Η κυρα Βασιλικη

 

Στο Μεσολόγγι ζούσε μία ευλαβέστατη γυναίκα, ονόματι Βασιλική (Κούλα την φώναζαν), παντρεμένη με τον Δημήτριο, ψαρά στο επάγγελμα. Ήταν και οι δυο πολύ πιστοί και πολύ απλοί άνθρωποι.
Όταν η Βασιλική ήταν νέα, την ήμερα των Θεοφανείων «είδε τους; ουρανούς ανεωγμένους» και τούς Αγγέλους τού Θεού να ψάλλουν. Γι’ αυτό έλεγε: «Αυτή την ήμερα μη φεύγεις από την εκκλησία, έστω και αν καίγεται το σπίτι σου, γιατί ανοίγουν οι ουρανοί».
Το σπίτι πού κατοικούσαν ήταν Ισόγειο και για πάτωμα είχε τσιμέντο, Όταν έβρεχε γέμιζε νερό πού έφθανε τα είκοσι εκατοστά. Είχαν τοποθετήσει πέτρες για να πατάνε και με ένα “γκιούμι” άδειαζαν το νερό. Το χειμώνα δεν έστρωναν κουρελούδες για να έχουν λίγη ζέστη, γιατί μούσκευαν από τα νερά.Αλλά μέσα σ’ αυτό το παγωμένο σπίτι ή καρδιά τους χτυπούσε πολύ ζεστά για τον Χριστό και τα πρόσωπα τους ήταν πάντα χαρούμενα και ειρηνικά. Ή θεία Χάρι τούς φύλαγε και δεν αρρώσταιναν.
Είχαν στο σπίτι τους μία εικόνα της Παναγίας θαυματουργή, μπρος στην οποία άναβαν ακοίμητο καντήλι και εκεί έκαναν τις προσευχές και τις μετάνοιες τους. Στην Εκκλησία πήγαιναν πάντα Κυριακές και εορτές.
Όταν εκοιμήθη ό Δημήτριος, η σύζυγος του Βασιλική άρχιζε να μοιράζει τα υπάρχοντά της. Κράτησε μόνο τα απολύτως απαραίτητα και τα υπόλοιπα τα έδωσε ελεημοσύνη. Άδειασε το σπίτι της. Γύριζε με το Ευαγγέλιο στη μασχάλη και το διάβαζε ευκαίρως – ακαίρως με πολλή ευλάβεια. Από την σύνταξη της κρατούσε ένα μικρό μέρος για τις ανάγκες της και τα υπόλοιπα τα μοίραζε στους φτωχούς. Την ρωτούσε ο γιός της τί τα κάνει τα χρήματα, και αυτή απαντούσε: «Τα ξόδεψα, παιδί μου».
Μία Κυριακή πήγε κατά τη συνήθεια της στην Εκκλησία και κοινώνησε. Όταν επέστρεψε και έφθασε έξω από το σπίτι της κατάλαβε ότι έφθασε το τέλος της. Εκεί μπροστά στην πόρτα του σπιτιού γονάτισε, έκανε τον σταυρό της και φώναξε τη νύφη της πού έμενε δίπλα, λέγοντας της ότι πεθαίνει. Και έτσι γονατιστή και σταυροκοπημένη παρέδωσε το πνεύμα της στον Κύριο τον όποιον τόσο αγάπησε εκ νεότητας της και τήρησε πιστά τις εντολές Του.’ Εκοιμήθη περίπου το έτος 1970.
Όταν έγινε γνωστή ή κοίμηση της γέμισε το σπίτι της φτωχούς ανθρώπους. Ό ένας έλεγε «έμενα μού έδωσε κουβέρτα, Θεός σχωρέσ’ την», ό άλλος έλεγε «μού έδωσε πιάτα», ό άλλος «ποτήρια», ό άλλος «χρήματα». Έτσι αποκαλύφθηκε μετά την κοίμηση της πού πήγαιναν τα πράγματα και τα χρήματα της.
Όσο ζούσε την επισκεπτόταν ή αδελφή της Γεωργία με τον εγγονό της. Ή συμβουλή της ήταν: «Να διαβάζεις, παιδί μου, Ευαγγέλιο. Αυτό είναι το καλό το βιβλίο».

πηγή

Τα πρόσωπα και η ζωή των φτωχών του κόσμου!

Ο καθηγητής Thomas A. Nazario και η φωτογράφος Renée G. Byer κυκλοφόρησαν ένα εκπληκτικό βιβλίο με τίτλο «Ζώντας με ένα δολάριο την ημέρα: Η ζωή και τα πρόσωπα των φτωχών του κόσμου», το οποίο περιλαμβάνει φωτογραφίες και ιστορίες φτωχών ανθρώπων που ζουν με λίγα σεντς τη μέρα. Ο Thomas A. Nazario έχει ιδρύσει τη διεθνή Οργάνωση The Forgotten, η οποία έχει ως στόχο να καταδείξει σε ολόκληρο τον κόσμο τα διάφορα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι που ζουν σε άθλιες συνθήκες και αγωνίζονται για τα προς το ζην. Το βιβλίο περιέχει πολλές ιστορίες ανθρώπων που ζουν σε ακραία φτώχεια στις αναπτυσσόμενες χώρες, αφού αντί να ταξιδεύουν μόνο στην Αφρική, όπου οι κακές συνθήκες διαβίωσης είναι δεδομένες, ο Nazario και η Byer έχουν επίσης επισκεφθεί τη Ρουμανία, το Μπαγκλαντές, το Περού και άλλες χώρες.
1. Η Subadra Devi αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Ινδία και εργάζεται τώρα στα Ιμαλάια.

2. Ο 6χρονος Vishal Singh φροντίζει το αδελφάκι του την ώρα που η μητέρα του δουλεύει.

3. 6χρονος βοσκός από τη Γκάνα που δεν έχει τη δυνατότητα να πάει στο σχολείο.

4. Η νεαρή Fati πάσχει από ελονοσία αλλά παρόλα αυτά πρέπει να εργαστεί για να ζήσει.

5. Ο Hora Florin είναι άστεγος και ζει στους υπονόμους στο Βουκουρέστι.

6. Μετά το θάνατο του πατέρα του ο Alvaro βόσκει τα λάμα.

7. Η Hunupa Begum είναι μια 13χρονη τυφλή που ζει με τον αδελφό της στους δρόμους του Νέου Δελχί.

8. Η Ana-Maria Tudor ζει στη Ρουμανία με την οικογένειά της και κινδυνεύουν με έξωση.

9. Γυναίκες στη Γκάνα μαζεύουν σκουπίδια για να ζήσουν.

10. Γυναίκες στη Γκάνα μεταφέρουν τη σοδιά τους.


πηγή

Imany "You Will Never Know"

Εργοθεραπευτές: Τι κάνουν;

Όταν τα παιδιά παρουσιάζουν καθυστερήσεις στην ανάπτυξη των δεξιοτήτων, οι εργοθεραπευτές είναι συχνά οι πρώτοι που καλούνται να το αντιμετωπίσουν.

Η Karla ήταν ανήσυχη. Το 11 μηνών κοριτσάκι της, που υιοθέτησε από τη Νότια Κορέα, ένα μήνα νωρίτερα, δεν μετέβαινε από το μπουκάλι στα δημητριακά, με αποτέλεσμα να στερείται τις θερμίδες και τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται. Έτσι, η νέα μαμά και ο σύζυγός της, Chris, πήγαν το βρέφος τους να αξιολογηθεί στην κλινική του γραφείου υιοθεσιών. Εκεί, έλαβαν μια άμεση παραπομπή στην Πρώιμη Παρέμβαση, η οποία παρέχει υπηρεσίες για βρέφη και νήπια που καθυστερούν στην ανάπτυξη των βασικών δεξιοτήτων που τα μωρά συνήθως κατέχουν στα πρώτα 3 χρόνια της ζωής τους.

Οι κλινικοί γιατροί είπαν ότι “η μικρή δεσποινίς”, έπασχε από το άγχος της υιοθεσίας· οι γονείς της, αισθάνονταν ότι υπήρχε ένα μεγαλύτερο πρόβλημα. Αλλά υπήρχε ένα πράγμα στο οποίο συμφώνησαν όλοι: Αν και δεν υπήρξε επίσημη διάγνωση, το μωρό είχε προβλήματα σίτισης λόγω στοματικής ευαισθησίας, μαζί με άλλες αναπτυξιακές καθυστερήσεις. Αυτή η διαπίστωση οδήγησε στην εργοθεραπεία.

Η εργοθεραπεία έχει σχεδιαστεί για να βοηθήσει τα παιδιά και τους ενήλικες να αποκτήσουν (ή να ανακτήσουν) τις δεξιότητες που απαιτούνται για την εκτέλεση των δραστηριοτήτων ή «των ενασχολήσεων» – της καθημερινής ζωής. Όταν ένα παιδί παρουσιάζει καθυστερήσεις στην κατάκτηση τυπικών δραστηριοτήτων, ή εμφανίζει ασυνήθιστη ή ανάρμοστη συμπεριφορά, ο εργοθεραπευτής είναι συχνά ο πρώτος επαγγελματίας που θα ασχοληθεί μαζί του.

Οι εργοθεραπευτές μπορούν να βρεθούν σε πολλά περιβάλλοντα. Ορισμένοι εργοθεραπευτές, όπως η Biel, παρέχουν ιδιωτικές υπηρεσίες, επισκεπτόμενοι τους νεαρούς πελάτες τους στο σπίτι ή στο σχολείο. Άλλοι προσφέρουν θεραπεία σε ιδιωτικά κέντρα. 

Αυτοί οι επαγγελματίες υγείας έχουν μια ολιστική προσέγγιση για την σωματική ευεξία ενός ασθενή εξετάζοντας επίσης ψυχολογικούς, κοινωνικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες που μπορεί να επηρεάσουν τη λειτουργία.

Η Biel εξηγεί ότι κατά τη διάρκεια της αξιολόγησης, ο θεραπευτής χρησιμοποιεί μία ανάλυση καθηκόντων για να καταλάβει ακριβώς τι συμβαίνει. Πείτε ότι ένα πεντάχρονο κορίτσι δεν βάζει τα παπούτσια της. Είναι το πρόβλημα αισθητηριακό; Λεπτό κινητικό; Ή ίσως απλά της αρέσει όλη η προσοχή που παίρνει από τη μαμά; Τι γίνεται με ένα παιδί του νηπιαγωγείου που εξακολουθεί να φοράει πάνα βρακάκι; “Φταίει ότι είναι τρομακτικό το γιογιό του;” ρωτά η Biel. “Τα αιωρούμενα πόδια το κάνουν να αισθάνεται ότι πέφτει, ή ο πισινός του είναι άβολος; Εξετάζουμε επίσης ποιες μυϊκές ομάδες πρέπει να επιστρατευτούν αποτελεσματικά για να πάει στην τουαλέτα.”

Προσοχή, Διέγερση και Αισθητηριακή Επεξεργασία

Όταν πρόκειται για την προσοχή, το επίπεδο διέγερσης και τις αισθητηριακές δεξιότητες καθώς και αυτές της επεξεργασίας, η δουλειά που κάνουν οι εργοθεραπευτές βασίζεται σε θεωρίες που παρουσιάστηκαν από την εργοθεραπεύτρια Δρ. A. Jean Ayres τη δεκαετία του 1970. Έθεσε ευθέως ότι τα παιδιά και οι ενήλικες με προβλήματα αισθητηριακής επεξεργασίας δεν μπορούν να συνθέσουν όλες τις πληροφορίες που εισρέουν από τις παραδοσιακές πέντε αισθήσεις – την αφή, την ακοή, τη γεύση, την όσφρηση και την όραση, καθώς και τις δύο “εσωτερικές” αισθήσεις, την επίγνωση του σώματος (ιδιοδεκτικότητα) και την κίνηση (αιθουσαίο). Η ιδιοδεκτικότητα επιτρέπει τον κινητικό έλεγχο και τη στάση του σώματος, ενώ οι αιθουσαίοι υποδοχείς λένε στον εγκέφαλο που βρίσκεται το σώμα στο χώρο, πράγμα που συνδέεται άμεσα με την ισορροπία και τον συντονισμό.

Τα παιδιά που έχουν πρόβλημα διαμόρφωσης αισθητηριακών πληροφοριών μπορεί να εμφανίσουν υπερβολική ευαισθησία (υπερευαισθησία), ελάχιστη ευαισθησία (υποευαισθησία) ή και τα δύο σε ένα βλαπτικό ή πιεστικό βαθμό, στο σχολείο, στο σπίτι και στον κόσμο γενικότερα.

Ένα εξαιρετικά υπερευαίσθητο παιδί τείνει να αποσυρθεί· επειδή κουράζεται εύκολα από τα ακουστικά και οπτικά ερεθίσματα, μπορεί να θέλει να αποφύγει τη γυμναστική, το διάλειμμα και το μεσημεριανό γεύμα. Ο βόμβος των λαμπτήρων φθορισμού και το άγχος μήπως χτυπήσει ο δυνατός συναγερμός της πυρκαγιάς μπορεί να αποσπάσει την προσοχή του, γεγονός που καθιστά δύσκολο να δώσει προσοχή και να συμμετέχει στην τάξη.

Εν τω μεταξύ, όσοι είναι  υποευαίσθητοι ποθούν ερεθίσματα. Στην τάξη, αυτό μεταφράζεται σε “διασπαστικούς” μαθητές που αναζητούν συνέχεια αισθητηριακά ερεθίσματα, δεδομένου ότι θέλουν να συνεχίσουν να κινούνται, να αγγίζουν τα πάντα, ακόμη και να σκοντάφτουν ή να συγκρούονται με άλλα παιδιά. Είναι εύκολο να καταλάβει κανείς γιατί αυτό το είδος συμπεριφοράς οδηγεί σε διάγνωση της ΔΕΠΥ , την οποία το παιδί μπορεί να έχει αλλά μπορεί και όχι.

Για τα υπερευαίσθητα παιδιά, οι εργοθεραπευτές μπορούν να προτείνουν πράγματα όπως ειδικά καθίσματα και διαγωνίσματα σε ξεχωριστό δωμάτιο, που θα τα βοηθήσουν να αποφύγουν την αισθητηριακή υπερφόρτωση. Για να βοηθήσουν αυτά τα παιδιά που αναζητούν αισθητηριακά ερεθίσματα να επιτύχουν ένα βέλτιστο επίπεδο διέγερσης και ρύθμισης, οι εργοθεραπευτές που εργάζονται σε αισθητηριακά γυμναστήρια παρέχουν κινητικές δραστηριότητες, όπως αιωρήσεις, συγκρούσεις πάνω σε τεράστιες τσάντες φασολιών, και άλματα σε τραμπολίνο.

Μπορεί επίσης να εδραιώνουν αισθητηριακά διαλείμματα μέσα στην ημέρα, επιτρέποντας στο παιδί να περπατήσει τριγύρω, να τεντωθεί και ακόμη να κάνει και μικρά άλματα σε τακτά χρονικά διαστήματα. Μια ευρεία ποικιλία προϊόντων, συμπεριλαμβανομένων μολυβιών που μασιούνται στο πάνω μέρος τους και κοσμημάτων μπορεί να παρέχουν κατευναστικά ερεθίσματα που βοηθούν τα παιδιά να κάθονται και να συγκεντρώνονται.

Η διαμάχη συνεχίζεται για το αν δύο ευρέως χρησιμοποιούμενες πρακτικές, οι συμπιέσεις των αρθρώσεων και το τρίψιμο του δέρματος, «καλωδιώνουν» όντως τον εγκέφαλο, έτσι ώστε τα παιδιά να μπορούν να ενσωματωθούν καταλλήλως και να ανταποκριθούν στα αισθητηριακά ερεθίσματα, επιτρέποντας τους να αισθανθούν πιο άνετα και ασφαλή, καθώς ανταπεξέρχονται στο περιβάλλον τους. Ακόμη και η Biel παραδέχεται ότι δεν είναι πάντα βέβαιη ότι αυτές οι πρακτικές έχουν αξία, αλλά «ακριβώς όταν έχω τις αμφιβολίες μου, γίνεται μία μεγάλη παρέμβαση. Είχα ένα παιδί που δεν έκανε σχεδόν καμία επαφή με τα μάτια, ενώ ήταν συνεχώς σε κίνηση. Τον έβαλα σε μαξιλάρια και του έκανα ένα καλό τρίψιμο. Κοιταζόμασταν σε όλη τη συνεδρία· στους γονείς του είχε κοπεί η ανάσα. Θεραπεύτηκε; Όχι. Ήταν οργανωμένο. Ναι.”

Επειδή υπάρχουν τόσα πολλά διαφορετικά σημάδια που μπορούν να υποδείξουν αισθητηριακά προβλήματα, οι Biel και Peske έχουν επινοήσει μία αισθητηριακή λίστα ελέγχου για τους γονείς ώστε να τους βοηθήσουν να καθορίσουν εάν οι δυσκολίες επεξεργασίας μπορούν να εξηγήσουν την άτυπη συμπεριφορά των παιδιών τους. Μια άλλη συμβουλή για τους γονείς, τους εκπαιδευτικούς και τους νοσοκομειακούς γιατρούς: Αν το παιδί τα καταφέρνει πολύ καλύτερα σε ένα περιβάλλον απ’ ότι σε ένα άλλο, δηλαδή σημειώνεται περισσότερη υπερκινητικότητα σε μια τάξη σε σχέση με το σπίτι, μπορεί να τίθεται θέμα αισθητηριακών προβλημάτων.

Αδρές κινητικές δεξιότητες

Όταν οι αδρές κινητικές δεξιότητες που αφορούν τις μεγάλες μυϊκές ομάδες είναι αμφιλεγόμενες, το παιδί θα δυσκολεύεται με πράγματα όπως η ισορροπία, ο συντονισμός, η δύναμη και η αντοχή, τα οποία θα έχουν άμεσο αντίκτυπο σε όλα από το περπάτημα και το ανέβασμα σκάλας μέχρι το χοροπήδημα, τα άλματα και το πιάσιμο και ρίξιμο μια μπάλας. Τέτοια ελλείμματα μπορεί να αποτρέπουν τα παιδιά να συμμετέχουν  στο διάλειμμα και στα αθλήματα, το οποίο μπορεί με τη σειρά του να επηρεάσει την κοινωνικοποίηση και την αυτοεκτίμηση.

Το να ρίχνουν και να πιάνουν μπάλες διαφόρων μεγεθών και βαρών και οι κούρσες με εμπόδια βοηθούν με πράγματα όπως η ισορροπία και ο συντονισμός, ενώ το καβάλημα ενός τρίκυκλου χτίζει τη δύναμη και την αντοχή. Οι εργοθεραπευτές θα εργαστούν συχνά πάνω στις αδρές κινητικές δεξιότητες σε συνδυασμό με φυσιοθεραπευτές, δεδομένου ότι ορισμένοι από τους στόχους τους συμφωνούν τόσο πολύ.

Επιπλέον, ο χαμηλός μυϊκός τόνος και η χαμηλή κεντρική σωματική δύναμη εμποδίζουν την ικανότητα των παιδιών να καθίσουν ευθυτενή και σε εγρήγορση, σημαντικό για την συμμετοχή στην τάξη και τις λεπτές κινητικές δεξιότητες όπως η γραφή. Το περπάτημα, τα ζιγκ ζαγκ, το κύλισμα και το αναπήδημα πάνω σε μία μπάλα θεραπείας βοηθούν στην αντιμετώπιση αυτού του ελλείμματος.

Λεπτές κινητικές δεξιότητες

Οι λεπτές κινητικές δεξιότητες περιλαμβάνουν τους μικρούς μύες των χεριών. Όταν υπάρχει έλλειψη δύναμης, κινητικού ελέγχου και επιδεξιότητας, τα παιδιά θα δυσκολεύονται να ζωγραφίσουν, να χρησιμοποιήσουν ψαλίδι και να περνούν χάντρες σε νήματα. Αυτές οι καθυστερήσεις, εάν δεν αντιμετωπιστούν, θα κάνουν ακαδημαϊκές γνώσεις, – όπως το γύρισμα των σελίδων, το γράψιμο, τη χρήση ενός υπολογιστή – πολύ πιο δύσκολες. Μπορούν επίσης να παίξουν ρόλο σε σχέση με δεξιότητες αυτοβοήθειας, όπως το κούμπωμα, το άνοιγμα και το κλείσιμο του φερμουάρ, τη χρήση σκευών.

Οι εργοθεραπευτές χρησιμοποιούν πολλές διασκεδαστικές τεχνικές για να βοηθήσουν στην ανάπτυξη των λεπτών κινητικών δεξιοτήτων. Για παράδειγμα, μια δραστηριότητα  ζωγραφικής με κουκκίδες βοηθά στην ανάπτυξη του ελέγχου, της επιδεξιότητας και της λαβής αντίχειρα και δακτύλων, γνωστός και ως τριποδική λαβή, κλειδί για τη χρήση ενός μολυβιού ή ενός πιρουνιού. Το άνοιγμα του περιτυλίγματος της τσιχλόφουσκας αναπτύσσει επίσης τη τριποδική λαβή, μαζί με την επιδεξιότητα και τον συντονισμό ματιού-χεριού.

Απλές δραστηριότητες, όπως το σήκωμα νομισμάτων με το ένα χέρι απαιτούν χειρισμό μικρών αντικειμένων. Το δέσιμο κορδονιών βοηθά στην ανάπτυξη κινητικού συντονισμού και παρέχει επίσης μια οπτική εστίαση. Τα παιδιά προσχολικής ηλικίας που παίζουν παιχνίδια σηκώματος με μεγαλύτερες τσιμπίδες «παίρνουν πτυχίο» στον Χειρισμό. Ποικίλες αντικρουόμενες συνθέσεις της Θεραπείας αυξάνουν τόσο τη δύναμη όσο και την επιδεξιότητα των χεριών και των δακτύλων.

Δεξιότητες Αυτοβοήθειας

Για να γίνουν ικανά στις δεξιότητες αυτοβοήθειας, τα παιδιά μπορεί να χρειαστεί να εργαστούν πάνω στις λεπτές κινητικές δεξιότητες για πράγματα όπως το ντύσιμο και το γδύσιμο (το κούμπωμα, το άνοιγμα και το κλείσιμο του φερμουάρ, το δέσιμο των παπουτσιών), τον καλλωπισμό (το βούρτσισμα των μαλλιών και των δοντιών, τη χρήση της τουαλέτας) και το φαγητό (το κράτημα και τη χρήση σκευών).

Οι εργοθεραπευτές θα διαμορφώσουν και θα εξασκήσουν αυτές τις δεξιότητές με τους ασθενείς, χρησιμοποιώντας πολλές από τις τεχνικές που αναφέρθηκαν παραπάνω. Τα αισθητηριακά προβλήματα παρουσιάζουν μια διαφορετική δυσκολία: Για παράδειγμα, ένα παιδί που δεν αντέχει να βρέξει το πρόσωπό του, να φορέσει κάτι που το αισθάνεται κνησμώδες ή σφιχτό, ή να βάλει κάτι στο στόμα του, επίσης, πρόκειται να έχει πρόβλημα με δραστηριότητες της καθημερινής ζωής. Οι Biel και Peske προσφέρουν πολλές συμβουλές για να βοηθήσουν τα παιδιά να καταφέρουν δύσκολες δραστηριότητες συμπεριλαμβανομένων του βουρτσίσματος των δοντιών (απευαισθητοποιήστε τα ούλα· αλλάξτε οδοντόπαστες), του μπάνιου (καλύψτε το πρόσωπο για να αποφύγετε το πιτσίλισμα) και των ψώνιων (αποφύγετε τις ώρες αιχμής· αφήστε το παιδί σας να σπρώξει το καρότσι για να λάβει ένα δυνατό ερέθισμα).

Η Karla πιστεύει ότι η θεραπεία διατροφής βοήθησε τη Μικρή Δεσποινίδα πάρα πολύ. Τρία χρόνια αφού άρχισε, όχι μόνο έχει μεταπηδήσει από το μπουκάλι, αλλά “έχει και μια πολύ ευρύτερη διατροφή, συμπεριλαμβανομένων των κράκερ, των φρέσκων φρούτων, μη στερεών κρεάτων, όπως τα χοτ ντογκ, και των ζυμαρικών, χωρίς σάλτσα, παρακαλώ!” λέει η Karla. “Η πουτίγκα ήταν εξαιρετικά δύσκολη, επειδή μισούσε την ιδέα ενός κουταλιού γεμάτου πουτίγκα να αγγίζει τα χείλη της,” λέει η Karla. “Το αστείο ήταν ότι, κάποτε υπήρχε κάτι στο πρόσωπό της – ξέρετε πως λερώνονται τα παιδιά με τη πουτίγκα γύρω από το στόμα – η Μικρή Δεσποινίς ποτέ δεν κατάλαβε ότι ήταν εκεί, τουλάχιστον μέχρι που είδε να έρχομαι προς το μέρος της για να το σκουπίσω!”

Εκείνη εξακολουθεί να αποφεύγει μικτές υφές όπως το γιαούρτι με μούσλι και τρώει μια τόσο μικρή δαγκωνιά, που η Karla λέει : «Είναι η μόνη που ξέρω που μπορεί να πάρει να φάει τέσσερις μόνο δαγκωνιές από τα δημητριακά.» Και όπως και πολλά παιδιά στο φάσμα του αυτισμού (διαγνώστηκε με Διαταραχή του Αυτιστικού Φάσματος τον Απρίλιο), αυτοπεριορίζει τη διατροφή της: «Τρώμε πολλά κουλούρια και μπισκότα εδώ γύρω».

πηγή 

Γκλέτσος μαινόμενος: Διέκοψε Αγιασμό, ζήτησε το "βασιλεῦσι" να γίνει ευσεβέσι και αποθεώθηκε από τα παιδιά

 

Σχόλιο: Μα είναι σοβαρά αυτά τα πράγματα; Δεν μπορεί κάποιος εγγράματος από τη συνοδεία του κ. δημάρχου να του πει πως δεν αναφέρεται ο ψαλμός στους εκάστοτε κυβερνώντας, πολλώ δε μάλλον στους σημερινούς, αλλά στην θαυμαστή ιστορία του Τιμίου Σταυρού όπου με την πίστη των τότε Βασιλέων, όπως του Αγ. Κωνσταντίνου του Μεγάλου και της μητρός του Αγ. Ελένης, κατοτρώπωσε τους βαρβάρους; Τι απαιτήσεις ανόητες είναι αυτές να αλλάξει ο ύμνος; Γνωρίζει ο κ. δήμαρχος, πόσοι ακόμη ύμνοι υπάρχουν με αναφορές σε βασιλείς του Βυζαντίου; Μήπως και να αλλάξουμε και την προσευχή "Βασιλεύ Ουράνιε" σε κάτι που να θυμίζει την προεδρική δημοκρατία; Αλήθεια με τέτοιες απόψεις θα προχωρήσουμε προοδευτικά; Και δεν καταλάβαμε, γιατί να αντικατασταθεί ο ύμνος με το  "ευσεβέσι"; Με τη λογική του δημάρχου αλλά και κάθε άλλου εφήμερου αξιωματούχου, προτιμότερο να αντικατασταθεί με το "ασεβέσι" ώστε να συμπεριλαμβάνονται σχεδόν όλοι οι σημερινοί άρχοντες! Και κάτι τελευταίο... Γνωστόν στην Ορθόδοξη παράδοση ποιος τρέχει μακρυά από τον Αγιασμό των υδάτων (τα δαιμόνια και όσοι τα κατέχουν)...

Επεισοδιακός ήταν σήμερα ο αγιασμός στο Λύκειο και Γυμνάσιο Στυλίδας.

Τι ακριβώς συνέβη:

Σήμερα το πρωί έγινε ο αγιασμός στο Γυμνάσιο και Λύκειο Στυλίδας παρουσία του Λυκειάρχη και Γυμνασιάρχη, των εκπαιδευτικών και μαθητών καθώς και του Δημάρχου Στυλίδας  Απ.Γκλέτσου και του Αντιδημάρχου  Κ.Χριστοδούλου.

Την ώρα που ο π. Ιωάννης από την ενορία Παλαιοκερασιάς έψελνε το τροπάριο της Υψώσεως του Σταυρού   “Σῶσον, Κύριε, τὸν λαόν σου καὶ  εὐλόγησον τὴν  κληρονομίαν σου νίκας τοῖς βασιλεῦσι ….”  ο Απόστολος Γκλέτσος του ζήτησε  να αντικαταστήσει τη λέξη βασιλεύσι με τη λέξη ευσεβέσι.

Ο πάτερ Ιωάννης συνέχισε μη αντικαθιστώντας την επίμαχη λέξη, με αποτέλεσμα ο Δήμαρχος να αποχωρήσει αιφνιδιαστικά από τον αγιασμό πριν αυτός ολοκληρωθεί.

Μετά την ολοκλήρωση του αγιασμού ο Απ. Γκλέτσος επέστρεψε όπου ακολούθησε το παρακάτω σκηνικό.

το βίντεο εδώ

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΣΤΟΧΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΙΩΑΝΝΗ ΜΙΧΕΛΑΚΗ

Διαβάσαμε, στο ιστολόγιο “Θρησκευτικά”, την ακόλουθη ερώτηση του Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας κ. Ιωάννη Μιχελάκη προς τον Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Λοβέρδο:

“Το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης με πρόσφατη απόφαση της πλειοψηφίας των μελών ΔΕΠ (Διδακτικού Ερευνητικού Προσωπικού) προχώρησε στην ίδρυση «Εισαγωγικής Κατεύθυνσης Μουσουλμανικών Σπουδών» στο Τμήμα Θεολογίας του Πανεπιστημίου.

Κατά γενική παραδοχή η ελληνική πολιτεία οφείλει να προσφέρει τη δυνατότητα στους Έλληνες μουσουλμάνους να επιλέξουν και να ακολουθήσουν χωρίς περιορισμούς τον επιστημονικό κλάδο που επιθυμούν.

Στο πλαίσιο αυτό, η ίδρυση της προαναφερθείσας επιστημονικής κατεύθυνσης τους διευκολύνει να φοιτήσουν στη Σχολή της προτίμησής τους εντός του Ελλαδικού χώρου και όχι στο εξωτερικό, με τα προφανή οφέλη που αυτό συνεπάγεται για τη χώρα μας.

Περαιτέρω η λειτουργία Τμήματος Ισλαμικών Σπουδών σε Ελληνικό ΑΕΙ θα προσφέρει πανεπιστημιακή θεολογική εκπαίδευση στους μουσουλμάνους εκπαιδευτικούς της Θράκης, κάτι που αποτελεί πάγιο αίτημα των Ελλήνων μουσουλμάνων της περιοχής.

Μάλιστα με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνεται ο δραστικός περιορισμός της παρέμβασης της Άγκυρας στο συγκεκριμένο πεδίο, καθώς παράγοντες της γείτονος χώρας συστηματικά επιχειρούσαν να εκμεταλλευτούν τη μέχρι σήμερα έλλειψη αντίστοιχου τμήματος, δημιουργώντας παράλληλες εκπαιδευτικές δομές με άλλους σκοπούς.
  

Ωστόσο η παραπάνω απόφαση για την ίδρυση Τμήματος Μουσουλμανικών Σπουδών προκάλεσε τις εύλογες και δικαιολογημένες αντιδράσεις τόσο εκκλησιαστικών όσο και ακαδημαϊκών κύκλων.

Αυτό συνέβη, γιατί ενώ η ανάγκη δημιουργίας ενός Τμήματος της συγκεκριμένης κατεύθυνσης είναι δεδομένη, η ίδρυσή του μέσα στη Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ κρίνεται ως τουλάχιστον ατυχής.

Πιο συγκεκριμένα, η συστέγαση χριστιανικής θεολογίας και Ισλάμ στον ίδιο χώρο, είναι όχι μόνο άστοχη, αλλά και επικίνδυνη με βάση την αρνητική σχετική διεθνή εμπειρία.

Επίσης η πρωτόγνωρη αυτή συνύπαρξη αντίκειται ακόμη και στα πιο στοιχειώδη κριτήρια επιστημολογίας και δεοντολογίας.

Επιπρόσθετα η λειτουργία Τμήματος Ισλαμικών Σπουδών μέσα στη Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ συνιστά ευθεία προσβολή της επικρατούσας σύμφωνα με το άρθρο 3 του Συντάγματος θρησκείας της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού.

Επειδή η λειτουργία Τμήματος Ισλαμικών Σπουδών στη Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ αναμφίβολα θα αλλοιώσει σε σημαντικό βαθμό το σημερινό χαρακτήρα της Σχολής, 

Επειδή η σχεδιαζόμενη συστέγαση θα μπορούσε να αποτελέσει πηγή εντάσεων και αφορμή έξαρσης του θρησκευτικού φανατισμού και ενδεχομένως του ισλαμικού φονταμενταλισμού,

Κατόπιν των ανωτέρω, ερωτάσθε κ. Υπουργέ:

Ποια είναι η θέση σας για το εν λόγω ζήτημα;

Γιατί δεν επελέγη κάποια άλλη λύση εκτός Θεολογικής Σχολής για τη στέγαση της συγκεκριμένης επιστημονικής κατεύθυνσης, προκειμένου να αποφευχθούν οι προαναφερθέντες κίνδυνοι;

Σε ποιες ενέργειες σκοπεύετε να προβείτε για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που ενδέχεται να ανακύψουν από τη συστέγαση χριστιανικής θεολογίας και Ισλάμ;

Πως θα αντιμετωπίσετε πιθανό αίτημα μουσουλμάνων φοιτητών της επίμαχης κατεύθυνσης για αφαίρεση από τα αμφιθέατρα και τα σπουδαστήρια χριστιανικών θρησκευτικών συμβόλων, με δεδομένο τον κίνδυνο να δικαιωθούν από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, το οποίο προστατεύει τα δικαιώματα των φοιτητών σε ό, τι αφορά στο περιβάλλον;”

Νομίζω ότι είναι τόσον εύγλωττα τα ερωτήματα του κ. Μιχελάκη ώστε παρέλκει κάθε σχολιασμός. 

Το ερώτημα για μας δεν είναι για ποιο λόγο ένας υπουργός -και μάλιστα υπουργός που προέρχεται από τις τάξεις του εκκλησιομάχου ΠΑΣΟΚ- προωθεί αυτό το νομοσχέδιο, αλλά για ποιο λόγο Καθηγητές Ορθόδοξης -τουλάχιστον στα χαρτιά- Θεολογικής Σχολής υποστηρίζουν τη δημιουργία Τμήματος Ισλαμικών Σπουδών στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσαλονίκης.

Η ερώτηση φυσικά είναι ρητορική επειδή όλοι γνωρίζουμε την απάντηση.

Η γνωστή Αγουριδική ομάδα της Θεολογικής Σχολής του πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, η οποία με πολιορκητικό κριό την ομάδα των ΚΑΙΡΟΣκόπων και τον κ. Γιαγκάζογλου απεργάζονται τη μετατροπή του μαθήματος των Θρησκευτικών σε θρησκειολογικό, οικουμενιστικό, πολυπολιτισμικό αντί ορθόδοξο, προωθεί επίσης την ίδρυση Τμήματος Ισλαμικών Σπουδών στο Θεολογικό Τμήμα του ιδίου Πανεπιστημίου.

Για ποιο λόγο; Θέλουν οι απόφοιτοι της Σχολής να μην είναι ορθόδοξοι θεολόγοι αλλά ιστορικοί των θρησκειών. Γι' αυτό το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να μετατρέψουν την Ορθόδοξη Θεολογική Σχολή σε Θρησκειολογική Σχολή.

Θα μπορούσε κάποιος να δείξει κατανόηση ακόμη και προς τους συγκεκριμένους Καθηγητές του πανεπιστημίου, τους Συμβούλους του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου και τους ΚΑΙΡΟσκόπους, επειδή η μέχρι μυελού οστέων εκπροτεσταντισμένη τους συνείδηση αυτά τους υπαγορεύει να κάνουν.

Αυτό όμως που δεν είναι δυνατόν να παραβλέψουμε ή να συγχωρήσουμε ή να ανεχτούμε έστω και εκ του μακρόθεν είναι την κυριολεκτικά βρώμικη και οπωσδήποτε αντορθόδοξη παρέμβαση των τεσσάρων Μητροπολιτών της Θράκης (Αλεξανδρουπόλεως κ. Ανθίμου, Διδυμοτείχου κ. Δαμασκηνού, Μαρωνείας κ. Παντελεήμονα και Ξάνθης κ. Παντελεήμονα), την παρέμβαση του Σεβ. Νεαπόλεως κ. Βαρνάβα και προπαντός την -εκ των παρασκηνίων- προώθηση της μετατροπής του μαθήματος των Θρησκευτικών και των Θεολογικών Σχολών σε θρησκειολογικών από τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο χωρίς την πλήρη -εκ των παρασκηνίων- κάλυψη του οποίου οι Αγουριδικοί θεολόγοι, ο κ. Γιαγκάζογλου και ο υπόλοιπος εσμός των Συμβούλων του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου και οι ΚΑΙΡΟΣκόποι δεν θα είχαν απολύτως καμία πιθανότητα επιτυχίας.

 πηγή

χλεχλέδες

 

Μόνο έτσι μπορείς να τους αντιμετωπίσεις πλέον αυτούς. Ως άχρηστο έρμα της Γης. Με χαρακτηρισμούς της πλάκας, αν και ούτε η πλάκα δεν τους αξίζει. Ανέβηκε ο πρωθυπουργός στη Θεσσαλονίκη και ανάμεσα στα λοιπά, σύμφωνα με το «ρεπορτάζ» – δελτίο Τύπου της Συγγρού: «Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς αμέσως μετά την επίσκεψη του στη ΔΕΘ επισκέφθηκε το πρώην στρατόπεδο “Παύλου Μελά”, το οποίο ύστερα από διεκδίκηση πολλών χρόνων αποδίδεται στην τοπική κοινωνία για να αξιοποιηθεί ως ελεύθερος χώρος. Ο κ. Σαμαράς συνεχάρη τον δήμαρχο Παύλου Μελά, Δημήτρη Δεμουρτζίδη, και τους προκατόχους του για τους αγώνες που έδωσαν, ώστε να συνειδητοποιήσει η πολιτεία την ανάγκη να αποδοθεί ο χώρος στο δήμο».

Είναι τόσο χλιμίτζουρες που ανακυκλώνουν εδώ και χρόνια την ίδια ιστορία με αυτό το «πρώην στρατόπεδο». Όμως αυτό είναι το λιγότερο. Ας δούμε τι έλεγε η Νέα Δημοκρατία για τον Ευάγγελο Βενιζέλο όταν ως υπουργός Άμυνας επί κυβέρνησης ΓΑΠ υποσχόταν και εκείνος ότι θα παραχωρούσε το πρώην στρατόπεδο «Παύλου Μελά» στην… τοπική κοινωνία.

Ολόκληρο το κείμενο της Διοικούσας Επιτροπής Ν.Δ. Θεσσαλονίκης, μπορείτε να το διαβάσετε εδώ. Ξεκινά με ειρωνείες: «Παράθυρο για απροσδιόριστες «εμπορικές χρήσεις» στους χώρους των πρώην στρατοπέδων άνοιξε για πρώτη φορά ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Βαγγέλης Βενιζέλος, ο οποίος ανακοίνωσε (ίσως για έκτη ή έβδομη φορά) ότι το στρατόπεδο του «Παύλου Μελά» παραχωρείται στο ομώνυμο δήμο». Ειρωνείες οι οποίες φυσικά μπορούν πλέον να χρησιμεύσουν και ως αυτοκριτική καθώς και πέρσι ο Σαμαράς θα παραχωρούσε το στρατόπεδο στην… τοπική κοινωνία. Η επίθεση τότε της ΝΔ περιελάμβανε φυσικά και άλλους υπουργούς το ΠΑΣΟΚ, καθώς «το εν λόγω στρατόπεδο παραχωρείται από το 1993 ενώ το 2003 ο Γιάννος Παπαντωνίου είχε διοργανώσει και φιέστες και λαϊκές συναυλίες στο χώρο για να σηματοδοτήσει την απόδοση στην τοπική κοινωνία».

Όμως, η τότε ΝΔ χτυπούσε το τότε ΠΑΣΟΚ σχετικά με το στρατόπεδο και σε επίπεδο διαπλοκής. Διαβάστε τι έγραφε η Διοικούσα της ΝΔ: «Ο κ. Βενιζέλος, ξεκίνησε την ίδια διαδικασία από το στρατόπεδο του Παύλου Μελά, καθώς είναι γνωστές οι ιδιαίτερες πολιτικές σχέσεις που διατηρεί με τον δήμαρχο Διαμαντή Παπαδόπουλο, ο οποίος επειδή βρέθηκε στο στόχαστρο του έτερου πράσινου τοπάρχη Χάρη Καστανίδη, βρήκε εύκολα καταφύγιο στο περιβάλλον του υπουργού Άμυνας. Το ζήτημα είναι ότι τόσο σημαντικές κινήσεις, όπως η απόδοση στρατοπέδων θα πρέπει να γίνονται με κριτήρια ευγενή και διαδικασίες διαφανείς… Και όχι με βάση τις κομματικές φιλίες και τους εσωκομματικούς διαγκωνισμούς». Σήμερα και καθώς ΝΔ και ΠΑΣΟΚ αλληλοεξαρτώνται, ο τότε κακός δήμαρχος Διαμαντής Παπαδόπουλος δέχεται τα συγχαρητήρια (μαζί με τους άλλους προκατόχους) του σημερινού προέδρου της ΝΔ για τις διεκδικήσεις του.

Και φτάνουμε στο καλύτερο. Σήμερα η συγκυβέρνηση, η ΝΔ, ο Σαμαράς ξεπουλάνε τα πάντα, προσκυνούν την ιδιωτικοποίηση, ταυτίζουν τις σκανδαλώδεις παραχωρήσεις με την ανάπτυξη. Όταν όμως βρισκόταν στην αντιπολίτευση η ΝΔ και ο Σαμαράς κατήγγειλαν το ΠΑΣΟΚ και τον Βενιζέλο γράφοντας τα εξής εκπληκτικά που θυμίζουν ολίγον από ΚΚΕ: «Το ιδιαίτερο στοιχείο στην υπόθεση είναι ότι ο Βαγγέλης Βενιζέλος, για πρώτη φορά, στις δηλώσεις που έκανε για το νέο… ιδιοκτήτη του στρατοπέδου “Παύλος Μελάς” έβαλε θέμα εμπορικών χρήσεων. Όπως είπε χαρακτηριστικά: “δώσαμε μία λύση με την παραχώρηση της χρήσης για πολιτιστικές, κοινωνικές και οικολογικές δράσεις και αν αναπτυχθούν οποιεσδήποτε εμπορικές δραστηριότητες, αυτές θα είναι προς όφελος και του ελληνικού Δημοσίου”.

Η κυβέρνηση οφείλει να δώσει ξεκάθαρες απαντήσεις: Για ποιες εμπορικές χρήσεις μιλούμε; Τι θα περιλαμβάνουν; Θα έρχονται σε αντίθεση με τις “χρήσεις ελεύθερου χρόνου”, που επιθυμούν οι δήμοι; Ποιοι θα είναι οι εργολάβοι; Και με ποιες διαδικασίες θα επιλεγούν; Είναι σαφές ότι καμία λογική ξεπουλήματος δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από τις τοπικές κοινωνίες, προς όφελος της εισπρακτικής μανίας της κυβέρνησης. Τα στρατόπεδα ανήκουν στις περιοχές τους και όχι στις επιταγές του Μνημονίου. Να αξιοποιηθούν σωστά και προς όφελος των κατοίκων… Αλλά, άλλο αξιοποίηση και άλλο ξεπούλημα…»!!!

Αυτά τα δύο κόμματα τώρα, αυτοί οι «πολιτικοί άντρες», συνεργάζονται αρμονικά, αλληλοσυγχαίρονται και καταγγέλλουν την αξιωματική αντιπολίτευση για…. απουσία σταθερών θέσεων. Αυτοί που όποτε τους βόλευε από την αρχή της μεταπολίτευσης μέχρι κι σήμερα φορούσαν όποιον ιδεολογικό μανδύα ήθελαν αρκεί να πετύχαιναν οι απάτες τους. Αυτό το καρτέλ ανθρωποφάγων εμφανίζεται σήμερα ως αρχάγγελος της κάθαρσης και ρίχνει ξεδιάντροπα όλες τις ευθύνες για τη σημερινή κατάσταση σε κάποια «αριστερή ηγεμονία». Κι εμείς εντελώς ξεδιάντροπα καθόμαστε και τους ακούμε. Δεν ξέρω αν η δική τους ή η δική μας ανηθικότητα είναι μεγαλύτερη.

πηγή