Η ένωση των ΟΤΕ και Cosmote από τους Γερμανούς

Του Δημήτρη Μπούσμουρα από το Άρδην 

Μια διαφήμιση κυριαρχεί παντού τις τελευταίες ημέρες. Ο ΟΤΕ και η COSMOTE ενώνουν τις δυνάμεις τους. Στο ραδιόφωνο «στο κόκκινο», ο διευθυντής του σταθμού, Κώστας Αρβανίτης, το μεταδίδει επαναλαμβανόμενα ως είδηση του χορηγού της εκπομπής.
Η απόφαση αυτή είναι σύμφωνη με τις τάσεις της αγοράς σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο, δήλωσε ο διευθύνων σύμβουλος του OTE – COSMOTE. Η ενοποίηση βέβαια έχει γίνει στην πράξη εδώ και πέντε χρόνια, όταν ο ΟΤΕ αγόρασε το 100% των μετοχών της COSMOTE και την απέσυρε από το χρηματιστήριο. Και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες εταιρείες σταθερής τηλεφωνίας ενοποιούνται με εταιρείες κινητής τηλεφωνίας, καθώς η τεχνολογία κινείται προς ενοποιημένα επικοινωνιακά μέσα. Εδώ αυτό γίνεται από μια εταιρεία που βρίσκεται πλέον σε γερμανικά χέρια. Οι Έλληνες δαπάνησαν κόπο και χρήμα για να στήσουν τις τηλεπικοινωνίες τους. Τα χιλιόμετρα που σκάφτηκαν για να περάσουν τα καλώδια, οι χιλιάδες κολόνες που στήθηκαν σε κάθε βουνό, οι υποδομές που πλήρωνε επί δεκαετίες ο ελληνικός λαός με τις ακριβές τιμές στις τηλεφωνικές μονάδες (1), σε τηλεφωνικά κέντρα, περίπτερα ή σπίτια βρίσκονται σήμερα σε χέρια των Γερμανών. Αυτό όμως είναι αναμενόμενο, καθώς οι Γερμανοί κατάφερναν πάντα να έχουν τα τηλέφωνα υπό την εποπτεία τους και να βγάζουν κέρδη.
Οι Έλληνες πολιτικοί φρόντιζαν να κάνουν, με το αζημίωτο, υπό μορφή δώρων ή χρημάτων σε πρόσωπα και κόμματα, παραχωρήσεις στη Ζίμενς. Παράλληλα, μέχρι πριν τριάντα χρόνια, πούλαγαν ρουσφέτι για την τοποθέτηση τηλεφώνου. Πριν το 1990 περίμενε κανείς μήνες για να συνδέσουν τηλέφωνο στο σπίτι του. Και πιο πριν, για να πάρει ένα κατάστημα στην επαρχία τηλέφωνο για το κοινό θα έπρεπε να έχει πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων (2) και να έχει μεσολαβήσει κάποιος βουλευτής. Αυτό έπαψε το 1981 λόγω της πολιτικής αλλαγής, με το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, αλλά και λόγω των μεγάλων επενδύσεων που έγιναν τότε προς τα αυτόματα συστήματα και στη συνέχεια στα ψηφιακά. Το ίδιο κόμμα όμως στην συνέχεια, επί Σημίτη, οδήγησε σε μια κατευθυνόμενη ιδιωτικοποίηση τον ΟΤΕ για να περάσει τελικά ο απόλυτος έλεγχος της τηλεφωνίας στα χέρια των Γερμανών.
Τα προσχήματα της αποφυγής μονοπωλίων αίρονται στις μέρες μας. Η νεοφιλελεύθερη λογική της απαγόρευσης του 1992 στον ΟΤΕ να μπει στην κινητή τηλεφωνία, για λόγους αποφυγής μονοπωλιακών καταστάσεων, αποτελεί παρελθόν. Σήμερα, για λόγους «τεχνολογικής εξέλιξης», γίνεται η ένωση σε μία εταιρεία. Αύριο μάλλον θα υπάρχει ίσως μια ενιαία εταιρεία στην Κεντρική, Ανατολική Ευρώπη και Βαλκάνια σύμφωνα με τους σχεδιασμούς της Ντόιτσε Τέλεκομ. Ήδη οι θυγατρικές του ΟΤΕ σε Αλβανία και Ρουμανία μετονομάζονται σε Τέλεκομ Αλμπάνια και Τέλεκομ Ρομάνια.

Η ιστορία του ΟΤΕ υπό τον γερμανικό έλεγχο 

Η ιστορία του ΟΤΕ, ως ΟΤΕ, ξεκινά το 1949. Η ιστορία, όμως, του τηλεφώνου στη χώρα μας, ξεκινά το1892. Τον Αύγουστο του 1892 η κυβέρνηση του Χ. Τρικούπη ψηφίζει νόμο «περί τηλεφωνικής συγκοινωνίας», ο οποίος κατοχυρώνει το κρατικό μονοπώλιο. Το 1895 δημιουργείται η υπηρεσία των ΤΤΤ (3), η οποία υπάγεται αρχικά στο υπουργείο Εσωτερικών. Στις αρχές του 20ού αιώνα υπήρχαν λιγότεροι από 400 συνδρομητές, ενώ το 1920 υπήρχαν σε όλη τη χώρα 5.267 χειροκίνητα τηλέφωνα.
Το δίκτυο στήνεται στη συνέχεια με τη συμμετοχή ή καλύτερα τον έλεγχο της Ζίμενς. Το 1926 η αστική τηλεφωνία εκχωρήθηκε, με σύμβαση παραχώρησης, στη New Antwerp Telephone & Electrical Works, η οποία εξαγοράστηκε το 1930 από τη Siemens & Halske. H Ζίμενς απέκτησε έτσι το δικαίωμα της ανάπτυξης και εκμετάλλευσης της τηλεφωνίας στις αστικές περιοχές και ιδρύει το 1931 την Ανώνυμη Ελληνική Τηλεφωνική Εταιρεία (ΑΕΤΕ). Εκπρόσωπός της στην Ελλάδα ήταν ο Ιωάννης Βουλπιώτης (4).
Στην αγγλική Eastern Telegraph παραχωρήθηκε η ασύρματη και ενσύρματη τηλεγραφία. Στην κρατική διεύθυνση ΤΤΤ απέμεινε η χειροκίνητη υπεραστική και διεθνής τηλεφωνία και τα μικρά αστικά κέντρα, καθώς και τα τηλεγραφήματα εσωτερικού.
Με την επέκταση του δικτύου, οι συνδέσεις δεκαπλασιάστηκαν μέχρι το 1939, ενώ η Ζίμενς παρείχε το μεγαλύτερο ποσοστό του τηλεφωνικού και τηλεγραφικού εξοπλισμού της Ελλάδας.
Είναι η εποχή όπου, για να δουλέψει το σύστημα οι τηλεφωνήτριες, αλλάζανε βύσματα και γυρνάγανε μανιβέλες. Στις 14 Απριλίου 1942, μέσα στην Κατοχή, έγινε μια μεγάλη απεργία στην ΤΤΤ (5).
Το 1946 το δημόσιο απέκτησε το 75% των μετοχών της ΑΕΤΕ και ίδρυσε τον ΟΤΕ, ο οποίος ανέλαβε όλες τις τηλεπικοινωνιακές δραστηριότητες των τέως ΤΤΤ, πλην της Ταχυδρομικής Υπηρεσίας, που ανεξαρτητοποιήθηκε και μετεξελίχθηκε στα ΕΛΤΑ.

Κόκκαλης-Χριστοφοράκος

Μετά τη Μεταπολίτευση, η Ζίμενς και η Ιντρακόμ (6) (του Σωκράτη Κόκκαλη 7) ήταν οι βασικοί προμηθευτές όλου του τηλεπικοινωνιακού και υποστηρικτικού υλικού του ΟΤΕ, με συμβάσεις που ξεπερνούσαν τα 2 δισ. €. Σε ορισμένες περιπτώσεις Ζίμενς και Ιντρακόμ συνεργάστηκαν ως κοινοί μέτοχοι στην εταιρεία Ζίμενς Τηλεβιομηχανική, αλλά και στη θυγατρική του ΟΤΕ Hellascom, ενώ επί σειρά ετών η Ζίμενς ήταν βασικός χορηγός της ΠΑΕ Ολυμπιακός, ιδιοκτησίας του Σ. Κόκκαλη.
Το 1992 ξεκίνησε στη χώρα η κινητή τηλεφωνία, με την προκήρυξη διαγωνισμού, από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, για τη χορήγηση δύο αδειών. Ο αποκλεισμός του ΟΤΕ από τη διαδικασία αδειοδότησης προκάλεσε θύελλα διαμαρτυριών. Η κυβέρνηση αντέτεινε την αφερεγγυότητα του οργανισμού (καθυστερήσεις στις συνδέσεις σταθερών τηλεφώνων που έφθανε και τα 15 χρόνια, υπόθεση Τόμπρα κ.ά.), αλλά και τα οικονομικά οφέλη που θα είχε από τη χορήγηση των αδειών σε ιδιωτικές εταιρείες. Τελικά, οι δύο άδειες κατακυρώθηκαν στην Panafon (νυν Vodafone), πολυμετοχική εταιρεία με επικεφαλής την αγγλική Vodafone (8), και στην ιταλική Telestet [μετέπειτα TIM και νυν WIND (9)]. Με ειδική διάταξη που ψηφίζεται από όλα τα κόμματα, επιτρέπεται η τοποθέτηση αναμεταδοτών ακόμα και σε πυρήνες εθνικών δρυμών.
Το 1995 δόθηκε η τρίτη άδεια κινητής τηλεφωνίας στον ΟΤΕ και το 1998, με πέντε χρόνια καθυστέρηση σε σχέση με τις άλλες εταιρείες κινητής τηλεφωνίας, ιδρύεται η COSMOTE, για να γίνει μέσα σε τρεισήμισι χρόνια η κορυφαία εταιρεία σε αριθμό συνδρομητών (με 4.000.000 συνδρομητές), καθώς το δίκτυό της επιτυγχάνει πληθυσμιακή κάλυψη της Ελλάδος σε ποσοστό 97%, ο κόσμος ξέρει ότι έχει πίσω τον ελληνικό ΟΤΕ. Η COSMOTE επεκτείνεται και έχει σημαντική παρουσία στη Ρουμανία, στη Βουλγαρία, στα Σκόπια και στην Αλβανία.

Η απόλυτη γερμανική κυριαρχία

Το 1996, επί Σημίτη, ο ΟΤΕ εισάγεται στο Χρηματιστήριο Αθηνών και τα επόμενα χρόνια διατίθενται πακέτα μετοχοποίησης με συμμετοχή Ελλήνων επενδυτών. Το 1998 εισάγεται στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης και παράλληλα αγοράζει το 35% της ΡΟΜTelecom της Ρουμανίας για να φτάσει στο 54% το 2003. Η MIG (10) αγόραζε μέσω του Χρηματιστηρίου πακέτα μετοχών του ΟΤΕ, τα οποία ακολούθως πούλησε στην Deutsche Telekom (11), διευκολύνοντας ουσιαστικά να αρχίσει η αλλαγή ιδιοκτησίας και το πέρασμα της δεύτερης μεγαλύτερης δημόσιας εταιρείας της Ελλάδας στους Γερμανούς. Το δημόσιο στη συνέχεια, επί Καραμανλή-Αλογοσκούφη, έδωσε ποσοστά σε θεσμικούς επενδυτές, δηλαδή την Deutsche Telekom.
Όλα αυτά συνδυάζονται με μία συντονισμένη επίθεση εναντίον των «προνομιούχων συνδικαλιστών»(12) και με εθελουσία έξοδο εργαζομένων, για να γίνει πιο ευέλικτη η επιχείρηση.
Το 2006, η Cosmote προχωρά στην εξαγορά της εταιρείας ΓΕΡΜΑΝΟΣ Α.Β.Ε.Ε., μιας από τις μεγαλύτερες, πιο αναγνωρισμένες και επιτυχημένες αλυσίδες λιανικής πώλησης προϊόντων τηλεπικοινωνίας σε ολόκληρη τη Νοτιοανατολική Ευρώπη, με παρουσία σε επτά χώρες (Ελλάδα, Κύπρο, Βουλγαρία, Ρουμανία, Ουκρανία, Πολωνία και ΠΓΔΜ). Η Deutsche Telekom αποκτά έτσι ένα σοβαρό πλεονέκτημα για διείσδυση σε πολλές χώρες.
Το σκάνδαλο της Ζίμενς στην Ελλάδα είναι μια υπόθεση που αφορά τον χρηματισμό Ελλήνων πολιτικών και στελεχών δημόσιων οργανισμών, όπως ο ΟΤΕ, από τη γερμανική εταιρεία. Οι μίζες σχετίζονται με συμβάσεις προμήθειας υλικών, υπηρεσιών και συστημάτων προς το ελληνικό δημόσιο. Η υπόθεση ερευνάται από το 2008, τόσο από την ελληνική δικαιοσύνη, όσο και από μια εξεταστική επιτροπή του ελληνικού κοινοβουλίου, σε συνεργασία με τις γερμανικές δικαστικές αρχές. Το σκάνδαλο αποκαλύφθηκε όταν έγινε γνωστό ότι η Ζίμενς δαπάνησε 1,3 δισ. ευρώ σε αμφιλεγόμενες πληρωμές (δωροδοκίες) για να εξασφαλίζει συμβόλαια σε διάφορες χώρες μεταξύ των ετών 1999 και 2006. Στελέχη της Ζίμενς έχουν δηλώσει ότι συνολικά το ποσόν των 130 εκατομμυρίων μάρκων είχε δοθεί σε Έλληνες. Πρόσωπο-κλειδί είναι ο Μιχάλης Χριστοφοράκος (13), διευθύνων σύμβουλος στη Ζίμενς Ελλάδας, ο οποίος διέφυγε στη Γερμανία, μετά από «αδράνεια» των δικαστικών αρχών, και όπου, με πρόσχημα την παραγραφή σύμφωνα με το γερμανικό δίκαιο, δεν εκδίδεται στην χώρα μας.
Σήμερα η Deutsche Telekom κατεβάζει το σήμα του ΟΤΕ, κρατώντας μόνο το σήμα COSMOTE και το δίκτυο πωλήσεων. Οι περισσότερες από τις άλλες εργασίες γίνονται στη Γερμανία ή από υπεργολάβους. Σε λίγα χρόνια θα προβάλλει μόνο το σήμα Telekom ή σκέτο T- όπως έκανε ήδη σε άλλες χώρες των Βαλκανίων. Ο σταθμός της Αριστεράς πανηγυρίζει. Θα είναι φαίνεται ικανοποιητικό το ποσό της διαφήμισης.

1. Το τηλεφώνημα τότε ήταν πολύ ακριβό και η πληρωμή γινόταν με τη μέτρηση τηλεφωνικών  μονάδων.

2.  Έπρεπε δηλαδή να πάει στον ενωμοτάρχη της Χωροφυλακής να πάρει μια βεβαίωση ότι δεν  υπάρχει καμία υπόνοια ότι είναι αριστερός και στη συνέχεια να την καταθέσει μαζί με τα  άλλα χαρτιά της αίτησής του στον ΟΤΕ της περιοχής. Τότε, ο καταστηματάρχης ήταν δίπλα στον πελάτη και είχε άμεση αντίληψη του τι λέγονταν. Σε τακτά χρονικά διαστήματα έδινε αναφορά στη Χωροφυλακή.

3.  ΤΤΤ: Ταχυδρομεία, Τηλέγραφοι, Τηλέφωνο

4.  Ο Ιωάννης Βουλπιώτης, γόνος οικογένειας πολιτικών, βρέθηκε, μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, στη Γερμανία για να σπουδάσει μηχανολόγος-μηχανικός. Γνωρίστηκε με την καλή κοινωνία της Γερμανίας και παντρεύτηκε την κόρη του Καρλ Φρίντριχ φον Ζίμενς. Σύντομα έγινε διευθυντής της εταιρείας, ενός ομίλου που, εκτός από τη Ζίμενς ήλεγχε την Τελεφούνκεν, την AEG και πολλές ακόμα εταιρείες. Εκτός από την Ανώνυμη Ελληνική Τηλεφωνική Εταιρεία (ΑΕΤΕ) ίδρυσε και την Ανώνυμη Ελληνική Ραδιοφωνική Εταιρεία (ΑΕΡΕ). Με την αποχώρηση των Γερμανών, ο Ιωάννης Βουλπιώτης χάνει τις εταιρείες του που επιτάσσονται ως εχθρικές. Ο ίδιος οδηγείται στο εδώλιο με την κατηγορία του δωσίλογου. Οι πολλές γνωριμίες του τον σώζουν, και απαλλάσσεται έπειτα από ευνοϊκές μαρτυρίες. Οδηγείται λίγο αργότερα ξανά σε δίκη, αλλά απαλλάσσεται και πάλι λόγω αμφιβολιών.

5.  Όπως είχε πει ο υπάλληλος τότε των ταχυδρομείων, Χαρίλαος Φλωράκης, «Ήταν απόγευμα γύρω στις 4, όταν λιποθύμησε από την πείνα ένας διανομέας στη μεγάλη σάλα του κεντρικού. Γύρω από τον λιπόθυμο συγκεντρώθηκε πλήθος κόσμου, όπως και όλοι οι υπάλληλοι. Ήταν όλοι τους αγανακτισμένοι, αναστατωμένοι και στο στόμα τους προφέρονταν συνεχώς η λέξη απεργία – με απόφαση και οργή. Το ίδιο εκείνο βράδυ, αφού γίνανε και οι σχετικές συνεννοήσεις με την επαρχία, αποφασίστηκε να κατεβούμε σε γενική απεργία. Οι καιροί ήταν ώριμοι». Στις 3 Μαΐου 1944, κατά τη διάρκεια μιας ακόμη απεργίας, Γερμανοί στρατιώτες και Έλληνες των Ταγμάτων Ασφαλείας πραγματοποίησαν μπλόκο στο κτήριο της Τηλεφωνικής Εταιρείας. Καταδότης, υπάλληλος της Τηλεφωνικής, είχε παραδώσει στα Τάγματα Ασφαλείας ονομαστική κατάσταση των υπαλλήλων που ήταν οργανωμένοι στο ΕΑΜ. Ακολούθησε η σύλληψη περίπου 200 ατόμων. Στις 7 Μαΐου, 15 υπάλληλοι της Τηλεφωνικής Εταιρείας, μέλη του ΕΑΜ, εκτελέστηκαν στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής.

6.  Η μόνη ίσως πολυεθνική εταιρεία με έδρα της Ελλάδα. Από τον Ιούνιο του 2006 η Intracom Telecom ελέγχεται από τη ρωσική JSC Sitronics.

7.  Σύμφωνα με τους επικριτές του, ο φάκελος 953/63 της μυστικής υπηρεσίας της Ανατολικής Γερμανίας τον εμφανίζει ως πράκτορά της Στάζι και συνεπώς εξαρτόμενο από τη γερμανική κυβέρνηση. Ωστόσο, ο πρώην διοικητής των ελληνικών μυστικών υπηρεσιών (ΕΥΠ), Κώστας Τσίμας, είχε δηλώσει ότι ο Σωκράτης Κόκκαλης προσέφερε πολύτιμες υπηρεσίες στην Ελλάδα: «Ο κύριος Κόκκαλης είναι Έλληνας πατριώτης, αυτό είμαι σε θέση να το επιβεβαιώσω ως παλιός διοικητής της ΕΥΠ. Δούλεψε στα Βαλκάνια και αλλού για τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα σαν γνήσιος πατριώτης, σαν παιδί αντάρτη, παιδί ΕΛΑΣίτη, και έκανε και πάρα πολύ καλή δουλειά». Είχε στενή σχέση με τον Φάνη Τόμπρα (φίλο του Ανδρέα Παπανδρέου, πρώην συνταγματάρχη διαβιβάσεων, που διετέλεσε υποδιοικητής και γενικός διευθυντής του ΟΤΕ από το 1981 έως το 1989, γνωστός από την κατηγορία για υποκλοπές των πολιτικών αντιπάλων του ΠΑΣΟΚ χωρίς όμως να γίνει τελικά δίκη).

8.  Η Vodafon είχε συσταθεί από τον Όμιλο Vodafone, την France Telecom και την Intracom.

9.  Ανήκει σήμερα στον Αιγύπτιο μεγιστάνα Ναγκίμπ Σαουίρις.

10.   Η  Μαρφίν του Ανδρέα Βγενόπουλου κατείχε το 2008 το 20% των μετοχών του ΟΤΕ.

11.  Η Deutsche Telekom, η πιο μεγάλη ευρωπαϊκή εταιρεία τηλεπικοινωνιών με δραστηριότητα σε 15 χώρες της Ευρώπης αλλά και σε όλο τον κόσμο, ήταν μια κρατική επιχείριση που ιδιωτικοποιήθηκε το 1996. Το γερμανικό κράτος κατέχει ένα ποσοστό μετοχών απευθείας ή μέσω κρατικής τράπεζας.

12.  Επίθεση που έβρισκε ευήκοα ώτα, καθώς ο συνδικαλισμός των οργανισμών κοινής ωφελείας σπάνια ξεπέρασε τα στενά συντεχνιακά αιτήματα. Σε κάθε περίπτωση πάντως, οι αμοιβές των στελεχών του ιδιωτικού πλέον τομέα υπερβαίνουν κατά πολύ τις οικονομικές κατακτήσεις των συνδικαλιστών.

13.  Ο Μ. Χριστοφοράκος είναι γιος του «γιατρού των Ες Ες» Νικόλαου Χριστοφοράκου, που απαλλάχτηκε στη δίκη των δωσίλογων.

πηγή 

Υπομονή, φτάνουμε στο τέλος...

Το αγροτικό συλλαλητήριο στο Ηράκλειο από ψηλά. 

Του Κώστα Στούπα

Στην άγρια Δύση ή τουλάχιστον όπως την περιγράφουν οι Γκοσινί και Μορίς στο Λουκυ-Λουκ, οι χαρτοκλέφτες που συλλαμβάνονταν επί της απάτης πασαλείβονταν με πίσσα και πούπουλα από κοτόπουλα και περιφερόντουσαν στους δρόμους για να υποστούν την κοινή χλεύη.

Ένας απατεώνας υπόκειται τις συνέπειες των απατών που διαπράττει μόνο αν γίνει αντιληπτός και συλληφθεί. Αν η απάτη δεν γίνει αντιληπτή φεύγει με ό,τι έχει καταφέρει να αρπάξει από τους αδαείς.

Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία πως όλες οι κυβερνήσεις τα τελευταία πολλά χρόνια άλλα υποσχέθηκαν και άλλα έκαναν. Να θυμίσουμε την ήπια προσαρμογή του κ. Καραμανλή που έγινε ξέφρενη απόκλιση και οδήγησε στη χρεοκοπία του 2010, το λεφτά υπάρχουν του κ. Παπανδρέου που έγινε μνημόνιο προσαρμογής ή τα Ζάππεια του κ. Σαμαρά με το άλλο μείγμα πολιτικής;  Κανένας όμως απ’ όσους προηγήθηκαν δεν υποσχέθηκε τόσα πολλά σε τόσους πολλούς για να υφαρπάξει την ψήφο και στη συνέχεια σε λίγους μήνες δεν αναγκάστηκε να πράξει τα αντίθετα.

Κανένας δεν έδωσε τέτοια πολιτική και ιδεολογική κάλυψη στις πράξεις ανομίας και ψυχολογικού και φυσικού λιντσαρίσματος πολιτικών αντιπάλων, όσο το συνονθύλευμα του οποίου ηγείται ο κ. Τσίπρας.

Πριν τις περσινές εκλογές που έφεραν το ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία και πολύ νωρίτερα, η στήλη διαπίστωνε πως δεν υπάρχουν οι συνθήκες για μια "κωλοτούμπα" χωρίς να προκύψουν οι δέουσες αντιδράσεις από τους εξαπατημένους. Ο Ανδρέας Παπανδρέου έκανε "κωλοτούμπα" αλλά σε μια περίοδο αύξησης των εισροών από επιδοτήσεις και δανεισμό που βελτίωσε τις συνθήκες. Τούτοι εδώ πήγαιναν να την κάνουν στο κενό...

Οι διαπιστώσεις μας αυτές στιγματίστηκαν από τους βαζιβουζούκους που ακολουθούν το καραβάνι της εκάστοτε εξουσίας προκειμένου να συλλέγουν τα κοκαλάκια που μένουν πίσω από τη νομή των προνομίων της, σαν πληρωμένες από αόρατα κέντρα παρέμβασης προκειμένου να εμποδιστεί ο λαός να απολαύσει όσα υπόσχονταν οι επελαύνοντες δημαγωγοί.

Τώρα οι βαζιβουζούκοι ταλαντεύονται και προσπαθούν να εντοπίσουν το επόμενο καραβάνι, ενώ οι εξαπατημένοι στρέφονται κάθε μέρα που περνά και με μεγαλύτερη δριμύτητα εναντίον όσων τους εξαπάτησαν.

Πάντα αυτή η στήλη προέβλεπε πως αυτοί που θα ζητήσουν την κεφαλή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ επί πίνακι θα είναι οι πιο ένθερμοι οπαδοί της και όχι ο κόσμος που καλύφθηκε από την ομπρέλα του ΝΑΙ στο τελευταίο δημοψήφισμα του οποίου κοινό χαρακτηριστικό, πέραν της αποστροφής στη δημαγωγία, είναι ο βαθύς σεβασμός στη δημοκρατία και τους θεσμούς της.

Ο κ. Τσίπρας και η κυβέρνησή του βρίσκονται αντιμέτωποι με το τέρας αγανάκτησης και των παράλογων ερμηνειών των αιτιών της κρίσης που δημιούργησαν.   Πολλά χρόνια μαζί με το παρακράτος των συνδικαλιστών του δημοσίου, στήριξαν κάθε πράξη ανομίας και διάλυσης της έννοιας της αποδοχής της δημοκρατικής νομιμότητας που κατέστησαν την Ελλάδα μια μη κυβερνήσιμη χώρα. Η μοίρα τους επεφύλασσε να διαχειριστούν το αποκορύφωμα του χάους και πολύ πιθανόν μια κατάρρευση.

Υπάρχουν κάποιοι που αισιοδοξούν πως αν η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα περάσει την αξιολόγηση του "Κουαρτέτου" το κλίμα στην οικονομία θα βελτιωθεί και κατά το δεύτερο εξάμηνο μπορεί να επιστρέψουμε στην κανονικότητα και πιθανόν στην οικονομική ανάπτυξη.

Υπάρχει εχέφρων άνθρωπος που θα επενδύσει ή θα επιστρέψει τα χρήματά του στις τράπεζες υπό τις παρούσες συνθήκες των κ.κ. Τσίπρα, Τσακαλώτου και ΣΙΑ, όπου το θέμα της συζήτησης είναι αν οι ασφαλιστικές  εισφορές θα τριπλασιαστούν ή ο φορολογικός συντελεστής θα ξεπεράσει το 50%;

Για παλαβούς ψάχνετε;

Το πιθανότερο είναι να μην υπάρξει συμφωνία. Αν η κυβέρνηση υπαναχωρήσει από το σχέδιο αύξησης φόρων και εισφορών και προχωρήσει σε περικοπές μισθών και συντάξεων θα προσθέσει στο κομμάτι των αντιπάλων της στην κοινωνία και το σκληρό πυρήνα των υποστηρικτών της που είναι οι πελάτες και το συνδικαλιστικό παρακράτος του δημοσίου. Παράλληλα έχει ήδη χάσει τα μικρομεσαία στρώματα και τους αγρότες που τη στήριξαν. Αν επιμείνει στη γραμμή εξόντωσης του ιδιωτικού τομέα μέσω αύξησης φόρων και εισφορών θα έρθει σε ρήξη με τους δανειστές και ούτως ή άλλως θα είναι σαν να πριονίζει τον κορμό της οικονομίας. Ο χρόνος της αδυναμίας καταβολής μισθών και συντάξεων και σε αυτήν την περίπτωση θα προκύψει σύντομα.

Τα  σενάρια που λογικά επεξεργάζονται τώρα είναι τα εξής:

Ρήξη

Ρήξη με τους δανειστές και άτακτη έξοδος από το ευρώ. Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε αντιλαμβάνεται πως αυτό είναι μια σκέψη και αυτός ενδεχομένως είναι ένα λόγος για τις προχθεσινές δηλώσεις περί μονόδρομου της δραχμής. Ακόμη και αν η ρήξη είχε γίνει πέρυσι το καλοκαίρι θα ήταν αμφίβολος ο έλεγχος των δυσάρεστων συνεπειών. Πόσο μάλλον τώρα που το στρατόπεδο του ΟΧΙ έχει "πουληθεί" και η ορθότητα της στρατηγικής και τακτικής του έχει αμφισβητηθεί από την ίδια την ηγεσία του.

Η έξοδος από το ευρώ και η επιβολή καθεστώτος κομμουνιστικής δικτατορίας όπως μερικοί ανησυχούν δεν είναι εφικτός στόχος και γιατί δεν υπάρχει παρακρατικός μηχανισμός που θα υποκαταστήσει την κρατική εξουσία αλλά και λόγω της οικονομικής και γεωπολιτικής εξάρτησης της χώρας. Κάποιοι το δοκίμασαν πέρυσι το καλοκαίρι και έστω και αργά το κατάλαβαν.

Ο  ΣΥΡΙΖΑ δεν διαθέτει παράνομο μηχανισμό καθώς αποτελεί ένα συνονθύλευμα κρατικοδίαιτων και καφενόβιων. Ο τελευταίος παράνομος μηχανισμός πρέπει να καταργήθηκε τη δεκαετία του ’80 όταν το ΚΚ άλλαξε ρότα. Αντιθέτως έναν τέτοιο μηχανισμό φαίνεται να προσπαθούσε να δομήσει η ΧΑ μέχρι την υπόθεση της δολοφονίας Φύσσα.

Συνέχεια...

Αν η κυβέρνηση μπετονάρει την πλειοψηφία των 153 βουλευτών και περάσει όλα τα μέτρα που ζητούν οι δανειστές, δύσκολα μπορεί να εμπνεύσει οποιαδήποτε εμπιστοσύνη στην οικονομία, που είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την αλλαγή του κλίματος. Το μόνο που θα καταφέρει είναι να παρατείνει την παρουσία της κατά μερικούς μήνες.

Ανασχηματισμός και διεύρυνση...

Μια διεύρυνση προς το ΠΑΣΟΚ, το Ποτάμι και την ΕΚ με παράλληλο ανασχηματισμό και με εκχώρηση σημαντικών υπουργείων σε τρίτα πρόσωπα θα μπορούσε να αλλάξει κατά τι το αρνητικό κλίμα. Κάτι τέτοιο προϋποθέτει όμως πολιτικές μείωσης δαπανών και συντάξεων οι οποίες θα έβρισκαν αντιδράσεις από μερίδα βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ που έχουν διαποτιστεί από τον κρατικοδιαιτισμό και τη θεωρία του λεφτόδενδρου. Ούτε αυτή η κυβέρνηση θα μακροημέρευε.

Οικουμενική

Πάνω κάτω ισχύουν ότι και στη διεύρυνση καθώς η μισή κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ τουλάχιστον θα έδραττε την ευκαιρία να δραπετεύσει στην αντιπολίτευση.  Μια οικουμενική όμως θα εξομάλυνε το πολιτικό κλίμα και θα περιόριζε τις πιθανές προσπάθειες αναζήτησης ευθυνών της κυβέρνησης σε εξεταστικές και τη δικαιοσύνη.

Εκλογές

Οι εκλογές με τη  διαφορά υπέρ της ΝΔ σε οριακά επίπεδα (κάτω του 10%) δεν λύνουν ουσιαστικά το πρόβλημα. Ο ΣΥΡΙΖΑ στην αντιπολίτευση θα συνέχιζε τη μηδενιστική αντιπολίτευση που έκανε και πριν. Εδώ δεν διστάζουν να μετέχουν στις απεργίες και τις κινητοποιήσεις τώρα που είναι στην κυβέρνηση.

Μια μεγάλη διαφορά υπέρ της ΝΔ θα άλλαζε τα δεδομένα και τις προσδοκίες. Αν όμως δεν αμβλυνθούν οι αντιστάσεις της κοινωνίας στις μεταρρυθμίσεις, καμιά κυβέρνηση δεν μπορεί εφαρμόσει τίποτα στην Ελλάδα. Για να συμβεί αυτό η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να συνεχίσει μέχρι κατάρρευσης, με την ελπίδα να χρεοκοπήσει η κυρίαρχη κρατικοδίαιτη αριστερή ιδεολογία.

Αυτό όμως ενέχει τον κίνδυνο ανεπανόρθωτης βλάβης στη χώρα...

Όπως λέμε μήνες τώρα, το 2016 δεν θα είναι εύκολη χρονιά, ούτε για τον κ. Τσίπρα και την κυβέρνησή του που έρχονται αντιμέτωποι με τις θύελλες που συδαύλιζαν χρόνια τώρα αλλά ούτε για τη χώρα που θα υποστεί το σκληρό χτύπημα της πενταετούς χρεοκοπίας της.

Υπομονή, φτάνουμε στο τέλος...

πηγή

Xoμς, εληνορθόδοξοι, Αγιος Ελιάν λιτανεία για μάρτυρες εξαφανισθέντες κ.α

dimpenews.com

...μη αποστρέψης το πρόσωπόν σου απ' εμού

Άσχετες σχέσεις

 

Σεβ. Μητρ. Σισανίου καί Σιατίστης κ. Παύλος

 

Σήμερα γίνεται πολύς λόγος γιά σχέσεις, γιά σχέση, γιά τίς ἀνθρώπινες σχέσεις.

Ζώντας ὅμως σε ἐποχή μιᾶς ἄλλης Βαβέλ, διαπιστώνουμε ὅτι μιλοῦν γιά σχέσεις οἱ ἄσχετοι.

Μιλοῦν γιά σχέσεις οἱ ἀδύναμοι νά σχετισθοῦν σέ μιά σχέση οὐσίας καί μιλοῦν αὐτοί πού μόνο ἐπιδερμικά σχετίζονται.

Ποιά ὅμως εἶναι ἡ σχέση καί μάλιστα σχέση οὐσίας; Ἡ σχέση οὐσίας εἶναι μόνον ἡ ἀγάπη.

Χωρίς αὐτήν δεν μπορεῖ νά ὑπάρξει οὐσιαστική σχέση.

 

Ἡ πιο τρανή ἀπόδειξη τῆς ἀδυναμίας σχέσης εἶναι ἡ θεοποίηση αὐτῶν πού ὀνομάζονται «ἀνθρώπινα δικαιώματα».

Ὁ καθένας διεκδικεῖ τό «δικαίωμά» του νά κάνει ὅ,τι ἀπολύτως θέλει.

Ἐπειδή δέ τό θέλει, τό θεωρεῖ καλό καί δικαίωμα του. Δέν ὑπάρχει πλέον καλό καί κακό. 

Ὑπάρχει τό δικαίωμα μου καί ἐπειδή ἐγώ τό θἐλω εἶναι «καλὀ».

 

Στήν πραγματικότητα ζοῦμε στόν ἀπόλυτο ἐγωϊσμό καί ἐπί τῆς οὐσίας στήν ἀπόλυτη μοναξιά.

 Ὁ ἐγωϊσμός συνιστᾶ ἀδυναμία καί ἀνικανότητα ἐπικοινωνίας καί γεννάει τήν ἐπιθυμία ὄχι σχέσης, ἀλλά μόνο χρήσης τοῦ ἄλλου.

Ὁ ἐγωϊσμός συνιστᾶ τήν ἀχρήστευση τῆς σχέσης, τῆς ἐπικοινωνίας, τῆς ἀλληλεγγύης, τήν ἀδυναμία τῆς θυσίας, τῆς θυσιαστικῆς προσφορᾶς.

 

Ὁ ἐγωϊσμός γεννᾶ τήν ἀνικανότητα τῆς ἀγάπης, τήν ἀνικανότητα νά ἀγαπᾶς. 

Μέ ἀπίστευτη εὐκολία ὁ ἄνθρωπος, ὁ ἄνδρας ἤ ἡ γυναίκα, ἐγκαταλείπουν ὁ ἕνας τόν ἄλλο, ἀλλά καί τά παιδιά τους, στό «δικαίωμα» μιᾶς εἰκονικῆς εὐτυχίας, στό «δικαίωμα» μιᾶς ἀπόλαυσης χωρίς τήν παραμικρή προσπάθεια προβληματισμοῦ, ἀλλά καί ἔννοιας γιά τον ἄλλο.

 Δέν ὑπάρχει πλέον, παρά τό ἀπόλυτο ἐγώ.

 

Στήν Ἐκκλησία ὅμως μιλᾶμε γιά ἄλλα δικαιώματα. «Ἑὐλογητός εἶ Κύριε, δίδαξόν με τά δικαιώματα Σου» λέμε στή δοξολογία πρός τό Θεό.

Δέν μιλᾶμε γιά τά δικά μας δικαιώματα, ἀλλά γιά τά δικαιώματα τοῦ Θεοῦ. Αὐτό φαίνεται περίεργο γιά τό σημερινό ἄνθρωπο πού βλέπει καί κρίνει ἐπιδερμικά.

 

Ποιό ὅμως εἶναι τό δικαίωμα τοῦ Θεοῦ πού ζητᾶμε νά γίνει; Τό δικαίωμα τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ ἀγάπη. Μᾶς τό δίδαξε ξεκάθαρα. Δύο εἶναι οἱ ἐντολές ἀπό τίς ὁποῖες ὅλος ὁ Νόμος καί οἱ Προφῆτες κρέμονται. «Νά ἀγαπήσεις τό Θεό μέ ὅλη σου τήν ὕπαρξη καί τόν πλησίον σου σάν τόν ἑαυτόν σου».

Σέ αὐτή τήν τόσο μικρή πρόταση βρίσκεται ὅλη ἡ οὐσία τῆς ἀγάπης. Ἡ ἀγάπη εἶναι μιά κίνηση δική μου, ἡ ὁποία ὅμως μέ βγάζει ἀπό τον ἑαυτό μου.

 

Μιά κίνηση πού στρέφεται στό Θεό καί διά τοῦ Θεοῦ στόν ἄνθρωπο. Ἀλλά αὐτή ἡ κίνηση ὑπάρχει μόνον ὅταν ἐγώ ζῶ. Ὅταν δέν ἀγαπῶ δέν ζῶ. Αὐτή ἡ ἀγάπη εἶναι ἑνιαία. Ὅταν ὅμως ὁ ἄνθρωπος «ζεῖ» στό ἀπόλυτο ἐγώ, τότε δέν ζεῖ, δέν κινεῖται, δέν μπορεῖ νά ἀγαπήσει.

Ὁ ἐγωϊσμός ἀποκλείει τήν ἀγάπη. 

Τήν ἀποκλείει θα ἔλεγα ἐκ φύσεως.

Στόν ἐγωϊσμό ὁ Θεός καί ὁ ἄλλος εἶναι ἡ κόλασή μου καί ὄχι ἡ χαρά μου.

Ὁ κάθε ἄλλος εἶναι ὁ ἐχθρός μου. Σήμερα ὁ ἄνθρωπος διεκδικεῖ τά «δικαιώματά» του ἀπέναντι καί στό Θεό, ἀλλά καί στήν ἴδια τη φύση, στήν ἴδια τη ζωἠ.

 

Σήμερα διεκδικεῖ τό «δικαίωμά» του νά διαστρέψει καί τή φύση καί τη ζωή.

Τό ἀποτέλεσμα εἶναι ὅτι ζεῖ στή δυστυχία. Στήν ἀπόλυτη δυστυχία.

 

Αὐτός εἶναι ὁ λόγος γιἀ τόν ὁποῖο ὁ ἄνθρωπος γίνεται προκλητικός. Προκλητικός γίνεσαι, ὅταν δέν νοιώθεις ἀσφαλής.

Προκαλεῖς γιά νά νιώσεις ὅτι ὑπάρχεις, ὅτι εἶσαι κάποιος. Οἱ διαδηλώσεις «ὑπερηφάνειας» εἶναι ἡ πιό τρανή ἀπόδειξη.

Βαπτίζοντας τήν κίνηση μου ὡς «ὑπερηφάνεια» ὁ πρῶτος πού θέλω νά πείσω εἶναι ὁ ἑαυτός μου. 

Ὁ τίτλος εἶναι ἀπόλυτα χαρακτηριστικός τῆς ἀνασφάλειας.

 

Ὁ ἄνθρωπος πού πραγματικά ἀγαπᾶ, ὁ ἄνθρωπος πού νιώθει ὅτι δέν ὑπάρχει ἀγάπη χωρίς ἀλήθεια, ὁ ἄνθρωπος πού συνειδητοποιεῖ ὅτι μόνο ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώνει, δέν εἶναι προκλητικός.

Δέν εἶναι προκλητικός γιατί χαίρεται καί ἡ χαρά τόν πληρώνει καί τόν κάνει ἀσφαλῆ. Δέν χρειάζεται τήν ἐπιβεβαίωση, γιατί νοιώθει ἀσφαλής, πλήρης καί γι’ αὐτό χαρούμενος. Δέν τόν νιάζει ἄν ὁ ἄλλος τόν ἀπορρίπτει γιατἰ δεν ζεῖ ἀπό τήν σάρκα τοῦ ἄλλου, ἀλλά ἀπό τό αἷμα τοῦ Θεοῦ.

 

Ξέρω ὅτι αὐτά δεν τά καταλαβαίνουν πολλοί, γιατί δέν θέλουν νά τά καταλάβουν, γιατί θά καταρρεύσουν ἄν τά καταλάβουν.

Τά σύμφωνα συμβίωσης, δηλαδή ἕνας ἐξεζητημένος τρόπος ὕπαρξης, τή στιγμή πού ὑπάρχει ὁ γάμος ὁ πολιτικός γιά ὅσους δέν πιστεύουν, ὁ ἐκκλησιαστικός γιά ὅσους μποροῦν νά ἐμπιστεύονται καί τό Θεό καί τούς ἀνθρώπους, δέν φέρνουν εὐτυχία, ἀλλά πλήξη.

 

Πιστεύω πώς γνώρισα ἀρκετά τούς ἀνθρώπους καί προπαντός ὄχι στό προσκήνιο τῆς ὑποκρισίας, ἀλλά στό παρασκήνιο, ὅπου βιώνει κανείς τίς ἀποτυχίες του.

Πιστεύω ὅτι αὐτός ὁ «ἄλλος σεξουαλικός προσανατολισμός» εἶναι μιά ἀπεγνωσμένη προσπάθεια ὑπέρβασης τῆς πλήξης, μιά ἀπεγνωσμένη προσπάθεια μιᾶς «ἄλλης ἐμπειρίας» πού θά ὁδηγήσει ὅμως καί πάλι στόν ἀπόλυτο ἐγωϊσμό καί τήν ἀπόλυτη μοναξιά.

 

Ο ζωγραφικός πίνακας που πλαισιώνει τη σελίδα είναι έργο του Γιώργου Κόρδη.

πηγή κειμένου: siatistaagiosnikolaos.gr/2015/12/29/σεβασμιωτάτου-μητροπολίτου-σισανίο-5/

Σαν σήμερα 4 Φεβρουαρίου 1843…

Ήταν 3 Φεβρουαρίου του 1843, όταν το βασιλικό ζεύγος του Όθωνα και της Αμαλίας παρέθετε χορό στα ανάκτορα, με αφορμή την επάνοδό του στη χώρα.  Μεταξύ των επίσημων προσκεκλημένων, ήταν και ο «Γέρος του Μωριά», ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.  Στις 11 το βράδυ, αναχώρησε για το σπίτι του.  Το πρωί τον βρήκαν νεκρό. Εκείνο το πρωινό της 4^ης Φεβρουαρίου, οι κάτοικοι της πρωτεύουσας γρήγορα έμαθαν το γεγονός.  Το Υπουργικό Συμβούλιο κήρυξε τριήμερο πένθος.  Η σορός του ντυμένη με τη στολή του Αρχιστράτηγου, μεταφέρθηκε στο ναό της Αγίας Ειρήνης.  Σύμφωνα με πληροφορίες από τις πηγές εκείνης της εποχής, στην κηδεία συμμετείχαν 10.000 άνθρωποι που συγκεντρώθηκαν για να αποχαιρετήσουν εκείνον που ξεσήκωσε το υποταγμένο γένος και το οδήγησε στην ελευθερία και την εθνική ανεξαρτησία.

Μεταξύ αυτών είναι πολύ πιθανό να υπήρχαν και αρκετοί νέοι, προς τους οποίους είχε απευθυνθεί μερικά χρόνια πριν (το 1843), όταν είχε επισκεφθεί το Ελληνικό Γυμνάσιο και εκφώνησε τον χαρακτηριστικό Λόγο του στην Πνύκα:

«Εις τον τόπο τούτο, οπού εγώ πατώ σήμερα, επατούσαν και εδημηγορούσαν τον παλαιό καιρό άνδρες σοφοί, και άνδρες με τους οποίους δεν είμαι άξιος να συγκριθώ και ούτε να φθάσω τα ίχνη των. Εγώ επιθυμούσα να σας ιδώ, παιδιά μου, εις την μεγάλη δόξα των προπατόρων μας, και έρχομαι να σας ειπώ, όσα εις τον καιρό του αγώνος μας και προ αυτού και ύστερα απ’ αυτόν ο ίδιος επαρατήρησα, και απ’ αυτά να κάμομε συμπερασμούς και διά την μέλλουσαν ευτυχίαν σας, μολονότι ο Θεός μόνος ηξεύρει τα μέλλοντα. Και διά τους παλαιούς Έλληνας, οποίας γνώσεις είχαν και ποία δόξα και τιμήν έχαιραν κοντά εις τα άλλα έθνη του καιρού των, οποίους ήρωας, στρατηγούς, πολιτικούς είχαν, διά ταύτα σας λέγουν καθ’ ημέραν οι διδάσκαλοί σας και οι πεπαιδευμένοι μας. Εγώ δεν είμαι αρκετός. Σας λέγω μόνον πως ήταν σοφοί, και από εδώ επήραν και εδανείσθησαν τα άλλα έθνη την σοφίαν των…

Όταν αποφασίσαμε να κάμομε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πώς δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε: «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα;», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας ή επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι, εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση…

Να μην έχετε πολυτέλεια, να μην πηγαίνετε εις τους καφενέδες και τα μπιλιάρδα. Να δοθείτε εις τας σπουδάς σας και καλύτερα να κοπιάσετε ολίγον, δύο και τρεις χρόνους και να ζήσετε ελεύθεροι εις το επίλοιπο της ζωής σας, παρά να περάσετε τέσσαρους – πέντε χρόνους τη νεότητά σας, και να μείνετε αγράμματοι. Να σκλαβωθείτε εις τα γράμματα σας. Να ακούετε τας συμβουλάς των διδασκάλων και γεροντοτέρων, και κατά την παροιμία, «μύρια ήξευρε και χίλια μάθαινε». Η προκοπή σας και ή μάθησή σας να μην γίνει σκεπάρνι μόνο διά το άτομό σας, αλλά να κοιτάζει το καλό της κοινότητος, και μέσα εις το καλό αυτό ευρίσκεται και το δικό σας καλό…

 Εις εσάς μένει να ισάσετε και να στολίσετε τον τόπο, οπού ημείς ελευθερώσαμε και διά να γίνει τούτο πρέπει να έχετε ως θεμέλια της πολιτείας την ομόνοια, την θρησκεία, την καλλιέργεια του θρόνου και την φρόνιμον ελευθερία!»

Κατερίνα Χουζούρη

πηγή