ΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ ΚΑΙ Η ΝΥΧΤΑ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΟΥ ΣΙΝΑ

πηγή

Μια ανθρώπινη οικογένεια, τροφή για όλους.

Βασισμένο σε μια αρχαία ιστορία σχετικά με την πείνα και την αξία του μοιράσματος, αυτό το σύντομο βίντεο είναι μέρος της καμπάνιας της Caritas, με τίτλο "Μια ανθρώπινη οικογένεια, Τροφή για όλους". Η αλληγορία των κουταλιών μας διδάσκει, πως όταν προσπαθούμε να ταΐσουμε μόνο τον εαυτό μας, όλοι μας καταλήγουμε να πεινάμε. Όταν όμως επικεντρωθούμε στην πείνα του πλησίον μας, ανακαλύπτουμε πως πάντα υπάρχουν τρόποι για να τραφούμε όλοι!

Η δύναμη της κινούμενης εικόνας στο ακόλουθο βίντεο, δίνει "ζωή" σε αυτή την αλληγορική ιστορία, βάζοντάς μας σε σκέψεις... Και η σκέψη είναι το πρώτο βήμα για πράξη, σωστά;

Πρόταση αναθεώρησης του Συντάγματος: καταργήστε τη λέξη «έθνος» και το προοίμιο.

Αναπαράγουμε ολόκληρη την πρόταση αναθεώρησης από το blog του ιδίου του κ. Σταύρου Τσακυράκη, εκ μέρους του Ποταμιού για ενημέρωση των αναγνωστών.

ΣΧΟΛΙΟ: Βάσει του 120 θα έπρεπε να τον πετάξουμε στη θάλασσα….Πως και δεν το καταργεί;


Σταχυολογούμε:

1. Κατάργηση του προοιμίου «Εις το όνομα της Αγίας και Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος». (Θυμίζουμε ότι σε όλα τα ελληνικά Συντάγματα, από το πρώτο ως το τελευταίο, αυτό το προοίμιο είναι γραμμένο δίπλα στις λέξεις «Το Σύνταγμα της Ελλάδος», το οποίο δείχνει την κεντρική αρχή γύρω από την οποία γράφτηκε, ψηφίστηκε και τηρείται το Σύνταγμα από ίδρυσης του κράτους. Προφανώς λοιπόν, άρνησή του σημαίνει άρνηση του Συντάγματος εν συνόλω. Συνεπώς, αυτό αφαιρείται μόνο με επανιδρυτική πράξη του Ελλαδικού κράτος.)

2. Κατάργηση της λέξης «ΕΘΝΟΣ» στο άρθρο 1, παράγραφος 3 ως λέξη που δημιουργεί «ΣΥΓΧΥΣΗ» και «ΠΑΡΕΡΜΗΝΕΙΕΣ»(!!) Γράφει το στέλεχος του Ποταμιού: «Απαλείφεται από την παράγραφο 3 η αναφορά στο «Έθνος», η οποία, χωρίς να προσθέτει τίποτα το ουσιαστικό στη συνταγματική ρύθμιση, είναι ικανή να δημιουργήσει σύγχυση και παρερμηνείες, στο μέτρο που αντιδιαστέλλει (ατυχώς) την εθνική με τη λαϊκή κυριαρχία». 

3. Κατάργηση ολόκληρου του άρθρου 3 χωρίς αντικατάστασή του (περί σχέσεων εκκλησίας – κράτους) Παρατίθεται ολόκληρη η πρόταση

Η συνέχεια 

ΕΔΩ

Μπουρλότο !!!

 

Ο Γοργοπόταμος ανατινάχθηκε για να χτιστεί η γέφυρα της Χάφινγκτον. Πάνε οι λόγοι οι επαναστατικοί και το μήνυμα της αντίστασης που κάθε χρόνο πρώτοι-πρώτοι οι «αριστεροί» και οι «σοσιαλιστές» με τεντωμένες φλέβες έβγαζαν ζητώντας παρόμοια αντίσταση ενάντια οποιασδήποτε καταπίεσης. Τώρα οι δυναμίτες των σαμποτέρ έγιναν καναπεδάκια με μπρικ σε δεξιώσεις στο Μουσείο Ακροπόλεως για τα εγκαίνια του μεγάλου «δημοσιογραφικού» κολοσσού της Χάφινγκτον Ποστ που έφθασε και στην Ελλάδα.

Από το τζιν παντελόνι και το ανοιχτό πουκάμισο του Τσίπρα φθάσαμε στο σινιέ κοστούμι και στο γυαλισμένο σκαρπίνι του Σκουρλέτη (οι εποχές του γουρουνοτσάρουχου έχουν ξεχαστεί)  και του Παππά που σφίγγουν το χέρι της Αρριάνας η οποία θα δώσει νέα πνοή και στην ελληνική δημοσιογραφία. Η υπέρμαχος της παγκόσμιας διακυβέρνησης κολλητή του Παπανδρέου, Αρριάνα Στασινοπούλου - Χάφινγκτον, ήρθε να τους μαζέψει όλους στην αγκαλιά της.

Βλέποντας τις φωτογραφίες της δεξίωσης και διαβάζοντας τα ονόματα που έκαναν πασαρέλα για να πάρουν καλή βαθμολογία από την κολλητή του Κλίντον, Αρριάννα, απλά χαμογελάς ειρωνικά. Βλέπεις την ανατροπή της «αριστεράς» να γίνεται ντεραπάρισμα να παίρνει σβάρνα ό,τι μέχρι σήμερα τουλάχιστον κρατούσε τα προσχήματα. Γιάννα Αγγελοπούλου, Αρριάννα Χάφινγκτον, Ίδρυμα Κλίντον, City του Λονδίνου, ινστιτούτο Λεβί, Πάπες, Πατριάρχες, Σαμαροπαπανδρέϊδες, Καϊλοπούλες, γριές με γούνες πετρόλ και έναν Αλέξη να βάζει χέρι στο 4% των αριστερών ιδεολόγων και να τους λέει κάντε στην μπάντα γιατί θέλουμε να φθάσουμε στο 45% κι ας μάς στηρίξουν και οι χρυσαυγίτες.

Πάντως αν έλεγαν σε εκείνους τους αντιστασιακούς στις 25 Νοεμβρίου του 1942 ότι σε 72 χρόνια θα έβλεπαν, φιλογερμανούς, φιλοευρωπαίους, φιλοαμερικάνους, φιλοναζίστες να τρώνε σούσι τιμώντας τραβηγμένες από λίφτινγκ γριές πίνοντας σαμπάνια εν μέσω εθνικής καταστροφής, το πιο πιθανό θα ήταν κι αυτοί να πήγαιναν να φάνε κανέναν πατσά από το να κάνουν σαμποτάζ στους γερμαναράδες. Εντάξει, ό,τι έκαναν το έκαναν για την πάρτη τους, αλλά σίγουρα δεν περνούσε από το μυαλό τους ότι θα μπορούσαν να συμβούν αυτά εν μέσω νέου πολέμου 72 χρόνια μετά. Βέβαια, εκείνη την εποχή ήταν αλλιώς τα πράγματα: Ήταν οι προδότες με τους πολιτικούς εργοδότες τους και οι πατριώτες με τους πατριώτες. Τώρα τα πράγματα έχουν εξευρωπαϊστεί, έχουν μία δόση αμερικάνικης γκλαμουριάς. Το μόνο κόκκινο που βλέπεις δεν είναι σε λάβαρο αλλά στο ολοκόκκινο συνολάκι της Γιάννας που πήγε στο γκαλά της φιλενάδας της Αρριάννας.

Έμπλεξαν τα κομμωτήρια (salon de coiffure ελληνιστί) στην πολιτική και χάθηκαν οι φαλτσέτες των παλιών μπαρμπέρικων. Φλούφληδες πολιτικοί με φλώρους δημοσιογραφίσκους να ανταλλάσσουν κοπλιμέντα με έναν λαό από κάτω που πληρώνει όλα τα παραπάνω. Σε μια χρεοκοπημένη Ελλάδα να πληρώνεις το κρυστάλλινο ποτήρι που θα ακουμπάνε τα μποτοξαρισμένα χείλια οι μεσόκοπες τσιτωμένες κυρίες που τίποτε δεν έκαναν στην ζωή τους πέρα από έναν πλούσιο γάμο και ήρθαν τώρα ως Αντουανέτες να σου χαράξουν την ζωή εκ νέου. Όχι στα μέτρα των χιλιάδων τετραγωνικών σπιτιών τους ανά τον κόσμο αλλά στα μέτρα των 20τ.μ που θα σε χώσουν οικογενειακώς διότι «έχουμε χρέος». Εμείς έχουμε το χρέος και οι κυράδες με τους ανέραστους πολιτικάντηδες το διαχειρίζονται.

Όσο στοιχίζει ένα μπότοξ της Γιάννας στοιχίζουν οι καθετήρες ενός χειρουργείου για ένα χρόνο. Αλλά άλλο οι καρδιοπαθείς του Ιπποκράτειου που ακυρώθηκαν και πάλι τα χειρουργεία τους γιατί δεν υπάρχουν καθετήρες, κι άλλο η ενεσούλα για το μετωπάκι της Γιάννας. Τι είναι η καρδιά σου, ασφαλισμένε του ελληνικού κράτους, μπροστά στο τσιτωμένο μέτωπο μιας μεσόκοπης! Ποιος την χέζει την καρδιά σου, εσένα και τα παιδιά σου μπροστά στο σιλικονάτο στήθος μιας Αρριάννας; Κι αν πεινάσει ένα παιδί, έχουμε ένα Ίδρυμα να το ταΐσουμε, κι αν εσείς πάνω στις Σκουριές φάγατε το ξύλο της αρκούδας από τους πληρωμένους από την τσέπη σας αστυνομικούς, το θέμα είναι να βάλει η Ελ Ντοράντο μία ολοσέλιδη διαφήμιση στην εφημερίδα της Αρριάννας. Εσύ πληρώνεις το ξύλο που τρως και η Αρριάννα πληρώνεται για το καλύπτει.

Χτίζεται γέφυρα στην Ελλάδα του 2014. Με θεμέλια, όχι τσιμεντένια σαν αυτά του Γοργοπόταμου, αλλά φτιαγμένα από λευκόχρυσο, διαμάντια και εκατομμύρια τόνους αίματος. Αυτές οι γέφυρες δεν πέφτουν ούτε με δυναμίτες, ούτε με ατομικές βόμβες. Από κάτω δεν κυλάει ο Σπερχειός ποταμός αλλά ο ελληνικός λαός τσιμπώντας τα ψίχουλα σαν ψάρι διασκεδάζοντας με την αγωνία της επιβίωσης του τους απάνθρωπους υπάνθρωπους που χασκογελάν ψηλά πάνω στην γέφυρα. 

πηγή

Να φυλάγετε αυτή την αλήθεια σαν το μεγα­λύτερο θησαυρό της καρδίας σας,

…. Μην σκανδαλίζεστε όταν ακούτε αυτά που λένε κατά της Πίστεως. Αφού αυτοί, που τα λένε δεν καταλαβαίνουν την ουσία της… Ε­σείς να θυμάστε πάντα την βασική αρχή που γνώριζαν πολύ καλά οι πρώτοι Xριστιανοί. Αυτοί θεωρούσαν δυστυχισμένο τον άνθρωπο που γνωρίζει όλες τις επιστήμες, δεν γνωρίζει όμως τον Θεό. Και αντίθετα θεωρούσαν μακάριο αυτόν που γνωρίζει τον Θεό, έστω και να μην γνώ­ριζε απολύτως τίποτα από τα ανθρώπινα.

Να φυλάγετε αυτή την αλήθεια σαν το μεγα­λύτερο θησαυρό της καρδίας σας, προχωράτε ευθεία και μην κοιτάζετε δεξιά και αριστερά. Ας μην μας κάνουν, αυτά που ακούμε κατά της Θρησκείας, να χάνουμε τον προσανατολισμό μας. Να κρατάμε την Πίστη μας, που είναι Aλήθεια Aιώνια και αναμφισβήτητη. Αμήν.

  

Άγιος Λουκάς Κριμαίας.

Η ορθοδοξία είναι αναρχία... του π.Ανανία Κουστένη

- Είμαστε στα Εξάρχεια αυτή τη στιγμή. Πώς νιώθετε σαν ιερέας στο κέντρο των Εξαρχείων;

- Προεξάρχων! Για να χρησιμοποιήσουμε και έναν εκκλησιαστικό όρο... Βέβαια. Πολύ καλά νιώθεις! Διότι, η ορθοδοξία είναι αναρχία! Αλλά ποιός είναι αναρχικός, κατά τον Seneca, τον διδάσκαλο του Νέρωνος; Αναρχικός είναι εκείνος που δεν είναι ούτε δούλος ούτε τύραννος του άλλου. Θέλει μαγκιά να είσαι αναρχικός.

«κι άλλο παπούλη...κι άλλο...»

Προπαραμονή Χριστουγέννων του 1988, στο αρχονταρίκι της μονής Αγάθωνος, ο γέροντας Βησσαρίωνας άρχισε να κλαίει.

Όταν ερωτήθηκε γιατί κλαίει , αποκάλυψε ένα γεγονός που είχε συμβεί κατά τη Θεία Λει­τουργία των Χριστουγέννων του 1941 σ' ένα χωριό της Καρδίτσας.

"Όταν βγήκα στην Ωραία Πύλη με το Άγιο Ποτήριο στα χέρια και είπα το "μετά φόβου Θεού, πίστεως και αγάπης προσέλθετε", άρχισαν να έρχονται για τη Θεία Κοινωνία όλοι οι χωριανοί.

Μια νεαρή μάνα έφερε εκεί μπροστά μου το σκελετωμένο παιδάκι της, άνοιξε το στοματάκι του και το κοινώνησα, αλλά παιδί μου...

κι' άρχισε πάλι να κλαίει ο Γέροντας κρατούσε σφικτά το καημένο με τ' αδυνατισμένα χεράκια του το ιερό μάκτρο και μου φώναζε κλαίγοντας:

Κι' άλλο Παππούλη, κι άλλο.

Πεινούσε το παιδάκι μου.

Λύγισαν τα γόνατά μου, μια τρεμούλα απλώθηκε σ' όλο το κορμί μου, βούρκωσαν τα μάτια μου και, για να μην με δουν οι πιστοί, επέστρεψα στην Αγία Τράπεζα.

Αφήκα το Ποτήριον και κάθισα σ' ένα σκαμνάκι και έκλαψα και είπα με ανθρώπινο παράπονο: Γιατί Θεέ μου αφήκες την πατρίδα μου να έλθει σε τέτοια δυστυχία; Λυπήσου Κύριε τα παιδιά μας!"

πηγή