Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2015

Κλινικά νεκρός στο Αγρίνιο ξύπνησε μετά από 50 ημέρες!


nekros

 

Λίγο πριν τα Χριστούγεννα ένα θλιβερό περιστατικό θα βυθίσει την οικογένεια του 30χρονου Νίκου Καρφή σε λύπη και αγωνία για τη ζωή του. Ο νεαρός διακομίζεται εσπευσμένα στο νοσοκομείο μαχαιρωμένος και η ζωή του φαίνεται να κρέμεται κυριολεκτικά από μία κλωστή.
 Οι γιατροί δίνουν ώρα με την ώρα που περνά λιγότερες ελπίδες ότι εκείνος θα καταφέρει να συνέλθει από τα τραύματα που έχει υποστεί με μαχαιριά στην καρωτίδα και μία ακόμη πιο σοβαρή, σύριζα στην καρδιά. Η οικογένεια του νεαρού βυθίζεται σε θλίψη. Φοβούνται ότι το παιδί τους θα χαθεί από τη ζωή.

Ο πατέρας του προσπαθεί να σταθεί ψύχραιμος. Δε φεύγει από το πλευρό του ούτε λεπτό, του μιλά συνεχώς και ελπίζει ότι εκείνος θα ανοίξει κάποια στιγμή τα μάτια του. Μάταια. Οι μέρες περνούν και κανένα σημάδι δε δείχνει ότι ο Γιάννης θα τα καταφέρει να συνέλθει. Μέχρι τη στιγμή που το πρωί της Δευτέρας θα γίνει το ανέλπιστο θαύμα όπως λέει χαρακτηριστικά ο πατέρας του νεαρού ο κ. Γιάννης και ο γιος του θα ξυπνήσει από την κωματώδη κατάσταση που ήταν τις τελευταίες 50 ολόκληρες μέρες:

«Ο γιος μου ζει απλά από θαύμα, δε μπορώ ακόμη να το πιστέψω ότι σώθηκε το παιδί μετά από 17 μαχαιριές που δέχτηκε μία στην καρωτίδα και μία σύριζα στην καρδιά, όλοι οι γιατροί τον είχαν ξεγράψει μέχρι το παπά Κοσμά φέραμε από το χωριό για να το διαβάσει το παιδί, το είχαμε πάρει πια απόφαση ότι θα το χάσουμε. Αλλά τι να πω, ο Θεός μας λυπήθηκε και μας το χάρισε πάλι, οι γιατροί ακόμη άναυδοι είναι δε μπορούν να πιστέψουν ότι συνήλθε από το κώμα, ξέρετε τι θα πει 50 μέρες κλινικά νεκρός; Γιατί νεκρό ήταν το παιδί μου και ξαναγύρισε στη ζωή», θα πει ο κ. Γιάννης και θα ξεσπάσει σε λυγμούς χαράς.
 Βρίσκει κουράγιο και θυμάται την ημέρα που έμαθε το θλιβερό περιστατικό που σημειώθηκε λίγο πριν τα Χριστούγεννα:


«Ήταν θυμάμαι 22 Δεκέμβρη. Ο γιος μου πήγαινε με ένα φίλο του, με το αυτοκίνητο του φίλου του κάπου, μία βόλτα νομίζω. Ξαφνικά όπως μάθαμε μετά ένας 19χρονος μοτοσικλετιστής συγκρούστηκε με το αυτοκίνητο των παιδιών όπου ήταν συνοδηγός ο γιος μου και στη συνέχεια προσέκρουσαν σε τρίτο όχημα με αποτέλεσμα τον ελαφρύ τραυματισμό δύο ατόμων που επέβαιναν σε αυτό.

Μετά το τροχαίο ατύχημα, ο 19χρονος άρχισε να βρίζει και να διαπληκτίζεται με το γιο μου επειδή είχε αγωνία μήπως και τυχόν είχε πάθει ζημιά η μηχανή του! Και εκεί πάνω στην έντασή τους τα αίματα φαίνεται άναψαν ξεκίνησε ένας έντονος διαπληκτισμός που είχε ως συνέπεια ο 19χρονος να βγάλει μαχαίρι και να τραυματίσει το γιο μου ενώ στη συνέχεια τράπηκε σε φυγή.

Τελικά συνελήφθη και σε βάρος του σχηματίστηκε δικογραφία για απόπειρα ανθρωποκτονίας και παράνομη οπλοκατοχή. Το παιδί μου βρέθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Αγρινίου, εκεί, διαπιστώθηκε ο τραυματισμός του με αιχμηρό αντικείμενο και από εκείνη την ημέρα ήταν στην εντατική. Η κατάσταση ήταν πολύ σοβαρή μας το είπανε οι γιατροί από την πρώτη ώρα. Τώρα μόνο σε ένα θαύμα μπορούσαμε να ελπίζουμε.

Χρειάστηκε να περάσουν 50 μέρες και τελικά το θαύμα έγινε. Συνήλθε τη Δευτέρα, δε μπορεί βέβαια να μιλήσει έχει γίνει τραχειοτομή, μιλάει με τα μάτια του, μας γνωρίζει και εμένα και τα αδέλφια του και τώρα ξεκινάει σιγά σιγά μία άλλη περιπέτεια για να μπορέσουμε να το βοηθήσουμε. Θα χρειαστούν πολλά χρήματα για θεραπείες και επεμβάσεις και για μία σειρά θεραπειών που θα πρέπει να ακολουθήσει και δυστυχώς υπάρχει σοβαρό οικονομικό πρόβλημα στην οικογένεια.

Μακάρι να βρεθεί τρόπος να μπορέσουμε να βρούμε αυτά τα χρήματα, είναι κρίμα πρέπει να βοηθηθεί αυτό το παιδί, πήγε στον άλλο κόσμο και ήρθε ας έχει λοιπόν τη δεύτερη ευκαιρία για να μπορέσει να καταφέρει να παλέψει για να κερδίσει τη ζωή του η οποία λίγο έλειψε να χαθεί άδικα και χωρίς ο ίδιος να φταίει σε κάτι, κάνω έκκληση σε όλους όσους μπορούν να μας στηρίξουν και να βοηθήσουν το παιδί μου», καταλήγει ο πατέρας του 30χρονου.
 Και μετά λέμε ότι σήμερα δεν γίνονται θαύματα…
https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjlW1Yj1D3Zyl2S2OcAqGDfHYebYB-cIk_hAKUbNXHboWHKHwQw38iyZUiKezQZSjn0CCWnZiusR1_JhrAWTO9mfr6LAwf_ixRGKVMibvzLIxZOTMvSutNcwQIUPIoqO_bECHq7s522SrA/s1600/sdfsfsfsdfdfsdf.JPG

Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2015

Είπε Γέρων:Να μην μαλώνετε τα παιδιά, ακόμη και αν είναι όπως λένε "σκληρά". Δώστε αγάπη πολύ και γίνετε παράδειγμα αρετής γι' αυτά. Αυτά το καταλαβαίνουν και θα μαλακώσουν με τον καιρό. Βάλτε λίγο στην προσευχή τα παιδιά σας και ό Θεός μεριμνά περισσώς γι' αυτά.

https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhnQuklvVR2mN94wHy00r1pcLUGcrXIlY19fpEIYlVMP71319lznZG1b9fS8G7Oza-3Ks_cBxdJGiu2tTGFP9MMmxr570-E4oakfinUC3gmj5YlOBquPYJsiH7ptaODSV5S4ptx8AYMuKM/s400/%CF%86%CE%BF%CE%B2%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CF%85%CE%BD%CE%B1.jpg

Δώστε όσο περισσότερα μπορείτε. Ένα πράγμα, που σώζει τις ψυχές είναι η ελεημοσύνη. Εσείς κοιτάτε να φτιάχνετε εδώ τα σπίτια. Φτιάξτε κι ένα σπιτάκι στον Ουρανό, να σας περιμένει...


Γέροντας Αμβρόσιος Λάζαρης

ΛΑΔΙ ΟΧΙ, ΕΛΙΕΣ ΝΑΙ˙ ΓΙΑΤΙ;

Απαντά ο αείμνηστος καθηγητής της Λειτουργικής
Ιω. Φουντούλης

 «Γιατί σε καιρό νηστείας νηστεύουμε το λάδι και τα ψάρια και τρώμε ελιές και αυγοτάραχο;»
 Η παλιά και αληθινή νηστεία συνίσταται στην πλήρη αποχή τροφής η στην ξηροφαγία. Επειδή όμως αυτή δεν είναι δυνατόν να τηρηθεί στις μεγάλες περιόδους των νηστειών του εκκλησιαστικού έτους, λόγω δύσκολων συνθηκών ζωής η έλλειψης ζήλου, έχουν στην πράξη επινοηθεί διάφορες διευκολύνσεις, ώστε να είναι δυνατή η εφαρμογή της νηστείας από όλους τους πιστούς. 
 Στην αρχαία εποχή οι χριστιανοί μετά την ενάτη ώρα (3 μ.μ.) των νηστήσιμων ημερών κατέλυαν μόνο νερό και ψωμί. Σιγά-σιγά όμως όχι μόνο η διάρκεια της ολοκληρωτικής αποχής από τροφή περιορίστηκε στα συνηθισμένα και στις άλλες μέρες όρια γι αυτό μετατέθηκαν και οι Εσπερινοί της Τεσσαρακοστής και οι Προηγιασμένες το πρωί αλλά και άλλα είδη τροφών άρχισαν να χρησιμοποιούνται, όπως οι καρποί, τα όσπρια, τα οστρακόδερμα, τα μαλάκια κ.ο.κ.
 Μέσα στα πλαίσια αυτά μπορεί να κατανοηθεί και το ότι τρώμε ελιές κατά τις ημέρες που δεν τρώμε λάδι, και αυγοτάραχο κατά τις ημέρες που απέχουμε από ψάρια. Για το πρώτο μπορούμε να επικαλεστούμε το λόγο ότι οι ελιές τρώγονται ως καρπός, ενώ η απαγόρευση του λαδιού αφορά στα φαγητά που παρασκευάζονται με λάδι. Για το δεύτερο η δικαιολογία είναι λιγότερο εύλογη, αφού δεν ισχύει το ίδιο για το γάλα η τα αυγά, αλλά και αυτά απαγορεύονται κατά τις νηστείες μας ως «καρπός... και γεννήματα ων απεχόμεθα» κατά τον 56ο κανόνα της Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου. Γνωρίζω πάντως ευλαβείς χριστιανούς που κατανοούν ότι πρόκειται για «οικονομία», και κατά τις ημέρες των μεγάλων νηστειών, όπως και την παραμονή που θα κοινωνήσουν, απέχουν και από ελιές και από αυγοτάραχο. 
 Είναι αλήθεια πως αυτή την ερώτηση την ακούμε συχνά από καλοπροαίρετους πιστούς και συχνότερα από μερικούς που ειρωνεύονται τις νηστείες. Θα μπορούσε και στις δύο περιπτώσεις να υπογραμμιστεί η ελαστικότητα και το φιλάνθρωπο των σχετικών εθίμων και των κανόνων της Εκκλησίας, που δεν έχουν σκοπό να εξοντώσουν τους ανθρώπους, αλλά να τους βοηθήσουν να ασκηθούν στην εγκράτεια και να κυριαρχήσουν στα πάθη τους. Αν τους σκανδαλίζουν οι τροφές αυτές, μπορούν να απέχουν από αυτές χωρίς κατά τον απόστολο να εξουθενώνουν τους «εσθίοντας» η να «κρίνουν» (Ρω 14,3) την Εκκλησία για την φιλάνθρωπη τακτική της. Το να αναλάβει η Εκκλησία αγώνα για την εκκαθάριση των σχετικών με τη νηστεία εθίμων και των τροφών που τρώγονται η όχι σ αυτήν, ούτε του παρόντος είναι ούτε μπορεί να μείνει πάντοτε μέσα στα όρια της σοβαρότητος. Εκείνο που πρωτεύει είναι ο τονισμός της ανάγκης της νηστείας και της πνευματικής ωφέλειας που προέρχεται απ αυτή, καθώς και η προσπάθεια για την κατά το δυνατόν συμμόρφωση των πιστών στις σχετικές εκκλησιαστικές διατάξεις, που αρκετά έχουν ατονήσει στις μέρες μας.


πηγή

Ο άθεος και η γριούλα

grioula 
Του π. Δημητρίου Ντούτκο

 Στις δώδεκα τα μεσάνυχτα, χτύπησαν την πόρτα στην Εκκλησία. Ήταν μια γριούλα. Και ζητούσε παπά, να πάει να κοινωνήσει έναν άρρωστο.
Ο παπάς ετοιμάστηκε και βγήκε αμέσως μαζί της. Πλησιάζουν σε ένα φτωχό σπιτάκι, τύπου παράγκας.
Η γριούλα ανοίγει την πόρτα και μπάζει τον ιερέα σε ένα δωμάτιο. Και να ξαφνικά ο παπάς ευρίσκεται εκεί μόνος με τον άρρωστο.
Ο άρρωστος του δείχνει με χειρονομίες την πόρτα και σκούζει.
- Φύγε από εδώ! Ποιος σε κάλεσε; Εγώ είμαι άθεος. Και άθεος θα πεθάνω.
Ο παπάς τα έχασε.
- Μα δεν ήλθα από μόνος μου! Με κάλεσε η γριά!
- Ποια γριά; Εγώ δεν ξέρω καμιά γριά!
Ο παπάς, καθώς στέκει απέναντί του, βλέπει επάνω από το κεφάλι του αρρώστου, μια φωτογραφία με την γυναίκα πού τον κάλεσε.
Του λέει, ενώ του δείχνει το πορτραίτο.
- Να αυτή!
- Ποια αυτή, ξέρεις, τί λες, παπά; Αυτή είναι η μάνα μου. Και έχει πεθάνει χρόνια τώρα!
Για μια στιγμή πάγωσαν και οι δύο. Αισθάνθηκαν δέος. Ο άρρωστος άρχισε να κλαίει.
Και αφού έκλαψε, ζήτησε να εξομολογηθεί. Και μετά, κοινώνησε.
Η μητέρα του είχε φροντίσει από τον ουρανό, να του δείξει τον δρόμο της σωτηρίας.