Οι σπόροι

Γράφει η  Πέπη Ρηγοπούλου

«Τα καρπούζια», Κώστας Τσόκλης, 1996, ακρυλικό σε μουσαμά

Αυτοί οι σπόροι, μας λέει ο Γιώργος, είναι οι παλιοί. Μπάμιες, πιπεριές, καρπούζι, πεπόνι, ρεβίθια. Και ντομάτες, τα αληθινά πομιντόρια, όχι τα μεταλλαγμένα, που τις λέμε «βουλγάρικες», γιατί τις πρωτοφύτεψαν εδώ και πάνω από μισόν αιώνα κάποιοι κομμουνιστές. Που είχαν φτάσει στο νησί εκτοπισμένοι. Από γέρους τις βρίσκω.
Eνας απ’ αυτούς μού είπε πως για να μου δώσει σπόρο, έπρεπε να ανέβω στο χτήμα του στο βουνό πεντέμισι η ώρα το πρωί. Αλλιώς σπόρους δεν έχει, έξι παρά τέταρτο έχω πιει τον καφέ μου και αρχίζω δουλειά στα χωράφια. Eκανα λοιπόν κουράγιο και πήγα αξημέρωτα και τους πήρα.
Και ξέρεις τι ανακάλυψα. Φύτεψα, λοιπόν, στο ένα μέρος σπόρους από αυτούς που μας δίνουν οι εταιρείες και στο άλλο παλιούς. Και ξέρεις τι έγινε; Τα φυτά που έβγαλαν οι ποτιστικοί τραβούσαν τ’ αψήλου δίχως σχεδόν ρίζα. Για να αντέχουν ακόμα και όταν λείπει το νερό της βροχής, το μόνο που τα ποτίζει γιατί είναι ξερικά, τα φυτά των παλιών σπόρων κατέβαιναν βαθιά μέσα στη γη.
Η κυρία Φλώρα, η ψυχή του μποστανιού, κατέβηκε φέτος και αυτή στη γη. Είχε μείνει από μικρή ορφανή, έτσι έγινε εκείνη η μητέρα για τα μικρότερα αδέλφια της. Δούλεψε σκληρά για πολλά χρόνια, φτιάχνοντας το έχει των δικών της και κρατώντας μαζί με τον άντρα της ένα κτήμα στη Σίφνο, στο Κάτω Πετάλι. Και τι δεν είχε το κτήμα: λαχανικά, γάλα, τυρί χλωρό και τυρί γυλωμένο, αυγά, φρούτα, κρασί.
Εκλεκτό κρασί από λιαστά σταφύλια που απλώνονταν στις ταράτσες για ένα εικοσαήμερο πριν πατηθεί. Δίπλα στα ψωνισμένα έβαζε πάντα και μια σακούλα με τα αψώνιστα. Συν το κέρασμα επί τόπου.
Σταμάταγε την κουβέντα για τη χρονιά που έφυγε και για την άλλη που μπήκε. Για να πεταχτεί στο μποστάνι ή να σκαρφαλώσει σε μια μάντρα και μέσα στο σούρουπο να σου κόψει κάτι το τρυφερό. Ακόμα και όταν η κούραση από τον ασταμάτητο μόχθο έκανε το μικρό της σώμα να γέρνει, το βάδισμά της είχε κάτι το νεανικό. Ενα πέταγμα. Ετσι, με ένα πέταγμα έφυγε φέτος τον χειμώνα.
Οταν ο γιος της ξεκίνησε τη δουλειά με τους παλιούς σπόρους αναρωτήθηκε: Θα βγάλεις κάτι από αυτά, παιδί μου; Εκείνος συνέχισε, με μηδενική κρατική βοήθεια.
Πλάι στις καλλιέργειες, έχτισε, σαν ιδανικός μαθητής του Πικιώνη, με τον οποίο μάλλον δεν έχουν συναντηθεί, ένα σχεδόν κρυμμένο, ενσωματωμένο στο υπόλοιπο τοπίο, αρχιτεκτονικό κομψοτέχνημα: ένα πέτρινο κτίσμα όπου ενσωμάτωσε παραδειγματικά μέλη από γκρεμισμένα σπίτια και εργαλεία καδραρισμένα σε θυρίδες. Μέσα εκεί αποθηκεύονται τροφές και γίνονται μαθήματα παραδοσιακής μαγειρικής. Ιδανικό μνημόσυνο και πρόταση για όσους έχουν μάτια να δουν.
Ανοίγω κάποιες στιγμές την τηλεόραση και παρακολουθώ από το κρατικό κανάλι τις εναγώνιες διαπραγματεύσεις με τους εταίρους που επιμένουν να ξεριζώσουμε -πάντα για το καλό μας- ό,τι αντέχει ακόμα στην ψυχή και στη γη μας. Ακούω για νιοστή φορά τις λοιδορίες, τις απειλές, τις δηλητηριώδεις νουθεσίες. Και πιστεύω πως, αν αντέξουμε, θα είναι γιατί σε πείσμα όλων αυτών -και εκείνων που έρχονται- θα κρατήσουμε σφιχτά στο χέρι μας κάτι από τους παλιούς σπόρους.

πηγή 

Οι κουζίνες με τη μεγαλύτερη ζήτηση διεθνώς!

Το φαγητό είναι χωρίς αμφιβολία μία από τις μεγαλύτερες απολαύσεις στη ζωή μας, που ενεργοποιεί όλες τις αισθήσεις με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Και μπορεί οι προϊστορικοί πρόγονοί μας να ήταν δεινοί κυνηγοί και τα περιθώρια επιλογής τους περιορισμένα σχετικά με το τι θα περιελάμβανε το δείπνο τους, όμως στις μέρες μας υπάρχει μια μεγάλη ποικιλία επιλογών ανά τον κόσμο – από τον τρόπο μαγειρέματος και τα υλικά μέχρι το σερβίρισμα και τη διακόσμηση των πιάτων. Ωστόσο, το φαγητό έχει και μια άλλη γοητεία, καθώς προσφέρει την ευκαιρία στους ανθρώπους να κοινωνικοποιηθούν και να αποκτήσουν νέες εμπειρίες, παρακάμπτοντας πάντα το χρόνο που χρειάζεται κάποιος για να “πλύνει τα πιάτα”! Κουζίνες από διάφορα μέρη του κόσμου έχουν ξεχωριστές γεύσεις, λόγω της ποικιλίας των προτιμήσεων των ανθρώπων ή των διαθέσιμων υλικών, ενώ τα εστιατόρια διεθνώς φροντίζουν να προσφέρουν πλούσιες γαστρονομικές εμπειρίες στους πελάτες τους. Στο πλαίσιο αυτής της γευστικής “πολυπολιτισμικότητας” ορισμένα πιάτα αλλά και πολλές κουζίνες έχουν εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο, δημιουργώντας τη λίστα με τις top 10 κουζίνες που έχουν την υψηλότερη ζήτηση διεθνώς.
10. Ελληνική κουζίνα

Οι αρχαίοι Έλληνες έτρωγαν πέντε γεύματα κάθε μέρα, επιτυγχάνοντας μια τέλεια ισορροπία μεταξύ των κρεάτων και των λαχανικών στα πιάτα τους, γεγονός που αποδεικνύεται στις μέρες μας υγιεινό και αναζωογονητικό. Η μείωση των καρδιακών παθήσεων συνδέεται με την πρόσληψη αυτών των τροφών, ενώ το ελληνικό ελαιόλαδο βρίσκεται στην κορυφή των προτιμήσεων παγκοσμίως ως βασικό συστατικό της μεσογειακής διατροφής. Επιπλέον, φρέσκα λαχανικά και φρούτα, όσπρια, γαλακτοκομικά και ψάρια συνθέτουν μια μεγάλη ποικιλία μεζέδων που πραγματικά κάνουν την ελληνική κουζίνα ασυναγώνιστη παγκοσμίως, με την κλασική “χωριάτικη σαλάτα” να κατέχει τα πρωτεία στα μεγαλύτερα εστιατόρια του κόσμου!
9. Ισπανική κουζίνα

Η ισπανική κουζίνα διακρίνεται για τον μεσογειακό της χαρακτήρα, με έμφαση στα ψάρια και τα θαλασσινά και δημοφιλές πιάτο την περίφημη παέλια, γνωστή ανά τον κόσμο σε διάφορες παραλλαγές. Τα διάσημα “τάπας” κρατούν τα σκήπτρα στα “γρήγορα σνακ”, έχοντας ως βάση το ψωμί και μια μεγάλη ποικιλία τυριών, αλλαντικών και λαχανικών να τα συνοδεύουν. Ελαιόλαδο, μπαχαρικά και μπόλικο σκόρδο συμπληρώνουν τα πιάτα, ενώ από τα διάσημα ισπανικά επιδόρπια ξεχωρίζουν η κρέμα καταλάνα, διάφορες πουτίγκες και λαχταριστά κέικ με μεγάλη ποικιλία γεμίσεων.
8. Μεξικάνικη κουζίνα

Και μόνο η σκέψη της μεξικάνικης κουζίνας σίγουρα οδηγεί πολλούς από εμάς σε ένα… ποτήρι νερό! Πικάντικα πιάτα, με άφθονο τσίλι και μαύρα φασόλια μπορεί να σας κάνουν να… ιδρώσετε λίγο, όμως σίγουρα θα σας μείνουν αξέχαστα. Η μεξικάνικη κουζίνα έχει επηρεαστεί σε μεγάλο βαθμό από την κουζίνα του Τέξας αλλά και την ισπανική. Νάτσος, μπουρίτος και φαχίτας έχουν την τιμητική τους, συνοδευόμενα πάντα με μια τεκίλα. Ποικίλες γεύσεις και πολύχρωμες παρουσιάσεις είναι η βάση της μεξικάνικης κουζίνας, ενώ παράξενα ζώα αλλά και έντομα δεν λείπουν από το μενού.
7. Λιβανέζικη κουζίνα

Η λιβανέζικη κουζίνα είναι το πραγματικά “πρόσωπο” της αραβικής μαγειρικής τέχνης. Το μυστικό της βρίσκεται στα φρέσκα φρούτα και στα λαχανικά, ενώ το κοτόπουλο και το άσπρο κρέας χρησιμοποιούνται πολύ περισσότερο από το κόκκινο κρέας. Τα περισσότερα πιάτα, μάλιστα, εξαρτώνται από την εποχή αλλά και από τη γεωγραφική τοποθεσία. Άφθονα μπαχαρικά, όπως το σκόρδο και άλλα βότανα, που συμπληρώνονται από ελαιόλαδο και χυμό λεμονιού, εξυψώνουν κάθε γευστική εμπειρία! Κρέμα γάλακτος και άλλες λιπαρές ουσίες δεν χρησιμοποιούνται σε μεγάλες ποσότητες, ενώ οι πίτες αντικαθιστούν τις περισσότερες φορές το… κουτάλι και το πιρούνι!  Το Αράκ είναι το εθνικό ποτό των Λιβανέζων, ενώ ξεχωρίζουν τα παγωτά τους που συνοδεύουν εξαιρετικά τα σιροπιαστά γλυκά.
6. Κινεζική κουζίνα

Σχεδόν το 33% του παγκόσμιου πληθυσμού προτιμά την κινεζική κουζίνα, καθώς προσφέρει ένα πλούσιο, νόστιμο και οικονομικό γεύμα. Καθώς η Κίνα είναι μια πολύ μεγάλη χώρα, κάθε περιοχή έχει τις δικές της μοναδικές γεύσεις. Από ένα μπολ ρύζι, που αποτελεί βασικό είδος διατροφής και πηγαίνει με σχεδόν τα πάντα, μέχρι σούπες, γλυκόξινο χοιρινό ή κοτόπουλο, θαλασσινά, κρέας και ζυμαρικά, όλα κάνουν την εμφάνισή τους σε ένα κινεζικό γεύμα. Το μυστικό, εκτός από τις συνοδευτικές σάλτσες, ο καλός τεμαχισμός των υλικών έτσι ώστε να μην απαιτούνται μαχαιροπίρουνα. Το τσάι αλλά και το τηγανιτό παγωτό συμπληρώνουν μια κατά τα άλλα ολοκληρωμένη γευστική εμπειρία.
5. Ιαπωνική κουζίνα

Σε αντίθεση με τη δημοφιλή πεποίθηση ότι η ιαπωνική κουζίνα δεν είναι τίποτα άλλο από… σούσι και σασίμι, θα εκπλαγείτε ευχάριστα από το σύνολο των πιάτων που θα δείτε στο τραπέζι. Τα ψάρια και τα θαλασσινά έχουν την τιμητική τους, ενώ το κρέας χρησιμοποιείται σαφώς λιγότερο. Φασόλια σόγιας, άσπρο ρύζι στον ατμό και φύκια βρίσκονται σχεδόν σε κάθε γεύμα, ενώ η μεγάλη αγάπη των Ιαπώνων στα τουρσιά και στα μανιτάρια δεν αφήνει και πολλά περιθώρια επιλογών στα συνοδευτικά των κυρίως πιάτων. Το ψωμί κερδίζει ολοένα και περισσότερο σε δημοτικότητα, ενώ η πιπερόριζα, το ξίδι ρυζιού και η σάλτσα σόγιας δανείζουν τις ιδιαίτερες γεύσεις τους στην ιαπωνική κουζίνα.
4. Ινδική κουζίνα

Ίσως η πιο παρεξηγημένη κουζίνα στον κόσμο, απόλυτα συνυφασμένη με το κάρι, τα μπαχαρικά και το τσίλι, δεν αφήνει και πολλά περιθώρια επιλογών. Ψητό κοτόπουλο ή κρέας, φακές, λάχανο, πατάτες και μπάμιες είναι τα υλικά που περιλαμβάνονται στα πιο συνηθισμένα ινδικά πιάτα, ενώ τα βότανα, τα κρεμμύδια, το σκόρδο και η μουστάρδα αποτελούν τα βασικά συστατικά που χρησιμοποιούνται για τον αρωματισμό τους. Οι πίτες βρίσκονται στην κορυφή των προτιμήσεων, ενώ ένα παχύρρευστο ποτό με βάση το γιαούρτι είναι το ιδανικό χωνευτικό  μετά από ένα πικάντικο γεύμα.
3. Ταϊλανδέζικη κουζίνα

Αν έχετε στο μυαλό σας πιάτα όπου οι γεύσεις μεταφέρονται από το γλυκό στο αλμυρό και αντίστροφα, με έντονες νότες πικρίλας στο τέλος, τότε η ταϊλανδέζικη κουζίνα σάς ταιριάζει απόλυτα, καθώς καταφέρνει να ισορροπήσει όλα τα γούστα σε ένα πιάτο! Οι Ταϊλανδοί προτιμούν τα ελαφριά γεύματα με έμφαση στο άρωμα. Τσίλι, λεμόνια, γάλα καρύδας, ανανάς, ρύζι και ψάρια αποτελούν τα βασικά υλικά των πιάτων, με τα μπαχαρικά να διαφοροποιούν κάθε φορά το τελικό αποτέλεσμα.
2. Γαλλική κουζίνα

Οι Γάλλοι είναι γνωστοί για τις καλλιτεχνικές ανησυχίες τους σε όλα τα επίπεδα. Έτσι και η κουζίνα είναι γι’ αυτούς μια υψηλή μορφή τέχνης. Τυριά και κόκκινο κρασί δανείζουν τις εξωτικές γεύσεις τους στην πλειοψηφία των πιάτων, με το βούτυρο να είναι ένα από τα βασικά συστατικά για τη δημιουργία πλούσιων σαλτσών άλλα και ορεκτικών. Η γαλλική κουζίνα έχει ως στόχο να προσφέρει υψηλής ποιότητας πιάτα, δίνοντας λιγότερη έμφαση στην ποσότητα του φαγητού. Έτσι πλήρη σε λιπαρά γαλακτοκομικά προϊόντα, φρέσκα φρούτα και λαχανικά σε συνδυασμό με μικρή ποσότητα κρέατος ή πουλερικών είναι το κυρίως θέμα των γαλλικών συνταγών. Το σκόρδο, οι ντομάτες, το ελαιόλαδο και τα βότανα “επαινούν” την ήδη τέλεια γραμμή του μαγειρέματος.
1. Ιταλική κουζίνα

Όχι, δεν είναι η πίτσα αυτή που φέρνει την ιταλική κουζίνα πρώτη στη λίστα των διεθνών προτιμήσεων! Η ιταλική κουζίνα είναι διάσημη για τα αναρίθμητα είδη τυριών και αλλαντικών που διαθέτει, τα οποία σε συνδυασμό με τα φρέσκα λαχανικά, το ελαιόλαδο, τα αρωματικά βότανα και τα αξεπέραστα ζυμαρικά δημιουργούν μακαρονάδες που μένουν αξέχαστες! Μεγάλη ποικιλία ειδών, λαζάνια, ραβιόλια ή τορτελίνια, σπαγκέτι, κανελόνια ή χυλοπίτες συνθέτουν κρύα ή ζεστά πιάτα με… αξιώσεις, ικανά να μαγέψουν και τον πλέον απαιτητικό ουρανίσκο! Για το τέλος, ένας αρωματικός εσπρέσο και μια μπάλα παρφέ παγωτό ολοκληρώνουν την εμπειρία της ιταλικής κουζίνας.

πηγή

Το ξέφραγο αμπέλι της Τασίας και του Πάνου

Οσο η γενναία συγκυβέρνησή μας προσπαθεί να μας πείσει ότι οκτώ δισ. ευρώ είναι λιγότερα από 900.000.000 ευρώ, η πλημμυρίδα απρόσκλητων μουσαφιραίων στα νησιά συνεχίζεται.

Ο μεγαλύτερος trafficker στον κόσμο, το Σώμα Υλικού Πολέμου του ISIS, το κράτος-συμμορία της Αγκυρας, ως άμεσος συνεργός των μακελάρηδων, συντελεί στη «δημιουργία» των προσφύγων και ύστερα, αγκαλιά με τη μαφία, τους γδέρνει και τους αρμέγει μερικές χιλιάδες δολάρια κατά κεφαλή και τους περνάει στο κράτος της αφασιακής Τασίας, που έχει συνέταιρο τον αγέρωχο Πάνο.

Οι πελάτες του δουλεμπόρου Ερντογάν και των πασάδων του ανήκουν σε δύο κατηγορίες. Η μία είναι δυστυχείς Σύριοι και Ιρακινοί, αληθινοί πρόσφυγες πολέμου. Χριστιανοί, αλαουίτες φεύγουν τρέχοντας, μαζεύοντας τα παιδιά τους, όλες τις οικονομίες και τα τιμαλφή τους, αφού έχουν δει να κόβονται κεφάλια σαν ραπανάκια, κάθε είδους βαρβαρότητα, λεηλασία και ταπείνωση.

Είναι άνθρωποι που βρίσκονται σε πραγματική κατάσταση ανάγκης, που πληρούν όλες τις προϋποθέσεις από τις διεθνείς συμβάσεις αλλά και τον ανθρωποκεντρισμό του Ελληνισμού και, τάχα, όλου του ευρωπαϊκού πολιτισμού για προστασία και άσυλο. Αυτοί δε οι αληθινοί πρόσφυγες συνήθως έχουν διαβατήριο κι εν γένει φυλάνε ως κόρη οφθαλμού τα ταξιδιωτικά έγγραφα τους, διότι έχουν ισχυρούς νομικούς λόγους να αποδεικνύουν ποιοι είναι και ότι όντως έρχονται διωκόμενοι από τόπους σφαγής και μαρτυρίου.

Γι’ αυτούς τους ανθρώπους, ορισμένοι χριστιανοί, όπως εμείς, είναι αυτονόητη η συνδρομή μας. Το μέγεθος όμως της ροής είναι ευθέως αντίστροφο της μικρής χώρας μας και των οικονομικών πόρων μας. Αρα κατεπείγουσα η πανευρωπαϊκή συνδρομή σε χρήμα και άλλα υλικά μέσα και, επίσης, η διεκδίκηση της κατανομής αυτών των ανθρώπων ανά χώρα της Ε.Ε. με βάση τον πληθυσμό και την οικονομική ευρωστία.

Δεν μπορούμε να τους περιθάλψουμε όλους εμείς.

Εκτός όμως από αυτούς, υπάρχει και η ροή του γνωστού πλήθους Πακιστανών, Μπανγκλαντεσιανών, Αφρικανών κ.λπ., κυρίως σουνίτες μουσουλμάνοι, που απλώς αναζητούν καλύτερη τύχη στην Ευρώπη, και μια μειοψηφία τους πεδίο εγκληματικής δράσης. Είναι οικονομικοί μετανάστες, κάποιοι λίγοι «τουρίστες» του εγκλήματος, δεν διώκονται από κανέναν, κινούμενοι από τη φτώχεια και την ελπίδα καλύτερης ζωής ή απλώς παράνομου κέρδους.

Αυτοί συνήθως καταστρέφουν τα έγγραφά τους, για να επικαλεστούν ψευδή στοιχεία ονόματος, καταγωγής, ηλικίας.

Στους εκατοντάδες που περνάνε με το αζημίωτο κάθε μέρα οι Τούρκοι στα νησιά μας κανείς δεν ξέρει πόσοι και ποιοι μπορεί ενδεχομένως να είναι τζιχαντιστές, δουλέμποροι, ναρκέμποροι, νταβατζήδες, πράκτορες ή οτιδήποτε άλλο.

Πάντως, όλους μα όλους, απελπισμένους πρόσφυγες ή λαθρομετανάστες, τους οδηγούν σαν κοπάδια στις ακτές και τους διεκπεραιώνουν απέναντι έναντι κέρδους οι συμμορίες δουλεμπόρων, με την εποπτεία και διευκόλυνση που τους παρέχει το κράτος-συμμορία.

Η ζημιά στον τουρισμό, στην κοινωνική συνοχή και γαλήνη, η καταπόνηση του προσωπικού και η εξάντληση πόρων και υποδομών δεν χρειάζονται ιδιαίτερη ανάλυση. Ο πόλεμος υπήρχε και πριν, αυτό όμως που προκάλεσε το ανθρώπινο τσουνάμι ήταν το μήνυμα ανομίας και αφασίας που εξέπεμπε προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ με τις θέσεις του και ως κυβέρνηση με τις πράξεις του, με τη συναυτουργία των ΑΝ.ΕΛ. Διότι δεν μπορεί να κόπτεσαι για τον ΦΠΑ στα νησιά και να σφυρίζεις κλέφτικα για την… απόβαση της Νορμανδίας που γίνεται καθημερινά στις ακτές μας. Η συγκυβέρνηση τους έγνεφε και τους γνέφει, οπότε ειδικά οι λαθρομετανάστες διαλέγουν τον εύκολο δρόμο. Το κλείσιμο των κέντρων κράτησης ήταν το εναρκτήριο λάκτισμα και συνεχίζεται με ευνοϊκές νομοθετικές ρυθμίσεις. Και η κοινωνία, απορροφημένη στην αγωνία της οικονομίας, παρατηρεί το θέμα ως μόνιμο πλέον κομμάτι των δελτίων ειδήσεων. Σε λίγο θα το θεωρούμε και αυτονόητο.

Υπάρχουν αρκετοί παλαβοί και ιδεοληπτικοί ψυχάκηδες στην κυβέρνηση, σε κόμματα, ΜΚΟ, βαρεμένοι «αντιρατσιστές», που θεωρούν καλό να γίνουμε ένα απέραντο στρατόπεδο προσφύγων και λαθρομεταναστών, μια πολυπολιτισμική κουρελού. Ετσι θα ξεσκίσουν, νομίζουν, το μισητό έθνος και την ταυτότητά του, θα γίνουμε όλοι «αδέρφια» και διεθνιστές βεριτάμπλ. Είναι οι χρήσιμοι ηλίθιοι των δουλεμπόρων και του τουρκικού ισλαμοφασισμού και ορισμένοι βγάζουν και μεροκάματο από τον επαγγελματικό αντιρατσισμό, ενίοτε γίνονται υποκινητές και συνεργοί σε παράνομες συμπεριφορές των μουσαφιραίων. Κι όλο αυτό καταλήγει ρατσιστικά σε βάρος των αληθινών προσφύγων, που περιμένουν στην ουρά πίσω από πρόσφυγες «μαϊμού».

Είναι όμως καιρός, μαζί με την απαίτηση υλικής συνδρομής και κατανομής ανά χώρα των αληθινών προσφύγων, να θέσουμε σε κάθε διεθνές βήμα και όργανο το αληθινό ζήτημα: την τιμωρία, τις κυρώσεις σε βάρος του μεγαλύτερου δουλεμπόρου, της Τουρκίας, και την πανστρατιά της Δύσης και κάθε άλλης δύναμης στην Αφρική και τη Μέση Ανατολή για τη συντριβή του Ισλαμικού Κράτους και κάθε συμμάχου του. Αν η Ευρώπη, η Δύση, καθεύδει και θέλει να βγάλει τα μάτια της, εμείς δεν μπορούμε να μείνουμε απαθείς στον αργό θάνατο της κοινωνίας μας, στην ταχεία υπονόμευση της εθνικής ασφάλειάς μας. Το ζήτημα αυτό, ας το καταλάβουμε, είναι απείρως σημαντικότερο από τον ΦΠΑ και την όποια συμφωνία.  

Οσο η γενναία συγκυβέρνησή μας προσπαθεί να μας πείσει ότι οκτώ δισ. ευρώ είναι λιγότερα από 900.000.000 ευρώ, η πλημμυρίδα απρόσκλητων μουσαφιραίων στα νησιά συνεχίζεται.

Ο μεγαλύτερος trafficker στον κόσμο, το Σώμα Υλικού Πολέμου του ISIS, το κράτος-συμμορία της Αγκυρας, ως άμεσος συνεργός των μακελάρηδων, συντελεί στη «δημιουργία» των προσφύγων και ύστερα, αγκαλιά με τη μαφία, τους γδέρνει και τους αρμέγει μερικές χιλιάδες δολάρια κατά κεφαλή και τους περνάει στο κράτος της αφασιακής Τασίας, που έχει συνέταιρο τον αγέρωχο Πάνο.

Οι πελάτες του δουλεμπόρου Ερντογάν και των πασάδων του ανήκουν σε δύο κατηγορίες. Η μία είναι δυστυχείς Σύριοι και Ιρακινοί, αληθινοί πρόσφυγες πολέμου. Χριστιανοί, αλαουίτες φεύγουν τρέχοντας, μαζεύοντας τα παιδιά τους, όλες τις οικονομίες και τα τιμαλφή τους, αφού έχουν δει να κόβονται κεφάλια σαν ραπανάκια, κάθε είδους βαρβαρότητα, λεηλασία και ταπείνωση.

Είναι άνθρωποι που βρίσκονται σε πραγματική κατάσταση ανάγκης, που πληρούν όλες τις προϋποθέσεις από τις διεθνείς συμβάσεις αλλά και τον ανθρωποκεντρισμό του Ελληνισμού και, τάχα, όλου του ευρωπαϊκού πολιτισμού για προστασία και άσυλο. Αυτοί δε οι αληθινοί πρόσφυγες συνήθως έχουν διαβατήριο κι εν γένει φυλάνε ως κόρη οφθαλμού τα ταξιδιωτικά έγγραφα τους, διότι έχουν ισχυρούς νομικούς λόγους να αποδεικνύουν ποιοι είναι και ότι όντως έρχονται διωκόμενοι από τόπους σφαγής και μαρτυρίου.

Γι’ αυτούς τους ανθρώπους, ορισμένοι χριστιανοί, όπως εμείς, είναι αυτονόητη η συνδρομή μας. Το μέγεθος όμως της ροής είναι ευθέως αντίστροφο της μικρής χώρας μας και των οικονομικών πόρων μας. Αρα κατεπείγουσα η πανευρωπαϊκή συνδρομή σε χρήμα και άλλα υλικά μέσα και, επίσης, η διεκδίκηση της κατανομής αυτών των ανθρώπων ανά χώρα της Ε.Ε. με βάση τον πληθυσμό και την οικονομική ευρωστία.

Δεν μπορούμε να τους περιθάλψουμε όλους εμείς.

Εκτός όμως από αυτούς, υπάρχει και η ροή του γνωστού πλήθους Πακιστανών, Μπανγκλαντεσιανών, Αφρικανών κ.λπ., κυρίως σουνίτες μουσουλμάνοι, που απλώς αναζητούν καλύτερη τύχη στην Ευρώπη, και μια μειοψηφία τους πεδίο εγκληματικής δράσης. Είναι οικονομικοί μετανάστες, κάποιοι λίγοι «τουρίστες» του εγκλήματος, δεν διώκονται από κανέναν, κινούμενοι από τη φτώχεια και την ελπίδα καλύτερης ζωής ή απλώς παράνομου κέρδους.

Αυτοί συνήθως καταστρέφουν τα έγγραφά τους, για να επικαλεστούν ψευδή στοιχεία ονόματος, καταγωγής, ηλικίας.

Στους εκατοντάδες που περνάνε με το αζημίωτο κάθε μέρα οι Τούρκοι στα νησιά μας κανείς δεν ξέρει πόσοι και ποιοι μπορεί ενδεχομένως να είναι τζιχαντιστές, δουλέμποροι, ναρκέμποροι, νταβατζήδες, πράκτορες ή οτιδήποτε άλλο.

Πάντως, όλους μα όλους, απελπισμένους πρόσφυγες ή λαθρομετανάστες, τους οδηγούν σαν κοπάδια στις ακτές και τους διεκπεραιώνουν απέναντι έναντι κέρδους οι συμμορίες δουλεμπόρων, με την εποπτεία και διευκόλυνση που τους παρέχει το κράτος-συμμορία.

Η ζημιά στον τουρισμό, στην κοινωνική συνοχή και γαλήνη, η καταπόνηση του προσωπικού και η εξάντληση πόρων και υποδομών δεν χρειάζονται ιδιαίτερη ανάλυση. Ο πόλεμος υπήρχε και πριν, αυτό όμως που προκάλεσε το ανθρώπινο τσουνάμι ήταν το μήνυμα ανομίας και αφασίας που εξέπεμπε προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ με τις θέσεις του και ως κυβέρνηση με τις πράξεις του, με τη συναυτουργία των ΑΝ.ΕΛ. Διότι δεν μπορεί να κόπτεσαι για τον ΦΠΑ στα νησιά και να σφυρίζεις κλέφτικα για την… απόβαση της Νορμανδίας που γίνεται καθημερινά στις ακτές μας. Η συγκυβέρνηση τους έγνεφε και τους γνέφει, οπότε ειδικά οι λαθρομετανάστες διαλέγουν τον εύκολο δρόμο. Το κλείσιμο των κέντρων κράτησης ήταν το εναρκτήριο λάκτισμα και συνεχίζεται με ευνοϊκές νομοθετικές ρυθμίσεις. Και η κοινωνία, απορροφημένη στην αγωνία της οικονομίας, παρατηρεί το θέμα ως μόνιμο πλέον κομμάτι των δελτίων ειδήσεων. Σε λίγο θα το θεωρούμε και αυτονόητο.

Υπάρχουν αρκετοί παλαβοί και ιδεοληπτικοί ψυχάκηδες στην κυβέρνηση, σε κόμματα, ΜΚΟ, βαρεμένοι «αντιρατσιστές», που θεωρούν καλό να γίνουμε ένα απέραντο στρατόπεδο προσφύγων και λαθρομεταναστών, μια πολυπολιτισμική κουρελού. Ετσι θα ξεσκίσουν, νομίζουν, το μισητό έθνος και την ταυτότητά του, θα γίνουμε όλοι «αδέρφια» και διεθνιστές βεριτάμπλ. Είναι οι χρήσιμοι ηλίθιοι των δουλεμπόρων και του τουρκικού ισλαμοφασισμού και ορισμένοι βγάζουν και μεροκάματο από τον επαγγελματικό αντιρατσισμό, ενίοτε γίνονται υποκινητές και συνεργοί σε παράνομες συμπεριφορές των μουσαφιραίων. Κι όλο αυτό καταλήγει ρατσιστικά σε βάρος των αληθινών προσφύγων, που περιμένουν στην ουρά πίσω από πρόσφυγες «μαϊμού».

Είναι όμως καιρός, μαζί με την απαίτηση υλικής συνδρομής και κατανομής ανά χώρα των αληθινών προσφύγων, να θέσουμε σε κάθε διεθνές βήμα και όργανο το αληθινό ζήτημα: την τιμωρία, τις κυρώσεις σε βάρος του μεγαλύτερου δουλεμπόρου, της Τουρκίας, και την πανστρατιά της Δύσης και κάθε άλλης δύναμης στην Αφρική και τη Μέση Ανατολή για τη συντριβή του Ισλαμικού Κράτους και κάθε συμμάχου του. Αν η Ευρώπη, η Δύση, καθεύδει και θέλει να βγάλει τα μάτια της, εμείς δεν μπορούμε να μείνουμε απαθείς στον αργό θάνατο της κοινωνίας μας, στην ταχεία υπονόμευση της εθνικής ασφάλειάς μας. Το ζήτημα αυτό, ας το καταλάβουμε, είναι απείρως σημαντικότερο από τον ΦΠΑ και την όποια συμφωνία.  

Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης

Έντονες οι αντιδράσεις των Ποντίων για την αφαίρεση της Γενοκτονίας από την ύλη της Ιστορίας

«Μας ενδιαφέρει η πρόσθεση και ο πολλαπλασιασμός και όχι οι αφαιρέσεις μέσα στις νύχτες. Είναι αχαρακτήριστο και απαράδεκτο», δήλωσε μεταξύ άλλων στη Βουλή κατά τη διάρκεια τηςπρόσφατης συνεδρίασης της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ελληνισμού της Διασποράς ο βουλευτής Φλώρινας της ΝΔ Γιάννης Αντωνιάδης.

Αφορμή γι’ αυτήν την αντίδραση αποτέλεσε η αφαίρεση του κεφαλαίου (έκτασης συνολικά 9 σελίδων) με τον τίτλο «Ο παραευξείνιος ελληνισμός κατά τον 19ο και 20ό αιώνα» από την εξεταστέα ύλη της Γ΄ Λυκείου. Εντύπωση μάλιστα προκαλεί το γεγονός ότι πρόκειται για ένα κεφάλαιο που εδώ και αρκετά χρόνια ανήκε στην εξεταστέα ύλη των Πανελλαδικών εξετάσεων. Τώρα αντικαθίσταται από τα κεφάλαια «Η ελληνική οικονομία μετά την Επανάσταση» και «Η οικονομία κατά τον 19ο αιώνα» (31 σελίδες).

Όπως ήταν επόμενο, η αντίδραση από την πλευρά του Πανελλήνιου Συνδέσμου Ποντίων Εκπαιδευτικών, από την Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος (ΠΟΕ) αλλά και τη Διεθνή Συνομοσπονδία Ποντίων Ελλήνων (ΔΙΣΥΠΕ) ήταν άμεση.

Σε σχετική ανακοίνωση που εξέδωσε ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Ποντίων Εκπαιδευτικών, υπογεγραμμένη από τον πρόεδρο δρ Αντώνη Παυλίδη και τη γενική γραμματέα δρ Γεωργία Χαριτίδου, αναφέρεται ότι «ίσως θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι “ενοχλεί” ο όρος “Γενοκτονία”, που περιλαμβάνεται στην ενότητα που παραλείφθηκε, προφανώς επειδή ενοχλεί εκείνους που πραγματοποίησαν αυτό το έγκλημα εναντίον της ανθρωπότητας. Αυτή η αντίληψη δεν είναι μόνο άδικη, αλλά  και δεν υπηρετεί την επιστημονική αλήθεια».

Αλλά και η επιστολή της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος (ΠΟΕ) προς τον υπουργό Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων, την Πρόεδρο της Βουλής, τους βουλευτές και τους αρχηγούς κομμάτων δίνει το στίγμα της τονίζοντας πως «η συγκεκριμένη απόφαση έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη Βουλή των Ελλήνων, καθώς η ίδια η πρόεδρος της Βουλής είπε “η ελληνική Βουλή δεν θα συμμετέχει απλώς στην καμπάνια για την αναγνώριση της Γενοκτονίας, αλλά θα αγωνιστεί ενεργά”, ελπίζουμε όχι με τέτοιες πρωτοβουλίες».

Άλλη μια επιστολή για το φλέγον θέμα προστίθεται στις παραπάνω. Είναι αυτή που συντάχθηκε από τη Διεθνή Συνομοσπονδία Ποντίων Ελλήνων (ΔΙΣΥΠΕ), η οποία απευθύνεται στον υπουργό Παιδείας και συνυπογράφεται από τον Γιώργο Παρχαρίδη και τον Γιάννη Αντωνιάδη, πρόεδρο και γενικό γραμματέα αντίστοιχα.

Στο κείμενο αναφέρεται σχετικά ότι «το συγκεκριμένο κεφάλαιο έχει σχέση με αγώνες του οργανωμένου ποντιακού χώρου με μπροστάρη τη Διεθνή Συνομοσπονδία Ποντίων Ελλήνων, την Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος, όλες τις Ποντιακές Ομοσπονδίες Εξωτερικού, Πρωτοβάθμιους Συλλόγους και εκατομμύρια προσφυγικού Ελληνισμού παγκοσμίως για διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και της Ανατολής. Συνεπώς θεωρούμε ότι αποτελεί μεγάλη προσβολή απέναντι στην ιστορία και τον προσφυγικό Ελληνισμό η συγκεκριμένη πρωτοβουλία».

Όλες οι εμπλεκόμενες πλευρές πάντως καθιστούν σαφές πως είναι αναγκαία η άμεση επανεξέταση του θέματος, έτσι ώστε το κεφάλαιο που αφαιρέθηκε εν μία νυκτί να ενταχθεί ξανά στην εξεταστέα ύλη των Πανελλήνιων Εξετάσεων της Γ΄ Λυκείου.

Σε διαφορετική περίπτωση, όπως λένε, ο απανταχού ποντιακός ελληνισμός θα αντιδράσει δυναμικά.

Τὸ πρόβλημα μὲ τὴν ἐποχή μας εἶναι ὅτι τὸ μέλλον δὲν εἶναι πιὰ αὐτό ποὺ ἦταν

Paul Valery

Καρπούζι, η καλοκαιρινή μας τροφή

Αρχικά πρέπει να αναφέρουμε ότι το καρπούζι υπάρχει σε ιστορικές αναφορές από το 2.500 π.Χ. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι το κατανάλωναν ως φρούτο αλλά παράλληλα το μετέφεραν μαζί τους σαν πρόσθετο απόθεμα νερού. Πράγματι το 90% του καρπουζιού αποτελείται από νερό. Βοηθά στην ενυδάτωση του οργανισμού.
Στην αρχαιότητα, το καρπούζι είχε και καλλυντικές ιδιότητες, τις οποίες αξιοποιούμε ακόμη και σήμερα, με τις φλούδες ως μάσκες προσώπου : η φλούδα του φρούτου θεωρείται ότι τονώνει το δέρμα και βοηθά στη μείωση της ακμής κατά την εφηβεία. Το καρπούζι εμφανίζεται σε ιερογλυφικά της Αρχαίας Αιγύπτου. Τον 10ο αιώνα μ.Χ. καλλιεργείται στην Κίνα και τον 13ο αιώνα εμφανίζεται στην Ευρώπη.
Η ελληνική λέξη για τον καρπό είναι “υδροπέπων” (αντίστοιχα στην αγγλική γλώσσα water-melon). Η λέξη “καρπούζι” προέρχεται από την αντίστοιχη τουρκική karpuz, η οποία ανάγεται στην περσική xarbuz(a).
Tο καρπούζι καλλιεργείται ανά τον κόσμο σε περισσότερες από 1.200 ποικιλίες που διαφοροποιούνται μεταξύ τους όχι μόνο βάσει του χρώματος αλλά και του σχήματος, και της υφής και των σπόρων Το καρπούζι είναι από τα πλέον απολαυστικά φρούτα. Ιδιαίτερα κατά τους ζεστούς μήνες του καλοκαιριού, το παγωμένο καρπούζι, μας προσφέρει ευχαρίστηση με την πλούσια γεύση του και συνάμα μας δροσίζει έχει θρεπτικές ουσίες ή βιταμίνες όπως τα άλλα φρούτα και λαχανικά.
Σε μερικούς έχει επικρατήσει γενικά η εντύπωση ότι το καρπούζι προσφέρει μόνο νερό και ζάχαρη. Η αλήθεια είναι ότι αυτό το θαυμάσιο φρούτο έχει και μεγάλη θρεπτική άξια για τον άνθρωπο. Ένα καρπούζι περιέχει ζάχαρη σε ποσοστό γύρω στο 6% και νερό κατά 91% ανά βάρος. Οι σύγχρονες έρευνες έχουν δείξει ότι το καρπούζι είναι πλούσιο σε βιταμίνες Α, Β6, C, λυκοπένιο, κάλιο και φυτικές ίνες. Η περιεκτικότητα του σε ζάχαρο και θερμίδες είναι χαμηλή ενώ δεν περιέχει καθόλου λίπη ή χοληστερόλη.
Στην αρχαιότητα αλλά και μέχρι σήμερα, το καρπούζι είχε και καλλυντικές ιδιότητες μιας και οι μάσκες προσώπου με φλούδες καρπουζιού χρησιμοποιούνται ακόμη.
Το καρπούζι όταν τρώγεται με άδειο στομάχι πριν από το δείπνο, καθαρίζει τον οργανισμό από τις τοξίνες και κρατά το πεπτικό σύστημα σε άριστη κατάσταση. Θεραπευτική επίδραση ασκεί το καρπούζι επίσης, στις παθήσεις του ήπατος, ενώ είναι αποτελεσματικό ως φρούτο σε κυστίτιδες και γενικά σε όλες τις φλεγμονές του ουροποιητικού συστήματος. Όσο παράξενο κι αν φαίνεται, αυτοί που πάσχουν από διάρροια πρέπει να καταναλώνουν αρκετό καρπούζι, ενώ τρεις μερίδες καρπουζιού την ημέρα δίνει λάμψη και διατηρεί το δέρμα σε άψογη κατάσταση.
Είναι ελαφρώς διουρητικό και περιέχει καροτινοειδή σε μεγάλες ποσότητες. Το καρπούζι με κόκκινη σάρκα είναι σημαντική πηγή σε λυκοπένιο. Τελευταίες έρευνες δείχνουν ότι η κατανάλωση καρπουζιού μπορεί να έχει αποτελέσματα εναντίον της υπέρτασης. Αρκετοί γιατροί της ομοιοπαθητικής συνιστούν και την καρπουζοθεραπεία, σε διάφορες παθήσεις. Μια κρύα φέτα από καρπούζι είναι ότι καλύτερο για τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού.

Ερευνητές από το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Φλόριντα διαπίστωσαν ότι το ζουμερό καλοκαιρινό φρούτο μειώνει την αρτηριακή πίεση κι έτσι μπορεί να μειώσει σημαντικά τον κίνδυνο εμφράγματος. Η νέα μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση American Journal of Hypertension αναφέρει ότι το καρπούζι έχει σημαντικά οφέλη για την καρδιά, ιδιαίτερα σε παχύσαρκα άτομα, ακόμη και σε χαμηλές θερμοκρασίες. Το κρύο αυξάνει τις πιθανότητες πρόωρου θανάτου λόγω εμφράγματος, καθώς η καρδιά λειτουργεί πιο εντατικά για να διατηρήσει τη θερμοκρασία του σώματος. Έτσι, η αρτηριακή πίεση αυξάνεται. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η κατανάλωση εκχυλίσματος καρπουζιού μειώνει την πίεση που ασκείται στην καρδιακή αορτή κι έτσι ο κίνδυνος εμφράγματος και εγκεφαλικού είναι μικρότερος.
Στην χώρα του ήλιου και των καρπουζιών οι Έλληνες πρέπει να γνωρίζουν την θρεπτική και διατροφική άξια των καρπουζιών των άλλων φρούτων και λαχανικών, τα οποία δεν πρέπει ποτέ να λείπουν από το ελληνικό τραπέζι, και να μην προτιμούν τα εισαγόμενα "τετράγωνα" καρπούζια!!!

Χρήστος Καψάλης -Συλλέκτης βοτάνων – Ερευνητής
Πηγή