ΠΑΠΑΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ, Ο… «ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΣΚΟΤΟΥΣ»

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Το τελευταίο ταξίδι του Πάπα Φραγκίσκου στις ΗΠΑ, έδειξε για άλλη μια φορά το τι πραγματικά εκπροσωπεί και το τι «συμβολίζει».
Η λατρεία του Πάπα Φραγκίσκου αποδεικνύει ότι οι άνθρωποι είναι έτοιμοι να δεχτούν τον Αντίχριστο και βλέποντας τα εκατομμύρια παραπλανημένων γεμάτους λατρεία θαυμαστές του Πάπα Φραγκίσκου, βλέπετε ακριβώς την υποδοχή που θα έχει ο Αντίχριστος όταν εμφανιστεί : «Και εγώ, που ήκουσα και είδα όλα αυτά, είμαι ο Ιωάννης. Και όταν τα ήκουσα και τα είδα, γεμάτος ιερόν δέος και ευλάβειαν δι” αυτά, έπεσα να προσκυνήσω εμπρός εις τα πόδια του αγγέλου, που μου τα έδειχνε. Και μου είπεν ο άγγελος• «πρόσεξε, μη κάμης κάτι τέτοιο• διότι εγώ είμαι σύνδουλος ιδικός σου και των προφητών και όλων εκείνων, οι οποίοι φυλάσσουν τα λόγια του βιβλίου τούτου. Τον Θεόν προσκύνησε». Αποκάλυψη 22: 8,9
Όπου και να πάει, ο Πάπας Φραγκίσκος προσελκύει πλήθη γεμάτα λατρεία τα οποία προσπαθούν να τον αγγίξουν έστω και λίγο, λες και αν το κάνουν, κάτι… πνευματικό και άγιο θα μεταδοθεί σε αυτούς. Άνθρωποι παραληρούν μόλις τον βλέπουν, κλαίνε, κρατούν ψηλά τα άρρωστα παιδιά τους και τον παρακαλούν να τα αγγίξει με την ελπίδα ότι θα θεραπευτούν.
Στην πραγματικότητα ο Πάπας Φραγκίσκος δεν έχει καμία δύναμη να κάνει θαύματα και όμως τα πλήθη των ανθρώπων έρχονται και πέφτουν στα πόδια του λες και βρίσκονται μπροστά στον ίδιο τον Ιησού Χριστό! Ο ίδιος ο Πάπας πως αντιδρά σε όλη αυτή την λατρεία προς το πρόσωπο του ; Μήπως τους λέει ότι είναι απλώς ένας άνθρωπος και τους υποδεικνύει πως μόνο άξιος λατρείας είναι ο Ιησούς Χριστός ; Όχι! Δεν το κάνει! Ο Πάπας Φραγκίσκος τους αφήνει να τον λατρεύουν και δέχεται τη λατρεία τους σαν να είναι… θεός επί της γης.

Ένα μέλος του αμερικανικού κογκρέσου έφτασε στο σημείο να κλέψει το ποτήρι από το οποίο ο πάπας Φραγκίσκος έπινε νερό κατά την διάρκεια της επίσκεψης του στο Λευκό Οίκο γιατί το… θεώρησε θαυματουργικό. Συγκεκριμένα ένας αφοσιωμένος καθολικός, δημοκρατικός βουλευτής από την Πενσυλβανία, ο Bob Brady,ανέβηκε στο βήμα αφότου τελείωσε το λόγο του ο Πάπας Φραγκίσκος και άρπαξε το ποτήρι το οποίο ήταν ακόμα γεμάτο με νερό. Ύστερα ήπιε το νερό, έδωσε λίγο στη γυναίκα του την Debra και κράτησε το υπόλοιπο για να… ραντίσει τα εγγόνια του. Στη συνέχεια τράβηξε και φωτογραφίες με το…ποτήρι τις οποίες τις έδωσε στο προσωπικό του για να δημοσιευτούν στον τύπο.
Αυτό δεν δείχνει τον παραλογισμό της λατρείας του Πάπα ; Το να πίνεις από το ποτήρι κάποιου που δε γνωρίζεις φυσιολογικά είναι σιχαμερό, στην περίπτωση αυτή το να «ραντίζεις» τα εγγόνια σου με αυτό θεωρείται… παπική ευλογία. Η Βίβλος λέει ότι όταν ο Αντίχριστος εμφανιστεί, θα λατρεύεται σαν να είναι ο ίδιος ο Θεός. Παρατηρώντας τα εκατομμύρια παραπλανημένων θαυμαστών του Πάπα, βλέπετε ακριβώς την υποδοχή την οποία θα λάβει.
Αποκαλείται «ιερότατος» και «ιερός πατέρας»! Μάλιστα διεκδικεί αυτούς τους τίτλους λες και του ανήκουν από τη γέννησή του ακόμα. Ο Πάπας Φραγκίσκος ισχυρίζεται ότι κάθεται στη θέση του Ιησού Χριστού και απολαμβάνει λατρεία λες και είναι ο ίδιος ο Χριστός! Το Βατικανό ενθαρρύνει τα δισεκατομμύρια θαυμαστές του να δίνουν αναφορά σε αυτόν. Και τι παίρνουν ως αντάλλαγμα της αφοσίωσής τους ; Μήπως μπορεί ο Πάπας Φραγκίσκος να θεραπεύσει άρρωστα παιδιά, να αναστήσει νεκρούς, ή έστω να κάνει κάποια θαύματα ;
Στην πραγματικότητα είναι απλά ένας ηλικιωμένος άνθρωπος με ένα κοστούμι και κουνώντας το χέρι του, «ευλογεί» τον κόσμο. Αλλά ποτέ δεν αναφέρει στο ποίμνιο πώς μπορεί να σωθεί κανείς σύμφωνα με τη Βίβλο. Αυτό που κάνει είναι ακριβώς η δουλειά του Διαβόλου! Είναι αυτός που θα ανοίξει το δρόμο για την έλευσή του. Είναι αυτό που αποκαλεί η Βίβλος. Ψευδοπροφήτης!
Ο Πάπας Φραγκίσκος έκανε πολλές κρυφές συναντήσεις με ομοφυλόφιλα LGBT ζευγάρια κατά τη διάρκεια της περιοδείας του στις ΗΠΑ : «Ακριβώς δε διότι ελάτρευσαν ψευδείς και φαύλους θεούς, παρεχώρησεν ο Θεός να παραδοθούν και υποδουλωθούν εις εξευτελιστικά πάθη. Διότι και αι γυναίκες των, (χωρίς να εντραπούν και σεβασθούν ούτε τον ευατόν των), αλλάξαν την φυσικήν χρήσιν του φύλου των εις την παρά φύσιν και εξετράπησαν εις ακατανομάστους πράξεις.
Κατά παρόμοιον τρόπον και οι άρρενες αφήκαν την φυσικήν σχέσιν και χρήσιν της γυναικός και εφλογίσθησαν εις τας εμπαθείς ορέξεις μεταξύ των, ώστε άνδρες εις άνδρας να ενεργούν αναισχύντους και εξευτελιστικάς πράξεις και να λαμβάνουν τον μισθόν, που τους έπρεπε δια την πλάνην των, από τον ίδιον τον ευατόν των».
Προς Ρωμαίους 1:27,28
Ο Πάπας προετοιμάζει το έδαφος για μια πλήρη και ολοκληρωτική αποδοχή μιας ανοιχτή προς τους LGBT καθολικής εκκλησίας. Ο Πάπας χτίζει τη μια Παγκόσμια Θρησκεία και οι πύλες της Κολάσεως τον υποστηρίζουν πλήρως. Ο Yayo Grassi, ένας ανοιχτά γκει άντρας, έφερε τον σύντροφό του Iwan Bagus όπως και πολλά άλλα μέλη στην Πρεσβία του Βατικανού στις 23 Σεπτεμβρίου. Ο Grassi είπε ότι ο Πάπας εδώ και καιρό γνώριζε ότι ήταν γκέι και ποτέ δεν τον επιτίμησε γι’ αυτό και γενικά για την σεξουαλικότητά του. Ο ίδιος μαζί με τον φίλο του ήθελε να λάβει μια ευλογία από τον Πάπα ο οποίος στο τέλος αγκάλιασε και τους δυο. Αυτό σηματοδότησε «πολλά»!
Αυτόν τον Οκτώβριο το Βατικανό συγκάλέσε μια μεγάλη συνάντηση, επονομαζόμενη ως σύνοδο, προκειμένου να συζητήσει πώς να διακονήσει σε γκέι και λεσβίες, μαζί με άλλα θέματα που απασχολούν τους «μοντέρνους» καθολικούς. Σε αυτή τη σύνοδο ο πάπας δήλωσε : «Ο Θεός δεν φοβάται τα καινούργια πράγματα. Γι” αυτό συνεχίζει να μας εκπλήσσει, ανοίγοντας τις καρδιές μας και καθοδηγώντας μας με απίστευτους τρόπους.».
Ένας πολύ γνωστός θρησκευτικός αρθρογράφος ειδικός για το Βατικανό, ο Jonh Thavis, έγραψε το εξής ενδεικτικό για τις προθέσεις του Πάπα : «Ο Πάπας Φραγκίσκος τοποθέτησε την εκκλησία σε ένα καινούργιο μονοπάτι, με ένα στυλ ευαγγελισμού, το οποίο είναι λιγότερο συγκεντρωμένο στο δόγμα και με περισσότερη θέληση να δεχτεί ανθρώπους ανεξαρτήτως της κατάστασής τους». Όπως φαίνεται το Βατικανό έχει τώρα στόχο να κάνει τα πάντα για να προωθήσει την μια Παγκόσμια Θρησκεία και την ΝΤΠ».
Όλα αυτά που εκπροσωπεί πριν από λίγα χρόνια κρίθηκαν ένοχα για υποθέσεις εμπορίας παιδιών, βιασμούς και φόνο. Πέντε δικαστές διεθνούς κοινού δικαίου στις Βρυξέλες αποφάσισαν ότι τα εγκλήματα αυτά προέκυψαν το 2010. Μέχρι τον περασμένο Μάιο πάνω από 48 μάρτυρες ήρθαν να καταθέσουν για τις δραστηριότητες του κατηγορούμενου ως μέλη της λατρευτικής κοινότητας του 9ου Κύκλου «Σατανικής Θυσίας Παιδιών». Ο ένατος κύκλος Σατανικής Θυσίας Παιδιών λέγεται ότι έκανε θυσίες σε ρωμαιοκαθολικούς ναούς στο Μοντρεάλ, Νέα Υόρκη, Ρώμη, Παρίσι, κ.ο.κ. Συγκεκριμένα έφηβοι απάγονταν από την μαφία, τους έγδυναν, τους βίαζαν, τους κυνηγούσαν και τους σκότωναν. Αυτό είναι το…«ευλογημένο» Βατικανό!
Όλα αυτά τα «λίγα», γιατί τα ξένα μπλογκς «βουίζουν» από τα «κατορθώματα» του Πάπα και του περιβάλλοντος του, τι άλλο παρά μας δείχνουν ποιος είναι και ποιο είναι το έργο του. Το έργο της προετοιμασίας της έλευσης του.. «Σκότους»!

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφεάς-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr

Ακούγεται η λέξη θάνατος, και η καρδιά όλων σπαρταράει από το φόβο

Ο νεκρός, κι αν δεν βλέπει τον εαυτό του, βλέπει όμως εκείνους που πέθαναν πιο μπροστά να γίνονται σκόνη, και διδάσκεται πολλά. Για κοίτα πόσο μαζεμένοι και συγκρατημένοι είναι μπροστά στους νεκρούς ακόμα και οι πιο περήφανοι, ακόμα και οι πιο απόκοτοι άνθρωποι!

Ακούγεται η λέξη “θάνατος”, και η καρδιά όλων σπαρταράει από το φόβο. Και φιλοσοφούμε γύρω από τους τάφους και σκεφτόμαστε που καταλήγουμε και φλυαρούμε για τη ματαιότητα των εγκοσμίων, αλλά, μόλις απομακρυνθούμε, ξεχνάμε την ευτέλειά μας.

Να, για παράδειγμα, όταν βρεθεί κανείς στην κηδεία ενός φίλου του, γυρίζει στο διπλανό του και του λέει λόγια σαν και τούτα:

“Αλήθεια, πόσο ταλαίπωροι είμαστε! Πόσο ασήμαντη είναι η ζωή μας! Τί γινόμαστε, άραγε, μετά το θάνατο; Αυτό πρέπει να σκεφτόμαστε και να μην κακολογούμε, να μην αδικούμε, να μη μνησικακούμε…”.

Φαίνεται να μιλάει με τόση ειλικρίνεια, ώστε, καθώς τον ακούς, δεν αμφιβάλλεις ότι την ίδια κιόλας στιγμή θ’ απαρνηθεί ολότελα την κακία του και θ’ αρχίσει να ζει ενάρετα.

Μα, αλίμονο, μετά την κηδεία θα ξεχάσει και το φόβο του και τα λόγια του, και θα συνεχίσει να ζει στην αμαρτία, όπως πρώτα.

Αγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

ΠΗΓΗ

Φθινοπωρινή άμυνα κατά της γρίπης: Αυτά είναι τα όπλα!

της Χρυσούλας Λιάκου

Ακόμα δεν έχουμε γυρίσει τα ρολόγια πίσω, αλλά με την αλλαγή της εποχής, είναι απαραίτητο να προετοιμαστούμε για τις δυσκολίες του φθινοπώρου και τον κρύο καιρό του χειμώνα.

Για αρχή χρειάζεται να κάνουμε τον ετήσιο προληπτικό έλεγχο. Οποιοσδήποτε με χρόνια πάθηση όπως ο διαβήτης ή καρδιακές παθήσεις, πρέπει να επισκεφθεί τον οικογενειακό ιατρό. 

Η εποχή της γρίπης δεν είναι πολύ μακριά, και η πρόληψη με εμβολιασμό όλων των υποτύπων, μεταξύ των οποίων η γρίπη των χοίρων, πρέπει να είναι στα φθινοπωρινά μας πλάνα.

Οι καλές θερμοκρασίες του φθινοπώρου, με τη ζέστη του καλοκαιριού να έχει παρέλθει και τα κρύα του χειμώνα να είναι ακόμα μακριά, μας αναζωογονούν και μας επιτρέπουν να περάσουμε περισσότερο χρόνο στην φύση. Αλλά και εκεί χρειάζεται προσοχή. Τα φύλλα των δέντρων πέφτουν καλύπτοντας το έδαφος και ανακατεύονται με την σκόνη, τα πρωτοβρόχια και τα υγρά φύλλα ευνοούν την ανάπτυξη μυκήτων που εισπνέουμε, με αποτέλεσμα έξαρση από αλλεργίες, και ασθένειες όπως η βρογχίτιδα και το άσθμα.

Αν έχετε πονοκέφαλο, ρινική καταρροή, δυσκολία στην αναπνοή, ξηρό βήχα, οίδημα και κνησμό στα μάτια, μπορεί να ανήκετε στο 15% του πληθυσμού που πάσχει από αλλεργίες. Προμηθευτείτε από τον οικογενειακό σας ιατρό ειδικά ρινικά εκνεφώματα (Spray), αντισταμινικά φάρμακα και ίσως εισπνοές και φοράτε μάσκα με ειδικό φίλτρο αν είναι να βρίσκεστε κοντά σε υγρά φύλλα ή εργασίες στην φύση. Αν απολαύσατε μια ημέρα στην φύση, σιγουρευτείτε ότι δεν μεταφέρετε αλλεργιογόνα και μύκητες στο εσωτερικό του σπιτιού με το να απομακρύνετε άμεσα και να πλύνετε καλά ρούχα και παπούτσια.

Το φθινόπωρο είναι επίσης εποχή για να ελέγξουμε τις φυσικές άμυνες του οργανισμού. Αν αρχίζετε να έχετε ρινική συμφόρηση και καταρροή, άφθες, πονόλαιμο, ο οργανισμός σας δίνει σήματα ότι δεν είναι στην καλύτερη φυσική κατάσταση για να αντιμετωπίσει τα κρύα, τις ιώσεις και τις λοιμώξεις του χειμώνα.

Για να ενισχύσετε την άμυνα του οργανισμού, ξεκινήστε μια διατροφική αλλαγή. Όσο το καλοκαίρι φεύγει, τρώμε όλο και λιγότερο φρούτα και λαχανικά και όλο και περισσότερα λιπαρά και γλυκά. Οι βιταμίνες και τα αντιοξειδωτικά που προέρχονται από φρέσκα προϊόντα είναι, όμως, απολύτως απαραίτητα. Αυτά βοηθούν εκτός από την άμυνα του οργανισμού, και τα «καλά» όπως τα αποκαλούμε βακτήρια του εντέρου, που είναι επίσης σημαντικό τμήμα της άμυνάς μας.

Ξεκινήστε ήπια άσκηση, που βοηθά να παράγονται οι μικροί «πολεμιστές» στον οργανισμό μας, τα λευκά αιμοσφαίρια και τα κύτταρα-φονιάδες του σώματος που θα αντιμετωπίσουν τις λοιμώξεις του χειμώνα. Φυσικά συμπληρώματα όπως πολυβιταμίνη που να περιέχει βιταμίνη C και ψευδάργυρο, εχινάκια και ευκάλυπτος, θα σας βοηθήσουν να είστε προετοιμασμένοι για τα κρυολογήματα του φθινοπώρου. Οι μικρές μέρες και η περιορισμένη έκθεση στον ήλιο, αυξάνει τις ανάγκες του δέρματος και των οστών σε βιταμίνη D.

Ανανεώστε το φαρμακείο του σπιτιού σας με παρακεταμόλη, αντιπυρετικά και θερμόμετρο που λειτουργεί, αποσυμφορητικά για την ρινική συμφόρηση, παστίλιες για τον πονόλαιμο και ειδικές καταπραϋντικές αλοιφές για τα έλκη στόματος. Αν αισθάνεστε αδύναμοι, ακούστε το σώμα σας. Απευθυνθείτε στον οικογενειακό σας γιατρό, πλένετε καλά τα χέρια σας, καλύψτε μύτη και στόμα με ένα χαρτομάντηλο όταν βήχετε και αποφύγετε να πάτε στην εργασία σας ή σε πολυσύχναστα σημεία, για να μην μεταδοθούν οι ιώσεις. Αποφύγετε να καταναλώσετε αντιβιοτικά χωρίς την συνταγή ιατρού. Μπορεί να δημιουργήσουν παρενέργειες και δεν θα σας βοηθήσουν.

Πηγή:   iatronet.gr

Τυφλοὶ ὁδηγοί

 

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

 

ΣΤΗ σύγχρονη κοινωνία βλέπουµε δύο κόσµους, ἤ ἀκριβέστερα ὁ λαός καθοδηγεῖται ἀπό ἀνθρώπους πού ἀνήκουν σέ δύο διαφορετικούς καί ἀντίθετους κόσµους καί γίνεται προσπάθεια ποιοί θά ἐπηρεάσουν περισσότερους,

γιά νά τούς ἐντάξουν στίς δικές τους ἐπιδιώξεις καί στή συνέχεια νά τούς χρησιµοποιήσουν ἰδιοτελῶς, γιά νά µή πῶ νά τούς ἐκµεταλλευτοῦν µέ πολλούς τρόπους. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί ἀσκοῦν µεγάλη ἐπίδραση στόν ἁπλό λαό, διαµορφώνουν συνειδήσεις καί προβάλλουν ἦθος µέ βάση τίς παραδόσεις ἤ µέ βάση τήν ἄρνησή τους.

Ἀπό τή µιά µεριά εἶναι ἐκεῖνοι πού ἔχουν σταθερές ἀρχές, «µέ βαθιές ρίζες στό παρελθόν καί ἔντονη παρουσία στό παρόν». ∆έν δέχονται τίς εὔκολες καί ὕποπτες µεταβολές, ὑπερασπιζόµενοι τό ἔργο πού οἱ προηγούµενοι ἄφησαν. Συνήθως «ἀποτελοῦν ἐγγύηση καί ἐχέγγυο γιά µιά σταθερή πορεία» (Ἀθανα- σίου Ἰ. ∆εληκωστοπούλου, Ὀρθοδοξία. Ἡ σύγχρονη πρόκληση, Ἀθήνα 1986, σελ.22). Στή σηµερινή γλώσσα αὐτοί χαρακτηρίζονται συντηρητικοί καί θεωροῦνται ἀναχρονιστικοί, πού ἀδυνατοῦν νά παρακολουθήσουν τίς ἐξελίξεις καί τούς ρυθµούς τῆς ἐποχῆς.

Ἀπό τήν ἄλλη µεριά εἶναι ἐκεῖνοι πού ἀγωνίζονται γιά ἕνα καλύτερο κόσµο, ἔχοντας ὡς πηγή ἔµπνευσης τίς διάφορες ἰδέες καί προτάσεις τῆς ποικιλόµορφης ἀριστερᾶς καί οἱ ἴδιοι αὐτοχαρακτηρίζονται προοδευτικοί. ∆έν ἔχουν ἠθικές ἀρχές οὔτε καί σταθερές πρακτικές. Συνήθως ἀναζητοῦν, πειραµατίζονται, ἐπιδιώκουν κοινωνικές µεταβολές καί µετασχηµατισµούς. Τούς περισσεύει ἡ θεωρία καί τούς λείπει ἡ πράξη. Εἶναι ἀνεύθυνοι, δέν ὑπερασπίζονται τίς παραδόσεις καί φυσικά δέν ἐµπνέουν µεγάλη καί σταθερή ἐµπιστοσύνη στό λαό. Κάνουν ὅµως πολύ θόρυβο γύρω ἀπό τό ὄνοµά τους καί θεωροῦν ἀποτελεσµατικό µέσο στούς σκοπούς τους τήν πληθωρική χρήση τοῦ πολιτισµοῦ, γιατί πιστεύουν ὅτι µόνο ἔτσι θά κάνουν τήν κοινωνία εὐτυχισµένη! Ἐνῶ στήν πραγµατικότητα «εἶναι οὐραγοί, ἔχουν τήν ψευδαίσθηση ὅτι πρωτοποροῦν»!

Συγκρίνοντας τίς δύο αὐτές κατηγορίες ἀνθρώπων εὔκολα διαπιστώνουµε ὅτι ἡ πρώτη ὑπερέχει κατά πολύ ἀπό τή δεύτερη. Ἐκεῖ ὑπάρχει µιά ὡριµότητα καί γνώση, ἐνῶ στή δεύτερη ὑπάρχει ἄγνοια καί ἐπιπολαιότητα. Ἡ στάση τῶν πρώτων ἀπέναντι στήν Ἐκκλησία εἶναι προσεκτική καί συχνά τήν ὑποστηρίζουν. Ἐνῶ οἱ δεύτεροι διάκεινται δυσµενῶς καί τήν κρίνουν µέ πάθος. Ἄν µποροῦσαν νά τήν ἐξαλείψουν, θά τό ἀποτολµοῦσαν. Γνωρίζουν ὅµως ὅτι ὑπάρχει πλῆθος λαοῦ πού τή σέβεται καί γι᾿ αὐτό τήν ἀντιµετωπίζουν µέ σιωπή καί ἀνοχή. Οἱ δύο αὐτές κατηγορίες ἀνθρώπων πού ἐπηρεάζουν τό λαό, συχνά ἔρχονται σέ ἀντιπαραθέσεις καί συγκρούσεις. Τό βλέ- πουµε στά παράθυρα τῆς τηλεόρασης, ὅπου «διαλέγονται» µονολογοῦντες, χωρίς ἐπιχειρήµατα καί στοιχειώδη εὐγένεια. Ἐπιµένουν στίς ἀπόψεις τους, γιατί νοµίζουν ὅτι µόνο αὐτοί µποροῦν νά λύσουν τά προβλήµατα τοῦ χειµαζόµενου λαοῦ. Καί αὐτό δείχνει τήν πνευµατική τους ἀνωριµότητα καί ἀποδεικνύει τήν ἔλλειψη ἤθους.

πηγή

Αυτά που πρέπει να προσέξετε, αν το παιδάκι σας πηγαίνει στην Α' Δημοτικού

Αναμφισβήτητα, η πρώτη τάξη του Δημοτικού είναι η πιο βασική τάξη για ένα παιδί, καθώς σε αυτήν τα παιδιά μαθαίνουν ανάγνωση και γραφή. 

Γι' αυτό λοιπόν, υπάρχουν κάποια πράγματα που πρέπει να προσέξουν οι μαμάδες και οι μπαμπάδες...

Δείτε ποια είναι τα πράγματα που πρέπει να προσέξετε:

Σωστό κράτημα του μολυβιού: 
Πρέπει να βεβαιωθούμε ότι το παιδί κρατά σωστά το μολύβι και βάζει σωστή δύναμη όταν γράφει.
Σωστή φορά γραφής: 
Θα πρέπει να διδάξουμε στα παιδιά τη σωστή φορά γραφής των γραμμάτων και των αριθμών.
Μέγεθος γραμμάτων:
Θα πρέπει να δείξουμε στο παιδί το σωστό μέγεθος των γραμμάτων όταν γράφει στο τετράδιο και να επιμείνουμε στο να κάνει όσο γίνεται ισομεγέθη γράμματα και αριθμούς.
Πάνω στη γραμμή:
Μαθαίνουμε το παιδί να βάζει τα γράμματα πάνω στη γραμμή του τετραδίου.
Κενά ανάμεσα στις λέξεις: 
Μαθαίνουμε στο παιδί να αφήνει το κατάλληλο κενό ανάμεσα στις λέξεις.
Δίνουμε χρόνο προσαρμογής στο παιδί: 
Κάθε αρχή είναι δύσκολη, γι' αυτό θα πρέπει να έχουμε υπομονή και αφήνουμε το παιδί να προσαρμοστεί στα νέα σχολικά δεδομένα.
Πρόγραμμα διαβάσματος: 
Σίγουρα το πρωτάκι θα έχει να κάνει ασκήσεις στο σπίτι. Καλό είναι να διατηρούμε ένα καθημερινό πρόγραμμα μελέτης.
Του μαθαίνουμε να αγαπά το σχολείο: 
Φροντίζουμε ώστε το παιδί να δει θετικά το σχολείο και τη διαδικασία της μάθησης.
Δε φορτώνουμε το πρόγραμμα του παιδιού με πολλές εξωσχολικές δραστηριότητες.
Έλεγχος μαθησιακών δυσκολιών: 
Αν δούμε ότι το παιδί δυσκολεύεται πολύ σε κάτι, τότε καλό είναι να απευθυνθούμε στους ειδικούς. Συνήθως περίπου μετά τα Χριστούγεννα, έχουμε πιο σαφή εικόνα, αλλά μπορεί να γίνει και νωρίτερα αν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις.

mother

Πανηγύρεις Ιερών παρεκκλησίων της Ενορίας Αγίου Αθανασίου Κατούνας (7, 8 και 9 Νοεμβρίου 2015).

 

Πρόγραμμά  Πανηγύρεων.

Ιερό Παρεκκλήσιο Παμμεγίστων Ταξιαρχών.

Το Σάββατο 7 Νοεμβρίου και ώρα 4:00 το απόγευμα Παραμονή της Εορτής της Συνάξεως των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ και των λοιπών Ασωμάτων και Ουράνιων Αγγελικών Ταγμάτων,   θα τελεσθεί Αναστάσιμος Πανηγυρικός Εσπερινός στο παρεκκλήσι των Παμμεγίστων Ταξιαρχών.

Την Κυριακή 8 Νοεμβρίου το πρωί θα τελεσθεί Αναστάσιμη  Θεία Λειτουργία.

-----.-----

Ιερό Παρεκκλήσιο Αγίου Νεκταρίου Επισκόπου Αιγίνης του Θαυματουργού. 

Την Κυριακή 8 Νοεμβρίου και ώρα 4:00 το απόγευμα Παραμονή της Εορτής του Αγίου Νεκταρίου θα τελεσθεί Πανηγυρικός Εσπερινός μετ’ αρτοκλασίας.

Τη Δευτέρα 9 Νοεμβρίου το πρωί θα τελεσθεί Πανηγυρική Θεία Λειτουργία. 

πηγή

Η προβοκάτσια Φίλη, το «σύμπλεγμα της ήττας» και το συλλογικό μας μέλλον

Γράφει ο  Γιώργος Ρακκάς

Ένα από τα χαρακτηριστικά της επαίσχυντης φιλοατλαντικής, αριστεροφιλελεύθερης κυβέρνησης, που έχει αναλάβει να «εκτελέσει» ένα συμβόλαιο ακραίας αποικιοποίησης της ελληνικής πολιτείας και κοινωνίας, είναι ότι πολιτεύεται Οργουελιανά, με «προβοκάτσιες» για τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης.

Προβοκάτσια ήταν, προφανώς, το “σκίσιμο των μνημονίων” αλλά και αυτό το δημοψήφισμα, που προβλήθηκε ως ύψιστη επιβεβαίωση των πιο αυθεντικών δημοκρατικών αντανακλαστικών για να τα ενταφιάσει οριστικά στην συνέχεια και να επιβάλει σιγή νεκροταφείου στην ελληνική κοινωνία.

Τελευταίο κρούσμα αυτής της προβοκατόρικης διακυβέρνησης είναι οι περίφημες δηλώσεις Φίλη, σχετικά με την μη ύπαρξη της ποντιακής γενοκτονίας στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου. Η στόχευσή τους υπήρξε διπλή, και αποκαλύπτεται εξόχως από την ρελάνς την οποία έκανε μιλώντας την Τετάρτη το βράδυ στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Εκεί θα καταγγείλει «την αναζωπύρωση παλαιών και νέων στερεότυπων και του εθνικιστικού λόγου», ενώ δίπλα του θα σπεύσει η υφιστάμενός του Σία Αναγνωστοπούλου, επισημαίνοντας την ύπαρξη φαινομένων «που φτάνουν στα όρια του χουλιγκανισμού όταν ένας άνθρωπος θέλει να πει οτιδήποτε δεν μπορεί να τολμήσει να πει κάτι που θα μπορούσε να αποτελέσει πηγή έμπνευσης για περαιτέρω συζητήσεις»[1].

[Παρεμπιπτόντως, και για να καταδείξουμε ποια η σχέση της εν λόγω πανεπιστημιακού με το κατεστημένο της γειτονικής χώρας, αρκεί να υπενθυμίσουμε ότι μερικά χρόνια πριν πρωτοστατούσε σε μια εκστρατεία εξωραϊσμού του πρασινοφασίστα Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, προβάλλοντάς τον στα ελληνικά ΜΜΕ ως… «ελπίδα εκδημοκρατισμού» της γειτονικής χώρας, ποιόν;, αυτόν που καταγγέλλει όλη η δημοκρατική αντιπολίτευση της γείτονος ότι απεργάζεται ανοιχτά πλέον αυταρχική εκτροπή στην Τουρκία![2]].

Αυτήν ακριβώς την προβοκάτσια ήρθε να υπηρετήσει και, ποιος άλλος;, οι ναζί της Χρυσής Αυγής κατά την διάρκεια της συγκέντρωσης των Ποντιακών Σωματείων στο Σύνταγμα. Υπολογίζοντας στην αυτονόητη παρουσία βουλευτών απ’ όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα –καθώς οι αντιδράσεις στις δηλώσεις Φίλη είχαν καθολικό χαρακτήρα– κατέβηκαν οργανωμένα και επιτέθηκαν στον βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, Γιώργο Κουμουτσάκο, για να “καπελώσουν” την συγκέντρωση και να δικαιώσουν την προπαγάνδα των Φίλη-Αναγνωστοπούλου. Η ελληνική ακροδεξιά στον πατροπαράδοτό της ρόλο.

Στην πραγματικότητα, βέβαια, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο από το οποίο ισχυρίζονται ο υπουργός και η υφυπουργός του: Λόγοι εσωτερικής πολιτικής κατανάλωσης, αλλά και αναγκαιότητες επιβαλλόμενες από τα έξωθεν συμφέροντα υπαγορεύουν στην δοσμένη συγκυρία την επίκληση των εθνομηδενιστικών στερεοτύπων. Και αν κάπου στον σάλο που προκλήθηκε υπάρχει «εθνικισμός» (sic!), αυτός θα πρέπει να αναζητηθεί στην σκανδαλώδη ταύτιση της ελληνικής ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας με την τακτική άρνησης της γενοκτονίας που συστηματικά προωθεί ο τουρκικός σωβινισμός και στις τρεις του εκδοχές –ισλαμοφασιστικός, κεμαλοφασιστικός, ή τουρανοφασιστικός.

Κατά τα άλλα, πρόκειται για μια προσπάθεια της κυβέρνησης να εμφανιστεί ως “διωκόμενη” σπάζοντας το φράγμα της πολιτικής απομόνωσης που έχουν προκαλέσει τα ίδια τα πεπραγμένα της, και συσπειρώνοντας τις λοιπές δυνάμεις του κοσμοπολίτικου εθνομηδενισμού –το Ποτάμι, μέρος του ΠΑΣΟΚ, τους ακαδημαϊκούς της ΔΗΜΑΡ κ.ο.κ. Ήδη ο Τατσόπουλος και η Ρεπούση έσπευσαν προς υποστήριξη της κυβέρνησης.

Ενώ, ας μην ξεχνάμε ότι επίκειται το ταξίδι του Αλέξη Τσίπρα στην Άγκυρα, καθώς η ελληνική κυβέρνηση επέλεξε σε μια περίοδο που η παγκόσμια κοινή γνώμη βοά για τα εγκληματικά αίσχη του καθεστώτος Ερντογάν, εκείνη να επισκεφθεί την γειτονική χώρα και ουσιαστικά να δηλώσει την υποστήριξή της σε αυτό.

Ο Φίλης στέλνει μήνυμα, επομένως στην τουρκική ηγεσία, ότι η αντίστοιχη ελλαδική θα είναι «υπάκουο παιδί» στα ζητήματα αιχμής που θέτει ο νεο-οθωμανισμός, ότι θα κάνει τα χατίρια του στην Κύπρο, το Αιγαίο, θα κλείνει με αυταρέσκεια τα μάτια της ενόσω αυτός εντείνει τις σφαγές και το κυνηγητό των Κούρδων, παζαρεύοντας τι; Μια αυτονόητη αναθεώρηση της τουρκικής πολιτικής στο προσφυγικό –δηλαδή να σταματήσει η Άγκυρα τόσο απροκάλυπτα να χρησιμοποιεί το ανθρωπιστικό δράμα των προσφύγων για την αμφισβήτηση των ελληνοτουρκικών συνόρων και την ολοκληρωτική εξάντληση των μεγάλων ελληνικών νησιών.

Ας μην «ψαρώνουμε» λοιπόν. Αν για κάτι είναι σαφές από την παρουσία του Φίλη στα δημόσια πράγματα κατά τα τελευταία χρόνια είναι ότι αυτός, σαν γνήσιο και φανατικό τέκνο της κομματικής γραφειοκρατίας (απαρατσνικ λέγεται στην σοβιετική αργκό), ποτέ δεν λέει την προσωπική του άποψη, πάντοτε λειτουργεί ως «λαγός», και μάλιστα πάντοτε αναλαμβάνει  τις πιο δύσκολες προπαγανδιστικές αποστολές.

Αυτά ως προς τις προθέσεις. Αξίζει όμως να ασχοληθούμε επί της ουσίας με το διάβημα Φίλη, καθώς αυτό ξυπνάει σύνδρομα και αντανακλαστικά μερίδων της ελληνικής κοινωνίας τα οποία είναι πολύ βαθιά και θα πρέπει κάποτε να εκλογικευθούν και να τα ξεπεράσουμε.

Κατ’ αρχάς, αξίζει να ξεκαθαρίσουμε –κακώς, γιατί θα έπρεπε να είναι αυτονόητο– ότι η άποψη του Φίλη (και της Σίας Αναγνωστοπούλου, και του Αντώνη Λιάκου, ο οποίος μάλλον προτάσσει τα σοβαρότερα επιχειρήματα εκ των τριών) είναι εντελώς αστεία από επιστημονική, νομική και ιστορική σκοπιά. Προφανώς και, με βάση τον τυπικό ορισμό της γενοκτονίας σύσσωμος ο Μικρασιατικός Ελληνισμός υπέστη μια αδιαμφισβήτητη γενοκτονία. Το έργο των Κωνσταντίνου Φωτιάδη και Πολυχρόνη Ενεπεκίδη[3] έχει αποφανθεί με οριστικό και αμετάκλητο τρόπο για του λόγου το αληθές, παρουσιάζοντας πειστικά ιστορικά τεκμήρια για την έκταση και την εμβέλεια της γενοκτονίας, καθώς και για την εξίσου αδιαμφισβήτητη πρόθεση των Νεότουρκων να ξεριζώσουν οριστικά το ιστορικό πολυπολιτισμικό υπόβαθρο της Μικράς Ασίας.

Μόνο και μόνο για να αντιληφθούμε το μέτρο της γελοιότητας των απόψεων Φίλη, αξίζει να προσθέσουμε ότι αυτές δεν αντίκεινται μόνο στις καθ’ όλα εμπεριστατωμένες έρευνες και μελέτες της ελληνικής ιστοριογραφίας αλλά και στο πρόσφατο εξίσου εμπεριστατωμένο έργο της… νέας τουρκικής ιστοριογραφίας (Φουάτ Ντουντάρ, Σαΐτ Τσετίνογλου και Τανέρ Ακτσάμ –για να αναφέρουμε τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους της) που ως προς το προκείμενο είναι εξίσου κατηγορηματική.

Αρκεί και μόνο να σημειώσουμε ότι ο Σάιτ Τσετίνογλου έχει δηλώσει ότι «η σημερινή εξουσία, που είναι οι προύχοντες της Ανατολίας που πλούτισαν από τη Γενοκτονία, μέχρι την εποχή του Οζάλ έκρυβε στο προσκέφαλο τα προϊόντα αυτής της μεταφοράς πλούτου. Η αλυσίδα συνεχίζει χωρίς να σπάσουν οι κρίκοι της και αυτό καθιστά πολύ δύσκολη την αναγνώριση της Γενοκτονίας»[4]. Ενώ το έργο του Φουάτ Ντουτάρ, παρουσιάζοντας τα μυστικά τηλεγραφήματα και τις εκθέσεις που αντάλλασσαν μεταξύ τους τα ηγετικά στελέχη των Νεότουρκων, υποστηρίζει ότι ήδη από τα πρώτα τους βήματα επιδόθηκαν σε μια «μηχανική των εθνοτήτων» με σκοπό, (τι άλλο;), την ολοκληρωτική ομογενοποίηση της Μικράς Ασίας[5].

Όπως υπαινιχθήκαμε και προηγουμένως, το βαθύτερο πρόβλημα που κατέδειξαν οι δηλώσεις Φίλη και όλη η αντιπαράθεση που ανέκυψε από αυτές είναι το γεγονός ότι όλα τα παραπάνω, που πλέον θεωρούνται αυτονόητα ακόμα και μεταξύ των νέων Τούρκων ιστορικών, δεν θεωρούνται αυτονόητα στην χώρα μας –και κατά παράδοση αμφισβητούνται από μερίδες του ελληνικού προοδευτισμού στ’ όνομα της ψευδεπίγραφης «ελληνοτουρκικής φιλίας» [η οποία, παραδόξως, κατά το παρελθόν, στηρίχτηκε φανατικά τόσο από την σκληρή μετεμφυλιακή δεξιά του Παπάγου, όσο και από την… Χούντα].

Θα πρέπει, πραγματικά, να σκάψουμε πολύ βαθιά στην συλλογική μας ψυχολογία, ώστε να κατανοήσουμε γιατί μια μερίδα της κοινωνίας μας –η οποία μάλιστα μετά την εισβολή και την κατάκτηση της μισής Κύπρου, βρίσκεται κατά παράδοση εντός των κέντρων εξουσίας στην χώρα μας, μέχρι πρότινος των μηχανισμών ιδεολογικής εξουσίας, και εσχάτως της πολιτικής εξουσίας– όχι μόνον αρνείται το προφανές, αλλά επιπλέον θεωρεί ότι η παραδοχή από έναν εκπτωχευμένο λαό των 10 εκατομμυρίων είναι ικανή να ‘βλάψει’ (sic!) ένα οπλισμένο σαν αστακό, αυταρχικό και επεκτατικό κατεστημένο.

Αυτό, μόνον υπό το φως της «διαλεκτικής του Κυρίου και του Δούλου» θα μπορέσουμε να το κατανοήσουμε: Σαν αντιληφθούμε τα σύνδρομα αυτο-υποτίμησης και τα κόμπλεξ κατωτερότητας που παράγουν στις ελληνικές άρχουσες τάξεις τόσο το γεγονός της δραστικής, ριζικής εξαφάνισης του Μικρασιατικού Ελληνισμού από τους Νεότουρκους, όσο και την σημερινή υπερπροβολή της ισχύος του που ασκεί συστηματικά το τουρκικό κατεστημένο. Ή αν επικαλεστούμε στον Φρανς Φανόν, και στην αξεπέραστη ανάλυσή του για το πώς ο κυρίαρχος επιβάλει στις μερίδες της διανόησης των αποικιοκρατούμενων την άρνηση του συλλογικού τους εαυτού, την οποία μάλιστα εκφράζουν λαμβάνοντας ρόλο πρωτοπορίας στην πνευματική και ψυχολογική αποδόμηση του ίδιου του λαού τους[6].

Μόνον έτσι, ίσως, θα μπορούσε κανείς να ερμηνεύσει αυτόν τον απίστευτο χάρτη τον οποίον, ανάμεσα σε άλλους, δημοσιοποίησε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook, ο αναπληρωτής καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Δημήτρης Σταματόπουλος, δηλώνοντας μάλιστα ευθαρσώς ότι τον χρησιμοποιεί για να διδάξει στους φοιτητές του την Μικρασιατική Εκστρατεία[7]:

Αν θα προσέξατε καλά, ο χάρτης παρουσιάζει όλα τα μεγάλα επαναστατικά γεγονότα εθναφύπνισης των λαών της Βαλκανικής ως… «διωγμούς Οθωμανών Μουσουλμάνων», ενώ το αποκορύφωμα ότι παρουσιάζει την περίοδο από την απαρχή της αγγλικής επικυριαρχίας της Κύπρου, μέχρι την… εισβολή των τουρκικών στρατευμάτων ως… περίοδο «διωγμών» του οθωμανικού μουσουλμανικού στοιχείου (!!!). Αυτά διδάσκονται σήμερα στο ελληνικό πανεπιστήμιο, από “αριστερούς ακαδημαϊκούς” (sic!), οι οποίοι προφανώς είναι το αντίστοιχο του Αλέξη Τσίπρα στο επίπεδο του Πανεπιστημίου –κάνουν το ίδιο κακό με αυτό που κάνει σήμερα στην χώρα η διακυβέρνησή του, μόνο που στοχεύουν συστηματικά στα μυαλά των νεώτερων γενεών και όχι στην οικονομία, την κοινωνία και τις πολιτικές δομές της χώρας.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνον πρόβλημα ιστορικής αποτίμησης του παρελθόντος. Είναι και μελλοντικής ιστορικής προοπτικής. Έχουν περάσει σχεδόν 100 χρόνια από την Μικρασιατική Καταστροφή, και ακόμα δεν έχουμε ξεκαθαρίσει ως έθνος τι μας συνέβη τότε: Το 1922, το έθνος μας υπέστη βίαια, και δια της γενοκτονίας μια δραστική μετάλλαξη της ιδιοσυστασίας του. Έπαψε πλέον να αποτελεί «έθνος-κοσμοσύστημα», δηλαδή έναν διακριτό πολιτιστικό πόλο που διαπότιζε με το ίχνος της πολιτισμικής, υλικής του δραστηριότητα έναν εκτεταμένο χώρο της νοτιοανατολικής Ευρώπης και Μεσογείου –αυτό που θα λέγαμε Δύση της Ανατολής– και «κλείστηκε μέσα στα βουνά» της ελλαδικής Χερσονήσου, με συνέπεια να καταστεί ένας μικρός λαός των συνόρων, που πασχίζει για την επιβίωσή του ως ελεύθερο υποκείμενο μέσα στον 21^ο αιώνα[8].

Ας εκφράσουμε το πρόβλημα με όρους του παρόντος. Όπως είπαμε και προηγουμένως, σήμερα ο ελληνικός λαός βρίσκεται στο ναδίρ  της δημογραφικής, οικονομικής, κοινωνικής και πολιτιστικής του δραστηριότητας –μετά βίας μετράει εντός των ορίων του ελληνικού κράτους τα 10 εκατομμύρια, και αντιμετωπίζει δίπλα του ένα επεκτατικό, αυταρχικό κατεστημένο σε φασιστική εκτροπή η οποία δυστυχώς στηρίζεται από μια οριακή κοινωνική πλειοψηφία 30 και πλέον εκατομμυρίων ψηφοφόρων. Που απειλούν να κινητοποιήσουν έναν πληθυσμό σχεδόν 80 εκατομμυρίων σε μια κατεύθυνση εκσυγχρονισμού και αποκατάστασης του οθωμανικού imperium, με όρους του 21^ου αιώνα βέβαια.

Τι μας λέει ο κύριος Φίλης, και οι στρατιές των διανοούμενων – «αυλικών της εξουσίας» οι οποίες τον στηρίζουν, όπως στο παρελθόν στήριζαν και τον Γεώργιο Ανδρέα Παπανδρέου, τον Κώστα Σημίτη και όλη την παράδοση της ελληνικής εθελοδουλίας σε αντίστοιχα διαβήματα; Ότι επί της ουσίας πρέπει να συρθούμε ενώπιον αυτού του κατεστημένου, να σκύψουμε και να αποδεχθούμε κάθε αξίωση. Προφανώς, προωθείται μια έντεχνη παρεξήγηση: «Συνύπαρξη» σημαίνει εκλογίκευση των σχέσεων, εξισορρόπησή τους, και συστηματικός αγώνας ώστε να εξουδετερωθεί σχετικώς αυτή η τόσο τρομακτική ανισορροπία ισχύος και να βρεθεί ένα modus vivendi που να επιτρέπει τον ελεύθερό μας βίο ως λαός. Και όχι, φυσικά, να ξύνεσαι στην γκλίτσα του… φασίστα και του επεκτατιστή λέγοντας ότι παρά τα όσα έκανε, και παρά τα όσα κάνει σήμερα στο Κουρδιστάν, την Συρία, την Κωνσταντινούπολη και την Άγκυρα, εμείς τον θεωρούμε «αδελφό μας» -όπως είπε ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης κατά την τελευταία επίσκεψή του στην Σμύρνη[9].

Δεν μπορείς να είσαι «αδελφός» με αυτόν που σε απειλεί με ιστορική έκλειψη, μόνο και μόνο επειδή τον φοβάσαι και θέλεις να τα έχεις καλά μαζί του. Μπορείς να σταθείς αξιοπρεπώς απέναντί του, και να του κάνεις ένα ειλικρινές ξεκαθάρισμα: Ότι αν θέλει να συνυπάρξουμε εν ειρήνη και δημοκρατικά, θα πρέπει να αποκαταστήσει τα ιστορικά του εγκλήματα, και να πάψει να παράγει άλλα στην ευρύτερη περιοχή. Μόνον έτσι θα σε σεβαστεί.

Και σε αυτήν την προσπάθεια, ευτυχώς, δεν είμαστε μόνοι ακόμα. Είναι οι μειονότητες της Ανατολίας που καταπιέζονται ακόμα και σήμερα από το τουρκικό κατεστημένο –από τους Κούρδους μέχρι τους Αλεβίτες. Είναι οι Αρμένιοι και οι Ασσύριοι. Είναι, βέβαια, οι Σύροι που έχουν αγανακτήσει από την απλόχερη στήριξη που δίνει ο Ερντογάν στους τζιχαντιστές δήμιούς της. Και είναι και όλη εκείνη η μερίδα της παγκόσμιας κοινής γνώμης, που παρά την παροξυστική πλύση εγκεφάλου και την προπαγάνδα του παγκόσμιου συστήματος επιμένει να τοποθετείται αντι-αποικιακά, δημοκρατικά, με άξονα και γνώμονα την οικουμενική αίσθηση του Δικαίου.

Το δίλημμα έχει τεθεί. Ή θα δώσουμε αυτόν τον καλό αγώνα, ή το 1922 θα ολοκληρωθεί τραγικά μέσα στον 21^ο αιώνα. Ο κύριος Φίλης, η κυρία Αναγνωστοπούλου και οι συν αυτώ έχουν διαλέξει στρατόπεδο, το «με ποιους θα παν και ποιους θα αφήσουν». Εμείς;

[1] «Στην αντεπίθεση πέρασε ο Νίκος Φίλης», real.gr, 5/11/2015. Ηλεκτρονική διεύθυνση: http://www.real.gr/DefaultArthro.aspx?page=arthro&id=459975&catID=11.

[2] «Σήμερα, λέει η Σία Αναγνωστοπούλου, ο εκσυγχρονισμός της τουρκικής κοινωνίας που επιχειρείται (κυρίως μέσω Ερντογάν) με την ευρωπαϊκή προοπτική, δεν μπορεί παρά να συνοδευτεί και από μέτρα εκδημοκρατισμού, όπως το απαιτεί η E.E. Θα δούμε ότι εκδημοκρατίζεται και η ταυτότητα. Σήμερα, στην τουρκική εθνική ταυτότητα προστίθεται ως δομικό, ένα στοιχείο που έλειπε από την πρόσφατη προηγούμενη, την κεμαλική: Το Ισλάμ». Τάκης Καμπύλης, «Η τουρκική εθνική ταυτότητα», Καθημερινή, 31/01/2010.

[3] Κωνσταντίνος Φωτιάδης, Η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων, Αθήνα 2004. Πολυχρόνης Ενεπεκίδης, Γενοκτονία στον Εύξεινο Πόντο. Διπλωματικά Εγγραφα από τη Βιέννη (1909-1918), Εύξεινος Λέσχη Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη 1995.

[4] Γιώργος Κιούσης, «Συνέντευξη με τον Σαΐτ Τσετίνογλου», Ελευθεροτυπία, 18/05/2013.

[5] Φουάτ Ντουντάρ, Ο Κώδικας της σύγχρονης Τουρκίας, Η Μηχανική των Εθνοτήτων της Ένωσης και Προόδου 1913-1918, Νέος Κύκλος Κωνσταντινουπολιτών, Αθήνα 2014.

[6] Franz Fanon, Black Skin, White Masks, Εκδόσεις Verso, Λονδίνο 2008 (Νέα Έκδοση).

[7] Πηγή: https://www.facebook.com/demetres.stamatopoulos2?fref=ts.

[8] Βλέπε Γιώργος Καραμπελιάς, Χίλιαενιακόσιαείκοσιδύο: Δοκίμια για την νεοελληνική ιδεολογία, Εναλλακτικές Εκδόσεις, Αθήνα 2002 και Γιώργος Καραμπελιάς, Ελλάδα, μια χώρα των συνόρων, Εναλλακτικές Εκδόσεις, Αθήνα 1992.

[9] Μπουτάρης: «Με τους Τούρκους αισθάνομαι αδελφός», Το Ποντίκι Web, 7/10/2015. Ηλεκτρονική διεύθυνση: http://www.topontiki.gr/article/145324/mpoytaris-me-toys-toyrkoys-aisthanomai-adelfos-video. Προσπελάστηκε 5/11/2015.

πηγή: ardin-rixi