Η Ελβετία ψάχνει αγρότες με 3.000 ευρώ μισθό το μήνα

Άνοιγμα στους πρόσφυγες κάνει η Ελβετία, σε μια προσπάθεια να προσελκύσει εργατικό δυναμικό για τα αγροκτήματα.
Συγκεκριμένα, η Ένωση Ελβετών Αγροτών και το υφυπουργείο Μετανάστευσης (SEM) τάχθηκαν υπέρ της απασχόλησης των προσφύγων και έτσι ξεκινάει πιλοτικό πρόγραμμα τριών ετών, με την πρόσληψη προσφύγων που θα εργαστούν σε αγροκτήματα.
Δέκα, λοιπόν, αγροκτήματα σε όλη την Ελβετία έχουν επιλεγεί για αυτή την πιλοτική δοκιμή και ήδη αρκετοί είναι οι πρόσφυγες εργαζόμενοι που έχουν συμφωνήσει να εργαστούν.

Ο μισθός του νεοπροσληφθέντα «αγρότη» για τον πρώτο μήνα θα είναι 2.000 ευρώ και από τον δεύτερο μήνα θα φτάσει ακόμα και τα 3.000 ευρώ.
Ήδη η Ένωση Ελβετών Αγροτών ξεκίνησε εκστρατεία υποδοχής μεταναστών, τους οποίους προτίθεται να εντάξει επαγγελματικά στις αγροτικές εργασίες, επί πληρωμή, και με παράλληλες παροχές όπως η εκμάθηση της γλώσσας.
Σύμφωνα με την Ένωση και το SEM, οι πρόσφυγες που θα προσληφθούν θα έχουν την ευκαιρία μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα να γίνουν οικονομικά ανεξάρτητοι και να ενσωματωθούν αρμονικά στην τοπική κοινωνία.
Επί του παρόντος, μόνο το ένα τρίτο του συνόλου των προσφύγων είναι σε θέση να ενταχθούν στο εργατικό δυναμικό τα πρώτα χρόνια στην Ελβετία. Οι αγρότες θα ωφεληθούν από αυτό πρόγραμμα και δεν θα χρειάζεται να ψάχνουν για εποχικούς εργάτες ή για εργάτες εκτός συνόρων της χώρας.
Η Ένωση Αγροτών επεσήμανε ότι ο γεωργικός τομέας απασχολεί περίπου 25.000 έως 35.000 ξένους εποχικούς εργαζομένους, κυρίως Πολωνούς και Πορτογάλους.

Πηγή

Η ζωή στα βάθη της ερήμου Σαχάρα

Είναι μία φυλή, που όπως πολλές ακόμη στον κόσμο, μάχεται να διατηρήσει το δικό της τρόπο ζωής. Στην έρημο Σαχάρα, οι Τουαρέγκ προσπαθούν να επιβιώσουν από τον εμφύλιο και εκφράζονται με τη μουσική και το χορό.

Φως στη νομαδική κουλτούρα στο Μάλι και το Νίγηρα ρίχνει μία έκθεση φωτογραφίας, που καταγράφει την καθημερινότητα τον Τουαρέγκ. Μέρος αυτής της δουλειάς, δημοσίευσε ο Guardian.

Kάποτε γνωστοί στους Eυρωπαίους ως «οι μπλε άνδρες της ερήμου», οι Τουαρέγκ έχουν ζήσει σε ακραίες συνθήκες στα βάθη της Σαχάρας για πάνω από χίλια χρόνια.

Τώρα, ο εμφύλιος πόλεμος απειλεί την πατρίδα τους, στο Νίγηρα και το βόρειο Μάλι. Οι Τουαρέγκ, όπως πολλές νομαδικές φυλές ανά την υφήλιο, έχουν υποφέρει από το θεσμό των εθνικών συνόρων.

Η μουσική σκηνή του «ροκ της ερήμου» έχει δώσει δημοσιότητα σε μπάντες των Τουαρέγκ, όπως οι Tinariwen και Tamikrest, αλλά παραμένουν περιορισμένες οι γνώσεις για την κουλτούρα τους και την κατάστασή τους.

Οι ρίζες του μπλε «πέπλου», που είναι σήμα κατατεθέν των Τουαρέγκ έχει διαφορετικές ερμηνείες. Πέρα από την προστασία από τη σκόνη που σηκώνουν οι άνεμοι της ερήμου, θεωρείται ότι εμποδίζει τα κακά πνεύματα να μπουν στο σώμα.

Τόσο το ύφασμα, όσο και το χρώμα προέρχονται από τη Νιγηρία και έμποροι σε καραβάνια με καμήλες ταξιδεύουν χιλιάδες μίλια νότια στις πόλεις Τάνο και Σοκότο για αυτό το λόγο. Ενα ταξίδι με επιστροφή μπορεί να κρατήσει έως και έξι μήνες και για τα μικρά αγόρια που βρίσκονται στο καραβάνι, κάποια ακόμη και δέκα ετών, είναι μία σημαντική ιεροτελεστία μετάβασης. Τις εποχές της κορύφωσης του εμπορίου, στις δεκαετίες του '20 και του '30, τα καραβάνια είχαν μέχρι και 20.000 καμήλες.

Το 2001 σε φεστιβάλ στο Νίγηρα οι Τουαρέγκ εξέφρασαν την επιθυμία τους για ειρήνη όπως λέει και το πανό, μετά από δέκα χρόνια ξεσηκωμού. Σύντομα όμως η κυβέρνηση της Νιγηρίας αθέτησε τις υποσχέσεις της και οι Τουαρέγκ του Νίγηρεα ξεσηκώθηκαν ξανά, από το 2007 έως το 2009, και καταστροφικές συνέπειες.

Το συγκεκριμένο φεστιβάλ -Festival de l’Aïr- έχει γίνει ένα ετήσιο γεγονός, στο οποίο οι Τουαρέγκ γιορτάζουν με χορό, ποίηση και μουσική. Μόνο άνδρες της φυλής μπορούν να πάρουν μέρος στις χορευτικές τελετές. Οι αριστοκράτες δεν χορεύουν γιατί αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί αναξιοπρεπές.

Οι γυναίκες της φυλής απολαμβάνουν ίσα δικαιώματα με τους άνδρες, αλλά ο βασικός τους ρόλος είναι η φροντίδα της οικογένειας. Οταν βρίσκονται δίπλα σε γυναίκες, οι Τουαρέγκ τραβούν το «πέπλο» τους πάνω από τη μύτη, ως ένδειξη σεβασμού.

 πηγή

Κουφόβραση

Κι έτσι, συνεχίζοντας να λειτουργούν κανονικά και μην πληρώνοντας τα χρωστούμενα, «κλείνουν» οι ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί. Μόνο που εγώ ανοιχτούς τους βλέπω. Και βλέπω σε αυτούς τους «κλειστούς» ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς τον Βαρουφάκη να ασυναρτοποιείται κάθε μέρα και περισσότερο, τον κάθε γραφικό Μιχελογιαννάκη να αδωνίζει από την αντίπερα όχθη, τον κάθε Φλαμπουράρη να απευθύνεται στοργικά στο λαό σαν όπως πάντα που μας είχαν για ηλίθιους και δεν καταλαβαίναμε το καλό το δικό μας και των αγώνα των αρχόντων μας.

Κι έτσι, συνεχίζοντας να λειτουργούν κανονικά και μην πληρώνοντας τα χρωστούμενα, «κλείνουν» οι ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί. Μόνο που εγώ ανοιχτούς τους βλέπω. Να συνεχίζουν την κινδυνολογία τους, να αγωνιούν για τις καταθέσεις των εχόντων, να βαφτίζουν «κατάρα» και «ατύχημα» τη χρεοκοπία και την επιστροφή στη δραχμή. Να οργώνουν τα μυαλά για το «ευρώ πάση θυσία». Τι “χες Γιάννη, τί “χα πάντα. Και βλέπω την αριστερή μονάδα καταδρομών στα C130 γελαστή και χαλαρή πριν την εκατοστή επίθεση φιλίας στη Μέρκελ, στον Γιούνκερ και στον… Μάριο. Εμ δεν μπήκαν στην πόλη οι οχτροί, η πόλη έγιναν.

Κάτι αθώες ψυχές Συριζαίων φίλων μόνο λυπάμαι. Όχι, ψέματα, δεν τους λυπάμαι. Τους εκτιμώ περισσότερο τώρα. Μέσα στη σιωπή και στη στεναχώρια τους. Αυτοί οι λίγοι σεβαστοί ιδεολόγοι μου απέμειναν. Ο Μάκης, η Τζένη, ο Σταύρος… Ελάχιστοι μπροστά στους άλλους που πρόλαβαν να γίνουν επαγγελματίες και παράγοντες. Η Αριστερά πάντα από «αριστερούς» την πατούσε. Γιατί αυτό να άλλαζε τώρα; Ζήτω η διαπραγμάτευση της ήττας! Θα τη βαφτίσουμε νίκη και ξεμπερδέψαμε. Όπως και πριν δηλαδή.

Κι έτσι, συνεχίζοντας να λειτουργούν κανονικά και μην πληρώνοντας τα χρωστούμενα, «κλείνουν» οι ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί. Μόνο που εγώ ανοιχτούς τους βλέπω, να ετοιμάζονται να βαφτίσουν επιτυχία την υποταγή. Γι’ αυτό χρειάζονται οι ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί. Για τις βαφτίσεις των συμβιβασμών. Νονοί κανονικοί και συνεργάτες άψογοι.

 πηγή

ΗΠΑ: Η αποδόμηση των φύλων. Καταργούνται πλέον οι έννοιες ‘αγόρι’ και ‘κορίτσι’ για τα σχολεία της Virginia

Η «πρόοδος» που ήρθε στην Σουηδία εξαπλώνεται σιγά – σιγά σε όλον τον «προοδευτικό» κόσμο. Δεν θα γλυτώσουμε εμείς βέβαια.
Μια από τις μεγαλύτερες σχολικές περιφέρειες των ΗΠΑ ετοιμάζεται να περιλάβει «την ταυτότητα του φύλου» (“gender identity”) στη διδακτέα ύλη, στην οποία θα συμπεριλαμβάνεται μάθημα σχετικά με τη «σεξουαλική ρευστότητα» και το «σεξουαλικό φάσμα» – την ιδέα ότι δεν υπάρχει «100 τοις εκατό αγόρι» ή «100 τοις εκατό κορίτσι»! (Όλα είναι στο μυαλό…)
Τα Δημόσια Σχολεία της Επαρχίας Fairfax κυκλοφόρησαν μια έκθεση με συστάσεις για αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών οικογενειακής ζωής για τις τάξεις 7 έως 12. Οι αλλαγές, που οι κριτικοί αποκαλούν «ριζοσπαστική ιδεολογία του φύλου», θα εισαχθεί επίσημα την επόμενη εβδομάδα.
«Η ευρύτερη εικόνα είναι αυτό είναι πραγματικά μια επίθεση στην ίδια τη φύση», δήλωσε ο Peter Sprigg του Family Research Council.

«Οι άνθρωποι δημιουργούνται ως αρσενικό και θηλυκό. Όμως, η σημερινή ‘transgender ιδεολογία’, δεν το δέχεται και μας λένε ότι μπορούμε να είμαστε και τα δύο φύλα, ή μπορούμε να μην είμαστε κανένα φύλο, ή μπορούμε να είμαστε όποιο φύλο θέλουμε. Και εμείς υποτίθεται ότι πρέπει να τα δεχτούμε όλα αυτά».
Το σχέδιο καλεί για τη διδασκαλία κατήχηση στους μαθητές της έβδομης τάξης του ‘transgenderism’ και της δέκατης της ιδέας ότι η σεξουαλικότητα είναι ένα «ευρύτερο φάσμα».
Ιδού τι θα πρέπει να μαθαίνουν τα παιδιά στο Γυμνάσιο:

«Στους μαθητές θα πρέπει να παρέχονται οι ορισμοί για τους όρους του ‘γενετήσιου προσανατολισμού’, της ετεροφυλοφιλίας, της ομοφυλοφιλίας και της αμφιφυλοφιλίας και του όρου της ταυτότητας του φύλου – του ‘transgender’». Και όλα αυτά βέβαια, για να «δοθεί έμφαση στην αναγνώριση ότι ο καθένας βιώνει αλλαγές…, χωρίς γλώσσα αποκλεισμού…..στην προώθηση ενός περιβάλλοντος χωρίς προκαταλήψεις και διακρίσεις».
«Η ταυτότητα ενός ατόμου θα πρέπει επίσης να περιγραφεί ως έχουσα τέσσερα μέρη:  το βιολογικό φύλο, την ταυτότητα φύλου (περιλαμβάνει τους transgender), το ρόλο του φύλου και τον σεξουαλικό προσανατολισμό (περιλαμβάνει ετεροφυλόφιλους, αμφιφυλόφιλους και ομοφυλόφιλους)».
Οι μαθητές θα διδάσκονται ότι η σεξουαλικότητα κάποιου «εξελίσσεται καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του».
Οι γονείς έχουν φρικάρει. Τουλάχιστον οι μη «προοδευτικοί».
«Οι γονείς πρέπει να προστατεύσουν τα παιδιά τους από αυτή την επίθεση», δήλωσε η Andrea Lafferty, πρόεδρος του ‘Traditional Values Coalition’. «Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι θα είμαστε σε αυτή την κατάσταση σήμερα – αλλά είμαστε».
Την περασμένη εβδομάδα, το σχολικό συμβούλιο ψήφισε για να συμπεριλάβει την «ταυτότητα φύλου» στην πολιτική των «μη διακρίσεων» – μια απόφαση στην οποία αντιτίθενται σθεναρά οι γονείς.
Η Lafferty προειδοποιεί ότι το σχολείο κινείται προς την αποδόμηση των δύο φύλων.

Και μετά ήρθε η «πρόοδος»

«Το τέλος αυτής της ιστορίας είναι η αποδόμηση του φύλου – απόλυτα», είπε. «Δεν το λένε – αλλά αυτό προφανώς είναι το κίνητρό τους».
Ο εκπρόσωπος της Σχολικής Εφορείας John Torre δήλωσε στους Washington Times ότι οι προτεινόμενες αλλαγές στα προγράμματα σπουδών δεν έχουν να κάνουν με την ψηφοφορία της περασμένης εβδομάδας που επιτρέπει σε αγόρια που αυτοπροσδιορίζονται ως «κορίτσια» να χρησιμοποιούν τις τουαλέτες και τα αποδυτήρια της επιλογής τους.
Η Lafferty υποστηρίζει ότι οι γονείς δεν θα είναι σε θέση να επιλέξουν τα παιδιά τους να μην παρακολουθούν αυτά τα μαθήματα, επειδή τα μαθήματα θα είναι μέρος της υποχρεωτικής διδακτέας ύλης για την υγεία.
Ο Torre, ωστόσο, λέει ότι οι γονείς θα έχουν αυτή την δυνατότητα.
«Δεν λέει στους ανθρώπους την αλήθεια», δήλωσε η Lafferty. «Κάνει bullying στους γονείς. Εκφοβίζουν και απειλούν».
«Πρόκειται για θέμα καθαρά ιδεολογικό», λέει ο Sprigg. «Όχι επιστημονικό».
πηγή 

Ο γιατρός των άστεγων στο Πίτσμπουργκ

 

ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ 
 
Ο γιατρός Τζιμ Γουίδερς δεν είναι ο συνηθισμένος γιατρός που μπορεί να συναντήσει κανείς. Κάθε βράδυ από την στιγμή που επινόησε την έννοια «ιατρική στους δρόμους», εδώ και 22 χρόνια δηλαδή, βγαίνει στους δρόμους του Πίτσμπουργκ προσφέροντας ιατρική φροντίδα στους άστεγους… δωρεάν.
Ενώ οι περισσότεροι γιατροί περιμένουν τουςασθενείςτους στο ιατρείο τους, ο  Γουίδερς γνωρίζει πολύ καλά ότι αυτοί που τον έχουν πραγματικά ανάγκη, είναι απίθανο να απευθυνθούν σε αυτόν. Έτσι πηγαίνει εκείνος σε αυτούς. Ένας πραγματικός ανθρωπιστής με όλη την σημασία της λέξης.
Ο Withers πραγματικά πιστεύει πως ο καλύτερος τρόπος για να βοηθήσεις έναν άστεγο είναι να τον φροντίσεις εκεί που ζει. Γι' αυτό κάθε βράδυ ετοιμάζει το σακίδιο του και επισκέπτεται τους άστεγους, πολλές φορές μαζί με φοιτητές ιατρικής ή και εθελοντές.
Ντυμένος και ο ίδιος ως άστεγος, εισβάλλει σε εγκαταλελειμμένα κτίρια και δρόμους της γενέτειρας πόλης του και φροντίζει όσους έχουν ανάγκη χωρίς καμία χρέωση.



Ο  Γουίδερς εξηγεί πώς ξεκίνησε την ιατρική αυτή προσέγγιση:
«Το πρώτο πράγμα που με ταρακούνησε ήταν ο αριθμός των ατόμων που έβρισκαν καταφύγιο κάτω από γέφυρες η σε κάποιο κάμπινγκ. Η δυσαρέσκεια που υπήρχε προς την ιατρική κοινότητα και γενικότερα προς την κοινωνία με προβλημάτισε πολύ. Όταν άρχισα να εξετάζω μερικούς από αυτούς τους ανθρώπους, διαπίστωσα ότι υπήρχαν πολλοί άνθρωποι με άσχημα τραύματα, έλκη που δεν είχαν θεραπευτεί, καρκίνο και ένα σωρό άλλες παθήσεις που δεν είχαν αντιμετωπιστεί.»



Η προσπάθεια του Γουίδερς να βοηθήσει τους άστεγους  ξεκίνησε το 1992, όταν ήταν ακόμη ειδικευόμενος γιατρός. Δυστυχώς τότε δεν είχε την εμπειρία  για να βρει τρόπους να προσεγγίσει τους ανθρώπους που τον είχαν ανάγκη.
Όλα όμως βρήκαν τον δρόμο τους όταν συνάντησε και τελικά συνεργάστηκε με έναν πρώην άστεγο άνδρα, τον Μάικ Σάλοους, ο οποίος τον σύστησε στην κοινότητα των αστέγων και τον βοήθησε να κερδίσει την εμπιστοσύνη τους. Η καλύτερη συμβουλή που του έδωσε: Να μην ντύνεται σαν γιατρός και να μην συμπεριφέρεται σαν ηλίθιος.



Ο  Γουίδερς λέει: Ξεκίνησα κυριολεκτικά να ντύνομαι σαν άστεγος και να περιφέρομαι κρυφά τις νύχτες στους δρόμους με έναν άνδρα που κάποτε  ήταν άστεγος. Γιατί το έκανα αυτό; Αυτό έχει να κάνει με την ανησυχία μου για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τους άλλους ανθρώπους.



Αρχικά ο Γουίδερς δέχτηκε την κριτική των συναδέλφων του οι οποίοι θεώρησαν πως αυτή η περίεργη ιατρική προσέγγιση, θα του στοίχιζε την αξιοπιστία του στην ιατρική κοινότητα. Παρ’ όλα αυτά, συνέχισε να ακολουθεί το πάθος του, γεγονός που τελικά είχε τεράστιο αντίκτυπο.
Σήμερα ο Γουίδερς, πατέρας τεσσάρων παιδιών, δεν χρειάζεται πια να μεταμφιέζεται  ως άστεγος. Έχει αναγνωριστεί ως ήρωας, είναι πάντα ευπρόσδεκτος και έχει κερδίσει τον σεβασμό της κοινότητας των αστέγων έχοντας αντιμετωπίσει 26.000 περιστατικά αστέγων τα τελευταία 22 χρόνια. Έχει πλέον και μόνιμους ασθενείς που πάντα ενθουσιάζονται όταν τον βλέπουν.



Από το 1992, όταν πρωτοξεκίνησε δηλαδή τις νυχτερινές του εξορμήσεις, ο Γουίδερς μετέτρεψε την νυχτερινή του ενασχόληση σε έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό το «Operation Safety Net» ένα από τα πρώτα προγράμματα ιατρικής περίθαλψης των δρόμων. το «Operation Safety Net» είναι επίσης μέλος του συστήματος υγείας του Πίτσμπουργκ έχοντας 16 μόνιμους υπάλληλους, κοινωνικούς λειτουργούς νοσηλευτές και γιατρούς. Ο οργανισμός αυτός είναι στην υπηρεσία των άστεγων 5 νύχτες την εβδομάδα.



Ο οργανισμός αυτός δεν έχει βοηθήσει μόνο τους άστεγους σε θέματα υγείας, αλλά βοήθησε επίσης το 75% από αυτούς να αποκτήσουν ασφάλεια υγείας και 500 από αυτούς να βρουν στέγη. Ο Γουίδερς απέδειξε πως ένας άνθρωπος μπορεί να έχει τεράστιο αντίκτυπο σε μια κοινωνία.



Ο γιατρός  Γουίδερς λέει ταπεινά:
«Είναι μια συνεχής περιπέτεια το να πρέπει όλη την ώρα να βρίσκεις τρόπους για να κάνεις κάτι τέτοιο να λειτουργεί. Η δύναμη της ιατρικής περίθαλψης απλώνεται  πολύ πιο πέρα από την ιατρική. Αλλάζει όλους τους ανθρώπους που είναι αναμεμιγμένοι. Οι άστεγοι γίνονται πιο δυνατοί και βρίσκουν το σθένος να φύγουν από τους δρόμους. Πιστεύω πως η θεραπεία είναι ο πυρήνας του σχηματισμού μιας κοινωνίας που θεωρεί πως ο καθένας από εμάς είναι άνθρωπος με άξια».
Και καταλήγει: «Για αυτό πρέπει να είμαστε όλοι μαζί σε αυτό».
πηγή