" Έρχου και ίδε ". (Ιωάν. α' 44-52)

Είδες ποτέ σου πολιτεία να σηκώνεται ψηλά; Δεμένη από χιλιάδες σπάγκοι ν’ ανεβαίνει στα ουράνια; Ε, λοιπόν, ούτε είδες ούτε θα μεταδείς ένα τέτοιο θάμα. Αρχινούσανε την Καθαρή Δευτέρα -ήτανε αντέτι- και συνέχεια την κάθε Κυριακή και σκόλη, ώσαμε των Βαγιών. Από του Χατζηφράγκου τ’ Αλάνι κι από το κάθε δώμα κι από τον κάθε ταρλά του κάθε μαχαλά της πολιτείας, αμολάρανε τσερκένια. Πήχτρα ο ουρανός. Τόσο, που δε βρίσκανε θέση τα πουλιά. Για τούτο, τα χελιδόνια τα φέρνανε οι γερανοί μονάχα τη Μεγαλοβδομάδα, για να γιορτάσουνε την Πασχαλιά μαζί μας.

Ολάκερη τη Μεγάλη Σαρακοστή, κάθε Κυριακή και σκόλη, η πολιτεία ταξίδευε στον ουρανό. Ανέβαινε στα ουράνια και τη βλόγαγε ο Θεός. Δε χώραγε το μυαλό σου πώς μπόραγε να μένει κολλημένη χάμω στη γης, ύστερ΄από τόσο τράβηγμα στα ύψη. Και όπως κοιτάγαμε όλο ψηλά, τα μάτια μας γεμίζανε ουρανό, ανασαίναμε ουρανό, φαρδαίνανε τα στέρνα μας και κάναμε παρέα με αγγέλοι. Ίδια αγγέλοι κι αρχαγγέλοι κορονίζανε ψηλά. Θα μου πεις, κι εδώ, την Καθαρή Δευτέρα, βγαίνουνε κάπου εδώ γύρω κι αμολάρουνε τσερκένια. Είδες όμως ποτέ σου τούτη την πολιτεία ν’ αρμενίζει στα ουράνια; Όχι. Εκεί, ούλα ήταν λογαριασμένα με νου και γνώση, το κάθε σοκάκι δεμένο με τον ουρανό.

Αυτά είχα να σου πω. Ήτανε θάμα να βλέπεις ολάκερη την πολιτεία ν’ ανεβαίνει στα ουράνια. Να, για να καταλάβεις, ξέρεις το εικόνισμα, που ο άγγελος σηκώνει την ταφόπετρα, κι ο Χριστός βγαίνει από τον τάφο κι αναλήφτεται στον ουρανό, κρατώντας μια πασχαλιάτικια κόκκινη παντιέρα; Κάτι τέτοιο ήτανε.

 

Κοσμάς Πολίτης, «Στου Χατζηφράγου»,ΕΣΤΙΑ 1962

Μας συγκινεί, αλλά και μας προβληματίζει

Στὶς 9 τοῦ περασμένου Φεβρουαρίου ὁ Πρωθυπουργὸς τῆς χώρας ἀνέγνωσε στὴ Βουλὴ τὶς Προγραμματικὲς Δηλώσεις τῆς νέας Κυβερνήσεως. Δὲν ἀνήκει σὲ μᾶς νὰ κρίνουμε πολιτικὰ τὸ περιεχόμενό τους. Θὰ ὑπογραμμίσουμε ὅμως δύο στοιχεῖα τους· ἕνα θετικὸ καὶ ἕνα ἀρνητικό, καὶ τὰ δύο στὸ ἴδιο σημεῖο τῆς ὁμιλίας τοῦ Πρωθυπουργοῦ: «Ἐρχόμαστε», εἶπε στὸ τέλος τῆς ὁ­­­μιλίας του, «μέσα ἀπὸ τὶς σελίδες τῆς ἱστορίας αὐτοῦ τοῦ λαοῦ καὶ γι’ αὐτὸ θὰ τὸν ὑπηρετήσουμε μέχρι τέλους. Εἴμαστε κάθε λέξη ἀπὸ τὸ ­Σύνταγμα αὐτῆς τῆς χώρας. Σὲ αὐτὸ τὸ Σύνταγμα ὁρκιστήκαμε, αὐτὸ τὸ Σύνταγμα θὰ ὑπηρετήσουμε. Καὶ θὰ τὸ ὑπηρετήσουμε μέχρι τέλους, ­δικαιώνοντας τὰ ὁράματα, τὶς ἀξίες, τοὺς ἀγῶνες, τὶς θυσίες τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ»!

   Τὸ πρῶτο, τὸ θετικό, εἶναι ὁ λυγμὸς ποὺ ἔσπασε τὴ φωνὴ τοῦ Πρωθυπουργοῦ, ὅταν βεβαίωνε ὅτι ἡ Κυβέρνησή του θὰ ὑπηρετήσει τὸ Σύνταγμα «δικαιώνοντας τὰ ὁράματα, τὶς ἀξίες, τοὺς ἀγῶνες, τὶς θυσίες τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ». Αὐτὸν τὸν λυγμὸ τὸν εἶχε τόση ἀνάγκη ὁ λαός μας, ποὺ ἔχει πιὰ σιχαθεῖ τὴν ξύλινη καὶ παγωμένη γλώσσα τῶν πολιτικῶν του ἡγετῶν.

   Σ᾿ αὐτὸ τὸ σημεῖο ὁ Πρωθυπουργὸς ἔκανε καὶ τὸ λάθος. Βεβαίωνε ὅτι ἡ Κυβέρνησή του ἔρχεται «μέσα ἀπὸ τὶς σελίδες τῆς ἱστορίας αὐτοῦ τοῦ λαοῦ» καὶ ὅτι εἶναι «κάθε λέξη ἀπὸ τὸ Σύνταγμα αὐτῆς τῆς χώρας». Ὅμως οἱ σελίδες τῆς ἱστορίας αὐτοῦ τοῦ λαοῦ εἶναι γεμάτες ἀπὸ τὴν πίστη του στὸν ἐν Τριάδι Θεό, στὸ ὄνομα τοῦ Ὁποίου ἔχει θεμελιώσει καὶ τὸ Σύν­ταγμά του.

Ὁ Πρωθυπουργὸς λέγοντας ὅτι εἶναι ἄθεος καὶ παραμερίζοντας τὸ Εὐ­αγγέλιο κατὰ τὴν ὁρκωμοσία του, ἀπὸ ποιὰ σελίδα τῆς ἱστορίας τοῦ λαοῦ μας ἔρχεται; Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴν ἄκουσε ποτὲ τὰ λόγια ἐκείνων ποὺ ἔδωσαν τὸ αἷμα τους γιὰ νὰ ζοῦμε σήμερα ἐμεῖς ἐλεύθεροι:

   ✦ Τὰ λόγια τοῦ Κολοκοτρώνη: «Ὅταν ἐ­­­πιάσαμε τὰ ἄρματα, εἴπαμε πρῶτα ὑπὲρ πίστεως καὶ ἔπειτα ὑπὲρ Πατρίδος»!

   ✦ Τὶς πράξεις τοῦ Μακρυγιάννη ὅταν ἔ­­κανε τὸ κίνημα τῆς 3ης Σεπτεμβρίου γιὰ τὸ Σύνταγμα: «Πιάνω καὶ φκιάνω μίαν σημαία καὶ γράφω· “Ἐθνικὴ Συνέλεψη, Σύνταμα”. Λέγω· “Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς βασιλείας Του σηκώνεται ἡ σημαία τῆς πατρίδος!”».

  ✦ Τὴν πίστη τῶν ἡρώων τοῦ 1940!

   Πῶς λοιπὸν μπορεῖ νὰ λέει ὅτι εἶναι «κά­θε λέξη ἀπὸ τὸ Σύνταγμα», ὅταν παραμερίζει τὸ Εὐαγγέλιο, δηλαδὴ τὸ ἴδιο τὸ θεμέλιο τοῦ Συντάγματος ποὺ εἶναι βασισμένο «εἰς τὸ Ὄνομα τῆς Ἁγίας καὶ Ὁμοουσίου καὶ Ἀδιαιρέτου Τριάδος»;

   Ὡς ἐλεύθερος ἄνθρωπος ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ εἶναι ἄθεος καὶ μπορεῖ π.χ. νὰ πεῖ: «Εἴ­­μαστε οἱ περισσότερες λέξεις τοῦ Συν­τάγματος». Δὲν μπορεῖ ὅμως νὰ λέει: «Εἴ­μαστε κάθε λέξη ἀπὸ τὸ Σύνταγμα αὐ­τῆς τῆς χώρας».
   Ἐκτὸς ἂν κάποια στιγμὴ βρεῖ τὸν δρόμο του, τὸν δρόμο ὅλων τῶν σελίδων τῆς ἱστορίας καὶ ὅλων τῶν λέξεων τοῦ Συντάγματος αὐτοῦ τοῦ φιλόχριστου λαοῦ ποὺ κλήθηκε νὰ ὑπηρετήσει.

   Καὶ αὐτὸ τοῦ τὸ εὐχόμαστε ὁλόψυχα!

πηγή: Ορθόδοξο Περιοδικό “Ο ΣΩΤΗΡ”

Κοτζιάς σε γερμανικά ΜΜΕ: Δώστε μας τα πρωτόκολλα καταθέσεων του Χριστοφοράκου, μην κρύβετε μεγαλοαπατεώνες

Η Γερμανία δεν μπορεί να συνεχίζει να αναπαράγει ψευτοηθικίστικες παραινέσεις και την ίδια στιγμή να κρύβει τον Χριστοφοράκο, δήλωσε ο Νίκος Κοτζιάς σε συνέντευξη του στα δύο γερμανικά τηλεοπτικά δίκτυα, ΑRD και ZDF.

Νίκος Κοτζιάς- Υπουργός Εξωτερικών: «Στην Ελλάδα έχουμε μεγάλα σκάνδαλα διαφθοράς. Υπαίτιοι αυτών των σκανδάλων, Έλληνες, ζουν σήμερα στη Γερμανία. Η γερμανική δικαιοσύνη θα πρέπει επιτέλους να μας δώσει τα πρωτόκολλα των καταθέσεων, ώστε να έχουμε αποδείξεις για το ποιος δωροδοκήθηκε στην Ελλάδα. Δεν μπορεί να επιχειρηματολογεί κανείς με ψευτοηθικιστικές παραινέσεις και την ίδια στιγμή αυτά τα άτομα που προκάλεσαν τα σκάνδαλα, όπως ο κ. Χριστοφοράκος της Siemens, να βρίσκονται στη Γερμανία. Αυτό θα πρέπει να σταματήσει. Η γερμανική δικαιοσύνη πρέπει να μας κοινοποιήσει της καταθέσεις τους. Είμαστε κατά της διαφθοράς, είμαστε κατά του πλούτου που προέκυψε με μεθόδους διαφθοράς, αλλά η Γερμανία θα πρέπει να πάψει να κρύβει τέτοιους μεγαλοαπατεώνες».

«Δεν μπορεί σήμερα για την Ελλάδα να υπάρχουν χειρότεροι όροι (αποπληρωμής των δανείων) από τους όρους που θεσπίστηκαν για τη Γερμανία που έχασε έναν ολόκληρο πόλεμο», δήλωσε στους Γερμανούς δημοσιογράφους ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών. Και προκάλεσε την Ευρώπη να αποφασίσει επιτέλους τι θέλει : Αν θέλει να υπάρξει ανάπτυξη για να μπορέσει η Έλλάδα να αποπληρώσει τα χρέη της ή αν τελικά θέλει να καταστραφεί η χώρα. 

Νίκος Κοτζιάς: «Η Γερμανία βρήκε μια θαυμάσια ρύθμιση όσον αφορά τα χρέη της με τη Συμφωνία του Λονδίνου το 1952-53. Η Γερμανία είχε χάσει έναν πόλεμο, έναν ολέθριο πόλεμο, αλλά ρυθμίστηκε το θέμα για τα δάνεια που έλαβε κατά τη δεκαετία του ’20. Δεν μπορεί σήμερα για την Ελλάδα να υπάρχουν χειρότεροι όροι (αποπληρωμής των δανείων) από τους όρους που θεσπίστηκαν για τη Γερμανία που έχασε έναν ολόκληρο πόλεμο. Αυτό το θέμα θα πρέπει να το συζητήσουμε. Η Γερμανία σήμερα λέει συνέχεια πως πλήρωσε όλα της τα χρέη, κάτι που δεν είναι βέβαια αλήθεια, και πως εμείς είμαστε οι ψεύτες και οι απατεώνες που δεν θέλουμε να επιστρέψουμε τα δανεικά που πήραμε. Η χώρα που δεν πλήρωσε τα χρέη της μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι πρώτα απ’ όλα η Γερμανία. Αυτό συνέβη με τη Συμφωνία του Λονδίνου. Τι λέει αυτή η συμφωνία; Προκειμένου η Γερμανία να μπορέσει να μπορέσει να αποπληρώσει το χρέος της θα έπρεπε να υπάρξει ανάπτυξη, στην οποία συνέβαλαν όλοι οι εταίροι της. Ορίσθηκε έτσι από τους εταίρους της ένα ποσοστό 3% του εξωτερικού της εμπορίου για την αποπληρωμή των χρεών.

Εμείς ποια συμφωνία έχουμε για την Ελλάδα; Μια συμφωνία που έχει οδηγήσει σε απώλεια κατά 30% του κοινωνικού μας προϊόντος. Εάν η οικονομική μας δύναμη μειώνεται, πώς είναι δυνατόν να αποπληρωθεί το χρέος; Χρειαζόμαστε μια τέτοια ανάλογη ρύθμιση, όπως τότε το 1952-53 για τη Γερμανία. Τότε κανείς δεν έλεγε πως οι Γερμανοί είναι κλέφτες και τεμπέληδες, οι Γερμανοί είναι πολύ εργατικοί και ένας λαός με πολλές ικανότητες, δεν υπάρχει αμφιβολία.

Εκείνο που χρειαζόμαστε είναι μια πολιτική που θα μας οδηγήσει στην ανάπτυξη. Αυτή είναι άλλωστε η διαφορά που έχουμε με κάποιους από τους εταίρους μας, οι οποίοι επιμένουν στη συνέχιση μιας πολιτικής, η οποία είχε αρνητικά αποτελέσματα, όπως υψηλή ανεργία, καταστροφή της βιομηχανικής παραγωγής και του κοινωνικού δικτύου».

«Αγαπώ τη Γερμανία, η γυναίκα μου είναι Γερμανίδα, αλλά φτάνει με τα στερεότυπα»
Η Γερμανία άμεσα ή έμμεσα κέρδισε σχεδόν 80 δισεκατομμύρια ευρώ από την ελληνική οικονομική κρίση, είπε ο Νίκος Κοτζιάς. Δήλωσε πως πρέπει να σταματήσουν να αναπαράγονται τα στερεότυπα που πληγώνουν τις σχέσεις των δύο λαών και θύμισε στους δημοσιογράφους πως η σύζυγος του είναι Γερμανίδα.
«Η γυναίκα μου είναι Γερμανίδα, άρα έχω οικογενειακές σχέσεις με τη Γερμανία. Καταλαβαίνω τη Γερμανία και θεωρώ τον εαυτό μου έναν πολιτικό που γνωρίζει τη Γερμανία. Εκτός αυτού, πιστεύω πως η Γερμανία είναι μια χώρα κατά βάθος φιλελληνική, γιατί αυτοκαθορίστηκε μέσω της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας και των πολιτικών πεποιθήσεων. Όσον αφορά όμως την πληροφόρηση που παρέχουν τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης στο θέμα της ελληνικής κρίσης, θα έλεγα πως υπάρχουν πάρα πολλά στερεότυπα. Πρόσφατα, μετά την τελευταία συμφωνία, είχαμε πηχυαίους πρωτοσέλιδους τίτλους σε γερμανικές εφημερίδες που έλεγαν «Ούτε σεντ για την Ελλάδα», πράγμα που είναι βέβαια ψέμα, γιατί στην τελευταία συμφωνία το θέμα μας δεν ήταν τα χρήματα.

Ένα άλλο ζήτημα που επανέρχεται συχνά στα γερμανικά μέσα ενημέρωσης είναι το θέμα των χρημάτων που έχει χάσει η Γερμανία εξαιτίας της ελληνικής κρίσης. Ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει: Η Γερμανία με άμεσο ή έμμεσο τρόπο κέρδισε περί τα 80 δισ. ευρώ από την ελληνική οικονομική κρίση. Πρέπει να μιλούμε με αριθμούς και όχι η μία πλευρά να θέλει να δασκαλέψει την άλλη με ψευτοηθικιστικές τοποθετήσεις».

πηγή

Όλοι οι μεγάλοι άνθρωποι υπήρξαν πρώτα παιδιά, λίγοι όμως το θυμούνται.

Antoine de Saint-Exupery
φωτογραφία :William Heick (b. 1916) - West End, Cincinnati, Ohio, 1963

Days

Τα 9 στάδια εξέλιξης στις ζωγραφιές των παιδιών

 

Το σχέδιο ενός παιδιού αποτελεί ένα ποιοτικό και πολύ χρήσιμο εργαλείο, προκειμένου να παρατηρήσουμε και να αξιολογήσουμε χαρακτηριστικά και πτυχές της προσωπικότητάς του, αλλά και έναν πολύτιμο οδηγό για τις σκέψεις και τα συναισθήματα που αυτό βιώνει.

Μέσα από αυτό, το παιδί μας αφηγείται την προσωπική του «ιστορία», μας εξομολογείται τους φόβους του, εκείνα που αγαπά καθώς και τη μορφή των σχέσεων που αναπτύσσει με τους «σημαντικούς άλλους».

Οι ερευνητές έχουν καταλήξει οτι η μορφή και η ποιότητα του παιδικού σχεδίου διέπεται από 9 βασικά εξελικτικά στάδια:

1) Περίοδος της κακογραφίας και των κηλίδων
Στη φάση αυτή το παιδί σχεδιάζει χωρίς συγκεκριμένη πρόθεση και δεν αντιλαμβάνεται πλήρως τη σχέση μεταξύ χειρονομίας και αποτελέσματος.

2) Πριν από τα 2 έτη
Μουντζουρώνει το χαρτί χωρίς να απομακρύνει το χέρι του από αυτό. Η μουντζούρα του τείνει σιγά σιγά να πάρει ένα σχήμα κυκλικό ή ωοειδές.

3) Στο 2ο έτος
Επιθυμεί να σχεδιάσει κάτι συγκεκριμένο και συνδέει την αναπαράσταση του με το «πραγματικό» αντικείμενο που έχει στο μυαλό του (τυχαίος ρεαλισμός).

4) Στο 3ο έτος
Προσπαθεί να μιμηθεί και αναπαράγει το σχέδιο του ενήλικα (αποτυχημένος ρεαλισμός).

5) Γύρω στα 5 έτη
Ζωγραφίζει μικρά ανθρωπάκια με συγκροτημένο τρόπο (ολοκληρωμένα μέλη του σώματος και πρόσωπο), καθώς στο στάδιο αυτό επιθυμεί να αναπαραστήσει όχι κάτι ορατό ή απτό της δεδομένης στιγμής, αλλά κάτι που ήδη ξέρει και φαντάζεται (διανοητικός ρεαλισμός).

6) Στο 6ο έτος
Το παιδί ξεκινά να ντύνει το ανθρωπάκι του και πολλές φορές το ταυτίζει με κάποιο πρόσωπο του στενού του περιβάλλοντος (οικογενειακό πρόσωπο, δάσκαλο κτλ).

7) Αμέσως μετά την είσοδο στο δημοτικό
Το σχέδιο του παιδιού διανθίζεται με λόγια και φαντασία, το ίδιο περιγράφει επακριβώς αυτό που αναπαριστά η ζωγραφιά του.

8 ) Στις πρώτες τάξεις του δημοτικού
Το παιδί εμπλουτίζει κατά πολύ το σχέδιο του και κυρίως με κίνηση, αναπαριστά αντικείμενα και πρόσωπα με αρκετή ακρίβεια και πιστότητα (συγκεκριμένος ρεαλισμός).

9) Μετά το τέλος του δημοτικού
Περνάμε σε ένα πιο «αφαιρετικό» στάδιο. Το παιδί ζωγραφίζει με κύριο εργαλείο του τη φαντασία, δεν απεικονίζει πλέον μόνο τα όσα βλέπει ή μόνο τα όσα γνωρίζει.

Θεωρητικά, τα εξελικτικά στάδια είναι τα ίδια για όλα τα παιδιά που βρίσκονται σε παρόμοιο ηλικιακό φάσμα. Δεδομένης όμως της διαφορετικότητας κάθε προσωπικότητας, αλλά και των διαφορετικών βιωμάτων και ερεθισμάτων που παρέχονται στο κάθε παιδί, είναι απόλυτα λογικό κάποια παιδιά να αποκλίνουν είτε λιγότερο, είτε περισσότερο από αυτά τα στάδια.

Αυτό που πρέπει να θυμόμαστε είναι ότι πρέπει να δίνουμε τις ευκαιρίες σε ένα παιδί να εξελίξει τις δυνατότητές του στο έπακρον ακόμα κι αν αυτό βρίσκεται σε πολύ μικρή ηλικία. Η ενασχόληση του παιδιού με χρώματα, λαδομπογιές, χαρτιά και γενικότερα με την όλη διαδικασία της ζωγραφικής αποτελεί την καλύτερη ευκαιρία να αναπτύξει ένα πλήθος ικανοτήτων, όπως η λεπτή κινητικότητα, ο οπτικοκινητικός συντονισμός, απτικές και αισθητηριακές ικανότητες, αλλά και την καλλιέργεια της δημιουργικής σκέψης και φαντασίας του – και φυσικά αποτελεί την καλύτερη ευκαιρία για την προσχολική του προετοιμασία.

Τατιάνα Πολυζώτη
Ψυχολόγος – Ειδική Παιδαγωγός MSc
poliztatiana@hotmail.com
πηγή