Είναι τελείως αδύνατο η θάλασσα να μένει επί πολύ χρονικό διάστημα ίδια. Διότι αυτή που τώρα είναι ομαλή, ακύμαντη και ακίνητη ύστερα από λίγο θα τη δεις ανώμαλη και ορμητική εξαιτίας βίαιων ανέμων. Αλλά και αυτήν που είναι άγρια και αναβράζει από τη θαλασσοταραχή, γρήγορα θα τη δεις να τη σκεπάζει και να τη στρώνει βαθιά γαλήνη. Έτσι ακριβώς και οι καταστάσεις της ζωής μας μεταβάλλονται εύκολα και προς το ήρεμο και προς το άγριο. Γι’ αυτό χρειάζεται να υπάρχει μέσα μας καλός κυβερνήτης, ώστε και στις γαλήνιες και ήρεμες περιστάσεις της ζωής και όταν όλα τα θέματα της ζωής του κυλούν ήρεμα και κανονικά, να περιμένει τις μεταβολές προς τα δυσάρεστα και δύσκολα και να μην επαναπαύεται με τα ήρεμα παρόντα σαν να είναι αιώνια και αθάνατα. Αλλά και στην πιο θλιβερή κατάσταση της ζωής του να μην απελπίζεται ούτε να κυριεύεται από πολύ μεγάλη λύπη και βυθιστεί τελικά στο πέλαγος της απελπισίας… Αυτός λοιπόν είναι ο συνετός και έξυπνος καπετάνιος και κυβερνήτης του εαυτού του, αυτός ο οποίος ούτε υπερηφανεύεται και καυχάται στις ευχάριστες περιστάσεις, ούτε καταπίπτει και μελαγχολεί στις ώρες των συμφορών και δοκιμασιών. - Μέγας Βασίλειος

Ο Άγ. Κοσμάς ο Αιτωλός πολέμησε τά κατεστημένα τής υλικής δύναμης, χωρίς χρήμα, χωρίς στρατό, χωρίς ξένες προστάτιδες δυνάμεις. Τά κατανίκησε όλα μέ τόν σταυρό, ένα ράσο, ένα σκαμνί κι ένα ραβδί.

CHALK Σε ένα σχολείο στην Ινδία, ένα μικρό αγόρι παίρνει μερικές κιμωλίες....

 

Σε ένα σχολείο στην Ινδία, ένα μικρό αγόρι παίρνει μερικές κιμωλίες,....
βγαίνει στο προαύλιο και αρχίζει να ζωγραφίζει κάτι στο δάπεδο μπροστά στα έκπληκτα μάτια του δασκάλου και των συμμαθητών του.
Η έκπληξη του δασκάλου μεγαλώνει όταν πλησιάζοντας ανακαλύπτει τι είναι αυτό που ζωγράφισε ο μικρός μαθητής..
Η ταινία μικρού μήκους με τίτλο «CHALK», έχει δημιουργηθεί στην Ινδία και βασίζεται σε ένα πραγματικό περιστατικό που συνέβη στο Ιράκ κατά τη διάρκεια του πολέμου.

Ο ΕΘΝΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ Α΄ ΜΕΡΟΣ

Η πιο γλυκιά τέχνη: Καλλιτέχνης δημιουργεί εντυπωσιακούς πίνακες χρησιμοποιώντας παγωτό αντί για μπογιά [εικόνες]

Ο Οτμάν Τόμα είναι σίγουρα ένας καλλιτέχνης που βλέπει τη ζωγραφική με άλλο μάτι, πολύ πιο... γλυκό. Ο ζωγράφος από τη Βαγδάτη αποφάσισε να αντικαταστήσει τις μπογιές του με λιωμένο παγωτό και το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό.
Βέβαια, ορισμένοι παραμένουν δύσπιστοι για το κατά πόσο χρησιμοποιεί μόνο παγωτό, ωστόσο, ο ίδιος δηλώνει ότι οι πίνακές του είναι 100% παγωτό και πως τέχνη μπορεί κάποιος να κάνει με οποιαδήποτε υλικά.

πηγή

Γιατί αγαπάμε το ελεύθερο κάμπινγκ (και ας είναι παράνομο)

Μπορεί να είναι... παράνομο, έχει όμως μεγάλη γοητεία και ομορφιές για αυτούς που το έχουν ζήσει. Η επαφή με τη φύση, η πρώτη βουτιά το πρωί όταν καίει ο ήλιος, τα μαγευτικά χρώματα του απογεύματος, τα αυτοσχέδια μαγειρέματα και οι παρέες που σχηματίζονται αυθόρμητα γύρω από τη φωτιά, είναι μερικοί μόνο από τους λόγους που πολλοί άνθρωποι αγαπάνε και προτιμούν αυτό το είδος διακοπών.
Πέρα από τη μαγευτική εμπειρία που προσφέρει, την αίσθηση ελευθερίας και την "ταλαιπωρία" που μας θυμίζει πολλές φορές ότι τελικά δεν έχουμε τόσα πράγματα ανάγκη και μπορούμε να ζήσουμε χωρίς τον καταναλωτικό παροξυσμό που μας πιάνει στην πόλη, υπάρχει και ένα ακόμα σημαντικό επιχείρημα, το οποίο αυτή την περίοδο ευσταθεί ακόμα περισσότερο.
Μπορεί να φαντάζει... άχαρο και να μην περιγράφει την ομορφιά αυτής της επιλογής, ωστόσο το ελεύθερο κάμπινγκ είναι ένα από τα λίγα πράγματα που παραμένουν δωρεάν. Στην Ελλάδα της εποχής αυτής, με εκατομμύρια νέους άνεργους και ανθρώπους που δεν έχουν την πολυτέλεια να κάνουν ούτε πέντε μέρες διακοπές λόγω οικονομικών δυσκολιών, είναι σχεδόν παράλογο να διώκεται η ελεύθερη κατασκήνωση.

"Για την προστασία του περιβάλλοντος» είναι η επίσημη αιτιολογία. Και όμως στις περισσότερες παραλίες που αποτελούν καταφύγιο των ελεύθερων κατασκηνωτών, υπάρχουν αυστηροί κανόνες (άτυποι που όμως τηρούνται) για την προστασία της φυσικής ομορφιάς του τοπίου. Η κάθε παρέα έχει τις δικές της σακούλες για τα σκουπίδια, τα δικά της μπουκαλάκια για τα αποτσίγαρα, ενώ γίνονται συστάσεις σε αυτούς που δεν τηρούν τους κανόνες καθαριότητας. Από την άλλη πλευρά, σε αρκετές οργανωμένες παραλίες είναι συνηθισμένο φαινόμενο τα σκουπίδια και τα αποτσίγαρα να βρίσκονται παντού και να δημιουργούν μία κατάσταση σχεδόν ανυπόφορη. Επομένως, αυτό το επιχείρημα περί "προστασίας του περιβάλλοντος" δεν ευσταθεί απόλυτα. Και ακόμα πόσο "φιλικές" είναι προς το περιβάλλον και την ομορφιά του κάθε τοπίου, οι δεκάδες ξαπλώστρες και ομπρέλες, oι καφετέριες που βρίσκονται ακόμα και πάνω στην αμμουδιά και όλη η κακογουστιά που συνήθως τις συνοδεύει; Σε ένα πλαίσιο διάλυσης της ομορφιάς των ακτών μας, οι ελεύθεροι κατασκηνωτές που συγκεντρώνονται συνήθως σε συγκεκριμένες παραλίες, είναι μάλλον το λιγότερο κακό.
Ένας ακόμα λόγος που οι τοπικές κοινωνίες θεωρούν ανεπιθύμητη την ελεύθερη κατασκήνωση, είναι η αποδυνάμωση των τοπικών επιχειρήσεων (ξενοδοχείων, οργανωμένων κάμπινγκ και μαγαζιών). Και αυτό το επιχείρημα όμως έχει αρκετές τρύπες εάν το σκεφτεί κανένας πιο προσεκτικά. Οι τιμές δυστυχώς δεν έχουν πέσει όσο θα έπρεπε σύμφωνα με την εποχή, επομένως οι περισσότεροι απλώς δεν θα επισκέπτονταν ποτέ ένα νησί ή μία άλλη περιοχή της Ελλάδας εάν έπρεπε να πληρώσουν υποχρεωτικά γύρω στα 20- 50 ευρώ την ημέρα για τη διαμονή τους. Επιπλέον, είναι λάθος ότι δεν ενισχύεται η τοπική οικονομία. Τρόφιμα, είδη υγειεινής, ποτά, είδη κάμπινγκ και πολλά ακόμα προϊόντα, είναι αυτά που έχουν ανάγκη σε καθημερινή βάση οι κατασκηνωτές και σχεδόν πάντα τα αγοράζουν από τις τοπικές επιχειρήσεις.
Παρ' όλα αυτά το ελεύθερο κάμπινγκ παραμένει παράνομο και σχεδόν κάθε χρόνο καταγράφονται περιστατικά εισβολής της αστυνομίας στον χώρο μιας ελεύθερης κατασκήνωσης (τέτοια περιστατικά σημειώθηκαν φέτος στο Αγκίστρι και στη Σαμοθράκη). Βάσει του νόμου 2160/1993 απαγορεύεται η «εγκατάσταση σκηνών ή στάθμευση τροχόσπιτων σε αρχαιολογικούς χώρους, αιγιαλούς, παραλίες, παρυφές δημόσιων δασών, και εν γένει κοινόχρηστους χώρους». Ο ίδιος νόμος προβλέπει αυτόφωρο, τρεις μήνες εξαγοράσιμη ποινή φυλάκισης ή/και χρηματική ποινή, καθώς και 150 ευρώ για το πρόστιμο που εισπράττει επιτόπου ο δήμος ή η κοινότητα.

Και μία ιστορία που δείχνει πως τα πράγματα ακολουθούν καμιά φορά τη λογική του παραλόγου. Σε μία ταβέρνα νησιού που αποτελεί κάθε χρόνο θέλγητρο για εκατοντάδες ελεύθερους κατασκηνωτές, έτυχε να ακούσουμε μία συζήτηση ανάμεσα σε δημοτικούς συμβούλους που γνώριζαν πως σύντομα θα εμφανιστεί η αστυνομία για να κόψει πρόστιμα. Και προσπαθώντας να μαζέψουν έναν από τους πιο "απείθαρχους" δικούς τους που είχε στήσει τη σκηνή του σε μία παραδεισένια καβάντζα στην παραλία του είπαν: "Τις επόμενες μέρες θα έρθει η αστυνομία. Κοίτα να σοβαρευτείς και να ξεστήσεις μην σε πιάσουν και εσένα και γίνουμε ρεζίλι των σκυλιών"....

πηγή 

Ψάχνουν τωρα για πυρήνες ισλαμιστών στην Κρητη. Ποιοι; Αυτοι που όταν βεβηλωνόταν η συναγωγή στα Χανιά, έψαχναν νεφελιμ;

 

 

Οταν βεβηλωνόταν απο ισλαμιστές η συναγωγή στα Χανιά, οι δράστες ηταν “Βρετανοί”. Σαν αυτους τους “βρετανους” που αποκεφαλίζουν δημοσιογράφους. Όταν βεβηλωνοντουσαν εκκλησίες απο τους ισλαμιστές, δεν ασχολήθηκε κανένας. Όταν οι ισλαμιστές έσφαζαν 200,000 αθώους σε Συρια, Ιρακ και Λιβυη, παλι δεν ασχολήθηκε κανένας. Τωρα που εσφαξαν εναν δημοσιογράφο αμερικανό (οι 72 Συριοι δεν ειναι άνθρωποι προφανώς), θυμήθηκαν τους ισλαμιστικούς πυρήνες στην Κρητη.
Α, αλήθεια, εκείνοι οι ισλαμιστές που είχε κουβαλησει ο Παπανδρεου με τον Ραγκούση στη νομική, που μετα την “δικαίωση” τους συνελάμβαναν για βιασμούς και ληστείες, μετράνε;

 

πηγή