τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται

Ηράκλειτος

Άρχισαν τα όργανα: Το πρώτο εξώδικο ξένων τραπεζικών συμφερόντων επιδόθηκε σε πολίτη στα Χανιά – ζητούν αποπληρωμή “κόκκινου” στεγαστικού μέσα σε πέντε ημέρες!

Της Κατερίνας Πολύζου 

Από το Λονδίνο… ζητούν από Χανιώτη αποπληρωμή «κόκκινου» στεγαστικού μέσα σε πέντε ημέρες – Μια εξώδικη καταγγελία που έλαβε Χανιώτης συμπολίτης μας από τράπεζα στην Αγγλία, φέρνει στην επιφάνεια, το μέγεθος του προβλήματος των κόκκινων επιχειρηματικών αλλά και στεγαστικών δανείων.

Πρόκειται για Χανιώτη που η κρίση τον ανάγκασε να κλείσει την επιχείρησή του και να αντιμετωπίζει πρόβλημα στην αποπλήρωση στεγαστικού δανείου ύψους 128.701 ευρώ από την τράπεζα Πειραιώς.
Στον συμπολίτη μας επέδωσε κλητήρας εξώδικη καταγγελία από την εταιρεία ειδικού σκοπού με την επωνυμία “ESTIA MORTGAGE FINANCE A.E.” με έδρα το Λονδίνο.
Με το εξώδικο καλείται ο ιδιοκτήτης του ακινήτου να καταβάλλει μέσα στις επόμενες πέντε (!) ημέρες το σύνολο της οφειλής του –χωρίς σε αυτό να συμπεριλαμβάνονται οι τόκοι και τα έξοδα-, αλλιώς η εταιρεία θα προχωρήσει στις διαδικασίες που προβλέπει ο νόμος για κατάσχεση του σπιτιού.
Το εξώδικο έγγραφο έφερε στον Κρήτη fm και στην πρωινή ενημερωτική εκπομπή «Καφές και σχόλια», το στέλεχος των ΑΝΕΛ Μιχάλης Αλεξάκης, ο οποίος έχει ήδη ενημερώσει και τον Πάνο Καμμένο.
Είναι το πρώτο εξώδικο ξένων τραπεζικών συμφερόντων που επιδίδεται σε πολίτη στην Κρήτη.




Ένα ανάλογο περιστατικό έχει καταγραφεί και στην Αθήνα, από αμερικανικό όμιλο.
Επικοινωνήσαμε με νομικούς οι οποίοι δίνουν δύο πιθανές ερμηνείες, η μία χειρότερη από την άλλη…
Το ένα ενδεχόμενο είναι η τράπεζα να έχει δημιουργήσει την εταιρεία “ESTIA MORTGAGE FINANCE A.E.” με έδρα το Λονδίνο, προκειμένου να διαχειρίζεται τα «κόκκινα» δάνεια, επομένως να μη φαίνεται υπερχρεωμένη και να προχωρεί σε κατασχέσεις.
Το δεύτερο ενδεχόμενο είναι θυγατρική βρετανικής τράπεζας να έχει αγοράσει δάνεια από την Πειραιώς και να διεκδικεί την άμεση αποπληρωμή τους.
Αυτό θα αποσαφηνιστεί τις επόμενες ημέρες…
Όλα αυτά συμβαίνουν, ενώ η συγκυβέρνηση μας υπόσχεται ευνοϊκές ρυθμίσεις και η Κομισιόν πιέζει για διαδικασία άμεσης αποπληρωμής ή κατασχέσεων ακινήτων.
Παράλληλα, όπως αναφέρει η Εφημερίδα των Συντακτών σήμερα, ο αρμόδιος υπουργός Ανάπτυξης Νίκος Δένδιας έχει αφιερωθεί στην προσπάθεια να διαγράψει δάνεια επιχειρηματιών, δεν έχει γίνει επισήμως καμία προεργασία προκειμένου να δημιουργηθεί το πλαίσιο προστασίας για την πρώτη κατοικία πολιτών που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες.
Οπως αποκάλυψε ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Γίρκι Κατάινεν απαντώντας σε ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ και αντιπροέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Δημήτρη Παπαδημούλη, η κυβέρνηση έχει συμφωνήσει
να μην παρατείνει τις ρυθμίσεις για αναστολή πλειστηριασμών μετά το 2014, καθώς «στο πλαίσιο του προγράμματος προσαρμογής, οι ελληνικές αρχές δεσμεύτηκαν να καταρτίσουν ένα συνεκτικό σχέδιο για τη δημιουργία
δικτύου κοινωνικής ασφάλειας με βάση εισοδηματικά κριτήρια υπέρ των κοινωνικά αδύναμων ιδιοκτητών κατοικιών».
πηγή 

ΠΕΙΡΑΙΩΣ, EUROBANK και ΕΘΝΙΚΗ απέτυχαν στα STRESS TEST, όμως στα Ελληνικά ΜΜΕ…ΠΕΡΑΣΑΝ ! ΓΙΝΑΜΕ ΒΟΡΕΙΟΣ ΚΟΡΕΑ !

 

ΤΑ ΞΕΝΑ ΜΜΕ ΕΓΡΑΨΑΝ ΟΤΙ ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΑΠΕΤΥΧΑΝ !

ΠΙΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΠΕΤΥΧΑΝ.... 105 ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΜΕ ΤΗΝ ALPHA BANK ΣΥΜΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΗ

ΑΠΕΤΥΧΑΝ 25 ΑΝΑΜΕΣΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ Η ΠΕΙΡΑΙΩΣ, EUROBANK KAI ΕΘΝΙΚΗ !

ΑΠΕΤΥΧΑΝ ΣΤΙΣ ΕΠΙΣΗΜΕΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ….

“ΠΕΤΥΧΑΝ” ΟΜΩΣ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΜΕ .

ΚΑΠΟΙΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ (στο κείμενο όχι στον τίτλο) ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΑΝ ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΑ ΑΝ ΚΑΙ ΑΠΕΤΥΧΑΝ ΠΕΡΑΣΑΝ ΜΕ ΑΣΤΕΡΙΣΚΟ

ΟΥΤΕ ΣΤΗΝ ΒΟΡΕΙΟ ΚΟΡΕΑ ΔΕΝ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΑΥΤΑ ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! 

REUTERS 

CNBC 

GUARDIAN 

CAPITAL.GR 

ΤΑ ΜΜΕ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΚΟΡΕΑΣ ΕΓΡΑΨΑΝ (από info-war.gr)

πηγή

Η ΑΓΙΑ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ Η ΡΩΜΑΙΑ Ἕνα «ἡδύπνοο ἄνθος» τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ

Ἀριστείδης Γ. Θεοδωρόπουλος
Ἐκπαιδευτικὸς

.           Ἀνάμεσα στὰ μυρίπνοα ἄνθη τοῦ Παραδείσου ποὺ ἀφιέρωσαν ὅλη τὴν ἐπίγεια ζωή τους στὸν Κύριο ἠμῶν Ἰησοῦ Χριστὸ καὶ ποὺ λάμπουν ὡς φαεινοὶ ἀστέρες μέσα στὸ πνευματικὸ στερέωμα τῆς Ἐκκλησίας μας εἶναι καὶ ἡ τιμώμενη στὶς 29 Ὀκτωβρίου ἔνδοξος καὶ καλλιπάρθενος Ἁγία Ἀναστασία ἡ Ρωμαία, ἡ ὁποία ἀναδείχθηκε τὸ «Μαρτύρων τὸ ἥδυσμα», τῶν «ἀσκουμένων ἡ καλλονὴ» καὶ τῶν «παρθένων τὸ ἀγλάϊσμα καὶ τὸ σεμνολόγημα», ὅπως χαρακτηριστικὰ ὑμνεῖται καὶ γεραίρεται μέσα ἀπὸ τὸ ἀπολυτίκιό της.
.           Ἡ πολύαθλος καὶ πανεύφημος ὁσιοπαρθενομάρτυς τοῦ Χριστοῦ Ἁγία Ἀναστασία ἡ Ρωμαία γεννήθηκε καὶ ἔζησε στὴ Ρώμη τὸν 3ο μ.Χ. αἰώνα. Ἀφοῦ ἀπαρνήθηκε τὶς ἐγκόσμιες ἀπολαύσεις καὶ τὰ πρόσκαιρα καὶ φθαρτὰ ἀγαθὰ τῆς παρούσης ζωῆς, σὲ ἡλικία εἴκοσι ἐτῶν ἐκάρη μοναχὴ ἀπὸ μία ἐνάρετη καὶ μορφωμένη γερόντισσα, ὀνόματι Σοφία, ἡ ὁποία τὴ δίδαξε καὶ τὴν ἐνουθέτησε μὲ ἰδιαίτερη ἐπιμέλεια καὶ ἀγάπη στοὺς κανόνες τῆς μοναχικῆς πολιτείας. Ἡ Ἀναστασία, ἡ ἐνάρετη αὐτὴ νύμφη τοῦ Χριστοῦ, ἀγωνίσθηκε τὸν καλὸν ἀγώνα τῆς πίστεως καὶ διαρκῶς προόδευε πνευματικὰ ὑπὸ τὴν καθοδήγηση τῆς γερόντισσας Σοφίας, ἡ ὁποία δόξαζε τὸν Κύριο βλέποντας τὴν πνευματική της κόρη νὰ διάγει τὸν βίο μὲ προσευχὴ καὶ νηστεία, ἀλλὰ καὶ νὰ προκόβει στὸ στάδιο τῶν ἀρετῶν. Ὅμως ὁ διάβολος φθόνησε τὸν διαρκῆ ἀσκητικό της ἀγώνα καὶ προσπάθησε νὰ τὴν ἀποπροσανατολίσει καὶ νὰ τὴν ἀποκόψει ἀπὸ τὸν ἔνθεο ἔρωτα καὶ τὴ μοναχικὴ πολιτεία. Παρόλο ὅμως ποὺ ἀντιμετώπισε σαρκικὲς δοκιμασίες καὶ ποικίλους πειρασμούς, ἔμεινε σταθερὴ καὶ ἀκλόνητη στοὺς πνευματικούς της ἀγῶνες καὶ ἐπιδόθηκε μὲ ἀκόμη πιὸ ἔνθερμο ζῆλο στὴν προσευχὴ καὶ τὴ νηστεία. Γι’ αὐτὸ καὶ ὑμνήθηκε ὡς «ἡδύπνοο ἄνθος» καὶ «κειμήλιο παρθενίας».
.           Ὅμως ὁ διάβολος δὲν σταμάτησε νὰ τὴν πολεμᾶ. Ἔτσι βρῆκε ἕναν ἄλλο τρόπο γιὰ νὰ τὴν ἀναγκάσει νὰ ἐγκαταλείψει τὸν Οὐράνιο Νυμφίο. Τὴν ἐποχὴ ἐκείνη αὐτοκράτορας τῆς Ρώμης ἦταν ὁ ἀσεβὴς Διοκλητιανός, ὁ ὁποῖος ὑπέβαλε τοὺς χριστιανοὺς σὲ σκληρὰ καὶ ἀπάνθρωπα βασανιστήρια. Ἔτσι οἱ εἰδωλολάτρες ὑπηρέτες ἔσπευσαν καὶ ἀνήγγειλαν στὸν ἡγεμόνα Πρόβο, ὅτι ἡ Ἀναστασία δὲν προσκυνᾶ τοὺς πατρώους εἰδωλολατρικοὺς θεούς, ἀλλὰ κηρύττει τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ ὡς ἀληθινὸ Θεὸ καὶ Δημιουργό του σύμπαντος. Τότε ὁ Πρόβος ἐξαγριώθηκε καὶ ἀμέσως ἔδωσε τὴ διαταγὴ νὰ τὴ συλλάβουν καὶ νὰ τὴν ὁδηγήσουν ἐνώπιόν του. Οἱ εἰδωλολάτρες ὑπηρέτες ἔσπασαν τότε τὴν πύλη τῆς μονῆς, ὅπου ἀσκεῖτο στὴ μοναχικὴ πολιτεία ἡ Ἀναστασία καὶ ἀφοῦ εἰσῆλθαν μέσα, ἄρχισαν νὰ τὴν ἀναζητοῦν. Μόλις ἡ γερόντισσα Σοφία ἀντίκρισε τὴ βάναυση συμπεριφορὰ τῶν ὑπηρετῶν τοῦ ἡγεμόνα, τοὺς παρακάλεσε νὰ περιμένουν λίγη ὥρα. Ἀμέσως πῆρε τὴν Ἀναστασία καὶ τὴν ὁδήγησε μπροστὰ στὸ Ἅγιο Θυσιαστήριο. Ἐκεῖ τὴν ἐμψύχωσε καὶ τὴν καθοδήγησε πνευματικὰ γιὰ τελευταία φορά, γνωρίζοντας ὅτι ἔφτασε ἡ ὥρα νὰ βαδίσει τὴ στενὴ καὶ τεθλιμμένη ὁδὸ τοῦ ἐνδόξου μαρτυρίου. Μάλιστα τῆς εἶπε ὅτι ἔφτασε ἡ κατάλληλη στιγμὴ γιὰ νὰ τὴν προσφέρει στὸν Ἰησοῦ Χριστὸ ὡς ἄφθαρτη νύμφη Του, ἀφοῦ οἱ Ἅγιοι Ἄγγελοι θὰ τὴν ὁδηγήσουν στὸν Οὐράνιο Νυμφίο, ὅπου θὰ συναγάλλεται καὶ θὰ συνευφραίνεται μαζί Του μέσα στὴν αἰώνια καὶ ἀνεκλάλητη χαρὰ τοῦ πνευματικοῦ στερεώματος τῆς Ἐκκλησίας. Οἱ τελευταῖες πνευματικὲς νουθεσίες τῆς γερόντισσας Σοφίας ὑπῆρξαν ἰδιαίτερα πολύτιμες. Μεταξὺ τῶν ἄλλων τῆς τόνισε ὅτι ὁ ἴδιος ὁ Κύριος σταυρώθηκε γιὰ τὴ δική μας σωτηρία καὶ ὅτι ὁ θάνατος γιὰ τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ εἶναι χαρά, εὐφροσύνη καὶ φῶς,ἀλλὰ καὶ μετάβαση ἀπὸ τὰ φθαρτὰ καὶ πρόσκαιρα στὰ αἰώνια καὶ χαρμόσυνα. Κατὰ τὸν ἴδιο ἀκριβῶς τρόπο καὶ ἡ Ἀναστασία, ἡ ἐνάρετη αὐτὴ νύμφη τοῦ Χριστοῦ, καλεῖται νὰ ὑπομείνει μὲ ἀνδρεία τὰ φρικτὰ βασανιστήρια γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, ὁ Ὁποῖος θὰ εἶναι ὁ συνοδοιπόρος καὶ συμπαραστάτης της καθ’ ὅλη τὴ διάρκεια τοῦ μαρτυρίου της, γιὰ νὰ λάμψει στὸ τέλος μέσα στὴ δόξα τοῦ Κυρίου καὶ νὰ λάβει τὸν ἀμάραντο στέφανο τῆς αἰωνίου ζωῆς, τῆς ἀρρήτου ἡδονῆς καὶ τῆς ἀφράστου ἀγαλλιάσεως.
.           Ἀφοῦ ἄκουσε μὲ προσοχὴ ἡ Ἀναστασία τὶς τελευταῖες πνευματικὲς ὑποδείξεις τῆς Σοφίας, τὴν παρακάλεσε νὰ προσευχηθεῖ στὸν Θεὸ γιὰ νὰ τὴν ἐνισχύσει στὸν ἀγώνα της γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, ὥστε νὰ μὴν δειλιάσει μπροστὰ στὶς ἀπειλὲς καὶ τὰ βασανιστήρια τῶν τυράννων.Μ’ αὐτὸν τὸν τρόπο θὰ διαφύλαττε μὲ ἀκρίβεια καὶ προσήλωση ὅλες τὶς νουθεσίες τῆς πνευματικῆς της μητέρας. Ὅταν ὅμως ὁλοκλήρωσε τὴ συνομιλία της μὲ τὴ Σοφία, οἱ στρατιῶτες ἅρπαξαν τὴν Ἀναστασία καὶ τὴν ὁδήγησαν ἁλυσοδεμένη στὸ δικαστήριο. Μόλις τὴν ἀντίκρισε ὁ ἡγεμόνας Πρόβος, ζήτησε νὰ μάθει τὸ ὄνομά της. Τότε ἐκείνη ἀπάντησε ὅτι λέγεται Ἀναστασία, γιατί τὴν ἀνέστησε ὁ Κύριος γιὰ νὰ ντροπιάσει τὸν ἡγεμόνα καὶ τοὺς θεοὺς ποὺ πιστεύει. Ἡ ἀπάντησή της ἐξόργισε τὸν Πρόβο, ὁ ὁποῖος ὅμως προσπάθησε νὰ τὴ συνετίσει καὶ νὰ τὴν κολακεύσει. Μάλιστα τὴν παρότρυνε νὰ θυσιάσει στοὺς προγονικοὺς θεούς, προκειμένου νὰ τὴν παντρέψει μ’ ἕναν πλούσιο ἄρχοντα καὶ νὰ τὴν πλουτίσει μὲ χρυσὸ καὶ ἀσήμι, πολυτελῆ ἐνδύματα καὶ πολλοὺς ὑπηρέτες. Τὴν ἀπείλησε ὅμως ὅτι ἐὰν δὲν ἀκολουθήσει τὶς συμβουλές του, οἱ ὁποῖες θὰ τῆς παρέχουν μία πλούσια καὶ ἄνετη ζωή, θὰ δοκιμάσει τὴ βαναυσότητά του. Τότε ἡ Ἀναστασία θυμήθηκε τὶς πνευματικὲς παραινέσεις τῆς γερόντισσας Σοφίας καὶ μὲ παρρησία ἀπάντησε στὸν ἡγεμόνα ὅτι γιὰ ἐκείνη ὁ πλοῦτος καὶ ἡ ζωὴ εἶναι ὁ Νυμφίος Χριστός. Μάλιστα γιὰ τὸ ὄνομα καὶ τὴν ἀγάπη Του εἶναι ἕτοιμη καὶ πρόθυμη καὶ νὰ θυσιαστεῖ ἀκόμη, ἀφοῦ ὁ θάνατος γιὰ χάρη Του εἶναι πολυτιμότερος καὶ ἀπὸ τὴν ἴδια τὴ ζωή. Ἡ γενναιότητα, μὲ τὴν ὁποία ἀντιμετώπισε τὸν ἡγεμόνα, ἀποδεικνύεται καὶ ἀπὸ τὴ θαρραλέα της δήλωση ὅτι δὲν πρόκειται νὰ προσκυνήσει ποτὲ ξύλινους καὶ πέτρινους θεοὺς καὶ αὐτὸ ποὺ σκοπεύει ὁ ἡγεμόνας νὰ κάνει, ἂς τὸ πράξει γρήγορα.
.           Ἡ σθεναρὴ ὁμολογία τῆς Ἀναστασίας ἐξαγρίωσε σὲ τέτοιο βαθμὸ τὸν ἡγεμόνα, ὥστε διέταξε ἀμέσως νὰ τὴ δείρουν ἀνελέητα στὸ πρόσωπο, κατόπιν δὲ νὰ τὴ γδύσουν ὁλοκληρωτικὰ καὶ νὰ τὴν ἐκθέσουν γυμνὴ μπροστὰ στὰ μάτια ὅλων, γεγονὸς ποὺ θὰ ὁδηγοῦσε στὸν πλήρη ἐξευτελισμό της. Μάλιστα ὁ ἡγεμόνας τὴν ἀπείλησε καὶ πάλι, καὶ τὴν προειδοποίησε ὅτι ἐὰν δὲν ὑπακούσει στὶς προσταγές του, τότε θὰ τεμαχίσει τὸ σῶμα της καὶ θὰ τὸ ρίξει στὰ ἄγρια θηρία ὡς τροφή. Στὸ ἄκουσμα αὐτῶν τῶν λόγων ἡ ἐνάρετη νύμφη τοῦ Χριστοῦ ἀπάντησε μὲ παρρησία ὅτι τὴ γύμνωση δὲν τὴ θεωρεῖ ντροπὴ καὶ προσβολὴ τῆς ὑπερηφάνειάς της, ἀλλὰ ἀπεναντίας περίλαμπρο καὶ εὐπρεπέστατο στολισμό, ἀφοῦ μ’ αὐτὸν τὸν τρόπο ἐγκαταλείπει τὸν παλαιὸ ἁμαρτωλὸ ἄνθρωπο καὶ ἐνδύεται τὸν νέο καὶ παναγνό. Τοῦ τόνισε ἐπίσης ὅτι εἶναι ἕτοιμη νὰ δεχθεῖ μὲ ἀγαλλίαση τὸν θάνατο καὶ ἐὰν ἀκόμη τῆς κατακερματίσει τὰ μέλη τοῦ σώματος καὶ τῆς ξεριζώσει τὰ δόντια, τὰ νύχια καὶ τὴ γλώσσα, θὰ ὠφεληθεῖ τὰ μέγιστα, ἀφοῦ τὸν ἑαυτό της καὶ ὅλο της τὸ σῶμα τὰ προσφέρει στὸν Κύριο, ὁ Ὁποῖος καὶ θὰ τὴ δοξάσει. Τότε ὁ ἡγεμόνας, ἀλλὰ καὶ ὅλοι οἱ παρευρισκόμενοι ἔμειναν ἄναυδοι ἀπὸ τὴ σθεναρὴ ὁμολογία τῆς ὁσιάθλου καὶ καλλιπαρθένου μάρτυρος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.
.           Ὅμως τὸ ἐξαιρετικὸ θάρρος ποὺ ἐπέδειξε ἡ Ἀναστασία ἐνώπιον τοῦ εἰδωλολάτρη ἡγεμόνα, τοῦ προκάλεσε τέτοιο θυμό, ὥστε ἀποφάσισε νὰ τὴν ὑποβάλει σὲ νέα βασανιστήρια. Ἔτσι ἔδωσε τὴ διαταγὴ νὰ καρφώσουν στὴ γῆ τέσσερις πασσάλους, πάνω στοὺς ὁποίους τέντωσαν τὴν πανάμωμο παρθένο τοῦ Χριστοῦ, τὴν ἔδεσαν μάλιστα καὶ μπρούμυτα. Κατόπιν τὸ πάναγνο σῶμα της ἄρχισε νὰ καίγεται, ἀφοῦ ἀπὸ κάτω ἄναψαν φωτιὰ μὲ λάδι, πίσσα καὶ θειάφι, ἐνῶ ἀπὸ πάνω τὴ χτυποῦσαν ἀνελέητα μὲ ξύλα στὴν πλάτη. Μέσα ἀπὸ αὐτὸ τὸ φρικτὸ βασανιστήριο τὸ σῶμα τῆς καταξεσχίσθηκε, ἐνῶ τὸ αἷμα ἔτρεχε ἀκατάπαυστα. Ἡ νεανίδα τοῦ Χριστοῦ παρέμεινε ὅμως σταθερὴ καὶ ἀκλόνητη στὴν πίστη της καὶ δὲν δειλίασε οὔτε μία στιγμὴ μπροστὰ σ’ αὐτὰ τὰ ἀπάνθρωπα βασανιστήρια. Βλέποντας ὅμως ὁ ἡγεμόνας τὸ ἄκαμπτο ἀγωνιστικὸ φρόνημα καὶ τὴν ἀνδρεία ποὺ ἐπέδειξε ἡ ἀήττητος μάρτυς, πρόσταξε νὰ τὴ δέσουν σ’ ἕναν τροχό. Μόλις ἄρχισε νὰ γυρίζει ὁ τροχός, ἄρχισαν νὰ σπάζουν τὰ κόκκαλα, γεγονὸς ποὺ δημιούργησε ἕνα ἐλεεινὸ θέαμα. Σ’ αὐτὴ τὴν κρίσιμη καὶ ἐπώδυνη στιγμὴ τοῦ μαρτυρίου, ἡ πολύαθλος καὶ θαρραλέα μάρτυς ἐπικαλέσθηκε τὴ βοήθεια τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὥστε νὰ μπορέσει νὰ τὴ στηρίξει στὴν πίστη καὶ στὸν ἀγώνα τῆς μαρτυρικῆς της ἀθλήσεως, ἀλλὰ καὶ νὰ τὴ λυτρώσει ἀπὸ τὰ χέρια τῶν τυράννων. Καὶ τότε ὁ Κύριος εἰσάκουσε τὴν προσευχὴ τῆς πάναγνης κόρης καὶ ἔγινε τὸ θαῦμα. Ἡ Ἀναστασία ἀπελευθερώθηκε ἀπὸ τὸν τροχὸ καὶ μέσα ἀπὸ τὸ φρικτὸ βασανιστήριο βγῆκε ὑγιὴς καὶ ἀρτιμελής, χωρὶς νὰ ἔχει στὸ σῶμα της κάποια πληγὴ ἢ κάποιο ἔγκαυμα.
.           Ἀλλὰ ὁ εἰδωλολάτρης καὶ μανιακὸς ἡγεμόνας δὲν κατενόησε τὸ μεγαλεῖο τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ καὶ συνέχισε τὰ βασανιστήρια μὲ περισσότερη μανία. Γι’ αὐτὸ καὶ ἔδωσε τὴ διαταγὴ νὰ τὴν κρεμάσουν σὲ ξύλο καὶ νὰ τὴν καταξεσχίσουν μὲ σιδερένια νύχια. Ἀλλὰ καὶ πάλι ἡ πανένδοξος μάρτυς προσευχήθηκε στὸν Κύριο καὶ οἱ μανιακοὶ δήμιοί της σταμάτησαν νὰ τὴ βασανίζουν ἀνελέητα. Τὸ παράδοξο αὐτὸ γεγονὸς προκάλεσε τὴν ἀπορία, ἀλλὰ καὶ τὴν ὀργὴ τοῦ παρανοϊκοῦ ἡγεμόνα, ὁ ὁποῖος ἀποφάσισε νὰ συνεχίσει ἀμετανόητος τὰ φρικτὰ βασανιστήρια. Ἔτσι διέταξε νὰ τῆς κόψουν τοὺς μαστούς. Ὅμως καὶ αὐτὸ τὸ ἐπώδυνο καὶ φοβερὸ βασανιστήριο τὸ ὑπέμεινε ἀγόγγυστα μὲ τὸ νοῦ καὶ τὴν ψυχή της στραμμένα στὸν Οὐράνιο Νυμφίο. Βλέποντας ὁ αἱμοχαρὴς τύραννος τὴν ὑπερβολικὴ καρτερία καὶ τὸ ἀξιοθαύμαστο σθένος της, ἀποφάσισε νὰ τῆς ξεριζώσει τὰ δόντια καὶ τὰ νύχια. Ἀλλὰ καὶ πάλι ἡ πανακήρατος νύμφη τοῦ Χριστοῦ εὐχαριστοῦσε μὲ ὅλη της τὴν ψυχὴ τὸν Κύριο, ἀφοῦ ἀξιώθηκε νὰ μαρτυρήσει γιὰ τὸ παντιμο ὄνομά Του, ἐνῶ ταυτόχρονα καταφερόταν ἐναντίον τῶν εἰδωλολατρικῶν θεῶν, οἱ ὁποῖοι ὁδηγοῦν στὴν πλάνη καὶ τὴν ἀπώλεια ψυχῆς.
.           Ὅταν ὅμως ὁ εἰδωλολάτρης ἡγεμόνας ἄκουσε τὶς κατηγορίες στοὺς προγονικοὺς θεούς, ἐξοργίστηκε τόσο πολύ, ὥστε διέταξε νὰ τῆς ξεριζώσουν τὴ γλώσσα ἀπὸ τὸν φάρυγγα. Μόλις ἡ καλλιπάρθενος μάρτυς ἄκουσε αὐτὴ τὴ διαταγή, ζήτησε νὰ τὴν ἀφήσουν νὰ προσευχηθεῖ στὸν Κύριο, γιὰ νὰ μπορέσει νὰ ἀντέξει τὸ φρικτὸ μαρτύριο μέχρι τέλους καὶ ἔτσι νὰ ἀξιωθεῖ τοῦ στεφάνου τῆς αἰωνίου δόξας. Παρακάλεσε ἐπίσης τὸν «Πατέρα τῶν οἰκτιρμῶν καὶ Θεὸν πάσης παρακλήσεως» ὅσοι ἀσθενεῖς ἐπικαλοῦνται τὸ ὄνομά της γιὰ τὴν ἴασή τους, νὰ τοὺς θεραπεύει ὡς πανάριστος ἰατρὸς κάθε ἀσθένειας. Ἐνδεικτικὸ εἶναι μάλιστα τὸ γεγονὸς ὅτι ἀκούσθηκε θεϊκὴ φωνὴ ἀπὸ τὸν οὐρανὸ ποὺ ἐπιβεβαίωνε τὴν πραγματοποίηση τοῦ θελήματός της. Μετὰ ἀπὸ αὐτὴ τὴν οὐράνια μαρτυρία ζήτησε νὰ ἐκτελεσθεῖ τὸ πρόσταγμα τῆς ἐκρίζωσης τῆς γλώσσας της. Ἀμέσως γέμισε αἵματα καὶ ἐξαντλημένη ἀπὸ τὰ ἀλλεπάλληλα βασανιστήρια, ζήτησε λίγο νερό. Σ’ αὐτὴ τὴν κρίσιμη στιγμὴ βρέθηκε ἕνας εὐσεβὴς χριστιανός, ὀνόματι Κύριλλος, ὁ ὁποῖος καὶ τῆς ἔδωσε νερό. Μόλις ὅμως πληροφορήθηκε ὁ ἡγεμόνας αὐτὸ τὸ γεγονός, διέταξε νὰ ἀποκεφαλισθοῦν τόσο ὁ χριστιανὸς Κύριλλος ὅσο καὶ ἡ πολύαθλος μάρτυς τοῦ Χριστοῦ Ἀναστασία. Τὸ σῶμα της ἔμεινε ἄθικτο στὸν τόπο τῆς μαρτυρικῆς ἀθλήσεως, χωρὶς νὰ τὸ ἀγγίξει ἄνθρωπος, ζῶο ἢ πτηνό, κατόπιν θείας βουλῆς. Ἀλλὰ ἡ Πρόνοια τοῦ Θεοῦ φρόντισε νὰ παρουσιασθεῖ Ἄγγελος Κυρίου στὴ Σοφία, τὴν πνευματικὴ μητέρα τῆς Ἁγίας, στὴν ὁποία ἀνακοίνωσε τὸ ἔνδοξο μαρτυρικὸ τέλος τῆς πνευματικῆς της κόρης. Ἐπιπλέον τὴν καθοδήγησε καὶ στὸν τόπο, ὅπου κείτονταν τὸ πάναγνο σῶμα της. Ὅταν ἔφτασε ἐκεῖ, ἀγκαλίασε καὶ φίλησε τὸ σῶμα τῆς ὀσιάθλου μάρτυρος τοῦ Χριστοῦ, εὐχαριστώντας τὴν ποὺ ἀκολούθησε καὶ διαφύλαξε ὅλες τὶς πνευματικές της παραινέσεις, τὴν παρακάλεσε δὲ νὰ μεσιτεύσει στὸν Κύριο, ὥστε νὰ ἀξιωθεῖ καὶ ἐκείνη νὰ εἰσέλθει στὴ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν. Καὶ ἐνῶ σκεπτόταν τί θὰ κάνει μὲ τὸ σῶμα τῆς Ἁγίας, ἐμφανίσθηκαν δύο ἀξιοσέβαστοι ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι πῆραν τὸ ἱερὸ λείψανο καὶ τὸ μετέφεραν μὲ τὴ Σοφία στὴ Ρώμη, ὅπου καὶ τὸ ἐνταφίασαν μὲ τὶς πρέπουσες ἐκκλησιαστικὲς τιμές.

.           Δύο ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα τεμάχια τοῦ ἱεροῦ καὶ χαριτοβρύτου λειψάνου τῆς Ἁγίας ἐνδόξου ὁσιοπαρθενομάρτυρος Ἀναστασίας τῆς Ρωμαίας φυλάσσονται στὴν Ἱερὰ Μονὴ Γρηγορίου τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ὅπου ἡ πολύαθλος καὶ θαυματουργὸς Ἁγία τιμᾶται μὲ ὁμώνυμο παρεκκλήσιο καὶ γεραίρεται ὡς προστάτιδα καὶ ἰατρὸς τῆς Μονῆς. Ἐνδεικτικὸ εἶναι μάλιστα τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ ἀδιάλειπτος εὐεργετικὴ παρουσία τῆς Ἁγίας στὴν Ἀδελφότητα τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Γρηγορίου τοῦ Ἁγίου Ὄρους ὁδήγησε στὸ νὰ ἑορτάζεται πανηγυρικὰ ἡ μνήμη της στὰ μετόχια τῆς Μονῆς στὸ Βαθὺ Αὐλίδος καὶ στὸ Λιβάδι Κολινδροῦ Πιερίας, ὅπου ὑπάρχουν ναοὶ ἀφιερωμένοι στὴ μνήμη της.

.             Παρεκκλήσια ἐπ’ ὀνόματι τῆς Ἁγίας ὑπάρχουν ἐπίσης στὶς Ἱερὲς Μονὲς Κοιμήσεως Θεοτόκου Καλαμίου Ἀργολίδος, Κοιμήσεως Θεοτόκου Πανοράματος Θεσσαλονίκης, Παμμεγίστων Ταξιαρχῶν Ἁγίου Γεωργίου Νηλείας Πηλίου καὶ Ἁγίου Γεωργίου Μύλων Φθιώτιδος, καθὼς καὶ στὸν Ἱερὸ Ναὸ Ἁγίου Γεωργίου Ν. Εὐκαρπίας Θεσσαλονίκης. Ἀξιομνημόνευτος εἶναι καὶ ὁ χρονολογούμενος ἀπὸ τὸν 12ο αἰώνα Ἱερὸς Κοιμητηριακὸς Ναὸς τῆς Ἁγίας στὸ χωριὸ Γεννάδι τῆς νότιας Ρόδου, ὁ ὁποῖος κοσμεῖται μὲ θαυμάσιες τοιχογραφίες ποὺ ἀπεικονίζουν τὸ ἔνδοξο μαρτύριό της. Ἡ Ἁγία Ἀναστασία ἡ Ρωμαία τιμᾶται ἐπίσης μὲ ὁμώνυμους ναοὺς στὸ Κοντοπούλι Λήμνου, στοὺς Τσουκαλάδες καὶ τὸ Καλαμίτσι Λευκάδος, στοὺς Λιαπάδες Κερκύρας, στὸ Κλιμάκι Ὕδρας καὶ στὴν περιοχὴ Ἅγιος Λάζαρος τῆς Μυκόνου. Πρόσφατα ἀνεγέρθηκε ναΰδριο πρὸς τιμήν της καὶ στὴν περιοχὴ τοῦ χωριοῦ Ἅγιος Βλάσιος τῆς ἐπαρχίας Λεβαδείας τοῦ νομοῦ Βοιωτίας. Τὸ νέο αὐτὸ ἐξωκκλήσιο ἀποτελεῖ ἰδιοκτησία τοῦ ἱερέως π. Θεοδώρου Γρηγοράκη, ἐφημερίου του Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου Γηροκομείου Ἀθηνῶν, ὅπου φυλάσσεται τμῆμα τῆς δεξιᾶς χειρὸς τῆς Ἁγίας. Στὴν Κρήτη ἐπίσης καὶ σὲ ἀπόσταση πέντε χιλιομέτρων ἀπὸ τὴν πόλη τοῦ Ρεθύμνου, κοντὰ στὸν οἰκισμὸ Τσεσμέ, βρίσκεται ἡ Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίας Ἀναστασίας τῆς Ρωμαίας, ὅπου στὶς 20 Φεβρουαρίου 2010 τελέσθηκαν τὰ θυρανοίξια τοῦ ἐπ’ ὀνόματι τῆς Ἁγίας καθολικοῦ τῆς Μονῆς.
.           Ἀλλὰ ἡ πολυάθλος καὶ θαυματουργὸς Ἁγία Ἀναστασία ἡ Ρωμαία εἶναι ἡ προστάτιδα καὶ τῶν Ἀρσακείων Σχολείων, ἀφοῦ σ’ αὐτὴν τὴν καλλιπάρθενο μάρτυρα τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἀφιερωμένος ὁ περικαλλὴς Ἱερὸς Ναὸς τῶν Ἀρσακείων Σχολείων στὸ Ψυχικό. Ὁ Ναὸς αὐτὸς ἀντικατέστησε τὸν ἐπ’ ὀνόματι τῆς Ἁγίας πρῶτο Ναὸ τοῦ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Πανεπιστημίου Ἀρσακείου Μεγάρου στὸ κέντρο τῶν Ἀθηνῶν, ὁ ὁποῖος ἀφιερώθηκε στὴν Ἁγία ἀπὸ τὸν μεγάλο Εὐεργέτη Ἀπόστολο Ἀρσάκη εἰς μνήμην τῆς συζύγου του, Ἀναστασίας. Ὁ εὑρισκόμενος στὸν αὔλειο χῶρο τῶν Ἀρσακείων Σχολείων Ψυχικοῦ Ἱερὸς Ναὸς τῆς Ἁγίας ἀνεγέρθηκε τὸ 1935 ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τοῦ προέδρου τῆς Φιλεκπαιδευτικῆς Ἑταιρείας Ἰωάννου Κουντουριώτη σὲ σχέδια τοῦ ἀρχιτέκτονα Α. Κριεζῆ καὶ ἱστορήθηκε ἀπὸ τὸν Ἰωάννη Ψυχάκη κατὰ τὰ ἔτη 1965-1968.
.               Πολυάριθμα εἶναι τὰ θαύματα ποὺ ἔχει ἐπιτελέσει καὶ ἐξακολουθεῖ καὶ μέχρι σήμερα νὰ ἐπιτελεῖ μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ ἡ Ἁγία Ἀναστασία ἡ Ρωμαία, ἀφοῦ πολλοὶ ἀσθενεῖς θεραπεύτηκαν χάρη στὴ θαυματουργὸ μεσιτεία της. Ἄλλωστε οἱ θαυματουργικές της ἰάσεις, οἱ πάμπολλες ἀρετὲς καὶ τὸ φρικτὸ μαρτύριό της ὑμνοῦνται καὶ γεραίρονται μέσα ἀπὸ τὴν Ἀκολουθία, τὸν Παρακλητικὸ Κανόνα, τοὺς Χαιρετισμοὺς καὶ τὰ Ἐγκώμια ποὺ ἔχουν συνταχθεῖ πρὸς τιμήν της.
.           Εἴθε ἡ παρηγορηθεῖσα καὶ ἐνδυναμωθεῖσα ὑπὸ τοῦ «Πατρὸς τῶν οἰκτιρμῶν καὶ Θεοῦ πάσης παρακλήσεως» ἔνδοξος ὁσιοπαρθενομάρτυς τοῦ Χριστοῦ Ἁγία Ἀναστασία ἡ Ρωμαία νὰ πρεσβεύει ἀδιάλειπτα στὸν Κύριο καὶ γιὰ τὴ δική μας σωτηρία, νὰ καταστεῖ δὲ γιὰ ὅλους μας σύμβολο στὴν πίστη, πρότυπο στὴν ὑπομονή, παραμυθία στὶς θλίψεις, βάλσαμο στοὺς πόνους καὶ ὁδοδείκτης στὴν πνευματικὴ πορεία στοὺς δύσκολους καὶ χαλεποὺς καιρούς μας.

Βιβλιογραφία 

• Ἁγία Ἀναστασία ἡ Ρωμαία, Βίος –Παράκλησις –Ἐγκώμια –Θαύματα, Ἔκδοσις Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὄρους, Ἔκδοσις Ε´ 2010.

• Πανηγυρικὴ Ἀκολουθία τῆς Ἁγίας ὀσιοπαρθενομάρτυρος Ἀναστασίας τῆς Ρωμαίας, Ἔκδοσις Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὄρους, Ἔκδοσις Α´ 2008.

πηγή

ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΥΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ (ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ)

   Έκλεισε την εξώπορτα του σπιτιού της με βαρεία καρδιά. Είχε πάρει τη σύνταξή της, σύνταξη από το δάσκαλο σύζυγό της, δάσκαλο της παλαιάς εποχής, αυστηρό, με επιβάλλον στα παιδιά και μεγάλη υπόληψη εκ μέρους των γονέων και της κοινωνίας.

Είχε περάσει μετά το Δημόσιο Ταμείο από την αγορά μην και εύρισκε κάτι για φαγητό. Η σκλη­ρή κατοχή είχε εξαφανίσει και τα στοιχειώδη, τα απαραίτητα είδη διατροφής. Η Μαύρη Αγορά ήταν απλησίαστη. Χάρηκε υπερβολικά όταν μπόρεσε κι αγόρασε λίγα ψαράκια, πράγμα σπάνιο, εύρημα για την εποχή εκείνη.

Όμως αυτά τα ψαράκια σκέτα τι θα έδιναν στα τέσσερα παιδιά της, που όλα ήσαν σε μια δύσκολη ηλικία, που είχαν ανάγκη καλής διατροφής και κυρίως ποιος θα πρωτότρωγε;

Τ’ ακούμπησε στην κουζίνα, ασφάλισε την πόρτα από την επιδρομή γάτας κι αποφάσισε να ζητήσει. Τι; Τι άλλο; Λίγο ψωμί. Από το φούρνο; Είχε σχε­δόν ξεχαστεί αυτό το επάγγελμα. Μόνον οι επι­γραφές είχαν μείνει πάνω από τα κλειστά καταστή­ματα.

Ψωμί όμως δεν δίνουν μόνο οι φούρνοι, σκέφτηκε. Δίνει κι ο Ουρανός. Γονάτισε στο εικόνι­σμα. Ύψωσε τα χέρια: «Παναγιά μου, μητέρα του Θεού μας, άκουσε κι αυτή τη φορά την ικεσία μιας χήρας μάνας, με τα τέσσερα ορφανά. Μου’ δωσες σήμερα λίγα ψαράκια, δώσε μου και λίγο ψωμί να φάνε μαζί με το φαγητό τους. Να τα πιάσει, να στηριχθούν, να φθάσουν ως την ποθητή ημέρα της απελευθερώσεως. Βόηθα, Παναγιά μου».

Τα μάτια της είχαν γεμίσει δάκρυα. Έμεινε εκεί γονατιστή σε μυστική δέηση.

Ξαφνικά το χεράκι της εξώπορτας, είδος σημε­ρινού ηλεκτρικού κουδουνιού, χτύπησε. Σηκώθη­κε, σκούπισε τα δακρυσμένα μάτια της και βγήκε. Φοβισμένη υποχώρησε. Ένας Γερμανός ψηλός, επιβλητικός. Τι άραγε να ήθελε; Επιτάξεις σπιτιών γίνονταν τότε ή καταζητήσεις ανθρώπων για φυλάκιση ή εκτέλεση.

«Ορίστε», μπόρεσε να ψελλίσει. Ο Γερμανός δεν απάντησε. Να κατάλαβε άραγε τι του είπε; Απάντησε όμως. Ναι, απάντησε! Τράβηξε από τον κόρφο του μια μεγάλη γερμανική κουραμάνα, της την έδωσε και πριν η χήρα προλάβει να του πει «ευχαριστώ» είχε εξαφανιστεί. Κι ενώ τα μάτια της ήταν ακόμα βρεγμένα από την ικετευτική προσευ­χή, τώρα ξαναβρέχτηκαν από θερμή ευχαριστία. «Παναγιά μου, σ’ ευχαριστώ. Σήμερα μας χόρτα­σες. Για αύριο και το μέλλον η αγάπη σου πάλι θα φροντίσει Σ’ ευχαριστώ. Σ’ ευχαριστώ».

Α.Δ.

Το διηγήθηκε στην Α.Δ. η ίδια η αείμνηστη Κυριακή Λιανού.

ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ: ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ

Από το περιοδικό  Η ΔΡΑΣΙΣ ΜΑΣ

Τεύχος 458, ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2008

πηγή

Ο Μεταξάς και η Υποκρισία της Αριστεράς

Ραφαήλ Α. Καλυβιώτης 

Πολιτικός Επιστήμων 

Ενώ σήμερα θα έπρεπε να τιμούμε με κάθε επισημότητα και με ομοψυχία την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, υπάρχουν πάντοτε οι γνωστοί ‘αρνητές’ της που αρέσκονται στο να εισβάλουν σε χώρους όπου διεξάγονται οι παρελάσεις αλλά και στο να επιμένουν με πομπώδες ύφος ότι το «ΟΧΙ» το ξεστόμισε ο ελληνικός λαός και όχι ο Ιωάννης Μεταξάς. Η Αριστερά, χρόνια τώρα προσπαθεί να ακυρώσει την  συνεισφορά του τελευταίου παραγράφοντας τα απτά γεγονότα της ιστορίας ένεκα της δικτατορικής διακυβέρνησής του. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την φράση στο βιβλίο ιστορίας της Γ’ τάξης του Λυκείου: ‘ο Ιωάννης Μεταξάς είπε το ΟΧΙ ίσως παρά την βαθύτερη θέλησή του’. Και όμως, όλα τα στοιχεία που έχει συλλέξει η ιστορική επιστήμη καταδεικνύουν ότι ο Μεταξάς γνώριζε τις κινήσεις των ιταλικών στρατιωτικών δυνάμεων στον αλβανικό χώρο ενώ είχε ήδη διαρρεύσει αυτές τις πληροφορίες στον βασιλέα Γεώργιο και στην Αγγλία. Μήνες πριν άλλωστε είχε γράψει στον Ιταλό πρεσβευτή ότι «εάν η Ιταλία ήθελε θίξει ζωτικά συμφέροντα της Ελλάδος, και προπαντός την ακεραιότητα του εδάφους της, σας παρακαλώ να τηλεγραφήσετε ότι η Ελλάς θα αμυνθεί της τιμής της και της ακεραιότητός της μέχρις εσχάτων». Αλλά βέβαια, για τους μελετητές της ιστορίας η στάση του δεν προκάλεσε ιδιαίτερη εντύπωση εφόσον ήδη από το 1934 είχε την πεποίθηση ότι «η Ελλάς εν ουδεμία περιπτώσει δύναται να ευρεθή εις στρατόπεδον αντίθετον εκείνον εις το οποίον θα ευρίσκεται η Αγγλία». Ο Ιωάννης Μεταξάς βέβαια δεν απήντησε «ΟΧΙ». Τουλάχιστον όχι, «ΟΧΙ», επί τη κυριολεξία. Ήδη προετοιμασμένος για την άφιξη του Ιταλού πρεσβευτή, ξημερώματα της 28ης λαμβάνει το τελεσίγραφο μέσα στο οποίο απαιτείτο εκ μέρους της ιταλικής κυβέρνησης η ελεύθερη διέλευση του Ιταλικού στρατού από την Ελληνοαλβανική μεθόριο για ανάγκες ανεφοδιασμού και άλλων συναφών διευκολύνσεών του, στη επικείμενη προώθησή του στην Αφρική. «Alors, c’est la guerre» αποκρίθηκε στην γαλλική ο γέρων Μεταξάς στον Γκράτσι, ήτοι, «Λοιπόν, αυτό σημαίνει πόλεμο». Εντεταλμένος πράκτορας ή όχι, ο Νίκος Ζαχαριάδης από τις φυλακές της Κερκύρας έστειλε εκείνο το περιβόητο γράμμα με το οποίο συστρατευόταν στον πόλεμο έναντι του φασισμού αναγνωρίζοντας στον Μεταξά την ηγεσία της χώρας. Το ίδιο έπραξαν και οι περισσότεροι εκ των κομμουνιστών που ήταν έγκλειστοι και εξόριστοι στις φυλακές. Όχι πολύ αργότερα, ένας άλλος διανοούμενος της Αριστεράς, ο Σπύρος Λιναρδάτος, καίτοι αναφανδόν ενάντιος στο δικτατορικό καθεστώς, θεώρησε ως χρέος του να τιμήσει την επιστήμη του και να μην εντάξει σε αυτήν εισαγόμενα ιδεολογικά σχήματα, αλλά να πει την αλήθεια: ο Μεταξάς πρωτοστάτησε και ηγήθηκε του ελληνικού λαού το 1940. Η υποκρισία της μεταπολιτευτικής Αριστεράς όμως δεν την αφήνει να αποδεχθεί αυτό το απλό και ξεκάθαρο ιστορικό γεγονός ασχέτως εάν οι ίδιες οι ηγετικές της μορφές το έχουν κάνει στο παρελθόν. Και αυτό διότι δεν θέλει να αποδεχθεί ότι η οργανική σχέση της ελληνικής κοινωνίας με έναν εθνικιστή δικτάτορα σε αυτό το κομμάτι αντανακλά τη σχέση του ηγέτη με τον λαό που ουσιαστικά είναι η σχέση της πολιτικής με την κοινωνία. Αυτό βέβαια δεν προκαλεί και ιδιαίτερη έκπληξη αφού η σχέση της Αριστεράς με τους δικτάτορες ήταν πάντοτε ευέλικτη και επιλεκτική και τα κροκοδείλια δάκρυα για την κατάλυση της δημοκρατίας, λίγους πείθουν πλέον. Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, εξόριστος επί τέσσερα έτη από το Μεταξικό καθεστώς, στο βιβλίο του ‘Τα Χρόνια του Μεγάλου Πολέμου’ αναφέρει τα εξής :«Λέγουν όσοι αντικρίζουν με εμπάθεια και αυτά τα ανάγλυφα γεγονότα της ιστορίας, ότι το ΟΧΙ δεν το είπεν ο Μεταξάς. Ότι το είπεν ο Ελληνικός Λαός. Ναι, το είπεν ο Ελληνικός Λαός, αλλά αφού το είχε ειπή ο Μεταξάς. Ο ατυχής και συμπαθής Emanuelle Grazzi, εκτελών εντολήν που δεν του άρεσε καθόλου, εξύπνησε, την 3ην πρωινήν, τον Μεταξά και όχι τον Ελληνικόν Λαόν. Εάν έλεγεν ο Μεταξάς ΝΑΙ, πώς θα έλεγεν ΟΧΙ ο Ελληνικός Λαός, που θα εξυπνούσε αργότερα; Θα το έλεγε βέβαια μέσα του και θα το εξεδήλωνε και έμπρακτα, όταν θα οργάνωνε μυστικά την αντίστασή του, αλλά η Αλβανική Εποποιία δεν θα εγράφετο ποτέ. Ας είμεθα, λοιπόν, τίμιοι απέναντι της ιστορίας. Το μέγα ΟΧΙ είναι πράξις του Ιωάννου Μεταξά». Το «ΟΧΙ» λοιπόν του Ιωάννη Μεταξά, στεντόριο και καθαρό, ήταν αυτό που ουσιαστικά πυροδότησε την έκρηξη ενθουσιασμού της ελληνικής κοινωνίας σε συνδυασμό με έναν κρατικό/στρατιωτικό μηχανισμό ήδη έτοιμο για πόλεμο και όχι το ανάστροφο. Κακά τα ψέματα.

Ο ξεχασμένος σκιτσογράφος του ’40

• 

«Βοήθεια! Μου επιτίθεται!» («Help! He’s attacking me!», στο πρωτότυπο) λέει η λεζάντα που συνοδεύει το σκίτσο του Κίμωνα Ε. Μαραγκού, ένα από τα πολλά που φιλοτέχνησε ο Ελληνας σκιτσογράφος με θέμα την ήττα των ιταλικών στρατευμάτων από τον ελληνικό στρατό. Από το λεύκωμα «Salute to Greece».

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Ο αγώνας των Συμμάχων κατά του Αξονα δεν δόθηκε μόνον στα πεδία των μαχών. Εξίσου σφοδρός υπήρξε και στο πεδίο της προπαγάνδας, με στόχο αφενός μεν την καταρράκωση του ψυχικού σθένους των αντιπάλων, αφετέρου δε τη διατήρηση υψηλού φρονήματος στις τάξεις των συμμαχικών στρατευμάτων και των δοκιμαζόμενων αμάχων.

Προς τούτο οργανώθηκαν ειδικές υπηρεσίες, οι οποίες επεστράτευσαν σημαντικούς καλλιτέχνες, που παρά τις λίαν αντίξοες συνθήκες και τις χρονικές πιέσεις, συχνά επετύγχαναν οι φιλοτεχνούμενες εικόνες να διακρίνονται όχι μόνον για τη σαφήνεια του εμπεριεχομένου μηνύματος αλλά και για την εξαιρετική αισθητική αξία τους.

Στην πλειάδα των καλλιτεχνών που υπηρέτησαν με το σχεδιαστικό πενάκι και τον χρωστήρα τους τις δυνάμεις των Συμμάχων, λίαν επίλεκτη θέση κατέχει ο σχεδόν ξεχασμένος σήμερα, Ελληνας εξ Αιγύπτου, Κίμων Ε. Μαραγκός (1907 - 1988).

Ο Μαραγκός υπήρξε υιός του καταγόμενου από τη Λήμνο βαμβακεμπόρου Ευαγγέλου Μαραγκού. Από παιδί έδειξε ιδιαίτερη κλίση προς τη ζωγραφική και τη δημοσιογραφία. Σε εφηβική ηλικία εξέδιδε στη γαλλική γλώσσα στην Αίγυπτο τη λίαν δυσεύρετη σήμερα σατιρική εφημερίδα Maalesh, που στην αραβική γλώσσα σημαίνει «Δεν πειράζει». Ο νεαρός Μαραγκός εικονογραφούσε ο ίδιος την εφημερίδα του, υπέγραφε δε τα σκίτσα του ως «ΚΕΜ», από τα αρχικά του ονοματεπωνύμου του, με αυτά δε έμελλε να καταστεί διεθνώς γνωστός ως ένας εκ των πλέον σημαντικών σκιτσογράφων του εικοστού αιώνα, ιδιαιτέρως δε των χρόνων του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

Δημοσίευσε και Καβάφη

Το 1929, το έτος που ο Κ.Π. Καβάφης κυκλοφόρησε δύο από τα καλύτερα ποιήματά του, το «Αγε ω βασιλεύ Λακεδαιμονίων» και το «Μύρης· Αλεξάνδρεια του 340 μ.Χ.», ο ποιητής έδωσε στον Μαραγκό το μοναδικό -ίσως- αυτοσατιρικό κείμενο που έγραψε. Το κείμενο αυτό του Καβάφη δημοσιεύθηκε γαλλιστί τον Ιούλιο του ιδίου έτους στη Maalesh, συνοδευόμενο από χιουμοριστικά σκίτσα του ποιητή φιλοτεχνημένα από τον Μαραγκό.

Τα εν λόγω σκίτσα δεν αποτελούν τα μόνα ιχνογραφήματα του μεγάλου ποιητή που φιλοτέχνησε ο Μαραγκός. Υπάρχουν τουλάχιστον άλλα δύο δημοσιευμένα, το μεν ένα στο περιοδικό La Semaine Égyptienne, το δε έτερο στο βιβλίο του Μιχάλη Περάνθη «Ο Αμαρτωλός».

Ενα έτος μετά τη δημοσίευση του κειμένου του Καβάφη στο περιοδικό του, ο Μαραγκός έφυγε για το Παρίσι όπου σπούδασε στην École des Sciences Politiques. Σκίτσα του δημοσιεύθηκαν εκείνη την εποχή στο Le Canard Enchaîné, στο Le Petit Parisien, στις βρετανικές εφημερίδες Daily Herald και Daily Telegraph καθώς επίσης σε περιοδικά ποικίλης ύλης. Η ενόχληση του Χίτλερ από τις αντιναζιστικές γελοιογραφίες του Μαραγκού υπήρξε τόσο μεγάλη ώστε η Γερμανία να προβεί σε επίσημο διπλωματικό διάβημα προς το υπουργείο Εξωτερικών της Γαλλίας με την αξίωση να πάψει η δημοσίευση των γελοιογραφιών του ΚΕΜ στα γαλλικά έντυπα.

Το 1939 συνέχισε τις σπουδές του στην Οξφόρδη, τις οποίες έμελλε να τελειώσει με καθυστέρηση εξαιτίας του εκραγέντος Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Τεθείς με την κήρυξη του πολέμου στην υπηρεσία του υπουργείου Πληροφοριών της Μεγάλης Βρετανίας, σχεδίασε περίπου τρεις χιλιάδες προπαγανδιστικά σχέδια, χάρις στα οποία ανεδείχθη σε έναν εκ των πλέον σημαντικών σκιτσογράφων του πολέμου.

Γνώστης του Ισλάμ

Ιδιαίτερη καλλιτεχνική αξία παρουσιάζουν τα σκίτσα του, ως επί το πλείστον έγχρωμα, που απευθύνονταν προς τον αραβικό κόσμο και τον περσικό λαό. Στη φιλοτέχνηση των εν λόγω σχεδίων ο Μαραγκός, γνώστης του ισλαμικού πολιτισμού, χρησιμοποίησε έξοχα την παραδοσιακή τεχνοτροπία της ισλαμικής ζωγραφικής και καλλιγραφίας καθώς επίσης τη θεματολογία της επικής ποίησης των λαών της Μέσης Ανατολής.

Ευρύτατα γνωστό κατέστη το σκίτσο του που απεικονίζει ρακένδυτους τον Χίτλερ και τον Στάλιν, με τα τέσσερα πόδια τους... σε τρεις μπότες, να δείχνουν προς διαφορετικές κατευθύνσεις· εκάτερος κατά τις επιδιώξεις και τις έμμονες ιδέες του.

Πολλά από τα σκίτσα που ο Μαραγκός φιλοτέχνησε κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου φυλάσσονται στο Αυτοκρατορικό Μουσείο Πολέμου (The Imperial War Museum) της Μεγάλης Βρετανίας. Mικρός αριθμός εκ των εν λόγω σκίτσων, με θέμα τους την αντίσταση των Ελλήνων κατά των στρατευμάτων του Αξονα, δημοσιεύτηκε το 1942 στο Λονδίνο, μεσούντος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, στο λεύκωμα «Salute to Greece» (Χαιρετισμός στην Ελλάδα) που επιμελήθηκε ο Σ.-Λ. Χουρμούζιος.

Ο Μαραγκός ολοκλήρωσε και κατέθεσε τη διδακτορική διατριβή του στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης το 1946. Ετιτλοφορείτο «The Cartoon as a Political Weapon in England: 1783 - 1832» (Η γελοιογραφία ως πολιτικό όπλο στην Αγγλία: 1783 - 1832).

Στα χρόνια που ακολούθησαν ο Μαραγκός ασχολήθηκε, εκτός από τη γελοιογραφία, και με τη συγγραφή ιστορικού περιεχομένου βιβλίων καθώς επίσης με την εικονογράφηση ποικίλων εντύπων.

Απεβίωσε το 1988. Εκτενής νεκρολογία του δημοσιεύθηκε στη λίαν έγκυρη εφημερίδα του Λονδίνου The Independent, όπου αναγνωρίζεται η σημαντική συμβολή του στη διατήρηση υψηλού φρονήματος στους λαούς και στους στρατούς των Συμμάχων καθώς επίσης στη διαμόρφωση φιλοσυμμαχικής στάσεως στους λαούς της Μέσης Ανατολής.

Διαβάστε

Valerie Holman: Kem’s cartoons in the Second World War. History Today, March 1, 2002, pp. 21-27.

Kimon Evan Marengo [Kem]. Obituary. The Independent, 2 Dec, 1988.

Συνέντευξη του ΚΕΜ στον Αλέκο Λιδωρίκη. Εφημερίδα «Απογευματινή», 27 Ιουνίου 1970.

La Semaine Égyptienne. 25 Avril 1929, p. 4.

Μιχ. Περάνθη: O Aμαρτωλός (Κ. Καβάφης). Μυθιστορηματική βιογραφία. Μαυρίδης, 1953, σελ. 241.

Salute to Greece. An Anthology of Cartoons published in the British Press. Edited by S.-L. Hourmouzios. Evans Brothers Limited, London, 1942.

* Ο κ. Γεώργιος Ν. Αντωνακόπουλος είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.

πηγή