Ο Τζον Μακέιν, μαέστρος της «Αραβικής Άνοιξης» και ο Χαλίφης (2)

Είναι πολιτικοί αντίπαλοι ο Μπαράκ Ομπάμα και ο Τζον Μακέιν, όπως ισχυρίζονται, η μήπως εργάζονται από κοινού για την ιμπεριαλιστική στρατηγική της χώρας τους;

Τιερί Μεϊσάν, Δίκτυο Βολταίρος (Γαλλία)            (μτφ. Κριστιάν)

Ποιος είναι λοιπόν ο γερουσιαστής Μακέιν;

Ο Μάσι Τζον Μακέιν (Masi John McCain) δεν είναι μόνο ηγέτης της αντιπολίτευσης προς τον Πρόεδρο Ομπάμα, είναι επίσης ένας από τους ανώτερους υπαλλήλους του!

Είναι πράγματι πρόεδρος του Διεθνούς Ρεπουμπλικανικού Ινστιτούτου (IRI, International Republican Institute), ρεπουμπλικανικού παρακλαδιού της NED / CIA [ 12 ] από τον Ιανουάριο 1993!

  
Αυτή η δήθεν «ΜΚΟ» ιδρύθηκε επίσημα από τον Πρόεδρο Ronald Reagan για την επέκταση ορισμένων δραστηριοτήτων της CIA μαζί με τις βρετανικές, καναδικές και αυστραλιανές μυστικές υπηρεσίες. Σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς της, πρόκειται όντως για διακυβερνητική υπηρεσία. Ο προϋπολογισμός της εγκρίνεται από το Κογκρέσο με ένα προϋπολογισμό που εξαρτάται από το Υπουργείο Εξωτερικών.

Για αυτό άλλωστε ορισμένα κράτη στο κόσμο έχουν απαγορεύσει τις δραστηριότητες του στο έδαφος τους, επειδή είναι μια κοινή υπηρεσία των αγγλοσαξονικών μυστικών υπηρεσιών.

Κατηγορούμενοι ότι ετοίμασαν την ανατροπή του προέδρου Χόσνι Μουμπάρακ για λογαριασμό των Αδελφών Μουσουλμάνων, οι δύο υπάλληλοι του Διεθνούς Ρεπουμπλικανικού Ινστιτούτου (IRI) στο Κάιρο, John Tomlaszewski (δεύτερος, δεξιά) και ο Σαμ LaHood (γιος του γραμματέα για τις λιβανο-αμερικανικές μεταφορές μιας δημοκρατικής κυβέρνησης, Ray LaHood) (δεύτερος αριστερά) κατέφυγαν στην πρεσβεία των Ηνωμένων Πολιτειών. Εδώ παρουσιάζονται μαζί με τους γερουσιαστές John McCain και Lindsey Graham κατά την προπαρασκευαστική συνεδρίαση της «Αραβικής Άνοιξης» στη Λιβύη και τη Συρία. Θα απελευθερωθούν από τον Αδελφό Μοχάμεντ Μόρσι όταν ο τελευταίος θα γίνει πρόεδρος της Αιγύπτου.

Ο κατάλογος των παρεμβάσεων του Τζον Μακέιν για λογαριασμό του Στειτ Ντιπάρτμεντ είναι εντυπωσιακός.

Έλαβε μέρος σε όλες τις χρωματιστές επαναστάσεις των τελευταίων είκοσι χρόνων.

Για να δώσουμε μερικά παραδείγματα, πάντα στο όνομα της «δημοκρατίας», ετοίμασε το αποτυχημένο πραξικόπημα κατά του συνταγματικά εκλεγμένου προέδρου Ούγκο Τσάβες στη Βενεζουέλα [ 13 ], την ανατροπή του συνταγματικά εκλεγμένου προέδρου Jean-Bertrand Aristide στην Αϊτή [ 14 ], την απόπειρα ανατροπής του συνταγματικά εκλεγμένου προέδρου Mwai Kibaki στην Κένυα [ 15 ] και, πιο πρόσφατα, του συνταγματικά εκλεγμένου προέδρου της Ουκρανίας, Βίκτορ Γιανουκόβιτς.

Σε οποιοδήποτε κράτος στον κόσμο, όταν ένας πολίτης παίρνει την πρωτοβουλία για την ανατροπή του καθεστώτος ενός άλλου κράτους, μπορεί να τον συγχαίρουν αν τα καταφέρνει και αν το νέο καθεστώς γίνεται σύμμαχο, αλλά θα καταδικαστεί αυστηρά αν οι πρωτοβουλίες του έχουν αρνητικές συνέπειες για την ίδια τη χώρα του.

Ως τόσο, ποτέ δεν παρενοχλήθηκε ο γερουσιαστής Μακέιν για τις αντιδημοκρατικές ενέργειες του σε κράτη όπου απέτυχε και που στράφηκαν εναντίον της Ουάσιγκτον. Στη Βενεζουέλα, για παράδειγμα. Ο λόγος είναι ότι για τις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Τζον Μακέιν δεν είναι προδότης, αλλά πράκτορας.

Και ένας πράκτορας που διαθέτει την καλύτερη κάλυψη που μπορεί να φανταστεί κανείς: είναι ο επίσημος αντίπαλος του Μπαράκ Ομπάμα. 
Ως εκ τούτου, μπορεί να ταξιδέψει οπουδήποτε στον κόσμο (είναι ο Αμερικανός γερουσιαστής που ταξιδεύει το περισσότερο) και να συναντήσει όποιον θέλει, χωρίς φόβο. Αν οι συνομιλητές του εγκρίνουν την πολιτική της Ουάσιγκτον, τους υποσχέσει ότι θα συνεχίσει, αν την καταπολεμούν, φορτώνει την ευθύνη στον Πρόεδρο Ομπάμα.

Είναι γνωστό ότι ο Τζον Μακέιν ήταν αιχμάλωτος πολέμου στο Βιετνάμ για 5 χρόνια, όπου βασανίστηκε. 

Ήταν θύμα ενός προγράμματος που είχε σχεδιαστεί όχι για να του αποσπαστούν πληροφορίες αλλά για να ενσταλάξει ένα λόγο. 

Επρόκειτο να μετατρέψουν την προσωπικότητά του, έτσι ώστε ο ίδιος να κάνει δηλώσεις εναντίον της χώρας του. 

Αυτό το πρόγραμμα, που αναπτύχθηκε με αφετηρία το κορεατικό παράδειγμα για το Rand Corporation από τον καθηγητή Albert Δ Μπίντερμαν, χρησιμοποιήθηκε ως βάση στις έρευνες που έγιναν στο Γκουαντάναμο και αλλού από τον Δρ Martin Seligman [ 16 ]. Εφαρμόστηκε την εποχή του George W. Bush σε περισσότερους από 80.000 κρατούμενους, και επέτρεψε νε μετατραπούν ορισμένους από αυτούς σε πραγματικούς μαχητές στην υπηρεσία της Ουάσιγκτον. 
Ως εκ τούτου, ο Τζον Μακέιν, ο οποίος είχε σπάσει στο Βιετνάμ, το καταλαβαίνει τέλεια, γνωρίζει πώς να χειραγωγήσει τζιχαντιστές χωρίς δεύτερη σκέψη.

Ποια είναι η στρατηγική των ΗΠΑ με τους τζιχαντιστές στο Λεβάντε;

Το 1990, οι Ηνωμένες Πολιτείες αποφάσισαν να καταστρέψουν το πρώην ιρακινό σύμμαχό τους. Έχοντας αφήσει να εννοηθούν στον Πρόεδρο Σαντάμ Χουσεΐν ότι θεωρούσαν την επίθεση του Κουβέιτ ως ιρακινή εσωτερική υπόθεση, επικαλέστηκαν αυτή την επίθεση για να κινητοποιήσουν μια ευρεία συμμαχία κατά του Ιράκ. Ωστόσο, λόγω της αντίθεσης της ΕΣΣΔ, δεν ανέτρεψαν το καθεστώς, αλλά αρκέστηκαν στο να διαχειριστούν τη ζώνη απαγόρευσης πτήσεων.

Το 2003, η αντίθεση της Γαλλίας δεν ήταν αρκετή για να αντισταθμίσει την επιρροή της Επιτροπής για την Απελευθέρωση του Ιράκ. Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιτέθηκαν και πάλι τη χώρα και αυτή τη φορά ανέτρεψαν τον πρόεδρο Χουσεΐν. 

Φυσικά, ο Τζον Μακέιν ήταν ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες της επιτροπής. 

Μετά την ανάθεση της λεηλασίας της χώρας για πάνω από ένα χρόνο σε μια ιδιωτική εταιρία [ 17 ], προσπάθησαν να χωρίσουν τη χώρα σε τρία χωριστά κράτη, αλλά αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το σχέδιο ενώπιον της αντίστασης του πληθυσμού. 

Προσπάθησαν και πάλι το 2007, γύρω από το πόρισμα Μπάιντεν-Brownback, αλλά και πάλι απέτυχαν [ 18 ]. 

Ως εκ τούτου, η τρέχουσα στρατηγική που επιχειρεί να το επιτύχει μέσω ενός μη κρατικού παράγοντα: του Ισλαμικού Εμιράτου.

Σε αυτό το έγγραφο, που δημοσιεύθηκε τον Σεπτέμβριο 2013, ο πρέσβης του Κατάρ στην Τρίπολη ενημερώνει το υπουργείο του ότι μια ομάδα 1.800 Αφρικανών εκπαιδεύτηκε για τζιχάντ στη Λιβύη. Προτείνει να τους μεταφέρει σε τρεις ομάδες στην Τουρκία, για να ενταχθούν στο Ισλαμικό Εμιράτο στη Συρία.

Η επιχείρηση είχε προγραμματιστεί πριν από πολύ καιρό, πριν ακόμη από τη συνάντηση του Τζον Μακέι με τον Ιμπραχίμ αλ-Μπάντρι. 

Εσωτερική αλληλογραφία του καταριανού Υπουργείου Εξωτερικών, που δημοσιεύθηκε από τους φίλους μου James και Joanne Moriarty [ 19 ] δείχνουν ότι 5.000 τζιχαντιστές εκπαιδευτήκαν με έξοδα του Κατάρ στη Λιβύη του ΝΑΤΟ το 2012, και ότι 2,5 εκατομμύρια δολάρια πληρώθηκαν την ίδια εποχή στο μέλλοντα Χαλίφη.

Τον Ιανουάριο 2014, το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών πραγματοποιήθηκε μυστική συνεδρίαση κατά την οποία ψήφισε, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου, τη χρηματοδότηση μέχρι τον Σεπτέμβριο 2014 του Μετώπου αλ-Νόσρα (Al-Qaeda) και του Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ και το Λεβάντε [20 ]. 

Αν και δεν είναι γνωστό με σαφήνεια τι ακριβώς συμφωνήθηκε στη διάρκεια αυτής της συνεδρίασης που αποκαλύφθηκε από το βρετανικό πρακτορείο ειδήσεων Reuters [21], και δεδομένου ότι κανένα αμερικανικό μέσο μαζικής ενημέρωσης δεν τόλμησε να παραβιάσει τη λογοκρισία, είναι πολύ πιθανό ότι ο νόμος περιλαμβάνει ένα τμήμα σχετικά με τον οπλισμό και την εκπαίδευση των τζιχαντιστών.

Υπερήφανη για αυτή την αμερικανική χρηματοδότηση, η Σαουδική Αραβία διεκδίκησε στη δημόσια τηλεόραση της  Al-Arabiya ότι το Ισλαμικό Εμιράτο ήταν υπό την εξουσία του πρίγκιπα Αμπντούλ Ραχμάν αλ-Φαϊζάλ, αδελφού του πρίγκιπα Σαούντ αλ Faisal (Υπουργού Εξωτερικών) και του πρίγκιπα Τουρκί αλ-Φαϊζάλ (πρεσβευτή της Σαουδικής Αραβίας στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο) [ 22 ].

.

Το Ισλαμικό Κράτος αποτελεί ένα νέο βήμα στα μισθοφορικά.

Σε αντίθεση με τις τζιχαντιστικες ομάδες που πολέμησαν στο Αφγανιστάν, τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη και στη Τσετσενία γύρω από τον Οσάμα μπιν Λάντεν, δεν αποτελούν μια προσθετική δύναμη, αλλά ένα στρατό από μόνο του.

Σε αντίθεση με τις προηγούμενες ομάδες στο Ιράκ, τη Λιβύη και τη Συρία, γύρω από το πρίγκιπα Μπαντάρ μπιν Σουλτάν (Bandar bin Sultan), διαθέτουν εξελιγμένες υπηρεσίες επικοινωνίας που καλούν για ένταξη και στρατολόγηση, και πολιτικούς αξιωματούχους, που έμαθαν τη δουλειά στις  μεγάλες δυτικές σχολές, ικανούς να αναλάβουν αμέσως τη διοίκηση ενός εδάφους.

Νέα ουκρανικά όπλα του κουτιού αγοράστηκαν από τη Σαουδική Αραβία και μεταφέρθηκαν από τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες που τα παρέδωσε στο Ισλαμικό Κράτος. Οι τελικές λεπτομέρειες συντονιστήκαν από την οικογένεια Μπαρζανί κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης των τζιχαντιστικών ομάδων στο Αμμάν την 1η Ιουνίου 2014 [ 23 ]. 

Η κοινή επίθεση στο Ιράκ από το Ισλαμικό Κράτος και την Περιφερειακή Κυβέρνηση του Κουρδιστάν ξεκίνησε τέσσερις ημέρες αργότερα. 

Το Ισλαμικό Κράτος κατέλαβε το σουνιτικό μέρος της χώρας, ενώ η περιφερειακή κυβέρνηση του Κουρδιστάν επέκτεινε την επικράτεια του πάνω από 40%. 

Τρέφοντας σε φυγή μπροστά από τις θηριωδίες των τζιχαντιστών, οι θρησκευτικές μειονότητες αποχώρισαν από τη σουνιτική περιοχή, ανοίγοντας το δρόμο για τη τριχοτόμηση της χώρας.

Παραβιάζοντας την αμυντική ιρακινο-αμερικανική συμφωνία, το Πεντάγωνο δεν παρενέβη και άφησε το Ισλαμικό Κράτος να συνεχίσει την επέλαση και τις σφαγές του. 

Ένα μήνα αργότερα, ενώ οι Πεσμαργκά της κουρδικής περιφερειακής κυβέρνησης είχαν υποχωρήσει αμαχητί, και όταν συγκινήθηκε πολύ η παγκόσμια κοινή γνώμη, ο Πρόεδρος Ομπάμα έδωσε την εντολή για βομβαρδισμό ορισμένων θέσεων του Ισλαμικό Κράτους. 

Ωστόσο, σύμφωνα με τον Στρατηγό William Mayville, διευθυντής των επιχειρήσεων στο Γενικό Επιτελείο, «Αυτές οι βομβιστικές επιθέσεις είναι απίθανο να επηρεάσουν τη συνολική ικανότητα του Ισλαμικού Κράτους και τις δραστηριότητες του σε άλλες περιοχές του Ιράκ ή της Συρίας» [24].

Προφανώς, δεν έχουν σκοπό να καταστρέψουν το τζιχαντιστικό στρατό, αλλά μόνο να εξασφαλίσουν ότι ο κάθε παίκτης δεν επικαλύπτει το έδαφος που του έχει ανατεθεί. Στη πραγματικότητα, προς το παρόν, οι βομβαρδισμοί είναι καθαρά συμβολικά και δεν έχουν καταστρέψει παρά μια χούφτα οχημάτων. 

Εν τέλει η παρέμβαση των Κούρδων του τουρκικού και συριακού ΡΚΚ, σταμάτησε την πρόοδο του Ισλαμικού Κράτους και άνοιξε ένα διάδρομο που επιτρέπει στους αμάχους να διαφύγουν από τις σφαγές.

Πολλές παραπληροφορήσεις κυκλοφορούν σχετικά με το Ισλαμικό Κράτος και το Χαλίφη του. 

Η εφημερίδα Gulf Daily News ισχυρίστηκε ότι ο Edward Snowden έκανε αποκαλύψεις σχετικά με αυτό [ 25 ]. 

Ωστόσο, μετά από έλεγχο, ο πρώην Αμερικανός κατάσκοπος δεν δημοσιεύει τίποτα γι 'αυτό. Η Gulf Daily News δημοσιεύεται στο Μπαχρέιν, ένα κράτος υπό τη κατοχή των σαουδικών στρατευμάτων. Το άρθρο αυτό έχει ως στόχο να απαλλάξει τη Σαουδική Αραβία και τον πρίγκιπα Αμπντούλ Ραχμάν αλ-Φαϊζάλ από τις ευθύνες τους.

Το Ισλαμικό Κράτος είναι συγκρίσιμο με τους μισθοφορικούς στρατούς του Ευρωπαϊκού δέκατου έκτου αιώνα. 

Οι στρατοί αυτού διεξήγαγαν θρησκευτικούς πολέμους για λογαριασμό των αρχόντων που τους πλήρωναν, μια φορά σε ένα στρατόπεδο, άλλη φορά σε ένα άλλο. 

Ο Χαλίφης Ιμπραχίμ είναι ένας σύγχρονος κοντοτιέρος (condottiere). 

Παρά το γεγονός ότι είναι υπό τις διαταγές του Πρίγκιπα Αμπντούλ Ραχμάν (Abdul Rahman) (Μέλος της φατρίας των Sudeiris), δεν θα ήταν έκπληξη να συνεχίσει την εποποιία του στη Σαουδική Αραβία (μετά από μια σύντομη παράκαμψη στο Λίβανο, ή ακόμα και στο Κουβέιτ) και να παρέμβει στη βασιλική διαδοχή ευνοώντας τη φατρία των Sudeiris ενάντια στον πρίγκιπα Μιτχάμπ (Mithab) (γιος, και όχι αδελφός του βασιλιά Αμπντουλάχ).

Ο Τζον Μακέιν και ο Χαλίφης

Ο Ιμπραχίμ αλ-Μπαντρί (Ibrahim al-Badri), επίσης γνωστός ως Αμπού Du'a, η ως Αμπού Μπακρ αλ-Μπαγκντάντι, και ως Χαλίφης Ιμπραχίμ, μισθοφόρος του Πρίγκιπα Abdul Rahman al-Faisal, χρηματοδοτούμενος από τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Μπορεί να προβεί σε όλες τις φρικαλεότητες που απαγορεύονται να πράξουν τα Κράτη από τις  Συμβάσεις της Γενεύης.

Στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού του, το Ισλαμικό Κράτος αφιέρωσε δύο σελίδες για να καταγγείλει τον γερουσιαστή Τζον Μακέιν ως «εχθρό» και «σταυροφόρο», υπενθυμίζοντας την υποστήριξή του για την εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ. 

Από φόβο να παραμείνει άγνωστη αυτή η κατηγορία στις ΗΠΑ, ο γερουσιαστής εξέδωσε αμέσως μια ανακοίνωση που χαρακτηρίζει το Ισλαμικό Κράτος ως τη «πιο επικίνδυνη ισλαμιστική τρομοκρατική ομάδα στον κόσμο» [ 26 ].

Αυτή η πολεμική διαμάχη υπάρχει μόνο για να διασκεδάσει το ακροατήριο. 

Θα θέλαμε πολύ να τον πιστέψουμε... αν δεν υπήρχε αυτή η φωτογραφία του Μάιου 2013.

Μαίος 2013: Ο Τζον Μακέιν και το επιτελείο του Ελεύθερου Συριακού Στρατού. Αριστερά μπροστά, ο Ibrahim al-Badri (ο σημερινός Χαλίφης Ιμπραχίμ), με τον οποίον μιλάει ο γερουσιαστής. Αμέσως αριστερά, ο στρατηγός ταξίαρχος Σάλεμ Ιντρίς (με γυαλιά).

 

[12] « La NED, vitrine légale de la CIA » ("The NED, legal storefront of the CIA"), par Thierry Meyssan, Оdnako (Russie), Réseau Voltaire, 6 octobre 2010.
[13] « Opération manquée au Venezuela » ("Operation failed in Venezuela"), par Thierry Meyssan, Réseau Voltaire, 18 mai 2002.
[14] « La CIA déstabilise Haïti » ("The CIA destabilizes Haiti"), Réseau Voltaire, 14 janvier 2004. “Coup d’Etat in Haiti”, by Thierry Meyssan, Voltaire Network, 5 March 2004.
[15] « L’expérience politique africaine de Barack Obama » (" Barack Obama’s African Political experience "), par Thierry Meyssan, Réseau Voltaire, 9 mars 2013.
[16] “The secret behind Guantánamo ”, by Thierry Meyssan, Оdnako (Russia), Voltaire Network, 20 May 2010.
[17] “Who Rules Iraq? ”, by Thierry Meyssan, Voltaire Network, 13 May 2004.
[18] « La balkanisation de l’Irak » ("The Balkanization of Iraq"), par Manlio Dinucci, Traduction Marie-Ange Patrizio, Il Manifesto (Italie), Réseau Voltaire, 17 juin 2014.
[19] "Official Document of the Qatar Embassy: Tripoli Confirms Sending 1800 Islamic Extremists in Trained in Libya to Fight in Syria," The Truth Libyan War, September 20, 2013.
[20] « Les États-Unis, premiers financiers mondiaux du terrorisme » ("The United States, the world’s leading financier of terrorism"), par Thierry Meyssan, Al-Watan (Syrie), Réseau Voltaire, 3 février 2014.
[21] "Congress Approves Secret US weapons flow to ’moderate’ Syrian rebels" by Mark Hosenball, Reuters, January 27, 2014.
[22] “Islamic State of Iraq and the Levant led by Prince Abdul Rahman”, Translation Alizée Ville, Voltaire Network, 4 February 2014.
[23] “PKK revelations on ISIL attack and creation of "Kurdistan"”, Voltaire Network, 8 July 2014.
[24] "U.S. Air Strikes Are Having a Limited Effect on ISIL " by Ben Watson, Defense One, August 11, 2014.
[25] "’Baghdadi’ Mossad trained, ’"Gulf Daily News, July 15, 2014.
[26] “Statement by senator John McCain on being targeted by terrorist group ISIL as "the ennemy" and "the crusader"”, Office of John McCain, 28 July 2014.

Τιερί Μεϊσάν

πηγή 

ANNA RF - WEEPING EYES

Η εκκωφαντική σιωπή της Αριστεράς για τις σφαγές στην Α. Ουκρανία

Αλληλέγγυα Δύναμη 

γενοκτονία στην ανατολική Ουκρανία με τη Δύση σε ρεσιτάλ κυνισμού και υποκρισίας

του Πάνου Κοσμά
(oι επισημάνσεις με χρώμα είναι δικές μας)

Η σιωπή ενός σεβαστού τμήματος της Αριστεράς και της άκρας αριστεράς για την ανατολική Ουκρανία είναι εκκωφαντική και εξοργιστική ταυτόχρονα! Ολόκληροι χώροι δεν ξέρουν τι να γράψουν και τι να πουν! Κάνουν πως οι σφαγές στην ανατολική Ουκρανία δεν υπάρχουν ή δεν αφορούν την Αριστερά! Στην καλύτερη περίπτωση τις καταγγέλλουν σαν “φασιστικές θηριωδίες”, δηλαδή σαν φασιστικά “εγκλήματα πολέμου”, αλλά ενός πολέμου “άδικου και από τις δύο πλευρές”!

Σε πρώτο πλάνο, για όλα φταίει η θεωρία ότι έχουμε μια σύγκρουση ιμπεριαλισμών (του ρωσικού και του δυτικού) “δι’ αντιπροσώπων” στο έδαφος της ανατολικής Ουκρανίας: οι “αντιπρόσωποι” του δυτικού ιμπεριαλισμού είναι οι φιλοδυτικοί εθνικιστές, ακροδεξιοί και φασίστες του Κιέβου, ενώ οι “αντιπρόσωποι” του ρωσικού ιμπεριαλισμού είναι οι “φιλορώσοι αυτονομιστές”. Μερικοί περιμένουν κιόλας μια γενικότερη ανάφλεξη μεταξύ Δυτικών και Ρωσίας, για να επιβεβαιωθούν οι εκτιμήσεις ότι όσα συμβαίνουν στην ανατολική Ουκρανία δεν είναι παρά το πρελούδιο μιας ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης.

Στο μεταξύ όμως, οι “αντιπρόσωποι” του δυτικού ιμπεριαλισμού εφαρμόζουν τακτικές γενοκτονίας σαν αυτές που εφαρμόζει το Ισραήλ στη Γάζα (απλώς δεν έχουν την ικανότητα να το κάνουν με την ίδια επιτυχία και στην ίδια κλίμακα), έχουν την αμέριστη στρατιωτική, διπλωματική και οικονομική συμπαράσταση όλης της Δύσης, ενώ η Ρωσία περνάει από χίλια κόσκινα της Δύσης και του Κιέβου για να της επιτραπεί να περάσει τα ουκρανικά σύνορα μια αυτοκινητοπομπή με… υλικό ανθρωπιστικής βοήθειας!

Προσέξτε: οι Δυτικοί ιμπεριαλιστές παραδέχονται ότι χρειάζεται ανθρωπιστική βοήθεια, αλλά αυτή θα τη δώσει η Ρωσία κι όχι κάποιος διεθνής οργανισμός – “δικής της πουτάνας γιοι” είναι οι σφαγιαζόμενοι. Ο… τρομερός ρωσικός ιμπεριαλισμός ζητάει ταπεινά άδεια για να στείλει ανθρωπιστική βοήθεια στα θύματα των υποτιθέμενων δικών του “αντιπροσώπων” στον… ιμπεριαλιστικό πόλεμο!

Ναι, αλλά οι αυτονομιστές έχουν ρωσικά όπλα, απαντάει ο αριστερός των ίσων αποστάσεων που δεν μένει στα “επιφαινόμενα”. Αυτό, δεν τους κάνει όργανα του ρωσικού ιμπεριαλισμού; -Όσο κάνει τη Χαμάς και τους Παλαιστίνιους -συνολικά- όργανα του Ιράν ή της Συρίας επειδή προμηθεύονται από αυτούς όπλα!

Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα. Εδώ υπάρχει πολύς καλός κόσμος που δεν ιδρώνει το αυτί του ούτε στην ανακήρυξη “λαϊκών δημοκρατιών”, ούτε στη Διεθνή, ούτε σε κομμάτια Αριστεράς που αναφέρονται στον Λένιν και τον Τρότσκι, ούτε σε διακηρύξεις των εξεγερμένων που διακηρύσσουν ανεξαρτησία από το ρωσικό εθνικισμό, ούτε καν στο γεγονός ότι οι αντιφασιστικές πολιτοφυλακές είναι σε μεγάλο βαθμό εργατικές. Όλοι αυτοί δεν υπερασπίζονται τον εαυτό τους, τα εργατικά και λαϊκά συμφέροντα, αλλά -άθελά τους έστω- τα συμφέροντα του ρωσικού ιμπεριαλισμού!!!

Πρόκειται για πολιτική χρεοκοπία ολκής, ένα μικρό “1914” ενός μεγάλου τμήματος της Αριστεράς στη Δύση.
Κι αν στην πορεία των πραγμάτων, μόλις οι φασίστες του Κιέβου εκκαθαρίσουν με το καλό τους “αντιπροσώπους” της Ρωσίας στην ανατολική Ουκρανία και εγκαταστήσουν τους ΝΑΤΟϊκούς πυραύλους στα σύνορα του τρομερού ρωσικού ιμπεριαλισμού, αυτός αντιδράσει απονενοημένα; Δεν θα αποδειχτεί “τότε” ότι πρόκειται για ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό; Το μόνο που θα αποδειχτεί τότε, συντροφοί μου, είναι ότι οι αντιφασίστες στην ανατολική Ουκρανία σφαγιάστηκαν μόνοι και αβοήθητοι. Τότε όμως θα γίνουν και κάποια άλλα αποκαλυπτήρια: ότι η ασφυκτική πίεση του δυτικού ιμπεριαλισμού ενάντια στη Ρωσία αποσκοπεί στην εγκατάσταση μιας φιλοδυτικής κυβέρνησης τύπου Γιέλτσιν στη Μόσχα, με τα “πειστήρια” μιας ασφυκτικής περικύκλωσης της Ρωσίας με βάσεις, πυραύλους και πυρηνικά στα άμεσα σύνορά της. Και είναι τόσο τρομερός ο ρωσικός ιμπεριαλισμός, ώστε παρακολουθεί ανήμπορος τη σφαγή πληθυσμών που μιλούν ρωσικά στα άμεσα σύνορά του και παρ’ όλα αυτά δέχεται τις κυρώσεις τη μία μετά την άλλη και παίρνει ταπεινά άδεια από τους φασίστες του Κιέβου για να στείλει ανθρωπιστική βοήθεια!
Αλλά ας πούμε ότι όλα αυτά είναι επισφαλείς “εκτιμήσεις”. Δεν μας αρκεί τουλάχιστον ότι εμείς είμαστε στη Δύση και το πρώτο μας καθήκον στην περίπτωση της Ουκρανίας είναι να καταγγείλουμε και να κινητοποιηθούμε ενάντια στα σχέδια του δυτικού ιμπεριαλισμού στην Ουκρανία; Ούτε αυτό δεν απέμεινε όρθιο;;;

πηγή 

Julia Margaret Cameron, από νοικοκυρά πρωτοπόρος της Φωτογραφίας

Ο Βικτόρ Ουγκό υποκλίθηκε στις εικόνες της, στν πρώτη φωτογράφο με συνειδητό καλλιτεχνικό έργο.

Η Julia Margaret Cameron γεννήθηκε ως Julia Margaret Pattle στην Καλκούτα της Ινδίας από μια ευκατάστατη οικογένεια Βρετανών. Οι γονείς της, πατέρας αυταρχικός αξιωματικός του Βρετανικού στρατού και η μητέρα της καλλιεργημένη Γαλλίδα αριστοκράτισσα, συνέβαλλαν στη διαμόρφωση του δυναμικού, αλλά ευαίσθητου χαρακτήρα της.

Μετά από σπουδές στη Γαλλία και την Αγγλία, το 1838 παντρεύτηκε τον πολύ μεγαλύτερό της, πλούσιο και ανοιχτό άνθρωπο, δικηγόρο Charles Hay Cameron, ο οποίος ενθάρρυνε τις καλλιτεχνικές της τάσεις. Οι φιλολογικές βραδιές που οργάνωναν στο σπίτι τους, οι συχνές επισκέψεις ζωγράφων, ποιητών και επιστημόνων, η μελέτη λογοτεχνικών βιβλίων και η συχνή αλληλογραφία της για θέματα τέχνης, με δεκάδες σημαντικούς ανθρώπους από όλο τον κόσμο, συνέτειναν για να αναπτυχθεί η δική της καλλιτεχνική δημιουργία, μέσω της φωτογραφίας. Έμειναν στη Κεϋλάνη (σημερινό Sri Lanka) όπου ο άντρας της είχε διάφορες επιχειρήσεις. Το 1848 εγκαταστάθηκαν στο Isle of Wight της Αγγλίας. Η Cameron είχε ένα σπουδαίο κύκλο φίλων. Επιστήμονες, καλλιτέχνες, πολιτικοί ήταν οι καθημερινές της συναναστροφές.

Η ενασχόλησή της με την φωτογραφία άρχισε τυχαία, όταν η κόρη της τής έκανε δώρο μια φωτογραφική μηχανή. Ήταν τότε 48 χρονών. Μπροστά από το φωτογραφικό της φακό στάθηκαν όλα τα πρόσωπα του περιβάλλοντος της. Συγγενείς, υπηρέτες και όλοι οι σπουδαίοι φίλοι της. Δούλευε με την μέθοδο του υγρού κολλοδίου σε ένα πρόχειρο σκοτεινό θάλαμο και ένα στούντιο που έστησε στον κήπο της. Πάντοτε πορτραίτα, με φυσικό και δραματικό φωτισμό σε κλειστούς χώρους χωρίς ευκρίνεια αλλά με μια συγκλονιστική ατμόσφαιρα, ντύνοντας συνήθως τα μοντέλα της και σκηνοθετώντας σκηνές φανταστικές.

Με βαθιά πίστη στη καλλιτεχνική αξία του έργου της, δούλεψε ασταμάτητα, φροντίζοντας μάλιστα φωτογραφίες της να εκτεθούν σαν έργα τέχνης. Ήταν η πρώτη που έκανε επίτηδες φλου φωτογραφίες, άποψη για την οποία της επετέθη μεταξύ άλλων ο, μέτριος ως φωτογράφος αλλά σημαντικός συγγραφέας, Louis Carol. «Μα δεν καταλαβαίνουν ότι ξέρω τι κάνω; Προφανώς επίτηδες τις έχω έτσι», απαντούσε.

Οι φωτογραφίες της θυμίζουν τη ζωγραφική των φίλων της προραφαηλιτών ζωγράφων, αλλά φέρουν και στοιχεία της πρώιμης αναγέννησης. Ωστόσο, δεν έκανε πικτοριαλιστική φωτογραφία, ζωγραφική απομίμηση. Από το ημερολόγιό της άλλωστε φαίνεται ότι ήταν απόλυτα συνειδητή για το ότι έκανε τέχνη σε μια εποχή που η φωτογραφία δεν είχε ακόμη αναγνωριστεί ως τέτοια. Μεταξύ των πιο διάσημων πορτρέτων της είναι αυτό της Αλις Λίντελ με τίτλο «Alethea» (από το οποίο κατά κάποιο τρόπο ξεκίνησε και η ιστορία της Αλίκης στη χώρα των θαυμάτων).

Είναι το πρώτο ολοκληρωμένο καλλιτεχνικό φωτογραφικό έργο. Επίσης ξεχωριστά είναι και τα πορτραίτα των διάσημων φίλων της όπως του John Herschel, του Thomas Carlyle και του Charles Darwin. Μόνο τον τελευταίο χρόνο της ζωής της, σε ένα ταξίδι στην Κεϋλάνη – όπου και πέθανε – φωτογράφισε σε εξωτερικούς χώρους πορτραίτα με την ίδια δύναμη και συγκίνηση.

Το έργο της παρέμενε άγνωστο, μέχρι που η ανιψιά της Julia Prinsep Stephen (μητέρα της Virginia Woolf) έγραψε ένα βιογραφικό της το οποίο ενέταξε στο Λεξικό των Εθνικών Βιογραφιών (το 1886). Η Virginia Woolf με τον κριτικό τέχνης Roger Fry έκαναν μια συλλογή των έργων της. Η αναγνώριση, όμως, ήρθε όταν ο γερμανός ιστορικός φωτογραφίας Helmut Gernsheim έγραψε ένα βιβλίο για την Julia Margaret Cameron.

Όπως γράφει ο Πλάτων Ριβέλλης:

"Η Julia Margaret Cameron έλεγε παραμύθια στα παιδιά της. Για την προγιαγιά της που ήταν στην αυλή τής Μαρίας Αντουανέτας ή για τον πατέρα της που πολεμούσε με τους λογχοφόρους τής Βεγγάλης. Κι ύστερα ανακάλυψε το μεγάλο παραμύθι τής τέχνης. Τής ζωγραφικής και τής ποίησης.

Ο Λάνσελοτ και η Γκουινεβίαρ, η Οφηλία και ο Άμλετ μαζί με τις αλλόκοσμες ζωγραφικές μορφές των προραφαηλιτών φίλων της έγιναν ο ονειρικός και ταυτόχρονα πραγματικός κόσμος της.

Κι ύστερα ανακάλυψε ότι ο φωτογραφικός φακός της μπορούσε να μιλήσει κι αυτός για τέτοιες ιστορίες. Και ότι οι οικείοι της ίσως να ήταν μετενσαρκώσεις των ηρώων που κατοικούσαν στα όνειρά της. Κι ύστερα πήγε στην Ιταλία και ανακάλυψε ότι μερικούς αιώνες πιο πριν, σε μια περιοχή που έκλεινε στις πλευρές του την Τοσκάνη και την Ούμπρια, κάποιοι ζωγράφοι είχαν μεταμορφώσει Θεούς, Παναγίες και Αγίους σε ήρωες δικών τους παραμυθιών.

Το 1865, η Julia Margaret Cameron φωτογράφισε τη δική της Αγία Οικογένεια. Την έκλεισε σε έναν νοητό κύκλο. Κύκλο που σχηματίζουν τα ίδια τα πρόσωπα, το σκοτάδι και το φως. Φωλιά και φυλακή. Η ιερότητα αντλείται από το ένα, το πρώτο, το υπέροχο παραμύθι. Αλλά μεταμορφώνεται σε αιώνιο σύμβολο, όπου η φάτνη ενυπάρχει σαν ανάμνηση.

Τα πρόσωπα είμαστε εμείς, εσείς, χτες, σήμερα και πάντα. Το παραμύθι μιας κρύας νύχτας τής Βηθλεέμ έδωσε τη θέση του σε ένα άλλο παραμύθι, αυτό τής φωτογραφίας, με τη δύναμη που έχει ο χώρος τής φαντασίας, ο κόσμος τής τέχνης, η επικράτεια των ονείρων, να εναλλάσσουν τις μορφές και να είναι ταυτόχρονα άλλο και ίδιο."

 

πηγή