Οι άγιοι που ήρθαν στο σπίτι μας...

1 Ιουλίου: των αγίων ιατρών αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού από τη Ρώμη

Νομίζω πως ήταν η δεύτερη συζυγία των Αγίων, όπως τους αναφέρει -πιο κάτω- ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης.

Λέω νομίζω, γιατί ήμουν ασαράντιστο βρέφος εγώ και ο πατέρας μου έλεγε πως ήταν εκείνοι που παρατήρησε –μετά- στην εικόνα της εκκλησίας μας.

Έπειτα ο ναός είναι λίγα μέτρα από το σπίτι μας που σημαίνει ότι απλά βγήκαν από την εικόνα, κατέβηκαν από τον ουρανό, πήραν και κάποιον άγγελο ή τον Άγιο Παντελεήμονα (;) μαζί τους και έφτασαν ξημερώματα στο υπνοδωμάτιο των γονιών μου.

Είμαι το πρώτο τους παιδί και με περίμεναν πως και τι. Άσχημο δεν τους βγήκα αλλά η μάνα μου κακογέννησε κι’εγώ ήμουν κακοπαθημένο, αδύνατο σαν μίσχος και εξασθενημένο έως θανάτου.

 Όταν με πήραν σπίτι, οι δυο γιαγιάδες εγκαταστάθηκαν στην κρεβατοκάμαρα των γονέων μου. Το ζευγάρι στο διπλό κρεβάτι και οι συμπεθέρες στα στρωσίδια -χαμαί στο πάτωμα-  για να με προσέχουν τη νύχτα και αν πεθάνω να κάνουν τα χρειαζούμενα, για να μην τρομάξει η λεχώνα μάνα μου (την οποία είχαν αρχίσει να προετοιμάζουν, λέγοντάς της πως είναι νέα και θα κάνει άλλο μωρό).

Ένα βράδυ λίγο, πριν το ξημέρωμα, ο πατέρας τις τρόμαξε, καθώς ξύπνησε σκληρίζοντας «Μην το παίρνετε, αφήστε το παιδί. Μηηηηηη, όχιιιιιι».

Το είπε πολλές φορές, με αγωνία και άπλωνε τα χέρια προς τον λίκνο μου, δίχως να απαντά στις ερωτήσεις των τριών γυναικών. Μετά έπεσε αποκαμωμένος στο στρώμα και κοιμήθηκε ως το πρωί, ενώ οι γυναίκες ξαγρύπνησαν να φοβούνται, να απορούν και να προσεύχονται.

Την άλλη μέρα τους είπε πως τη νύχτα είχαν έρθει τρεις λευκοφορεμένοι με χιτώνες, άπλωσαν τα χέρια στην κούνια μου και τότε αυτός τους σταμάτησε, ουρλιάζοντας να μην με πάρουν.

Οι τρεις άντρες τον κοίταξαν χαμογελώντας γλυκά, με ευλόγησαν και έφυγαν.

Οι γυναίκες σταυροκοπήθηκαν και κάθε μια έλεγε την δική της εκδοχή για την ταυτότητα των νυχτερινών επισκεπτών, μέχρι που ο πατέρας είπε πως ήταν οι Άγιοι της εικόνας των Αναργύρων στην εκκλησιά της γειτονιάς μας.

Έτσι λύθηκε το ζήτημα.

 Ωστόσο, επειδή στο ναό μας εικονίζεται και ο επίσης ανάργυρος Παντελεήμων, η οικογένεια διχάστηκε για τον τρίτο των ανδρών. Ήταν αυτός ή κάποιος άγγελος που βρήκαν στον δρόμο τους οι Ανάργυροι και τον πήραν για παρέα;

Όταν μεγάλωσα –γιατί πήρα καλύτερα αμέσως, μεγάλωσα και έγινα και γιαγιά- σκεφτόμουν πως μπορεί να ήταν ο φύλακας άγγελός μου, που υποδέχθηκε τους Αγίους στο σπίτι μας.

Μετά που βαφτίσαμε τον εγγονό μου Παντελεήμονα-Ραφαήλ είπα μήπως ήταν ο Παντελεήμων αλλά είχε κοιμηθεί πλέον ο μπαμπάς μου και δεν είχα ποιόν να ρωτήσω για περισσότερες λεπτομέρειες…

Όποιος και να ήταν τον ευχαριστώ και Αυτόν και τους Άλλους που με ευλόγησαν με μιαν ευλογία που κρατάει χρόνια τώρα, δόξα τω Θεώ!

Άγιοι Ανάργυροι Κοσμάς και Δαμιανός

(Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου)

Τρεις είναι αι συζυγίαι των Αγίων Αναργύρων, Kοσμά και Δαμιανού. Kαι αι τρεις ωνομάζοντο με τα αυτά ονόματα. Ήγουν εκαλούντο Kοσμάς και Δαμιανός. Kαι όλοι την αυτήν ιατρικήν τέχνην εμεταχειρίζοντο. Kαι όλοι ομοίως Aνάργυροι εκαλούντο. 

Kαι η μεν πρώτη συζυγία του Kοσμά και Δαμιανού, ήτον υιοί Θεοδότης, μιάς ευλαβούς και χριστιανής γυναικός. Oίτινες εν ειρήνη εκοιμήθησαν, και ενταφιάσθησαν εις ένα τόπον καλούμενον Φερεμάν (1).

H δε δευτέρα συζυγία του Kοσμά και Δαμιανού, διέτριβον εις την Pώμην, έχοντες ένα διδάσκαλον κακόγνωμον και φθονερόν. O οποίος αναβιβάσας αυτούς με δόλον επάνω εις ένα βουνόν, τάχα διά να συμμαζώξουν βότανα, εκεί ο αλιτήριος εφόνευσεν αυτούς με τας πέτρας (2).

H δε τρίτη συζυγία του Kοσμά και Δαμιανού, των οποίων η μνήμη γίνεται (την 17ην Οκτωβρίου), ήτον από την Aραβίαν. Oύτοι λοιπόν μεταχειριζόμενοι την ιατρικήν, επήγαιναν εις κάθε πόλιν και χώραν, και ιάτρευαν χωρίς αργύρια τους ασθενείς. Kαι με την πρόφασιν αυτήν της ιατρικής, εκήρυττον εις τους απίστους την πίστιν του Xριστού.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

 
1. H πρώτη συζυγία αύτη των Aναργύρων, εορτάζεται χωριστά εις την πρώτην του Nοεμβρίου.

2. H δευτέρα αύτη συζυγία των Aναργύρων, εορτάζεται χωριστά εις την πρώτην του Iουλίου. Όθεν οι ζωγράφοι, όταν ιστορούν αυτούς, πρέπει να επιγράφουν εις τας εικόνας των, ποία συζυγία είναι, προς διάκρισιν. Πρέπει δε και να ιστορούν αυτούς διαφορετικούς κατά τον χαρακτήρα του προσώπου. Σημείωσαι δε, ότι ο εκ του Iερού Kοινοβίου Pωσσικού ελλογιμώτατος κυρ Bενέδικτος, συνέθετο κανόνα εις άπαντας τους Aγίους Aναργύρους.

Για τους εξ Ασίας Αναργύρους Κοσμά και Δαμιανό τους υιούς της Θεοδότης ο Αγιος Νικόδημος γράφει:

 

Η αγία Θεοδότη και οι άγιοι γιατροί γιοι της (από αυτό το σχετικό άρθρο). Κρατούν κουτάκια με φάρμακα, όπως όλοι οι άγιοι γιατροί.

«Oύτοι οι Άγιοι είχον το γένος από την γην της Aσίας, ήτοι της Aνατολής, υιοί όντες γονέων φιλαρέτων και ευσεβών, από τους οποίους η μήτηρ των ωνομάζετο Θεοδότη, ήτις αφ’ ου έμεινε χήρα από άνδρα, εμεταχειρίζετο πολιτείαν ενάρετον. Όθεν με το παράδειγμά της, εδίδαξε και τους υιούς της τούτους κάθε είδος τελείας αρετής. 
Oύτοι λοιπόν έμαθον μεν και κάθε άλλην επιστήμην, αφήσαντες δε τας άλλας, ηγάπησαν την ιατρικήν, και με αυτήν ιάτρευον κάθε νόσον, ήτοι κάθε ασθένειαν πολυχρόνιον, και κάθε μαλακίαν, ήτοι κάθε ασθένειαν ολιγοχρόνιον. Kαι όχι μόνον ανθρώπους εθεράπευον, αλλά και τα άλογα κτήνη. Aνάργυροι δε ωνομάσθησαν, διατί δεν επήραν ποτέ από τινα ασθενή αργύριον, διά μισθόν και πληρωμήν της ιατρείας των. Έτζι λοιπόν καλώς διαπεράσαντες την ζωήν τους, εν ειρήνη ετελειώθησαν. Tα δε τίμια αυτών λείψανα ενταφιάσθησαν εις ένα τόπον, ονομαζόμενον Φερεμάν.»

πηγή

θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία

 α´.
Ὅσοι τὸ χάλκεον χέρι
βαρὺ τοῦ φόβου αἰσθάνονται,
ζυγὸν δουλείας, ἂς ἔχωσι·
θέλει ἀρετὴν καὶ τόλμην
ἡ ἐλευθερία.       5

β´.
Αὐτὴ (καὶ ὁ μῦθος κρύπτει
νοῦν ἀληθείας) ἐπτέρωσε
τὸν Ἴκαρον· καὶ ἂν ἔπεσεν
ὁ πτερωθεὶς κ᾿ ἐπνίγη
θαλασσωμένος·       10

γ´.
Ἀφ᾿ ὑψηλὰ ὅμως ἔπεσε,
καὶ ἀπέθανεν ἐλεύθερος. -
Ἂν γένῃς σφάγιον ἄτιμον
ἑνὸς τυράννου, νόμιζε
φρικτὸν τὸν τάφον.       15

 

Ανρέας Κάλβος

 

Σχόλιο επί της επικαιρότητας: 

Από χθες το βράδυ ακούω εμβρόντητη τη νέα κατοχή της πατρίδας μας.

Επιτέλους μπορούμε να δούμε καθαρά τι είναι  και τι σημαίνει ο νέος παγκοσμιοποιημένος κόσμος... 

Δεν πρόκειται ούτε για τις παντοδύναμες αγορές, ούτε για την ελεύθερη διακίνηση των εμπορευμάτων σε όλο τον πλανήτη.... Η ουσία, ο πυρήνας, το κεντρικό ζήτημα - όπως θέλετε πείτε το- βρίσκεται στην αποθέωση του ατόμου. 

Ο παγκοσμιοποιημένος κόσμος έχει μία και μόνο προϋπόθεση... 

.....ο κόσμος να αποτελείται από  ά τ ο μ α.

Μεμονωμένα... περίκλειστα άτομα, τα οποία να έχουν χάσει κάθε δυνατότητα αναφοράς σε οτιδήποτε συλλογικό, σε μια συνείδηση που να τα υπερβαίνει στον τόπο και στο χρόνο. 

Όλη τους η δραστηριότητα και η ανησυχία να εξαντλείται μέσα στα όρια της διαιώνισης της αταραξίας τους και της  ευζωίας τους, αυτά είναι τα νέα ιερά.... να μην μπορούν να δουν τίποτα πέρα από τη μύτη τους. 

Είναι τα σκυφτά και αναίσθητα άτομα.... σ' αυτά τα άτομα όλα, μα όλα μετριούνται μόνο -αδιανόητο να υπάρχει κάτι άλλο- με την δική τους, την ατομική ταλαιπωρία... με την δική τους, την ατομική "αξιοπρέπεια".

Εξάλλου γι' αυτό ψηφίζουν κυβερνήσεις.... Για να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο. Για να μην ενοχλούνται, παρά μόνο μια φορά στα 4 χρόνια.... ή ίσως και καθόλου.

Έτσι τα έθνη αδειάζουν από λαούς,  οι κυβερνήσεις γίνονται "κενά πουκάμισα"... ανδρείκελα. και τσαρλατάνοι της εξουσίας.... έρμαια στα συμφέροντα των "οίκων" και των μίντια, αιχμάλωτες των οικονομικών εγκληματιών.

Έτσι οι λαοί μπορούν να διαλυθούν, να αλλωθούν... για τα λίγα ψίχουλα της ευτυχίας που αναλογούν στον καθένα. 

Όλα τα υπόλοιπα μπορούν να γίνονται φούμαρα... κουβέντες του αέρα για τα μικρά παιδιά, για τα μπαλκόνια και για τις επετείους.....

Έτσι, δεν αισχύνεται ο βουλευτής του ελληνικού λαού Αδωνις Γεωργιάδης να τσιρίζει επειδή δύο μέρες τώρα, ο τζίρος του - λέει-  από την πώληση των βιβλίων του έχει μειωθεί στο 1/20 και από εκεί που τζίραρε 2.000 ευρώ την ημέρα.... τώρα τζιράρει 100. Οποία αναταραχή, οποία απειλή για την .... θεά επιχειρηματικότητα.

Αυτό θεωρείται μέγιστο επιχείρημα .... Και είναι. Είναι το μόνο τους επιχείρημα.

Εξάλλου γιατί εξελέγη; Κι αυτός και οι άλλοι όλοι; Για να προωθήσουν τα ατομικά συμφέροντα των ατόμων...

Έτσι, δεν αισχύνονται όλοι αυτοί να ωρύονται και να συνδέουν και να εξισώνουν την "αξιοπρέπεια" με τα 60 ευρώ. Τόσο αποτιμάται...  Όποιος μπορεί να δώσει κάτι παραπάνω, σ' αυτήν την δημοπρασία της αξιοπρέπειας ας την αγοράσει... είναι δική του.

Όποιος μπορεί να μας υποσχεθεί και να μας εγγυηθεί το "δικαίωμα" στην αναισθησία ενός ύπνου... ας αγοράσει την ζωή μας.... είναι δική του.

Έτσι χάθηκε η χώρα μας. 

Έτσι χάσαμε -ή μάλλον ποτέ δεν βρήκαμε- από την απελευθέρωση του γένους, την δική μας ταυτότητα. 

Γιατί για να έχει ένας λαός ταυτότητα... πρέπει να πασχίσει ... θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία....

Βρισκόμαστε στα όρια της νεωτερικότητας.... ένας καινούργιος κόσμος ανατέλλει και όλα θα οριστούν αλλιώς.  Ίσως όχι από εμάς...

οι μόνοι που -ίσως -καταλάβουν θα ναι τα παιδιά, πλούσια απ' την κληρονομιά μας πρώτη φορά, τα παιδιά σκληρά στη μνήμη, σκληρά σε μας, θα διαβάσουν ίσως έγκαιρα τ' αδέξια μηνύματα των προτελευταίων ναυαγών διορθώνοντας τα λάθη, σβήνοντας τα ψέματα  (απόσπ. Κατάσταση Πολιορκίας, Ρένα Χατζηδάκη)

πηγή

ΧΩΡΙΣ ΑΤΜ...

Συγχαρητήρια στην Ελληνική επιχείρηση Σκλαβενίτης Α.Ε..που πλήρωσε μετρητοίς όλους τους υπαλλήλους της.

Συγχαρητήρια στην Ελληνική επιχείρηση Σκλαβενίτης Α.Ε, η οποία μόλις πριν λίγες ώρες πλήρωσε μετρητοίς όλους τους υπαλλήλους και τα στελέχη για τον μήνα που μόλις έκλεισε . . .

κοιμήθηκε ο Φράνκο Κορλιανό

 

Παρ' ότι δήλωνε βέρος Ιταλός, έγινε γνωστός από το θρυλικό γκρεκάτικο τραγούδι "Άντρα μου πάει". Ο Φράνκο Κορλιανό, ποιητής, ζωγράφος και μουσικός, από τις πιο χαρακτηριστικές ελληνόφωνες φωνές της Κάτω Ιταλίας, πέθανε σε ηλικία 67 χρονών.

Γεννήθηκε στην Καλημέρα το 1948. Στον σιδηροδρομικό σταθμό του Λέτσε όπου εργαζόταν έβλεπε καθημερινά τους μετανάστες του τόπου του να αναχωρούν για τις χώρες της βόρειας Ευρώπης "με τις χάρτινες αποσκευές τους φορτωμένες με πόνο και ελπίδα". Ήταν 24 χρονών όταν έγραψε το "Άντρα μου πάει" και ο ίδιος έχει περιγράψει τη σκηνή που τον ενέπνευσε σε συνέντευξή του στον "Φιλελεύθερο" της Κύπρου. "Μια μέρα έζησα μια πραγματικά σπαρακτική σκηνή: ένας ηλικιωμένος μετανάστης ανέβηκε στο τρένο, κοίταξε έξω από το παράθυρο και η ηλικιωμένη γυναίκα του, του παίρνει τα χέρια και του λέει με τρεμάμενη φωνή «Άνοιξε τα μάτια» (πρόσεξε)... 'Εάν τα ανοίξω, δεν φεύγω πια' είπε με δακρυσμένα μάτια, ενώ το τρένο άρχιζε την πορεία του. Από αυτό το επεισόδιο γεννήθηκε το τραγούδι μου".

Ερμηνευμένο για πρώτη φορά από τη Φραντσέσκα Λίτσι για το ντοκιμαντέρ Πολεμόντα του Δημήτρη Μαυρίκιου, το 1975, το τραγούδι έσπασε το φράγμα του σιδηροδρομικού σταθμού του Λέτσε και τραγουδήθηκε από τη Μαρία Φαραντούρη, τη Δήμητρα Γαλάνη, τη Χαρούλα Αλεξίου, τη Λένια Καλλή κ.ά.

Ο ίδιος, παράλληλα, αν και δήλωνε 100% Ιταλός, άλλο τόσο δήλωνε υπερήφανος για την γκρίκα ταυτότητά του. Είχε μάλιστα δημιουργήσει ένα "Γκρίκο - ιταλικό" λεξικό.

Τη θλίψη της για τον θάνατο του Φράνκο Κορλιανό εξέφρασε η Μαρία Φαραντούρη, που τον γνώρισε από τον Δημήτρη Μαυρίκιο και συμπεριέλαβε το "Άντρα μου πάει" στα Τραγούδια διαμαρτυρίας από όλο τον κόσμο το 1979 και έκτοτε το τραγουδάει πάντα στις συναυλίες της. "Σπουδαίο πολιτικό τραγούδι. Ένα αριστούργημα" το χαρακτηρίζει, ενώ για τον δημιουργό του ανέφερε ότι ήταν "Ένας ευαίσθητος, γλυκύτατος άνθρωπος. Και πόσο Έλληνας!".

Παράλληλα, οι "Encardia" θα δώσουν συναυλία στη μνήμη του τον επόμενο μήνα, στο χωριό Καλημέρα, όπου θα ψάλλουν επιμνημόσυνη δέηση στα ελληνικά.

Πηγή: εφ. Αυγή, 29.06.15

Εμείς διαλέξαμε την εκτέλεση των Encardia, του μουσικού σχήματος που ζωντανεύει με υπέροχες εκτελέσεις την όμορφη μουσική της Κάτω Ιταλίας.

Στίχοι :
Τέλω να μπισκεφτώ να μη πενσέφσω
να κλάφσω τσαι να γελάσω τέλω
αρτεβράι.
Μα μάλι’ αράτζια έβο
ε’ να κανταλίσω στο φέγγο ε’ να
φωνάσω ο άντρα μου πάει.
άντρα μου πάει Άντρα μου πάει.
Τσ’ ε οι αντρώποι στε
μας πάνε στε ταράσσουνε ντ’ άρτει
καλοί ους τωρούμε του σ’ ένα χρόνου.
’Ετο ε ζωή μα ε του, ε ζωή
Κριστέ μου;Μα πα τσαι στη
Γκερμάνια κλαίοντα μα πόνο.
Κλαίοντα μα πόνο Κλαίοντα μα πόνο.
Τάτα γιατί εν να πάει, πέ μα γιατί;
Γιατί έτο έν’ ναι ζωή μαρά παιδία
ο τεκούντη πολεμά τσ’ ιδρώνει
Να λιπαριάσει ου σινιούρου μου τη φατία.
Μου τη φατία Μου τη φατία.
Στέκω τη μπάντα τσαι στέκω εντώ σόνο.
Στέω πουμμα σαν τσαι στε,
πένσεω στο τρένο.
Πένσεω στο σκοτεινό και στη μινιέρα
που πολεμώντα ετσεί πεθαίνει ο γένο.
Πεθαίνει ο γένο Πεθαίνει ο γένο.

Κλάμα, έργο του Φράνκο Κορλιανό

Μετάφραση
Θέλω να μεθύσω για να μη σκέφτομαι
να κλάψω και να γελάσω θέλω τούτο το βράδυ
με πολλή οργή να τραγουδήσω
στο φεγγάρι να φωνάξω: ο άντρας μου πάει
ο άντρας μου πάει, ο άντρας μου πάει
Οι άντρες μας πάνε, φεύγουν
αν πάνε όλα καλά, θα ιδωθούμε σ” ένα χρόνο
Αυτή είναι η ζωή μας, Χριστέ μου
πάνε στη Γερμανία με κλάμα και πόνο
με κλάμα και πόνο, με κλάμα και πόνο
Μπαμπά γιατί πρέπει να πας; Πες μου γιατί;
Γιατί έτσι είναι η ζωή, καημένα παιδάκια
ο φτωχός δουλεύει και ιδρώνει
για να παχύνει τα αφεντικά με τη δουλειά του
με τη δουλειά του, με τη δουλειά του
Ακούω την μπάντα, ακούω τη μουσική
είμαι εδώ μαζί σας μα σκέφτομαι και το τρένο
σκέφτομαι το σκοτεινό ορυχείο
όπου δουλεύοντας εκεί πεθαίνει ο κόσμος
πεθαίνει ο κόσμος, πεθαίνει ο κόσμος

 πηγή

Το πρόβλημα τους είναι ότι στην τρελή αυτή χώρα οι κάτοικοι της προτιμούν να αυτοκτονήσουν, αντί να τους οδηγήσουν αυτοί οι ίδιοι στην όμορφη πολύχρωμη τους κρεμάλα.

 

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Ουδέποτε στην σύγχρονη ελληνική ιστορία δεν είχαμε τόσες πολλές εν ψυχρώ παρεμβάσεις ξένων παραγόντων σε μια δημοκρατική διαδικασία μέσα στην χωρά μας, οι οποίοι όμως υποστηρίζουν ότι δεν… πρέπει να παρέμβει κανένας γιατί οι Έλληνες… έχουν το δικαίωμα να αποφασίσουν μόνοι τους!!!

Ουδέποτε στην σύγχρονη πολιτική ιστορία μας δεν είχαμε τόσες πολλές άμεσες απειλές ξένων παραγόντων ότι θα μας κατασπαράξουν, υποστηρίζοντας ότι θα μας… σώσουν ότι και να γίνει και ότι θα μας βοηθήσουν με το να μας… βουλιάξουν πιο γρήγορα στον πάτο της μνημονιακής τους «σωτηρίας»!!!

Ουδέποτε δεν ξευτιλίστηκαν σε τέτοιο βαθμό όλες οι νόμιμες διαδικασίες της Ευρωπαϊκής, (σοϊμπλικής πια), Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της ομοφωνίας των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Ουδέποτε η Ευρώπη δεν είχε το σημερινό χαλί καθώς έχει μετατραπεί, όπως το τονίζουν οι περισσότεροι διεθνώς γνωστοί οικονομολόγοι, σε ένα τοκογλυφικό παραμάγαζο που όλα υπολογίζονται με αριθμούς και νούμερα.

Ποτέ άλλοτε στην σύγχρονη ελληνική ιστορία το ελληνικό πολιτικό σύστημα στο μεγαλύτερο του μέρος δεν είχε προδώσει σε τέτοια έκταση τους πολίτες αυτής της χώρας, έχοντας λεηλατήσει την ελληνική οικονομία, έχοντας στείλει χιλιάδες στην αυτοκτονία και έχοντας προβληθεί σαν… ο μεγάλος «σωτήρας» της Ελλάδας.

Η αλήθεια είναι ότι ήμασταν πάντα μια χώρα περιορισμένης ανεξαρτησίας, αλλά τώρα καλούμαστε και επίσημα πλέον, χάριν της «σωτηρίας» μας, να γίνουμε μια χώρα μπανανιακής αποικιοκρατίας.

Εκείνο που θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε είναι ότι όλοι αυτοί οι ευρωπαϊκοί λιμοκοντόροι που στην ουσία είναι θλιβερά ανδρείκελα μιας αδίστακτης παρασκηνιακής ελίτ, μισούν με μανία κάθε τι το ελληνορθόδοξο, μισούν κάθε τι που έχει σχέση με την ελληνική νοοτροπία, μισούν την καταπληκτική ελληνική περίπτωση πως επέζησε αυτή η χώρα δια μέσω των αιώνων με τόσες συμφορές, μισούν την όποια ελληνική αντίδραση σε κάθε ευρωπαϊκή διαστροφή, στην όποια αντίδραση στον αρρωστημένο προοδευτισμό τους. Όσοι έχουν ζήσει στην Ευρώπη θα καταλάβουν καλυτέρα τι εννοώ.

Το πρόβλημα τους ήταν και είναι πως μπορεί αυτή η χώρα να υπάρχει ακόμα, χωρίς να έχει το κεφάλι στα σκέλια, χωρίς να υπακούει σαν το πειθήνιο σκυλάκι στις αιμοβόρες διαθέσεις τους, χωρίς να θεοποιεί και να λατρεύει όλες τις ανώμαλες ορέξεις τους.

Το πρόβλημα τους είναι ότι στην τρελή αυτή χώρα οι κάτοικοι της προτιμούν να αυτοκτονήσουν, αντί να τους οδηγήσουν αυτοί οι ίδιοι στην όμορφη πολύχρωμη τους κρεμάλα.

Το πρόβλημα τους είναι ότι ζηλεύουν αυτή την χώρα που τις περισσότερες μέρες του χρόνου έχει λιακάδα, ενώ εκείνοι πνίγονται από τις σκοτεινές αναθυμιάσεις του πολιτισμού τους.

Το πρόβλημα τους είναι ότι η Ελλάδα του 2015 έσπασε με απροσδόκητο τρόπο το ευρωπαϊκό τους μονοπώλιο και αυτό είναι που τους εξοργίζει, τους έχει μανιάσει όσο τίποτα.

Δεν είναι το πρόβλημα τους τα χρήματα που θα πρέπει να μας δώσουν σύμφωνα με τις συμφωνίες που έχουν υπογράψει. Το μεγάλος τους πρόβλημα, η μεγάλη τους αγωνία, είναι ότι αν επιτύχει αυτή η ελληνική περίπτωση τότε θα έρθει και το δικό τους τέλος και η απελευθέρωση των λαών της Ευρώπης.

Από τους μίζερους, χαραμοφάηδες, τιποτένιους, απατεώνες, κλεφτές και αισχρούς Έλληνες, κρέμεται σήμερα όλη η… παγκόσμια κοινότητα, όλο το… παγκόσμιο οικονομικό σύστημα!

Στο χέρι μας είναι τι θα αποφασίσουμε την ερχόμενη Κυριακή.

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr