ΤΟ ΚΙΝΗΤΡΟ

            Στη δολοφονία του Ρώσου πολιτικού Μπόρις Νεμτσόφ κοντά στο Κλεμλίνο δόθηκε μεγάλη προβολή από τα ελεγχόμενα δυτικά ΜΜΕ, όμως το όλο ζήτημα έχει πλήρως σκοτισθεί, ώστε να επιτευχθεί ο στόχος: Η αγανάκτηση των «δημοκρατικών» φρονημάτων πολιτών του δυτικού κόσμου κατά του «δικτάτορα» Πούτιν και κατ’ επέκταση κατά της Ρωσίας, χώρας που δεν σέβεται τις δυτικές «αξίες»!

            Σε κάθε περίπτωση δολοφονίας το πρώτο που ερευνάται είναι το κίνητρο. Η ταυτότητα του νεκρού οδηγεί συνήθως τους ερευνώντες στον εντοπισμό του πιθανού ενόχου. Ας παρουσιάσουμε τον προ του θανάτου του παντελώς άγνωστο σε μας δολοφονηθέντα. Φιλοδυτική πηγή γράφει για το θύμα τα ακόλουθα: «Ενας από τους πιο χαρισματικούς ηγέτες της ρωσικής πολιτικής σκηνής, ένας φιλελεύθερος μεταρρυθμιστής. Πυρηνικός επιστήμονας, περιβαλλοντολόγος και πατέρας τεσσάρων παιδιών, ο Νεμτσόφ άρχισε την καριέρα του λίγο πριν από την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, όταν εκλέχτηκε για πρώτη φορά το 1990 στο Ανώτατο Σοβιέτ… Νέος, ευφραδής, άριστος γνώστης της Αγγλικής και επιδέξιος χειριστής των μέσων μαζικής ενημέρωσης, ο Νεμτσόφ ήταν μία πολύ καλή βιτρίνα για τις ξένες επενδύσεις στη Ρωσία. Πολύ γρήγορα κέρδισε μία θέση ανάμεσα στους εξέχοντες πολιτικούς στη Ρωσία, ενώ για πολλούς πολιτικούς αναλυτές ήταν τότε ο βέβαιος διάδοχος του Γιέλτσιν. Το 1997 ορίστηκε πρώτος αντιπρόεδρος της ρωσικής κυβέρνησης, αρμόδιος για τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις, μία θέση την οποία μάλλον μετάνιωσε που ανέλαβε, καθώς από εκεί κι έπειτα ξεκίνησε η πολιτική παρακμή του. Οποιεσδήποτε προεδρικές φιλοδοξίες του υπονομεύτηκαν από την οικονομική κρίση, τον Αύγουστο το 1998, οπότε έχασε και τη θέση του από την κυβέρνηση. Τα επόμενα χρόνια, ο Νεμτσόφ υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος πολλών κομμάτων του φιλοδυτικού χώρου. Τελευταίο ήταν το Κόμμα Λαϊκής Ελευθερίας. Ήταν επίσης τόσο σκληρός πολέμιος της πολιτικής του Πούτιν που είχε εκφράσει δημόσια πολλές φορές φόβους για τη ζωή του. Μεταξύ πολλών άλλων, ο Νεμτσόφ κατηγορούσε τον Πούτιν για τον ρόλο της Ρωσίας στην κρίση στην Ουκρανία, την επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης της χώρας, αλλά και τη διαφθορά στις προετοιμασίες για τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Σότσι, το 2014».

            Συμπέρασμα: Ο Νεμτσόφ, εκλεκτός του Γέλτσιν, υπήρξε ο κύριος υπεύθυνος για την εκποίηση του πλούτου του ρωσικού λαού στο αδηφάγο κεφάλαιο. Πού θα οδηγείτο η Ρωσία, αν ανελάμβανε την εξουσία ο Νεμτσόφ, ως διάδοχος του Γέλτσιν, δεν είναι δύσκολο να το φανταστούμε: Ο ρωσικός λαός θα συνωστιζόταν ακόμη στα δημόσια συσσίτια, που είχαν στηθεί στις πλατείες, για μια νερόσουπα! Βέβαια ο Νεμτσόφ δεν παραιτήθηκε από την προσπάθειά του να προσδέσει τη χώρα του στο άρμα της Δύσης! Ίδρυσε κόμματα (και όχι κόμμα) φιλοδυτικά. Άραγε ένα διεθνές δικαστήριο θα ερευνούσε ποτέ την πηγή χρηματοδότησής του; Η όλη του πολιτική προφανώς τον είχε καταστήσει εχθρό του Πούτιν, μήπως όμως και εχθρό του ρωσικού λαού; Ο Πούτιν υπήρξε ο νικητής τελευταίων προεδρικών εκλογών στη Ρωσία εκλεγείς μάλιστα από τον πρώτο γύρο (63%). Ακολούθησαν ο κομμουνιστής Ζιουγκάνοφ (17%) και ο εθνικιστής Ζιρινόφσκι (7%). Και οι δύο αυτοί αντίπαλοι του Πούτιν είναι σταθερά αντιδυτικοί. Δύο άλλοι υποψήφιοι, ας δεχθούμε φιλοδυτικοί, ένα από τους οποίους στήριξε ο Νεμτσόφ συγκέντρωσαν περί το 11%. Βέβαια και πάλι τα δυτικά ΜΜΕ έκαναν λόγο για νοθεία, ύστερα από καταγγελίες ανεξαρτήτων παρατηρητών και μη κυβερνητικών οργανώσεων. Το πόσο ανεξάρτητοι είναι οι παρατηρητές και πόσο μη κυβερνητικές οι οργανώσεις έχουμε κάποια πείρα, ώστε να κατανοήσουμε το άθλιο σύστημα κατασυκοφάντησης όσων τολμούν να εναντιωθούν προς τη Δύση και τα συμφέροντά της!

            Συνιστούσε πολιτική απειλή για τον Πούτιν ο Νεμτσόφ; Ασφαλώς όχι. Τον εκνεύριζε η πολιτική του; Ασφαλώς, ναι. Θα μπορούσε να φθάσει στην εντολή να οργανωθεί η εκτέλεσή του; Ο Πούτιν δεν είναι άγγελος σταλμένος από τον Θεό για τη σωτηρία της χώρας του. Μαθήτευσε στην υπηρεσία ασφάλειας της ΕΣΣΔ και ασφαλώς διαχειρίστηκε πολλές σκοτεινές υποθέσεις πριν, αλλά και μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Κάποιες δολοφονίες ολιγαρχών, που δεν μπορούσαν να διανοηθούν ότι η εποχή Γέλτσιν είχε παρέλθει, πιθανόν, αν όχι με βεβαιότητα, εκτελέστηκαν κατ’ εντολή του. Το ίδιο πιθανόν να συνέβη και με κάποιους δημοσιογράφους. Το έγκλημα δεν δικαιώνεται σε καμμιά περίπτωση, πολύ περισσότερο στην περίπτωση του Πούτιν, ο οποίος κατηγορείται ότι περιφρονεί τις δυτικές αξίες (τρομάρα τους), επειδή είναι επηρεασμένος από την Ορθοδοξία! Ποιο διεθνές δικαστήριο όμως θα μπορούσε να φέρει στο φως τις διασυνδέσεις με το παγκοσμιοποιημένο κεφάλαιο των ολιγαρχών, που, δυστυχώς, δεν εξέλιπαν, καθώς ο Πούτιν υποχρεώθηκε σε ιστορικό συμβιβασμό μαζί τους; Ποιο θα μπορούσε να φέρει στο φως τις πηγές χρηματοδότησης εκείνων, που σταθερά αντιπολιτεύονται τον Πούτιν, περιφρονώντας τον ρωσικό λαό, φθάνοντας μάλιστα να κατηγορήσουν τον πρόεδρο τους ως υπεύθυνο για την αιματοχυσία στην Ουκρανία και ζητώντας από τους συμπατριώτες τους εκεί, και όχι φιλορώσους όπως ενορχηστρωμένα τους χαρακτηρίζουν τα δυτικά ΜΜΕ, να αποδεχθούν ότι είναι Ουκρανοί! Ποια διεθνής συνθήκη όρισε τα σύνορα των δύο χωρών; Η αυθαιρεσία του Στάλιν μόρφωσε την Ουκρανία, στην οποία έκανε επί πλέον δώρο, μετά τον Β΄ μεγάλο πόλεμο, και την Κριμαία. Θα διέτασσε ο Πούτιν λοιπόν και τη δολοφονία του Νέμτσοφ; Ναι, αν είχε κίνητρο. Αν, δηλαδή, ήταν τόσο σημαντική η άνοδος του κόμματος του θύματος, ώστε να διατρέχει τον κίνδυνο να απολέσει την εξουσία. Ναι, αν ο θάνατος, δεν αποτελούσε για τα γεράκια του πολέμου στη Δύση, πρώτης τάξεως ευκαιρία για πρόσθετες κατηγορίες εναντίον του (ας θυμηθούμε την κατάρριψη του αεροπλάνου στον εναέριο χώρο της Ουκρανίας). Ναι, αν δεν έδινε ο θάνατος του Νεμτσόφ ισχυρή αφορμή στις ΗΠΑ, ώστε να εντείνει τις πιέσεις, προκειμένου καμφθούν οι δισταγμοί των χωρών της ΕΕ στη λήψη μέτρων κατά της Ρωσίας και, κυρίως, στην παροχή όπλων προς τη δοτή κυβέρνηση της Ουκρανίας, την ελεγχόμενη εν πολλοίς από οπαδούς του ναζιστικού ολοκληρωτισμού! Συμπέρασμα: Μόνο η Δύση είχε κίνητρο να διαπράξει το έγκλημα ενός ανθρώπου, που αφιέρωσε την πολιτική του ζωή στην υπηρεσία της, όχι βέβαια με το αζημίωτο προ του θανάτου του, αλλά προς μεγίστη του ζημία στο τέλος.

            Στην περιοχή της Ουκρανίας, όπου οι Ρώσοι μάχονται για την ενσωμάτωσή τους με τη Ρωσία, διαβιούν από αιώνες Έλληνες θερμοί, που δεν λησμόνησαν τις ρίζες τους. Οι Έλληνες πολιτικοί φαίνεται να αγνοούσαν ως τώρα την εκεί παρουσία τους. Το 1919 η χώρα μας, κατ’ απαίτηση των «συμμάχων» μας έστειλε εκστρατευτικό σώμα, που ενεπλάκη στον εμφύλιο πόλεμο. Το μένος των νικητών πλήρωσαν οι αδελφοί μας με εξορίες και εκτελέσεις! Πρόσφατα διπλωματική μας εμπλοκή υπήρξε ασπόνδυλη και δουλική. Ακόμη επιμένουμε να μη διαχωρίζουμε τη στάση μας από τους «εταίρους» μας και ας στοιχίζει αυτό σοβαρά στη δοκιμαζόμενη οικονομία μας! Θα βρεθεί ένας πατριώτης δημοσιογράφος να μεταβεί εκεί και να ακούσει από τους συμπατριώτες μας τι ακριβώς συμβαίνει και ποια είναι η θέση τους σε μια χώρα, η δοτή κυβέρνηση της οποίας εξήγγειλε ως ένα από τα πρώτα της μέτρα την απαγόρευση της γλώσσας των μειονοτήτων. Θα βρεθεί πατριώτης πολιτικός να διαχωρίσει τη θέση του από τους δοκιμάζοντες τα τύμπανα του πολέμου;

            Έλληνες υπάρχουν ακόμη σε πολλά μέρη του πλανήτη. Ελληνικό κράτος υπάρχει;

          
 «ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ»
πηγή 

ΕΠΩΝΥΜΟΣ ΤΟΥΡΚΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΔΗΛΩΝΕΙ ΠΩΣ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΕΙΝΑΙ… ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΓΑΙΔΟΥΡΙΑ, (EŞEK).

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Την πραγματικά εντυπωσιακή ιστορική ομολογία ότι ο χαρακτηρισμός «Τούρκος» σήμαινε γάιδαρος στην οθωμανική εποχή και ήταν ένας άκρως υποτιμητικός χαρακτηρισμός, έκανε και μάλιστα σε δημόσια σύσκεψη, (1/12/2013), ο καθηγητής ιστορίας του πανεπιστήμιου Gazi της Άγκυρας, Cemalettin Taşkıran. Ο γνωστός Τούρκος καθηγητής υποστήριξε με έμφαση ότι το να λένε οι σημερινοί κάτοικοι της Τουρκίας με υπηρηφάνεια ότι είναι Τούρκοι, είναι εκ των άνωθεν επιβολή μετά από την κατασκευή μιας τεχνητής τουρκικής εθνικής ταυτότητας από τον ίδιο τον ιδρυτή της σύγχρονης Τουρκίας, Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ.

Το εντυπωσιακό είναι ότι οι δηλώσεις αυτές του Τούρκου καθηγητή ήρθαν μετά την επίσης πρωτοφανή δήλωση- ομολογία που έκανε σε ένα δημόσιο πάνελ στο πανεπιστήμιο της Baypurt ο αρθρογράφος της τουρκικής εφημερίδας, Yeni Şafak και μέλος της κεντρικής επιτροπής του ισλαμικού κόμματος του Ταΐπ Ερντογάν, καθηγητής, Yasin Aktay, ο οποίος δήλωσε ότι δεν υπάρχει και δεν υπήρξε ποτέ… τουρκική φυλή. Οι δυο αυτοί διανοούμενοι κυριολεκτικά «τάραξαν τα νερά» της  ιστορικής πραγματικότητας. Συγκεκριμένα ο καθηγητής ιστορίας Cemalettin Taşkıran μιλώντας σε μια δημόσια διάσκεψη που οργανώθηκε στην πόλη της Αττάλειας για τον Κεμάλ Ατατούρκ από τον δήμαρχο και με την συμμέτοχη της γνωστής τουρκικής εθνικιστικής οργάνωσης, Γκρίζοι Λύκοι, αποστόμωσε κυριολεκτικά το ακροατήριο του δηλώνοντας με έμφαση πως η ιστορική αλήθεια είναι ότι η λέξη Τούρκος ήταν ύβρις και σήμαινε με λίγα λόγια… γάιδαρος, ενώ ήταν μεγάλη ντροπή κάποιος να χαρακτηρίζονταν σαν Τούρκος.

Σύμφωνα με τις ιστορικές μελέτες και μετά από δεκαετίες αυστηρής λογοκρισίας αποκαλύπτεται η ιστορική πραγματικότητα για την έννοια Τούρκος και τι σήμαινε αυτή επί οθωμανικής εποχής. Όπως αναφέρεται, μέχρι το 1876 η λέξη Τούρκος δεν απαντούσε πουθενά στα επίσημα έγραφα της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Ο ίδιος ο Πορθητής αναφέρονταν σαν, «Ηγεμόνας των Ρωμιών», ενώ πολλοί ιστορικοί υποστηρίζουν ότι ήταν Έλληνας από μητέρα. Αλλά το πιο εκπληκτικό ήταν πως οι διανοούμενοι της Οθωμανική αυτοκρατορίας, οι ποιητές και οι μορφωμένοι του παλατιού έδειχναν σε κάθε ευκαιρία τον αποτροπιασμό τους και την αποστροφή τους προς κάθε τι που εμφανίζονταν σαν τουρκικό. Ο μεγάλος Οθωμανός ποιητής, Μπακί, της εποχής του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπή στο αποκορύφωμα της αυτοκρατορίας, είχε γράψει ένα έκπληκτο ποίημα για τους Τούρκους και έλεγε τα εξής χαρακτηριστικά : «Κανένα στέμμα δεν μπορεί να στέψει τον κάτοχο ένδειας και πενίας. Όποιος ανήκει στην τουρκιά, έχει αγύριστο κεφάλι. Ο Τούρκος στερείται ικανότητας να ηγεμονεύσει». Ένας άλλος γνωστός Οθωμανός ποιητής, ο Νεφ, είχε πει, « Ο Θεός έχει στερήσει την πηγή της γνώσης από τους Τούρκους». Ο Οθωμανός λόγιος, Χαφίζ Αχμέτ Τσελεμπί είχε γράψει το 1499 αυτές τις πράγματι πολύ χαρακτηριστικές φράσεις, «Μην τύχει και λογιάσεις τον Τούρκο ως άνθρωπο. Αν κατά τύχη βρεθεί ζάχαρη σε χέρι Τούρκου, αυτή μετατρέπετε σε δηλητήριο. Μην θλίβεσαι καθώς αποκεφαλίζεις Τούρκο. Και πατέρας να’ ναι μην διστάσεις να σκοτώσεις τον Τούρκο». Οθωμανοί λόγιοι, όπως ο Ναΐμά ή ο Οθωμανός ιστορικός, Κεριμεντίν Μαχμούντ, από το Άκσαράι, χαρακτήριζαν τους Τουρκογενείς σαν καθυστερημένους, πνευματικά βάρβαρους, θεομπαίχτες, αγύρτες, βρώμικους Χαρακτηριστικό είναι τα όσα αναφέρει ο Κεριμεντίν Μαχμούτ, «Τούρκοι, σκυλιά, λύκοι, κάνουν τον άγριο, αλλά όταν έρθει η στιγμή να αντιμετωπίσουν τον αντίπαλο το βάζουν στα πόδια» Μετά από όλα αυτά όπως υποστήριξε και ο Cemalettin Taşkıran το να επαναλαμβάνουμε σήμερα το ρητό του Κεμάλ, «Τι ευτυχής να λέω πως είμαι Τούρκος», είναι αν μη τι άλλο μια ιστορική ειρωνεία γιατί ο Τούρκος ήταν το πιο υποτιμητικό και βρώμικο στοιχείο στην οθωμανική αυτοκρατορία.

Αυτά για να μαθαίνουν κάποιοι και εδώ στην Ελλάδα ότι η ιστορία δεν διαστρεβλώνεται και όταν παραποιείται, έρχεται η ώρα της ιστορικής δικαίωσης και ιστορικής «εκδίκησης».

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr

Ο Παναγιώτης της Μαγαδασκάρης

Κρατώ στα χέρια μου ένα μικρό βιβλιαράκι, το «Εορτολόγιο 2015» της Ιεράς Μητροπόλεως Μαγαδασκάρης. Φέτος το Εορτολόγιο φιλοξενεί μικρές ιστορίες από την εμπείρια της Ορθοδόξου Ιεραποστολής σε αυτήν την αχανή «όγδοη ήπειρο».

Ο Παναγιώτης της Μαγαδασκάρης είναι ο πρωταγωνιστής μίας εκ των μικρών ιστοριών του Εορτολογίου. Ο Παναγιώτης, ένας ντόπιος νεαρός, ασπάστηκε την Ορθοδοξία και σύντομα μπήκε με ζήλο στην ζωή της ορθοδόξου κοινότητος – ήταν μάλιστα και μέλος της εκκλησιαστικής χορωδίας. Συνέβη, όμως, το εξής: ξαφνικά ο Παναγιώτης σταμάτησε να έρχεται στην εκκλησία και τα μέλη της ιεραποστολής δεν τον είχαν δει για περισσότερο από έναν χρόνο.

Έλεγαν όλοι που είναι ο Παναγιώτης. Άραγε έχασε τον ζήλο του για την Ορθοδοξία; Άραγε τον έπεισε η οικογένεια του να επιστρέψει στην πατρογονική του πίστη; Το 60% του πληθυσμού της Μαγαδασκάρης είναι «ανιμιστές» και οι πιέσεις είναι ουκ ολίγες σε όλα τα επίπεδα του καθημερινού βίου.

Κι όμως, η έκπληξη! Στη γιορτή της Πεντηκοστής, ο Παναγιώτης επέστρεψε. Εμφανίστηκε ευλαβικός στην εκκλησία, με το κεφάλι σκυμμένο, κάνοντας σεμνά τον σταυρό του επάνω στο στήθος του. Τα μέλη της κοινότητας πήρανε μεγάλη χαρά. Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, πήγαν να ρωτήσουν τον Παναγιώτη που χάθηκε τόσον καιρό.

«Πήγα ανατολικά να βρω δουλειά» είπε ο Παναγιώτης. Εξήγησε στους αδελφούς ότι ήταν στην πόλη Joamasina όπου η ορθόδοξος ιεραποστολή δεν είχε ακόμη εκκλησία. Ο Παναγιώτης συνέχισε: «Μίλησα σε όλους για την Ορθοδοξία. Προσευχόμουν πάρα πολύ». Ο νεαρός είχε στην τσέπη ένα κομποσχοίνι. «Λέω την ευχή του Ιησού κάθε μέρα και προσεύχομαι για εσάς επίσης. Το κομποσχοίνι μου είναι σε πολύ κακή κατάσταση γιατί το χρησιμοποιώ κάθε μέρα. Χρειάζομαι ένα καινούριο».

Ο Παναγιώτης, όχι μόνο δε ξεριζώθηκε, αλλά είχε τουναντίον ανθίσει! Οι ορθόδοξοι αδελφοί εισέπραξαν μεγάλη συγκίνηση, ενώ ο Παναγιώτης επέστρεψε στην Joamasina την αμέσως επόμενη μέρα.

Η ορθόδοξη ιεραποστολή έχει αμέτρητες τέτοιες ιστορίες. Η Ιερά Μητρόπολη Μαγαδασκάρης αξίζει της προσοχής και της διαρκούς υποστήριξης μας. Πληροφορήσου. Επικοινώνησε. Δώσε. Για να ανθίσουν στην «όγδοη ήπειρο» πολλλοί πολλοί Παναγιώτηδες. Αμην.

Κ.Γ.Π. – Φεβρουάριος 2015

http://greecesaid.blogspot.gr/2015/02/blog-post_11.html

"Μαρίας φίλοι..."

 Πρόγραμμα Σαρακοστής... 

Η Μάρθα και η Μαρία …στο σήμερα …

Κι οι δυο μανάδες …Τρία παιδιά η Μάρθα , άλλα τόσα η Μαρία …Οι σύζυγοι απ΄το πρωί ως το σούρουπο στη δουλειά …επιστατούμενοι …

Όλα τα υπόλοιπα λοιπόν περνούν από το χέρι των δυο γυναικών …

Πρόγραμμα καθημερινό : Στο πόδι απ' τις έξι …Δύσκολο το ξύπνημα των παιδιών …Ετοιμασίες , ντύσιμο , πλύσιμο, πρωινό …Η Μαρία πριν καθίσουν στο τραπέζι τους δίνει να πιούν αγιασμό στο όνομα της Αγίας Τριάδος …

Η Μάρθα τους βάζει ν ακούσουν μουσική για να χαλαρώσουν πριν φύγουν όλοι μαζί για το σχολείο …Το ίδιο και έπειτα στο αυτοκίνητο , φρεσκάροντας και λίγο τα μαθήματα της πρώτης ώρας …Η Μαρία μέχρι να φτάσουν προτιμά ν’  ακούνε την Λειτουργία απ τον Σταθμό της Μητροπόλεως και να συζητούν για τους Αγίους της ημέρας …Φτάνουν μαζί και οι δυο …Φιλιά και αγκαλιές πριν την πόρτα του σχολείου …Η μανούλα σας αγαπά πολύ ! τους λέει η Μάρθα κοιτώντας τα να ξεμακραίνουν  …Η Μαρία τα σταυρώνει λέγοντάς τους : Η Παναγιά μαζί σας !

Επιστροφή στο σπίτι …

Ως το μεσημέρι μαζί με τα άλλα , μαγείρεμα , πλυντήρια, σιδέρωμα , ψώνια , λογαριασμούς , να χω προλάβει να κάνω κάτι και για μένα σκέφτεται η Μάρθα …

Να πάω ίσως γυμναστήριο , έναν περίπατο ως το λιμάνι…

Ως το μεσημέρι να βρω καιρό να διαβάσω τον εξάψαλμο και τους Χαιρετισμούς της Θεοτόκου σημειώνει στο μυαλό της η Μαρία …

Μέχρι το βράδυ από την ώρα που θα επιστρέψουν με τα παιδιά από το σχολείο δεν στέκονται λεπτό και οι δυο τους …

Το σπίτι της Μάρθας μοσχοβολά καθαριότητα και φρέσκα αρώματα λουλουδιών που τόσο της αρέσουν …

Της Μαρίας το σπίτι μυρίζει συνεχώς βιολέτα και γιασεμί και κανέλλα και φουζέρ Αγιαννανίτικο …Λιβάνια Αγιορείτικα  …Μοσχοθυμιάματα από το περιβόλι της Κυράς ..

Κεριά αρωματικά ανάβει η Μάρθα …

Καντηλάκι άσβηστο καίει συνέχεια μπροστά στης Προυσιώτισσας την εικόνα στης Μαρίας το σπίτι …

Πρόγραμμα απαρέγκλιτο  σχεδόν στρατιωτικό για την Μάρθα …

Διαβάσματα , φροντιστήρια , δραστηριότητες …

Τα ΣαββατοΚύριακα απαραίτητα επισκέψεις σε σπίτια συμμαθητών ή το αντίστροφο …

Πάρτυ , γιορτές , γενέθλια , χοροί των Σχολείων  τα Χριστούγεννα , τις Απόκριες , συμμετοχή σε όλα  …

Αρχές Αγίας Σαρακοστής …

Η Μάρθα εξακολουθεί να τηρεί το πρόγραμμά της όπως πάντα …

Της Μαρίας το πρόγραμμα απέκτησε  μια ξεχωριστή ποικιλία …

Τώρα τις Τετάρτες θα πάει μαζί με τα παιδιά της στο Ναό το βραδάκι …

Στο γλυκό μισοσκόταδο με το φως των κεριών θα τα κοινωνήσει με τα προηγιασμένα Άγια … Τις Παρασκευές νωρίς το απόγευμα θα ανέβουν όλοι μαζί με τα πόδια έναν ανοιξιάτικο ευωδιαστό  ανήφορο ως το αγαπημένο τους Μοναστηράκι , να Χαιρετήσουν την Ανύμφευτη Νύμφη , την μείζονα Αγία των Αγίων  …

Εκεί και την Κυριακή το πρωί στην κάθε τόσο ξεχωριστή ημέρα του Κυρίου , έπειτα εκδρομή στη θάλασσα  και  το απόγευμα στον κατανυκτικό εσπερινό …

Η Μάρθα τώρα τη Σαρακοστή δεν νηστεύει …Δεν αντέχει λέει , έχει χαμηλό αιματοκρίτη κιόλας  …Ούτε τα παιδιά της τα νηστεύει γιατί είναι λέει μικρά ακόμα …

Η Μαρία τα νηστεύει και πάνε και όλοι μαζί στον Πνευματικό τουλάχιστον μια φορά τον μήνα …Να μάθουν από τώρα που είναι μικρά …λέει …

Δεν είναι ένα δακρύβρεχτο , ρομαντικό , «παλιομοδίτικο»  σενάριο από ταινία της «κλακ φιλμς –ταινίες για όλην την οικογένεια» …όσα διαβάσατε παραπάνω… με πρωταγωνιστές τους πλούσιους και τους φτωχούληδες , τα παιδιά του λαού , που αγαπούσαν τη μανούλα τους και στους διαλόγους  τους είχαν εικονοστάσια στη σκηνογραφία …

Κοινοτυπίες …Ιστοριούλες για κατηχητόπουλα …Ηθικισμοί άλλης εποχής  θα πουν κάποιοι της Μάρθας φίλοι …

Δεν έχουμε όλοι παρά  να πάμε στην Εκκλησία το βράδυ της Ανάστασης …

Θα τις συναντήσουμε και τις δυο μας ηρωίδες …

Την Μάρθα και την Μαρία …

Η μια θα είναι μελαγχολική , νευρική αγχωμένη  και βιαστική με έναν τυρβασμό απαράλλαχτο όπως το πρόγραμμά της …

Θα σταθεί όπως όλοι έξω …

Δεν θα μπει ούτε την εικόνα Του Αναστάντος να προσκυνήσει …

Θα πάρει το κερί και πριν το τρίτο "Χριστός Ανέστη" θα είναι ήδη στο δρόμο για το σπίτι …για το τραπέζι …

Η άλλη θα΄ ναι ησύχια, χαρούμενη , αληθινά λαμπερή , γαλήνια  …

Θα μπει μέσα στην Εκκλησία με τα παιδιά της ...Το μικρότερο θα το χει αγκαλιά κοιμισμένο …Θα περιμένουν πρόθυμα   ως το τέλος να φωνάξουν το επικράνθη ! Ξημερώματα θα επιστρέψουν με το Άγιο Φως στην καρδιά και μια υπερκόσμια αγγελική χαρμονή στα μάτια  … για το δείπνο της αγάπης…

 "Μαρία γαρ δε την αγαθήν μερίδα εξελέξατο ήτις ουκ αφαιρεθήσεται απ’ αυτής…"

Πηγή: Εν τω Φωτί Σου οψόμεθα φως

Μεγαλώνοντας στο καταφύγιο: Η φρίκη του πολέμου κάτω από το Ντονέτσκ...Εικόνες - γροθιά στο στομάχι. Πάνω χαλάσματα, κάτω από τη γη άνθρωποι που προσπαθούν να σωθούν από τη φρίκη του πολέμου στην Ουκρανία (Pics)

χόλ

Ο Pavel Makeev και η οικογένεια του αναγκάστηκαν να ξεχάσουν το φως της μέρας και να ζήσουν σε υπόγειο καταφύγιο λίγο μετά το ξέσπασμα του εμφυλίου πολέμου στην Ουκρανία.

Η οικογένεια από τη γειτονιά του Petrovskiy του Ντονέτσκ εγκατέλειψε το σπίτι της το οποίο έγινε χαλάσματα μετά τους βομβαρδισμούς.

Το Ντονέτσκ έχει γίνει πεδίο μάχης ανάμεσα στους Ουκρανούς στρατιώτες και τους φιλορώσους αντάρτες που ελέγχουν την πόλη τους τελευταίους μήνες. Έτσι, πολλοί άμαχοι ζουν εδώ και εννέα μήνες κάτω από την επιφάνεια της γης κάτω από άθλιες συνθήκες.

Ο φωτογραφικός φακός βρέθηκε στο Petrovskiy και οι εικόνες που έρχονται στη δημοσιότητα προκαλούν ανατριχίλα.

Ο πεντάχρονος Pavel κάνει τα μαθήματα του στο καταφύγιο έχοντας για κατοικίδιο ένα τρωκτικό. Οι γονείς δηλώνουν στην Daily Mail ότι προσπαθούν να δώσουν στα παιδιά μια εικόνα φυσιολογικής ζωής, όσο δύσκολο κι αν είναι αυτό. 

Η ένοπλη σύρραξη στην ανατολική Ουκρανία έχει στοιχίσει τη ζωή σε πάνω από 4.700 ανθρώπους αφότου ξέσπασε τον Απρίλιο. Το αεροδρόμιο του Ντονέτσκ αποτελεί ένα από τα σημεία όπου σημειώνονται πιο συχνά εχθροπραξίες, παρά τις εκεχειρίες ανάμεσα στις δύο πλευρές.

Ο ουκρανικός στρατός υποστηρίζει ότι ως και 10.000 Ρώσοι στρατιώτες βρίσκονται ακόμη στην ανατολική Ουκρανία. Τον περασμένο μήνα άλλωστε, όλμος χτύπησε το νοσοκομείο της πόλης που βρισκόταν υπό τον έλεγχο των αυτονομιστών.

αΧρήστος Δεμέτης

Πηγή: dailymail

Στα γενέθλια του 6χρονου αυτιστικού Glenn δεν πήγε κανείς... Αλλά ήταν τα καλύτερα της ζωής του!

Συγκινητικές εικόνες από τους απρόσκλητους καλεσμένους, που χάρισαν στον μικρούλη ένα πάρτι που δεν θα ξεχάσει ποτέ (Pics)

Από τη στιγμή που ο μικρός Glenn ξύπνησε, το πρωί της 8ης Φεβρουαρίου, το μόνο που ήθελε να μάθει, ήταν σε πόση ώρα θα έφταναν στο σπίτι του οι συμμαθητές του, για το πάρτι των γενεθλίων του. Έκλεισε τα 6!

Η μαμά του είχε καλέσει και τους 16 συμμαθητές του, από τους οποίους όμως δεν ήρθε ούτε ένας. Ο Glenn που πάσχει από αυτισμό, στεναχωρήθηκε πολύ.

Η μητέρα του έγραψε τότε σε σελίδα για τα τοπικά νέα στο Facebook, με περισσότερους από 10.000 εγγεγραμμένους, για να εκφράσει την αγανάκτησή της.

«Ξέρω, ότι αυτό που γράφω είναι ίσως ανόητο, για να σας απασχολήσει, αλλά η καρδιά μου ραγίζει για τον γιο μου. Κάλεσε όλη την τάξη του, 16 παιδιά για τα γενέθλιά του σήμερα. Κανένα παιδί δεν ήρθε», έγραψε.

Όταν είδαν το μήνυμά της άλλες μαμάδες, άρχισαν να ρωτούν αν θα μπορούσαν εκείνες να πάνε τα δικά τους παιδιά στο πάρτι.

Το ποστ της είδε μεταξύ άλλων και ο σερίφης της περιοχής Osceola στη Φλόριντα, που ζήτησε άμεσα τη διεύθυνση του σπιτιού και «διέταξε» ένα ελικόπτερο να πετάξει πάνω από το σπίτι της οικογένειας.

Μέσα σε μία ώρα, το ελικόπτερο πετούσε πάνω από το σπίτι του Glenn, σε τέτοιο ύψος ώστε να μπορεί να δει, ότι τον χαιρετάει.

Σε χρόνο ρεκόρ στήθηκε από τους Αστυνομικούς και τους Πυροσβέστες η «επιχείρηση Πάρτι», με τους άνδρες να περνάνε από το σπίτι για να δώσουν δώρα και να δείξουν στον μικρό Glenn τα οχήματα, τις μηχανές τους και τα όπλα τους.

Συνολικά, 15 παιδάκια και 25 ενήλικοι εμφανίστηκαν τελικά στο πάρτι, που ο Glenn δεν θα ξεχάσει ποτέ!

Πηγή: babyradio.gr

Ο όσιος Παΐσιος για την κοινωνική δικαιοσύνη και την ανθρώπινη σκληροκαρδία

Σήμερα κοιτάνε να φάνε τη θέση του άλλου. Όμως πρέπει να μπαίνουμε στην θέση του άλλου. Έτσι τον καταλαβαίνουμε καλύτερα και υπάρχει περισσότερη ειρήνη.

Σήμερα όλοι μιλούν για ειρήνη και φτιάχνουν βόμβες!!

Πρέπει κανείς να ειρηνεύσει πρώτα με το Θεό και μετά να ειρηνεύσει μέσα και μετά με τον άλλο κόσμο.

…Για να πληθύνει το καλό, για να επικρατήσει το καλό με καλό τρόπο.

 ***

 — Γέροντα, αισθάνομαι μέσα μου μία αντίδραση προς την κοινωνία, είναι άδικη και θέλω να φύγω, να πάω σ’ ένα χωριό νάχω όσο το δυνατόν λιγότερες σχέσεις.

— Σήμερα έχει παραγίνει το κακό, η αδικία πλήθυνε πολύ. Πώ, πώ, πώ… (Στεναχωριόταν πολύ ο γέροντας και ξεφυσούσε, δεν μπορούσε να μιλήσει από τη στενοχώρια). Παλιά αν υπήρχε κανένα σάπιο μέσα στο καλάθι, μύριζε και τόπαιρνε χαμπάρι ο μανάβης και το πετούσε. Μπορεί να χαλούσε και το διπλανό του, το πολύ-πολύ. Σήμερα όλο το καλάθι είναι σάπιο. Σήμερα ο άλλος προδίνει το χωριό του για ένα μπουκάλι τσίπουρο. Σήμερα έχουν φτηνύνει οι άνθρωποι. Τα υλικά ακρίβυναν αλλά φτήνυναν οι άνθρωποι.

Δεν γίνεται να φύγει κανείς. Πρέπει να πληθύνει το καλό με καλό τρόπο.

***

— Γέροντα όταν γίνεται μια αδικία δεν πρέπει να αντιδρούμε, να το λέμε;

— Δεν ακούν. Εδώ ο άλλος είναι πολύ όμορφος (πνευματικά, από αρετή) και πάλι δεν τον ακούν. Αν κάποιος είναι και λίγο άσχημος δεν τον ακούν καθόλου.

***

 Καθισμένοι στους κορμούς των κομμένων δένδρων, στην αυλή του γέροντα, μια ομάδα λογικών ανθρώπων περίμεναν, ν’ ακούσουν λόγο. Ο γέροντας είπε:

— Παλιά οι άνθρωποι όργωναν με τα βόδια. Μ’ ένα η δύο βόδια ζούσε ολόκληρη οικογένεια. Όταν λοιπόν το βόδι γερνούσε οι άνθρωποι δεν τόσφαζαν. Από τους κόπους του, φάγαμε ψωμί σκεφτόντουσαν, το αγαπούσαν και δεν τους έκανε καρδιά να το σκοτώσουν, παρά μόνο το άφηναν ήσυχο στην γωνιά και το περι-ποιόντουσαν. Δηλαδή τα γεροκομούσαν. Σήμερα οι άνθρωποι άλλαξαν πολύ. Ούτε τους γονείς τους δεν θέλουν να κοιτάξουν στα γερατειά. Κοιτάνε να πάρουνε τις περιουσίες τους και μετά τους βάζουν στα γηροκομεία. Και εκεί ο καημένος ο γέρος μαραζώνει μόνος του. Δεν μπορεί να χαρεί ούτε τα εγγονάκια του ούτε τα παιδιά του. Αλλά και οι νοσοκόμες είναι σκληρόκαρδες. Κοιτάνε το ρολόϊ. Εγώ, σου λέει, τάδε ώρα περνάω από τους θαλάμους, και ο γέρος βρέχτηκε, λερώθηκε, χρειάζεται την πάπια, πρέπει ο καημένος να υποφέρει μέχρι νάρθει εκείνη η ώρα.

 ***

Παλιά οι άνθρωποι δούλευαν με τα ζώα. Αν ήταν κουρασμένο το ζώο δεν το φόρτωνε πολύ, κοίταζε να το ξεκουράσει, να το ποτίσει, να το ταΐσει, αν χτυπούσε το πόδι στεναχωριόταν ο άνθρωπος, το λυπόταν το καημένο το ζώο και κοίταζε να το κάνει καλά. Αυτά τα πράγματα καλλιεργούσαν την καρδιά, την έκαμαν πιο τρυφερή. Σήμερα; Τράκαρε το αυτοκίνητο; Χάλασε το τρακτέρ; Το πάνε στο γκαράζ, το βάζουν στο οξυγόνο και κολλάνε το μέταλλο και πάει τελείωσε, δε στεναχωριέται κανένας. Αυτά τα πράγματα κάνουν την καρδιά του ανθρώπου σκληρή, σιδερένια. Δε λέω να γυρίσουμε στα βόδια!! Αλλά λέω πως σκληραίνει η καρδιά των ανθρώπων σήμερα.

***

Παλιά οι άνθρωποι δεν είχαν ψυγεία. Έτσι αν υπήρχε κάτι που περίσσευε κοίταζε κανείς να το δώσει στο γείτονα, για να μη χαλάσει. Εξ’ ανάγκης θα έλεγε κανείς μάθαινε ο κόσμος να μοιράζεται, να δίνει, να σκέφτεται το γείτονα. Σήμερα αν περισσέψει κάτι το βάζει στο ψυγείο. Αυτό θα το φάω αύριο, το άλλο μεθαύριο και σκέφτεται μόνο τον εαυτό του. Κινείται δηλαδή εγωιστικά. Αυξάνει ο εγωισμός.

 ***

….Να κοιτάτε να μαθαίνετε, ποιοί είναι τίμιοι άνθρωποι, δίκαιοι και αυτούς να ψηφίζετε. Σήμερα έχουμε ανάγκη όχι από έξυπνους αλλά από τίμιους ανθρώπους.

 ***

Εγώ, αν οι κομμουνιστές δεν ήταν άθεοι, αν δεν κυνηγούσαν τον Χριστό, θα συμφωνούσα μαζύ τους. Καλό είναι τα χωράφια, τα εργοστάσια, να ανήκουν σε όλους… Όχι κάποιος να πεινάει και κάποιος να πετάει.

Αν τα υλικά πράγματα δεν μοιράζονται με το Ευαγγέλιο, στο τέλος θα μοιραστούν με το μαχαίρι.

 ***

Ήταν ένας κομμουνιστής εκεί στην Κόνιτσα με οικογένεια και παιδιά. Απλός, καλός άνθρωπος, βρήκε μια δουλειά… πάει η αστυνομία τον διώχνει. Βρίσκει άλλη… «τα χαρτιά σου δεν είναι εντάξει» του λένε, τον διώχνουν πάλι. Αυτή η δουλειά γινόταν.

Πάω, βρίσκω τον αστυνόμο, τον γνώριζα… «Βρέ, του λέω, τι θα κάνει αυτός ο άνθρωπος; Τον αναγκάζουμε ή να κλέψει ή να σκοτώσει». — «Έχω διαταγές, μου λέει, από ψηλά». — «Βρέ να τις βράσω τις διαταγές σου, του λέω,… αυτόν τον καημένο βρήκατε να κυνηγήσετε; Βρέ αυτοί που σου δίνουν τις διαταγές τώρα, αυτοί ήταν τα στελέχη, αυτοί ήταν οι υπεύθυνοι, και τώρα κάνουν τους σούπερ-εθνικόφρονες».

***

Λυχνάρι που τρεμοπαίζει, δεν θα το σβήσω και τσακισμένο καλάμι δεν θα το κόψω, λέει ο Θεός στην Αγία Γραφή!! Για να μην τους δώσει δικαιολογία. Γιατί θα γυρίσουν και θα πουν στο Θεό, εν ημέρα κρίσεως, «εσύ φταις που έσβησα!! Εσύ φταις που μ’ έκοψες… εγώ θα ίσιωνα από μόνος μου».

Βλέπεις, αλίμονο σ’ αυτούς που έχουν πολλή υπερηφάνεια και δεν πέφτουν καμμιά φορά σ’ αυτή τη ζωή, για να ταπεινωθούν. Μετά πέφτουν μια και καλή από την άλλη μεριά του τοίχου… πέφτουν κατευθείαν στην κόλαση όταν πεθάνουν… Όταν η ανθρώπινη υπερηφάνεια ξεπεράσει κάποια όρια, γίνεται μετά δαιμονική υπερηφάνεια. Αυτοί οι άνθρωποι μετά δεν πέφτουν σ’ αυτή την ζωή, όλα τα βολεύουν, και έτσι δεν ταπεινώνονται… Πέφτουν στην κόλαση κατευθείαν!

Πηγή: Αθανάσιος Ρακοβαλής «Ο πατήρ Παΐσιος μου είπε…», εκδόσεις «Μέλισσα», Θεσσαλονίκη 1998