Τανκ οπλισμένο με… 900 βιβλία!

Στις 5 Μαρτίου ήταν η Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίων και με αφορμή τη γιορτή αυτή οι κάτοικοι της Αργεντινλης είδαν στους δρόμους της πόλης να κινείται μια παράξενη βιβλιοθήκη. Ο καλλιτέχνης Raul Lemesoff μεταμόρφωσε ένα τανκ του 1979 σε μια κινητή βιβλιοθήκη και το όπλισε με 900 βιβλία τα οποία έδινε δωρεάν στον κόσμο.

Ο σκοπός του ήταν να περάσει ένα διπλό μήνυμα σε όλους, από τη μία να υπερτονίσει τη σημασία της ειρήνης στονκόσμο και από την άλλη να παρακινήσει τον κόσμο να διαβάζει περισσότερο. Η ανταπόκριση ήταν πολύ μεγάλη και ο ίδιος υποσχέθηκε να συνεχίσει την προσπάθειά του δημιουργώντας κι άλλες βιβλιοθήκες που θα φέρνουν κοντά στον κόσμο το βιβλίο, θα το κάνουν πιο οικείο για όλους και οι μικρότεροι θα μάθουν να διαβάζουν περισσότερο.

πηγή

Τα Δωδεκάνησα στην Ελλάδα

Τα Δωδεκάνησα (για την ακρίβεια είναι 14) ήταν από αρχαιοτάτων χρόνων δεμένα με τις τύχες του Ελληνισμού. Εν τούτοις, μόλις το 1947 ενσωματώθηκαν στο ελληνικό κράτος. Εξαιτίας της γεωγραφικής τους θέσης δέχθηκαν καταστρεπτικές επιδρομές από τους Πέρσες, τους Σαρακηνούς, τους Βενετούς, τους Γενουάτες, τους Σταυροφόρους και τους Τούρκους (Σελτζούκους και Οθωμανούς). Από το 1309 περιήλθαν στην εξουσία των Ιωαννιτών Ιπποτών και έμειναν υπό την κυριαρχία τους έως το 1522, οπότε καταλήφθηκαν από τους Οθωμανούς Τούρκους. Με την έναρξη του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα του 1821, τα Δωδεκάνησα επαναστάτησαν, αλλά το 1830 επιστράφηκαν μαζί με τη Σάμο στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, με αντάλλαγμα την Εύβοια, η οποία ενσωματώθηκε στο ελεύθερο ελληνικό κράτος.
Η κατάληψη των Δωδεκανήσων από τους Ιταλούς το 1912 αναπτέρωσε τις ελπίδες των κατοίκων τους ότι σύντομα τα νησιά θα ενταχθούν στον εθνικό κορμό. Πράγματι, με τη συνθήκη των Σεβρών (10 Αυγούστου 1920) τα Δωδεκάνησα παραχωρούνταν στην Ελλάδα, με εξαίρεση τη Ρόδο, που θα παρέμενε για ένα διάστημα υπό ιταλική διοίκηση. Όμως, η ατυχής έκβαση της μικρασιατικής εκστρατείας έδωσε την ευκαιρία στους Ιταλούς να υπαναχωρήσουν και με την άνοδο του Μουσολίνι προσπάθησαν να τα εξιταλίσουν. Μετά τη συνθηκολόγηση των Ιταλών (1943), κύριοι των Δωδεκανήσων έγιναν οι Γερμανοί και μετά την παράδοση της Χιτλερικής Γερμανίας (Μάιος 1945), η Μεγάλη Βρετανία.
Ήταν η χρυσή ευκαιρία για την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων στο ελληνικό κράτος, την οποία η ελληνική διπλωματία δεν έπρεπε να αφήσει να πάει χαμένη. Ήταν απαίτηση του ελληνικού λαού και είχε χυθεί άφθονο ελληνικό αίμα για την εκδίωξη των Γερμανών από τα Δωδεκάνησα. Το θέμα θα λυνόταν οριστικά από τη Διάσκεψη Ειρήνης των νικητριών δυνάμεων του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, που θα συνερχόταν στο Παρίσι. Υποστολή της αγγλικής σημαίας στη Ρόδο και έπαρση της ελληνικής.Η Ελλάδα δια του πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Τσαλδάρη διαμήνυσε ότι θα έθετε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ως εθνικές διεκδικήσεις την πρόσκτηση της Βορείου Ηπείρου και των Δωδεκανήσων, τη διευθέτηση των ελληνοβουλγαρικών συνόρων, ενώ σκόπευε να θέσει και το ζήτημα της Κύπρου στη Μεγάλη Βρετανία. Από τις τέσσερις αυτές εθνικές διεκδικήσεις, μόνο το θέμα των Δωδεκανήσων ευοδώθηκε, χωρίς δυσκολίες και περιπλοκές.
Είναι γνωστό ότι ο Στάλιν και ο Τσόρτσιλ, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, προσπάθησαν να δελεάσουν την Τουρκία, προσφέροντάς της ορισμένα παράκτια νησιά του Αιγαίου, προκειμένου να την πείσουν να βγει στον πόλεμο στο πλευρό των Συμμάχων ή τουλάχιστον να παραμείνει αυστηρά ουδέτερη. Επιπροσθέτως, ο Στάλιν είχε συνδέσει το θέμα των Δωδεκανήσων με την Τριπολίτιδα (σημερινή Λιβύη), για την οποία η Σοβιετική Ένωση είχε διατυπώσει το αίτημα να της ανατεθεί η εντολή. Όμως, σε μια απρόσμενη στροφή της πολιτικής της, η Σοβιετική Ένωση συγκατατέθηκε να αποδοθούν τα Δωδεκάνησα στη Ελλάδα, στη συνεδρίαση των Υπουργών Εξωτερικών που προετοίμαζε τη Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων. Η δήλωση έγινε στις 27 Ιουνίου 1946 από τον Υπουργό Εξωτερικών Βιατσεσλάβ Σκριάμπιν, γνωστότερο ως Μολότωφ, με μοναδικό όρο την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών. Έτσι, προτού καν συνέλθει η Διάσκεψη Ειρήνης, το θέμα των Δωδεκανήσων είχε λάβει ευνοϊκή τροπή για την Ελλάδα.
Η είδηση για την απόδοση των Δωδεκανήσων στη Ελλάδα χαιρετίστηκε με μεγάλο ενθουσιασμό, σε μια περίοδο που η χώρα βρισκόταν στη δίνη του Εμφυλίου Πολέμου. Η Διάσκεψη της Ειρήνης συνήλθε στο Παρίσι από τις 29 Ιουλίου έως τις 11 Οκτωβρίου 1946, όπου τέθηκαν από ελληνικής πλευράς και τα θέματα της Βορείου Ηπείρου και της διευθέτησης των ελληνοβουλγαρικών συνόρων, χωρίς επιτυχία, αφού οι ΗΠΑ δεν θέλησαν να δυσαρεστήσουν τη σύμμαχό τους Σοβιετική Ένωση και τους δορυφόρους της Αλβανία και Βουλγαρία. Η προσπάθεια της Τουρκίας να διεκδικήσει το Καστελόριζο και τη Σύμη έπεσαν στο κενό. Στις 10 Φεβρουαρίου 1947 υπογράφηκε στο Παρίσι η Συνθήκη Ειρήνης με την Ιταλία, σύμφωνα με την οποία τα Δωδεκάνησα αποδίδονταν στην Ελλάδα, ενώ η Ιταλία υποχρεωνόταν σε αποζημίωση ύψους 105 εκατομμυρίων δολαρίων προς τη χώρα μας. Με επιμονή της σοβιετικής πλευράς, οριζόταν στο κείμενο ότι τα νησιά θα παρέμεναν αποστρατιωτικοποιημένα, πρόβλεψη που θα επικαλεστεί η Τουρκία κατά τρόπο καταχρηστικό μετά το 1974. Από την τουρκική ερμηνεία του κειμένου της ελληνοϊταλικής συνθήκης του 1947, σε συνδυασμό με τις ιταλοτουρκικές συμφωνίες του 1932, θα προκύψει και το ζήτημα των «γκρίζων ζωνών», που έθεσε η Άγκυρα μετά την Κρίση των Ιμίων το 1996.
Η τελετή παράδοσης των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα από τις βρετανικές αρχές έγινε στις 31 Μαρτίου 1947 στη Ρόδο μέσα σε πανηγυρική ατμόσφαιρα. Πρώτος διοικητής των Δωδεκανήσων ανέλαβε ο αντιναύαρχος Περικλής Ιωαννίδης, με πολιτικό σύμβουλο τον πανεπιστημιακό και δικαστικό Μιχαήλ Στασινόπουλο, μετέπειτα πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας. Η επίσημη τελετή της ενσωμάτωσης έγινε στις 7 Μαρτίου 1948 και το 1955 τα Δωδεκάνησα έγιναν νομός με πρωτεύουσα τη Ρόδο.

 πηγή

Βαρουφάκης: Επινοήσεις ρουφιανιάς…

«Έχουμε δύο ρουφιανιές: η μία δουλεύει στο μέλλον
η άλλη στο παρελθόν. Και στο παρόν δουλεύουν οι ρουφιάνοι».
 

Θωμάς Γκόρπας
Η «αριστερή» κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είναι ευρηματική: Εμπλουτίζει και τη ρουφιανιά…
Το νέο είδος του χαφιεδισμού έχει σαν ιδεολογικό και πολιτικό υπόβαθρο τη …δίωξη της φοροδιαφυγής!!!
Και …εμπνευστή τον πλέον κατάλληλο και ειδικό, τον Βαρουφάκη:
Το θεατρίνο «ρουφιάνο» της χρηματιστηριακής μαφίας…

Η «αριστερή» κυβέρνηση προχωρεί, με βήματα γοργά, σε ποικίλες και ευρηματικές πράξεις …εμπλουτισμού της ρουφιανιάς, προκειμένου να ολοκληρωθεί ο στρατηγικός στόχος των μαφιόζων του χρήματος: Ο εφιάλτης της Κάρτας του Πολίτη, το ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΟ ηλεκτρονικό φακέλωμα…

Για την επιστράτευση ρουφιάνων ενάντια στη φοροδιαφυγή διαβάστε και το παρακάτω, πολύ καλό, σχόλιο.
Το διαβάσαμε εδώ: pandiera

Η κυβέρνηση σε καλεί: Γίνε κι εσύ ρουφιάνος, μπορείς!

Φοιτητές, νοικοκυρές, ακόμα και τουρίστες φέρεται να σκοπεύει να επιστρατεύσει το υπουργείο Οικονομικών για την «εθνική» μάχη ενάντια στη φοροδιαφυγή.

Αυτό τουλάχιστον διέρρευσε ο δημοσιογράφος των Financial Times, Peter Spiegel, χωρίς μέχρι στιγμής να έχει υπάρξει κάποια διάψευση από πλευράς της κυβέρνησης.

Άλλωστε ο ίδιος ο υπουργός Οικονομικών, Γιάνης Βαρουφάκης, είχε αναφέρει τη Δευτέρα, στο πλαίσιο της συνέντευξής του στον Νίκο Χατζηνικολάου, ότι δεν θα καταπολεμηθεί η φοροδιαφυγή «εάν δεν υπάρξει κάποιος φόβος σε οποιονδήποτε πωλεί αγαθά και υπηρεσίες χωρίς αποδείξεις, ένας φόβος ότι ο επόμενος πελάτης δεν θα δουλεύει στην εφορία».

Αν οι πληροφορίες επιβεβαιωθούν, θα πρόκειται για ένα οργουελικής έμπνευσης σχέδιο, που καμία προηγούμενη κυβέρνηση δεν τόλμησε να εισηγηθεί.

Προσπαθεί να εμφυσήσει στην ελληνική κοινωνία την ρουφιανιά, στο όνομα της πάταξης της φοροδιαφυγής, που ανάγεται σε εθνικό στόχο.

Και είναι σαφές ότι το σύγχρονο φορολογικό κυνήγι μαγισσών δεν αφορά το μεγάλο κεφάλαιο, που φοροδιαφεύγει νόμιμα με χίλιους δυο τρόπους (ενδεικτικές οι προκλητικές φοροαπαλλαγές των εφοπλιστών, για τις οποίες δεν έχει ακουστεί «κιχ» από την «αριστερή» κυβέρνηση), ούτε τα ανώτερα μεσαία στρώματα (ιδιοκτήτες μπαρ σε τουριστικές περιοχές, νυχτερινών κέντρων, εστιατορίων, «γιατροί του Κολωνακίου» κ.ά.), που διαπλέκονται με χίλιους τρόπους με τους φοροεισπρακτικούς μηχανισμούς, αλλά τα εναπομείναντα μικρομάγαζα και τους διάφορους τεχνίτες (υδραυλικούς, ηλεκτρολόγους κλπ) που βρίσκονται ένα βήμα πριν τον αφανισμό από τη δυσβάσταχτη φορολογία.

Δεν είναι μόνο ένα ξεκάθαρα ταξικό μέτρο, για την εμπέδωση της φοροεπιδρομής στους εργαζόμενους και τα φτωχά λαϊκά στρώματα για τα κέρδη της πλουτοκρατίας και την αποπληρωμή των «δόσεων» στους κάθε λογής τοκογλύφους (όπως συνέβη σήμερα).

Είναι και μια ηθικά κατάπτυστη πρόταση που αποτελεί ντροπή για μια κυβέρνηση και ένα κόμμα που υποτίθεται ότι προέρχεται από την Αριστερά.

Και επειδή τη ρουφιανιά πολλοί αγάπησαν αλλά το ρουφιάνο κανείς, όποιος εμπλακεί στην εμπέδωση της φοροεπιδρομής της κυβέρνησης θα αντιμετωπίσει την οργή του λαού.

 

Γ.Μουρ.

«Ψάχνονται οι νέοι με την παράδοση»!

Φέρνει την ανωγειανή κορμοστασιά του σε ένα από τα πλέον θρυλικά μαγαζιά της Αθήνας, που έχει φιλοξενήσει τα μεγαλύτερα ονόματα της τζαζ μουσικής. Στα χέρια του θα κουβαλά τη λύρα του, ενώ από το μυαλό του δεν θα φεύγει ούτε λεπτό ο Ψηλορείτης. Μιλάμε, φυσικά, για τον γίγαντα της παραδοσιακής μουσικής, τον Ψαραντώνη, ο οποίος ξεκινάει σήμερα τις εμφανίσεις του στο Half Note Jazz Club, διευκρινίζοντάς μας ότι επί σκηνής δεν του αρέσει να προγραμματίζει τίποτα, πόσο μάλλον να ακολουθεί playlist. «Θέλω μόνο να γίνομαι ένα με τους ανθρώπους. Αυθόρμητα». Αυτό είναι, άλλωστε, και το πνεύμα που διακατέχει όλες τις εμφανίσεις του από το 1982 έως και σήμερα, μένοντας πιστός στους άγραφους κανόνες που μόνος του έχει ορίσει.
Ο Ψαραντώνης, κατά κόσμον Αντώνης Ξυλούρης, μας προσκαλεί στο στέκι της οδού Τριβωνιανού σε ένα πρόγραμμα που φέρει τον τίτλο «Του κύκλου τα γυρίσματα» και αποτελεί μια περιπλάνηση στα σπουδαία κομμάτια της κρητικής μουσικής, τα οποία θα παρουσιάσει κρατώντας, φυσικά, τη λύρα του.

Η εμφάνισή του αυτή στην Αθήνα, μάλιστα, έρχεται λίγους μήνες μετά την περιπέτεια υγείας που αντιμετώπισε. Μας λέει λακωνικά ότι τώρα είναι καλά και επομένως είναι έτοιμος να επιστρέψει στην ενεργό δράση. Σε λίγο καιρό θα ταξιδέψει στη Γερμανία για να δώσει μια σειρά συναυλιών. Στο εξωτερικό, άλλωστε, τον λατρεύουν. Οταν τον είχε πρωτογνωρίσει πριν από χρόνια ο Νικ Κέιβ, ενθουσιασμένος από τους ήχους της κρητικής λύρας, αλλά και από την επιβλητική εμφάνισή του -τη σχεδόν απόκοσμη-, τον είχε προσκαλέσει να μοιραστούν τη σκηνή σε δύο μεγάλα φεστιβάλ το 2007 και το 2009.

Πώς, όμως, κατάφερε ο δεξιοτέχνης Κρητικός μουσικός να κερδίσει όλη την υφήλιο, αλλά και να μπει ακόμη και στο World's First Global Musical Instrument Museum, όπου υπάρχει μια λύρα του, αλλά και προβάλλεται συνεχώς ένα βίντεο με εκείνον; Μα καθαρά με τη μουσική του, όπως μας λέει. Οι μελωδίες από τον Ψηλορείτη, οι λεβέντικοι ήχοι που προκαλούν την ανατριχίλα σε όλους όσοι τους ακούν, έχουν κάνει, χάρη στον Ψαραντώνη, τον γύρο του κόσμου, αποδεικνύοντας ότι η παράδοση είναι μια σταθερή αξία.

«Η αλήθεια είναι ότι οι νέοι της εποχής μας ψάχνονται. Διαπιστώνω ότι η παράδοση τους συγκινεί πολύ. Ποτέ δεν είχαμε τόσους πολλούς νέους να παίζουν λύρα» μας λέει, χωρίς να κρύβει ότι το γεγονός αυτό τον χαροποιεί ιδιαίτερα. Δεν μας αποκαλύπτει τι σκέφτεται, αλλά ούτε και ποιες εικόνες τού έρχονται στο μυαλό όταν ξεκινάει να παίζει τη λύρα του και να βυθίζεται σε μια διονυσιακή ατμόσφαιρα. Κρατάει τις σκέψεις του για τον εαυτό του, υποστηρίζοντας ότι κάθε συμβουλή που του έχει δώσει ο αδερφός του, ο αξέχαστος Νίκος Ξυλούρης, για τη μουσική είναι ο οδηγός του.
*  Ο Ψαραντώνης εμφανίζεται από σήμερα στο Half Note Jazz Club (Τριβωνιανού 17, Μετς). Εως την Τρίτη 10 Μαρτίου.
Μετά την κόρη και τον λαουτιέρη του
Ο Ψαραντώνης θα βρεθεί στη σκηνή του Half Note Jazz Club έχοντας στο πλευρό του την κόρη του, Νίκη, η οποία, ως γνωστόν, τον συντροφεύει σε πολλές από τις εμφανίσεις του, αλλά και τον δεξιοτέχνη του λαούτου Γιάννη Παξιμαδάκη. Να σημειωθεί ότι πριν από λίγο καιρό έκανε πρεμιέρα στους κινηματογράφους το ντοκιμαντέρ της Αγγελικής Αριστομενοπούλου «Μια οικογενειακή υπόθεση», που παρουσιάζει την οικογένεια των Ξυλούρηδων.
Γιώτα Βαζούρα

Ο εγωιστής, στενοχωριέται πολύ με το καθετί. Ο ταπεινός είναι ελεύθερος και ανεξάρτητος, απ' όλους και από όλα.

Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Γιγάντιο γκράφιτι

πηγή

Βελτίωση στην εξώπορτα ασφαλείας με ένα απλό τρικ!

Είναι πολύ της μόδας οι πανάκριβες πόρτες ασφαλείας σήμερα. Υποτίθεται ότι σας προστατεύουν από τους διαρρήκτες.
Πρόκειται για ένα πολύ ωραίο ανέκδοτο, που σε κάνει να γελάς αν ξέρεις τον βασικό μηχανισμό.
Πρώτα πρώτα θα πρέπει να έχετε πραγματικά ακριβή κλειδαριά και όχι τις χαζές με τα μεγάλα πλακέ κλειδιά.
Δεύτερον θα πρέπει οπωσδήποτε να κλειδώνετε την πόρτα, να έχετε το κλειδί από μέσα και να βάλετε ένα ειδικό άγκιστρο το οποίο δεν θα αφήνει το κλειδί να γυρίσει. Υπάρχουν εργαλεία με τα οποία πιάνετε το κλειδί από την έξω μεριά της πόρτας και την ξεκλειδώνετε σαν κύριοι!
Τέλος αν αφήσετε την πόρτα χωρίς κλείδωμα μπορεί να ανοίξει με μία ταυτότητα ή μία τηλεκάρτα ΑΜΕΣΩΣ. Έκανα αυτό το πείραμα στην δικιά μου πόρτα και το κατάφερα με την πρώτη.

Τελικό συμπέρασμα: αφού έτσι κι αλλιώς ΟΛΕΣ οι πόρτες θα αντισταθούν δύσκολα σε έναν οργανωμένο κλέφτη, τουλάχιστον αφαιρέστε του την δυνατότητα να μπει αμέσως και βολευτείτε με το να μην κλειδώνετε και ξεκλειδώνετε συνέχεια την πόρτα λες και βρισκόσαστε σε φυλακή.
Προσωπικά δεν είχα διάθεση ούτε να κλειδώνω (ειδικά όταν φεύγω από το σπίτι) ούτε να αγοράζω πανάκριβες πόρτες που θα άνοιγαν και αυτές με τηλεκάρτα.
Έτσι έκανα μία μικρή βελτίωση στην κάσα της πόρτας.

Το βασικό πρόβλημα είναι ότι η γλώσσα της πόρτας αφήνει προς τα έξω την κωνική πλευρά της και έτσι οπισθοχωρεί εύκολα όπως βλέπετε στο πρώτο σχήμα. Πρόσθεσα μία σιδερένια γωνία και την στερέωσα με βιδάκια. Αν η πόρτα σας δεν έχει σε βολικό σημείο βιδάκια, πρέπει να ανοίξετε τρύπες με το τρυπάνι στην κάσα, που δεν θα πάθει απολύτως τίποτε. Και είναι εύκολη δουλειά ακόμα και για έναν ανειδίκευτο.

Το σημείο που θα μπει το λαμάκι το βλέπετε στο δεύτερο σχέδιο. Βλέπετε επίσης τον τρόπο με τον οποίο εμποδίζει την διάρρηξη.

Στην φωτογραφία τώρα βλέπετε την “δουλειά τελειωμένη” και το λαμάκι που εμποδίζει πλέον την είσοδο σε κάποιο διαρρηκτικό εργαλείο.

πηγή