία φοβάται τα αποσχιστικά κινήματα των Καταλανών και των Βάσκων, η Σλοβακία έχει ουγγρική μειονότητα με εθνικιστικές διαθέσεις και η Ρουμανία ανησυχεί για την πολυάριθμη ουγγρική μειονότητα, η οποία ζει στην Τρανσυλβανία. Και άλλοι, λοιπόν, πλην ημών, βλέπουν την πιθανή αναγνώριση του Κοσσόβου ως ανεξαρτήτου κράτους ως απαρχή νομιμοποιήσεως ανεξελέγκτων καταστάσεων.
Το πρόβλημα του Κοσσόβου έχει άλλες δύο παραμέτρους. Την ανάγκη προστασίας των Ορθοδόξων ναών και μονών που έχουν ήδη υποστεί επιθέσεις από φανατικούς Αλβανούς. Και τη ρύθμιση της τύχης των εναπομεινάντων Σέρβων, οι οποίοι έχουν συγκεντρωθεί στο βόρειο τμήμα γύρω από τη Μητρόβιτσα. Ειδικά για την Ορθόδοξη κληρονομιά του Κοσσυφοπεδίου αξίζει να θυμίσουμε ότι οι Σέρβοι θεωρούν τα μοναστήρια της περιοχής ως τα ιερά και τα όσια του έθνους τους, ενώ οι περισσότερες αγιογραφίες ανάγονται στην ύστερη βυζαντινή εποχή και φιλοτεχνήθηκαν από τη σχολή της Θεσσαλονίκης.
Και δεν πρέπει να ξεχνούμε τον δεδηλωμένο αλβανικό αλυτρωτισμό και τις ανθελληνικές δηλώσεις και ενέργειες του Αλβανού Πρωθυπουργού Έντι Ράμα. Αν η Ελλάς αναγνωρίσει ένα δεύτερο αλβανικό κράτος στα Βαλκάνια, δηλαδή το Κόσσοβο, είναι μαθηματικώς βέβαιο ότι θα αποθρασυνθούν οι Αλβανοί. Αμφισβητούν την υφαλοκρηπίδα μας, τρομοκρατούν τους Βορειοηπειρώτες, γκρεμίζουν ναούς, υποστηρίζουν την επιστροφή των Τσάμηδων – εγκληματιών πολέμου. Και εμείς θα τούς κάνουμε δώρο την αναγνώριση του Κοσσόβου; Και αν δοθούν υποσχέσεις και ανταλλάγματα ποιος εγγυάται ότι θα τηρηθούν;
Τα πάντα γύρω μας είναι ρευστά. Στα Βαλκάνια, στην Ουκρανία, στην Τουρκία, στη Μέση Ανατολή. Ας προφυλάξουμε με σύνεση τα εθνικά μας συμφέροντα.

Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2015

Μακεδονία: ό,τι κερδήθηκε με αίμα, δεν ξεπουλιέται με το μελάνι μιας υπογραφής



 
Macedonia-Hellas-strabwn

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός
Δάσκαλος Κιλκίς
 
«Είδα τότε ότι ό,τι κάμομε θα το κάμομε μοναχοί και δεν έχομε ελπίδα καμμιά από τους ξένους». Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

Νυχτώνοντας ακούστηκε ένας πυροβολισμός και η φωνή του Παύλου: «στη μέση με πήρε παιδιά». Μπήκε στο σπίτι και φώναξε τον καπετάν Πύρζα. Ο Νίκος Πύρζας έτρξε κοντά του. Ο Παύλος έβγαλε από το λαιμό του τον σταυρό που φορούσε πάντοτε και του λέει: «το σταυρό να τον δώσεις στη γυναίκα μου. Και το ντουφέκι του Μίκη. Και να τους πεις ότι έκαμα το καθήκον μου…». Και ζήτησε να τον σκοτώσουν τα παλικάρια του για να μην τον βρούνε οι Τούρκοι ζωντανό. Σε λίγο όμως ξεψύχησε. Ήταν Τετάρτη 13 Οκτωβρίου 1904. «Και οι Έλληνες ξύπνησαν», γράφει ο Ίων Δραγούμης, «γιατί ξύπνησαν τώρα μόνο; Επειδή είναι τυφλοί οι άνθρωποι. Και οι περισσότεροι γεννήθηκαν για να είναι μικροί. Σπίθες κοντές είναι οι στιγμές που ξυπνούν και νιώθουν τη μετριότητα που βαραίνει επάνω τους… Τέτοια σπίθα τους άναψε ο Παύλος Μελάς. Όσοι συνηθίζουν να συλλογίζονται, ας στοχασθούν πόσο μεγαλύτερος από τους άλλους Έλληνες έπρεπε να είναι Παύλος Μελάς, για να καταφέρει να την ανάψει. Και με την σπίθα που άναψε στον καθένα πολλοί ήταν τυφλοί ως τον είδαν. Έτριψαν τα μάτια τους κάπως ξιπασμένοι και είπαν μέσα τους, γιατί ντρέπονταν να το διαλαλήσουν: Ώστε υπάρχει Μακεδονία, αφού πήγε ο Παύλος Μελάς και σκοτώθηκε γι’ αυτή! Και άλλοι συμπέραναν: Ώστε βρίσκονται ακόμα, μετά το 1897, αξιωματικοί στο στρατό και ζωή στο Έθνος!»
(Ίων Δραγούμης)
Σε καιρούς σακάτικους σαν τους τωρινούς που μας περιζώνει η χαμέρπεια και πιάνουμε τις μύτες μας από τις παντοειδείς αναθυμιάσεις, παρηγοριά μονάχη, κάτι σαν υποσυνείδητη ώθηση, είναι η ενασχόληση με την εθνική μας ιστορία. Όπως έλεγε θυμόσοφα κάποιος καθηγητής μου στο Πανεπιστήμιο «αφήστε τα υποκείμενα και καταπιαστείτε με τα κείμενα», εννοώντας πως η εντρύφηση με την ιστορία προσφέρει τον αναζητούμενο ανασασμό. Ας μην λησμονούμε και την πασίγνωστη προγονική ρήση «όλβιος όστις της ιστορίας έσχεν μάθησιν», ευτυχής ο γνώστης της ιστορίας. Η ιστορία δίνει στον άνθρωπο που συνηθίζει να σκέφτεται-και όχι να σκέφτονται άλλοι γι’ αυτόν, όπως συμβαίνει στα κομματικά ποιμνιοστάσια-πολύ πιο βαθύτερη και πλούσια εμπειρία, ώστε να τον προετοιμάζει για κάθε γεγονός ατομικό ή και γενικό (του έθνους, της ανθρωπότητας) και να μην καταπλήσσεται για όσα συμβαίνουν. Ο ανιστόρητος, ο αμύητος παρουσιάζει αντιδράσεις πρωτόγονου στα διάφορα γεγονότα της ζωής. Ο ιστορικά μορφωμένος-κατά το δυνατόν-δεν χάσκει ενώπιον των «ραγδαίων εξελίξεων», όπως κάθε βράδυ «τσιρίζουν και κοάζουν» οι όλο κόρδωμα και έπαρση επιβήτορες της εξουσίας.
Ένα μνημόσυνο για τον ήρωα Παύλο Μελά δεν είναι ούτε ανεπίκαιρο ούτε αναιτιολόγητο. Βεβαίως, νυχθημερόν τα συφοριασμένα κοπροκάναλα μπορεί να μας απειλούν με την επερχόμενη φοροδοτική λαίλαπα-η γνωστή τακτική του πανικού των μαζών-όμως όλη αυτή η πλεκτάνη των μνημονίων ευνοεί αυτούς που σκευωρούν εις βάρος της Πατρίδας μας.
Το θέμα της Μακεδονίας παραμένει πληγή πυορρέουσα και πολύ φοβάμαι μήπως τώρα που ο λαός έχει πλήρως αποπροσανατολιστεί και αποσβολωθεί με την οικονομική δυσωδία, «περάσει στα μουλωχτά» όπως λέγεται, καμμιά δυσώνυμη λύση. Η φτώχεια και ο συνοδός πανικός όπως προείπα, αφοπλίζουν, καθηλώνουν αντανακλαστικά, οδηγούν σε αίσθημα παραίτησης και αδιαφορίας. Οι μεγάλες τραγωδίες τότε συμβαίνουν. Πάντοτε μιας εθνικής κατάρρευσης προηγείται μια πνευματικής ήττας. Το 1897, το 1922, το 1974, έτη μεγάλων καταστροφών και τραγωδιών του Ελληνισμού, ήταν τα επίχειρα άθλιων γεγονότων. Το 1897 προηγήθηκε το «δυστυχώς επτωχεύσαμεν», το 1922 ο «ολέθριος διχασμός», το 1974 «ο γύψος της επταετίας».
Εδώ και έξι χρόνια βιώνουμε την «λέπρα» των μνημονίων. Οι πολιτικοί νάνοι και αρλεκίνοι υπογράφουν με χέρια και ποδάρια ό,τι τους σερβίρει το Βερολίνο. Θυσιάζουν την πατρίδα για μία φωτογραφία στα έδρανα της Βουλής. Το καρκίνωμα της πατρίδας μας τούτη την εποχή είναι ο πολιτικός και παραπολιτικός συρφετός. Αυτοί δεν επιτρέπουν στον λαό να αναπνεύσει. Αυτοί και οι θυμηδιογόνες κοκορομαχίες τους αποτρέπουν την ευλογημένη ομόνοια, τόσο απαραίτητη στις μέρες μας «Έλληνας ομοφρονέοντας… χαλεπούς είναι περιγίγνεσθαι» έγραφε ο Ηρόδοτος (ιστορία ΙΧ,2), είναι ανίκητοι ενωμένοι οι Έλληνες.
Διάβαζα πρόσφατα ένα βιβλίο για την Αγιά-Σοφιά. («Η Αγιά Σοφιά στην ιστορία και τον θρύλο», του Παναγ. Σπυρόπουλου, εκδ. «Καρδαμίτσα, Αθήνα 1988).
Σημείωσα κάτι. Τον Μάιο του 1346, καταστροφικός σεισμός κατακρημνίζει μέρος του ναού, την ανατολική αψίδα. Διαβάζω: «Όταν πρωί-πρωί εκυκλοφόρησε στην Πόλη, η θλιβερά είδηση», σημειώνει ο Γρηγοράς, «βοή και θρήνος ηγείρετο μείζων». Άδειασαν αμέσως οικίες και η αγορά και όλοι έτρεξαν να ιδούν το θλιβερό συμβάν… όλοι εβάλθηκαν να απομακρύνουν τα συντρίμμια και «ουδ’ην εκεί διακρίνειν πλούσιον εκ πενήτων, ουδ’ αδόξων ένδοξον (δηλ. Δεν μπορούσε κανείς να ξεχωρίσει επιφανείς πολίτες από τους άσημους), ουδ’ εκ δεσπότου δούλον…», αλλά όλοι είχαν ένα σκοπό… και, καθώς οι γυναίκες είναι πιο επιρρεπείς στα δάκρυα, «πλούσιοι, δάκρυσι ραίνουσι τας τε πλίνθους και πέτρας», τις έπαιρναν κατόπιν στους ώμους τους, χωρίς να νοιάζονται για τα τυχόν πολυτελή φορέματά τους, που εσχίζοντο και εσκονίζοντο… Αυτό συνεχίστηκε επί τριάντα ολόκληρα μερόνυχτα». (σελ. 40). Ο ναός της του Θεού Αγίας Σοφίας αποκατεστάθη. Λέω πολλές φορές στους μαθητές μου. Ο Ιουστινιανός στους 40 κίονες που στήριζαν τον ναό έβαλε λείψανα αγίων. «Εν παντί κιόνι των άνω και των κάτω, εν έκαστον λείψανον έχει ενθρονισμένον». Στην Κωνσταντινούπολη συνέβησαν καταστρεπτικοί σεισμοί στο διάβα των αιώνων. Όμως ο ναός ποτέ δεν καταστράφηκε ολοσχερώς. Γιατί; Διότι στους πανέμορφους κίονές του υπάρχουν «ενθρονισμένα» λείψανα αγίων. Έτσι είναι τους λέω και η πατρίδα μας. Κατάσπαρτη από λείψανα και οστά αγίων. Η Ελλάδα είναι η Αγιά-Σοφιά της οικουμένης. Δεν πρόκειται ποτέ να πέσει και να χαθεί. «Η Ρωμηοσύνη θα χαθεί όντας ο κόσμος λείψει». Τώρα που κάποια κομμάτια της γκρεμίστηκαν και «ηκρωτηρίασται το κάλλος της», όλοι μαζί-«είμαστε στο εμείς»-ένδοξοι και άδοξοι να σπεύσουμε να την αναστυλώσουμε, όπως έπραξαν τότε οι Ρωμηοί πρόγονοί μας.
Αυτό δεν έγινε και στην Μακεδονία την περίοδο του Αγώνα; Απ’ όλη την Ελλάδα έσπευσαν αγωνιστές, μαζί τους και ο μεγαλομάρτυρας του Γένους Παύλος Μελάς και έσωσαν την Μακεδονία. Και τα λάβαρα του αγώνα τα κρατούσαν οι ηρωικοί δεσποτάδες. Διαβάζω:
«Στις 30 Αυγούστου του 1907 ο Μακεδονικός λαός αποχαιρετούσε τον ποιμενάρχη του στο σιδηροδρομικό σταθμό της Δράμας. Χιλιάδες κόσμος είχε συνωστισθεί στην αποβάθρα του σταθμού. Μπροστά απ’ όλους είχαν παραταχθεί τα παιδιά κρατώντας λουλούδια. Ήταν η γενιά, που θα συνέχιζε αύριο το έργο του. Στάθηκε ο Ιεράρχης, χάϊδεψε με το πατρικό του βλέμμα τα παιδιά, αγνάντεψε με στοργή το ποίμνιό του. Αναταράχτηκαν τα στήθη του. Έγινε σιωπή. Ο δημογέροντας Νίκας, προσφωνώντας τον με απερίγραπτη συγκίνηση, ύψωσε κάποια στιγμή τη φωνή του, όρθωσε τη λεβέντικη κορμοστασιά του, ανάπνευσε βαθιά, κάρφωσε το βλέμμα στον απερχόμενο ποιμενάρχη και του φώναξε:
“Δέσποτα, μας παρέλαβες λαγούς και μας έκαμες λιοντάρια. Μείνε ήσυχος. Θα γίνει το θέλημά σου”.
Κι έγινε!… Μετά από δεκαπέντε χρόνια εξορίας συναντούμε το Χρυσόστομο Μητροπολίτη στη Σμύρνη, να προσφέρει τον εαυτό του ιερό σφάγιο στο βωμό του Έθνους. Όμως η φωτιά, έγινε πυρκαϊά. Η Μακεδονία, χάρη στους λιονταρόψυχους αγωνιστές της-παιδιά εκείνου του δεσπότη-ανάπνεε ανάπνεε κιόλας το ζείδωρο αέρα της ελευθερίας».
(Μ.Βασιλειάδη, «για την Ελευθερία», σελ. 265).
Ας το χωνέψουν οι τωρινοί κρυφοδαγκανιάρηδες εκκλησιομάχοι, που προσπαθούν να περιορίσουν την εκκλησία στα όρια ενός φιλανθρωπικού ιδρύματος. Η εκκλησία στάθηκε πάντοτε ελληνοσώτειρα.
Ο Παύλος Μελάς, του οποίου η γνώμη είναι βαρύτερη από του κάθε γελοίου υμνητή της πολυπολιτισμικότητας, έγραφε στην αγαπημένη του Ναταλία, περί του 1904 από τη χειμαζόμενη Μακεδονία: «Και τώρα έβλεπα όλας τας δυσκολίας ορθουμένας εμπρός μου. Ούτε ανθρώπους είχα ούτε χρήματα ούτε συνεννόησιν… Τότε τους είπα τα εξής: επειδή πάντοτε κατά τους αγώνας του έθνους μας προΐσταντο η Εκκλησία, έτσι τώρα πρo πάντων ότε κατ’ αυτής στρέφονται αι επιθέσεις των εχθρών μας, πρέπει και πάλιν η Εκκλησία να προστατεύσει τον αγώνα διά την συνεννόησιν των κοινοτήτων προς αλλήλας και την αλληλοβοήθειαν». Θα πουν οι διάφοροι «ναιναίκοι»: οι καιροί άλλαξαν, οι άνθρωποι ξύπνησαν, το ράσο είναι σκοτάδι, οι καλόγεροι καλοπερνούν, οι λαοί δεν έχουν να χωρίσουν τίποτε και λοιπές χαζοχαρούμενες ανοησίες. Αυτά έλεγαν και στον Παύλο Μελά οι παραλυμένοι της εποχής του. Ήταν όμως από εκείνους τους «τρελούς», όπως ονόμαζε ο Κολοκοτρώνης τους αγωνιστές, τους «οπισθοδρομικούς», τους «εθνικιστές». Δεν τους άκουσε. Θυσιάστηκε για τη γη μας ο αντρειωμένος. Μαζί του και μία πλειάδα Μητροπολίτες της Μακεδονίας. Πολιτικάντης κανείς. «Το χάλκεον χέρι του φόβου» ήταν βαρύτατο γι’ αυτούς. Και όλοι οι Μακεδονομάχοι ήταν πιστοί χριστιανοί. Κάτι «προοδευτικοί» της εποχής του «ηλίθιοι καρνάβαλοι» (Κόντογλου) ασχολούνταν και συζητούσαν για τον ίσκιο του γαϊδάρου και την ευρωπαϊκή μας προοπτική. Σαν τους σημερινούς καρνάβαλους.

Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2015

ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ:Τοποθέτησαν τους μουσουλμάνους βουλευτές στην Επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας!


mousoulmanoi

Κάποιες ενέργειες δεν έχουν λογική

Πλήθος ερωτημάτων στις τάξεις των βουλευτών προκαλεί η κυβερνητική επιλογή να τοποθετηθούν στην Επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας δύο μουσουλμάνοι βουλευτές ο Μουσταφά Μουσταφά και ο Γιουσούφ Αϊχάν. Το θέμα σχολιάζονταν εντόνως χθες το βράδυ σε διακομματικά κοινοβουλευτικά πηγαδάκια καθώς στη συγκεκριμένη επιτροπή εξετάζονται ζητήματα μείζονος εθνικής σημασίας πολλά εκ των οποίων έχουν άκρως απόρρητη διαβάθμιση.
Το οξύμωρο είναι ότι τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν μπορούν να εκδώσουν ανακοινώσεις από τη στιγμή που πρόκειται για Έλληνες βουλευτές από την άλλη όμως είναι από ετών γνωστόν ότι αρκετοί από αυτούς κάθε τρεις και λίγο βρίσκονται στην Τουρκία και συναντώνται με στελέχη της γειτονικής κυβέρνησης.

Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου 2015

Αγκυρα: "Η Ελλάδα κατέχει 16 τουρκικά νησιά" - Δείτε ποια νησιά η Τουρκία ισχυρίζεται ότι "τελούν υπό ελληνική κατοχή"!

ΛΙΓΟ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΗΜΗ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥ ΥΠΕΞ ΟΤΙ "ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΥΝΟΡΑ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ"!
Το θέμα της ελληνικής "κατοχής" (!) σε 16 νησιά του Αιγαίου, επαναφέρει η Αγκυρα με διαρροές του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών στον τουρκικό Τύπο.
Και μάλιστα προχώρησαν και σε διαμαρτυρία (!) για την επίσκεψη του τότε ΥΕΘΑ Π.Καμμένου και του Α/ΓΕΝ αντιναύαρχου Ευάγγελου Αποστολάκη, στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, Φάρμακονήσι, και Καλόλυμνο που πραγματοποιήθηκε στις 6 Αυγούστου, νησιά τα οποία θεωρούν ότι είναι "κατεχόμενα από τους Ελληνες"!
Μάλιστα πηγές του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών αναφέρουν ότι "Η ελληνική πρόκληση έφτασε στο σημείο να προβεί και σε παράταξη τιμητικού στρατιωτικού αγήματος που απέδωσε τιμές στους επίσημους στο… «τουρκικό» νησί, Φαρμακονήσι"!
Η τουρκική εφημερίδα Sözçü κατήγγειλε τις ελληνικές «παραβιάσεις» στα 16 «τουρκικά» νησιά που ο ίδιος, όπως υποστηρίζει η εφημερίδα, ο ιδρυτής της σύγχρονης Τουρκίας, Κεμάλ Ατατούρκ τα… «απελευθέρωσε» από τους Έλληνες και σήμερα οι Έλληνες τα κατέχουν παρανόμως.
ΟΛα αυτά ενώ ο ο εκπρόσωπος του τουρκικού ΥΠΕΞ δήλωσε: "Μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδος υπάρχει σειρά αλληλένδετων προβλημάτων στο Αιγαίο. Το γεγονός ότι μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδος δεν υπάρχουν θαλάσσια σύνορα που να έχουν οριοθετηθεί με μια ισχύουσα διεθνή συμφωνία συμπεριλαμβάνεται μεταξύ αυτών των προβλημάτων".
Όμως καθίσταται ξεκάθαρο ότι μαζί με την κατάργηση των συνόρων οι Τούρκοι αμφισβητούν και ελληνικό έδαφος. Τα δεκαέξι νησιά δεν αναφέρονται καθόλου τυχαία, και μάλλιστα παμπολλες φορές σε μικρό χρονικό διάστημα όπως θα δείτε εδώ, εδώ, και εδώ.
Τα δημοσιεύματα, οι απειλές και οι απαιτήσεις είναι "καρμπόν". Δεν αλλάζει ούτε "τελεία", και σήμερα για πρώτη φορά είχαμε επίσημη αμφισβήτηση από το τουρκικό κράτος.
Κάπως έτσι είχαν ξεκινήσει και τα Ίμια.
Γιατί γίνεται τώρα αυτό και γιατί ειδικά αυτά τα νησιά: Γιατί αυτά τα νησιά "κόβουν" το Αιγαίο "στα δύο" και από βορρά προς νότο και από δυτικά προς τα ανατολικά. Και απομονώνουν το κεντρικό Ανατολικό Αιγαίο και τα βόρεια της Δωδεκανήσου.

Πρόκειται ουσιαστικά για το πρώτο βήμα στην κατάληψη από την Τουρκία των χερσαίων εδαφών ανατολικά του 25ου Μεσημβρινού.

Σε ότι αφορά τα νησιά νότια της Κρήτης φυσικά και πολύ θα τα ήθελαν: Βρίσκονται επάνω στα πλούσια κοιτάσματα φυσικού αερίου και ελέγχουν την δίοδο μεταξύ Κρήτης και Βορείου Αφρικής...κοιτάσματα που είναι σχεδόν επιβεβαιωμένα μετά και την ανακάλυψη του τεράστιου αιγυπτιακού γειτονικού κοιτάσματος.

Μην ξεχνάμε ότι η υπόθεση των Ιμίων το 1996 ξεκίνησε ακριβώς με ένα τέτοιο άρθρο. Το ζήτημα είναι ότι εγείρεται ένα τέτοιο ζήτημα σε μια τέτοια χρονική στιγμή κατά την οποία, η Ελλάδα είναι σαφώς αδυνατισμένη στρατιωτικά με την επόμενη πενταετία να επιδεινώνεται η κατάσταση ακόμα περισσότερο αφού τίποτα δεν μπορεί να ενισχύσει άμεσα τις Ενοπλες Δυνάμεις, ακόμα και αν έπεφταν υπογραφές για αγορές όπλων ακόμα και σήμερα...

Χρειάζονται άμεσες ενέργειες και άμεσες κινήσεις για θωράκιση των συνόρων. Χωρίς αυτά, το "νέο 1922" είναι πολύ κοντά...
πηγή

Πέμπτη 27 Αυγούστου 2015

ΣΧΕΔΙΟ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ


Ο ρόλος του αμερικανοαναθρεμμένου Έντι Ράμα και οι μυστικές υπηρεσίες – Πόσο μας απειλεί το όραμα της «Μεγάλης Αλβανίας»
XIMARA-RAMA
Τα ταραγμένα, από ψυχής λόγια του πάτερ Ευθύμιου και τα παράπονα για την στάση της ελληνικής κυβέρνησης του Προέδρου του παραρτήματος Ομόνοιας στη Χειμάρρα, του Διονύση Μπελέρη μετά το γκρέμισμα του ορθόδοξου ναού του Αγ. Αθανασίου είναι το τελευταίο επεισόδιο στην αυξανόμενη αλβανική επιθετικότητα που δεν αποτελεί κεραυνό εν αιθρία για τους γνώστες των αδελφών Ράμα και του ρόλου τους.

Ήδη από τον Νοέμβριο του 2014, το CRASH αφιέρωσε αρκετές από τις σελίδες του στο προφίλ και τα προκλητικά σχέδια του σημερινού Αλβανού πρωθυπουργού αλλά και γενικότερα στον αλβανικό εθνικισμό που πάντα διατηρεί ζωντανές τις βλέψεις για αλλαγές συνόρων όχι μόνο προς Ελλάδα αλλά και προς Σερβία, Κοσσυφοπέδιο κλπ Τότε ήταν τα εκτεταμένα επεισόδια μετά τον ποδοσφαιρικό αγώνα Σερβίας – Αλβανίας και οι επιθέσεις εκφοβισμού σε Δερβιτσάνη και Αργυρόκαστρο που έφεραν μεγάλες αναταράξεις και ανησυχίες στην ελληνική παροικία.

Στις στάχτες που άφησαν οι Βαλκανικοί Πόλεμοι σιγοκαίει ακόμη ο εθνικισμός και οι καινούργιοι γεωπολιτικοί ανταγωνισμοί βρίσκουν σε αυτούς έναν «πολύτιμο» παράγοντα αποσταθεροποίησης. Η ιδέα της ενοποίησης όλων των διάσπαρτων Αλβανών σε ένα μεγάλο κράτος προέκυψε από τις αποφάσεις της «Λίγκας του Πρίζρεν», το έτος 1878, παρέμεινε ζωντανή και σήμερα εμφανίζεται εκ νέου, περισσότερο έντονη και ενισχυμένη, σε αντίθεση με αντίστοιχες ιδέες άλλων γειτονικών εθνών για «Μεγάλη Ελλάδα», «Μεγάλη Σερβία», «Μεγάλη Βουλγαρία», που παρήκμασαν και τελικά μάλλον ξεχάστηκαν. Διαχρονικά, αυτή η εκδοχή υποστηρίχθηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, την Αυστροουγγαρία, τη φασιστική Ιταλία και το Γ’ Ράιχ.

Γενικά, το όλο περιφερειακό σχέδιο για «Μεγάλη Αλβανία» φαίνεται ότι βρίσκεται σε εξέλιξη, αφού οι Μεγάλες Δυνάμεις δεν αντιδρούν, ενώ η σημερινή Αλβανία έχει τη σαφή υποστήριξη των ΗΠΑ και ορισμένων ευρωπαϊκών και μουσουλμανικών χωρών.

Ο ρόλος των αδελφών Ράμα αποκρυπτογραφείται από μερικές λεπτομέρειες του βιογραφικού τους, και είναι γνωστό σε όλους ότι είναι δυτικοτραφείς, αφού ο ‘Εντι έζησε πολλά χρόνια στο Παρίσι και ο Όλσι στις ΗΠΑ. Οι Σέρβοι ισχυρίζονται ότι ο 45χρονος ‘Ολσι υποστηρίζονται και κατευθύνονται από Αμερικανούς και αυτοί τους οι ισχυρισμοί δεν είναι αβάσιμοι.
Παρόλο που η οικογένειά του ήταν συνδεδεμένη με το καθεστώς του Εμβέρ Χότζα και το ΚΚ Αλβανίας, ο Όλσι από το 1992 και με την κατάρρευση του καθεστώτος ανέλαβε επικεφαλής στο ίδρυμα «Ανοικτή Κοινωνία», με χρηματοδότη τον Τζορτζ Σόρος. Στη θέση αυτή παρέμεινε μέχρι το 1997 για να μεταβεί στη συνέχεια στις ΗΠΑ και σε μια εποχή ιδιαίτερα κρίσιμη για την Αλβανία και την ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων.
 Παρέμεινε στο Ντιτρόιτ των ΗΠΑ για περίπου 14 χρόνια, Το έτος 2011, επέστρεψε στην Αλβανία και ανέλαβε σύμβουλος επικοινωνίας του αδελφού του, Έντι, ο οποίος απέβλεπε στην πρωθυπουργία, την οποία τελικά κέρδισε στις βουλευτικές εκλογές του 2013.  

Επιστρέφοντας στα Τίρανα και έχοντας αμερικανική υπηκοότητα και διαβατήριο, φέρεται να εργάσθηκε στην εταιρεία Delphinus Medical Technologies, ενώ κατά τους τελευταίους μήνες διευθύνει την εταιρεία Pegasus Communications, συγχρόνως και παράλληλα πάντοτε με τις επικοινωνιακές του υπηρεσίες στον αδελφό του Αλβανό πρωθυπουργό.

Όσον αφορά τη χώρα μας, από τη μεριά των Αλβανών και των εκάστοτε κυβερνήσεών τους, συντηρείται μεθοδικά και προκλητικά το θέμα των Τσάμηδων, εκπρόσωποι κομμάτων υπαινίσσονται ύπαρξη αλβανικής μειονότητας στην Ελλάδα, ενώ συγχρόνως και με κάθε τρόπο καταπιέζουν και εκφοβίζουν τους αριθμητικά φθίνοντες και εναπομείναντες στα εδάφη τους Βορειοηπειρώτες.

Ένα στοιχείο που δεν πρέπει να αφήνει αδιάφορη την Ελλάδα είναι η συστηματική διείσδυση της Τουρκίας στους τομείς της οικονομίας και της εκπαίδευσης στην Αλβανία, ενώ πολλοί διπλωμάτες διαβλέπουν υπαγωγή της Αλβανίας, του Κοσόβου και της Βοσνίας στην τουρκική ζώνη επιρροής, προοπτικές που παραπέμπουν στη δημιουργία ισλαμικού τόξου Τουρκίας-Αλβανίας-Βοσνίας και στην επιστροφή των Τούρκων στα Βαλκάνια, σύμφωνα με το νεο-οθωμανικό δόγμα Νταβούτογλου.

Τα τελευταία επεισόδια λοιπόν εντάσσονται σε αυτό το πλαίσιο και είναι βέβαιο ότι δεν θα είναι τα τελευταία.
Διαβάστε αναλυτικά για όλα αυτά, εδώ και εδώ, στα δύο άρθρα του περιοδικού CRASH που περιέχουν όλες τις συγκλονιστικές πληροφορίες σχετικά με το θέμα.

crashonline

Σάββατο 18 Ιουλίου 2015

Ανοιχτό σε όλους το Ψηφιακό Αρχείο του Ιωάννη Καποδίστρια

 
Το ΨΗΦΙΑΚΟ ΑΡΧΕΙΟ Ι. ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ καλωσορίζει ερευνητές, εκπαιδευτικούς και εν γένει όσους πολίτες ενδιαφέρονται για τον Ιωάννη Καποδίστρια: μια προσωπικότητα που συνδέθηκε άρρηκτα με τις ιστορικές διεργασίες των αρχών του 19ου αιώνα και άφησε το στίγμα της στην ιστορία της Ευρώπης και του νεότερου ελληνισμού.

Η συγκρότηση του ΨΗΦΙΑΚΟΥ ΑΡΧΕΙΟΥ Ι. ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ έχει στόχο, αξιοποιώντας τις δυνατότητες που προσφέρουν οι ψηφιακές τεχνολογίες, να υπερβεί τις δυσκολίες που παρουσίαζε μέχρι τώρα η συγκέντρωση των τεκμηρίων που αφορούν στο έργο του Ιωάννη Καποδίστρια. Ξεφεύγοντας από τους περιορισμούς ενός παραδοσιακού αρχείου, ο κόμβος φιλοδοξεί να προσφέρει μιαν ολοκληρωμένη εικόνα για την πολλαπλότητα και διαφορετικότητα των τεκμηρίων που αφορούν στον Ι. Καποδίστρια, τη γεωγραφική διασπορά τους καθώς και τη γλωσσική τους ποικιλία.
Στο Ψηφιακό Αρχείο υπάρχει μεταξύ άλλων και ενότητα με Εκπαιδευτικές Προτάσεις όπου σημειώνεται ότι "βασική επιδίωξη του υλικού είναι να βοηθήσει τους μαθητές σας να συνδέσουν, μέσα από επισκέψεις σε συγκεκριμένες πόλεις/σταθμούς, τη ζωή του Ι. Καποδίστρια με όψεις της ευρωπαϊκής ιστορίας, ώστε να αποκτήσουν μια πληρέστερη κατανόηση για το τι γινόταν στον ευρωπαϊκό χώρο στις παραμονές της Ελληνικής Επανάστασης".

Σάββατο 4 Απριλίου 2015

ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΟΜΑΣΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΝ… ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΩΝ 16 ΝΗΣΙΩΝ ΤΟΥ Α. ΑΙΓΑΙΟΥ!!!


σάρωση0001 

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Την καθεστώς κυριαρχίας των 16 ελληνικών νησιών και νησίδων του ανατολικού Αιγαίου και αυτών που βρίσκονται νότια της Κρήτης διαπραγματεύεται η τουρκική πλευρά με την ελληνική, αποκάλυψε ο ίδιος ο Τούρκος υπουργός Άμυνας, İsmet Yılmaz, σε ομιλία του μέσα στην τουρκική βουλή.
Την πρωτοφανή αυτή δήλωση που ουσιαστικά αμφισβητεί και επίσημα την ελληνική επικράτεια, έκανε ο Τούρκος υπουργός Άμυνας απαντώντας σε επερώτηση βουλευτών της τουρκικής εθνικιστικής αντιπολίτευσης σχετικά με το τι ενέργειες πρόκειται να κάνει η Τουρκία για να σταματήσει η… «παράνομη» όπως ισχυριστήκαν, κατοχή των νησιών αυτών από την Ελλάδα.
Ο υπουργός Άμυνας της Τουρκίας İsmet Yılmaz, μιλώντας στο τουρκικό κοινοβούλιο ανέφερε ότι η Τουρκία διαπραγματεύεται και συζητά με την Ελλάδα το καθεστώς των 16 νησιών την ελληνική κυριαρχία των οποίων αμφισβητεί η Τουρκία, καθώς και όλο το φάσμα των ελληνοτουρκικών προβλημάτων στο Αιγαίο, δηλαδή υφαλοκρηπίδα, χωρικά ύδατα και γκρίζες ζώνες. Δηλαδή με λίγα λόγια έβαλε στο τραπέζι όλο το Αιγαίο με τις πρωτοφανείς τουρκικές αξιώσεις αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας που είναι κατοχυρωμένη βάσει διεθνών συνθηκών. Μάλιστα δεν παρέλειψε να προσθέσει ότι στις συνομιλίες με την ελληνική πλευρά γίνονται διαπραγματεύσεις και για το θέμα της «τουρκικής», όπως υποστήριξε μειονότητας της δυτικής Θράκης, καθώς και το πρόβλημα της εκλογής των μουφτήδων της μειονότητας τους οποίους η Τουρκία θέλει και επιδιώκει να εκλέγονται απ’ ευθείας ουσιαστικά από την Άγκυρα.
Τα ευλόγα ερωτήματα εδώ που μπαίνουν αυτόματα είναι ποιος διαπραγματεύεται με ποιον τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα και ποιος δίνει το δικαίωμα στην Τουρκία να αμφισβητεί και επίσημα την ελληνική κυριαρχία σε χερσαίο ελληνικό έδαφος στο ανατολικό Αιγαίο ;


ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr

Κυριακή 15 Μαρτίου 2015

Θράκη: Αυτά που Πρέπει να Ξέρετε



 https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgK6oVjVsuXwpfxfdGm5YXIlWj4AOkegsLkClUojYZj9D6zW20muAkBV6khDX9TAQOeCTx8hzpqkzJjRVyJcmmBlUKd-L8n2rQpX2XvgXEpbYGb9yotRQC0eELoWRTZIKNBy_jfpf6z0Qw/s1600/%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF-%CE%BB%CE%AE%CF%88%CE%B7%CF%82.jpg
 του Ραφαήλ Α. Καλυβιώτη

Μεταξύ του 1922 και σήμερα το ελληνικό κράτος έχει λειτουργήσει ως ο ιδανικός αυτόχειρας σε μία δέσμη ζητημάτων που άπτονται των εθνικών του συμφερόντων. Πουθενά αλλού όμως δεν έχει απογυμνωθεί τόσο η ανεπάρκεια και η υποχωρητικότητα των πολιτικών που έχουν εφαρμοσθεί από τις ελληνικές κυβερνήσεις όσο στην περίπτωση της Θράκης. Μάλιστα, όσο τείνουμε να προσφωνούμε το φαινόμενο με τον όρο «Θρακικό» τόσο το αυτονομούμε στη συνείδησή μας ως κάτι το οποίο είναι «διεκδικήσιμο». Η εξελικτική πορεία των λαθών που έχουν συντελεστεί στο διάβα της σύγχρονής μας ιστορίας ενέχει μία τραγικότητα η οποία όμως με τα κατάλληλα μέτρα ακόμα και τώρα είναι δυνατόν να αναστραφεί. Το πρώτο (και διαχρονικό) λάθος έγκειται στην αδικαιολόγητη παρουσία του τουρκικού προξενείου στην περιοχή. Στα σύγχρονα έθνη – κράτη «λαός» είναι αυτός που δύναται χωρίς κανένα περιορισμό να ασκεί τα πολιτικά του δικαιώματα και να συν – αποφασίζει για τη μοίρα του έθνους. Οι μουσουλμάνοι της Θράκης χαίρουν όλων αυτών των δικαιωμάτων αφού είναι Έλληνες πολίτες και καμμία διάκριση δεν υφίσταται μεταξύ αυτών και των χριστιανών Ελλήνων πολιτών. Έλληνες χριστιανοί και Έλληνες μουσουλμάνοι έχουν τα ίδια δικαιώματα και τις ίδιες υποχρεώσεις. Αιτήματα ειδικής μεταχείρισης λοιπόν, λειτουργούν προς την κατεύθυνση της αυτονόμησης πέραν των προβλεπόμενων από το νόμο διατάξεων περί τοπικής αυτοδιοίκησης και στρέφονται κατά της εθνικής κυριαρχίας. Έτσι, ουδεμία παρέμβαση του τουρκικού προξενείου στην Κομοτηνή και ουδεμία ανάμειξη της Τουρκίας στα θέματα των μουσουλμάνων της ελληνικής Θράκης δεν νοείται. Το δεύτερο λάθος συνετελέσθη όταν το ήμισυ των χριστιανών προσφύγων απεχώρησε από τη Θράκη αντί να καατσκευασθούν για αυτούς νέες εστίες από το Ελληνικό Κράτος. Η μεγαλύτερη παρουσία Χριστιανών στην περιοχή θα καταδείκνυε το κοινό στοιχείο που θα ένωνε τους πληθυσμούς της περιοχής, ήτοι την Ελληνικότητα. Αντίθετα, όταν αφήνεται εις το διηνεκές μία περιοχή να εμφορείται από διακριτά χαρακτηριστικά σε συνδυασμό με τη γεωγραφική εγγύτητα στην Τουρκία είναι και πιο εύκολο να δημιουργήσει μία νέα ταυτότητα. Το τρίτο λάθος που διαπράχθηκε ήταν η εσφαλμένη αντίληψη από τις ελληνικές κυβερνήσεις ότι δήθεν έπρεπε να υπάρξει διάκριση εντός του ελληνικού μουσουλμανικού πληθυσμού ανάλογη με τους εσωτερικούς διαχωρισμούς στην Τουρκία. Επιχειρήθηκε εκ μέρους των Ελληνικών Κυβερνήσεων δηλαδή η ενίσχυση του «Κεμαλικού Πνεύματος» εντός του μουσουλμανικού πληθυσμού της Θράκης έναντι του Ισλαμιστικού – Θεοκρατικού ρεύματος στα πλαίσια των «καλών διακρατικών σχέσεων με την Τουρκία» αφού προκρίθηκε ότι ο Κεμαλικός παράγων στην γείτονα είναι πιο «ορθολογικός και νεωτερικός». Δεν είμαι από τους θιασώτες εκείνους που υποστηρίζουν ότι με την απαρχή των βίαιων γεγονότων που συνέβησαν στην Πόλη θα έπρεπε η Ελληνική Κυβέρνηση να προχωρήσει σε άμεσα αντίποινα. Όμως δεν μπορεί να παραγνωρισθεί ότι το τέταρτο λάθος των Ελληνικών Κυβερνήσεων (που συνδέεται με το τρίτο) ήταν η επίσημη ανοχή στις συντονισμένες προσπάθειες του Τουρκικού Κράτους σε αγαστή συνεργασία με το Τουρκικό Προξενείο να εκτουρκίσουν τους μουσουλμανικούς πληθυσμούς. Ο εκτουρκισμός των μουσουλμάνων της Θράκης εκκινά αμέσως μετά τη σύναψη της συνθήκης της Λωζάννης όπου εκδιώκονται παλαιομουσουλμάνοι για να ευνοηθεί όπως πρανεφέρθη η «κεμαλική συνιστώσα». Το χαρακτηριστικότερο εκ των τερατουργημάτων όμως αποτελεί η αντιμετώπιση από τις Ελληνικές Κυβερνήσεις των Πομάκων και των Ρωμά. Στο πλαίσιο της αντικομμουνιστικής υστερίας οι Πομάκοι θεωρήθηκαν εν δυνάμει Βούλγαροι και επειδή η Τουρκία ήταν μαζί με τη χώρα μας μέλη του ΝΑΤΟ θεωρήθηκε προτιμότερο να ενταχθούν στην τουρκική σφαίρα επιρροής αφού η Βουλγαρία αποτελούσε εκείνη την εποχή δήθεν ισχυρότερο κίνδυνο. Η λανθασμένη εκείνη λογική οδήγησε στην υπογραφή των αυτοκτονικών μορφωτικών πρωτοκόλλων του 1951 και του 1968 με τα οποία διεπράχθη εκτουρκισμός των Πομάκων από το ίδιο το Ελληνικό Κράτος! Ούτε οι Ρωμά βέβαια δεν γλύτωσαν από την «ελληνοτουρκική φιλία». Έτσι, το πάγιο αίτημα της Τουρκίας για γλωσσικό εκτουρκισμό έγινε επί της ουσίας δεκτό κατά τη δεκαετία του 1950 όταν Τούρκοι δάσκαλοι εγκαταστάθηκαν στην Θράκη για να διδάξουν στα μειονοτικά σχολεία. Τα αλλεπάλληλα αιτήματα των Πομάκων για Ελληνική δημόσια παιδεία προσέκρουαν πάντα στο αδιάφορο και φοβικό Ελληνικό Κράτος. Αντίθετα, ο τουρκικός μηχανισμός λειτουργούσε με αποτελεσματικότητα αφού κατασκεύαζε νέες πολιτισμικές οντότητες εντός των πεδινών χωριών μέσω των μικτών οικισμών. Η τουρκική πολιτική στην περιοχή λειτουργούσε με τρομοκρατικό τρόπο: επέβαλλε εμμέσως την αποποίηση της ταυτότητας του Πομάκου και του Ρωμά έναντι της τουρκικής, για να ανέλθει κάποιος κοινωνικο – οικονομικά. Όσοι δε από τους πρώτους τολμούσαν να διατηρήσουν την ιδιοπροσωπεία τους τέθηκαν στο περιθώριο. Από τη δεκαετία του 1990 και εντεύθεν, η τουρκική πολιτική όχι μόνον δεν υποχώρησε αλλά εντάθηκε. Η δε Ελληνική πολιτεία ήδη από τη δεκαετία του 1980 είχε προσχωρήσει στη λογική του «πολιτικού κόστους». Το τουρκικό προξενείο πλέον προσκαλείτο επισήμως να παρευρίσκεται σε δημόσιες εκδηλώσεις από τους ίδιους τους Έλληνες δημοτικούς και περιφερειακούς άρχοντες την ίδια στιγμή που συνέχιζε τη διαδικασία εκτουρκισμού. Μία από τις πλέον προσφιλείς μεθόδους του ήταν (και εξακολουθεί να είναι) η χρηματική αρωγή στους Μουσουλμανικούς πληθυσμούς ούτως ώστε να εγκαταστήσουν στις οικίες τους δορυφορικά πιάτα μέσω των οποίων η τουρκική γλώσσα και ιδεολογία προπαγανδίζονται σε καθημερινή βάση. Οι τουρκόφωνες εφημερίδες δίχως καμία πρόφαση προπαγάνδιζαν το σύνθημα «όποιος δηλώνει Πομάκος ή Ρωμά θα…εκχριστιανισθεί». Οι δε πρόσφατες εκλογές μας δείχνουν ότι τα φαινόμενα απόσχισης εντείνονται. Κατά αυτόν τον τρόπο, τα όσα συμβαίνουν στη Θράκη πρέπει να τα εξετάσει κανείς κάτω από το πρίσμα της Ελληνικής Εξωτερικής Πολιτικής. Το Ελληνικό Κράτος από τις διαπραγματεύσεις του Ελευθερίου Βενιζέλου – Κεμάλ και επέκεινα υιοθέτησε το καλούμενο «αποτρεπτικό» δόγμα με διάφορες διακυμάνσεις. Οι μικρές αλλαγές που έχουν επιχειρηθεί στο διάβα του χρόνου όπως η πιθανή αποδοχή της Τουρκίας εκ μέρους της Ελλάδος στην Ευρωπαϊκή Ένωση για να πιστοποιηθεί στη χώρα μας ο ρόλος του σταθεροποιητή στον Νοτιοανατολικό τομέα φυσικά και δεν καταδεικνύουν οργανωτικό συντονισμό και προσαρμοστικότητα εν αναλογία των διεθνών εξελίξεων. Υπό αυτήν την έννοια, θα έπρεπε να είχε προβληματίσει χρόνια τώρα τους ιθύνοντες στο Υπουργείο Εξωτερικών η απαρχή ενός διαλυτικού φαινομένου. Και αυτό δεν είναι άλλο από την ανεξαρτητοποίηση του Κοσσυφοπεδίου. Η εφαρμογή της αρχής της αυτοδιάθεσης σε μικρές πληθυσμιακές ομάδες εντός των εθνικών κρατών δημιούργησε ένα προηγούμενο. Παρόμοιες υπεραπλουστεύσεις δεν χωρούν στο Ουκρανικό ζήτημα, αλλά πάντως, την αρχή της αυτοδιάθεσης επικαλούνται εκείνοι που θέλουν να αποσχισθούν. Με επιφύλαξη, ο αναλυτής πρέπει να το κατατάξει ως ένα δεύτερο ορόσημο. Κοινή συνισταμένη και των δύο δε, αποτελεί η προϋπόθεση εξωτερικής επέμβασης από ένα ισχυρότερο κράτος. Το νεορεαλιστικό υπόδειγμα δεν υπόκειται σε ιδεολογήματα ουτοπιστικά. Περιγράφει ότι τα έθνη – κράτη, οι ανεξάρτητες οντότητες δηλαδή, έχουν συμφέροντα, έχουν αξιώσεις. Έθνη που δεν διεκδικούν τίποτα λοιπόν όπως το δικό μας αναπόδραστα θα περιφεριοποιηθούν, ήτοι οι επιλογές τους δεν θα συναρτώνται μόνον από τις μεγάλες δυνάμεις αλλά και από χώρες οι οποίες είναι περιφερειακές δυνάμεις όπως η Τουρκία. Η Ελλάδα εάν θέλει να επιβιώσει ως δρώντας που έχει ανεξαρτησία στις επιλογές του οφείλει να οργανώσει μια πολύ σημαντική task force αποκλειστικά ελληνικής εποπτείας, με την αξιοποίηση Ελλήνων και ξένων έμπειρων ειδικών για την οργάνωση Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας ή την πλήρη αναδιοργάνωση της ΕΥΠ και των υπηρεσιών ασφαλείας των Ενόπλων Δυνάμεων. Ετσι ώστε να δοθούν εγγυημένες λύσεις στη δραστηριότητα ξένων μυστικών υπηρεσιών, ειδικά της Τουρκίας στη Θράκη, αλλά και σε ολόκληρη την Επικράτεια. Οι Πομάκοι και οι Ρωμά πρέπει να επιδοτηθούν με τη δημιουργία σχολείων που θα διδάσκουν καθαρά την ελληνική γλώσσα. Η Θράκη μας καλεί και δεν χωρά άλλη αναβολή. Ας το καταλάβουμε.

 *Ο Ραφαήλ Α. Καλυβιώτης είναι Πολιτικός Επιστήμονας και ιδρυτικό μέλος του Δικτύου Ελλήνων Συντηρητικών 

πηγή 

Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2015

Ο ΝΙΚΟΛΑΣ ΜΠΕΡΝΣ «ΔΙΕΤΑΞΕ» ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΓΚΑΛΟΣ –ΣΗΜΙΤΗΣ ΠΑΡΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΟΤΣΑΛΑΝ


wpid-20141130071456


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Πέρασαν δεκαέξι χρόνια από την μεγάλη κρίση της υπόθεσης Οτσαλάν που συντάραξε τότε το πανελλήνιο. Η υπόθεση αυτή που είχε σαν αποτέλεσμα τον διεθνή διασυρμό της χώρας μας, έδειξε για άλλη μια φορά το πώς οι ελληνικές κυβερνήσεις λειτουργούσαν σαν κατοχικές υπακούοντας σε έξωθεν εντολές, κάτι που τα τελευταία χρόνια το έχουμε δει με τον πιο τραγικό και μνημονιακό τρόπο.
Τρία χρόνια ακριβώς μετά την σύλληψη και απαγωγή του Αμπντουλάχ Οτσαλάν στην Τουρκία, σε μια μεγάλη έρευνα Κούρδων δημοσιογράφων υπό την καθοδήγηση του Κεμάλ Ουτσάρ αποκαλύπτεται πως ο τότε πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα, Νίκολας Μπερνς, ήταν αυτός που είχε «διαμηνύσει» στον τότε υπουργό Εξωτερικών, κ Πάγκαλο να φύγει αμέσως ο Οτσαλάν από την Ελλάδα και είχε ζητήσει να τον πάνε στην Κένυα, προφανώς για να γίνει πιο εύκολο το έργο της απαγωγής του από Αμερικανούς πράκτορες και της παράδοσης του στους Τούρκους. Τα στοιχεία από την έρευνα αυτή, στην οποία μιλάνε πολλοί επώνυμοι Έλληνες και πρωταγωνιστές της υπόθεσης Οτσαλάν, προβάλλονται σε μια μεγάλη βιντεοταινία που αναφέρετε στην διαμονή του πρώην Κούρδου ηγέτη στην Ελλάδα και στα όσα διαδραματίστηκαν τότε. Σύμφωνα με τον Aziz Cevo, μέλος του εξόριστου Κουρδικού Κοινοβουλίου και συνοδό του Οτσαλάν, οι Ρώσοι είχαν κρύψει τον Κούρδο ηγέτη επί εφτά μέρες στο Τατζικιστάν πριν τον πάνε στο Μινσκ για να τον παραλάβει ο κ Ναξάκης και να τον φέρει στην Ελλάδα. Ο Aziz Cevo αναφέρει ότι στις 1 Φεβρουαρίου 1999 το αεροπλάνο με τον ΑΠΟ απογειώθηκε από το Μινσκ και επιστρέφοντας για την Αθήνα προσγειώθηκε στη Κέρκυρα.
Στην Αθήνα τότε έγινε έκτακτη σύσκεψη και ο κ Σημίτης έδωσε την εντολή να φύγει ο Οτσαλάν από την Ελλάδα. Η επιστροφή του στο Κουρδιστάν απορρίφθηκε. Τότε ο Πάγκαλος, όπως ισχυρίζεται Κεμάλ Ουτσάρ, πήρε τηλέφωνο τον πρέσβη των ΗΠΑ στην Αθήνα, Ν. Μπερνς και του έκανε γνωστό πως Οτσαλάν είναι στην Ελλάδα. Ο Μπερνς απάντησε πως «okey», σα να ήξερε τα πάντα και ζήτησε να τον διώξουν αμέσως και να τον πάνε στην Κένυα. Το στοιχείο αυτό επιβεβαιώνεται και από την δήλωση που είχε κάνει το ίδιο βράδυ ο εκπρόσωπος του Σταίηντηπάρτμεν, Τζαίημς Ρούμπιν. Ο Ρούμπιν είπε πως «ο Οτσαλάν μπορεί να πέρασε από την Ελλάδα αλλά τώρα δεν βρίσκεται εκεί. Η ελληνική κυβέρνηση δεν του έδωσε άδεια παραμονής». Ο Ρούμπιν φυσικά ήξερε που πήγαινε ο Οτσαλάν. Μετά από λίγη ώρα ο Καλεντερίδης πήγε στον Οτσαλάν και αφού του είπε ότι επικοινώνησε με τον Πάγκαλο, του ανακοίνωσε ευχαριστημένος ότι βρέθηκε λύση. Το σχέδιο ήταν σε πρώτη φάση να πάνε σε μια χώρα της κεντρικής Αφρικής και μετά να προωθηθούνε στην Νότιο Αφρική.
Την ίδια μέρα στην Άγκυρα ο Ετσεβίτ συναντιόνταν με τον αρχηγό των «Ειδικών Επιχειρήσεων» του Γενικού Επιτελείου, στρατηγό Γιασάρ Μπουγιούκανίτ. Στη συνάντηση αυτή εξετάστηκαν οι εξελίξεις στο θέμα του Οτσαλάν και η οργάνωση της επιχείρησης απαγωγής του. Η μεγάλη όμως «αποκάλυψη», που δημιουργεί και πολλά ερωτηματικά, έγινε στις 2 Φεβρουαρίου από την Άγκυρα. Ο γνωστός Τούρκος δημοσιογράφος και σύμβουλος της ΜΙΤ, Εμίν Τσιολασάν, σε τηλεοπτική εκπομπή του στο κανάλι NTV με τους δημοσιογράφους Γιαβούζ Ντονάτ και Σεντάτ Εργκίν, αποκάλυψε πως σε γεύμα που είχε με τον Σενκάλ Ατασαγκιούν, τότε αρχηγό της ΜΙΤ, ο Ατασαγκιούν του είπε ότι οι Έλληνες και οι μυστικές τους υπηρεσίες συνεργάζονται μαζί τους. Συγκεκριμένα ο Τσιολασάν είχε πει τα εξής :«Η Ελλάδα ενεργεί εναντίον του ΑΠΟ. Η κυβέρνηση Σημίτη και η ελληνική μυστική υπηρεσία είναι μαζί μας. Δεν θέλουν να βάλλουν μπελά στο κεφάλι τους. Για μας αυτό είναι σημαντικό να συνεργαστούμε μαζί τους και αυτό κάνουμε. Η Ελλάδα ότι και να γίνει κρατάει την σωστή στάση».
Στις 10 Φεβρουαρίου και αφού είχαν κανονιστεί όλες οι λεπτομέρειες το τουρκικό αεροπλάνο που θα μετέφερε τον Οτσαλάν στην Τουρκία πέταξε από την Άγκυρα προς την Ουγκάντα. Εκεί αφού έμεινε πέντε ολόκληρες μέρες στο αεροδρόμιο του Εντέμπε, στις 15 Φεβρουαρίου πέταξε για το Ναϊρόμπι. Το αεροπλάνο επρόκειτο να φύγει στις 14 αλλά επειδή δεν είχε πάρει άδεια από το Ναϊρόμπι τελικά έφυγε στις 15. Στην ομάδα των Ειδικών Επιχειρήσεων των Τούρκων που απήγαγαν τον Κούρδο ηγέτη μετείχαν ένας ταξίαρχος, ένας συνταγματάρχης και ένας στρατιωτικός γιατρός. Τα ονόματα των εφτά ατόμων που για πρώτη φορά όπως αποκαλύφτηκαν από τους Κούρδους είναι τα εξής : Τζελάλ Ραχίμ Ρεχά, Νακί Κοτ, Χακάν Γιγίτ, Μουράτ Γκιουρλάϊ, Ονούρ Ατές, Αλί Σεβγκινλί και Μπαρίς Ταϊφούν. Τα ονόματα έγινα γνωστά από το δελτίο της οικονομικής εφημερίδας του Εντέμπε, New Vision, που ανέφερε τους Τούρκους επιβάτες.
Την επομένη, στις 16 Φεβρουαρίου, ο Τούρκος πρωθυπουργός Μπουλέντ Ετσεβίτ ανήγγειλε με πανηγυρικό τρόπο ότι ο ΑΠΟ είναι στην Τουρκία εξασφαλίζοντας έτσι και την πανηγυρική του νίκη στις εκλογές, δυο μήνες αργότερα. Την ίδια ώρα η Ελλάδα προσπαθούσε να κλείσει τις «πληγές» της από αυτή την υπόθεση, ενώ οι «κύριοι» Σημίτης και Πάγκαλος παρέμειναν στην εξουσία για να αποτελειώσουν σε λίγα χρόνια το εξοντωτικό για την χώρα έργο τους.

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Παρασκευή 9 Ιανουαρίου 2015

Ο ΣΑΜΑΡΑΣ ΥΠΟΣΧΕΘΗΚΕ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΔΥΤΙΚΗ ΘΡΑΚΗ

σάρωση0001Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Με πολλά εγκωμιαστικά σχόλια αντιμετώπισε η τουρκική πλευρά την «υπόσχεση» που έδωσε ο Έλληνας πρωθυπουργός, κύριος Σαμαράς, κατά την διάρκεια της πρόσφατης περιοδείας του στα μειονοτικά χωριά της δυτικής Θράκης, ότι θα ξαναδικαστεί η προσφυγή τους για την αναγνώριση της τουρκικής ταυτότητας των Ιδρυμάτων της μειονότητας, η οποία έχει ήδη απορριφτεί από τον Άρειο Πάγο.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της φιλοκυβερνητικής τούρκικης εφημερίδας, Yeni Şafak, με τον πολύ ενδεικτικό τίτλο, «Yunanıstan yeniden yargılanacak», δηλαδή «Η Ελλάδα θα ξαναδικαστεί», αναφέρεται ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός έδωσε την υπόσχεση του κατά τη διάρκεια της περιοδείας του αυτές τις μέρες στα μειονοτικά χωριά της δυτικής Θράκης, ότι η προσφυγή των μειονοτικών ιδρυμάτων, που απορρίφτηκε από τον Άρειο Πάγο για την αναγνώριση της τουρκικής ταυτότητας τους, θα ξαναδικαστεί, με την ελπίδα φυσικά της ικανοποίησης του αιτήματος αυτών των μειονοτικών ιδρυμάτων που ανταποκρίνεται στις τουρκικές διεκδικήσεις στην πολύ ευαίσθητη αυτή περιοχή.
Σύμφωνα με το τουρκικό δημοσίευμα, η προσφυγή των μειονοτικών ιδρυμάτων, «Τουρκική Ένωση Ξάνθης», (İTB), «Πολιτιστικό Ίδρυμα Τουρκάλων Γυναικών Ροδόπης», (RTKKD), και, «Τοπικό Ίδρυμα Μειονότητας Έβρου», (MAGD), που είχαν απευθυνθεί στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για την αναγνώρισης της τουρκικής τους ταυτότητας μετά την απόρριψη από τον Άρειο Πάγο, θα μπορούν να ξανάπροσφύγουν στην δικαιοσυνη με την προοπτική της τελικής δικαίωσης τους και με άμεση συνέπεια την αναγνώριση της τουρκικής τους ταυτότητας. Όπως είναι γνωστό, με μια απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για τα ανωτέρω τρία μειονοτικά ιδρύματα, είχε καταγγελθεί η ελληνική πλευρά για την καταπάτηση του «δικαιώματος» τους, (παρά την ρητή αναφορά της συνθήκης της Λοζάνης ότι υπάρχει μουσουλμανική και όχι τουρκική μειονότητα), να έχουν την λέξη τουρκική-α στις ταμπέλες τους, κάτι που ήδη έχει απορριφτεί από τα ελληνικά δικαστήρια και από τον ελληνικό Άρειο Πάγο. Τώρα με την νέα αυτή παρέμβαση του Έλληνα πρωθυπουργού κυρίου Σαμαρά, δίνεται ξανά η ελπίδα στα μειονοτικά αυτά ιδρύματα, τα οποία όπως είναι φανερό δρουν με τουρκικές εντολές από την Άγκυρα, να έχουν την δυνατότητα να επανάπροσφύγουν με την προοπτική να δικαιωθούν και να αποκτήσουν το δικαίωμα της αναγνώρισης της τουρκικής ταυτότητας.
Το ζήτημα αυτό έχει τεράστια σημασία και σχετίζεται με τις εδώ και χρόνια προσπάθειες της Άγκυρας για την αναγνώριση σε ιδρύματα της μειονότητας τουρκικής ταυτότητας, σαν το πρώτο και θεμελιώδες βήμα για την ολική αναγνώριση στην μειονότητα τουρκικής ταυτότητας, με συνέπεια να πατήσει και τυπικά «πόδι», (γιατί ουσιαστικά έχει ήδη πατήσει «πόδι» με το προξενείο της Κομοτηνής), η Άγκυρα στην δυτική Θράκη και να προχωρήσει το παλιό στης σχέδιο για συνδιοίκηση και στην συνέχεια για την δημιουργία ανεξαρτήτου τουρκικού μουσουλμανικού κράτους στην περιοχή. Για τον λόγο αυτό το λιγότερο σαν επιπολαιότητα μπορεί να χαρακτηριστεί η είδηση που έρχεται από την άλλη πλευρά, ότι Έλληνας πρωθυπουργός έδωσε την ελπίδα στα μειονοτικά προπαγανδιστικά ιδρύματα ότι θα έχουν το δικαίωμα να ξανά προσφύγουν στην δικαιοσύνη για την αναγνώριση της τουρκικής τους ταυτότητας
Φαίνεται πως στον βωμό της εκλογικής διαμάχης, κάποιοι παίζουν επιπόλαια με την «φωτιά» στην δυτική Θράκη, μια φωτιά που αν ανάψει, οι φλόγες της θα τσουρουφλίσουν όλο το εθνικό οικοδόμημα. Αν είναι δυνατό Έλληνας πρωθυπουργός να προχωρεί σε τέτοιες δηλώσεις για εκλογικές σκοπιμότητες. Βέβαια για να είμαστε αντικειμενικοί και η αντίπαλη παράταξη, δηλαδή ο Σύριζα, δεν απέχει και πολύ από τέτοιες θέσεις. Όλα αυτά δεν προοιωνίζουν τίποτα το θετικό για το εθνικό πρόβλημα της δυτικής Θράκης, που για άλλη μια φορά γίνεται αντικείμενο αισχρής και αντεθνικής πολιτικής εκμετάλλευσης.
Φτάνει πια!
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
πηγή 

«Διέγραψαν» από το επικαιροποιημένο βιβλίο Γεωγραφίας της Ε’ Δημοτικού το Καστελόριζο και τη Στρογγύλη και το υπουργείο Παιδείας απαντά σαν να μην τρέχει τίποτα πως θα υπάρξει διόρθωση από το… νέο έτος.

xartis_kastelorizou_me_strogili

  Απίστευτο. Παίζουν με τα γεωγραφικά σύνορα της Ελλάδας αν κάποιοι δεν παίζουν και τα παιχνίδια της Τουρκίας που θέλει να εξαφανίσει το Καστελόριζο από το Αιγαίο για να βάλει «πόδι» στα κοιτάσματα υδρογονανθράκων.
Το θέμα αυτό γίνεται γνωστό τη στιγμή που η Τουρκία για ακόμη μία φορά ετοιμάζεται να κυκλώσει με υποβρύχια το Καστελόριζο για να αμφισβητήσει το status quo και βέβαια την ΑΟΖ της Ελλάδας. Χάριν του Καστελόριζου και της Στρογγύλης η δυνητική ελληνική ΑΟΖ εφάπτεται με την κυπριακή και αποκλείουν την Τουρκία από τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων της ανατολικής Μεσογείου.
Αυτό είναι για το οποίο έχουν λυσσάξει οι Τούρκοι και θέλουν να εξαφανίσουν τα δύο ελληνικά νησιά από το χάρτη. Έφτασαν μάλιστα μέχρι του σημείου να πουν πώς το Καστελόριζο ανήκει στην ανατολική Μεσόγειο και όχι στο Αιγαίο και πρόσφατα μίλησαν ανοιχτά για στήσιμο εξέδρας άντλησης πετρελαίου στην περιοχή του ελληνικού νησιωτικού συμπλέγματος θεωρώντας την «κτήμα» τους.
Ε, αυτό που θέλουν οι Τούρκοι το κάνει το υπουργείο Παιδείας διαγράφοντας από το χάρτη το Καστελόριζο και τη Στρογγύλη. Το θέμα έφερε στη δημοσιότητα με ερώτηση του ο βουλευτής Νίκος Νικολόπουλος και στην ερώτηση αυτή απάντησε το υπουργείο Παιδείας του Ανδρέα Λοβέρδου. Θέλετε να μάθετε πότε; Εν μέσω των ψηφοφοριών για την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας.
Η απάντηση ωστόσο αντί να καθησυχάζει εξοργίζει. Διαγράφηκαν το Καστελόριζο και η Στρογγύλη λέει το υπουργείο Παιδείας γιατί ήταν τεχνικά δύσκολη η απεικόνιση των δύο αυτών μικρών νησιών στο χάρτη του βιβλίου Γεωγραφίας της Ε’ Δημοτικού.
Διαβάστε ολόκληρη την απάντηση του υπουργείου Παιδείας:
«Πρόκειται για ένα βιβλίο που έχει εκδοθεί αρχικά το 2006. Στη μεγάλη πλειονότητα των χαρτών, 18 στον αριθμό, που περιέχονται στο εν λόγω βιβλίο, τόσο το Καστελόριζο όσο και το μικρότερης έκτασης, νησί Στρογγύλη, εμφανίζονται ως προσθήκες (υπό μεγέθυνση). Ωστόσο, υπάρχουν οκτώ (8) κυρίως θεματικοί χάρτες, όπου λόγω της τεχνικής δυσκολίας της απεικόνισης ενός πολύ μικρής έκτασης στοιχείου, σε χάρτες χαμηλής ανάλυσης και συχνά περιορισμένων διαστάσεων, δεν απεικονίζεται το Καστελόριζο. Το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής έχει ήδη δημιουργήσει και προτείνει νέα γραφικά, τα οποία θα συμπληρώσουν το σύνολο των χαρτών, ώστε να απεικονίζονται τα δύο αυτά μικρά νησιά, τόσο στα έντυπα όσο και στα ψηφιακά σχολικά βιβλία. Τέλος, το Υ.ΠΑΙ.Θ. θα προχωρήσει στη διόρθωση και επικαιροποίηση της έκδοσης του βιβλίου για την επόμενη σχολική χρονιά».
Αυτό που έπρεπε να γίνει χωρίς δεύτερη λέξη ήταν άμεση επανέκδοση του βιβλίου με τα δύο ελληνικά νησιά ευδιάκριτα στον χάρτη της Ελλάδας και αποπομπή όσων ευθύνονται για το… λάθος αυτό.
Το γεγονός όμως ότι αυτό δεν συμβαίνει όταν οι μαθητές της Ε’ Δημοτικού διδάσκονται πώς το Καστελόριζο και η Στρογγύλη δεν ανήκουν στην Ελλάδα τότε εύλογα δημιουργείται η εντύπωση πώς κάποιοι στο υπουργείο Παιδείας ή στην κυβέρνηση παίζουν τα παιχνίδια της Τουρκίας.

Τρίτη 6 Ιανουαρίου 2015

Σημαία της μεγάλης Αλβανίας στο πρωθυπουργικό μέγαρο της χώρας και στο facebook του Ράμα

https://scontent-a-ams.xx.fbcdn.net/hphotos-xpa1/v/t1.0-9/s720x720/10702158_10152655119486523_5073354295305674022_n.jpg?oh=e82de02310883d80d03bbc69d2fbfd60&oe=553D3500

 

Σεμινάρια εθνικιστικής παραφροσύνης παραδίδει ο Αλβανός πρωθυπουργός

Ο Αλβανός πρωθυπουργός, Έντι Ράμα, δημοσίευσε μεταξύ πολλών φωτογραφιών στο λογαριασμό του στο μέσω κοινωνικής δικτύωσης Facebook, την εικόνα του λαβάρου που προκάλεσε τις ταραχές και τα επεισόδια κατά τον ποδοσφαιρικό αγώνα Σερβίας - Αλβανίας. Μάλιστα η εικόνα αυτή της μεγάλης Αλβανίας προβλήθηκε και στην πρόσοψη του πρωθυπουργικού μεγάρου όπου κατα την διάρκεια των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, οι πολίτες μπορούσαν να στείλουν sms με ευχές από τα κινητά τους και έπειτα το μήνυμα προβαλλόταν εκεί.
Η εμφάνιση του λάβαρου με τον χάρτη της μεγάλης Αλβανίας, παρόμοιο κρατά στο γραφείο του και ο πρώην πρωθυπουργός Σαλί Μπερίσα, προκάλεσε την αντίδραση μερίδας των αλβανικών ΜΜΕ.
Ο δημοφιλής ιστότοπος ενημέρωσης lapsi. al, υπενθυμίζει ότι οι σερβικές αρχές κατηγόρησαν τον αδελφό του πρωθυπουργού Έντι Ράμα για το επεισόδιο με το τηλεκατευθυνόμενο ιπτάμενο drone, ενώ ο ίδιος ποτέ δεν ξεκαθάρισε την θέση του και δεν έδωσε μια σαφείς εξηγήσεις για όσα του προσάπτουν.
«Οι άνθρωποι του και η αστυνομία, παρείχαν προστασία στον Μπαλίστ Μορίνα (ο αναφερόμενος ως ο άνθρωπος που έστειλε το ιπτάμενο λάβαρο στο στάδιο του Βελιγραδίου) για αρκετές μέρες στα Τίρανα, μέχρι που πραγματοποιήθηκε η συνάντηση του με τον Σέρβο Πρωθυπουργό Βουτσιτς στο Βελιγράδι» αναφέρει η εφημερίδα. Και προσθέτει: «Στις πρώτες αυτές ημέρες του νέου έτους, ο Ράμα με το "κοστούμι του πατριώτη", δεν φαίνεται πλέον να φοβάται. Με την ανάρτηση στην ιστοσελίδα του αμφιλεγόμενου λάβαρου και την προβολή της εικόνας αυτής στο μπροστινό μέρος του κτιρίου της Αλβανικής κυβέρνησης, παίρνει την πλευρά του Μορίνα και εκείνων που υποστήριξαν την πτήση του drone. Έχει ήδη αποδειχθεί ότι αν δεν υπήρχε εμπνευστής αυτής της πράξης, τουλάχιστον είναι μεταξύ εκείνων που την ενέκρινε. Ένα ακόμη βήμα λοιπόν για την δημιουργία ενός πατριωτικού προφίλ του Ράμα»

Πέμπτη 18 Δεκεμβρίου 2014

Φυλακισμένος Αρχιεπίσκοπος στα Σκόπια επειδή φώναξε η Μακεδονία είναι ελληνική – Απειλούν τη ζωή του

 http://www.diakonima.gr/wp-content/uploads/2013/02/arxiepiskopos-axridos-ioannis20.jpg

Φυλακισμένος στα Σκόπια επειδή φώναξε η Μακεδονία είναι ελληνική. Απαράδεκτες οι συνθήκες κράτησης. Απειλούν να τον σκοτώσουν αν δεν ανακαλέσει τα όσα υποστηρίζει για την ελληνικότητα της Μακεδονίας.
Ο μαρτυρικός Αρχιεπίσκοπος Αχρίδας Ιωάννης τόλμησε να πει την αλήθεια κι αμέσως οι Σκοπιανοί του πρόσαψαν τον χαρακτηρισμό προδότη του έθνους. Αν και τα τρία τελευταία χρόνια



ταλαιπωρείται στην φυλακή δεν ήταν λίγα αυτά που πέρασε και τα προηγούμενα χρόνια. Συνεχείς φυλακίσεις, βασανισμοί, διώξεις, εξορίες. Όλα αυτά γιατί ο Αρχιεπίσκοπος δεν φοβόταν να πει στους Σκοπιανούς ότι δεν είχαν καμία δουλειά με τον Μέγα Αλέξανδρο και την Μακεδονία.
Θέλουν να τον εξοντώσουν και αυτό φαίνεται και από τον τρόπο που του φέρονται στη φυλακή είπε η μητέρα του που της επέτρεψαν να τον δει μόνο δύο φορές. Κοιμάται σε κελί με 33 άτομα με μια τουαλέτα , οι φύλακες τον βασανίζουν και οι συνθήκες υγιεινής είναι απαράδεκτες. Η εκκλησία του Αρχιεπίσκοπου Αχρίδος, στα πλαίσια του Πατριαρχείου Σερβίας, είναι αναγνωρισμένη από όλα τα Ορθόδοξα Πατριαρχεία και τις κατά τόπους Εκκλησίες της Οικουμένης.
arxiepiskopos_ahridas_ioannis_fylaki1
Σήμερα ο μάρτυρας φιλέλληνας συμπληρώνει τρία χρόνια στις φυλακές των Σκοπίων, όπου λιώνει αβοήθητος από τους Σέρβους και από τους Έλληνες. Η Διεθνής κοινότητα μόνο λεκτικά συμπαρίστανται στο δράμα του Ιωάννη. Οι ομόδοξοι Σέρβοι δεν κάνουν καμία θεαματική ενέργεια για να τον αποφυλακίσουν.
Ούτε οι Έλληνες έκαναν κάτι για αυτόν που έχουν ακόμη μεγαλύτερη υποχρέωση στον Ελληνομαθέστατο και φιλέλληνα Ιεράρχη, που υπερασπίστηκε τα Ελληνικά δίκαια της Μακεδονίας, φωνάζοντας κι αυτός μαζί με 10 εκατομμύρια Έλληνες, ότι η Μακεδονία είναι Ελληνική. Από τότε ο Ιωάννης πληρώνει ακόμη πολύ βαρύ τίμημα, αυτά τα 12 χρόνια.
arxiepiskopos_ahridas_ioannis_fylaki2
Μια φυλακή κόλαση. Όπως έγραψε προ ημερών ο ίδιος, ζήτησε δύο φορές από τον διευθυντή των Φυλακών να του επιτρέψει να επισκεφθεί τα μέλη της Ιεράς Συνόδου της Ορθόδοξης Αρχιεπισκοπής της Οχρίδας, ιερείς και μοναχούς, αλλά του αρνήθηκε χωρίς εξήγηση.
Στην ίδια επιστολή του περιγράφει τις άθλιες συνθήκες στέγασης (33 άτομα σε ένα δωμάτιο με μόνο μία τουαλέτα), κακό φαγητό και κακή υγιεινή, και η φυλακή δεν δίνει ούτε ένα πιάτο και κουτάλι στους φυλακισμένους, γι” αυτό πρέπει να τα φέρουν από το σπίτι.
Η υπερήλικη μητέρα του, που τον επισκέφθηκε προ ημερών επιβεβαίωσε, τις φήμες ότι ο γιός της Ιωάννης βρίσκεται σε κακή κατάσταση υγείας. Κάθε μέρα βασανίζεται από το προσωπικό των φυλακών, με απόφαση της Διοίκησης των Φυλακών, με την ανελέητη πίεση πάνω του, μετά την απελευθέρωσή του από τη φυλακή, να εγκαταλείψει την " Δημοκρατία Μακεδονίας", με την απειλή ότι αν δεν συμφωνήσει, θα τον εξαφανίσει.
Αυτή είναι η τύχη των ανθρώπων που αγαπούν την Ελλάδα και φωνάζουν για την ελληνική Μακεδονία μας, μέσα στα Σκόπια.

πηγη

Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου 2014

Σχολικός χάρτης εμφανίζει τα Σκόπια σαν Μακεδονία

scholikos chartis
Την παρέμβαση του Περιφερειάρχη Νοτίου Αιγαίου Γιώργου Χατζημάρκου και του εντεταλμένου σε θέματα Δια Βίου Μάθησης Αγγελου Ανανία, ζήτησε με επιστολή του ένας κάτοικος της Ρόδου.

Όπως διαβάζουμε στο Newsit, ο κάτοικος, διαπίστωσε ότι στο χρηματοδοτούμενο από πόρους της Περιφέρειας «Διεθνές Σχολείο» φιγουράρει στους τοίχους του διαδρόμου, χάρτης ζωγραφισμένος από μαθητές, που παρουσιάζει τα Σκόπια με την ονομασία «Μακεδονία»!
Αφορμή για την παρέμβαση αποτέλεσε άρθρο στον ιστότοπο κοινωνικής δικτύωσης facebook με τίτλο «Ρόδος: Δείτε τι μαθαίνουν οι φίλοι μας οι Φινλανδοί στα παιδιά μας».
Σύμφωνα με το άρθρο, στο Φινλανδικό Πολυπολιτισμικό Σχολείο τις τελευταίες ημέρες έχει τοποθετηθεί ένας παγκόσμιος γεωγραφικός χάρτης, ζωγραφισμένος από τους μαθητές του σχολείου, «οι πατέρες των οποίων είναι Έλληνες. Αν παρατηρήσετε, θα δείτε ότι τα Σκόπια τα αναφέρει ως Μακεδονία.»
πηγή