Το μάλωμα και ο έπαινος του παιδιού

 

Οι γονείς πρέπει να προσέχουν πολύ να μη μαλώνουν τα παιδιά τους το βράδυ, γιατί το βράδυ τα παιδιά δεν έχουν με τι να διασκεδάσουν την στενοχώρια τους και η μαυρίλα της νύχτας την μαυρίζει πιο πολύ. Αρχίζουν να σκέφτονται πώς να αντιδράσουν, ψάχνουν διάφορες λύσεις, μπαίνει στην μέση και ο διάβολος, και μπορεί να φθάσουν στην απελπισία…

Την ημέρα, και να πουν τα παιδιά: «θα κάνω αυτό ή εκείνο», θα βγουν έξω, θα ξεχαστούν, οπότε διασκεδάζεται η στενοχώρια.

– Γέροντα, το ξύλο βοηθάει τα παιδιά να διορθωθούν;

– Όσο γίνεται, οι γονείς να το αποφεύγουν. Να προσπαθούν με το καλό και με υπομονή να δώσουν στο παιδί να καταλάβει ότι αυτό που κάνει δεν είναι σωστό. Μόνον όταν είναι μικρό το παιδί και δεν καταλαβαίνει ότι αυτό που κάνει είναι επικίνδυνο, βοηθιέται, αν φάη κανένα σκαμπίλι, για να προσέχει άλλη φορά. Ο φόβος, μήπως φάη πάλι σκαμπίλι, γίνεται φρένο και το προστατεύει.

Εγώ, όταν ήμουν μικρός, περισσότερο βοηθιόμουν από την μητέρα μου παρά από τον πατέρα μου. Και οι δυο με αγαπούσαν και ήθελαν το καλό μου. Καθένας όμως με βοηθούσε με το δικό του τρόπο. Ο πατέρας μου ήταν αυστηρός. Όταν κάναμε καμιά αταξία, μας έδινε σκαμπίλια. Εγώ πονούσα λίγο από το ξύλο, μαζευόμουν, όταν όμως περνούσε ο πόνος, ξεχνούσα και τον πόνο και τις συμβουλές του. Όχι ότι δεν με αγαπούσε ο πατέρας μου. Από αγάπη με έδερνε.

Μια φορά, θυμάμαι – τριών ετών ήμουν – , που μου έδωσε ο πατέρας μου ένα σκαμπίλι, με τίναξε πέρα! Τι είχε γίνει; Δίπλα από το σπίτι μας ήταν ένα σπίτι εγκαταλελειμμένο. Οι ιδιοκτήτες είχαν φύγει στην Αμερική και είχε ρημάξει. Στην αυλή είχε μια συκιά που τα κλαδιά της έβγαιναν στον δρόμο. Ήταν καλοκαίρι και ήταν γεμάτη σύκα. Εκεί που έπαιζα με τα άλλα παιδιά, ήρθε ένας γείτονας και με σήκωσε, για να του κόψω μερικά σύκα, γιατί δεν έφθανε μόνος του να τα κόψη. Του έκοψα πέντε έξι και μου έδωσε κι εμένα δύο. Όταν το έμαθε ο πατέρας μου, θύμωσε πάρα πολύ. Μου έδωσε ένα σκαμπίλι!… Εγώ έβαλα τα κλάματα. Η μάνα μου που ήταν μπροστά, γύρισε και του είπε: «Τι το χτυπάς το παιδί; Τι ήξερε αυτό; μικρό παιδί είναι. Πως μπορείς να το ακούς να κλαίη;». «Άμα έκλαιγε τότε που το σήκωσε ο άλλος, για να κόψη τα σύκα, δεν θα έκλαιγε τώρα, είπε ο πατέρας μου. Αλλά, φαίνεται, ήθελε να φάη και αυτό σύκα. Ας κλαίη λοιπόν τώρα». Που να τολμήσω να το ξανακάνω!

Και η μητέρα μου έβλεπε τις αταξίες μου και στενοχωριόταν, αλλά είχε μια αρχοντιά. Όταν έκανα καμμιά αταξία, γύριζε το κεφάλι από την άλλη μεριά και έκανε πως δεν με βλέπει, για να μη με στενοχωρήση. Εμένα όμως αυτή η συμπεριφορά μου ράγιζε την καρδιά. «Κοίταξε, έλεγα μέσα μου, εγώ έκανα τέτοια αταξία και η μητέρα όχι μονάχα δεν με δέρνει, αλλά κάνει και πως δεν με βλέπει! Άλλη φορά δεν θα το ξανακάνω! Πώς να την ξαναστενοχωρήσω;». Με αυτήν την συμπεριφορά της η μητέρα μου με βοηθούσε περισσότερο, παρά αν μου έδινε ένα σκαμπίλι. Κι εγώ όμως δεν το εκμεταλλευόμουν, να πω: «Ε, τώρα δεν με βλέπει, ας κάνω μεγαλύτερη αταξία». Ενώ ο πατέρας μου, μόλις έκανα κάτι, τακ, σκαμπίλι. Βλέπεις, και οι δύο με αγαπούσαν, εκείνο όμως που με διόρθωνε περισσότερο ήταν η αρχοντική συμπεριφορά της μάνας μου.

– Γέροντα, μερικά παιδιά όμως είναι πολύ άτακτα. Φωνάζουν, τρέχουν, κάνουν ζημιές. Πώς να αποφύγουν οι γονείς το ξύλο;

– Κοίταξε, δεν φταίνε τα παιδιά. Τα παιδιά, για να μεγαλώσουν φυσιολογικά, θέλουν αυλή, για να μπορούν να παίξουν. Τώρα τα κακόμοιρα είναι κλεισμένα μέσα στις πολυκατοικίες και ζορίζονται. Δεν μπορούν να τρέξουν ελεύθερα, να παίξουν, να χαρούν. Δεν πρέπει να στενοχωριούνται οι γονείς, όταν το παιδάκι είναι ζωηρό. Ένα ζωηρό παιδί έχει δυνάμεις μέσα του και μπορεί να προκόψη πολύ στην ζωή του, αν τις αξιοποιήση.

Από το βιβλίο «Οικογενειακή ζωή» ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ – ΛΟΓΟΙ Δ´, ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ» ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2004.

ΤΟ ΠΙΟ ΓΛΥΚΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΠΙΚΡΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Ένας βασιλιάς πρόσταξε το βεζίρη του:

—     Πήγαινε να μου γεμίσεις ένα πιάτο με ότι πιο γλυκό υπάρχει σέ στεριά και θάλασσα.

Ό βεζίρης έστειλε να του αγοράσουν μια γλώσσα. Έβαλε να την τηγανίσουν και την πρόσφερε στο βασιλιά. Το πιάτο του άρεσε, αλλά τον ξαναπρόσταξε:

—     Πήγαινε τώρα να μου βρεις ότι πιο πικρό υπάρχει στον κόσμο.

Ό βεζίρης έφυγε και γι’ άλλη μια φορά αγόρασε μια γλώσσα και την πρόσφερε στο βασιλιά του.

Εκείνος του είπε:

—     Είτε γλυκό σου ζήτησα είτε πικρό, εσύ μου έφερες πάντα μια γλώσσα.

Κι ό βεζίρης του αποκρίθηκε:

—     Παίρνω όρκο στη ζωή σου πως στη ζωή δεν υπάρχει τίποτα πιο γλυκό ή πιο πικρό από τη γλώσσα

πηγή 

"Η Ορθοδοξία δεν είναι βιβλιοθήκη, την οποία μπορείς να μελετήσεις αλλά βίωμα το όποιο καλείσαι να ζήσεις..''

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς

Σιωπή

Είναι και κείνα που ο πασσάς
δε θέλει ν'  ακουσθούνε
Είναι και κείνα
που ως  τα διαλάλησε ο πασσάς
δεν κάνει πια να ειπωθούνε.
Είναι και κείνα 
που είναι μάταιο να τα πης,
τι δεν τα νοιώθουνε 
ούτε ο πασσάς, ούτε οι ραγιάδες.
Είναι και κείνα
που όσο κι αν τα διαλαλήσης,
άλλα οι σοφοί και άλλα οι άσοφοι 
καταλαβαίνουν.
Είναι κ'  κείνα
που αν τα πης,
τους πιο καλούς σου θα πονέσης
χωρίς καμιάν ωφέλεια.
Είναι και κείνα 
που αν τα πεις
θα γυμνωθής
και θα ξεσκεπασθή σου η καλωσύνη.
και συ τη θες απόκρυφη 
να μη λερώση.
Και είναι κ'  εκείνη  η αγάπη εκεί,
η αμίλητη, η αστέρευτη, η κρυφή, 
μέσα στην όχτρητα του κόσμου.

[.....]

Κωνσταντίνος Τσάτσος

Νησί που αναδύεται μόνο κάθε άνοιξη -Τις υπόλοιπες εποχές δεν υπάρχει!

Το μικρό νησί, που ξεπροβάλλει στον ποταμό Muodaoxi στην νοτιοδυτική Κίνα κάθε άνοιξη έχει γίνει το νέο hot spot των τουριστών, διότι μοιάζει με χελώνα.
Το φαινόμενο με τη «χελώνα της άνοιξης» που εμφανίζεται μόνο κατά τη συγκεκριμένη εποχή παρατηρήθηκε από τους ντόπιους και θεωρήθηκε ως κάτι εξαιρετικό, όχι μόνο για το παράδοξο ότι το νησί υπάρχει μόνο κάθε... Ανοιξη, αλλά και γιατί στην Κίνα η χελώνα είναι σύμβολο μακρωζωίας.

Η εμφάνιση του νησιού εξαρτάται από την ποσότητα του νερού του ποταμού. Ολόκληρο το νησί σε σχήμα  χελώνας εμφανίζεται όταν η στάθμη του νερού βρίσκεται μεταξύ 163 και 168 μέτρων. Όταν το βάθος του ποταμού είναι στα φυσιολογικά επίπεδα, 175 μέτρα, φαίνεται μόνο η κορυφή του. Αντίθετα, όταν η στάθμη του νερού φθάνει στα 145 μέτρα ύψος εμφανίζεται και άλλη... στεριά και το νησί δεν είναι πλέον νησί αφού συνδέεται με αυτά που εμείς σήμερα κοιτώντας τις φωτογραφίες θα αποκαλούσαμε όχθες του ποταμού.

Ο ποταμός Muodaoxi θεωρείται ένα ειδυλλιακό μέρος για τους ζεστούς μήνες του έτους. Τα τρεχούμενα νερά, η πυκνή βλάστηση, ο συνδυασμός βουνού και θάλασσας προσελκύει πλήθος τουριστών.

πηγή

Η κοινωνία της ερήμου και η ερημία των πόλεων

 

.               Βρισκόμαστε, ἀγαπητοί μου, στήν ἐποχή πού προφήτευσε ὁ ἅγιος, πώς ὁ ἄνθρωπος θά κάνει ἡμέρες δρόμο γιά νά βρεῖ ἕναν ἄνθρωπο καί σάν τόν συναντήσει θά τόν ἀσπάζεται ὡς ἀδελφό του. Τοῦτο παράδοξα συμβαίνει προτοῦ πραγματοποιηθεῖ ἀκριβῶς, ὅπως τό λέει ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, ὕστερα ἀπό ἕναν, ἄς ποῦμε, ἐπερχόμενο τρίτο παγκόσμιο πόλεμο. Μόνος ὁ σημερινός ἄνθρωπος ἄγχεται, ἀγωνιᾶ, πάσχει, ταλαιπωρεῖται καί ταλαιπωρεῖ. Γιατί; Μιά κάποια ἀπάντηση θά προσπαθήσει νά δώσει ἡ παροῦσα ὁμιλία μεταφέροντας τό ἄρωμα τῆς κοινωνίας τῆς ἐρήμου στήν ἐρημία τῶν συγχρόνων μεγαλουπόλεων.
.               Μοναξιά εἶναι ἡ ἀδυναμία ἐπαφῆς καί ἐπικοινωνίας. Ἡ ἀνικανότητα νά δημιουργηθεῖ καί νά ὑπάρξει δεσμός, σχέση μέ τούς ἄλλους. Ὁ σύγχρονος πολιτισμός καί οἱ δομές τῆς σημερινῆς κοινωνίας, τά τηλεκατευθυνόμενα ἀπό τήν προπαγάνδα μέσα ἐπικοινωνίας, ἀκόμη καί τά παιχνίδια τῶν παιδιῶν, ὁδηγοῦν στήν κοινωνική ἀλλοτρίωση στήν πολιτική ἀποξένωση στήν ἀτομική ἀπομόνωση, καθώς ἀναφέρει σύγχρονος μελετητής (Δασκαλάκης Γ.Δ.). Ὁ ἄνθρωπος ἔτσι, ἀπό νωρίς ἀρχίζει νά διακατέχεται ἀπό αἴσθημα βαρειᾶς ἀδυναμίας καί ὀκνηρίας, νά χάνει τό νόημα τῆς ζωῆς καί τόν σκοπό της, νά ζεῖ δίχως ἰδανικά καί κανόνες, συνεχῶς νά ὑποπτεύεται καί ν’ ἀμφιβάλλει
.               Μόνος καί ἀνασφαλής, ἀνήσυχος καί ἀκατάστατος, ἰδιαίτερα ὁ σημερινός νέος, προσπαθεῖ ν’ ἁπλώσει γέφυρες, νά ὑψώσει σημεῖα, νά φωνάξει. Δίχως ὁδηγό ἤ μέ κακούς ὁδηγούς ἀπογοητεύεται σύντομα καί γίνεται σκληρός κι ἐπιθετικός, πιόνι ἐκμεταλλευτῶν πολιτικῶν ἤ ἀρχομανῶν ἀναρχικῶν. Κι ὁ πόθος γιά ἐλευθερία γίνεται ὁ πικρός θάνατος τῆς ἐλευθερίας του. Συμβιβαζόμενοι οἱ νέοι, αὐτοί πού ἔλεγαν πώς ποτέ καί μέ κανένα δέν θά συμβιβαστοῦν, καταφεύγουν σ’ ἐξεγέρσεις καί καταλήψεις, γίνονται ἐπαναστάτες στήν προσπάθειά τους ν’ ἀπαλλαγοῦν ἀπό τό βάρος τῆς μοναξιᾶς τους, δίχως νά ἐννοοῦν πώς ὑποδουλώνονται τώρα βαρύτερα. Δυστυχῶς ὅλα τοῦτα συμβαίνουν κι ἐκεῖ πού ποτέ δέν θά τό περίμενες σέ νέους μέ καλή μόρφωση, σπάνια εὐφυΐα, δύναμη καί ταλέντο. Ἀνικανοποίητος ὁ νέος αὐτός ἀπό τήν ὑλική εὐδαιμονία καί τή συχνή ὑποκρισία τῶν μεγαλυτέρων του, ἀγωνίζεται γιά μιά ἁπλότητα στή ζωή, γιά μιά ποιότητα γιά ἕνα ἀνώτερο ὕφος, μά δέν βάζει τό νερό στό αὐλάκι πού πρέπει.
.               Ἡ τέχνη συνήθως κάνει τήν ἐμφάνισή της μ’ ἔνδυμα λίαν ἀπομονωτικό κι ἀντί νά φωτίζει καί ν’ ἀνοίγει παράθυρα πρός τούς ἄλλους καί τόν οὐρανό σέ κλείνει καί σέ σκοτίζει περισσότερο. Ὁ ἀπομονωμένος ἄνθρωπος δέν θ’ ἀργήσει νά παραμιλᾶ, νά μιλᾶ μέ τ’ ἄλογα ζῶα, τίς σκιές, τούς νεκρούς. Εἶναι πιά βαρειά κι ἀνίατα ἀσθενής. Ἡ μελαγχολία, ἡ κοσμοφοβία, ἡ καχυποψία ἔφεραν τήν ψυχοπάθεια. Ἕνας ἀπό τούς ἐπιτυχέστερους χαρακτηρισμούς τοῦ αἰώνα μας εἶναι, ὡς ὁ αἰώνας τῶν ψυχιάτρων. Σύμφωνα μέ περσινή στατιστική τοῦ Παγκοσμίου Ὀργανισμοῦ Ὑγείας περισσότερα ἀπό 400 ἑκατομμύρια ἄτομα στόν κόσμο πάσχουν ἀπό κατάθλιψη. Ἀπό αὐτά περίπου 400.000 κάθε χρόνο αὐτοκτονοῦν. Ἄς σημειωθεῖ ὅτι ἡ στατιστική ἀφορᾶ τίς λεγόμενες προηγμένες χῶρες! Ὁ ἄνθρωπος μόνος κι ἔρημος μαστίζεται ἀδυσώπητα ἀπό τόν ἐγωϊσμό καί τήν ὑπερηφάνεια, πού εἶναι οἱ φυσικοί γονεῖς τῆς μοναξιᾶς του.
.               Ἄν αὐτοί εἶναι οἱ γονεῖς τῆς μοναξιᾶς τότε ἡ ἀληθινή ταπείνωση, παρά τήν ὅποια κακομεταχείριση καί φθορά τῆς λέξεως ἀπό τούς ταπεινόλογους, εἶναι τό κλίμα πού δέν τήν ἀφήνει νά εὐδοκιμήσει. Ἰδού πώς λαλεῖ ἡ καλή μητέρα, ἡ ἄριστη φιλόσοφος καί θεολόγος ἔρημος περί τῆς φονεύτριας τῆς μοναξιᾶς, τῆς ἁγίας ταπεινώσεως καί τῶν κεκοσμημένων γνησίων τέκνων της.
.               Ὁ ταπεινός ἄνθρωπος, κατά τόν ἀββᾶ Ποιμένα, εἶναι ἀναπαυμένος σ’ ὅποιον τόπο κι ἄν καθίσει. Αὐτός πού μικραίνει τόν ἑαυτό του σέ ὅλα, θά ὑψωθεῖ πάνω ἀπ’ ὅλους, λέει ὁ ἀββᾶς Ἰσαάκ. Καί συνεχίζει ἡ γλυκεία καί διακριτική γλώσσα του. Μίσησε τήν τιμή, γιά νά τιμηθεῖς. Ἐκεῖνος πού τρέχει πίσω ἀπό τήν τιμή, φεύγει ἡ τιμή ἀπό μπροστά του. Ἄν καταφρονεῖς ὑποκριτικά τόν ἑαυτό σου γιά νά ταπεινωθεῖς, θά σέ φανερώσει ὁ Θεός.

«Η κοινωνία της ερήμου και η ερημία των πόλεων»
Τὸ πρῶτο κεφάλαιο ἀπὸ τὸ ὁμώνυμο ΠΡΩΤΟ βιβλίο,
τοῦ μακαριστοῦ μοναχοῦ Μωυσέως Ἁγιορείτου
(Ἐκδόσεις «Τῆνος», Ἀθῆναι 1987)

 

πηγή 

ΒΑΝΔΑΛΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΒΕΒΗΛΩΣΗ ΝΑΟΥ «Ανοσιούργημα: Πέταξαν το Αρτοφόριο, που περιείχε τον Καθαγιασμένο Άρτο για την Προηγιασμένη»

Βανδαλισμοὶ καὶ βεβήλωση Ναοῦ

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.             Βανδαλισμοὶ καὶ βεβήλωση τοῦ ἱστορικοῦ παρεκκλησίου τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων, στὸ κέντρο τῆς Ἀθήνας καὶ συγκεκριμένα στὴ γωνία Σόλωνος καὶ Μασσαλίας, ἀπέναντι ἀπὸ τὸ κτίριο τῆς Νομικῆς Σχολῆς. Οἱ καταστροφὲς συνέβησαν πρὶν ξημερώσει ἡ Κυριακή, 15 Μαρτίου 2015. Ἔτσι καὶ πέραν τῶν ἄλλων οἱ φανατικοὶ ἱερόσυλοι ἐμπόδισαν τὴν τέλεση τῆς Θείας Λειτουργίας, κατὰ τὴν ἡμέρα τῆς Σταυροπροσκυνήσεως. Ὁ ἐφημέριος τοῦ Παρεκκλησίου, πρωτοπρεσβύτερος Εὐάγγελος Μαρκαντώνης μᾶς περιέγραψε μὲ λεπτομέρειες τὸ ἀνοσιούργημα.
.             Οἱ ἄγνωστοι ἀντίχριστοι ἀφιέρωσαν πολλὴ ὥρα στὴν καταστροφὴ τοῦ Ναοῦ. Μὲ εἰδικὰ ἐργαλεῖα ἔσπασαν τὴν κλειδαριὰ ἀσφαλείας, τὴ μεταλλικὴ μπάρα καὶ τὴν ἁλυσίδα καὶ ἔτσι παραβίασαν τὴν μεταλλικὴ ἐξωτερικὴ θύρα τοῦ Ναοῦ. Στὴ συνέχεια σπάσανε τὸ λουκέτο καὶ τὰ τζάμια τῆς μετὰ τὴν ἐξώθυρα ξύλινης πόρτας καὶ ἔτσι μπῆκαν στὸ ἐσωτερικό του, ὅπου ἄρχισαν τὸ ἔργο τῆς καταστροφῆς. Ὁ π. Εὐάγγελος παρομοιάζει αὐτὸ ποὺ ἀντίκρισε μὲ τὶς καταστροφὲς τῶν Ναῶν στὴν Κωνσταντινούπολη, τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 1955, ὅπως ἔχει ἀπαθανατισθεῖ ἀπὸ τὶς φωτογραφίες ντοκουμέντα. Μόνο ποὺ τώρα ἔγινε στὴν Ἀθήνα καὶ ὄχι ἀπὸ τὸν βαλτὸ τουρκικὸ ὄχλο…
.             Πιὸ συγκεκριμένα οἱ ἀπολίτιστοι καὶ βάρβαροι εἰσβολεῖς:

Κατέστρεψαν τὸ ξύλινο παγκάρι, ὅπου εἶναι τὰ κεριὰ καὶ ἐπιχείρησαν, χωρὶς ἐπιτυχία, νὰ παραβιάσουν τὸ ἐντὸς αὐτοῦ χρηματοκιβώτιο.
Παραβίασαν τὸ κουτὶ τοῦ φιλοπτώχου καὶ ἀφαίρεσαν τὸ χρηματικὸ ποσὸ ποὺ βρῆκαν σ’ αὐτό.
Κατέστρεψαν ὁλοσχερῶς τὸ ξύλινο προσκυνητάρι, ποὺ βρισκόταν στὴν εἴσοδο τοῦ Ναοῦ.
Κατέστρεψαν ὅλα τὰ στασίδια τοῦ Ναοῦ, κάνοντας προφανῶς πολλὴ φασαρία στὴν ἡσυχία τῆς νύχτας…
Ἀφαίρεσαν καὶ πῆραν μαζί τους εἴκοσι πέντε καθίσματα, ποὺ σημαίνει ὅτι ἡ ὅλη ἐπιχείρηση πραγματοποιήθηκε ἀπὸ ἀρκετὰ ἄτομα, ποὺ πέραν τῶν ἄλλων, διέθεταν καὶ φορτηγό, παρκαρισμένο στὴ Σόλωνος ἢ στὸν πεζόδρομο τῆς Μασσαλίας…
Σπάσανε τὸ τζάμι τῆς εἰκόνας τῆς Παναγίας καὶ ἀφαίρεσαν ἀπὸ αὐτὴ ἀφιερώματα πιστῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων τρία χρυσὰ δακτυλίδια, μία χρυσὴ ἁλυσίδα καὶ ἕνα χρυσὸ Σταυρό.
Κατέστρεψαν τὸ ἀναλόγιο τοῦ ἀριστεροῦ ψάλτη.
Ἀφαίρεσαν μίαν ἠλεκτρικὴ σόμπα ἁλογόνου καὶ τὴν ἠλεκτρικὴ σκούπα τοῦ Ναοῦ!..
Καὶ δὲν σταμάτησαν ἐκεῖ. Τὰ χειρότερα ἀκολούθησαν. Οἱ ἀντίχριστοι εἰσῆλθαν στὸ Ἱερὸ Βῆμα καὶ προέβησαν στὴ βεβήλωση τῆς Ἁγίας Τραπέζης. Πέταξαν πάνω στὸ κάλυμμα τοῦ Ἱεροῦ Εὐαγγελίου τὸ ἀσημένιο Ἀρτοφόριο, ποὺ περιεῖχε τὸν Καθαγιασμένο Ἄρτο γιὰ τὴν Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία, ποὺ ὁ π. Εὐάγγελος μάζεψε μὲ ἐπιμέλεια ἐντὸς τοῦ Ἀντιμηνσίου. Ἀφαίρεσαν μετὰ τὰ δύο ἀσημένια καντήλια τῆς Ἁγίας Τραπέζης καὶ ἕνα ἀπὸ τὰ δύο ἀσημένια Ἑξαπτέρυγα.

.             Ὁ Εἰσαγγελέας καὶ ἡ Ἀστυνομία ἐπιλήφθηκαν τοῦ τραγικοῦ περιστατικοῦ, πρωτοφανοῦς στὰ χρονικὰ τῶν Ἀθηνῶν καὶ μάλιστα στὸ κέντρο τῆς πόλεως. Ἀλλὰ τὸ ἐρώτημα εἶναι πῶς ἐπὶ τόση ὥρα ποὺ οἱ βάνδαλοι κατέστρεφαν κάνοντας φασαρία καὶ ἔχοντας φορτηγὸ γιὰ νὰ μεταφέρουν τὴ λεία τῆς ἱεροσυλίας τους οὐδεὶς τοὺς ἀντελήφθη; Πῶς οὐδεὶς ἀντελήφθη κάτι, ὅταν ἡ περιοχὴ τῆς Νομικῆς Σχολῆς πρέπει νὰ εἶναι στὸ κόκκινο τῆς ἐπιτήρησης, ἀφοῦ ὑπάρχει ἐκεῖ ἀναστάτωση λόγῳ τῆς κατάληψης ἀπὸ ἀναρχικοὺς κτιρίου τῆς Νομικῆς; Δὲν περνάει ἀπὸ ἐκεῖ ὅλο τὸ 24ωρο ἀστυνομικὴ περίπολος, πεζὴ ἢ πάνω σὲ μοτοσικλέτες; Καὶ οἱ περίοικοι δὲν ἄκουσαν τίποτε; Καὶ πεζοὶ δὲν κυκλοφοροῦσαν καθόλου;…
.             Τὰ ἐρωτήματα εἶναι ἴδια μὲ αὐτὰ ποὺ ἐτέθησαν γιὰ τὴν κακοποίηση τῆς προσόψεως τοῦ κτιρίου τοῦ Ἐθνικοῦ Μετσοβίου Πολυτεχνείου. Ἐκεῖ οἱ καταστροφεῖς ἐργάσθηκαν μὲ πλήρη ἄνεση στὸ δρόμο ἐπὶ ὧρες, γιὰ νὰ παραμορφώσουν τὸν χῶρο. Οὐδεὶς τοὺς εἶδε, καὶ ἀστυνομικὸς ἐπὶ τόσες ὧρες δὲν πέρασε…
.             Ἐκτὸς ἀπὸ τὴ βεβήλωση τοῦ Ναοῦ τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων ὑπῆρξε καὶ ἡ ἱερόσυλη πράξη τῆς κακοποίησης τῆς πρόσοψης τοῦ ἱστορικοῦ Ναοῦ τῆς Παναγίας Καπνικαρέας, βυζαντινοῦ κομψοτεχνήματος τοῦ 11ου αἰώνα, στὴν ὁδὸ Ἑρμοῦ, λίγα μέτρα μακριὰ ἀπὸ τὸ κτίριο τῆς Βουλῆς….
.             Αὐτὴ τὴ φορὰ οἱ βάνδαλοι ἄφησαν τὰ ἴχνη τους. Διακήρυξαν ὅτι εἶναι οἱ ταλιμπάν, οἱ τζιχαντιστὲς τοῦ ἀναρχισμοῦ.
.             Οἱ ἐπιθέσεις ἐναντίον Χριστιανικῶν Ναῶν καὶ Χριστιανῶν μέρα μὲ τὴ μέρα παίρνει ἀνησυχητικὲς διαστάσεις διεθνῶς. Σύμφωνα μὲ τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα τῆς Ὀργάνωσης The Religion of Peace μόνο μέσα σὲ ἕνα μήνα (ἀπὸ τὶς 14 Φεβρουαρίου ἕως τὶς 16 Μαρτίου 2015) ὑπῆρξαν 1774 δολοφονίες Χριστιανῶν καὶ 1596 τραυματισμοί. Ἀξιοσημείωτο ὅτι οἱ δολοφονίες εἶναι περισσότερες ἀπὸ τοὺς τραυματισμούς. Ἐπίσης βιασμοὶ ἡλικιωμένων μοναζουσῶν καὶ νεαρῶν κοριτσιῶν. Οἱ ἐπιθέσεις κατὰ τῶν Χριστιανῶν συνέβησαν σὲ διάφορες χῶρες ἀπὸ τοὺς τζιχαντιστὲς τοῦ «Ἰσλαμικοῦ Κράτους», ἀπὸ τοὺς Ταλιμπὰν καὶ ἀπὸ ἄλλους φανατικοὺς Μουσουλμάνους. Τὰ κράτη ποὺ συνέβησαν τὰ τραγικὰ γεγονότα ἦσαν τὸ Ἀφγανιστάν, ἡ Σομαλία, τὸ Ἰράκ, ἡ Συρία, ἡ Κένυα, ἡ Αἴγυπτος, ἡ Νιγηρία, ἡ Λιβύη, ἡ Ὑεμένη, τὸ Μαλί, τὸ Μπανγκλαντές, ὁ Νίγηρας, ὁ Λίβανος, ἡ Τυνησία, τὸ Τσάντ, ἡ Τανζανία, ἡ Ταϊλάνδη, ἡ Ἰνδία. Τελευταίως οἱ ἐπιθέσεις ἐπεκτείνονται καὶ σὲ Δυτικὲς χῶρες, μεταξὺ τῶν ὁποίων ἡ Γαλλία, ἡ Δανία καὶ οἱ ΗΠΑ.
.             Στὴν Ἑλλάδα φαίνεται πὼς ἀρχίζουν οἱ βανδαλισμοὶ ἀπὸ τὰ ἄψυχα τῶν Ἱερῶν Ναῶν. Ἀπὸ τὴν ἔρευνα πιθανὸν νὰ ἀποδειχθεῖ ὅτι δὲν ἦσαν Μουσουλμάνοι οἱ ἱερόσυλοι τοῦ Ι. Ν. τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων, ἀλλὰ «ταλιμπὰν» ἀναρχικοί. Δηλαδὴ ὅπως οἱ ταλιμπὰν καὶ οἱ τζιχαντιστὲς δὲν σέβονται τὴν πολιτισμικὴ κληρονομιὰ τῆς ἀνθρωπότητας καὶ καταστρέφουν τὰ μνημεῖα της, ἰσοπεδώνουν ἐπίσης καὶ βεβηλώνουν χριστιανικοὺς ναούς, λαφυραγωγώντας τους, ἔτσι καὶ στὸ κέντρο τῆς Ἀθήνας βάρβαροι (Σημ. Ἕλληνες Ἀναρχικοί; Ξένοι Μουσουλμάνοι; Ὁπωσδήποτε ἀντίχριστοι τζιχαντιστές…) βεβήλωσαν καὶ λαφυραγώγησαν, μὲ τὴν ἡσυχία τους μάλιστα, τὸν χριστιανικὸ Ὀρθόδοξο ναὸ καὶ κακοποίησαν ἕναν ἄλλον. Ἀνησυχητικὰ σημεῖα τῶν καιρῶν…

πηγή