Δευτέρα 25 Μαΐου 2015
Περίσσεψε ψωμί στο σπίτι;
Οι 4 οικιακές χρήσεις του, που δε σας περνούσαν από το μυαλό!
Το ψωμί είναι κάτι που υπάρχει σχεδόν καθημερινά σε κάθε
σπίτι. Έχουν περισσέψει μερικές φέτες από το μεσημεριανό σας; Μην τις
πετάξετε, μπορούν να σας φανούν πιο χρήσιμες από ότι φαντάζεστε!
Το χωμί μπορεί να γίνει ένα πολύτιμο εργαλείο σας για την καθαριότητα του σπιτιού. Η μαλακή και σπογγώδης υφή του, όμοια αυτή του σφουγγαριού, κάνει θαύματα!
Χρησμιοποιήστε το...
...στους λεκέδες!
Λαδώθηκε το τραπεζομάντηλο ή η κάποιο ρούχο σας την ώρα του φαγητού; Δεν υπάρχει λόγος πανικού! Βάλτε ένα κομματάκι ψωμί πάνω στο λεκέ κει αυτό θα απορροφήσει το λάδι ή ότι άλλο έχει χυθεί πριν προλάβει να ποτίσει τις ίνες του υφάσματος!
...για να καθαρίσετε το blender σας!
Ένα εύκολος τρόπος για να καθαρίσετε τέλεια το blender σας είναι αφού το έχετε καθαρίσει μία φορά, να βάλετε μία φέτα ψωμί και να την πολοτοποιήσετε καλά. Το ψωμί θα μαζέψει κάθε ίχνος λεκέ και το blender σας θα γίνει πεντακάθαρο!
...για να σβήσετε τις δαχτυλιές και τα σημάδια από τους τοίχους!
Ειδικά σε ένα σπίτι με παιδιά τα σημάδια στους τοίχους είναι σύνηθες φαινόμενο! Χρησιμοποιείστε μάι φέτα ψωμία και τρίψτε τα σημεία που είανι λερωμένα! Αμέσως θα εξαφανιστούν!
...για να μαζέψετε τα θρίψαλα γυαλιών
Έσπασε κάτι γυάλινο στο σπίτι; Σίγουρα από τη σκούπα θα έχουν ξεφύγει μερικά κομματάκια, για αυτό η ιδανική λύση είναι να περασετε με την ψίχα του ψωμιού την περιοχή. Έτσι θα μαζέψετε και το παραμικρό κομμάτι.
πηγήΤο χωμί μπορεί να γίνει ένα πολύτιμο εργαλείο σας για την καθαριότητα του σπιτιού. Η μαλακή και σπογγώδης υφή του, όμοια αυτή του σφουγγαριού, κάνει θαύματα!
Χρησμιοποιήστε το...
...στους λεκέδες!
Λαδώθηκε το τραπεζομάντηλο ή η κάποιο ρούχο σας την ώρα του φαγητού; Δεν υπάρχει λόγος πανικού! Βάλτε ένα κομματάκι ψωμί πάνω στο λεκέ κει αυτό θα απορροφήσει το λάδι ή ότι άλλο έχει χυθεί πριν προλάβει να ποτίσει τις ίνες του υφάσματος!
...για να καθαρίσετε το blender σας!
Ένα εύκολος τρόπος για να καθαρίσετε τέλεια το blender σας είναι αφού το έχετε καθαρίσει μία φορά, να βάλετε μία φέτα ψωμί και να την πολοτοποιήσετε καλά. Το ψωμί θα μαζέψει κάθε ίχνος λεκέ και το blender σας θα γίνει πεντακάθαρο!
...για να σβήσετε τις δαχτυλιές και τα σημάδια από τους τοίχους!
Ειδικά σε ένα σπίτι με παιδιά τα σημάδια στους τοίχους είναι σύνηθες φαινόμενο! Χρησιμοποιείστε μάι φέτα ψωμία και τρίψτε τα σημεία που είανι λερωμένα! Αμέσως θα εξαφανιστούν!
...για να μαζέψετε τα θρίψαλα γυαλιών
Έσπασε κάτι γυάλινο στο σπίτι; Σίγουρα από τη σκούπα θα έχουν ξεφύγει μερικά κομματάκια, για αυτό η ιδανική λύση είναι να περασετε με την ψίχα του ψωμιού την περιοχή. Έτσι θα μαζέψετε και το παραμικρό κομμάτι.
Πως οι Γερμανοί «άρπαξαν» μαγαζιά των Ρωμιών στην Μικρασία και την Πόλη το 1914...
Το 1914 ξεκίνησε ο πρώτος διωγμός των Ρωμιών στα παράλια της Μικρασίας, με τη σφαγή της Φώκαιας. Μία σύντομη περιγραφή των γεγονότων. «Όλη τη μέρα του Σαββάτου 13 Ιουνίου, μέχρι τις επτά περίπου το βράδυ, εκτυλίσσονται ταυτόχρονα οι σκηνές των δυο μεγάλων πράξεων του δράματος:
η οικτρή έξοδος και η αναίσχυντη λεηλασία. Τρεις χιλιάδες οκτακόσιοι Έλληνες Οθωμανοί έφυγαν για τη Θεσσαλονίκη με το πρώτο πλοίο και δυο χιλιάδες περίπου με το δεύτερο για τον Πειραιά. Τηλεγράφησα ήδη από το πρωί στη Σμύρνη για να μας στείλουν κι άλλα πλοία. Υπάρχουν επτά χιλιάδες Έλληνες στην Παλαιά Φώκαια (7.077, σύμφωνα με την επίσημη τουρκική στατιστική του 1913). Πρόσφυγες από τα γύρω χωριά ενώθηκαν μαζί τους. Τα δυο πρώτα πλοία δεν μπορούσαν να τους χωρέσουν. Δυο ρυμουλκά που έστειλε αμέσως ένας γενναιόδωρος Γάλλος της Σμύρνης, ο κ. Γκυφραί, φτάνουν υπό τη σημαία μας το απόγευμα και ξαναφεύγουν φορτωμένα για τη Μυτιλήνη.»
Ο φόβος
εξαπλώνεται στα παράλια της Ιωνίας. 300.000 εκδιωγμένοι, βρίσκουν
καταφύγιο αρχικά στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Στο εσωτερικό οι
Χριστιανοί πιέζονται δεινώς, εξισλαμίζονται, κορίτσια μεταφέρονται με τη
βία στα χαρέμια και νεαρά αγόρια πωλούνται για λίγα μετζήτια στην αγορά
του Ικονίου, εκεί που γίνεται πραγματικό σκλαβοπάζαρο!
Ολοκληρώνεται
έτσι το πρώτο στάδιο της ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ των παραλίων και ο εμπνευστής του
“λευκού θανάτου” Λίμαν Φον Σάντερς θέλησε να πάει να δει με τα μάτια του
τα αποτελέσματα. Μετά το ταξίδι του αρχικά στη Σμύρνη και μετά στις
παραλιακές πόλεις της Μικράς Ασίας ο Λίμαν Φον Σάντερς, διαπίστωσε ότι
είχαν παραμείνει στις εστίες τους αρκετές χιλιάδες Έλληνες
διασκορπισμένοι και αγανακτισμένος λέει
“ο πληθυσμός αυτός σε ενδεχόμενη εκστρατεία της Ελλάδος, μπορεί μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα να οπλιστεί και να χρησιμοποιηθεί σα στρατός μάχης, συνεπώς επιβάλλεται να συμπληρωθεί το έργο του διωγμού”.
Ο φόβος έχει
κυριεύσει τους γηγενείς χριστιανικούς πληθυσμούς και τότε οι Γερμανοί
βάζουν σε εφαρμογή το σχέδιο της αρπαγής των περιουσιών τους. Έτσι τα
μικρά και μεγάλα καταστήματα στη Κωνσταντινούπολη και την Σμύρνη,
περιέρχονται στην κατοχή τους.
Η “Ντόιτς-Μπαγκ” , ανοίγει τα χρηματοκιβώτιά της και παρέχει όλα τα μέσα στους Γερμανούς που καταφθάνουν με τα πλοία κατά χιλιάδες στα παράλια, με σκοπό τη μόνιμη εγκατάσταση και να αγοράσουν τα εμπορικά καταστήματα των Ρωμιών. Η ευκαιρία για τους Ρωμιούς φαντάζει μοναδική, αφού ο καθένας σκέπτεται ότι αν πουλήσει το κατάστημά του, θα μπορέσει να διαφύγει από τον κίνδυνο που αυξάνεται μέρα με τη μέρα. Όσοι δεν είναι διατιθειμένοι να τα πουλήσουν, καταφεύγουν σε Γερμανούς εμπόρους ή σε άνεργους, ακόμα και σε ύποπτες γυναίκες και προτείνουν συνεταιρισμό με μόνο κεφάλαιο από μέρους τους τη χρήση του ονόματός. Έτσι οι Γερμανοί γίνονται κάτοχοι, εκατοντάδων καταστημάτων.
Στο Πέρα, στον Γαλατά, στον φραγκομαχαλά της Σμύρνης εκεί που ο επισκέπτης έβλεπε στο παρελθόν στις επιγραφές των καταστημάτων τα ονόματα, Ιωαννίδης, Παπαδόπουλος, Αλεξανδρόπουλος κλπ, τώρα διαβάζει Κάρολος Φρανκλάιν, Ερρίκος Φριτς, Γουλιέλμος Χολβενστάιν κλπ.
Οι
νεότουρκοι μας έσφαξαν, λήστεψαν τις περιουσίες και τα σπίτια στα χωριά
και τις μικροκωμοπόλεις και οι Γερμανοί την ίδια εποχή άρπαξαν τα
καταστήματα στις πόλεις με τον πλέον φανερό τρόπο, χρησιμοποιώντας τον
ΦΟΒΟ…
Θα αναρωτηθεί κάποιος, μα πως κατάφεραν όλα αυτά οι Γερμανοί; Είναι πολύ απλό.
"Μπούκωσαν"
με χρυσό τους τούρκους ηγήτορες, όπως έχει αποδειχτεί ιστορικά. Μίζες
τότε, μίζες έως και σήμερα, αρκεί να γίνει πράξη το «Deutschland uber
alles»
με πληροφορίες από το βιβλίο του Μιχαήλ Ροδά "Πως η Γερμανία κατέστρεψε τον Ελληνισμό της Τουρκίας"
Ξεσηκωμός εκπαιδευτικών στη Γαλλία! Απεργία για τα Λατινικά & τα Αρχαία Ελληνικά
Στους δρόμους κατέβηκαν χτες χιλιάδες Γάλλοι καθηγητές, που συμμετείχαν στην 24ωρη απεργία, για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στις προτεινόμενες αλλαγές στην παιδεία, που μεταξύ άλλων βάζουν στο στόχαστρο τα Αρχαία Ελληνικά και τα Λατινικά, τα οποία και θα αντικαταστήσουν με την επιλογή «Γλώσσες και πολιτισμοί της αρχαιότητας».
Με στόχο να επαναφέρουν το γαλλικό εκπαιδευτικό σύστημα στην πρότερη «χρυσή του εποχή» και να σταματήσουν τη συνεχή διολίσθησή του στις διεθνείς κλίμακες αξιολόγησης, ο Φρανσουά Ολάντ και η τρίτη κατά σειρά υπουργός Παιδείας του επανασχεδιάζουν πλήρως το πρόγραμμα σπουδών για το γυμνάσιο (ηλικίες 11-15 ετών) και τα σχέδιά τους βρίσκουν αντίθετο το 60% της κοινής γνώμης.
Εκτός από την αντικατάσταση των Αρχαίων Ελληνικών και Λατινικών που θεωρούνται από το υπουργείο «ελιτίστικα» μαθήματα, η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση προβλέπει επίσης την κατάργηση του ενισχυμένου προγράμματος ξένων γλωσσών για τα 12χρονα παιδιά που έχουν κλίση στις γλώσσες (σε μεγαλύτερη τάξη προστίθεται η επιλογή δεύτερης γλώσσας).
«Ελιτισμός»
Και τα δύο αυτά μέτρα γίνονται στη βάση της κατάργησης του λεγόμενου «ελιτισμού», καθώς οι μαθητές που παρακολουθούν τα παραπάνω μαθήματα ανέρχονται σε 16% και προέρχονται από οικογένειες υψηλότερης κοινωνικής τάξης. Επιπλέον, το 20% των μαθημάτων θα είναι διαθεματικά και θα οργανώνονται από καθηγητές διαφόρων ειδικοτήτων, ενώ οι διευθυντές των σχολείων θα έχουν πλέον περισσότερη αυτονομία στη διαμόρφωση του προγράμματος σπουδών.
Χρόνο με τον χρόνο ο αριθμός των μαθητών που εγκαταλείπουν το σχολείο χωρίς να έχουν βασικές γνώσεις Γαλλικών και Μαθηματικών αυξάνεται και η γαλλική κυβέρνηση ελπίζει ότι με τον επανασχεδιασμό του προγράμματος σπουδών -σε βάρος των κλασικών μαθημάτων- θα καταφέρει να αναζωογονήσει την παιδεία.
Οι αντιδράσεις είναι ποικίλες. Μερικά από τα μεγαλύτερα συνδικάτα καθηγητών αλλά και πολλοί γονείς επικρίνουν έντονα την «κατάργηση» των Αρχαίων Ελληνικών και των Λατινικών. Θεωρούν ότι αυτές οι αλλαγές θα παρακινήσουν τις μεσοαστικές οικογένειες να στείλουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά καθολικά σχολεία, ενισχύοντας με αυτόν τον τρόπο τον διαχωρισμό των τάξεων αντί να τον μειώνουν, όπως υποτίθεται είναι ο στόχος του υπουργείου. Η υπουργός Παιδείας Ναζά Βαλό-Μπελκασέμ ισχυρίζεται ότι τα μαθήματα αυτά δεν θα καταργηθούν αλλά θα διδάσκονται σε ένα διαφορετικό πλαίσιο, στην πραγματικότητα δεν θα είναι υποχρεωτική η διδασκαλία τους.
«Δεν θεωρώ φυσιολογικό να βάζουμε όλους τους μαθητές στο ίδιο τσουβάλι. Ας επιτρέψουμε στους καλούς μαθητές να δουλέψουν», ανέφερε ένας γονέας, ο Σεντρίκ, σχετικά με τη διδασκαλία των αρχαίων γλωσσών, ενώ στις χθεσινές πορείες καθηγητές κρατούσαν πλακάτ που επέκριναν τη δραματική μείωση των ωρών διδασκαλίας των Αρχαίων Ελληνικών και των Λατινικών.
Πάντως η υπουργός Παιδείας χαρακτήρισε «ψευτοδιανοούμενους» όσους υποστηρίζουν ότι το νέο πρόγραμμα στερεί από τους μαθητές τεράστια τμήματα της πολιτιστικής κληρονομιάς της Γαλλίας. Το Βερολίνο, από την πλευρά του, και οι καθηγητές γερμανικής γλώσσας ανησυχούν ότι με τη μεταρρύθμιση για τις «δίγλωσσες τάξεις» θα υποβαθμιστεί σημαντικά η διδασκαλία των Γερμανικών. Τα αριστερά κόμματα αντιδρούν περισσότερο στη μεγαλύτερη αυτονομία που θα δίνεται στους διευθυντές των σχολείων, η οποία, υποστηρίζουν, θα οδηγήσει σε «α λα καρτ» σύστημα παιδείας και σε διεύρυνση του χάσματος ανάμεσα σε φτωχές και πλούσιες γειτονιές.
Οσο για τα δεξιά κόμματα, εκφράζουν την ανησυχία τους για το ότι στο νέο πρόγραμμα σπουδών προωθείται περισσότερο το ισλάμ από τον χριστιανισμό και ότι «παρουσιάζει την Ευρώπη μόνο μέσα από το πρίσμα της αποικιοκρατίας και του εμπορίου σκλάβων». Εντονες αντιδράσεις έχει επίσης προκαλέσει και η σχεδιαζόμενη αλλαγή για το 2016 του μαθήματος της Ιστορίας, καθώς οι ενότητες για τις ιδέες του Διαφωτισμού θα ενταχθούν στην προαιρετική ύλη.
ΤΑ ΔΥΟ ΚΛΑΣΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ’50
Από το ’90 η παρουσία τους μειώνεται
Από τη δεκαετία του ’50 η φιλοσοφία του γαλλικού συστήματος εκπαίδευσης σε ό,τι αφορούσε στη μέση παιδεία θεωρούσε την κλασική κουλτούρα ως κοινό κτήμα όλων, γι’ αυτό Λατινικά και Αρχαία Ελληνικά ήταν ενταγμένα κανονικά στο ημερήσιο πρόγραμμα του γυμνασίου και η διδασκαλία τους διαδραμάτιζε πρωταρχικό ρόλο στη γαλλική εκπαίδευση.
Ωστόσο, από τα μέσα της δεκαετίας του ’90, η παρουσία τους άρχισε να φθίνει στο ημερήσιο πρόγραμμα. Από το 1996 λοιπόν, τα Λατινικά διδάσκονταν δύο ώρες την εβδομάδα από τη Β’ Γυμνασίου, τρεις στη Γ’, ενώ στη Δ’ οι μαθητές μπορούσαν να επιλέξουν και τα Αρχαία Ελληνικά, επίσης τρεις ώρες την εβδομάδα. Τα δύο αυτά μαθήματα διδάσκονταν και στο λύκειο.
Είχε και τότε επιχειρηθεί η κατάργησή τους, κάτι που δεν έγινε μετά τη σφοδρή αντίθεση της ομοσπονδίας καθηγητών που είχε δηλώσει ότι «σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να περιθωριοποιηθούν τα Αρχαία Ελληνικά». Το 2000, το σύνολο των μαθητών που παρακολουθούσαν Λατινικά ήταν 20%, ποσοστό που από το 2006 άρχισε να μειώνεται για να φτάσει σήμερα στο 15,8% στην Γ’ Γυμνασίου. Το ποσοστό των μαθητών που επιλέγουν σήμερα τα Αρχαία δεν ξεπερνάει το 2,2%.
Αξίζει πάντως να σημειωθεί πως τα Αρχαία Ελληνικά αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του κύκλου των ανθρωπιστικών σπουδών σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, είτε ως μάθημα υποχρεωτικό στα γυμνάσια θεωρητικής κατεύθυνσης ή σε επιλεγμένα σχολεία, είτε ως μάθημα επιλογής.
ΕΡΗ ΠΑΝΣΕΛΗΝΑ-ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΚΑΤΣΑΡΟΥ
Κυριακή 24 Μαΐου 2015
Κάποτε με ρώτησε η μητέρα μου, ποιο κατά τη γνώμη μου ήταν το πιο σημαντικό μέρος στο σώμα μας...
Κάποτε με ρώτησε η μητέρα μου, διηγείται κάποιος, ποιο κατά τη γνώμη μου ήταν το πιο σημαντικό μέρος στο σώμα μας.
Στην αρχή νόμισα ότι βρήκα εύκολα την απάντηση και έτρεξα στη μητέρα μου όλο χαρά. Είχα ανακαλύψει τη μαγεία και την ομορφιά των ήχων και της είπα «νομίζω πως είναι τα αυτιά, με τα οποία ακούμε». Εκείνη με διόρθωσε: «Όχι», μου είπε, «υπάρχουν τόσοι άνθρωποι που δεν ακούνε, γιατί είναι κουφοί, γύρω μας»
.Συνέχισα να σκέφτομαι την ερώτηση μεγαλώνοντας. Όταν συνειδητοποίησα πόσο φοβερό δώρο είναι η όραση και τι μεγάλες δυνατότητες έχει, έτρεξα στη μητέρα μου μάλλον σίγουρος αυτή τη φορά, και της είπα, «μάλλον είναι τα μάτια μας που βλέπουμε, το σημαντικότερο μέρος στο σώμα μας».
Με κοίταξε με αγάπη η μητέρα μου, χάρηκε που ασχολούμαι με το ερώτημά της και κάνω και μεγάλη πρόοδο, αλλά και πάλι με διόρθωσε: «Όχι, δεν είναι τα μάτια. Χιλιάδες άνθρωποι στον κόσμο μας είναι τυφλοί. Προσπάθησε ακόμα».
Προσπάθησα κι άλλες φορές και η μητέρα μου έβλεπε ότι ωριμάζω και προοδεύω, αλλά όσες φορές κι αν επανήλθαμε στο θέμα αυτό, δεν κατάφερα να βρω τη σωστή απάντηση.
Πέρυσι πέθανε ο παππούς μου.
Όλοι μας πονέσαμε και κλάψαμε.
Ακόμα και ο πατέρας μου έκλαψε, και το λέω αυτό γιατί άλλη μια φορά μόνο τον είχα δει να κλαίει στη ζωή μου.
Ξαφνικά ακούω τη μητέρα μου: «Ξέρεις ποιο είναι το πιο σημαντικό μέρος στο σώμα μας;» με ρώτησε τότε η μητέρα μου κι εγώ παραξενεύτηκα, γιατί πάντα νόμιζα ότι ήταν ένα αστείο ανάμεσά μας και τίποτα παραπάνω. Με είδε που παραξενεύτηκα και με πήρε κοντά της.
«Αυτό που θα σου πω αγόρι μου είναι πολύ σημαντικό», μου είπε, «και θέλω να το κρατήσεις μέσα στην ψυχή σου. Λοιπόν το πιο σημαντικό μέρος στο σώμα σου είναι ο ώμος σου. Και δεν είναι γιατί κρατάει το χέρι σου στη θέση του και μπορεί να κινείται, αλλά γιατί μπορεί να κρατήσει το κεφάλι ενός πονεμένου αγαπημένου σου την ώρα που κλαίει. Όλοι μας θα χρειαστούμε έναν ώμο να γείρουμε και να ακουμπήσουμε την ώρα της θλίψης και του πόνου, αγόρι μου. Σου εύχομαι να έχεις πάντα στη ζωή σου έναν τέτοιο ώμο, γεμάτο παρηγοριά για κείνους που θα κλάψουν και θα “χουν ανάγκη τον ώμο της αγάπης σου για να γείρουν. Όταν θα το έχεις καταλάβει αυτό που σου λέω και θα συμφωνείς, τότε θα είναι σημάδι ότι έχεις μεγαλώσει αρκετά και ότι ζεις σωστά τη ζωή σου».
Στην αρχή νόμισα ότι βρήκα εύκολα την απάντηση και έτρεξα στη μητέρα μου όλο χαρά. Είχα ανακαλύψει τη μαγεία και την ομορφιά των ήχων και της είπα «νομίζω πως είναι τα αυτιά, με τα οποία ακούμε». Εκείνη με διόρθωσε: «Όχι», μου είπε, «υπάρχουν τόσοι άνθρωποι που δεν ακούνε, γιατί είναι κουφοί, γύρω μας»
.Συνέχισα να σκέφτομαι την ερώτηση μεγαλώνοντας. Όταν συνειδητοποίησα πόσο φοβερό δώρο είναι η όραση και τι μεγάλες δυνατότητες έχει, έτρεξα στη μητέρα μου μάλλον σίγουρος αυτή τη φορά, και της είπα, «μάλλον είναι τα μάτια μας που βλέπουμε, το σημαντικότερο μέρος στο σώμα μας».
Με κοίταξε με αγάπη η μητέρα μου, χάρηκε που ασχολούμαι με το ερώτημά της και κάνω και μεγάλη πρόοδο, αλλά και πάλι με διόρθωσε: «Όχι, δεν είναι τα μάτια. Χιλιάδες άνθρωποι στον κόσμο μας είναι τυφλοί. Προσπάθησε ακόμα».
Προσπάθησα κι άλλες φορές και η μητέρα μου έβλεπε ότι ωριμάζω και προοδεύω, αλλά όσες φορές κι αν επανήλθαμε στο θέμα αυτό, δεν κατάφερα να βρω τη σωστή απάντηση.
Πέρυσι πέθανε ο παππούς μου.
Όλοι μας πονέσαμε και κλάψαμε.
Ακόμα και ο πατέρας μου έκλαψε, και το λέω αυτό γιατί άλλη μια φορά μόνο τον είχα δει να κλαίει στη ζωή μου.
Ξαφνικά ακούω τη μητέρα μου: «Ξέρεις ποιο είναι το πιο σημαντικό μέρος στο σώμα μας;» με ρώτησε τότε η μητέρα μου κι εγώ παραξενεύτηκα, γιατί πάντα νόμιζα ότι ήταν ένα αστείο ανάμεσά μας και τίποτα παραπάνω. Με είδε που παραξενεύτηκα και με πήρε κοντά της.
«Αυτό που θα σου πω αγόρι μου είναι πολύ σημαντικό», μου είπε, «και θέλω να το κρατήσεις μέσα στην ψυχή σου. Λοιπόν το πιο σημαντικό μέρος στο σώμα σου είναι ο ώμος σου. Και δεν είναι γιατί κρατάει το χέρι σου στη θέση του και μπορεί να κινείται, αλλά γιατί μπορεί να κρατήσει το κεφάλι ενός πονεμένου αγαπημένου σου την ώρα που κλαίει. Όλοι μας θα χρειαστούμε έναν ώμο να γείρουμε και να ακουμπήσουμε την ώρα της θλίψης και του πόνου, αγόρι μου. Σου εύχομαι να έχεις πάντα στη ζωή σου έναν τέτοιο ώμο, γεμάτο παρηγοριά για κείνους που θα κλάψουν και θα “χουν ανάγκη τον ώμο της αγάπης σου για να γείρουν. Όταν θα το έχεις καταλάβει αυτό που σου λέω και θα συμφωνείς, τότε θα είναι σημάδι ότι έχεις μεγαλώσει αρκετά και ότι ζεις σωστά τη ζωή σου».
Έλεγε
ο Γέροντας Σωφρόνιος ότι "όταν η μετάνοια αγγίξει την καρδιά μας
αρχίζουμε να πάσχουμε, αλλά με άλλο πόνο, που πριν μας ήταν άγνωστος.
Είναι πόνος που μας εμπνέει, δεν σκοτώνει.Μένουμε εκστατικοί με όσα
γεγονότα μας συμβαίνουν. Το μεγαλείο Του μας υπερβαίνει".
Πως να σχολιάσεις κάτι τέτοιο; Τα λόγια του δεν είναι φιλοσοφίες, αλλά βίωμα.
Πως να σχολιάσεις κάτι τέτοιο; Τα λόγια του δεν είναι φιλοσοφίες, αλλά βίωμα.
Τρισδιάστατη χειροτεχνία με απλές σιλουέτες
Χρησιμοποιώντας ένα απλό κομμάτι μαύρο χαρτί, ο Joe Bagley από τη
Βοστώνη, δημιουργεί όμορφες σιλουέτες με προοπτική, που μοιάζουν
τρισδιάστατες.








πηγή
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




