Παρασκευή 28 Νοεμβρίου 2014
Αυστραλός έσπασε το ρεκόρ χριστουγεννιάτικου στολισμού
Ο Αυστραλός πατέρας χρησιμοποίησε 1.194.380 λαμπάκια LED...
, δημιουργώντας ένα τρισδιάστατο σχήμα τριών χριστουγεννιάτικων δώρων που καλύπτει μία έκταση 3.865 τετραγωνικών μέτρων, καθώς και δεκάδες χιλιάδες λαμπιόνια που συνθέτουν ένα μαγικό φόντο.
Η τεράστια φωτεινή δημιουργία του Ντέιβιντ Ρίτσαρντς έγινε η αφορμή για τη φιλανθρωπική οργάνωση SIDS and Kids ACT.
Δείτε τις φωτογραφίες που δημοσίευσε η επίσημη ιστοσελίδα του GUINNESS WORLD RECORDS.
Οι άνθρωποι, αν τους βρίσεις ή λογοφέρεις μαζί τους, ή γράψεις γι' αυτούς κακό, έρχεται ώρα που μπορεί να σου το συχωρέσουν. (Δεν βαρυέσαι, αδελφέ, ξέχασέ τα!) Κείνο που δεν θα σου συχωρέσουνε ποτέ και για το οποίο θα σε μισήσουνε, είναι να ζεις κατά τέτοιον τρόπο, που να ντρέπουνται εκείνοι για τη δική τους τη ζωή, νάναι η ζωή σου σαν ένας έλεγχος της δικής τους
Πέμπτη 27 Νοεμβρίου 2014
Το θολό Ποτάμι και οι Συνταγματολόγοι του
Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας- Πολιτικός Επιστήμων
πηγή
Οι Αρβανίτες, οι Αλβανοί και ο κ. Λοβέρδος
του
Μελέτη Μελετόπουλου*
O
ξερός βράχος της Αλβανίας τροφοδοτεί εδώ και αιώνες τον ζεστό Ελληνικό νότο με
μετανάστες. Μεγάλες μετακινήσεις πληθυσμών από την νότια Αλβανία προς την
Ελλάδα σημειώθηκαν κατά το τέλος της βυζαντινής εποχής και κατά την
τουρκοκρατία, κυρίως κατά τον 14ο και τον 17ο αιώνα, οπότε και δημιουργήθηκαν οι
γνωστοί έως σήμερα αρβανίτικοι οικισμοί, με το χαρακτηριστικό γλωσσικό ιδίωμα,
τις παραδοσιακές ενδυμασίες, ήθη και έθιμα. Η Στερεά Ελλάδα, και ιδιαίτερα η
Αττικοβοιωτία, η Πελοπόννησος, η νότια Εύβοια, τα νησιά του Αργοσαρωνικού, οι
δυτικές Κυκλάδες, κατοικήθηκαν σε υψηλό ποσοστό από Αρβανίτες, δηλαδή από
εξελληνισμένα ιλλυρικά φύλα. Οι Αρβανίτες έφεραν μαζί τους ορισμένα ισχυρά
στοιχεία, με τα οποία ανανέωσαν την ικμάδα και τον δυναμισμό του αυτόχθονος
πληθυσμού, όπως την πολεμική ικανότητα, την λιτή διαβίωση και την πρωτογενή
συσσώρευση κεφαλαίου, τις επιδόσεις στην γεωργία και στην ναυτιλία, αλλά και
την εργατικότητα, το πείσμα και την αδιαλλαξία. Αλλά με μεγάλη ταχύτητα και
επιτυχία αφομοιώθηκαν από τον ελληνικό πολιτισμό και την χριστιανική θρησκεία,
με αποτέλεσμα να εξελιχθούν σε πρωτοπόρους των εθνικών αγώνων. Πολλοί
καπεταναίοι και οπλαρχηγοί της Επανάστασης είχαν αρβανίτικη καταγωγή, ενώ στο
Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό κατά τον Εικοστό Αιώνα διακρίθηκαν κορυφαίοι
Αρβανίτες Ναύαρχοι, από τον Κουντουριώτη και τον Λάσκο μέχρι τον Παππά και τον
Λυμπέρη. Επειδή η ανθρώπινη ιστορία επαναλαμβάνεται, στα τέλη του Εικοστού
Αιώνα συνέβη ακόμη ένας μεγάλος μεταναστευτικός κύκλος, μετά την κατάρρευση του
κομμουνιστικού καθεστώτος Χότζα στην Αλβανία. Χιλιάδες Αλβανοί βρήκαν διέξοδο
στον όμορο ελληνικό χώρο, που τους προσέφερε και τις περισσότερες βιοποριστικές
ευκαιρίες. Εκτός από την επανάληψη του προαιώνιοιυ κύκλου της μετανάστευσης,
επαναλήφθηκε και ο προαιώνιος κύκλος της αφομοίωσης. Σήμερα, τα παιδιά των Αλβανών
μεταναστών του 1990 είναι μαθητές σε ελληνικά σχολεία και ήδη φοιτητές σε
ελληνικά πανεπιστήμια, η πρώτη τους γλώσσα είναι τα ελληνικά, και θα
χρειαστούν ακόμη μιά-δυό γενιές ώστε να αποτελούν οργανικό μέρος του
Ελληνισμού, ανανεώνοντας τον δυναμισμό του έθνους μας και αυξάνοντας τον
πληθυσμό του. Όλα αυτά, λοιπόν, έρχεται να ανατρέψει ο….κ.Λοβέρδος. O οποίος
επισκέφθηκε προ ημερών την Αλβανία, όπου αντικείμενο των διμερών
διαπραγματεύσεων ήταν η εισαγωγή των Αλβανικών ως δεύτερης γλώσσας στα ελληνικά
σχολεία! Μάλιστα η Αλβανίδα υπουργός Παιδείας δήλωσε ότι «συνεργαζόμαστε και με
τους εκπαιδευτικούς που αναπτύσσουν την δραστηριότητά τους στην Ελλάδα [σσ:
ποιός της έδωσε την άδεια;], σε συντονισμό και με το ελληνικό υπουργείο
Παιδείας [σσ: «και» με το ελληνικό υπουργείο Παιδείας….] , όχι μόνο γιά την
εκπαίδευσή τους [σσ: θα εκπαιδευτούν από Αλβανούς εκπαιδευτικούς:], αλλά και
γιά τον εφοδιασμό τους από το αλβανικό ΥΠΕΞ με σχολικά βιβλία της αλβανικής
γλώσσας.» Ας μείνουμε στο τελευταίο. Τα «σχολικά βιβλία της αλβανικής γλώσσας»,
τα οποία θα έχουν φυσικά εκπονηθεί από τις αρμόδιες αλβανικές υπηρεσίες, θα
συμπεριλαμβάνουν ασφαλώς την αλβανική άποψη γιά την Ελλάδα, την Αλβανία, τους
μετανάστες, την ιστορία, το Σαράντα, την Τσαμουριά κλπ. κλπ. Μην αμφιβάλλει κανείς
ότι θα πρόκειται στην ουσία γιά ανοιχτή ή συγκεκαλυμμένη κρατική αλβανική
προπαγάνδα. Αλλά και γενικώτερα: μέχρι σήμερα, οι αλβανικής καταγωγής μαθητές
πηγαίνουν στα ελληνικά σχολεία και αφομοιώνουν την ελληνική γλώσσα και
πολιτισμό, ήθη, έθιμα, σύστημα αξιών. Αυτά δηλαδή που είναι η αναγκαία συνθήκη
γιά να γίνουν ολοκληρωμένοι Έλληνες πολίτες και να ενταχθούν φυσιολογικά στην
ελληνική κοινωνία. Τυχόν εισαγωγή από τον κ.Λοβέρδο της αλβανικής γλώσσας,
σχολικών εγχειριδίων κλπ. , θα έχει ως αποτέλεσμα οι Αλβανοί μετανάστες να
παραμείνουν Αλβανοί μετανάστες, να μην γίνουν ποτέ Έλληνες πολίτες και να
εξελιχθούν σε κλειστή μειονότητα, αναπτύσσοντας την συνήθη εθνικιστική
ιδεολογία που αναπτύσσουν οι εθνικές μειονότητες. Με όλες τις συνέπειες γιά την
συνοχή του Ελληνικού κράτους, και μάλιστα σε εποχή που ο αλβανικός
ψευδομεγαλοοϊδεατισμός παραληρεί.
πηγή
Ο σύγχρονος θάνατος της συζήτησης
Χάρης Φαν Φερσέντααλ
Η γνώριμη εικόνα μιας σύγχρονης συμμετρίας: ανθρώπινα κεφάλια στην ίδια παρέα, σκυμμένα πάνω από τη φωτεινή οθόνη ενός «έξυπνου» κινητού. Λίγα αντικείμενα ενσωματώνουν καλύτερα την αμφισημία της τεχνολογικής προόδου. Απεριόριστες δυνατότητες διασύνδεσης, ενημέρωσης και εξυπηρέτησης μέσα στην παλάμη του χεριού, επισκιάζονται από τον κίνδυνο μιας εκτροχιασμένης σχέσης αφέντη-υπηρέτη: αγένεια, αντικοινωνικότητα, ψυχαναγκασμός, απομόνωση.
Ηταν η σκοτεινή πλευρά που ενέπνευσε το πρόσφατο πρότζεκτ του
φωτογράφου δρόμου που ακούει στο καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Babycakes
Romero. Η σειρά των ασπρόμαυρων εικόνων τιτλοφορείται «Ο θάνατος της
συζήτησης» (The death of conversation) και είναι σχεδόν όλες καρπός των
καθημερινών του περιπλανήσεων στο Λονδίνο, την πόλη όπου γεννήθηκε,
μεγάλωσε και ζει.
«Ηταν κάτι που παρατηρούσα ξανά και ξανά και, ενίοτε, βίωνα από πρώτο
χέρι. Οπτικά, μου τράβηξε την προσοχή η συμμετρία αυτών των ανθρώπων,
κλειδωμένοι καθώς ήταν ταυτόχρονα, αλλά και καθένας ξεχωριστά, στην ίδια
πράξη», λέει σε συνέντευξη που παραχώρησε στην «Καθημερινή».
«Στην αρχή νόμιζα πως ο κόσμος χρησιμοποιούσε τα smartphones ως βοήθημα
για να κρύψει την αμηχανία του, για να γεμίσει τις σιωπές. Αλλά καθώς
συνέχισα να παρατηρώ και να καταγράφω το φαινόμενο, διαπίστωσα πως την
αμηχανία και τη σιωπή τις προκαλούσαν στην πραγματικότητα οι ίδιες οι
συσκευές. Βασικά κάνουν τους ανθρώπους να αποσύρονται αντί να
αλληλοεπιδρούν».
Παραπονιέται πως οι καλοί τρόποι συμπεριφοράς όσον αφορά τη χρήση του
τηλεφώνου μέσα στον κοινωνικό περίγυρο τείνουν προς εξαφάνιση. «Η
συσκευή προηγείται του ατόμου που είναι παρόν και αυτό μου φαίνεται
λάθος. Είναι ένα είδος απόρριψης, είναι μειωτικό».
Οι ειδικοί προειδοποιούν πως οι κακοί τρόποι δεν είναι καν το
μεγαλύτερο πρόβλημα. Το email και τα μηνύματα, αλλά και εφαρμογές όπως
το Facebook, το Twitter ή το Pinterest, διεκδικούν αδιάκοπα τον χρόνο
και την προσοχή μας. Ερευνες έχουν δείξει πως κάθε φωτεινή ένδειξη για
«νέο μήνυμα» προκαλεί «έκρηξη» ντοπαμίνης, της ίδιας νευροχημικής ουσίας
που απελευθερώνεται στον εγκέφαλο με την κατανάλωση αλκοόλ ή
ναρκωτικών. Σύμφωνα με πρόσφατη αμερικανική μελέτη, έξι στους δέκα νέους
ασχολούνται κατά μέσο όρο ένα οκτάωρο την ημέρα με τα κινητά τους
τηλέφωνα. Παράλληλα, ένας στους τρεις Αμερικανούς θεωρεί πως είναι
εθισμένος στο «έξυπνό» του τηλέφωνο.
«Καθώς παρατηρούσα και φωτογράφιζα αυτούς τους ανθρώπους, μου έδιναν
την εντύπωση πως δεν ήταν παρόντες στον πραγματικό κόσμο. Ηταν
συνδεδεμένοι με έναν εικονικό κόσμο που ήταν δικό τους δημιούργημα»,
λέει ο φωτογράφος.
«Είναι τρελό, αλλά ο κόσμος επιλέγει την ψηφιακή επικοινωνία ενώ είναι
με παρέα. Προτιμάει να συνδεθεί με κάποιον που είναι αλλού, παρά με
κάποιον που βρίσκεται στον ίδιο χώρο».
Ολες οι φωτογραφίες του πρότζεκτ τραβήχτηκαν τον περασμένο χρόνο. O
Babycakes Romero δεν βγήκε στον δρόμο αναζητώντας κάποια εικόνα, απλά
τις συνάντησε μπροστά του: στην καφετέρια, στο εστιατόριο, στη στάση,
στο λεωφορείο, στο πάρκο. Σημειώνει πως καμία δεν είναι σκηνοθετημένη.
«Δεν στήνω φωτογραφίες, ποτέ. Δεν με ενδιαφέρει. Θέλω να παρουσιάζω τον
κόσμο όπως τον βλέπω, όχι όπως θα ήθελα να είναι», λέει, αν και
παραδέχεται πως η απορρόφηση των ανθρώπων έκανε τη δουλειά του κάπως πιο
εύκολη.
Γιατί όμως ο κόσμος προτιμάει την online από την offline επικοινωνία;
«Οταν προστατεύεσαι πίσω από μια οθόνη και είσαι οπλισμένος με ένα
πληκτρολόγιο, δεν υποφέρεις από τις αγωνίες ή την αμηχανία που θα είχες
πρόσωπο με πρόσωπο».
Είναι και η άνοδος του ναρκισσισμού. Οι περισσότεροι πλέον καταφεύγουν
στον διαδικτυακό κόσμο για μια συναισθηματική ένεση, για μια δόση
ανακούφισης ή επιβεβαίωσης, για κάτι που θα ταΐσει το «εγώ» τους.
«Γνωρίζουν πως κάθε μήνυμα που φτάνει στη συσκευή τους κάπως τους αφορά,
ενώ σε μια κανονική συζήτηση δεν θα είσαι πάντα το επίκεντρο. Είναι σαν
να μην μπορούμε πια να επεξεργαστούμε τη ζωή κάποιου άλλου επειδή
είμαστε υπερβολικά απασχολημένοι με τη δική μας».
Αν και δεν είναι κατά της τεχνολογίας, όπως λέει, ανησυχεί πως έχει
αρχίσει να επηρεάζει την κοινωνική συνοχή. «Πρέπει να ξέρουμε πότε να
κατεβάσουμε τον διακόπτη, διαφορετικά θα καταλήξουμε μόνιμα
αποκλεισμένοι από τους άλλους».
Και σε περίπτωση που αναρωτιέται κανείς, όχι, δεν έχει smartphone.
«Βλέπω πόσο απαιτητικό είναι και ξέρω πως μάλλον δεν θα τα κατάφερνα
καλύτερα στο να περιορίζω τη χρήση του. Μου αρέσει να παρατηρώ τον κόσμο
γύρω μου και φοβάμαι πως θα έχανα υπερβολικά πολλά αν όλη την ώρα
έστρεφα το βλέμμα μου προς μια οθόνη».
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
