Τι γίνεται με την Ικαρία;

Της Κύρας Αδάμ από την ιστοσελίδα liberal.gr 

Απρόβλεπτες συνέπειες τείνει να πάρει για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις -αλλά όχι μόνον- μια φαινομενικώς απρόσεκτη και γι’ αυτό εξόχως επικίνδυνη διεθνής αγγελία (ΝΟΤΑΜ) της ΥΠΑ, για την περιοχή της Ικαρίας, που προκάλεσε -μέχρι στιγμής- την αμφισβήτηση της ελληνικότητας της νήσου, ως πρώτη αντίδραση της Τουρκίας, με την παράλληλη εκκωφαντική υποβάθμιση του θέματος από την Αθήνα.

Έτσι, στις 18 Ιανουαρίου 2016 η ΥΠΑ εξέδωσε μια ΝΟΤΑΜ, την Α0113/16, αρκετά διαφορετική από τις συνήθεις, με την οποία δήλωνε ότι «Στρατιωτικές δραστηριότητες χωρίς πυρά θα γίνουν εντός της ανώτερης ελληνικής περιοχής πληροφοριών (HELLAS UIR) σε ύψη από 26000 έως 29000 πόδια από τις 25 Ιανουαρίου έως 11 Φεβρουαρίου 2016. Τα αεροσκάφη θα πετάνε VFR/VMC (πτήση με κανόνες εξ όψεως/με καθαρές μετεωρολογικές συνθήκες».

Η δεύτερη περιοχή της ΝΟΤΑΜ βρίσκεται ανατολικά του 25ου μεσημβρινού, στην περιοχή της Ικαρίας, όπως φαίνεται στον χάρτη. Η αγγελία αυτή δεν είναι συνηθισμένη, διότι δεν προσδιορίζει με λεπτομέρειες όπως προβλέπει ο ICAO, ποιες είναι αυτές οι «στρατιωτικές δραστηριότητες» (π.χ. άσκηση, εκπαιδευτική ή επιχειρησιακή πτήση και ποιας εθνικότητας αεροσκάφη παίρνουν μέρος κλπ.) ενώ εκτελείται σε περιοχή UIR, δηλαδή σε ύψη ανώτερα από αυτά του FIR Αθηνών.

Η τουρκική επιθετική στρατηγική

Την επομένη ακριβώς ημέρα η Τουρκία αντέδρασε στην ελληνική ΝΟΤΑΜ, θεωρώντας και πάλι ότι τα ελληνικά νησιά του Αν. Αιγαίου είναι δοβλέτι της, με την τουρκική αγγελία Α0253/19 Ιανουαρίου 2016, με την οποία δηλώνει διεθνώς τα ακόλουθα: «Η ελληνική ΝΟΤΑΜ Α0113/16 σχετικά με την AHIKERYA συνιστά παραβίαση της Συνθήκης της Λωζάννης από την Ελλάδα, που προβλέπει αποστρατιωτικοποίηση των νήσων του Αν. Αιγαίου. Έτσι η AHIKERYA δεν πρέπει να περιλαμβάνεται σε κανένα σενάριο/σχέδιο οποιασδήποτε στρατιωτικής εκπαίδευσης, άσκησης ή δραστηριότητας».

Και αυτή η τουρκική ΝΟΤΑΜ συνιστά εχθρική και επιθετική ενέργεια κατά της Ελλάδας, διότι η Τουρκία και όχι η Ελλάδα παραβιάζει και στην πράξη καταργεί την Συνθήκη της Λωζάννης, προκειμένου να αμφισβητήσει την ελληνικότητα των νήσων του Αν Αιγαίου, δεδομένου ότι η Συνθήκη της Λωζάννης προβλέπει για τα νησιά Mytilene, Chios,Samos και NICARIA τα ακόλουθα:

– όχι ναυτική βάση και στρατιωτικοποίηση των νήσων.

– απαγορεύεται στα ελληνικά στρατιωτικά αεροσκάφη να πετούν πάνω από τις ακτές της Ανατολίας και στα τουρκικά στρατιωτικά αεροσκάφη απαγορεύεται να πετούν πάνω από τα νησιά αυτά.

– οι ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις στα νησιά αυτά θα περιορίζονται στο φυσιολογικό σώμα στρατού.

Η Άγκυρα με την στρατηγική της τουρκικής ΝΟΤΑΜ αμφισβητεί την ελληνικότητα της Ικαρίας και των νήσων του Αν Αιγαίου, διότι όπως η Συνθήκη της Λωζάννης, καμία Συνθήκη και καμία Σύμβαση παγκοσμίως δεν απαγορεύει στα στρατιωτικά αεροσκάφη μιας χώρας να πετάνε πάνω από την κυριαρχία των νήσων της, είτε αυτά είναι αποστρατιωτικοποιημένα είτε όχι. Βεβαίως, οι Συνθήκες και οι Διεθνείς Συμβάσεις απαγορεύουν στα στρατιωτικά αεροσκάφη μιας χώρας να πετούν πάνω από την κυριαρχία, άλλης, ξένης χώρας.

Έτσι, με το να απαιτεί η Άγκυρα την απαγόρευση των στρατιωτικών ελληνικών ή άλλης εθνικότητας αεροσκαφών (μετά από διπλωματική άδεια της ελληνικής κυβέρνησης) πάνω από την Ικαρία, για άσκηση ή εκπαίδευση, στην ουσία και στην πράξη δηλώνει και υποστηρίζει ότι η Ικαρία δεν είναι ελληνική, αλλά ξένο κράτος… Επιπροσθέτως, στην τουρκική ΝΟΤΑΜ αναγράφεται το τουρκικό όνομα της Ικαρίας (ΑΗΙΚΕΡΥΑ), παραβιάζοντας για μια ακόμα φορά τη Συνθήκη της Λωζάννης.

Η ελλιπής ελληνική απάντηση

Η αναμενόμενη ελληνική απάντηση ήρθε δια χειρός υπουργείου Εξωτερικών και πήρε δια της ΥΠΑ την μορφή της ΝΟΤΑΜ Α0119/19 Ιανουαρίου, με εμφανή την πρόθεση το όλο θέμα να… πεταχτεί ως μπάλα στην εξέδρα και η παραβατική προκλητικότητα της Τουρκίας να πέσει στα μαλακά.

Έτσι η ελληνική ΝΟΤΑΜ αναφέρει: «Η τουρκική ΝΟΤΑΜ είναι άκυρη διότι αναφέρεται στο FIR Αθηνών, όπου η μόνη αρμόδια αρχή για έκδοση ΝΟΤΑΜ,  σύμφωνα με τον ICAO είναι η ΥΠΑ». Μολονότι η τουρκική ΝΟΤΑΜ στοχεύει στην ελληνικότητα της Ικαρίας και συνολικώς των νησιών του Αν. Αιγαίου, η ΥΠΑ αναφέρεται λανθασμένα (;) και άσχετα στο FIR Αθηνών, ενώ η δραστηριότητα στην Ικαρία αφορά αποκλειστικώς και μόνον στο HELLAS UIR.

Έτσι με τη διατύπωση αυτή,  η ελληνική πλευρά θεωρεί την τουρκική ΝΟΤΑΜ άκυρη μόνον μέσα στο FIR Αθηνών, (το οποίο εκτείνεται μέχρι του ύψους των 24500 ποδών), με αποτέλεσμα η τουρκική ΝΟΤΑΜ να είναι έγκυρη και σε ισχύ στην περιοχή HELLAS UIR, (που εκτείνεται από το ύψος των 24500ποδών και άνω), μέσα στην οποία εκτελείται η ασαφής «στρατιωτική δραστηριότητα». Με άλλα λόγια, η ΥΠΑ, δια χειρός ΥΠΕΞ, χαρακτηρίζει την τουρκική ΝΟΤΑΜ άκυρη μόνον για το FIR Αθηνών, με αποτέλεσμα η τουρκική ΝΟΤΑΜ και οι τουρκικές θέσεις γα την Ικαρία να παραμένουν σε ισχύ, διότι αφορούν μόνον στην περιοχή HELLAS UIR.

Στην απαντητική ελληνική ΝΟΤΑΜ αναφέρεται ακόμα ότι: «…Οι ισχυρισμοί που περιέχονται στην τουρκική ΝΟΤΑΜ είναι εσφαλμένοι, παραπλανητικοί και στερούνται νομικής βάσης. Σ’ αυτό το πλαίσιο θα συνεχίσουμε τις στρατιωτικές ασκήσεις σε αυτή την περιοχή σύμφωνα με την διεθνή νομοθεσία».

Είναι άξιο περιέργειας, γιατί η ελληνική απαντητική ΝΟΤΑΜ -δια χειρός ΥΠΕΞ- δεν απαντά ευθέως και κατηγορηματικώς στην σκόπιμη κακομεταχείριση της Συνθήκης της Λωζάννης και μάλιστα επιλέγει να μην την αναφέρει καν. Έτσι, ενώ η Άγκυρα αναφέρεται διεθνώς σε «παραβίαση» της Συνθήκης της Λωζάννης περί αποστρατιωτικοποίησης της Ικαρίας, η κυβέρνηση με τη ΝΟΤΑΜ της ΥΠΑ απαντά μετριοπαθώς «σε παραπλανητικούς και εσφαλμένους τουρκικούς ισχυρισμούς», αποφεύγοντας να κατονομάσει και την Ικαρία και την Συνθήκη της Λωζάννης, που αποτελεί και το ισχυρό στοιχείο διασφάλισης της ελληνική πλευράς.

Η εξαφάνιση

Όσο για τους… δυστυχείς αεροναυτιλόμενους, ακόμα ψάχνουν να εντοπίσουν σε ποιο πράγμα αναφέρεται αυτή η δεύτερη ελληνική ΝΟΤΑΜ:

Η ΥΠΑ με τη ΝΟΤΑΜ Α0119, δηλώνει διεθνώς ότι «η μόνη έγκυρη και σε ισχύ για το FIR Αθηνών είναι η ελληνική ΝΟΤΑΜ Α0113/16». Ωστόσο, η ελληνική ΝΟΤΑΜ Α0113 στην οποία παραπέμπει η ΥΠΑ τους αεροναυτιλόμενους προκειμένου για την ασφάλεια τους να μην προσεγγίζουν τις περιοχές της άσκησης, όχι μόνον δεν είναι σε ισχύ, αλλά η ΥΠΑ… την έχει εξαφανίσει και μάλιστα χωρίς προειδοποίηση, με αποτέλεσμα το FIR Αθηνών-HELLAS UIR να καθίσταται επισφαλές σε διεθνές επίπεδο.

Έτσι, με αυτήν την πρωτότυπη βλακώδη ενέργεια της απόσυρσης της αρχικής ελληνικής ΝΟΤΑΜ, ουδείς γνωρίζει ποιες είναι οι επικίνδυνες περιοχές της άσκησης για να τις αποφύγει.

Είναι μάλλον προφανές ότι η Άγκυρα επιχειρεί πλέον να εφαρμόσει έναν ασφυκτικό οικονομικό θαλάσσιο και αεροπορικό αποκλεισμό του Αν. Αιγαίου και δεν χάνει ευκαιρία να τον εκδηλώσει.

Στον αντίποδα, η ελληνική πλευρά συσσωρεύει λάθη και προχειρότητες. Η ΥΠΑ, η οποία το τελευταίο διάστημα τείνει να εξελιχθεί σε… εκτελεστικό βραχίονα του ΥΠΕΞ, διακρίνεται για προχειρότητα και επιπολαιότητα στην εφαρμογή των αρμοδιοτήτων της για εναέρια κυκλοφορία, ασφάλεια αεροσκαφών και επιβατών, καθώς και στον τομέα έρευνας και διάσωσης που έχει εκχωρήσει ο ICAO για το FIR Αθηνών.

Παράλληλα η κυβέρνηση δείχνει να μην έχει καταλήξει σε σαφή και συνεχή πολιτική για την αντιμετώπιση της τουρκικής στάσης.

Το μείγμα είναι εκρηκτικό και δεν συγκρατεί τα τουρκικά προγεφυρώματα σε βάρος της Ελλάδας.

πηγή 

ΕΠΑΙΝΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΗΣ

 Άρθρο του  Francesco Lamendola 

 Μετάφραση – σχόλια:  Ιωάννης  Αυξεντίου

Ζούμε σε μία ανεκτική και ηδονιστική κοινωνία, σχετικιστική και πλουραλιστική, που έκανε σημαία της τον αγώνα ενάντια στην προκατάληψη. Εάν ερωτηθούν εκατό, χίλια πρόσωπα τι πιστεύουν για την προκατάληψη, μετά βίας θα βρεθούν 1-2 που δεν θα παπαγαλίσουν το ποίημα της πολιτικής ορθότητας: ότι η προκατάληψη είναι ο πρώτος εχθρός, το αίσχος που πρέπει να καταργηθεί, το όνειδος που πρέπει να εξαλειφθεί από τα μυαλά μας και από τις καρδιές μας, και, φυσικά από όλη την κοινωνία. Μόνον τότε, μόνον όταν θα την έχουμε αναγνωρίσει, απομονώσει και καταστρέψει, μόνον όταν θα την έχουμε διαγράψει από εμάς έστω και ως ανάμνηση, μόνον τότε θα μπορούμε  να οικοδομήσουμε μία σωστή ζωή, μόνον τότε οι κοινωνίες μας θα μπορούν να είναι πολιτισμένες και προοδευτικές.

Κρίμα που, χωρίς την προκατάληψη, οποιαδήποτε σκέψη γίνεται αδύνατη: είναι η προκατάληψη που μας δίνει τις συντεταγμένες για την εκκίνηση οποιουδήποτε συλλογισμού, για οποιαδήποτε περιπέτεια του πραγματικού. Ακόμη και αν  δεν την θέλουμε, θα την βρούμε σε εμάς υπό την μορφή γενετικής κληρονομιάς και ως αποτέλεσμα της εκπαίδευσης, του περιβάλλοντος, της ιστορίας. Η προκατάληψη μας προσφέρει την βασική  νοητική και γνωστική δομή : κανείς από εμάς δε είναι μία  tabula rasa, κανείς από εμάς ξεκινά από το μηδέν όταν τίθεται εμπρός από τον κόσμο και πρέπει να σχηματίσει κρίσεις, να πάρει αποφάσεις, να κάνει επιλογές.

Η προκατάληψη δεν είναι, ή δεν είναι αναγκαστικά, ένας παραμορφωτικός φακός που αλλοιώνει την αντίληψή μας για την πραγματικότητα και μας εμποδίζει να κατανοήσουμε ορθά τα γεγονότα : αυτή είναι η αναγκαία θεμελιώδης δομή, αν και προσωρινή(αφού υπόκειται σε συνεχή αναθεώρηση)για την ελεύθερη και υπεύθυνη άσκηση της κριτικής σκέψης.

Εξάλλου, ιστορικά, η προκατάληψη πολεμήθηκε από τον Διαφωτισμό και από τα διανοητικά κινήματα που σχετίζονταν με αυτόν. Πρακτικά, η δαιμονοποιησή της είναι μία  εφεύρεση του 17ου αιώνα, του ''αιώνα των Φώτων'', που αντιλαμβάνεται την Λογική με έναν άκαμπτο τρόπο, δηλαδή εντελώς ανεξάρτητη από τις ψυχολογικές, συναισθηματικές και κοινωνικές δομές, που δεν συνιστούν ένα εμπόδιο γι’αυτήν, αλλά την αναγκαία  ολοκλήρωση  της.

Ένας από τους λίγους σύγχρονους φιλοσόφους που επισήμαναν την θετική λειτουργία της προκατάληψης, υπήρξε ο Hans Georg Gadamer ο οποίος άσκησε κριτική στην έννοια της ''μεθόδου'' και έδειξε την ανεπάρκεια της για να θεμελιώσει τις επιστήμες του πνεύματος. Δεν αρκεί η ''μέθοδος'', χρειάζονται ''προ-κατανοήσειςις'' ή ''προ-κρίσεις'' σε οποιαδήποτε γνωστική πράξη: η ερμηνευτική γίνεται έτσι όχι η θεωρία της ''μεθόδου'', αλλά, κατά μία έννοια, η κριτική στην ''μέθοδο'' και η αναγκαιότητα της κατασκευής ενός δικτύου πρόσκαιρων ερμηνευτικών γραμμών, που επιτρέπουν τουλάχιστον τις αρχικές φάσεις της γνώσης, όταν επιχειρούμε σε ένα ανεξερεύνητο έδαφος και δεν διαθέτουμε  τις  συντεταγμένες.

 Είναι ακριβώς εκείνο που έλεγε ο Πλάτωνας, όταν υποστήριζε ότι, κατά την απόκτηση της γνώσης, γνωρίζουμε ήδη  κάτι από πριν, διαφορετικά δεν θα ξέραμε τι, πως και που να ψάξουμε • αλλά βέβαια δεν γνωρίζουμε τα πάντα, διαφορετικά δεν θα υπήρχε η αναγκαιότητα της έρευνας. Φυσικά  η ''προ-κρίση'' δεν είναι επαρκής, και, προπάντων, δεν μπορεί, και δεν πρέπει, να αποτελεί την τελική κρίση: αυτή είναι μόνον το αρχικό εργαλείο, το οποίο πρέπει να τεθεί σε επαλήθευση, να διορθωθεί ή να μεταβληθεί, διότι η λειτουργία του δεν είναι εκείνη του κλεισίματος της γνωστικής διαδρομής, αλλά του ανοίγματος και της διευκόλυνσης της.   

«Το σημείο κλειδί της θεωρίας του Gadamer, υποστηρίζει ότι ο ερμηνευτής προσεγγίζει το ερμηνευόμενο μόνον διαμέσου μίας σειράς ''προ-κατανοήσεων'', ''προ-κρίσεων'' που, στο σύνολό τους, συνιστούν προκαταρκτικές υποθέσεις αποκωδικοποίησης του ίδιου του ερμηνευομένου. Μακριά από το να είναι μία tabula rasa το μυαλό του ερμηνευτή, είναι λοιπόν κατοικημένο από μία σειρά προσδοκιών ή εννοιολογικών σχημάτων , δηλαδή από μία πλειάδα πρόσκαιρων ερμηνευτικών γραμμών. Αυτή  η κυκλική κατάσταση, για την οποία αυτό που πρέπει να κατανοηθεί έχει ήδη εν μέρει κατανοηθεί, αποτελεί τον λεγόμενο ''ερμηνευτικό κύκλο'', που ο Heidegger, κατά τον Gadamer, είχε το προσόν να μην υποβαθμίσει σε έναν φαύλο κύκλο, θεωρώντας τον όχι μόνον ως κάτι το ανεξάλειπτο, αλλά ως μία θετική κατάσταση της γνωστικής  πράξης, δηλαδή ως τον μοναδικό τρόπο για να υπάρξει πρόσβαση στο ερμηνευόμενο. »

Hans Georg Gadamer

Η θεωρία του ερμηνευτικού κύκλου συνοδεύεται στον Gadamer, σε μία από τις πιο χαρακτηριστικές θεωρίες της σκέψης του, δηλαδή στην αποκατάσταση των προκαταλήψεων, της «αυθεντίας-Αρχής» και της Παράδοσης. Ο Gadamer αποσαφηνίζει ότι οι προκαταλήψεις δεν είναι κάτι αναγκαστικά αρνητικό(σύμφωνα με το Διαφωτιστικό σχήμα που επηρέασε όλη την σύγχρονη κουλτούρα, υπό την μορφή μιας προκατάληψης ενάντια στην προκατάληψη): Μία ανάλυση της ιστορίας των εννοιών αποδεικνύει ότι μόνον στον διαφωτισμό η έννοια της προκατάληψης αποκτά την αρνητική χροιά με την οποία συνήθως συνδέεται. Οι προκαταλήψεις είναι αναπόσπαστο μέρος της πραγματικότητας μας ως κοινωνικά και ιστορικά όντα (εφόσον πολύ πριν  φθάσουμε σε μία αυτοκατανόηση διαμέσου ενός σαφούς στοχασμού, εμείς κατανοούμε τον εαυτό μας σύμφωνα με σχήματα που αντανακλώνται μέσα στην οικογένεια, στην κοινωνία, στο κράτος) σε σημείο που μία υποθετική εξάλειψη τους, θα συνέπιπτε, στην πραγματικότητα, με την ακύρωση της συγκεκριμενικότητας τού εγώ μας.

Σχόλια του Μεταφραστή: 

Για να γίνει κατανοητή η πρακτική διάσταση όλων αυτών των αναλύσεων, σκεφθείτε τα εξής: 

Α) Που θα οδηγείτο η κοινωνία μας, εάν δεν υπήρχαν προκαταλήψεις έναντι κάποιων ιδιαίτερων φυλετικών μειονοτήτων, οπότε δεν θα λαμβάναμε  κανένα  είδος προστασίας έναντι αυτών; Ποια θα ήταν η κατάληξη των ηθών, εάν δεν υπήρχε η προκατάληψη έναντι κάποιων σεξουαλικών συμπεριφορών; κλπ

Β) Η προκατάληψη λειτουργεί και ως ασπίδα προστασίας του μέσου ανθρώπου,  αυτού  δηλαδή  που  δεν έχει την υψηλή παιδεία για να μπορεί να αμυνθεί εναντίον της εισαγωγής  «καινών δαιμονίων» .

Γ) Όμως ο ''προοδευτικός''  αγώνας ενάντια των προκαταλήψεων στοχεύει σε κάτι ακόμη πιο βαθύ, δηλαδή σε αυτό που αναφέρθηκε στο τέλος του άρθρου : την ακύρωση της συγκεκριμενικότητας τού εγώ. Η σταδιακή, αλλά συνεχής αποσυγκεκριμενοποίση του εγώ οδηγεί, αφενός, σε μία διαταραγμένη ψυχολογικά προσωπικότητα και αφετέρου, στην διάλυση των προσωπικών ταυτοτήτων(αφού καταργεί κάθε διαχωριστική γραμμή) μέσα σε μία απροσδιόριστη μάζα-ολότητα : ο αγώνας ενάντια στην προκατάληψη είναι ο αγώνας του γνωστικισμού  ενάντια στην κοσμική τάξη, ενάντια στο ξεχωριστό – αρχετυπικά δομημένο - Πρόσωπο.

πηγή 

ΤΟ LOBBY ΤΩΝ GAY

Άρθρο του Roberto Gallo

Μετάφραση Ιωάννης Αυξεντίου

Μία επιστημονική μελέτη που δημοσιεύτηκε πριν ένα χρόνο και αμέσως έκανε τον γύρο των διεθνών εφημερίδων, υποστήριξε ότι για να γίνει δεχτός ο γάμος των ομοφυλόφιλων θα έφθανε μία συζήτηση με έναν ομοφυλόφιλο ακτιβιστή, του οποίου η εμπειρία θα ήταν σε θέση να επηρεάσει θετικά την δημόσια γνώμη. Η βασική θέση της μελέτης είναι ότι οι αντιρρήσεις στα αιτήματα των LGBT (Lesbian-Gay-Bisexual-Transgender) είναι ιδεολογικές και ενστικτώδεις, και άρα εύκολα μπορεί να αλλάξουν.

Οι εφημερίδες την ανέδειξαν ως την πιο μεγάλη μελέτη υπέρ των ομοφυλοφίλων, και πράγματι οι ερευνητές  το παρουσίασαν με την γνωστή ρητορική. Ωστόσο, μερικούς μήνες μετά την δημοσίευση της στο περιοδικό ''Science'', ένας από τους δύο συγγραφείς, ο Donald Green, απέσυρε το άρθρο  καταγγέλλοντας τον άλλον συγγραφέα, τον Michael LaCour,  ότι παραποίησε τα στοιχεία: «Είμαι βαθιά αμήχανος εξαιτίας αυτής της κατάστασης και ζητώ συγγνώμη από τους εκδότες και τους αναγνώστες του ''Science''», δήλωσε. Ο LaCour τώρα κινδυνεύει να διωχθεί για επιστημονική απάτη.

Δεν είναι κάτι καινούργιο, το 1994, μια έρευνα στο περιοδικό ''Divorce & Remarriage'' ανέλυσε τα δεδομένα της βιβλιογραφίας πάνω στον ομοφυλοφιλικό γονεϊκό ρόλο και τα αποτελέσματα του στην ανατροφή των παιδιών. Οι ερευνητές κατέληξαν: «Κάθε μελέτη αξιολογήθηκε σύμφωνα με τα στάνταρ που δέχεται η επιστημονική έρευνα, το πιο εντυπωσιακό εύρημα ήταν ότι όλες οι μελέτες στερούνταν εξωτερικής εγκυρότητας και ούτε μία μελέτη αντιπροσώπευε τον πληθυσμό των ομοφυλόφιλων γονέων. Μόνον τρείς μελέτες ικανοποιούσαν τα ελάχιστα στάνταρ εξωτερικής εγκυρότητας, ενώ οι υπόλοιπες έντεκα παρουσίασαν θανάσιμες απειλές στην εσωτερική εγκυρότητα. Το συμπέρασμα λοιπόν πως δεν υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές στα παιδιά που ανατράφηκαν από μητέρες λεσβίες σε σύγκριση με αυτά που μεγάλωσαν από ετερόφυλες μητέρες, δεν είναι επομένως στηριγμένο από την επιστημονική έρευνα». Επίσης πρόσθεσαν:«ένας άλλος αμοιβαίος περιορισμός πολλών εκ των μελετών υπήρξε εκείνος που εντοπίστηκε από τον Rees (1979), δηλαδή, η πολιτική και νομική επιθυμία “να παρουσιαστεί στον κόσμο μία ευτυχισμένη και καλά ισορροπημένη λεσβιακή οικογένεια”» (σ.116).

Τι γράφει ο επιστήμων; Να το επαναλάβουμε; «η πολιτική και νομική επιθυμία…»  Ουδέν σχόλιο!

Για να μην μιλήσουμε για το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος των μελετών υπέρ του γονεϊκού ρόλου των ομοφυλοφίλων, πραγματοποιήθηκαν από την κύρια ερευνήτρια της American Psychological Association, Charlotte Patterson, ακτιβίστρια LGBT, ήδη καταδικασμένη από ένα δικαστήριο της Φλόριντας για παραποίηση δεδομένων: «Η αμεροληψία της Dr.Patterson», αποφάνθηκε το Δικαστήριο, «έχει έρθει σε αμφισβήτηση όταν πριν από την δίκη, αρνήθηκε να παραδώσει στους δικηγόρους της τα αντίγραφα  των  έγγραφων που χρησιμοποίησε  στις  μελέτες. Το δικαστήριο διέταξε να το κάνει, αλλά εκείνη αρνήθηκε μονομερώς, παρά τις συνεχείς προσπάθειες από τους δικηγόρους της για να επιτευχθεί αυτό. Και οι δύο πλευρές συμφώνησαν ότι η συμπεριφορά της dr. Patterson αποτελεί σαφή παραβίαση της τάξης του Δικαστηρίου. Η dr.Patterson πιστοποίησε την λεσβιακή κατάσταση της και η κατηγορούμενη υποστήριξε ότι η έρευνά της ήταν μάλλον ελαττωματική επειδή χρησιμοποίησε τους φίλους της ως υποκείμενα για την έρευνά της.» (JUNE AMER, Petitioner, v. Floyd P. Johnson, District Administrator, District X, Florida Department of Health and Rehabilitative Services, Respondent, 17th Judicial Circuit in and for Broward County, Case No. 92-14370 (11). July 27, 1997). ).

Το 2012 ο Loren Marks του  Louisiana State University ανέλυσε τις 59 μελέτες που ανέφερε η American Psychological Association (APA), σύμφωνα με τις οποίες τα παιδιά γονιών γκέι ή λεσβιών δεν θα ήταν σε μειονεκτική θέση σε σύγκριση με εκείνα των ετεροφυλόφιλων ζευγαριών, και απεκάλυψε την ασυνέπεια τους από επιστημονική άποψη: λείπει η ομοιογενής δειγματοληψία, υπάρχει απουσία των ομάδων και των χαρακτηριστικών ελέγχου, τα δεδομένα είναι συχνά αντιφατικά, το πεδίο εφαρμογής είναι περιορισμένο, και επίσης  ανίχνευσε έλλειψη μακροπρόθεσμων δεδομένων  και  στατιστικής ισχύoς.

Το 2008 μία άλλη peer-review μελέτη απεκάλυψε ότι στο μεγαλύτερο μέρος της επιστημονικής βιβλιογραφίας υπέρ της μη ύπαρξης διαφορών μεταξύ των παιδιών που ανατράφηκαν από γονείς ομοφυλόφιλους και ετερόφυλους, «απαλείφθηκαν τα πιθανά αρνητικά αποτελέσματα και επίσης προέκυψαν πολλοί αρνητικοί παράγοντες από την περαιτέρω ανάλυση των δεδομένων. »

 Τέλος  το 2001,  μία μελέτη του University of  Southern California  βρήκε ότι δεκάδες μελέτες πάνω σε παιδιά που μεγάλωσαν με γονείς γκέι, παραποιήθηκαν για πολιτικούς λόγους, με τρόπο ώστε να μην τραβήξουν την οργή των ομοφυλόφιλων ακτιβιστών ή να ενθαρρύνουν την αντι-γκέι ρητορική. Οι υπεύθυνοι της έρευνας, οι καθηγητές  Stacey και Biblarz, πράγματι, δήλωσαν ότι πολλοί μελετητές ανησυχούν ότι εάν προβληθούν οι διαφορές μεταξύ των δύο προαναφερθέντων κατηγοριών παιδιών, αυτό θα αποτελούσε μία προσβολή προς τους συλλόγους  LGBT, επιτρέποντας στους αντιπάλους της γκέι ανατροφής των παιδιών να χρησιμοποιούν τα  επιστημονικά δεδομένα για να υποστηρίξουν  τις  θέσεις τους.

Πολλοί  μιλούν για LGBT  λόμπι: παρατηρώντας  όλα  αυτά οδηγούμαστε στην σκέψη ότι όχι μόνον υπάρχει, αλλά ότι τώρα πλέον ασκεί πιέσεις σε κάθε σημαντικό τομέα της κοινωνίας. Συμπεριλαμβανομένης  και της  επιστημονικής  κοινότητας.

ΣΧΟΛΙΑ:

1. Κατ’ αρχή, πρέπει να επισημάνουμε την μέγιστη πνευματική διαστροφή που υπάρχει σε αυτή τη διαδικασία: κάνουν έρευνες για να διαπιστώσουν εάν υπάρχουν αρνητικές  ή όχι  επιπτώσεις στα παιδιά που ανατράφηκαν από γκέι γονείς, παραβλέποντας το κύριο ζήτημα: την αποδοχή ότι ένα ζευγάρι γονέων θα μπορούσε να αποτελείται από δύο άτομα του ίδιου φύλου! Δηλαδή εάν, υποθετικά , οι έρευνες έδειχναν ότι δεν δημιουργούνται αρνητικές επιπτώσεις στα παιδιά, τότε δεν θα υπήρχε κανένα οντολογικό πρόβλημα! (κατάντια του σημερινού επιστημονικού πνεύματος)

2. Όταν βλέπετε επιστήμονες να παραποιούν στοιχεία, να γνωρίζετε ότι ένα από τα ακόλουθα τρία πράγματα μπορεί να συμβαίνει:

Α) Χρηματοδοτήσεις….

Β) Διαταγές ''άνωθεν''…

 Γ) Προσωπικό  κόμπλεξ.

3. Το δυτικό σύστημα επιθυμεί την ύπαρξη ενός λόμπι γκέι για να μην φαίνεται ότι το ίδιο (το σύστημα) προωθεί την ομοφυλοφιλική ατζέντα. Στην Ρωσία όπου το σύστημα δεν θέλει την ομοφυλοφιλία, υπάρχουν νόμοι που απαγορεύουν κάθε μορφή ομοφυλοφιλικής προπαγάνδας. (πχ.  σαν αυτή που κάνουν ελληνικά σήριαλ)

4. Και λίγη ιστορία: ποιός ήταν ο πρώτος υπερασπιστής και προπαγανδιστής των ''ομοφυλοφιλικών δικαιωμάτων''; Εδώ 

πηγή 

Να μην δίνετε μαχαίρι σε παιδί, λέει η παροιμία· εγώ θα έλεγα, μην δίνετε πλούτο.

Πλούταρχος

Ενά μουσείο-ζωντανό εργαστήριο

Καλλιτέχνες, τεχνίτες και αρχαιολόγοι ενώνουν τις δυνάμεις τους σε μία ξεχωριστή έκθεση του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης

Πώς σμιλευόταν ένα κυκλαδικό ειδώλιο; Ποια ήταν η τεχνική διακόσμησης ενός αρχαίου αγγείου; Τι εργαλεία χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι χρυσοχόοι για να φτιάξουν κοσμήματα; Στις ερωτήσεις αυτές έρχεται να δώσει απάντηση η νέα πρωτότυπη έκθεση του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης με τίτλο, «Μέσα στα εργαστήρια των αρχαίων… μαζί δημιουργούμε», που θα πραγματοποιηθεί από τις 11 έως τις 29 Φεβρουαρίου.



Για είκοσι ημέρες, καλλιτέχνες και τεχνίτες, σε συνεργασία με αρχαιολόγους, θα παρουσιάζουν ζωντανά τον τρόπο δουλειάς των αρχαίων γλυπτών, αγγειοπλαστών, αγγειογράφων, χρυσοχόων και χαλκουργών. Χρησιμοποιώντας παραδοσιακά εργαλεία (σμίλες, αμόνια, κεραμικούς τροχούς κλπ), οι καλλιτέχνες θα μετατρέψουν το μουσείο σε ζωντανό εργαστήριο, όπου θα παράγουν αντικείμενα παρόμοια με τα αρχαία εκθέματα που θα παρουσιάζονται στον ίδιο χώρο. Οι επισκέπτες μάλιστα θα μπορούν να παρακολουθούν τους καλλιτέχνες εν δράσει αλλά και να συζητούν μαζί τους.



Η έκθεση, που απευθύνεται τόσο σε ενήλικες όσο και σε παιδιά, διαρθρώνεται σε τρεις ενότητες: Μεταλλοτεχνία, Μαρμαροτεχνία και Κεραμική. Τα ονόματα των εργαστηρίων δόθηκαν από μυθικά πρόσωπα και θεούς τεχνίτες.

Στην πρώτη ενότητα, της Μεταλλοτεχνίας, θα παρουσιάζονται αρχαία μετάλλινα αντικείμενα καθώς και επεξηγηματικά σχέδια με πληροφορίες για τους αρχαίους τεχνίτες, τα εργαστήρια και τις διάφορες τεχνικές κατασκευής. Στον ίδιο χώρο θα φιλοξενείται το «Το εργαστήριο του Ηφαίστου», το «ζωντανό εργαστήριο» με τις εγκαταστάσεις και τα εργαλεία των τεχνιτών (αμόνια, σφυριά, καλέμια, αντίγραφα αντικειμένων κ.ά).




Η δεύτερη ενότητα, της Κεραμικής, θα φιλοξενεί αρχαία αγγεία και πήλινα ειδώλια μαζί με το «Το εργαστήριο της Αθηνάς», το «ζωντανό εργαστήριο» με τον κεραμικό τροχό, τον πηλό, τα ημιτελή αγγεία, τα εργαλεία του αγγειογράφου κ.ά. Στην τρίτη ενότητα, της Μαρμαροτεχνίας, θα παρουσιάζονται κυκλαδικά ειδώλια και κλασικά μαρμάρινα γλυπτά αλλά και το «Το εργαστήριο του Δαιδάλου», το «ζωντανό εργαστήριο» με τους πάγκους των γλυπτών, τα εργαλεία, τα προπλάσματα και τα ημιτελή μαρμάρινα έργα.

Η έκθεση θα είναι επισκέψιμη τις ώρες λειτουργίας του μουσείου. Τα ζωντανά εργαστήρια θα λειτουργούν τις παρακάτω ημέρες και ώρες ενώ οι επισκέπτες θα μπορούν να προσέρχονται οποιαδήποτε στιγμή το επιθυμούν:



Μαρμαροτεχνία «Το εργαστήριο του Δαιδάλου»

11-12 Φεβρουαρίου: 15.00-20.00

13-15 Φεβρουαρίου: 12.00-17.00
Συμμετέχουν: Επαμεινώνδας Βενιέρης, Πραξιτέλης Τζανουλίνος, Γιάννης Παπαδάτος

Κεραμική «Το εργαστήριο της Αθηνάς»
18-19 Φεβρουαρίου: 15.00-20.00

20-22 Φεβρουαρίου: 12.00-17.00
Συμμετέχουν: Θωμάς Κοτσιγιάννης, Νίκος Μπαμιατζόγλου, Νίκος Παπαδημητρίου

Μεταλλοτεχνία «Το εργαστήριο του Ηφαίστου»

25-26 Φεβρουαρίου: 15.00-20.00
27-29 Φεβρουαρίου: 12.00-17.00

Συμμετέχουν: Άκης Γκούμας, Δημήτρης Αλεξάνδρου, Νίκος Παπαδημητρίου



Επιμέλεια έκθεσης: Νίκος Παπαδημητρίου
Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, Νεοφύτου Δούκα 4
Ημέρες και ώρες λειτουργίας της έκθεσης:
Δευτέρα, Τετάρτη, Παρασκευή, Σάββατο: 10.00-17.00
Πέμπτη: 10.00-20.00
Κυριακή: 11.00-17.00
Τρίτη κλειστά
πηγή

Ο εξαίσιος Άθωνας

Κοψίδης Ράλλης, Ο εξαίσιος Άθωνας. Αθήνα 1964

Πηγή Αγιορειτική Βιβλιοθήκη: http://athoslibrary.blogspot.gr

Η Ρωσία προειδοποιεί: Ετοιμάζονται για το… «τρελοκομείο»!!

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Σαφή προειδοποίηση απεύθυνε ο εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Άμυνας, στρατηγός Igor Konashenkov, ότι η Τουρκία συγκεντρώνει στρατεύματα στην μεθόριο με την Συρία και προετοιμάζεται για χερσαία εισβολή στο συριακό έδαφος.
Σύμφωνα με τις δημοσιογραφικές πληροφορίες, ο εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Άμυνας ανέφερε ότι συγκεντρώνονται πληροφορίες από ρωσικά αεροπλάνα για μεγάλες κινήσεις του τουρκικού στρατού στη περιοχή των συνόρων με την Συρία, σε μια μεγάλη προετοιμασία για χερσαία εισβολή.
Ο Ρώσος στρατηγός τόνισε ότι η Ρωσία έχει ήδη παρουσιάσει στη διεθνή κοινότητα βίντεο που αποδεικνύουν ότι η Τουρκία βοηθά με οπλικά συστήματα τους ισλαμιστές αντάρτες και παράλληλα στέλνει δικούς της ενόπλους να πολεμήσουν κατά του συριακού καθεστώτος και κατά των Ρώσων τη περιοχής.
Το κεντρικό στρατηγείο στήριξης των ισλαμιστών σύμφωνα με τον Igor Konashenkov, είναι η περιοχή πέριξ της τουρκικής πόλης του Reyhanlı, από όπου κατευθύνονται όλες οι κινήσεις των ισλαμιστών μέσα στο συριακό έδαφος ενώ υπάρχει ευθεία γραμμή επικοινωνίας από τις δυο πλευρές των συνόρων.
Οι Ρώσοι έχουν συγκεντρώσει φωτογραφικό υλικό από τις τουρκικές προετοιμασίες που βρίσκονται όπως αναφέρεται στο τελικό στάδιο, ενώ ρωσικά αεροπλάνα έχουν καταγράψει τις κινήσεις του τουρκικού στρατού κοντά στα συριακά σύνορα. Μάλιστα όπως τονίζεται, η τουρκική πλευρά επιδιώκει να προκαλέσει κάποια προβοκάτσια που θα αιτιολογήσει την στρατιωτική εισβολή στο συριακό έδαφος.
Αντιλαμβάνεται κανείς ότι η Άγκυρα άρχισε να παίζει με την φωτιά, καθώς οι Ρώσοι δείχνουν πως είναι αποφασισμένοι να αντιμετωπίσουν άμεσα κάθε απόπειρα τουρκικής εισβολής στην Συρία με όλες τις συνέπειες από μια τέτοια εξέλιξη.
Τα γεγονότα τρέχουν και σίγουρα θα έχουμε πολλά να πούμε στο πολύ εγγύς μέλλον.
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος