Αφησε τη δουλειά του στην ΙBM, έκανε το Ιnstagram επάγγελμα και ζει από αυτό

Λένε πως τα social media επηρεάζουν τη ζωή ενός ανθρώπου, στην περίπτωση του Eelco Roos, όμως, την άλλαξαν τελείως.
Ο Eelco είναι από την Ολλανδία και ήταν τεχνικός υπολογιστών με θέση στην IBM του Αμστερνταμ. Πέρα, όμως, από τους υπολογιστές είχε πάθος για την φωτογραφία.
Οπως ήταν φυσικό, ο λογαριασμός του στο Instagram είχε εξαιρετικά καρέ με άποψη και οι followers του αυξάνονταν μέρα με τη μέρα. Φτάνοντας τους 100.000 ακολούθους μπήκε σε σκέψεις...
Είδε πως δεν μπορούσε να συνδυάσει τη δουλειά του με το πάθος του, αποφάσισε να παρατήσει αυτό που έκανε 10 χρόνια και να ακολουθήσει την καρδιά του. Και πέτυχε!
Πλέον, είναι φωτογράφος και ασχολείται με διαδικτυακές καμπάνιες, τουριστικών εταιριών και brands όπως η Samsung και Sony.

Πηγή

Χωρίς σχόλια... Περιττεύουν

Ολιγοπωλιακή βιομηχανική γεωργία αποφασίστηκε στο Eurogroup για την Ελλάδα

Παπαγεωργίου Γεωργία
 

Αν σας έλεγαν, ότι σε δέκα χρόνια από τώρα θα υπάρχουν μόνο τέσσερις εταιρείες, που θα αναλαμβάνουν την καλλιέργεια, παραγωγή, επεξεργασία των αγροτικών προϊόντων, τα οποία θα διοχετεύουν σε μία μόνο εταιρεία, με σκοπό να τα εξάγει, εξουδετερώνοντας κάθε παραγωγό ή αγρότη, που δεν συνεργαζόταν, θα λέγατε, ότι συνωμοσιολογούμε. Αν σας παραθέταμε τη σχετική μελέτη, που εγκρίθηκε (εκτός από την επαναδιαπραγμάτευση του χρέους) στο Eurogroup της 5ης Μαΐου 2014;

Για την υλοποίηση του σχεδίου, θα αντληθούν κεφάλαια από το ΕΣΠΑ, την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και το Ελληνικό Επενδυτικό Ταμείο, στο οποίο θα συμμετάσχει και η γερμανική αναπτυξιακή τράπεζα KfW

Πριν λίγο καιρό οι παραγωγοί των λαϊκών απήργησαν. Κάθε φορά, που ένας κλάδος αντιδρά, θεωρείται, ότι το κάνει για να μη χάσει τη βολή του. Έτσι επικρατεί ο απαραίτητος για τη διακυβέρνηση των Ελλήνων εσωτερικός διχασμός. «Αιτία της απεργίας δεν ήταν μόνο οι θέσεις στις λαϊκές, όπως όλα τα συστημικά Μέσα δείξανε», εξηγεί ο Λεωνίδας, παραγωγός που πουλάει τα προϊόντα του σε λαϊκές της Αθήνας, «αλλά η εξαφάνιση των παραγωγών», προσθέτει.

«Mέχρι τις αρχές του ‘90, όταν έβγαινες από σταθμούς του ΗΣΑΠ ή του Μετρό, έβλεπες κάποιους πλανόδιους πωλητές, που είχαν στους πάγκους διάφορα φρούτα. Αυτοί εξαφανίστηκαν. Τώρα μάλλον θέλουν να κάνουν το ίδιο. Αυτή τη φορά όμως τον έλεγχο θα έχουν μεγάλες αλυσίδες, για παράδειγμα… αρτοποιείων. Ούτως ή άλλως όλο και περισσότερες αλυσίδες τέτοιων ξεφυτρώνουν κοντά σε σταθμούς του ηλεκτρικού ή του μετρό, γιατί να μην επεκταθούν και στον τομέα αυτό; Και ποιος θα τους ελέγχει εκείνους; Εμάς τους «μικρούς» εύκολα μας γραπώνουν και μας «βγάζουν απ’ τη μέση», διαπιστώνει εξαγριωμένος ο Λεωνίδας. «Αυτοί θέλουν να μας εξοντώσουν», φωνάζουν κι άλλοι παραγωγοί σε διπλανούς πάγκους, που άκουσαν τη συζήτηση.

Εν ολίγοις «λαϊκές στο στόχαστρο», είναι το πόρισμα των παραγωγών. Είναι όμως μόνο οι λαϊκές; Ή το σχέδιο είναι μεγαλύτερων βλέψεων από ό,τι θα μπορούσαμε να φανταστούμε;

Το μεγαλόπνοο σχέδιο και ο δρόμος για την “Ανάπτυξη” στα χέρια τεσσάρων εταιρειών
Στο Eurogroup της 5ης Μαΐου ο τότε υπουργός Οικονομικών, Γιάννης Στουρνάρας, πέραν της διαπραγμάτευσης του χρέους πήγε εφοδιασμένος με έναν οδηγό ανάπτυξης για την Ελλάδα με άξονα τα επόμενα 10 χρόνια! Το σχέδιο βασίστηκε στη μελέτη “Greece 20/20″ της εταιρείας McKinsey (του 2012 με χρηματοδότες τον ΣΕΒ και την Εθνική Τράπεζα) καθώς και σε μελέτη του ΙΟΒΕ.*

Μάλιστα ένας τετρασέλιδος οδηγός του σχεδίου αυτού παρουσιάστηκε κατά τη συνεδρίαση του EuroWorking Group στις Βρυξέλλες από τον πρόεδρο του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων (ΣΟΕ), Πάνο Τσακλόγλου, ενώ για την υλοποίησή του τα κεφάλαια θα αντληθούν από το ΕΣΠΑ, την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ), το Ελληνικό Επενδυτικό Ταμείο, στο οποίο θα συμμετάσχει και η γερμανική αναπτυξιακή τράπεζα KfW. Η KfW (δια του εκτελεστικού αντιπροέδρου της Λ.Κ. ΦΟΥΝΚΕ) υπέγραψε τη συμμετοχή της στο Ελληνικό Επενδυτικό Ταμείο για τον σκοπό αυτό μαζί με τον τότε υπουργό Οικονομικών, Γιάννη Στουρνάρα και τον τότε υπουργό Ανάπτυξης, Κωστή Χατζηδάκη στις 23 Απριλίου 2014.

«Στόχος η ενοικίαση κενής-αδρανούς δημόσιας γης σε τέσσερις μεγάλες εταιρείες προκειμένου να εγκαταστήσουν μονάδες για παραγωγή, επεξεργασία και εξαγωγή προϊόντων βασισμένες πάντα σε νέες μεθόδους. Έτσι και η εξασφάλιση νέων θέσεων εργασίας θα επιτευχθεί και η Ελλάδα δίνοντας σημασία στη μαζική παραγωγή προϊόντων με τη χρήση της εξελιγμένης τεχνολογίας θα αναδειχθεί σε μεγάλη εξαγωγική δύναμη».

Φυσικά αναφέρεται και στην παροχή κινήτρων στους παραγωγούς για να εξάγουν τα προϊόντα τους, καλύτερη εκπαίδευση στον τομέα της γεωργίας, αλλά και τη θέσπιση βελτιωμένου συστήματος πιστοποίησης των προϊόντων των παραγωγών.

Τα ερωτήματα που εγείρονται

Έστω ότι τίθεται σε εφαρμογή:
Α) Ποιος θα δίνει στις τέσσερις μεγάλες εταιρείες που θα ασχοληθούν την πιστοποίηση; Ποιος θα τις ελέγχει; Και κυρίως… ποιοι θα είναι οι ιδιοκτήτες αυτών των εταιρειών;

Β) Οι αγρότες θα παράγουν και οι τέσσερις εταιρείες θα αγοράζουν για επεξεργασία τα προϊόντα. Πώς θα εξασφαλιστεί, ότι οι παραγωγοί δε θα θιγούν πωλώντας για ένα κομμάτι ψωμί τη σοδειά τους, όταν οι τέσσερις θα διαμορφώνουν τις τιμές μεταξύ τους δημιουργώντας συνθήκες μονοπωλίου; Εκ των πραγμάτων εάν επιτρέπεται μόνο σε τέσσερις εταιρείες η εξαγωγή των προϊόντων, ένας παραγωγός, που μόνος του καλλιεργεί και εξάγει τα τρόφιμα, δε θα έχει άλλη επιλογή παρά να αποταθεί σε αυτές.

Τα τελευταία χρόνια πολλοί νέοι άνθρωποι στράφηκαν στη γη, έκαναν συνεταιρισμούς, καλλιεργούν κρόκο, σπαράγγια, ελιές, παράγουν παραδοσιακά προϊόντα, όπως χυλοπίτες, ελαιόλαδο και παράγωγα των ελιών, και πλήθος άλλων τροφίμων, τα οποία και εξάγουν, παρουσιάζουν σε εκθέσεις διατροφής στο εξωτερικό. Όταν όμως τέσσερις θα καθορίζουν τις τιμές εξαγωγής, οι άνθρωποι αυτοί, μόνοι τους, δε θα μπορούν να σταθούν σε μια αχανή αγορά.

Την ίδια στιγμή οι εν λόγω εταιρείες θα μπορούσαν να αναλάβουν αποκλειστικά την παραγωγή προϊόντων εξαλείφοντας έτσι και τη γεωργία, εκτός κι αν αυτή πραγματοποιείται μόνο στο πλαίσιο των δικών τους παραγωγικών αναγκών. Ο κάθε παραγωγός αντί να πουλάει αντί πινακίου φακής τη σοδειά του, θα πηγαίνει κατ’ ευθείαν σε αυτές να εργαστεί. Και η γεωργία, ως βασικός πυλώνας της ελληνικής ανάπτυξης θα λάβει μορφή βιομηχανίας. Όμως ο απλός πολίτης, που σκέφτεται τη γη ως το μόνο σίγουρο μέσο εξασφάλισης των προς το ζην; Απλώς ξεχνάει αυτή την επιλογή.

Ένα ερώτημα ακόμη: Καλύτερη εκπαίδευση στον τομέα της γεωργίας: Αυτό σημαίνει, ότι θα εκπαιδεύονται οι γεωργοί να χρησιμοποιούν μεταλλαγμένα, επειδή κοστίζουν λιγότερο και παράλληλα έτσι επιτυγχάνεται μαζικότερη παραγωγή; Η ποιότητα, η θρεπτική αξία των τροφίμων θυσία στον βωμό του κέρδους!
Θυμηθείτε: Μεταλλαγμένα τρόφιμα: Τι πρέπει οπωσδήποτε να γνωρίζετε!

Μία εταιρεία διαχείρισης της διανομής και αποθήκευσης
Στη συνέχεια κάνει λόγο για μια μόνο δημόσια ή ιδιωτική εταιρεία (και εδώ γεννάται βέβαια το ερώτημα σε ποιον θα ανήκει), την Εταιρεία Ελληνικών Τροφίμων (Greek Food Company), που μεταξύ άλλων:

«…Α) Θα καθορίζει το δίκτυο των παραγωγικών μονάδων και θα αποτελεί δεξαμενή τροφίμων προς εξαγωγή…
Β) Θα διαχειρίζεται τη διανομή και αποθήκευση των προϊόντων εντός της χώρας»…

Δηλαδή αυτά που θα παράγουν οι τέσσερις μόνο εταιρείες παραγωγής και επεξεργασίας τροφίμων, θα πηγαίνουν στη μία μόνο εταιρεία, από όπου θα προγραμματίζεται η διανομή.

Ποιος όμως θα διασφαλίζει, ότι θα καταμετρώνται σωστά οι εσωτερικές ανάγκες κατανάλωσης, και ότι δε θα κρατούν το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής για να το εξάγουν δημιουργώντας ελλείψεις σε προϊόντα, που τώρα αυτονόητα υπάρχουν στο καθημερινό τραπέζι μας; Κάτι αντίστοιχο είχαν κατά νου και με το παράλληλο εμπόριο φαρμάκων, αλλά οι μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες εξάγουν το μεγαλύτερο ποσοστό, με αποτέλεσμα να λείπουν από τα ράφια των φαρμακείων σωρεία φαρμάκων, όπως εξηγούν και οι φαρμακοποιοί, που ζητούν ξανά και ξανά την παύση του παράλληλου εμπορίου.

Οι υπογραφές μπήκαν! Βασικός άξονας υλοποίησης η προαναφερθείσα μελέτη. Πρόκειται για προγράμματα, που θα πραγματοποιηθούν! Όχι για θεωρίες συνωμοσίας!

* Παρατίθεται ο σύνδεσμος της μελέτης της εταιρείας McKinsey, η οποία συντάχθηκε στα αγγλικά, και ειδικά στις σελίδες 55 έως 58 αναφέρεται με στατιστικές και γραφήματα σε όσα αναφέρθηκαν στο ρεπορτάζ. www.mckinsey.com

Προσπαθώ πάντα μέσα από αυτόν τον ιστότοπο να ενθαρρύνω την ενασχόληση με την γη, αν μη τι άλλο ως διέξοδο στην κατάσταση που υφιστάμεθα σήμερα: Το αντίδοτο στην κρίση κρύβεται στην ελληνική γη!!
Μάλλον όμως δεν κάνω καλά, διότι βλέπω πως “κάποιοι άλλοι” έχουν διαφορετική άποψη, καθώς το παραπάνω δεν είναι το πρώτο “κρούσμα”: Τα φαρμακευτικά φυτά υπό διωγμό! Η παγκόσμια υγεία στο βωμό του κέρδους 
και ενώ το βλέπαμε ώς κάτι μακρινό, έχει ήδη έρθει στην πόρτα μας: Πόλεμος εναντίον των μικρών ιδιόκτητων κήπων στις ΗΠΑ
Οπότε στο τέλος μας βλέπω να κρυβόμαστε και να συναλλασσόμεθα μεταξύ μας, όποτε και δικαίως τότε θα το ρίξουμε στο λαθρεμπόριο: ΝΑΙ, Υπάρχει λαθρεμπόριο σκόρδου !!!

πηγή 

Προσκυνηματκή μονοήμερη εκδρομή Ενορίας Αγίου Αθανασίου Κατούνας σε μοναστήρια της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών και στον Ιερό Ναό Αγ. Ανδρέου του Πρωτοκλήτου.

Ιερά Μονή Γηροκομείου Πατρών (Δεξιά ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αρχιμ. Συμεών Χαντζής)

Στο Αρχονταρίκι της Μονής. 

Ιερά Μονή Αγ. Πάντων Τριταίας Πατρών

Ιερός Προσκυνηματικός Ναός Αγίου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου Πατρών.
(Αγ. Κάρα του Αγίου Ανρέου)

πηγή

ΑΠΟ ΤΗ ΓΑΥΔΟ ΩΣ ΤΗΝ ΙΘΑΚΗ: 9 υπέροχα ελληνικά νησιά που δεν ξέρει ο κόσμος

Κρήτη, Μύκονος, Σαντορίνη. Νησιά που γνωρίζει όλος ο κόσμος. Υπάρχουν όμως και πιο εναλλακτικές επιλογές.
Αυτές «τίμησε» το Business Insider, παρουσιάζοντας εννιά ελληνικά νησιά, τα οποία χαρακτηρίζει υπέροχα, αλλά προσθέτει ότι δεν τα γνωρίζει ο κόσμος.
«Τώρα είναι η καλύτερη στιγμή για να ταξιδέψετε στην Ελλάδα», τονίζει το δημοσίευμα, σημειώνοντας ότι παρά την οικονομική κρίση, πολλοί τουρίστες αναφέρουν ότι αυτή δεν επηρέασε το ταξίδι τους στη χώρα μας.
Αυτά είναι τα 9 άγνωστα ελληνικά νησιά, σύμφωνα με το Business Insider, τα οποία προτείνει σε όλο τον κόσμο
Φολέγανδρος

Αλόννησος

Σπέτσες

Αμοργός

Σύρος

Μήλος

Υδρα

Ιθάκη

Γαύδος


Πηγή

Ο Σόρος στην Θεσσαλονίκη

Ανακοίνωση της δημοτικής κίνησης Μένουμε Θεσσαλονίκη 

Κατά τα τελευταία δύο δημοτικά συμβούλια, συγκρουστήκαμε έντονα με τη διοίκηση και τον Δήμαρχο Θεσσαλονίκης, Γιάννη Μπουτάρη, σχετικά με την συνεργασία που πρόκειται να αναπτύξει ο Δήμος με το ίδρυμα «Solidarity Now», το οποίο ιδρύθηκε το 2013 από το Φιλανθρωπικό Ίδρυμα-Ομπρέλα του Τζόρτζ Σόρος Ίδρυμα για την Ανοιχτή Κοινωνία. Η συνεργασία αφορά στην στήριξη των δομών κοινωνικής αλληλεγγύης του Δήμου, καθώς το Ίδρυμα λειτουργεί ήδη Κέντρο Αλληλεγγύης στην Θεσσαλονίκη.

Όπως έχουμε επαναλάβει ξανά, δεκάδες φορές, θεωρούμε ότι η εμπλοκή του διαβόητου κερδοσκόπου επιχειρηματία, αλλά και μέντορα της μη-κυβερνητικής συνιστώσας που συμπράττει  αμερικανική ιμπεριαλιστική πολιτική μια πολύ αρνητική εξέλιξη, την οποία θα πληρώσουμε πολύ ακριβά τα χρόνια που έρχονται. Στο τέλος της μικρής αυτής αναφοράς, θα βρείτε κείμενα που αναλύουν διεξοδικά τον ποιόν του Τζ. Σόρος καθώς και τον ρόλο που έπαιξαν τα ιδρύματά του, κυρίως στα Βαλκάνια, την μετασοβιετική Ανατολική Ευρώπη, και την Ρωσία.

Βεβαίως, το ότι σπεύδει στην πόλη μας, αλλά και σε όλη την Ελλάδα… κομίζοντας «δώρα» δεν θα πρέπει να μας εκπλήσσει: Έτσι λειτουργούν αυτές οι «δουλειές» –εξ άλλου δεν θα είχε κανείς εμπιστοσύνη σ’ έναν άνθρωπο σαν το Τζ. Σόρος, αν έρχονταν και αναλάμβανε δράση εντός της ελληνικής «κοινωνίας των πολιτών» δίχως αυτήν την επίκληση της «φιλανθρωπίας», με την οποία πλασάρει την δράση του. Το ζήτημα, βεβαίως, είναι τι θα πληρώσουμε ως αντίτιμο…

Εξ άλλου, η αντιφατικότητα της πολιτικής που αναπτύσσει στην Ελλάδα ήδη μας προσιδιάζει για το τι μας μέλλει: Όπως έχουν γράψει εκτεταμένα οι Εφημερίδες Βήμα και Νέα, ο Τζ. Σόρος εδώ και καιρό υποστηρίζει ότι η έξοδος της χώρας μας από το ευρώ (δηλαδή… η χρεοκοπία της ελληνικής οικονομίας, για να μην έχουμε και καμία αυταπάτη) αποτελεί την δέουσα λύση στο ελληνικό πρόβλημα. Έχει αναφερθεί, εξ άλλου, ρητώς σε αυτό κατά την διάρκεια συνεδρίου στο Παρίσι, σε συνέδριο που μιλούσε και ο τότε Υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Γ. Βαρουφάκης. Επίσης, το Ινστιτούτο Levy του αμερικάνικου Κολλεγίου Μπαρτ, ίδρυμα το οποίο χρηματοδοτεί αφειδώς ο Τζ. Σόρος, είχαν εισηγηθεί κατά το πεντάμηνο που μας πέρασε στην ελληνική κυβέρνηση την στρατηγική του «διπλού νομίσματος» που παρουσιάζεται σήμερα ως το plan-B των Τσίπρα-Βαρουφάκη κατά την διάρκεια της διαπραγμάτευσης που εν τέλει κατέληξε σε συμφωνία στις 13 Ιουλίου.

Την ίδια στιγμή, δηλαδή, που ο Σόρος σπεύδει να αναμειχθεί στο εσωτερικό της χώρας φορώντας το προσωπείο της «αλληλεγγύης», ‘πουσάρει’ την ιδέα αλλαγής νομίσματος σε κυβερνητικό επίπεδο: Αλληλεγγύη και Χρεοκοπία, ή καλύτερα Χρεοκοπία υπό το άλλοθι της Αλληλεγγύης: Είναι σαφές πως ο καπάτσος επιχειρηματίας μας δουλεύει ψιλό γαζί. Ίσως γιατί αυτό το σενάριο εξυπηρετεί έναν ευρύτερο πολιτικό σχεδιασμό, τον οποίον ο Σόρος έχει υιοθετήσει από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 –την ριζική αναμόρφωση των Βαλκανίων, διά του κατακερματισμού τους σε μικρά, ασταθή, και απολύτως ελεγχόμενα προτεκτοράτα: Κοινώς, γυρεύει να ολοκληρώσει ό,τι άφησαν μισό οι βόμβες που εξαπέλυσε το ΝΑΤΟ το 1999 στην Γιουγκοσλαβία…

Θα μπορούσε κάποιος, βέβαια, να πει ότι το σενάριο αυτό είναι «τραβηγμένο από τα μαλλιά», και ότι στο κάτω-κάτω της γραφής η θυγατρική του Ιδρύματος για την Ανοιχτή Κοινωνία ΜΚΟ «Solidarity Now!» είναι απλώς μια οργάνωση αλληλεγγύης. Κάπως έτσι μας απαντάει ο δήμαρχος, σχεδόν αμήχανα, όποτε αναφερόμαστε στο θέμα. Ή, για να κρύψει τον ‘βήχα’ της αμηχανίας, καταφεύγει στην καραμέλα περί «λαϊκισμού», όπως μας κατηγόρησε στο χτεσινό δημοτικό συμβούλιο. (Ποιος; Ο Δήμαρχος που μίλαγε για «κρεμάλες και σχοινιά», και ο ίδιος που φωτογραφίζεται με τον Ψινάκη με αισθητική βγαλμένη κατευθείαν από μεξικάνικη σαπουνόπερα).

Δυστυχώς, δεν πρόκειται για μια απλή φιλανθρωπία. Γεγονός που αποδεικνύεται περίτρανα από το ποιόν των ανθρώπων που απαρτίζουν την Συμβουλευτική Επιτροπή του Ιδρύματος. Σε αυτήν, μεταξύ άλλων πληροφορούμαστε για την συμμετοχή του Χρήστου Ροζάκη (στενού συνεργάτη του ΓΑΠ, πρώην υφυπουργού, πρώην Γραμματέα του ΕΛΙΑΜΕΠ, και μέλους του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου) και της βουλευτίνας του Ποταμιού, Αντιγόνης Λυμπεράκη.

Κυρίως βέβαια, από την δράση του προέδρου Στέλιου Ζαββού, οικονομολόγου, διεθνή επενδυτή και υπερδραστήριου μέλος του ελληνοαμερικανικού λόμπι, τον οποίον μάλιστα έχει παντρέψει ο ίδιος ο Τζ. Σόρος το 2006.  Ο Σ. Ζαββός, συμμετέχει ενεργά στα δίκτυα επιρροής και διαμόρφωσης των κυρίαρχων πολιτικών της Δύσεως.

Είναι χαρακτηριστικό το «κλειστό δείπνο» που ο ίδιος οργάνωσε τον Φεβρουάριο του 2015 στο Μανχάτταν με 45 καλεσμένους, όπως μας πληροφορεί η Εφημερίδα Καθημερινή. Μεταξύ αυτών, ο ίδιος ο Σόρος, πρόεδροι μεγάλων επενδυτικών ομίλων, διπλωμάτες, πολιτικοί και στρατιωτικοί. Σταχυολογούμε μερικά από τα ονόματα: Ρόμπερτ Χόρματς (πρόεδρος του Ομίλου Κίσσινγκερ και πρώην υπουργός της κυβέρνησης Ομπάμα),  Μάρτιν Ίνταϊκ (αντιπρόεδρος του Ινστιτούτου Μπρούκινκς και ειδικός απεσταλμένος του Ομπάμα για την επίλυση του Μεσανατολικού), Γουέσλεϋ Κλαρκ (αρχιστράτηγος του ΝΑΤΟ, και Γενικός Διοικητής της επίθεσης που αυτό εξαπέλυσε εναντίον της Σερβίας), Πωλ Βόλκερ (πρόεδρος της Αμερικάνικης Ομοσπονδιακής Τράπεζας κατά τις κυβερνήσεις Κάρτερ και Ρήγκαν, και πρόεδρος της συμβουλευτικής επιτροπής οικονομολόγων του πρόεδρου Ομπάμα), ο Τζον Πόλσον (που έβγαλε μια περιουσία το 2007 ποντάροντας swaps στις υποθήκες της αμερικανικής κτηματαγοράς), ο πρόεδρος της JP Morgan Γιάκομπ Φρένκελ, εκπρόσωποι της Blackstone –και βέβαια οι πανταχού παρόντες οικονομολόγοι Τζέφρεϋ Σακς και Γιόζεφ Στίγκλιτς οι οποίοι διατηρούν άριστες σχέσεις με το Μέγαρο Μαξίμου και το ελληνικό υπουργείο οικονομικών από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ [αλλά και συμμετέχουν στο Συμβουλευτικό Όργανο του Institute For New Economic Thinking του… Τζ. Σόρος!].

Λεζάντα: Στιγμιότυπο του «Κλειστού Δείπνου» που δημοσίευσε η Καθημερινή. Ομιλεί ο Στ. Ζαββός, ενώ από τα δεξιά κάθονται οι Τζ. Σόρος, Γ. Κλαρκ. Αριστερά, κατά σειρά οι Τζ. Πόλσον, Μ. Ιντάικ και Π. Βόλκερ. 

Είναι σαφές, πως δεν πρόκειται για απλή φιλανθρωπία. Αυτά τα δίκτυα δραστηριοποιούνται ήδη στην Ελλάδα, πολλοί άνθρωποί τους συνεργάζονται ήδη με την ελληνική κυβέρνηση, και αυτήν την στιγμή διεισδύουν στον νευραλγικό για την ελληνική τοπική αυτοδιοίκηση τομέα της κοινωνικής πολιτικής. Ασφαλώς, αυτή η εξέλιξη πραγματοποιείται στο πλαίσιο του ολοένα και θερμότερου εναγκαλισμού της ελληνικής κυβέρνησης με την αμερικανική πολιτική, καθώς και με μια νέα ώθηση δοκιμάζει  η τελευταία στα Βαλκάνια και την Μέση Ανατολή.

Δυστυχώς, ο Γιάννης Μπουτάρης και η διοίκηση του Δήμου πρωτοπορεί πανελλαδικά στην συνεργασία με αυτά τα δίκτυα –δεν είναι τυχαίο που το ίδρυμα Solidarity Now άνοιξε το πρώτο Κέντρο του στην Θεσσαλονίκη και όχι στην Αθήνα. Δημιουργεί έτσι ένα σοβαρότατο προηγούμενο, και είναι σίγουρο ότι τις πολιτικές και ευρύτερες γεωπολιτικές συνέπειές του θα τις βρούμε μπροστά μας…

Υ.Γ.1: Οι παρόντες της παράταξης του ΣΥΡΙΖΑ, Ανοιχτή Πόλη, ψήφισαν και στις δύο συνεδριάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου τα σχετιζόμενα με το Ίδρυμα Solidarity Now θέματα, κωφεύοντας στις καταγγελίες της Λαϊκής Συσπείρωσηςκαι του Μένουμε Θεσσαλονίκη. Μόνο ο Γιώργος Αβαρλής ψήφισε σε ένα από αυτά Λευκό. Ευθυγραμμίστηκαν έτσι ως παράταξη με την πολιτική του κόμματός τους, εκείνην του σφιχτού εναγκαλισμού της κυβέρνησης με την Αμερικάνικη πολιτική. Επιλέγουν, έτσι κάθε μέρα που περνάει «με ποιους θα πάνε και ποιους θα αφήσουν». «Ελευθερία Ανάπηρη πάλι σου τάζουν…». Με την ευκαιρία να τους συγχαρούμε για ένα ακόμα «ανδραγάθημα» της κυβέρνησής τους, το γεγονός ότι ο Β. Παπαγεωργόπουλος αποφυλακίστηκε κάνοντας χρήση των ευεργετικών διατάξεων του νόμου Παρασκευόπουλου.

πηγή 

Τούτο το γραΐδιο που κάνει τον σταυρό του και στέκεται σαν κουρούνα μπροστά στα εικονίσματα, είναι ψυχή χιλιάδων χρονών και ξέρει από που βαστά καί που πάει, καλίτερα από τον κάθε λιμοκοντόρο που σπουδάζει στα Παρίσια.

 

 

Φώτης Κόντογλου