Η ορθοδοξία είναι αναρχία... του π.Ανανία Κουστένη

- Είμαστε στα Εξάρχεια αυτή τη στιγμή. Πώς νιώθετε σαν ιερέας στο κέντρο των Εξαρχείων;

- Προεξάρχων! Για να χρησιμοποιήσουμε και έναν εκκλησιαστικό όρο... Βέβαια. Πολύ καλά νιώθεις! Διότι, η ορθοδοξία είναι αναρχία! Αλλά ποιός είναι αναρχικός, κατά τον Seneca, τον διδάσκαλο του Νέρωνος; Αναρχικός είναι εκείνος που δεν είναι ούτε δούλος ούτε τύραννος του άλλου. Θέλει μαγκιά να είσαι αναρχικός.

«κι άλλο παπούλη...κι άλλο...»

Προπαραμονή Χριστουγέννων του 1988, στο αρχονταρίκι της μονής Αγάθωνος, ο γέροντας Βησσαρίωνας άρχισε να κλαίει.

Όταν ερωτήθηκε γιατί κλαίει , αποκάλυψε ένα γεγονός που είχε συμβεί κατά τη Θεία Λει­τουργία των Χριστουγέννων του 1941 σ' ένα χωριό της Καρδίτσας.

"Όταν βγήκα στην Ωραία Πύλη με το Άγιο Ποτήριο στα χέρια και είπα το "μετά φόβου Θεού, πίστεως και αγάπης προσέλθετε", άρχισαν να έρχονται για τη Θεία Κοινωνία όλοι οι χωριανοί.

Μια νεαρή μάνα έφερε εκεί μπροστά μου το σκελετωμένο παιδάκι της, άνοιξε το στοματάκι του και το κοινώνησα, αλλά παιδί μου...

κι' άρχισε πάλι να κλαίει ο Γέροντας κρατούσε σφικτά το καημένο με τ' αδυνατισμένα χεράκια του το ιερό μάκτρο και μου φώναζε κλαίγοντας:

Κι' άλλο Παππούλη, κι άλλο.

Πεινούσε το παιδάκι μου.

Λύγισαν τα γόνατά μου, μια τρεμούλα απλώθηκε σ' όλο το κορμί μου, βούρκωσαν τα μάτια μου και, για να μην με δουν οι πιστοί, επέστρεψα στην Αγία Τράπεζα.

Αφήκα το Ποτήριον και κάθισα σ' ένα σκαμνάκι και έκλαψα και είπα με ανθρώπινο παράπονο: Γιατί Θεέ μου αφήκες την πατρίδα μου να έλθει σε τέτοια δυστυχία; Λυπήσου Κύριε τα παιδιά μας!"

πηγή 

ANTI – ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ (Ἡ… «μεγάλη γιορτὴ τοῦ Δεκεμβρίου»!)

 

Kάποτε ὁ κόσμος γιόρταζε Χριστούγεννα! Κάποτε!
.           Τότε ποὺ εἶχε ἡ ζωὴ σκοπό, καὶ νόημα ὁ ἀγώνας.
.           Τότε ποὺ οἱ Χριστιανοὶ λαχταροῦσαν τὰ Χριστούγεννα, ἑτοιμάζονταν γιὰ τὰ Χριστούγεννα: Νήστευαν τὴν Σαρακοστή, προσεύχονταν, ἐξομολογοῦνταν, πρόσμεναν…
.           Τότε ποὺ ἡ δασκάλα, ὁ δάσκαλος κρεμοῦσαν ἀπ᾽ τὰ χείλη τους τὰ μάτια τῶν παιδιῶν καὶ στάλαζαν μὲς στὴν ψυχὴ τὸ ὄνειρο: Νά ᾽μουν κι ἐγὼ ἐκεῖ· νά ᾽μουν ἐκεῖ, στὴ Βηθλεέμ, στὸν στάβλο· νά ᾽μουν τοῦ στάβλου ἕν᾽ ἄχυρο»!
.           Τότε ποὺ τὰ παιδιὰ ἦταν παιδιὰ καὶ μελωδοῦσαν μὲ τοὺς βοσκοὺς τὰ κάλαντα μὲς στὴ νυχτιὰ καὶ περπατοῦσαν δρόμους καὶ στενὰ πάνω στῶν Μάγων τ᾽ ἄλογα.
.           Τότε ποὺ μάζευ᾽ ἡ γιορτὴ τὰ πλοῖα στὴν Πατρίδα ἀπ᾽ τοὺς λωτοὺς τῆς ξενιτειᾶς κι ἔφερνε σπίτι τὸν πατέρα, στὴ μαύρη μάνα τὸ παιδί, τὸν ἄντρα στὴ γυναίκα.
.           Κάποτε…τότε… γιόρταζαν Χριστούγεννα.
.           Ἔπειτα ἦρθε λίβας δυτικός, τὸ ἐμπόριο, καὶ τά ᾽καψε· ἔκανε στάχτη τὴ γιορτή, τὰ ὄνειρα κουρέλι. Ἔδιωξε ἀπὸ τὴν Φάτνη τὸν Χριστὸ κι ἔβαλε τὸν χρυσὸ στὴν θέση του.
.           Τὰ δῶρα, τὰ ψώνια, τὰ ταξίδια σὲ ἄλλους τόπους µακρινοὺς ἔγιναν τῆς γιορτῆς ὁ µόνος κι ἄχαρος σκοπός. Ἔγινε ἡ γιορτὴ ἀπόδραση, λὲς σὰν φυλακισµένων, πρὸς τὰ βουνά, στὰ χιόνια, σ᾽ ἄλλους λαοὺς καὶ τόπους. Στοὺς πέντε ἀνέµους σκόρπισε ἡ Φάτνη τῆς Βηθλεέµ, κι ἡ φαµελιὰ κατάντησε «τὸ σπίτι τῶν ἀνέµων».
.           Τώρα ἡ ἱστορία αὐτὴ φτάνει στὸ τέλος της. Μετὰ τὴν ὕπουλη ὑπονόµευσή της τόσων δεκαετιῶν, ἡ ἑορτὴ δέχεται πιὰ τὸ χτύπηµα κατάστηθα: Ἡ δυτικὴ δαιµονολατρία, τὴν ὥρα ποὺ τὸ ἀντίπαλο παρανοϊκὸ σύστηµα ἀντικαθιστοῦσε τὰ Χριστούγεννα µὲ τὰ Σταλινούγεννα, µετέτρεψε τὴν Γέννηση τοῦ Χριστοῦ σὲ γέννηση τοῦ ὁποιουδήποτε· τὰ “Christmas” (=Χριστούγεννα) σὲ “Xmas” (=γέννηση τοῦ «Χ»), τάχα χάριν συντοµογραφίας. Σήµερα δὲ ἡ βρυκολακιασµένη Εὐρώπη, δῆθεν γιὰ νὰ µὴν ἐνοχλοῦνται οἱ ἀλλόθρησκοι, ἀπαγορεύει ἤδη σὲ µιὰ µετὰ τὴν ἄλλη τὶς µεγάλες πόλεις της ἑορταστικὸ διάκοσµο ποὺ νὰ ὑπενθυµίζει τὴν Γέννηση τοῦ Χριστοῦ. Φῶτα µόνο, χωρὶς τὸ Ἄστρο τῶν Μάγων, χωρὶς Φάτνη, ἀγγέλους καὶ βοσκούς. Ἑορτάζει τὰ γενέθλια ὅλων καὶ καταργεῖ σταδιακὰ τὴν Γέννηση τοῦ Σωτῆρος. Καθιερώνει παγκόσµιες ἠµέρες γιὰ τὰ πιὸ γελοῖα πράγµατα: ὕπνου, χοροῦ, κέικ, µπύρας, γέλιου, ὁμοφυλοφοβίας, ἀριστερόχειρων κ.τ.λ., σβήνει δὲ τὴ µόνη ἄξια τιµῆς ἡµέρα τοῦ Χριστοῦ.
.           Θαρρεῖ κανεὶς πὼς ἀκούει ἀπὸ τὰ βάθη τῶν αἰώνων τὴν µανιακὴ κραυγὴ τῶν ἀφρόνων: «δεῦτε καὶ καταπαύσωµεν πάσας τὰς ἑορτὰς τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τῆς γῆς» (Ψαλμ. Ογ´ [73] 8).
.           Ἐκ πρώτης ὄψεως αὐτὴ ἡ ἐξέλιξη φαντάζει ἀρνητική. Καὶ ἀναµφιβόλως εἶναι θλιβερή, ἀφοῦ ὁ κόσµος µας χάνει καὶ τὸ ἐλάχιστο χριστουγεννιάτικο χρῶµα ποὺ τοῦ εἶχε ἀποµείνει. Γεγονὸς ποὺ δὲν µπορεῖ παρὰ νὰ προκαλεῖ πόνο καί θλίψη. Στὴν πραγµατικότητα ὅµως ἡ ραγδαίως ἐξελισσόµενη αὐτὴ ἀρνητικὴ ἀτµόσφαιρα ἀποτελεῖ τὸ καταλληλότερο περιβάλλον γιὰ νὰ ἀνακαλύψουµε τὰ ἀληθινὰ Χριστούγεννα. Εἶναι πλεονέκτηµα καὶ προνόµιο νὰ ζεῖ κανεὶς σ᾽ αὐτὴ τὴν δραµατικὴ καµπὴ τῆς ἱστορίας.
.           Πλεονέκτηµα καὶ προνόµιο, διότι δυσκολοτέρα σ᾽ αὐτὲς τὶς συνθῆκες θὰ ἀποπροσανατολισθοῦµε, καὶ φυσικότερα θὰ κινηθοῦµε στὸ βάθος καὶ τὴν οὐσία τῆς Ἑορτῆς. Εὐκολότερα πλέον θὰ µπορέσουµε νὰ ἁπαλλαγοῦµε ἀπὸ τὸν ἐπιδερµικὸ ἑορτασµὸ τῶν φωταψιῶν καὶ τῶν ἐδεσµάτων, καὶ θὰ ἀναζητήσουµε τὸ ἀληθινὸ «φῶς τὸ τῆς γνώσεως» ποὺ ἀνατέλλει ἀπὸ τὸ Σπήλαιο τῆς Βηθλεέµ· θὰ ποθήσουµε τὴν «τροφὴν τοῦ παντὸς κόσµου», τὸν ἐνανθρωπήσαντα Θεό.
.           Ἡ πρόκληση εἰδικὰ ἐφέτος, µετὰ τὶς τόσες δραµατικὲς ἐξελίξεις στὴν Πατρίδα µας µὲ τὴν ψήφιση ἀντιχριστιανικῶν νόµων, εἶναι µεγάλη. Πρόκληση νὰ ζήσουµε ἀληθινὰ Χριστούγεννα. Τὸ στάδιο εἶναι µπροστά µας ἀνοιχτὸ µὲ τὴν τεσσαρακονθήµερη νηστεία.
.               Εἰς πεῖσµα τῶν ἀντιθέων δυνάµεων, νὰ ζήσουµε ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!

πηγή 

Να θυμάσαι πως κάθε άνθρωπος που συναντάς κάτι φοβάται, κάτι αγαπά και κάτι έχει χάσει

Τζ. Μπράουν

ΑΠΕΡΑΝΤΟ ΣΕΒΑΣ ΣΤΟΥΣ SYSTEM OF A DOWN: Περιοδεία για την γενοκτονία των Αρμενίων! «ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ»!

Η συναυλιακή επιστροφή για τους System Of A Down, ανακοινώθηκε πριν λίγες μέρες ενώ πρόσφατα η μπάντα δημοσίευσε ότι θα πραγματοποιήσει τον ερχόμενο Απρίλιο την «Wake Up The Souls». Συγκεκριμένα το δημοφιλές γκρουπ θα κάνει μία σειρά εμφανίσεων στα πλαίσια της εκατοστής θλιβερής επετείου της γενοκτονίας σφαγιασθέντων 1.500.000 Αρμενίων πολιτών από την Τουρκία και οι System Of A Down ονόμασαν την περιοδεία «Wake Up The Souls». Η τουρνέ θα ξεκινήσει στις 10 Απριλίου από το Λονδίνο, θα ακολουθήσουν κι άλλες ευρωπαικές πόλεις και θα τελειώσει με ένα δωρεάν Live show στη πρωτεύουσα της Αρμενίας στις 23 Απριλίου.

Φουντώνουν οι αντιδράσεις για την «γερμανική εκδοχή» της ελληνικής ιστορίας στην κατοχή

"Μετά την οικονομία θέλει και την ιστορία" η Γερμανική αποικιοκρατία"!

Του Υποστρατήγου (ε.α.) Νίκου Τόσκα ...
Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, η πρωθυπουργός της Βρετανίας Θάτσερ, εκ των πρωτεργατών του νεοφιλευθερισμού, έλεγε ΄΄Τα οικονομικά είναι η μέθοδος,...,ο στόχος είναι να αλλάξουμε τα συναισθήματα των ανθρώπων΄΄.


Την 19 Νοε.2014, αναγορεύθηκε επίτιμος διδάκτορας απο το Πανεπιστήμιο Κρήτης ο γερμανόςιστορικός Ρίχτερ, ο οποίος γράφει: ‘’Οι Έλληνες και οι Βρετανοί αλεξιπτωτιστές θαυμάζουν τις στρατιωτικές επιδόσεις των Γερμανών αλεξιπτωτιστών, οι οποίοι αποτελούν πρότυπο. Η μάχη περιγράφεται ως ιπποτική και δίκαιη. Η γερμανική πλευρά δυσκολεύεται να καταλήξει σε αντικειμενική αξιολόγηση, γιατί η επιχείρηση αυτή πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο ενός επιθετικού πολέμου. Η Μάχη της Κρήτης ήταν η τελευταία επιχείρηση της γερμανικής πλευράς κατά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο η οποία δεν είχε ιδεολογικά κίνητρa’’. Ο γερμανός ιστορικός επιμένει ότι η εθνική αντίσταση των Κρητών ήταν ΄΄βρώμικη΄΄ και γι αυτό υπήρξαν σκληρά αντίποινα ενώ υποστήριξε ότι η επιχείρηση ήταν αποκλειστικά στρατιωτική (λές και υπάρχει πόλεμος μόνο στρατιωτικός!!!).


Την 16 Νοε. 2014, έγινε τελετή στο γερμανικό νεκροταφείο Διονύσου, όπως γίνεται κάθε χρόνο με πρωτοβουλία της γερμανικής πρεσβείας, στην οποία για πρώτη φορά παρέστη ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Στρατηγός Κωσταράκος καθώς και αντιπροσωπεία των λοιπών Γενικών Επιτελείων. Ο στρατηγός κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο όπου βρίσκονται θαμμένοι 10.000 γερμανοί στρατιωτικοί, που έπεσαν στο όνομα του ναζισμού στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ανάμεσα στους τάφους είναι και του στρατηγού Μίλλερ διοικητή της Κρήτης, που καταδικάστηκε και εκτελέστηκε το 1947 για τα εγκλήματα πολέμου που διέπραξε στο νησί.


Είναι γνωστό ότι εδώ και χρόνια υπάρχει συντονισμένη προσπάθεια γερμανών ιστορικών για επαναθεώρηση (βλέπε κουκούλωμα) της γερμανικής ευθύνης για τους δυο παγκόσμιους πολέμους, σε αντίθεση με ομάδα άλλων επιστημόνων θεωρητικών σπουδών, που αντιστέκονται στην παραχάραξη. 


Ο επίτιμος Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Μανούσος Παραγιουδάκης, σε συνέντευξή του σε κρητικό κανάλι, άσκησε δριμύτατη κριτική για τον γερμανό ιστορικό, παρουσίασε ιστορικά αρχεία για τις γερμανικές θηριωδίες και έδωσε μάθημα ιστορίας, ειδικά για τους νεώτερους. Κατέκρινε δε την πράξη του σημερινού Α/ΓΕΕΘΑ. ΄΄Κατά παράδοση ποτέ Α/ΓΕΕΘΑ δεν πήγε…Μας προσκαλούσαν αλλά πάντα το βάζαμε στην άκρη.Δεν επιτρέπεται…Για τον συνάδελφο θα του πω τηλεφωνικά ότι δεν έπραξε σωστά.Δεν είναι μόνο οι κανονισμοί. Είναι οι παραδόσεις μας που τις τηρούμε αυστηρά΄΄.

Γιατί όμως τώρα γίνονται όλα αυτά; Δεν κυριάρχησαν οικονομικά οι γερμανοί στη μικρή μας χώρα ή αυτό δεν αρκεί; Γιατί συνεχίζεται το γερμανικό πείραμα στην Ελλάδα; 
Έχει αποδειχτεί ότι η αποικιοκρατία δεν είναι πλήρης όταν δεν αγγίζει τις ψυχές των ανθρώπων. Όταν είναι μόνο οικονομική αποτινάζεται εύκολα. Όταν συνδυάζεται με πολιτιστική υποταγή και ηθική κατάπτωση των ανθρώπων είναι πλήρης και διαρκεί.


Η παλιά συνταγή του πρώτου γερμανού καγκελάριου Μπίσμαρκ ότι ‘’τα ζητήματα δεν λύνονται με ομιλίες και συζητήσεις αλλά με αίμα και ατσάλι’’ δοκιμάστηκε στον Α΄ και Β΄παγκόσμιο πόλεμο, ιδιαίτερα στη χώρα μας και σ’ αυτούς που αντιστάθηκαν αλλά φάνηκε ανεπαρκής για τα σημερινά δεδομένα 


Γράφει ο καθηγητής Ν. Κοτζιάς στο βιβλίο του ΄΄Ελλάδα αποικία χρέους΄΄ : ΄΄Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο χαρίστηκαν στη Γερμανία χρέη από το παρελθόν, πήρε βοήθεια απο τις ΗΠΑ και ακόμα σημαντικότερο διασφαλισμένες συνθήκες ανάπτυξης. Αγνώμων, η Γερμανία αντιμετωπίζει σήμερα την Ελλάδα με παντελή διαφορετική λογική απ’ ότι αντιμετωπίστηκε εκείνη. Διεκδικεί τον πλήρη έλεγχο της ελληνικής οικονομίας και περιουσίας, ιδιαίτερα ορυκτό και υποθαλάσσιο πλούτο καθώς και ενέργεια. Γι αυτό δεν λειτουργεί ως ηγεμόνας αλλά ηγέτης που διαθέτει πρωτοκαθεδρία και μάλιστα ως ηγέτης με αρνητικό πρόσημο....συμπεριφέρθηκε ως ΄΄ηγέτης τιμωρός΄΄ που το μοναδικό που έχει κατά νού είναι πως να τιμωρήσει και να πειθαρχήσει τους άλλους, ανεξάρτητα από το τι κόστος θα έχει αυτό για τον άλλο και για την Ευρώπη συνολικά, σε τελική ανάλυση και για την ίδια΄΄. 

Η γερμανική πολιτική αφού αιματοκύλισε δυο φορές τον κόσμο δήλωσε ότι δεν θα ξαναβρεθεί μόνη και θα εργαστεί για το καλό της Ευρώπης. Φαίνεται ότι επαναθεώρησε την πολιτική της και τη βλέπουμε να δραστηριοποιείται στη Μ. Ανατολή, να συμμετέχει στρατιωτικά στο Αφγανιστάν και την Αφρική ενώ δεν διστάζει να πουλήσει όπλα σε δικτατορίες της Μ. Ανατολής.

Η πολιτική αυτή της επέκτασης και για άλλη μια φορά του ΄΄ζωτικού χώρου΄΄ συνδυάζεται με κυριαρχία κάθε μορφής στον εσωτερικό ευρωπαϊκό χώρο. Το ότι το στρατιωτικό της δυναμικό δεν είναι επαρκές για να υποστηρίξει αυτά τα σχέδια προσπαθεί να το αναπληρώσει κάνοντας εκδουλεύσεις στις ΗΠΑ, οι οποίες εναγώνια προσπαθούν να απεμπλακούν απο την Μ. Ανατολή και να κινηθούν εκεί που είναι οι προτεραιότητές τους, στον Ειρηνικό και Ινδικό. 

Για την εξυπηρέτηση των γερμανικών σχεδίων χρειάζεται το ΄΄ξαναγράψιμο΄΄ της ιστορίας. Ο γερμανός πρέσβης μίλησε στην εκδήλωση του Διονύσου για ΄΄ προσκλητήριο στράτευσης ενάντια στο μίσος και την παρελθοντολογία και υπέρ της προσπάθειας για την επίτευξη της ειρήνης στον κόσμο και της διαμόρφωσης ενός κοινού μέλλοντος στην Ευρώπη΄΄.

Τώρα που οι νεώτερες γενιές δεν γνωρίζουν, γερμανικοί ηγετικοί κύκλοι θεωρούν ότι είναι η κατάλληλη στιγμή να βάλουν θύματα και θήτες στο ίδιο τσουβάλι. 
Άσχετα με τις γερμανικές επιδιώξεις, είναι λυπηρό να βλέπουμε επιβραβεύσεις που διευκολύνουν τα γερμανικά σχέδια. Όσο κι αν προσπαθούν κάποιοι να μειώσουν την τεράστια συμβολική σημασία της επιβράβευσης του καθηγητή Ρίχτερ και της κατάθεσης στεφάνου στους τάφους των τυρράνων, οι πράξεις δεν τιμούν όσους συμμετείχαν. Απλά θυμίζω: 76.000 νεκροί και τραυματίες στις μάχες του ελληνο-ιταλικού και ελληνο-γερμανικού πολέμου (χωρίς την Αντίσταση). Για την Κρήτη, απλά να θυμηθούμε την καταστροφή της ΚΑΝΔΑΝΟΥ (3 Ιουν. 1941).

Σε συνθήκες κρίσης δεν υπάρχει ουδετερότητα ούτε προέχουν τα ατομικά συμφέροντα. Είναι υποχρέωση και καθήκον η πατριωτική στάση μαζί με την κοινωνία που υποφέρει για χάρη της γερμανικής ελίτ και των εγχώριων συνεργατών της ολιγαρχών. 

Ελάχιστη υποχρέωση, η ανάκληση της πράξης του Πανεπιστημίου Κρήτης και η άμεση απαγόρευση (με έγγραφη διαταγή του Υπουργείου Άμυνας) μελλοντικής συμμετοχής στα μνημόσυνα του γερμανικού νεκροταφείου. 

πηγή 

«Περί πράξεως και κατά ντίπ πρόσωπον προσβολής και υβρίσεως υποφαινομένου…»

Μια απίθανη αναφορά υπενωμοτάρχη του 1919

Στρατιωτικοί, αστυνομικοί και χωροφύλακες ήταν υποχρεωμένοι, τα παλιά χρόνια, να χρησιμοποιήσουν στις αναφορές τους την καθαρεύουσα σαν γλώσσα επικοινωνίας. Στην πράξη βέβαια τους προέκυπτε ένα απίστευτο ανακάτωμα από δημοτική, καθαρεύουσα και ότι άλλο τους ερχόταν εκείνη τη στιγμή, που κάθε άλλο παρά στο πνεύμα της υπηρεσίας ήταν. Φυσικά οι εφημερίδες, όπως στη περίπτωσή μας ο «Πειρασμός», άλλο που δεν ήθελαν να αναδημοσιεύουν σε μόνιμες στήλες τα μαργαριτάρια που αλίευαν καθημερινά.
 Απολαύστε λοιπόν μια τέτοια βαρύγδουπη αναφορά του υπενωμοτάρχη Μήτρου Ζουλαχμάκη από την Αργολίδα:



«Προς την Μοιραρχίαν Αργολίδος και Κορινθίας
Περί πράξεως και κατά ντίπ πρόσωπον προσβολής και υβρίσεως υποφαινομένου…

Σήμερον την 10ην της νύξ αμέσως άμα επληροφορήθην παραχρήμα ότι ο ληστοφυγόδικος και επιγεγραμμένος υπό της Σής Κυβέρνησις Μήτρος Αρκούδας ευρίσκεται ταύτην την νύξ εις τον οίκον του Αθανασίου Βλάγκου, όστις και κουμπάρος μετερχόμενος και τον ληστήν τω ανωτέρω είχε κονάκι, παραλαβών τους υπ’ εμέ στρατιώτας Λάζαρον Στρατήν, Ευάγγελον Βλάχον και Μανώλην Μήτρου μετ’ όπλων και οπλισμόν και πολιορκήσαμεν τας στενόδου της οικίας και πάσαν έξοδον με ταύτης και παραθέσας νυκτοφύλακας κοινώς καραούλι, εισήλθον μετά την ξίφος εις χείρας, έν ονόματι του νόμου και του Βασιλέως, να σιλάβω τον έγκλειστον της παρούσης επιγραμμένον ληστήν. Αυτός όμως ευθύς αμέσως με είδε προς παράληψιν καθήκοντος, υπηρεσίας και επιορκίας μού προσέφερε μεζέ και κρασί εις το οποίον εγώ εφνιάσας διέταξα αμέσως ευθύς την παράδοσιν του εν ονόματι του Βασιλέως και του νόμου, όστις με έσπρωξε κατά της θύρας και διά της χείρ του κατά πρόσωπον της δεξιάς παριάς. Εγώ παρέλαβα τους νυχτοφύλακας και διά πύρ ομαδόν κατά του οίκου ανεκάληψα την απόδρασιν και αμέσως ειδοποίησα τον πλησίον σταθμόν. Ταύτα αναφέρω ευπειθώς προς την Σ. Μοιραρχίαν προς συμμόρφωσιν και διαταγήν διά την σύλληψιν του εσωκλείστου ληστοφυγοδίκου.
Ο δράσας ευπειθώς υπενωμοτάρχης
Μήτρος Ζουλαχμάκης».

Θωμάς Σιταράς (Αθηναιογράφος)

Διαβάστε περισσότερα στο paliaathina