Ζητείται «Παύλος Μελάς»

 

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός

Δάσκαλος Κιλκίς

Νυχτώνοντας ακούστηκε ένας πυροβολισμός και η φωνή του Παύλου: «στη μέση με πήρε παιδιά». Μπήκε στο σπίτι και φώναξε τον καπετάν Πύρζα. Ο Νίκος Πύρζας έτρεξε κοντά του. Ο Παύλος έβγαλε απο το λαιμό του τον σταυρό που φορούσε πάντοτε και του λέει: «το σταυρό να τον δώσεις στη γυναίκα μου. Και το ντουφέκι του Μίκη. Και να τους πείς ότι έκαμα το καθήκον μου…». Και ζήτησε να τον σκοτώσουν τα παλικάρια του για να μην τον βρούνε οι Τούρκοι ζωντανό. Σε λίγο όμως ξεψύχησε. Ήταν Τετάρτη 13 Οκτωβρίου 1904. «Και οι Έλληνες ξύπνησαν», γράφει ο Ίων Δραγούμης, «γιατί ξύπνησαν τώρα μόνο; Επειδή είναι τυφλοί οι άνθρωποι. Και οι περισσότεροι γεννήθηκαν για να είναι μικροί. Σπίθες κοντές είναι οι στιγμές που ξυπνούν και νιώθουν τη μετριότητα που βαραίνει επάνω τους…Τέτοια σπίθα τούς άναψε ο Παύλος Μελάς. Όσοι συνηθίζουν να συλλογίζονται, ας στοχασθούν πόσο μεγαλύτερος από τους άλλους Έλληνες έπρεπε να είναι ο Παύλος Μελάς, για να καταφέρει να την ανάψει. Και με την σπίθα που άναψε στον καθένα, πολλοί ήταν τυφλοί, ως τον είδαν. Έτριψαν τα μάτια τους κάπως ξιπασμένοι και είπαν μέσα τους, γιατί ντρέπονταν να το διαλαλήσουν: Ώστε υπάρχει Μακεδονία, αφού πήγε ο Παύλος Μελάς και σκοτώθηκε γι’ αυτή! Και άλλοι συμπέραναν: Ώστε βρίσκονται ακόμα, μετά το 1897, αξιωματικοί στο στρατό και ζωή στο Έθνος!». Σε καιρούς σακάτικους σαν τους τωρινούς, που μας περιζώνει η χαμέρπεια και πιάνουμε τις μύτες μας απο τις παντοειδείς αναθυμιάσεις, παρηγοριά μονάχη κάτι σαν υποσυνείδητη ώθηση, είναι η ενασχόληση με την εθνική μας ιστορία. Όπως έλεγε θυμόσοφα κάποιος καθηγητής μου στο πανεπιστήμιο «αφήστε τα υποκείμενα και καταπιαστείτε με τα κείμενα», εννοώντας πως η εντρύφηση με την ιστορία προσφέρει τον αναζητούμενο ανασασμό. Ας μην λησμονούμε και την πασίγνωστη προγονική ρήση «όλβιος όστις της ιστορίας έσχεν μάθησιν», ευτυχής ο γνώστης της ιστορίας. Η ιστορία δίνει στον άνθρωπο, που συνηθίζει να σκέφτεται και όχι να σκέφτονται άλλοι γι’ αυτόν, όπως συμβαίνει στα κομματικά ποιμνιοστάσια, πολύ πιο βαθύτερη και πλούσια εμπειρία, ώστε να τον προετοιμάζει για κάθε γεγονός ατομικό ή και γενικό (του έθνους, της ανθρωπότητας) και να μην καταπλήσσεται για όσα συμβαίνουν. Ο ανιστόρητος, ο αμύητος παρουσιάζει αντιδράσεις πρωτόγονου στα διάφορα γεγονότα της ζωής και «πέφτει», όπως κοινότοπα λέγεται, «από τα σύννεφα». Ο ιστορικά μορφωμένος, κατά το δυνατόν, δεν χάσκει ενώπιον των «ραγδαίων εξελίξεων», όπως κάθε βράδυ «τσιρίζουν και κοάζουν» οι όλο κόρδωμα και έπαρση επιβήτορες της εξουσίας. Αφιέρωμα, λοιπόν το σημερινό σημείωμα. Όχι, απλώς και μόνον, επετειακό. Δεν είναι χρέος μνήμης. Είναι εξαναγκασμός μνήμης. Αφιέρωμα στον αητό της Μακεδονίας, που έφτασε στα «κρημνά της αρετής» (Κάλβος). Αρχοντόπουλο ήταν, με γυναίκα σπουδαία, κόρη του Δραγούμη, μετέπειτα πρωθυπουργού, με παιδιά μικρά, μπροστά του καριέρα και μεγαλεία, όμως τάραζε τα σπλάχνα του η σωτηρία της Μακεδονίας. « Ως από ένα βουνόν ο αετός εις άλλο πετάει, κι εγώ τα δύσκολα κρημνά της αρετής ούτω επιβαίνω», γράφει στις «Ωδές» του ο υπέροχος εθνικός ποιητής Κάλβος. Αυτός ήταν ο Παύλος, «αετός», που άφησε τις αθηναϊκές δυσωδίες και τις «άψογες στάσεις» του παλαιοκοματισμού και θυσιάστηκε. Θυσία και όχι λόγια. Αυτό είναι Ορθόδοξος Έλληνας. Έλεγαν την περίοδο της Τουρκοκρατίας όταν μια μάνα Ρωμηά γεννούσε αγόρι: «Να σου ζήσει, να γίνει καπετάνιος, να του γράψουν και τραγούδι». «Μακαρία» η μάνα του, τέτοιος ήταν ο βλαστός της. Καπετάνιος, ο Μίκης Ζέζας και του έγραψαν και τραγούδια, ο λαός τον έκλαψε, «πάντα χλωρό να σειέται το χορτάρι». (Παλαμάς). « Ένα πουλάκι ξέβγαινε απ’ τη Μακεδονία./ Για την Αθήνα διάβαινε για του Μελά τα σπίτια./ Δεν ελαλούσε σαν πουλί ουδέ σαν αηδόνι,/ παρά λαλούσε και έλεγε ανθρώπινη κουβέντα: -Τον Παύλο τον εβάρεσαν». Και λαβωμένος «κράζει παλληκάρια» του και τα γλυκομιλάει:/ Παιδιά μου, μη τρομάζετε, το χάρο μη φοβάσθε/ τα παλληκάρια τα καλά /μον’ τον Θεό φοβούνται». Το ίδιο έλεγε και ο Κανάρης: «μόνο τον Θεό φοβάμαι»! (Όποιο νεοπαγανιστικό απολειφάδι δεν κατανοεί τι σημαίνει «φόβος Θεού», ας μελετήσει κάποιον απο τους Πατέρες της Εκκλησίας. Τους αθεόφοβους και ο λαός μας τους…φοβάται). Τούτος τις σάπιες, των σάπιων, ημέρες, η Μακεδονία, το όνομά της, πάλι ξεβράζεται στα χείλη άνομων, παχυλών μετριοτήτων που –κακή τη ώρα-κατέχουν τρανά πόστα. Πολύ φοβάμαι, μήπως τώρα που ο λαός έχει πλήρης αποπροσανατολιστεί και αποσβολωθεί με την φρικώδη κρίση και τα συμπαρομαρτούντα της, «περάσει στα μουλωχτά» και κάποιο μνημόνιο προδοσίας, ο δυσώνυμος συμβιβασμός. Η ένδεια και ο συνοδός πανικός αφοπλίζουν, καθηλώνουν αντανακλαστικά, οδηγούν σε παραίτηση και αδιαφορία. Οι μεγάλες τραγωδίες της ιστορίας τότε συμβαίνουν: όταν ταυτίζεται το κράτος με την πατρίδα. Κράτος είναι οι μνημονιακοί λακέδες και οι ζητωκραυγαστές τους. Πατρίδα είναι ο Παύλος Μελάς και όσοι αντρειωμένοι κοσμούν το Συναξάρι του Γένους μας. Μας εξευτελίζουν, μας ποδοπατούν, έβαλαν νεοταξικά καθάρματα-τρόικες-να μας διαφεντεύουν και ημέτερους προσκυνημένους να τους δορυφορούν. Μην χάσουμε όμως τη γη μας. Ό,τι κερδήθηκε με αίμα δεν μπορεί να ξεπουληθεί με το μελάνι μιας υπογραφής. Στην Μακεδονία μας, είναι θαμμένα, τα κόκκαλα τα ιερά του Παύλου Μελά, θησαυρός πολυτίμητος. Ήρθε η ώρα να τον προδώσουμε; Έλληνες είμαστε! Να πάρει η ευχή! «Κάποτε», γράφει ο Στρατής Μυριβήλης, «μια μέρα που συζητούσαν δυο απλοί άνθρωποι-δυο ψαράδες ήταν-για την πίεση που ασκούν οι μεγάλες δεξιές και αριστερές δυνάμεις πάνω στην ζωή του τόπου για τα συμφέροντά τους, ο ένας ξεστόμισε μια φράση που με ξάφνιασε. Είπε οργισμένος: -Αν μας πιάσει καμμιά μέρα το ελληνικό μας!». (περ. «Γνώσεις», Φεβρουάριος 1959, τεύχος 14, σελ. 4). Αυτή είναι η μόνη «ιδεολογία» που μας αξίζει: το ελληνικό μας! Και αυτή δεν περιέχει λόγια, μόνο θυσίες, και ονομάζεται Μάρκος Μπότσαρης και Παύλος Μελάς και Γρηγόρης Αυξεντίου. Αυτό το «ελληνικό» μας είναι το μόνο που δεν φροντίζει να καλλιεργήσει συστηματικά το κράτος στην ψυχή της νέας γενιάς, γιατί αυτό είναι που φοβούνται οι εχθροί της πατρίδας και αυτό βάλθηκαν να υπονομεύσουν με χίλιους τρόπους. Ούτε μια αναφορά στα βιβλία Γλώσσας Δημοτικού και Γυμνασίου στον Παύλο Μελά. Ένα ποίημα, ένα δημοτικό…τίποτε. Θα βρεις τον Λεφάκη, τον αστρολόγο, θα βρεις 35 συνταγές μαγειρικής, σκύβαλα και περιτρίμματα, αλλά τον Παύλο «πούχε ταράξει την Τουρκιά», δεν θα τον βρείς. Στην «σάπια πολιτεία» έχουν τα πρωτεία, οι…σκυφτοί, οι τετραποδίζοντες, κατά το ωραίο το ποίημα του Βάρναλη. « Πέτα την ανθρωπιά σου Κι απ’ τον αφέντη πιάσου Κι άμα σε φτύσει αυτός να κάθεσαι σκυφτός Και θα έχεις τα πρωτεία στη σάπια πολιτεία». Ζητείται Παύλος Μελάς και σήμερα. Να μας αφυπνίσει, να μας συγκλονίσει, να διαλύσει τα σάβανα που μας καταπλακώνουν.
πηγή

Η φτώχεια απειλεί 3,9 εκατομμύρια άτομα

Αρνητική πρωτιά στην Ευρώπη κατέχει η Ελλάδα αναφορικά με τη φτώχεια η οποία επιδεινώθηκε τα χρόνια της κρίσης, με αποτέλεσμα πέρυσι να απειλεί το 23,1% του πληθυσμού της χώρας. Μάλιστα, εάν ληφθεί υπόψη και ο πληθυσμός που ζούσε υπό κοινωνικό αποκλεισμό (δεν είχε 4 από τα 9 βασικά αγαθά), τότε το ποσοστό αυξάνεται στο 35,7% και είναι το δεύτερο υψηλότερο στην Ευρώπη έπειτα από εκείνο της Βουλγαρίας (48%). Παράλληλα, το 2013 το πλουσιότερο 20% του πληθυσμού είχε κατά 6,6 υψηλότερο εισόδημα από το φτωχότερο 20% του πληθυσμού. Ανισότητα η οποία ήταν η μεγαλύτερη στην Ευρώπη.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ), το 2013 (βάσει των εισοδημάτων του 2012), το εισοδηματικό όριο της φτώχειας ήταν 5.023 ευρώ ετησίως για ένα άτομο και στα 10.547 ευρώ τον χρόνο για οικογένεια δύο ενηλίκων με δύο παιδιά κάτω των 14 ετών. Να σημειωθεί ότι το 2008 το κατώφλι της φτώχειας ήταν στις 6.897,30 ευρώ ετησίως για ένα άτομο.

Υπό τον κίνδυνο της φτώχειας το 2013 βρέθηκαν 2.529.005 σε 892.763 νοικοκυριά και σε σχέση με το σύνολο του πληθυσμού το ποσοστό της φτώχειας ανήλθε στο 23,1%. Το 2010, το ίδιο ποσοστό ήταν στο 20,1%. Ωστόσο, ο πληθυσμός που βρέθηκε υπό τον κίνδυνο της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού ανήλθε σε 3.903.800 άτομα ή στο 35,7% από 3.795.100 άτομα που ήταν το 2012 ή 34,6%. Επίσης, το 2009 το αντίστοιχο ποσοστό ήταν στο 27,6%.

Τα άτομα που θεωρείται ότι ζουν υπό κοινωνικό αποκλεισμό είναι εκείνα που δεν μπορούν να ικανοποιήσουν 4 από τις 9 βασικές κατηγορίες αναγκών τους. Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, στον κατάλογο των 9 υπηρεσιών και αγαθών περιλαμβάνονται:

1. Δυσκολίες ανταπόκρισης πληρωμής πάγιων λογαριασμών (ενοίκιο ή δόση δανείου, λογαριασμοί ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, φυσικού αερίου κ.λπ., δόσεις πιστωτικών καρτών, ή δόσεις δανείου για οικοσκευή, διακοπές κ.λπ., στεγαστικό δάνειο).

2. Οικονομική αδυναμία μιας εβδομάδας διακοπών. Το 57,9% του φτωχού πληθυσμού δηλώνει δυσκολία στην εξόφληση των εν λόγω λογαριασμών.

3. Οικονομική αδυναμία για διατροφή που να περιλαμβάνει κάθε δεύτερη μέρα κοτόπουλο κρέας, ψάρι ή λαχανικά ίσης θρεπτικής αξίας. Μάλιστα, το 41,5% του φτωχού πληθυσμού δήλωσε ότι δεν μπορεί να εξυπηρετήσει τη συγκεκριμένη ανάγκη, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό του μη φτωχού πληθυσμού ανέρχεται στο 4,7%.

4. Οικονομική αδυναμία για αντιμετώπιση έκτακτων, αλλά αναγκαίων δαπανών, περίπου 550 ευρώ. Το 79,1% του φτωχού πληθυσμού και το 39,1% του μη φτωχού πληθυσμού δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε τέτοια έκτακτη ανάγκη.

5. Οικονομική αδυναμία για τηλέφωνο (σταθερό ή κινητό).

6. Οικονομική αδυναμία για έγχρωμη τηλεόραση.

7. Οικονομική αδυναμία για πλυντήριο ρούχων.

8. Οικονομική αδυναμία για Ι.Χ. επιβατικό αυτοκίνητο.

9. Οικονομική αδυναμία για ικανοποιητική θέρμανση. Το 29,4% του πληθυσμού συνολικά αδυνατεί να έχει ικανοποιητική θέρμανση. Σχεδόν ένας στους τρεις.

Από τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ προκύπτει επίσης ότι ποσοστιαία τα 4 από τα 9 βασικά αγαθά και υπηρεσίες, στερούνται: • 23,3% των παιδιών ηλικίας κάτω των 18 ετών. • 35,2% του πληθυσμού ηλικίας 18 έως 59 ετών που έχει ολοκληρώσει την πρωτοβάθμια εκπαίδευση. • 21,6% του πληθυσμού ηλικίας 18 έως 64 ετών. • 9,4% του πληθυσμού ηλικίας 18 έως 59 ετών που έχει ολοκληρώσει την τριτοβάθμια εκπαίδευση. • 13,7% του πληθυσμού ηλικίας 65 ετών και άνω. Εξ αυτών το 15% είναι γυναίκες ηλικίας και το 12,1% άνδρες.

Να σημειωθεί πως το ποσοστό του πληθυσμού που ζούσε το 2013 σε κατοικία με στενότητα χώρου ήταν 27,3% για το σύνολο του πληθυσμού, ενώ το ελάχιστο μέσο καθαρό μηνιαίο εισόδημα για την αντιμετώπιση των αναγκών των νοικοκυριών της χώρας ανήλθε, κατά δήλωσή τους, σε 1.784 ευρώ. Τα φτωχά νοικοκυριά χρειάζονται 1.428 ευρώ και τα μη φτωχά νοικοκυριά 1.879 ευρώ.

Με αυτά τα δεδομένα το ποσοστό του πληθυσμού που ζούσε το 2013 υπό τον κίνδυνο της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού ανήλθε στο 35,7% και ήταν το δεύτερο υψηλότερο στην Ευρώπη. Πρώτη ήταν η Βουλγαρία με 48%, ενώ στην τρίτη θέση της σχετικής κατάταξης βρέθηκε η Λεττονία με 35,1%. Αντιθέτως, τα χαμηλότερα ποσοστά καταγράφηκαν σε Ισλανδία (13%), Νορβηγία (14,1%) και Τσεχία (14,6%).

πηγή 

Ο γάιδαρος που έπεσε στο πηγάδι...

Μια μέρα ο γάιδαρος ενός αγρότη έπεσε σε ένα πηγάδι. Το ζώο φώναζε απελπισμένα για ώρες και ο αγρότης προσπαθούσε να καταλάβει τι έπρεπε να κάνει...

Στο τέλος αποφάσισε ότι το ζώο ήταν γέρικο και τα έξοδα που απαιτούνταν για να το βγάλει από το πηγάδι ήταν πολλά. Δεν άξιζε τον κόπο να προσπαθήσει να σώσει τον γάιδαρο. Το μόνο που σκέφτηκε να κάνει ήταν να τον θάψει ζωντανό.

Κάλεσε όλους τους γείτονές του να έρθουν και να τον βοηθήσουν. Πήραν όλοι από ένα φτυάρι και άρχισαν να πετάνε χώματα στο πηγάδι.

Στην αρχή, ο γάιδαρος συνειδητοποίησε τι συνέβαινε και φώναξε φρικτά, ούρλιαξε. Μετά όμως, προς έκπληξη όλων, ησύχασε. Λίγα φορτία χώμα είχαν πέσει στο πηγάδι, όταν ο γεωργός κοίταξε κάτω και έμεινε έκπληκτος με αυτό που είδε. Ήταν κάτι καταπληκτικό!

Με κάθε φτυαριά χώμα που έπεφτε στην πλάτη του, ο γάιδαρος τιναζόταν και έκανε ένα βήμα προς τα πάνω. Οι γείτονες του αγρότη συνέχισαν να πετάνε φτυαριές χώμα πάνω στο ζώο και αυτό κάθε φορά τιναζόταν και έκανε ένα βήμα προς τα πάνω.

Πολύ σύντομα, όλοι ήταν έκπληκτοι με το γαϊδούρι που έχει φτάσει πια στην επιφάνεια του πηγαδιού.

Ηθικό δίδαγμα: Η ζωή μπορεί να φέρει σε σας πολλές "φτυαριές" από χώμα μέσα στο πηγάδι της ζωής σας. Να θυμάστε όμως ότι το καθένα από τα προβλήματά σας αυτά, είναι ένα εφαλτήριο.
Μπορούμε να βγούμε από τα βαθύτερα πηγάδια απλά με ένα τίναγμα. Πατάμε πάνω στο πρόβλημα και κάνουμε ένα βήμα πάνω!

 

πηγή 

Να πως επηρεάζει η τηλεόραση τα παιδιά

 

 

Τα παιδιά προσχολικής ηλικίας που βλέπουν τηλεόραση περισσότερο από δύο ώρες την ημέρα διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξουν προβλήματα προσοχής όταν γίνουν έφηβοι.

Η μελέτη κατέγραψε αύξηση κατά 40% στα προβλήματα πνευματικής συγκέντρωσης και προσοχής μεταξύ των αγοριών και των κοριτσιών που έβλεπαν πολλή τηλεόραση – μία αύξηση που ήταν ανεξάρτητη από το αν είχε γίνει διάγνωση της διαταραχής ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας πριν από την εφηβεία.

Η σχέση τηλεόρασης-προσοχής τεκμηριώθηκε σε μελέτη περισσότερων από 1.000 παιδιών από τη Νέα Ζηλανδία. Στις ηλικίες 5 έως 11 ετών, τα παιδιά έβλεπαν κατά μέσον όρο 2,05 ώρες τηλεόραση την ημέρα. Από την ηλικία των 13 έως τα 15 τους χρόνια, οι ώρες της τηλεθέασης αυξήθηκαν σε 3,1 την ημέρα.

«Όσα περνούσαν καθημερινά περισσότερες από 2 ώρες μπροστά την TV, ιδίως όσα υπερέβαιναν τις 3 ώρες, στην διάρκεια της παιδικής ηλικίας είχαν συμπτώματα διαταραγμένης προσοχής πάνω από τον μέσο όρο όταν μπήκαν στην εφηβεία», έγραψε ο δρ Καρλ Λάντοχουϊς, από το Πανεπιστήμιο του Οτάγκο, στην επιθεώρηση «Παιδιατρική».

Τα μικρά παιδιά που έβλεπαν πολλή τηλεόραση είχαν περισσότερες πιθανότητες να διατηρήσουν αυτή τη συνήθεια μεγαλώνοντας, αλλά ακόμα κι αν μείωναν την τηλεθέαση στην εφηβεία, εξακολουθούσαν να έχουν προβλήματα προσοχής.

«Το εύρημα αυτό υποδηλώνει ότι οι επιδράσεις της πολύωρης τηλεθέασης είναι μακράς διαρκείας», έγραψε ο δρ Λάντχουϊς.

Την συσχέτιση αυτή αποδίδει σε αρκετούς λόγους.

Ο ένας είναι ότι η ταχεία εναλλαγή των σκηνών σε πολλά τηλεοπτικά προγράμματα υπερδιεγείρει τον αναπτυσσόμενο εγκέφαλο των παιδιών, και μπορεί να κάνει την πραγματικότητα να μοιάζει βαρετή όταν κάνουν την σύγκριση. «Έτσι, τα παιδιά που βλέπουν πολλή τηλεόραση γίνονται λιγότερο ανεκτικά των βραδύτερο ρυθμό των πολύ πιο ανιαρών δραστηριοτήτων, όπως είναι το σχολείο», κατά τον δρα Λάντχουϊς.

Είναι επίσης πιθανό η πολύωρη ενασχόληση με την TV να υπονομεύει την ενασχόληση με δραστηριότητες οι οποίες προάγουν την προσοχή, όπως το διάβασμα, ο αθλητισμός και το παιχνίδι.

Η έλλειψη συμμετοχής, εξάλλου, που συνεπάγεται η παρακολούθηση τηλεοπτικών προγραμμαάτων μπορεί να συνιστά εμπόδιο για την ενεργή συμμετοχή των παιδιών σε κάθε είδους δραστηριότητα.

Ωστόσο, η μελέτη δεν αποδεικνύει ότι η τηλεόραση προκαλεί προβλήματα προσοχής, διευκρίνισε ο ερευνητής, αλλά ότι αποτελεί συμβάλοντα παράγοντα σε αυτά.

Προγενέστερες μελέτες έχουν συσχετίσει την πολύωρη τηλεθέαση με αυξημένο κίνδυνο παχυσαρκίας και διαβήτη.

πηγή 

Δεν ψήφισαν στην ευρωβουλή οι εκπρόσωποι της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, του Ποταμιού για τις γερμανικές αποζημιώσεις!

Ανοιχτό άφησε τελικά το ζήτημα η Επιτροπή Αναφορών

Σκληρή μάχη προκειμένου να γίνει δεκτή η πρότασή του για διοργάνωση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υπό την αιγίδα της Επιτροπής Αναφορών δημόσιας ακρόασης για τις γερμανικές αποζημιώσεις έδωσε στις Βρυξέλλες στις 07/10/2014, ο Αντιπρόεδρος των Ευρωπαίων Αντιφεντεραλιστών, Επικεφαλής του Πολιτικού Κινήματος Αντιμνημονιακοί Πολίτες και Ευρωβουλευτής των Ανεξάρτητων Ελλήνων, Καθηγητής Νότης Μαριάς.

Ως γνωστόν, ο Νότης Μαριάς είχε υποβάλλει την πρόταση του μετά τη συνεδρίαση των συντονιστών της Επιτροπής Αναφορών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις 24/9/2014.

Η πρόταση του Νότη Μαριά τέθηκε τελικά σε ψηφοφορία στην κλειστή συνεδρίαση των συντονιστών της Επιτροπής Αναφορών στις 07/10/2014 και υπερψηφίστηκε μόνο από τους Ευρωπαίους Αντιφεντεραλιστές και την Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά. 

Την καταψήφισαν η K.O. του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στο οποίο συμμετέχει η ΝΔ, η Ομάδα της Προοδευτικής Συμμαχίας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στην οποία συμμετέχουν το ΠΑΣΟΚ και το ΠΟΤΑΜΙ, η Συμμαχία Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη και οι Πράσινοι.

Στη συνέχεια ο Νότης Μαριάς, ζήτησε να τεθεί σε ψηφοφορία η πρόταση του στην Ολομέλεια της Επιτροπής Αναφορών προκειμένου να υπάρξει ονομαστική ψηφοφορία και να διαφανεί δημόσια η θέση κάθε Πολιτικής Ομάδας και κάθε Ευρωβουλευτή. 

Μετά από συνεχείς αντεγκλήσεις του Νότη Μαριά με την Πρόεδρο και μέλη της Επιτροπής Αναφορών, τα μνημονικά Ευρωπαϊκά κόμματα ανέκρουσαν πρύμνα, άλλαξαν τη στάση τους και προκειμένου να μην εκτεθούν δημόσια δέχθηκαν το ζήτημα της δημόσιας ακρόασης για τις γερμανικές αποζημιώσεις να παραμείνει ανοικτό στην ημερήσια διάταξη της Επιτροπής Αναφορών, ενόψει της διοργάνωσης των δημοσίων ακροάσεων κατά το β’ εξάμηνο του 2015.

Υπενθυμίζεται ότι ο Νότης Μαριάς έχει θέσει ήδη το ζήτημα των οφειλών της Γερμανίας προς της Ελλάδα (πολεμικές επανορθώσεις, κατοχικό δάνειο, αποζημιώσεις συγγενών θυμάτων) στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο στις 14/07/2014.

Επίσης, στις 1/10/2014 έθεσε στο Ευρωπαϊκό Kοινοβούλιο και το ζήτημα της επιστροφής των αρχαιολογικών θησαυρών που λεηλάτησαν οι ναζί κατά την κατοχή.

πηγή 

ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΣΤΑ ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Σε άλλη μια προκλητική ενέργεια σε βάρος των χριστιανικών μειονοτήτων της Κωνσταντινούπολης, προχώρησε το τουρκικό καθεστώς του Ερντογάν σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας, Taraf, (6/7/2014). 

Όπως αναφέρει η ίδια η τουρκική εφημερίδα, με απόφαση της τουρκικής κυβέρνησης που ήδη δημοσιεύτηκε και στην τουρκική εφημερίδα της κυβερνήσεως, όλες οι επιγραφές στην μητρική γλώσσα των χριστιανικών ιδρυμάτων της Κωνσταντινούπολης, που είναι αναρτημένες στις κεντρικές εισόδους, επιβάλλεται να ξηλωθούν και να αντικατασταθούν πάραυτα με αντίστοιχες επιγραφές μόνο στην τουρκική γλώσσα. 

Η απόφαση αυτή θυμίζει το γνωστό και τρομοκρατικό

καθεστώς που είχε επιβληθεί τις παλαιότερες δεκαετίες με το γνωστό τουρκικό σλόγκαν, «Türkçe konuş», δηλαδή, «Μίλα μόνο Τουρκικά» και με το οποίο είχε απαγορευτεί σε όλους τους μειονοτικούς να μιλούν δημόσια την μητρική του γλώσσα. 

Την περίοδο εκείνη υπήρχε έντονη τρομοκρατία και ακόμα και το ανάγνωσμα δημόσια μιας μειονοτικής εφημερίδας, όπως η γνωστή Απογευματινή της Κωνσταντινούπολης, είχε σαν συνέπεια ακόμα και τον άγριο ξυλοδαρμό όσων είχαν τολμήσει να διαβάσουν στα ελληνικά την μειονοτική εφημερίδα. Τώρα επανέρχεται με πρώτο βήμα όπως διαφαίνεται το ίδιο καθεστώς της επιβολής της τουρκικής γλώσσας.

Σύμφωνα με το τουρκικό δημοσίευμα, με απόφαση του τουρκικού υπουργείου Παιδείας που επισημοποιήθηκε από την τουρκική κυβέρνηση αλλάζει το μέχρι σήμερα καθεστώς της ονοματολογίας και των δημοσίων επιγραφών που είναι αναρτημένες στις εισόδους των μειονοτικών σχολείων στην μητρική γλώσσα των μειονοτήτων και επιβάλλεται η ανάρτηση επιγραφών μόνο στην τουρκική γλώσσα. 

Μάλιστα το καθεστώς αυτό της τουρκοποίησης των μειονοτικών σχολείων, θα επεκταθεί και στα άλλα μειονοτικά ιδρύματα έτσι που να μην υπάρχει τίποτα που να θυμίζει την ελληνική, αρμενική, η άλλη μειονοτική γλώσσα στις επιγραφές των ιδρυμάτων αυτών. 

Παραδειγματικά αναφέρονται και κάποια μειονοτικά σχολεία και ιδρύματα από όπου θα αρχίσει αμέσως η εφαρμογή του νέου νόμου της γλωσσικής τουρκοποίησης. 

Τα σχολικά ιδρύματα αυτά είναι, σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα, το ελληνικό Ιωακείμιο Λύκειο Θηλέων, Το Ζάππειο Λύκειο, το Ζωγράφειο Λύκειο και Εμπορική Σχολή, το Αρμένικο Λύκειο Esayan, το Αρμένικο Λύκειο Getronagan και τα αρμενικά σχολικά ιδρύματα, Nynyan και Surt Haç. 

Η τουρκική κυβέρνηση σε μια πονηρή προσπάθεια αιτιολογήσεως της απόφασης αυτής, αναφέρει ότι οι μειονοτικές ονομασίες των μειονοτικών σχολικών ιδρυμάτων, που σημειωτέον υπήρχαν επί πολλές δεκαετίες, είχαν δημιουργήσει πολλά… γραφειοκρατικά προβλήματα και γι’ αυτό η τουρκική κυβέρνηση αποφάσισε να προχωρήσει στην ενέργεια αυτή της επιβολής των τουρκικών ονομάτων. 

Με λίγα λόγια οι γνωστές τουρκικές προφάσεις εν αμαρτίες του… Ναστραντίν Χότζα.

Και να σκεφτεί κάνεις ότι όλα αυτά γίνονται την ίδια περίοδο που στην δυτική Θράκη επιβάλλεται σταδιακά η τουρκική ονομασία σε όλα τα μειονοτικά ιδρύματα, ενώ το τουρκικό προξενείο οργιάζει με την πλήρη αδιαφορία της κεντρικής μνημονιακής ελληνικής κυβέρνησης. 

Να δούμε μέχρι που θα πάει αυτή η εθνική κατρακύλα με όσα μαθαίνουμε κάθε μέρα από την άλλη πλευρά του Αιγαίου.

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

πηγή 

Όσα θα ήθελαν να μας πουν οι νηπιαγωγοί...

Καθώς η σχολική χρονιά πλησιάζει στο τέλος της, ήδη εμφανίζονται στα νηπιαγωγεία οι γονείς των μαθητών της επόμενης χρονιάς.
Θα θέλατε να μπείτε για λίγο στο μυαλό τους και να μάθετε τι ...
σκέφτονται οι νηπιαγωγοί;
Το κάναμε εμείς για εσάς!

Είναι σχεδόν σίγουρο ότι κάθε νηπιαγωγός, βλέποντάς τους γονείς των νέων τους λιλιπούτειων μαθητών, μεταξύ άλλων θα ευχόταν να γνωρίζουν τα... ακόλουθα:
-Δείξτε ενδιαφέρον για ο,τιδήποτε φέρνει μαζί του από το σχολείο (και φυσικά μην το πετάξετε ποτέ!).

Πηγή Τρομακτικό

Ακόμη κι αν δεν καταλαβαίνετε τι ακριβώς είναι αυτό που κρατάτε στα χέρια σας (!!) το παιδί σίγουρα δούλεψε σκληρά και νιώθει υπερήφανο για το δημιούργημά του.
-Μην ρωτάτε πως αποδίδουν τα υπόλοιπα παιδιά.

Αν το παιδί σας τα πηγαίνει καλά σε κάτι μην ρωτάτε αν και ο φίλος του το κάνει αυτό. Πρόκειται για απόρρητο προσωπικό δεδομένο. Επίσης μην ρωτάτε αν το παιδί σας είναι το εξυπνότερο στην τάξη. Οι νηπιαγωγοί συγκρίνουν την πρόοδο του κάθε παιδιού με τον εαυτό του και όχι με τους άλλους π.χ. ζωγραφίζει ένα πρόσωπο τόσο καλά όσο το έκανε το φθινόπωρο;
-Τα ρούχα του σχολείου να είναι ρούχα για παιχνίδι.

Στο νηπιαγωγείο τα παιδιά θέλουμε να είναι χαρούμενα και δημιουργικά, γεγονός που μερικές φορές σημαίνει και "λερωμένα"! Κανείς δεν θα σας κρίνει αν το παιδί σας δεν είναι ντυμένο για φωτογράφιση περιοδικού!

-Τα "πολυάσχολα" νήπια συχνά περιμένουν μέχρι το τελευταίο λεπτό για να πάνε στην τουαλέτα!
Ζώνες και επιπλέον κουμπιά, μπορεί να είναι ωραία, αλλά δημιουργούν δυσκολίες και "ατυχήματα"...
-Η καθαριότητα είναι μισή αρχοντιά!

Όταν στέλνετε το παιδί στο σχολείο βρώμικο, αυτό το επηρεάζει αρνητικά για δυο λόγους καταρχήν για την υγεία του και κατά δεύτερον γιατί κανένα παιδί δεν θα θέλει να παίξει μαζί του. Αν υπάρχει κάποια πιο συγκεκριμένη αδυναμία του παιδιού σχετικά με το μπάνιο, την οποία δεν μπορείτε να διαχειριστείτε συζητήστε το με τις νηπιαγωγούς.

-Αποχαιρετισμοί:
Ένα φιλί, μια αγκαλιά και ένα «Να περάσεις μια υπέροχη μέρα!», είναι όλα όσα χρειάζονται. Με εξαίρεση την αρχή της σχολικής χρονιάς, όπου το παιδί προσαρμόζεται, μην χρονοτριβείτε. Εάν στο παιδί σας αρέσει να γνωρίζει το πρόγραμμά του, μπορείτε να πείτε ακόμη κάτι που θα κάνετε μαζί όταν τελειώσει το σχολείο, π.χ. «Θα πάμε μαζί στο πάρκο!». Και μην πισωγυρίζετε διότι έτσι αυξάνεται δραματικά ο στρεσογόνος παράγοντας. Είναι καλύτερα να κάνετε μια καθαρή και γρήγορη αποχώρηση ακόμη κι αν το παιδί κλαίει. Σιγά σιγά θα αντιληφθεί τι συμβαίνει και θα αποκτήσει τον έλεγχο της κατάστασης.

-Ψείρες! Μπορεί να συμβεί στον καθένα.
Μην νιώθετε άσχημα. Ενημερώστε τη νηπιαγωγό ώστε να αποφευχθεί η εξάπλωση.
-Δείξτε κατανόηση και στα άλλα παιδιά, όπως δείχνετε και στο δικό σας.
 Γνωρίζετε πως τα παιδιά περνούν δύσκολες φάσεις και οι οικογένειες τους αντιμετωπίζουν άγχος που μερικές φορές τους οδηγεί σε σπασμωδικές κινήσεις. Αν κάποιο παιδί είναι επιθετικό, έχετε την πίστη ότι οι νηπιαγωγοί θα κρατήσουν το δικό σας ασφαλές και θα κάνουν ό,τι είναι δυνατό για να βελτιώσουν την κατάσταση.

-Αν το δικό σας παιδί είναι επιθετικό.
Μπορεί να σας φαίνεται αδιανόητο ότι το "αγγελούδι" σας μπορεί να έχει αυτή τη συμπεριφορά, αλλά έχετε πίστη στα λόγια των νηπιαγωγών και μην αμφισβητείτε τα συμβάντα. Πολλές φορές τα παιδιά αντιδρούν διαφορετικά στο σχολείο σε σχέση με το σπίτι γιατί είναι τελείως διαφορετικές οι συνθήκες. Συνεργαστείτε!

-Αν σας πουν ότι το παιδί σας θα είχε όφελος εάν περνούσε από μια περαιτέρω αξιολόγηση σε κάποιο τομέα των αναπτυξιακών του δεξιοτήτων, αυτό είναι κάτι που δεν λέγεται επιπόλαια.
Οι νηπιαγωγοί βλέπουν το παιδί σας όχι μόνο όπως είναι τώρα, αλλά όπως θα είναι στο Δημοτικό Σχολείο. Επιθυμούν να του προσφέρουν οποιαδήποτε βοήθεια το συντομότερο δυνατό, οπότε δείξτε εμπιστοσύνη. Δεν είναι κάτι κακό, κάτι που να σας κάνει να ντρέπεστε. Πολλά παιδιά λαμβάνουν βοήθεια από λογοθεραπευτές, εργοθεραπευτές κλπ. προκειμένου να βοηθηθούν.
-Αν υπάρχει κάτι που απασχολεί εσάς ή το παιδί σας, πείτε το!

Όχι όμως ενώπιον όλων των γονέων και των παιδιών την ώρα της αποχώρησης. Επιδιώξτε την κατ΄ιδίαν συνάντηση με τις νηπιαγωγούς και μιλήστε γι'αυτό που σας απασχολεί. Και οι νηπιαγωγοί επιθυμούν όπως κι εσείς, το παιδί σας να είναι χαρούμενο και είναι πρόθυμες να διορθώσουν τα λάθη τους.
-Τα τυποποιημένα κρουασάν, το σοκολατούχο γάλα και τα μπισκότα δεν είναι γεύμα, είναι ένας μικρός μπουφές επιδορπίων!

-Δώστε προσοχή στις ανακοινώσεις,
που υπάρχουν στην είσοδο του σχολείου ή σε σημειώματα μέσα στην τσάντα του παιδιού. Μπορεί να περιέχουν νέα σχετικά με διάφορες δράσεις της τάξης, όπου μπορεί να ζητείται η συμμετοχή σας, κι αν δεν δώσετε προσοχή τότε τις συνέπειες τις υπομένει άθελά του το ίδιο το παιδί.

-Συνέπεια στην ώρα.
Το παιδί χάνει ένα κομμάτι από την καθημερινή ρουτίνα του σχολείου, αν συνεχώς καθυστερεί, και έρχεται σε δύσκολη θέση απέναντι στους συμμαθητές και τη νηπιαγωγό του. Ενώ στην αποχώρηση είναι δύσκολο να διαχειριστεί τους λόγους που φεύγει πάντα τελευταίο από το σχολείο.
-Το άρρωστο παιδί πρέπει να μένει στο σπίτι του.

Στο σχολείο δεν θα μπορεί να αντεπεξέλθει, αφού δεν θα νιώθει καλά και ταυτόχρονα ενδέχεται να προκαλέσει επιδημία.
-Μην αποκρύπτετε σημαντικές πληροφορίες.

Εμπιστευτικά μιλήστε στις νηπιαγωγούς για οποιαδήποτε αλλαγή στη ζωή του παιδιού π.χ. διαζύγιο, νέο μωρό, αλλά και ο,τιδήποτε αφορά το ιατρικό του ιστορικό, προκειμένου να γνωρίσουν καλύτερα τις ανάγκες και τις αδυναμίες του και να δουλέψουν πάνω σ΄αυτές.
-Όχι απουσίες χωρίς σοβαρό λόγο.

Περιστασιακά μια μέρα εκτός σχολείου δεν είναι και σπουδαία υπόθεση. Αν όμως αυτό γίνεται συχνά τότε το παιδί λαμβάνει ένα εσφαλμένο μήνυμα. Το σχολείο είναι σημαντικό και αυτό επιβεβαιώνεται με την παρουσία. Μια παρουσία που πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτη.

-Ατυχήματα συμβαίνουν.
Οι νηπιαγωγοί κάνουν ό,τι μπορούν προκειμένου να μην συμβεί το παραμικρό μέσα στη σχολική μέρα, αλλά υπάρχει η πιθανότητα να μην δουν κάτι κάποια στιγμή. Είναι αναπόφευκτο.
-Ενισχύστε τις γνώσεις που μεταφέρει το παιδί από το σχολείο
με επιπλέον δραστηριότητες, στις οποίες μπορεί να συμμετέχει όλη η οικογένεια. Έτσι το βοηθάτε να εμπεδώσει τις νέες γνώσεις και τελικά να ενισχύσει τη δυναμική της ομάδας στην τάξη.
-Παιχνίδια από το σπίτι.

Τα παιχνίδια αυτά δημιουργούν εντάσεις διότι τις περισσότερες φορές τα παιδιά δεν θέλουν να τα μοιραστούν με τους άλλους, αλλά από την άλλη θέλουν να τα παρουσιάσουν σε όλους! Επίσης, κατά έναν περίεργο λόγο, πάντα τα παιχνίδια αυτά καταλήγουν σπασμένα!
-Ακολουθήστε τους κανόνες που το παιδί έχει μάθει στο σχολείο, και αντικειμενικά ισχύουν, για να τους ακολουθήσει κι αυτό.

Με το να αμφισβητείτε τη σημαντικότητά τους, το σχολείο χάνει την αξιοπιστία του και το παιδί βρίσκεται μπροστά σε διλήμματα που δυσκολεύεται να διαχειριστεί.

-Δεν μπορούν όλα τα παιδιά να συμπαθήσουν τη δασκάλα τους αμέσως (προφανώς ούτε και εσείς!).
Χρειάζεται χρόνος για να χτιστεί η εμπιστοσύνη και ο αμοιβαίος σεβασμός. Υποστηρίξτε τις νηπιαγωγούς και αποφύγετε τις όποιες ενστάσεις σας μπροστά στο παιδί. Γίνεται το σωστό παράδειγμα στη δημιουργία ισορροπημένων σχέσεων.

-ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΔΕΝ ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ ΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΣΗ.
Θα αναπτύξει όμως όλες τις κιναισθητικές, αντιληπτικές, μνημονικές, γλωσσικές και μεταγλωσσικές ικανότητες, που το καθιστούν έτοιμο να εκπαιδευτεί αβίαστα και αποτελεσματικά, χωρίς να δυσκολευτεί/πιεστεί/απογοητευτεί στην εκμάθηση της γραφής και της ανάγνωσης, ένα χρόνο αργότερα στην Α΄ Δημοτικού.

mothersblog