Κυριακή 30 Νοεμβρίου 2014

Μια πρόταση νόμου στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση που κάνει ορισμένους να ντρέπονται στην Ελλάδα

Η γενναία κούρδισσα αλεβίτισσα βουλευτής Σαμπαχάτ Τουντζέλ, καλό είναι να έλθει στην Ελλάδα, να διδάξει πολιτική και ανθρωπιά σε ορισμένες συναδέλφους της στο Ελληνικό Κοινοβούλιο!


Του Σάββα Καλεντερίδη
Όσο η κυβέρνηση και οι αρμόδιοι διπλωμάτες ασχολούνται με την προετοιμασία της επίσκεψης Νταβούτογλου και της ομάδας των υπουργών της κυβέρνησής του στην Αθήνα, για τη σύνοδο κορυφής του Δεκεμβρίου, καλό είναι να θυμηθούν ότι έχει ψηφιστεί νόμος που καταδικάζει την άρνηση της γενοκτονίας των Ελλήνων και των Αρμενίων από τους Τούρκους.
Αισθανόμαστε την ανάγκη να προβούμε σ’ αυτήν την υπενθύμιση γιατί η τουρκική κυβέρνηση συνεχίζει τις πρακτικές τέλεσης εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και γενοκτονιών, υποστηρίζοντας ανοιχτά τους τζιχαντιστές, για να λύσει πολιτικά προβλήματα, όπως η παρουσία ενοχλητικών Γεζιντί Κούρδων και Ασσυρίων κοντά στα σύνορά της.
Για να αποφευχθούν δε παρεξηγήσεις, να κάνουμε υπόμνηση προς τους αρμοδίους ότι η υποστήριξη της Τουρκίας στους δολοφόνους τζιχαντιστές «επικυρώθηκε» και από τις δηλώσεις του αντιπροέδρου των ΗΠΑ Τζον Μπάιντεν στο Χάρβαρντ.
Επειδή δε η κυβέρνηση αλλά και η αξιωματική αντιπολίτευση ακολούθησαν μια ανέντιμη και άκρως προσβλητική για το ελληνικό έθνος, για την ιστορία της Ελλάδας αλλά και για τις πανανθρώπινες αξίες στάση στο ζήτημα του νόμου που ποινικοποιεί τις γενοκτονίες που έχουν αναγνωριστεί από το ελληνικό κοινοβούλιο, τους καλούμε να διαβάσουν με προσοχή την πρόταση νόμου που υπέβαλε η βουλευτής
Κωνσταντινούπολης του Δημοκρατικού Κόμματος των Λαών (HDP) Σαμπαχάτ Τουντζέλ (Sabahat Tuncel) στη Μεγάλη Τουρκική Εθνοσυνέλευση.
Στην πρότασή της η Τουντζέλ αιτείται από τον Πρόεδρο της Τουρκικής Δημοκρατίας Ταγίπ Ερντογάν να ζητήσει επισήμως συγνώμη για τη Γενοκτονία των Αρμενίων.
Συγκεκριμένα ζητεί από τον Πρόεδρο της Τουρκικής Δημοκρατίας να αναγνώσει μέσα στην τουρκική βουλή και με κάθε επισημότητα ένα κείμενο συγνώμης, το οποίο θα αναγνώσει και δημοσίως στον τόπο του εγκλήματος την επόμενη ημέρα.
Ζητεί επίσης να συγκροτηθεί Επιτροπή Διερεύνησης και Τεκμηρίωσης, που θα ερευνήσει τα κρατικά αρχαία,  να οριστεί η 24η Απριλίου "Ημέρα Εθνικού Πένθους" και να δοθούν αποζημιώσεις και ηθική δικαίωση στα θύματα της γενοκτονίας.
Παραθέτουμε τμήμα από τις δικαιολογητικές σκέψεις της πρότασης νόμου, οι οποίες αν μη τι άλλο, καλόν είναι να διαβαστούν από τους Έλληνες αρνητές, μπας και διδαχτούν λίγη ανθρωπιά από μια αλεβίτισσα κούρδισσα:
«Λαμβανομένου υπ’ όψιν ότι στην Τουρκία υπάρχουν εθνικές και θρησκευτικές ομάδες οι οποίες λόγω της διαφορετικότητάς τους καταπιέζονται συστηματικά από το κράτος, η έκφραση επίσημης συγνώμης από το τουρκικό κράτος, θα αποτελούσε ένα σημαντικό βήμα για την πραγματική συμφιλίωση με αυτές τις πραγματικότητες.
…Επειδή το κράτος που δεν έχει αποδεχτεί τα εγκλήματα του παρελθόντος, συνεχίζουν να γίνονται εγκλήματα εναντίον μιας ομάδας που έχει στοχοποιηθεί, όπως για παράδειγμα η δολοφονία του Χραντ Ντινκ. Υπό την άποψη αυτή, η έκφραση συγνώμης θα έχει και την έννοια του «Ποτέ Ξανά».
…Στο ζήτημα της «αποδοχής των εγκλημάτων του παρελθόντος» η δημόσια έκφραση συγνώμης είναι μόνο ένα μικρό βήμα. Στη συνέχεια απαιτείται πολιτική βούληση της κυβέρνησης για να γίνουν πρακτικά βήματα, με τη συμμετοχή και διεθνών επιτροπών αν απαιτείται.
…Στην πρόταση νόμου προβλέπεται η ανακήρυξη ημέρας Εθνικού Πένθους, η οποία θα βοηθήσει την ουσιαστική ενίσχυση των δεσμών κοινωνίας και κράτους καθώς και των δεσμών μεταξύ των διαφόρων ομάδων που υπάρχουν στην Τουρκία,

Με το σχέδιο νόμου ζητείται επίσης η ρύθμιση θεμάτων όπως είναι η καταβολή αποζημιώσεων στα θύματα καθώς και η ηθική τους δικαίωση.» 

πηγή

Χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις υπό την αιγίδα του Κέντρου Μέριμνας & Ανάπτυξης του Δήμου Ακτίου Βόνιτσας

https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEig1vW2SUdHmsSY4GL0T4W4cpQ5p9AldrUJKK-mdNbTJpOEp7q5IVFKNz_mn08HqZH1BD8QsHVlANryVIHmFqRhDaWPH0JG591X4a0Tsuwudr-p7nAeRDwlMjLWxWcj2FMZsDYPf4XWhiA/s1600/afisa+xristougenna.jpg

Ζω και νεκρός είμαι. Κάποιος σοφός ας κάνει σύγκριση. Νεκρός στην ψυχή, μα η σάρκα έχει δύναμη. Μακάρι να ζει η ψυχή κι ας μένει νεκρωμένη η σάρκα.

https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg6PRVLk9APD3J-X6L4K4ab2Bui_1AnGnyFxoBrMtPIjf9z4ywemiERD2C_eWhjzwWYfomMfEo46hSN19IJx5lPztHgBdbpzhwAapkiGjF8UChb0COCPe4F6s7wq14MKOE8bfNhM26y1AA/s1600/35660.jpg

Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος

Όταν μια σπίθα ανάβει πυρκαγιά … Ξεκίνησαν μαθήματα χορού στο Δημοτικό Σχολείο Κωνωπίνας !



Πριν ακόμα στεγνώσει η μελάνη για την προσπάθεια που καταβάλει ο Σύλλογος Κωνωπινιωτών Ξηρομέρου για ν’ ανακαινιστεί το εγκαταλελειμμένο  Δημοτικό Σχολείο, σε συνεργασία με την Τοπική Κοινότητα και τον Δήμο, προκειμένου  αξιοποιηθεί ως Πολιτιστικό Κέντρο, ώστε να παραμείνει  ζωντανό κύτταρο του χωριού, αλλά και του Δήμου μας γενικότερα, ήλθαν τα ευχάριστα μαντάτα από την γενέτειρά μας !


Συστάθηκε ήδη, με πρωτοβουλία της χωριανής μας και μέλους του Συλλόγου μας, κας Αθανασία Κάτρη-  Μπαλάφα, χορευτικό Τμήμα για τα παιδάκια του χωριού μας, με έδρα το Δημοτικό μας Σχολείο !
Τα μαθήματα χορού ξεκίνησαν και πραγματοποιούνται κάθε Κυριακή στις 11.00 π.μ,  σε μία από τις αίθουσες του ορόφου του Σχολείου, που ήταν σε καλύτερη κατάσταση και πληρούσε τις προϋποθέσεις για τη διδασκαλία και τα δέκα τρία (13) παιδάκια που συμμετέχουν, υπό την καθοδήγηση της κας Αθανασίας Κάτρη - Μπαλάφα, φιλοδοξούν να αποκομίσου  χρήσιμες  χορευτικές δεξιότητες, ωφέλιμες για το μέλλον τους.


Θα πρέπει να σημειωθεί ότι, η χωριανή μας κα Αθανασία Κάτρη -  Μπαλάφα προσφέρει τις γνώσεις και το χρόνο της αφιλοκερδώς, κάνοντας πράξη αγάπης προς τα παιδάκια του χωριού μας, αλλά παράλληλα, αρχίζει να φαίνεται η πρώτη σημαντική θετική  εξέλιξη  που επιβεβαιώνει την ορθότητα της πρωτοβουλίας του Συλλόγου μας για το Δημοτικό μας Σχολείο.


Ο Σύλλογος Κωνωπινιωτών Ξηρομέρου εκφράζει την ευαρέσκειά του και την αμέριστη υποστήριξη αυτής της πρωτοβουλίας, που αναβαθμίζει το μικρο - κοινωνικοπολιτιστικό  γίγνεσθαι του χωριού μας και  αναδεικνύει αξίες που χάθηκαν στο χρόνο !
Επιπροσθέτως, είναι έκδηλη η ικανοποίησή όλων των Κωνωπινιωτών, γιατί η πρωτοβουλία αυτή,  δίνει ζωή και δημιουργία σ’ ένα σημαντικό χώρο για εμάς, εκ των περιστάσεων εγκαταλελειμμένο και απαξιωμένο, που όδευε με μαθηματική ακρίβεια  στην  καταστροφή.


Είναι ελπιδοφόρο τουλάχιστον, που ακούγονται ακόμα παιδικές φωνούλες, έστω τις Κυριακές….στο χώρο του Δημοτικού μας Σχολείου!
πηγή 

Προς Γονείς

 https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjhNN5HLHOqdPtAUggx6e58-V920vGVTYFYzNIfQ6yD0NekWo23hKRG28kSgEi1NDC5on_BXjOM9kWuhT1K80VtiKzWfnxMuXsBEQCvl-nhAW4zNxpJ4rdWTMtUxsR1IalyxO13CWaF0_VS/s1600/kongen+3.jpg

«Η ψυχή του εφήβου βρίσκεται σε μια έκρηξη ελευθερίας. Γι’ αυτό δέχεται δύσκολα τις διάφορες συμβουλές. Αντί λοιπόν να τον συμβουλεύεις συνεχώς και να τον επιπλήττεις κάθε λίγο και λιγάκι, ρίξε το βάρος στο εξής: ανάθεσε το θέμα στον Χριστό, στην Παναγία και στους Αγίους και παρακάλεσέ τους να τον συνετίσουν εκείνοι».
Γέροντας Επιφάνειος Θεοδωρόπουλος

Έρευνα: Σχεδόν τα μισά παιδιά που γεννήθηκαν μετά το 2000 ζουν μόνο με τον έναν γονέα


Τέσσερα στα δέκα παιδιά που γεννήθηκαν το έτος 2000 δεν ζουν και με τους δύο γονείς από την ηλικία των 11 ετών.
Και οι σύγχρονοι νέοι είναι τέσσερις φορές πιο πιθανό, από εκείνους που γεννήθηκαν στη δεκαετία του 1960, να αντιμετωπίσουν μια οικογενειακή κατάρρευση, αποκαλύπτει η μελέτη.
Οι ερευνητές κατηγορούν για την εξάπλωση της διάλυσης της οικογένειας την ευκολία του διαζυγίου και την έλλειψη ντροπής που αισθάνονται τα ζευγάρια που χωρίζουν.
Λένε ότι τα παιδιά των οποίων η μητέρα και ο πατέρας έχουν χωρίσει ήταν πολύ πιο πιθανό να έχουν προβλήματα συμπεριφοράς.
Η έρευνα από το Millennium Cohort σε περισσότερα από 13.000 παιδιά που γεννήθηκαν γύρω από το έτος 2000 έδειξε ότι οι άγαμοι γονείς ευθύνονται για τις περισσότερες περιπτώσεις διάλυσης της οικογένειας.
Στην ηλικία των 11, το 92 τοις εκατό των παιδιών που γεννήθηκαν από παντρεμένα ζευγάρια εξακολουθούν να ζουν με τη μητέρα και τον πατέρα τους.
Για εκείνα που έχουν γονείς που συζούν, το ποσοστό αυτό ήταν μόλις 55 τοις εκατό. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων από ακαδημαϊκούς από το Institute of Education, αναφέρει: «Σχεδόν τέσσερα στα δέκα παιδιά που γεννήθηκαν στο γύρισμα του αιώνα, έζησαν τουλάχιστον μία αλλαγή στην κατάσταση της σχέσης των γονιών τους στα πρώτα τους 11 χρόνια – όταν το 1969 το ποσοστό ήταν ένα στα δέκα».
Για πολλούς νέους, η αγωνία του να δουν τη μητέρα και τον πατέρα τους να χωρίζουν δεν είναι απλά ένα ενδεχόμενο. Η μελέτη λέει ότι ένα στα επτά είχαν περάσει περισσότερους από έναν χωρισμό της οικογένειας.
Τα νέα αποδεικτικά στοιχεία των αυξανόμενων επιπέδων διάλυσης της οικογένειας έρχονται σε μια στιγμή μεγαλύτερης ανησυχίας για την κατάρρευση του γάμου και τις επιπτώσεις της στα παιδιά.
Πρόσφατες μελέτες έχουν υπογραμμίσει την πιθανότητα τα ζευγάρια που παντρεύονται να εκπαιδευτούν και να έχουν καλές θέσεις εργασίας. Όσοι συγκατοικούν (χωρίς γάμο) είναι πιο πιθανό να είναι φτωχοί, άνεργοι και να διαθέτουν λίγα προσόντα.
Η Δρ Roxanne Connelly, επικεφαλής συγγραφέας της έκθεσης, είπε ότι τώρα υπάρχει λιγότερο στίγμα να περιβάλλει το διαζύγιο, που σημαίνει ότι τα ζευγάρια που υποφέρουν από προβλήματα στη σχέση τους είναι πιο πιθανό να χωρίσουν.
«Κάποιοι από αυτούς τους γονείς μπορεί να έχουν ήδη μείνει μαζί, ενώ ζουν στην μιζέρια», πρόσθεσε.
«Αλλά πολλοί μπορεί να είχαν εργαστεί σκληρότερα για (να σώσουν) τους γάμους τους, αντί να τα παρατάνε πιο εύκολα, αν υπήρχε περισσότερο στίγμα».
«Ένα πράγμα που έχει αλλάξει δραματικά τον περασμένο αιώνα, είναι ο αριθμός των παιδιών που τώρα ζουν σε οικογένειες όπου οι γονείς τους έχουν χωρίσει, ή που ζουν σε μεικτές οικογένειες.
«Η διάλυση της οικογένειας έχει μια δραματική επίδραση στην ευημερία των παιδιών.
«Δεν μπορούμε να αναγκάσουμε τις οικογένειες να μείνουν μαζί, αλλά πρέπει να γίνουν περισσότερα για την υποστήριξη και την εκπαίδευση των γονέων που βρίσκονται στη διαδικασία του διαζυγίου μέσω των σχολείων ή των πόρων για τους γονείς. Επίσης, δίνοντας στους γονείς μεγαλύτερη χρηματοδοτική στήριξη σημαίνει ότι λιγότεροι θα οδηγηθούν σε διάλυση της οικογένειας από τις πιέσεις της φτώχειας».
Η έκθεση κάνει σύγκριση της κατάστασης των οικογενειών σήμερα με εκείνην του  1969, όταν είχε γίνει μια παρόμοια μελέτη μεγάλης κλίμακας.
Αυτό ήταν το έτος κατά το οποίο εισήλθαν σημαντικές μεταρρυθμίσεις με την εισαγωγή του «γρήγορου» διαζυγίου. Από τότε, οι διαδοχικές κυβερνήσεις έχουν αφαιρέσει τα φορολογικά κίνητρα για εκείνα τα ζευγάρια που θέλουν να παντρευτούν.
Ο Harry Benson του think tank ‘Marriage Foundation’, που ιδρύθηκε από τον δικαστή οικογενειακού δικαίου Sir Paul Coleridge, που παροτρύνει τα ζευγάρια να παντρευτούν, είπε: «Το μήνυμα από τη μελέτη αυτή θα πρέπει να είναι προφανές.
«Αν δεν προτρέπουμε τους γονείς να παντρευτούν, αυξάνουμε τους κινδύνους για τα παιδιά τους».

Ναρκωτικά



Ναρκωτικά...
Δεν κόβονται κι εύκολα. Το όποιο ¨όπιο¨ καθενός.
Δεν είναι μόνο οι ουσίες.

Μα και οι περιουσίες, οι ανοησίες, οι ασυδοσίες, οι φιληδονίες, οι διάφορες ¨- μανίες¨, οι όποιες εξαρτήσεις μας.
Όσοι οι άνθρωποι, τόσα και τα ναρκωτικά μας.