Μίλα, παιδί μου, απεριόριστα...

Tης Mαριαννας Tζιαντζη

Λίγα πράγματα μπορούμε να κάνουμε στη ζωή απεριόριστα, δίχως χρονικούς ή άλλους ποσοτικούς φραγμούς. Στον τομέα των συναισθημάτων και των διαθέσεων, μπορούμε να αγαπάμε, να μισούμε, να βαριόμαστε ή να υπομένουμε απεριόριστα, όμως αν επιχειρήσουμε να τρώμε, να πίνουμε ή να λιαζόμαστε απεριόριστα, θα το πληρώσουμε ακριβά. Μπορούμε να διαβάζουμε, να ονειροπολούμε, να χαζεύουμε ή να προσευχόμαστε απεριόριστα. Επίσης μπορούμε να ακούμε μουσική ή να βλέπουμε τηλεόραση ή να σερφάρουμε στο Διαδίκτυο απεριόριστα, ζώντας ταυτόχρονα μια ζωή που φαίνεται κανονική. Μόνο η δυνατότητα για τίμια (ούτε καν δημιουργική) εργασία, για αξιοπρεπή επιβίωση δεν παρέχεται πλέον απεριόριστα.



Υπάρχουν κάποιες δραστηριότητες που η αγορά μάς ενθαρρύνει να τις ασκούμε απεριόριστα και, ενδεχομένως, αυτή η κατάργηση των ορίων να είναι προς το καταναλωτικό ή το επιχειρηματικό συμφέρον μας, όπως συμβαίνει με τις εταιρείες κινητής τηλεφωνίας, που στις τηλεοπτικές διαφημίσεις τους πρωταγωνιστούν φανταστικά πρόσωπα, τα οποία, όμως, γίνονται πιο υπαρκτά από τα υπαρκτά. Για κάποια τέρμινα, τα πρόσωπα αυτά (νιοι και νιες, παππούδες και γιαγιάδες της πολυκατοικίας και της στάνης, μανούλες και φαντάροι, ποδοσφαιρικοί παράγοντες, νονοί της νύχτας και της μεσημβρίας) γίνονται οι «μικροί ήρωες της καθημερινότητάς μας», όπως υποτίθεται ότι συνέβαινε προ δεκαετίας με τους παίχτες των ριάλιτι, όπως συνέβαινε κάποτε με τους λογοτεχνικούς ή κινηματογραφικούς ήρωες. 
 
Τελευταίος στη στρατιά των αναλώσιμων τηλεοπτικών ηρώων είναι ο Δημητράκης, ένα χαριτωμένο αγοράκι που παίζει τον μεγάλο και εκθειάζει ένα πρόγραμμα κινητής τηλεφωνίας που του παρέχει απεριόριστη επικοινωνία με «όλο του το προσωπικό», με όλα τα δίκτυα. «Συνέχισε, Δημητράκη, να μιλάς με όλο σου το προσωπικό, συνέχισε, Δημητράκη, να επικοινωνείς ελεύθερα», είναι η επωδός.
 
Είναι φυσικό τα εργαλεία και τα αντικείμενα των μεγάλων να γοητεύουν τα παιδιά. Από τα τακούνια της μαμάς μέχρι το αυτοκίνητο ή το όπλο του πατέρα. Τα παιχνίδια ρόλων υπήρχαν και όταν δεν υπήρχαν τηλεοπτικές διαφημίσεις και θα υπάρχουν πάντα. Ομως ο Δημητράκης της διαφήμισης δεν υμνεί τις θαυμαστές εφαρμογές ενός smartphone, αλλά το οικονομικό όφελος ενός προγράμματος, τη δυνατότητα να μιλά όσο θέλει και όποτε θέλει.
 
Ενας σύγχρονος παραμυθάς ίσως να έγραφε για το «μαγικό τηλέφωνο», για μια συσκευή που δίνει απαντήσεις σε αδυσώπητα αινίγματα, που η οθόνη της, σαν κρυστάλλινη σφαίρα, φανερώνει τα μελλούμενα ή γίνεται χάρτης θησαυρού, ένα GPS για τον κόσμο των ξωτικών που δείχνει τα μάγια που λύνουν άλλα μάγια.
Ο τηλεοπτικός Δημητράκης δεν μαθαίνει τη σοφία της σιωπής ή τη χαρά της ανακάλυψης, δεν μαθαίνει να «ακούει» τον κόσμο, αλλά να απολαμβάνει τον ήχο της δικής του φωνής, να μεθά με τη δυνατότητα να μιλά με πολλούς... ακόμα για το τίποτα.
 
«Δεν έχω τι να πω, αλλά θέλω να πω κάτι», λέει ο Μαρτσέλο Μαστρογιάνι στο «8½». Οσο πιο λίγα έχουμε να πούμε, τόσο πιο πολύ η τεχνολογία (και η μοναξιά) μάς σπρώχνει στην «μπλογκόρροια» και την «κινητόρροια». Μίλα, Δημητράκη, μίλα. 

πηγή 

Άγιος Πρωτομάρτυρας και Αρχιδιάκονος Στέφανος

Ο άγιος Στέφανος, όταν κάποτε έγινε συζήτηση μεταξύ Ιουδαίων και Σαδδουκαίων και Φαρισαίων και Ελλήνων περί του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, και άλλοι από αυτούς έλεγαν ότι είναι Προφήτης, άλλοι ότι είναι ένας που πλανά τον κόσμο, άλλοι δε ότι είναι ο Υιός του Θεού, στάθηκε σε υψηλό τόπο και ευαγγελίστηκε σε όλους τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό, λέγοντας: "Άνδρες αδελφοί, γιατί πληθύνθηκαν οι κακίες σας και ταράχτηκε όλη η Ιερουσαλήμ; Μακάριος είναι ο άνθρωπος, που δεν δίστασε να πιστέψει στον Ιησού Χριστό. Διότι Αυτός είναι ο Θεός που έκλινε τους ουρανούς και κατέβηκε για τις αμαρτίες μας και γεννήθηκε από αγία και αγνή Παρθένο, η οποία  είχε εκλεγεί πριν δημιουργηθεί ακόμη ο κόσμος. Αυτός πήρε τις αμαρτίες μας και βάστασε τις ασθένειές μας: έκανε τυφλούς να βρουν το φως τους, καθάρισε λεπρούς και έδιωξε τους δαίμονες".

Αυτοί δε, όταν τον άκουσαν, τον οδήγησαν στο συνέδριο των Αρχιερέων. Διότι οι ίδιοι δεν μπορούσαν να αντισταθούν στη σοφία και στο Πνεύμα του Θεού με το Οποίο μιλούσε. Κι αφού εισήλθαν έβαλαν κάποιους άνδρες να πουν «Ότι τον ακούσαμε να λέει βλάσφημα λόγια κατά του Ναού και κατά του Μωσαϊκού Νόμου», όπως τον κατηγόρησαν και για τα υπόλοιπα που αναφέρονται στις ιερές Πράξεις των Αποστόλων. Όταν τον ατένισαν λοιπόν και είδαν όλοι το πρόσωπό του σαν πρόσωπο αγγέλου, μη υποφέροντας την ντροπή της ήττας τους, τον φόνευσαν διά λιθοβολισμού, ενώ εκείνος προσευχόταν υπέρ αυτών με τα λόγια: «Κύριε, μην τους καταλογίσεις την αμαρτία αυτήν». Επειδή λοιπόν ο θείος πρωτομάρτυρας, με τη θεωρηθείσα πτώση του, κατέβαλε τον αντίπαλο, ρίχνοντάς τον  κάτω σαν πτώμα, και αναπαύτηκε τον γλυκό ύπνο, τότε άνδρες ευλαβείς μάζεψαν το ιερό σκήνωμά του σε μία θήκη φτιαγμένη από κάποιο φυτό, κι αφού το ασφάλισαν πολύ καλά, το κατέθεσαν στα πλάγια του Ναού. Ο δε Νομοδιδάσκαλος Γαμαλιήλ και ο υιός του Αβελβούς πίστεψαν στον Χριστό και βαπτίστηκαν από τους αποστόλους. Τελείται δε η σύναξή του στο μαρτυρείο του πλησίον των Κωνσταντιανών».

Ο υμνογράφος του αγίου, Ιωάννης ο μοναχός, (άγιος Ιωάννης Δαμασκηνός), αναφέρεται σε όλη την αγιασμένη διαδρομή της ζωής του Στεφάνου. Και στο γεγονός ότι ήδη από τη στιγμή που έγινε χριστιανός υπήρξε «ανήρ πλήρης πνεύματος και δυνάμεως»,  και στο γεγονός ότι εκλέχτηκε από τον λαό και χειροτονήθηκε από τους αποστόλους ως βοηθός αυτών: στη διακονία των τραπεζών αλλά και στο κήρυγμα, και στο γεγονός της συλλήψεώς του, της απολογίας του, της θεοπτικής εμπειρίας του, του χαρισματικού μαρτυρίου του. Εκείνο που ιδιαιτέρως προβάλλει ο υμνογράφος του είναι ο τρόπος με τον οποίο έφυγε από τη ζωή αυτή: διά λιθοβολισμού – ένας συνηθισμένος τρόπος των Ιουδαίων, για εκείνους που θεωρούνταν ότι βλασφημούσαν την πίστη τους. Κι ως εξαίσιος ποιητής δεν μένει σε ό,τι επισημαίνουν μόνον οι αισθήσεις: το πέταγμα των λίθων, αλλά αποκαλύπτει και τη μη αισθητή πλευρά:

πρώτον, ότι οι λίθοι που έριχναν εναντίον του οι Ιουδαίοι γίνονταν την ίδια ώρα τα σκαλοπάτια ανόδου του στη Βασιλεία του Θεού («ως βαθμίδες και κλίμακες προς ουράνιον άνοδον αι των λίθων νιφάδες, σοι γεγόνασιν∙ ων επιβαίνων τεθέασαι εστώτα τον Κύριον του Πατρός εκ δεξιών», δηλαδή, οι λίθοι που σαν νιφάδες έπεφταν εναντίον σου, σου έγιναν σκαλοπάτια και σκάλες για την ουράνια άνοδό σου. Αυτά τα σκαλοπάτια ανεβαίνοντας είδες τον Κύριο να στέκεται στα δεξιά του Πατέρα)∙

δεύτερον, ότι οι λίθοι αυτοί έγιναν ο διάκοσμος του Στεφάνου, όπως στολίζεται κανείς με ποικίλα και ωραία λουλούδια, και έτσι στολισμένος πήγε ενώπιον του ζωοδότη Χριστού («ως ποικίλοις άνθεσι και ωραίοις, Στέφανε, τοι λίθοις κοσμούμενος, σαυτόν προσενήνοχας Χριστώ τω ζωοδότη»).

Και πέραν τούτων, τρίτον, ο λιθοβολισμός του συνιστά το στεφάνι που του έθεσαν οι φονευτές του, όταν εκείνος τους είχε «λιθοβολίσει» με τις νιφάδες των θεοπνεύστων λόγων του («Θεηγόρου στόματος νιφάσιν έβαλε τους μιαιφόνους ο Πρωτομάρτυς∙ υπ’ αυτών απείροις δε των λίθων νιφάσιν, ως νικητής εστέφετο», δηλαδή: ο Πρωτομάρτυρας κτύπησε τους άθλιους φονευτές του με τις νιφάδες του θεηγόρου στόματός του, γι’ αυτό στεφόταν σαν νικητής από αυτούς με τις νιφάδες των λίθων).

Επικεντρώνοντας ο μοναχός Ιωάννης στο μαρτυρικό τέλος του αγίου Στεφάνου δεν είναι δυνατόν να μη σταθεί στο κορυφαίο σημείο του μαρτυρίου του: τη συγχώρηση των λιθοβολιστών του, την άφεση της εχθρικής προς αυτόν ενεργείας τους. Και το μυαλό του βεβαίως πηγαίνει εκεί που πηγαίνει το μυαλό όλων μας: στον εσταυρωμένο Κύριο, ο Οποίος πάνω στον Σταυρό συγχωρεί και Αυτός τους σταυρωτές Του. «Πάτερ, άφες αυτοίς, ου γαρ οίδασι τι ποιούσι», είπε ο Κύριος, «Κύριε, μη στήσης αυτοίς την αμαρτίαν ταύτην» λέει ο Στέφανος. Τα ίδια λόγια, με ελαφρά παραλλαγή, η ίδια στάση ζωής. Ο δούλος ο οποίος ακολουθεί επακριβώς τα χνάρια του Κυρίου του. «Μιμητής πανάριστος χρηματίσας, Δέσποτα Χριστέ, του τιμίου πάθους σου ο Στέφανος, τους φονευτάς δι’ ευλογίας αμύνεται» (Δέσποτα Χριστέ, ο Στέφανος χρημάτισε πανάριστος μιμητής του τιμίου πάθους σου, και αντιδρά απέναντι στους φονευτές του με την ευλογία). «Ω της μακαρίας σου, ης εφθέγξω, Στέφανε φωνής! Μη στήσης τοις φονευταίς, Δέσποτα, βοών, Χριστέ το αγνόημα∙ αλλ’  ως Θεός και Δημιουργός, δέξαι το πνεύμα μου, ώσπερ θύμα ευωδέστατον» (Ω η μακάρια φωνή, που βγήκε από το στόμα σου, Στέφανε: Μη καταλογίσεις, φωνάζοντας, Δέσποτα Χριστέ, στους φονευτές την άγνοιά τους. Αλλά σαν Θεός και Δημιουργός, δέξου το πνεύμα μου, σαν ευωδέστατο θύμα).

Κι είναι ευνόητο ότι η στάση του αγίου Στεφάνου, να στέκεται δηλαδή κανείς με αγάπη απέναντι και προς τους εχθρούς, δεν είναι μία επιλογή μόνο δική του, σαν ένα είδος εξαίρεσης. Συνιστά την εντολή του Κυρίου, σύμφωνα με τα λόγια και την ίδια τη ζωή Του, που αφορά όλους μας. Αν δηλαδή δεν συγχωρούμε εκ καρδίας όλους εκείνους που μας βλάπτουν και μας αδικούν, έστω κι αν φαίνεται ότι έχουμε χίλια δίκια, δεν μπορούμε να ανήκουμε στον Χριστό. Το αποδεικτικό στοιχείο ότι είμαστε Εκείνου, ότι Εκείνος κατοικεί μέσα μας, ότι Εκείνος θα μας δεχθεί χαίρων στη Βασιλεία Του, ευλογώντας την εκεί παρουσία μας, είναι η χωρίς όρια αγάπη μας προς όλους και η άφεση των αμαρτιών των συνανθρώπων μας. Χωρίς την ανεξικακία αυτή, η οποία τίθεται σε ενέργεια με τη δύναμη ασφαλώς του ίδιου του Κυρίου, δεν βλέπουμε πρόσωπο Θεού, κι ακόμη χειρότερα: ευρισκόμαστε υπό την κυριαρχία του πονηρού διαβόλου. Μακάρι το τέλος της ζωής μας, δηλαδή δυνητικά η κάθε στιγμή μας, να μας βρει σε αυτή τη συγχώρηση. Σημαίνει ότι το Πνεύμα του Θεού θα μας συνοδεύει αιωνίως.
πηγή 

Πως διαλύεις μια χώρα...

Έτσι αν έχεις πολλά λεφτά και θέλεις να διαλύσεις μία χώρα προχωρείς ως εξής:

1. Διαλύεις την μέση παιδεία ....

εισάγοντας τον κομματικό συνδικαλισμό στα σχολεία. Δεκαπενταμελή στα γυμνάσια –λύκεια, κτλ. Έτσι οι μαθητές από "μαθητές" γίνονται "ώριμοι" δημοκρατικοί πολίτες που συνδιοικούν (μάλλον διοικούν) μέσω των κομμάτων τους τα σχολεία. Αποτέλεσμα, τέλεια διάλυση, έλλειψη πειθαρχίας, έλλειψη μάθησης, έλλειψη σεβασμού των δασκάλων τους, κτλ

Συνέπεια τούτου είναι επίσης και το <<ιερό δικαίωμα>> των καταλήψεων, που εκτός από τη διάλυση της παιδείας αφήνει σχεδόν πάντα πίσω του βανδαλισμούς και καταστροφές. Έτσι ένα αχαρακτήριστο κράτος (κυβέρνηση, εισαγγελείς, δημοτικοί άρχοντες, κτλ) για ένα δήθεν πολιτικό κόστος ανέχεται πχ 5 έως 6 ανώριμα παιδιά με ένα λουκέτο να εμποδίζουν τη λειτουργία του σχολείου και τη μάθηση.

2. Διαλύεις την ανώτατη παιδεία κυρίως με τη κομματικοποίηση της και τον έλεγχο της από κόμματα, με απεργίες, καταλήψεις , διακοπές της εκπαίδευσης κτλ. χωρίς επί χρόνια ουσιαστικά να έχει δοθεί λύση στο απαράδεκτα φασιστικό δικαίωμα των καταλήψεων, κτλ. Προφανώς χώρα χωρίς παιδεία δεν μπορεί να συνεχίσει επί μακρόν να υπάρχει. .....

Επίσης δεν είναι δυνατόν να έχουμε εκπαίδευση χωρίς συμμετοχή των σπουδαστών στο εκπαιδευτικό έργο, το πλείστον των οποίων σιγά σιγά δεν συμμετέχει στο διδακτικό έργο, αφού η παρακολούθηση του δεν είναι στη πράξη υποχρεωτική. Έτσι ένας μεγάλος αριθμός συμμετέχει μόνον στις εξετάσεις.  Βέβαια αυτό είναι και αποτέλεσμα του μεγάλου αριθμού των εισαγόμενων για τους οποίους δεν επαρκούν τα μέσα, αίθουσες διδασκαλίας κτλ

3. Διαλύεις την εθνική ταυτότητα από κατευθυνόμενους ιστορικούς «ανέκδοτα» όπως πολύ χαρακτηριστικά του ονόμασε ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος και από άλλους «συγγραφείς» των «νέων» σχολικών βιβλίων.

4. Αφήνεις «ξέφραγο» αμπέλι τη χώρα για να μπει ως μετανάστης όποιος θέλει, ανεξάρτητα αν η χώρα τον χρειάζεται ή όχι. Έτσι αυτό που θα εθεωρείτο έγκλημα πολέμου εάν το έκανε μία κατοχική δύναμη (η αλλαγή της σύνθεσης του πληθυσμού) σε μας αφήνεται εσκεμμένα από τους «πολιτικούς-παγκοσμιοποιημένους εγκέφαλους» να γίνεται, ώστε με μαθηματική ακρίβεια σε λίγα χρόνια οι έλληνες θα είναι μειοψηφία στη χώρα τους.

5. Παράλληλα με το προηγούμενο αφού εξαγοραστούν τα μέσα μαζικής επικοινωνίας, βομβαρδίζουν συνεχώς τον κόσμο, ότι είναι απαράδεκτος ρατσιστής, εθνικιστής, ελληναράς, ότι η σημαία είναι ένα πανί που ο καθένας έχει «δημοκρατικό δικαίωμα» να καίει και να προσβάλλει (το είπε δυστυχώς βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος με πατέρα τέως υπουργό και νυν ευρωβουλευτή, ο υιός Βαρβιτσιώτης).

Καθορίζουμε παράλληλα «δημοκρατικό καλλιτεχνικό» δικαίωμα επώνυμης δεσποινίδας να δείχνει το «έργο» της , αυναν... δεσποινίδας υπό τους ήχους του εθνικού ύμνου, κτλ.

Εν ολίγοις προσπαθούμε να τρελάνουμε τον κόσμο. Σε αυτό συμβάλλουν (με αδράν αμοιβή και τα δήθεν παρατηρητήρια Ελσίνκι, ΜΚΟ,κτλ. σε διαταγμένη υπηρεσία.

6. Διαλύεις την αστυνομία τρελαίνοντας την κυριολεκτικά. Έτσι ένας αστυφύλακας θα πρέπει να δέχεται να καεί χωρίς να αντιδρά, θα πρέπει να δέχεται πυροβολισμούς χωρίς να αντιδρά, γιατί γνωρίζει ότι αν πάθει βλάβη ο επίδοξος δολοφόνος του δεν γλυτώνει τη φυλακή και τη διαπόμπευση των εξαγορασμένων, ΜΜΕ, κτλ.

7. Με κάποιο «γνωστό από την αρχαία εποχή αργυρούν τρόπο» εξ Ελλάδος, ή εκ γείτονος εξ ανατολών, πείθονται πολιτικοί, δημοσιογράφοι, ΜΜΕ, κτλ.. να υποστηρίζουν ενορχηστρωμένα και φανατικά , πχ. την τουρκοποίηση της Κύπρου μέσω του σχεδίου ΑΝΑΝ (που όπου νάναι καταφθάνει πάλιν), τα επεκτατικά σχέδια των Σκοπίων εις βάρος της χώρας μας μέσω του ονόματος, τον αφοπλισμό των νησιών του Αιγαίου και τη διχοτόμηση του, κτλ

8. Υποβάλλεις στον κόσμο, ότι κανείς δεν έχει δικαίωμα να ενδιαφέρεται και να εκφράζει τη γνώμη του για τα εθνικά θέματα πλην των πολιτικών και των νεοταξικών. Έτσι κατακεραυνώναμε τον εξαίρετο μακαριστό αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο ως μάστιγα του θεού και εξαίρουμε τη βουβαμάρα του νυν αρχιεπισκόπου.

9. Τελευταίο μέτρο για την άλωση της χώρας είναι η διάλυση του στρατού της που φοβούμαι ότι είναι ο τελευταίος στόχος. Πχ αφήνεται η κρατική τηλεόραση να προσπαθεί να γελοιοποιήσει το στράτευμα με ηλίθια σίριαλ, τα ΜΜΕ ψάχνουν θέματα να κτυπήσουν το φρόνημα των ενόπλων δυνάμεων της χώρας, κτλ

10. Η εξωτερική πολιτική της χώρας σχεδιάζεται από ίδρυμα (το ΕΛΙΑΜΕΠ) στο οποίο συμμετέχουν τα γνωστά πρόσωπα

Μία χώρα που επί δώδεκα περίπου χρόνια υφίσταται τα ανωτέρω είναι θαύμα πως επιζεί.

Ευριπίδης Μπίλλης

πηγή 

Η ΝΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΙΣΛΑΜ : ΝΥΦΗ … 6 ΕΤΩΝ

 

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Η παιδεραστία στο Ισλάμ έχει την μορφή του γάμου, ενός ισλαμικού γάμου όπου παρατηρείται συχνά το άθλιο φαινόμενο η νύφη να είναι πολύ μικρής ηλικίας, μέχρι και… έξι ετών, όπως το περιστατικό που παρουσιάστηκε πριν από λίγες μέρες στο μουσουλμανικό Σουδάν. Άλλωστε, όπως κηρύττει το Κοράνι, (το οποίο τελευταία έχει αποκτήσει πολλούς θαυμαστές στην Ελλάδα), οι γυναίκες θεωρούνται σαν τα «χωράφια» του άντρα και όποτε αυτοί γουστάρουν, τα σπέρνουν σύμφωνα με τις ορέξεις τους.

Αλλά και πολύ πιο κοντά μας στην σημερινή Τουρκία του ισλαμιστή Ταΐπ Ερντογάν, «ακμάζουν» οι γάμοι με ανήλικα μικρά κορίτσια στο σημείο σε κάθε τρεις γάμους που γίνονται στην γειτονική χώρα ο ένας είναι με νύφη ανήλικο μικρό κορίτσι. Σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας, Aydınlık, τα τελευταία τρία χρόνια, 134 χιλιάδες 629 ανήλικα κορίτσια οδηγηθήκαν από τους γονείς τους σε αναγκαστικό γάμο, συνήθως με ηλικιωμένους οι οποίοι στην ουσία αγοράζουν τα μικρά κορίτσια από τους γονείς τους διαπράττοντας ουσιαστικά φανερή αλλά νόμιμη παιδεραστία. Με επίσημα στοιχεία από το τουρκικό υπουργείο Εσωτερικών, μέσα στα τελευταία είκοσι χρόνια έχουν γίνει 20 χιλιάδες αιτήσεις για γάμους όπου οι νύφες ήταν κάτω των 16 ετών. Μάλιστα σε μια σχετική μελέτη του πανεπιστημίου του Gaziantep, της ανατολικής Τουρκίας, το 82% των μικρών κοριτσιών που οδηγούνται σε γάμο δεν γνωρίζουν ούτε ανάγνωση ούτε γραφή και φυσικά είναι τελείως άπειρα από το τι συνεπάγεται η γαμήλια τελετή με ένα συνήθως πολύ μεγαλύτερο τους και η οποία καταλήγει σε ένα εν ψυχρώ βιασμό τους. Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα καθώς σύμφωνα με την έρευνα του τουρκικού πανεπιστημίου, οι γαμπροί είναι συνήθως 20 χρόνια και πάνω μεγαλύτεροι από τις ανήλικες νύφες.

Η κατάσταση αυτή έχει πάρει τα τελευταία χρόνια ανησυχητικές διαστάσεις  καθώς το ισλαμικό καθεστώς του Ταΐπ Ερντογάν, τον οποίο πολλοί άσχετοι τον θεωρούν σαν εκσυγχρονιστή της Τουρκίας, επιτρέπει βάσει ισλαμικών εθίμων αυτό το όργιο νομότυπης παιδεραστίας . Σε ορισμένες περιοχές, όπως στην περιοχή της Şanlıurfa της ανατολικής Τουρκίας, το ποσοστό των ανηλίκων κοριτσιών που οδηγούνται σε γάμο φτάνει στο 60% του συνολικού αριθμού των γάμων, ενώ σε άλλες πιο δυτικές περιοχές, όπως στην υποτίθεται εκσυγχρονισμένη Σμύρνη, το ποσοστό ανέρχεται στο 17% του συνόλου των γάμων. Πρόκειται δηλαδή για άλλο ένα αίσχος της ισλαμικής Τουρκίας το οποίο πολλοί, ακόμα και καθηγητές τουρκικών πανεπιστημίων, το έχουν χαρακτηρίσει σαν νόμιμη αγορασμένη παιδεραστία

Μάλιστα για την… καλύτερη εκπαίδευση αυτών των μικρών κοριτσιών που οδηγούνται στο γάμο το ίδιο το τουρκικό υπουργείο Παιδείας, όπως αποκάλυψε η τουρκική εφημερίδα, Taraf, προχώρησε στην θέσπιση μαθήματος στα τουρκικά σχολειά για μικρές νύφες από 11 ετών με την χαρακτηριστική προτροπή, «Πως να γίνετε καλές μικρές νύφες». Το μάθημα θα διδάσκεται στην πέμπτη τάξη του πρώτου σχολείου, (αντίστοιχο με το δικό μας δημοτικό σχολείο), έτσι ώστε τα μικρά κοριτσάκια από 11 ετών να μαθαίνουν τους βασικούς κανόνες μιας νύφης, πως δηλαδή θα εκπληρώνουν τα συζυγικά τους καθήκοντα από αυτή την ηλικία. Το μάθημα αυτό που θα αρχίζει από την πέμπτη τάξη, θα διδάσκεται και σε άλλες πέντε τάξεις έτσι ώστε να ολοκληρώνεται η «ειδική» εκπαίδευση για τις μικρές νύφες και να είναι έτοιμες για την νέα τους συζυγική ζωή από τόσο μικρή ηλικία. Σύμφωνα με τις πληροφορίες της τουρκικής εφημερίδας, το μάθημα θα διδάσκει τα βασικά καθήκοντα της νύφης και το πώς θα οδηγείται το μικρό κορίτσι στη τελετή του γάμου, όπου θα πρέπει να καλύπτει το κεφάλι της με ένα μακρύ κόκκινο πέπλο σύμφωνα με τις ισλαμικές παραδόσεις της Ανατολίας. Είναι χαρακτηριστικό πως, όπως αναφέρει η τουρκική εφημερίδα, σύμφωνα με τις διδαχές του μαθήματος, η μικρή νύφη θα πρέπει να είναι έτοιμη να γίνει θυσία, (kurban ol), για τον σύζυγο της και να υπακούει σε όλες τις ορέξεις του και τις παρορμήσεις του ενώ θα πρέπει να τον στηρίζει στο νέο της σπίτι όπου ο άντρας θα είναι ο μεγάλος αφέντης !!! Το όνομα του μαθήματος θα έχει τον χαρακτηριστικό συμβολικό τίτλο, «Adım Adım Türkiye», δηλαδή, «Τουρκία Βήμα προς Βήμα», που δείχνει και την μεγάλη σημασία που προσάπτουν οι εμπνευστές αυτού του μαθήματος στην διδασκαλία του.

Αλήθεια πως σχολιάζουν όλοι αυτοί που στηρίζουν την ελεύθερη διακίνηση και προβολή των θρησκευτικών σύμβολων των εκατοντάδων χιλιάδων μουσουλμάνων που έχουν εισβάλει απροσκάλεστοι στην χώρα μας το μάθημα αυτό ; Μήπως συμφωνούν να αρχίσουμε και εδώ να εκπαιδεύομαι τα μικρά κορίτσια να είναι έτοιμα να υπακούουν στους υποτιθεμένους συζύγους τους από την ηλικία των… 11 ή ακόμα και των 6 ετών ; Και για να είμαστε πιο σαφείς, άραγε τι έχουν να πουν όλοι αυτοί οι «προοδευτικοί» που κηρύττουν την ανοχή στην παράνομη έλευση των μουσουλμάνων στην χώρα μας, για το μάθημα του «βιασμού» των μικρών κοριτσιών με το πρόσχημα του γάμου ;

Και εις ανώτερα!

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

πηγή 

Ανάπτυξη της βρετανικής οικονομίας με στυλοβάτες τις πόρνες και τους πρεζέμπορους!

Η βρετανική οικονομία παρουσιάζει τα τελευταία χρόνια μια σταθερή ανάπτυξη με αποτέλεσμα να ξεπεράσει ακόμα και τη γαλλική οικονομία, σύμφωνα με το Κέντρο Οικονομικών και Εμπορικών Ερευνών (CEBR). Ο τρόπος όμως που κατάφερε η Βρετανία να το κάνει αυτό, θεωρείται κάπως… ανορθόδοξος, αφού υπολόγισε στους εθνικούς λογαριασμούς τον αγοραίο έρωτα και τα ναρκωτικά.
Αν και ο συνυπολογισμός των εσόδων από τις παράνομες δραστηριότητες είναι σύμφωνος με τους νέους κανόνες της ΕΕ, η Γαλλία αρνήθηκε να συμμορφωθεί με αυτούς, επειδή δεν θεωρεί ότι «δεν είναι εκούσιες δραστηριότητες».
Έτσι, η βρετανική οικονομία βρέθηκε στην πέμπτη θέση, σε παγκόσμιο επίπεδο, ρίχνοντας την γαλλική στην έκτη, με την πορνεία να ενισχύει την οικονομία του Ηνωμένου βασιλείου περίπου 5,7 δισ. στερλίνες μέσα στο 2013, ενώ το παράνομο εμπόριο ναρκωτικών 6,62 δισ. στερλίνες.
Επίσης, το βρετανικό ΑΕΠ αναμένεται να ανέλθει στα 2,828 τρισ. Δολάρια φέτος, έναντι 2,827 τρισ. δολαρίων του γαλλικού ΑΕΠ.
Σύμφωνα με το CEBR η βρετανική οικονομία αναμένεται να ενισχυθεί σημαντικά τα επόμενα έτη, παρά τις ανησυχίες που υπάρχουν, σε αντίθεση με τη γαλλική η οποία κατέγραψε μικρή ανάπτυξη φέτος, επηρεασμένη από την κρίση στην ευρωζώνη.
πηγή 

Σαν παραμύθι

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα καράβι που πάνω σ’αυτό ταξίδευαν όλα τα συναισθήματα. Η Αγάπη, η Λύπη, η Χαρά, η Γνώση, η Αλαζονεία, η Απελπισία, η Κακία και ότι μπορεί να φανταστείς κανείς. Το καράβι όμως άρχισε να βουλιάζει. Έτσι κάθε συναίσθημα πήρε από μια βάρκα και έφυγε, αφήνοντας πίσω την Αγάπη που οικειοθελώς έμεινε πίσω μόνη της, μη τυχόν και σώσει το καράβι που βούλιαζε.

Όταν το καράβι άρχιζε να βουλιάζει η Αγάπη άρχιζε να φοβάται και καλούσε σε βοήθεια.

Εκείνη την ώρα πέρασε ο Πλούτος με ένα πανάκριβο κότερο.

-Πλούτο μπορείς να με πάρεις ;

-Δυστυχώς είμαι γεμάτος χρυσό και δε χωράς.

-Καλά δεν πειράζει, να σαι καλά.

Έπειτα πέρασε η Αλαζονεία, με ένα επίσης πανάκριβο σκάφος.

-Αλαζονεία, θα με πάρεις σε παρακαλώ μην πνιγώ.

-Αστειεύεσαι , είσαι μούσκεμα και θα μου βρέξεις τα πανάκριβα καθίσματα μου.

-Να σαι καλά, καλό ταξίδι.

Το ίδιο συνέβη  με την Ευδαιμονία ,με την Υπερηφάνεια και τον Εγωισμό, ο οποίος ούτε γύρισε να κοιτάξει στις εκκλήσεις για βοήθεια.

Μετά πέρασε ένα μικρό καραβάκι που ήταν πάνω η Λύπη.

-Λύπη , επιτέλους σώσε με.

-Α!!! δε μπορώ τώρα θέλω να μείνω μόνη μου, είμαι πολύ στενοχωρημένη.

-Όπως νομίζεις, σου εύχομαι να βρεις την ευτυχία που σου λείπει.

Το ίδιο έγινε και με την Ειρωνεία, την Αδράνεια και την Τεμπελιά, η οποία μάλιστα ήταν αρκετά κοντά για να την σώσει , αλλά βαριόταν να απλώσει το χέρι της.

Μετά πέρασε ένα μαύρο καράβι που πάνω χόρευαν ο Φθόνος , το Μίσος , αγκαλιά με την Χαιρεκακία και την Καταλαλιά, που όχι μόνο δε βοήθησαν το καράβι της Αγάπης να σωθεί, πέταξαν και από πάνω ότι άχρηστα αντικείμενα είχαν για να βυθιστεί ακόμα πιο γρήγορα.

Η Αγάπη παρόλη την αδιαφορία όλων , αντί να εκνευρίζεται μαζί τους, έδινε κι ευχές για καλό ταξίδι.

Το καράβι σχεδόν βυθίστηκε και η Αγάπη πάλευε με τα κύματα μέχρι την ακρογιαλιά. Έτσι όπως ήταν μισοπνιγμένη εμφανίστηκε μια γριούλα που την πήρε από το χέρι την σήκωσε, την περιέθαλψε και η Αγάπη ξαναζωντάνεψε.

Μετά η καλή γριούλα εξαφανίστηκε και η Αγάπη δεν πρόλαβε να της πει ούτε ένα ευχαριστώ.

Εκείνη την ώρα βλέπει μπροστά της μια άλλη κυρία.

-Εσύ τώρα πια είσαι;

-Η Αλήθεια και θα σε οδηγήσω σε μέρος ασφαλές.

Αφού έγιναν δυο πολύ καλές φίλες και η Αλήθεια οδήγησε την Αγάπη σε μια όμορφη πόλη που την  έλεγαν Ευτυχία, η Αγάπη ρωτά

-Αλήθεια, τώρα θα μου πεις σε παρακαλώ ποια ήταν αυτή η καλή γριούλα που με έσωσε;

-Η Πίστη.

-Και γιατί με βοήθησε η Πίστη;

-Γιατί χωρίς Αγάπη και Πίστη δε μπορείς  ποτέ να γνωρίσεις την Αλήθεια.

Αντώνης Κρούστης