Προσφυγικό-μεταναστευτικό ή ισλαμική επέλαση στην Ευρώπη;

 

 

 

Τα ζητήματα που ταλανίζουν την πατρίδα μας εν μέσω μιας γενικευμένης παρακμής δεν αφήνουν χώρο και περιθώρια για σοβαρό προβληματισμό και ενεργό δράση στο λεγόμενο «προσφυγικό-μεταναστευτικό». Η τραγωδία εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων στο έλεος των αδίστακτων δουλεμπόρων, και με την υποκρισία και αναλγησία της «πολιτισμένης» κοινωνίας, δεν φαίνεται δυστυχώς να έχει τέλος. Καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες στυγερών εγκλημάτων στα παγωμένα νερά του Αιγαίου, με ποικιλώνυμους δράστες και θύματα απελπισμένους ανθρώπους.

Πολλά τα ερωτήματα που μένουν αναπάντητα.

• Γιατί δεν καταγγέλλεται διεθνώς το τουρκικό κράτος, το οποίο ανέχεται ή και υποθάλπει τους παρακρατικούς μηχανισμούς στο άνευ προηγουμένου δουλεμπόριο ανθρωπίνων υπάρξεων με τεράστια οικονομικά οφέλη;
• Γιατί η ελληνική κυβέρνηση μένει εξοργιστικά απαθής –ως άλλος Πόντιος Πιλάτος– στην εκτυλισσόμενη τραγωδία, χύνοντας κροκοδείλια δάκρυα ενός δήθεν και άνευ ουσίας ανθρωπισμού, και δεν αναλαμβάνει ενεργό δράση;
• Γιατί η δραστηριότητα των ΜΚΟ και των κρατικών υπηρεσιών της Ελλάδας εξαντλείται στη διάσωση και περίθαλψη των ναυαγών, όταν μπορεί να αποτραπεί αυτή η κατάσταση εν τη γενέσει της;
• Γιατί δεν δημιουργείται μια ουδέτερη ζώνη ασφαλείας στα τουρκικά παράλια με την επιστασία της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες και την εγγύηση των διεθνών οργανισμών, όπου θα αξιολογούνται όλες οι περιπτώσεις μεταναστών και προσφύγων ώστε να τύχουν της ανάλογης μεταχείρισης;

Και το κυριότερο:

• Ποια είναι η πιστοποίηση, στελέχωση, χρηματοδότηση, ο ρόλος και ειδικότερα οι πραγματικές προθέσεις των ανεξέλεγκτων ανθρωπιστικών οργανώσεων (ΜΚΟ κτλ.) που δραστηριοποιούνται στη διάσωση και περίθαλψη αυτών των πληθυσμών στα νησιά του Αιγαίου;

Σε αυτή την περίεργη δραστηριότητα των ΜΚΟ αναφέρονται καθημερινά φοβερές καταγγελίες που προκαλούν έντονη ανησυχία και πολλά ερωτηματικά. Σχεδόν όλες οι ΜΚΟ στελεχώνονται από Ευρωπαίους φανατικούς μουσουλμάνους, οι οποίοι ενεργούν βάσει οργανωμένου σχεδίου διοχέτευσης ισλαμικών μαζών από τη Μέση Ανατολή, το Ιράκ, το Αφγανιστάν και τη Βόρεια Αφρική στην Ευρώπη με προφανή στόχο την άλωση της.
Η ανάμιξη πλούσιων Σαουδαράβων πριγκίπων, υπηρεσιών υπουργείων Εξωτερικών ευρωπαϊκών χωρών, ύποπτης προέλευσης διεθνών οργανώσεων, τουρκικών δουλεμπορικών κυκλωμάτων σε συνεργασία με τις τουρκικές Αρχές αλλά και με μέλη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας αφήνει να εννοηθεί ότι το σχέδιο είναι επιμελώς οργανωμένο.

Χαρακτηριστική είναι η ενέργεια Άγγλου σκληροπυρηνικού μουσουλμάνου που εμφανίστηκε στη Λέσβο ως εθελοντής σε ΜΚΟ, έστησε «τζαμί», δηλώνοντας προκλητικά ότι «έφτιαξε το πρώτο τζαμί στο νησί ύστερα από 300 χρόνια από την Οθωμανική Αυτοκρατορία»(!).

Σε αυτή την ύπουλη μεθόδευση η Ελλάδα είναι το πρώτο εύκολο θύμα, στην οποία ήδη εγκλωβίζονται και θα διαβιούν ασύντακτα εκατομμύρια μουσουλμάνοι πάσης προέλευσης. Η σοβαρή πληθυσμιακή αλλοίωση της πατρίδας μας σε συνδυασμό με τη «βόμβα» του δημογραφικού και τον απειλούμενο τρομοκρατικό κίνδυνο από εξτρεμιστικά ισλαμικά στοιχεία θα καταστήσουν πολύ σύντομα την Ελλάδα περιθωριακό, ανασφαλή και ανυπόληπτο χώρο στη Βαλκανική και την Ανατολική Μεσόγειο – προϋποθέσεις για ένα «νέο Κόσοβο» ή «λιβανοποίηση».
Χρέος πρωτίστως της Ελλάδας, ως άμεσα θιγόμενης, είναι να αποκαλύψει και να καταγγείλει αυτές τις απαράδεκτες καταστάσεις πριν είναι πολύ αργά. Η ενασχόληση όλων των κομμάτων με τη μικροπολιτική και μόνον –απόρροια του «συνδρόμου της ψωροκώσταινας»– οδηγεί σε μια εσωστρέφεια που πολύ σύντομα θα αποβεί μοιραία για τον τόπο μας.
Εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε ότι σκοπίμως έχει δημιουργηθεί σύγχυση στο «προσφυγικό-μεταναστευτικό ζήτημα». Με φανερή πρόθεση των εμπλεκόμενων μερών να εμφανίσουν όλους ως πρόσφυγες, προσπαθούν να αγγίξουν τα ανθρωπιστικά αισθήματα της κοινωνίας. Όμως ο εμπαιγμός και η υποκρισία περισσεύουν.
Σε άρθρο μας με τον τίτλο «Η Ισλαμική εξέγερση» στις «Γνώμες», στις 5 Μαρτίου 2015, είχαμε επισημάνει ότι:
«Στην Κεντρική Ευρώπη τελευταία παρατηρείται μια “περίεργη” διείσδυση ισλαμιστών, κυρίως από τη Δυτική και την Κεντρική Αφρική, με τη μορφή ομάδων οικονομικών μεταναστών, οι οποίοι ενθαρρύνονται από τους δεύτερης και τρίτης γενιάς μετανάστες στο να επιβάλουν τα πρότυπα και τις απαιτήσεις τους στις κοινωνίες στις οποίες επιδιώκουν να ενσωματωθούν. Διαπιστώνοντας την αδιαφορία και ανεκτικότητα των Ευρωπαίων, εμφανίζονται επιθετικοί και προκλητικοί στις διεκδικήσεις τους. Η “ισλαμοφοβία”, ως το φοβικό σύνδρομο των Δυτικών κατά των μουσουλμάνων, αξιοποιείται κατά κόρον από τους ισλαμιστές για να επικυρώσουν το κατ’ αυτούς δίκαιο των επιδιώξεων τους.

»Αν το 1683 με την πολιορκία της Βιέννης απετράπη η κατάκτηση της χριστιανικής Ευρώπης, σήμερα φαντάζει πολύ πιθανή. Η ισλαμική άλωση της Ευρώπης είναι προ των πυλών.

»Βλέπουμε λοιπόν συγκλονισμένοι τον Δυτικό κόσμο να πληρώνει τα επίχειρα της τυχοδιωκτικής πολιτικής που ασκείται από τις κυβερνήσεις του».
Αυτές οι διαπιστώσεις μας σήμερα επιβεβαιώνονται με τα πρόσφατα γεγονότα βίας και εγκλήματος που διαδραματίστηκαν στο Παρίσι και σε γερμανικές όσο και βελγικές πόλεις.
Συμπερασματικά, το προσφυγικό-μεταναστευτικό είναι κατ’ επίφαση και μόνο ζήτημα. Η πραγματικότητα είναι ότι η Ευρώπη υφίσταται ισλαμική επέλαση επιστρέφοντας σε έναν άλλο Μεσαίωνα.
ΑΝΤΩΝΗΣ Χ. ΛΑΜΠΙΔΗΣ

ΜΑΓΕΙΑ -National Geographic: Η ζωή στην Ελλάδα μέσα από 10 φωτογραφίες -Τοπία, ήθη και έθιμα

Οι φωτογράφοι του National Geographic αποτυπώνουν ομορφιές σε ολόκληρο τον πλανήτη. 
Αυτή τη φορά αφιερώνουν χώρο για την Ελλάδα, όχι μόνο για τις τοποθεσίες της, αλλά και σε στιγμιότυπα της καθημερινότητας. 
Στιγμές από το Άγιο Όρος, ένα Κυριακάτικο τραπέζι, το μάζεμα της ελιάς, αλλά την αλλαγή των τσολιάδων στον Άγνωστο Στρατιώτη. 





Απο το αφιερωμα δεν απουσιάζει φυσικά η Σαντορίνη, το ναυάγιο της Ζακύνθου και η Ακρόπολη 



Η Κάλυμνος και τα Μετέωρα

Πηγή

Αυτό που ονομάζουν «μαγεία» είναι η Ελλάδα που αντιστέκεται και επιμένειη Ελλάδα που μυρίζει λιβάνι!  «ηλίθιοι» συριζαίοι...

Ἡ συνείδηση εἶναι τὸ βάθος τοῦ ἀνθρώπου. Ἡ ἀγάπη εἶναι τὸ πλάτος του. 
Ν. Βρεττάκος

Φωτο: Κώστας Μπαλάφας - "Στο δρόμο για τα χειμαδιά, Πίνδος (1959)"

Ποτέ δεν απόσωσες ακέριο

εν΄ άσπρο καρβέλι χαράς

στη ζωή σου

κι’ η ξερή μπομπότα της πίκρας σου

έδωσε το χρώμα της στα παιδιά σου.

Σε ποιο βράχο απίθωσες τα όνειρά σου

και ξέχασες το μονοπάτι που σ’ οδήγησε ;

Σε ποια κρυόβρυση του βουνού σου

πλένεις τις λαβωματιές σου με τις πετροπέρδικες

και δεν αφίνουν σημάδια

τα αίματά σου ;

Σε ποιο πηγάδι της καρδιάς σου

βυθίζεις τον πόνο σου

για να δείχνεις ήσυχος σαν το γιαλό

που καρτεράει Γενάρη ν’ αγριέψει ;

Βοήθεια ! Βοήθεια ! Βοήθεια !

Αυτό δεν είναι κραυγή που ζητάει

ένα χέρι σωτηρίας

είναι μια πανάρχαιη επίκληση

του τόπου σου

που κόλλησε στις στουρναρόπετρες

και μπαίνει στα θεμέλια των σπιτιών

στις φωνές των τσοπάνων

και στα τραγούδια των γεωργών

που σπρώχνουν το σιδερένιο υνί

του παρελθόντος

ίσια στην καρδιά του μέλλοντος…

Βοήθεια ! Φωνάζουν τα νεογέννητα

που στριφογυρίζουν αλευρωμένα

στην ανάποδη ενός σαμαριού.

Βοήθεια ! Τα μαθητούδια που γράφουν

με τον κοντυλοφόρο του μνημονικού τους.

Βοήθεια ! Τα παιδιά που κινάνε

να ξενοδουλέψουν στις πολιτείες

μ’ έναν τρουβά γιομάτον νοσταλγία

και ξερό ψωμί

Βοήθεια ! Αυτοί που μένουν. Αυτοί που φεύγουν

για την ξενητειά ή για τον κάτω κόσμο

Βοήθεια ! Βοήθεια ! Βοήθεια !

Μπήκε στο αίμα τους και κυλάει η επίκληση.

Μπήκε στην καρδιά τους και χτυπάει ρυθμικά

ταξιδεύει με το υπομονετικό γαϊδουράκι

γκρεμίζεται στις σάρες και τις γιδόστρατες

πέφτει απ’ τα δέντρα που κόβει κορφάδες

για τα ζωντανά

χάνεται στα ξένα αναζητώντας

ένα φτηνό μεροκάματο

Μπαίνει στα γράμματα και σφραγίζεται

με το βουλοκέρι της πίκρας :

«υγείαν έχω

μα δεν έχω να στείλω λίγη καφοζάχαρη

για τη βάβω...»

(Απόσπασμα από το ποιητικό έργο με τίτλο «ΕΥΡΥΤΑΝΙΑ» - του μεγάλου διανοητή συμπατριώτη  μας Μιχάλη Σταφυλά)

"Ευρυτάνας ιχνηλάτης"

Όπως ακριβώς ο θησαυρός όταν βγει στο φανερό, με τον καιρό λιγοστεύει και τελικά εξαφανίζεται, κατά τον ίδιο τρόπο και η αρετή, όταν γίνεται γνωστή και κοινοποιείται, χάνεται. Και όπως το κερί λυώνει, όταν πλησιάσει τη φωτιά, το ίδιο και η ψυχή διασκορπίζεται από τους επαίνους και χαλαρώνει...

Δοκιμάζοντας δρύλλα, σιτάκα και αλευρά με κεράτινο κουτάλι σε μητάτο στην Κάσο

Τα κερατσένια κουτάλια, όπως τα λένε στην Κάσο, δεν συμβολίζουν μόνο τις νοστιμιές που παράγουν οι βοσκοί στα μητάτα τους – ειδικά τη δρύλλα (την κορφή του γάλακτος πριν αφυδατωθεί και ψηθεί για να γίνει βούτυρο), τη σιτάκα (ένα μοναδικό μαλακό τυρί ενδημικό της Κάσου) και την αλευρά (γάλα, αλεύρι, τσικνωμένο με καυτό, αγνό, κασιώτικο βότυρο) που τα δοκιμάζουν at hoc με αυτά τα κουτάλια – αλλά και μιας αυτάρκους οικονομίας  που την διαπερνά η λογική του τίποτα δεν πάει χαμένο, όλα είναι χρήσιμα. Οι ίδιοι οι βοσκοί τσαγκάρευαν τα στιβάνια τους από δέρμα που έγναφαν οι ίδιοι από τα δικά τους σφαχτά, και τα αδιαβροχοποιούσαν με το «άλιμμα» τους (το λίπος τους). Από το μαλλί των προβάτων τους οι γυναίκες του σπιτιού τους τύλιγαν νήμα στον αντίλυτρο, με το οποίο έπλεκαν μετά κάλτσες, φανέλες και μίζαρους (ζωνάρια) για τους άντρες. Ο τουβράς που κρατούσαν στον ώμο για να βάζουν μέσα τα χρειαζούμενα, τον έφτιαχναν και αυτόν οι ίδιοι από δέρμα μικρού κατσικιού, περίπου όπως έφτιαχναν και τις τσαμπούνες που έδιναν ρυθμό στα γλέντια τους. Φυσικά δεν θα πετούσαν τα κέρατα των μεγάλων κριών. Με αυτά φτιάχνουν τα κουτάλια.

Ο Αντώνης Β. Παπαγεωργίου, από τους πιο τεχνίτες παραδοσιακούς τυροκόμους στην Κάσο, συνεχίζει να κάνει κερατσένια κουτάλια και να τα έχει στην κουταλοθούκη του μητάτου του στις Τρούλλες. Σε μια από τις επισκέψεις μου στο μητάτο, σε εποχή που οι προβατίνες και οι αίγες ήταν έγγαλες (είχαν γάλα), η γυναίκα του, η Ποθητή, μου έβαλε να φάω δρύλλα με ένα τέτοιο κουτάλι. Ήταν ευκαιρία να μου πει ο Αντώνης πως τα φτιάχνει. Όταν έχει, λοιπόν, μεγάλο κέρατο από κριό, το αφήνει σε κρύο νερό τρεις – τέσσερις ημέρες για να μαλακώσει. Μόλις γίνει αυτό, αρχίζει να το πελεκά με το σουγιά για να το φέρει στο μέγεθος που το θέλει. Μετά το χώνει στη στάχτη (ο Αντώνης τη λέει σταχτή) της παρανιστιάς που βράζει το γάλα και με ένα βόλο (βότσαλο) το πατάει στην άκρη για να κάνει το βαθούλωμα του κουταλιού. Όσο το πολεμά και κρυαίνει, βάζει ξανά την άκρη που δουλεύει στη στάχτη. Με τον ίδιο τρόπο κάνει άγκιστρο την άλλη άκρη. Το τελικό «φινίρισμα» το κάνει με το σουγιά του και εν τέλει γυαλίζει το κουτάλι με γυαλόχαρτο. Οπωσδήποτε είναι ακόμα πιο νόστιμες οι μαζυριές του όταν τις δοκιμάζει με ένα τέτοιο κουτάλι, επί τόπου, στο μητάτο του. Είναι κάτι που σε πείθει να το νοσταλγείς…
πηγή 

Τα θαυμαστά οφέλη του πράσινου σαπουνιού

 

Το πράσινο σαπούνι, για όσους δε γνωρίζουν, είναι πράσινο, λόγω του χρώματος της ελιάς καθώς το ελαιόλαδο, του οποίου οι εξαιρετικά θεραπευτικές ιδιότητες είναι γνωστές και αξιοποιήσιμες από τα αρχαία χρόνια, είναι το βασικό και κύριο συστατικό του.

Ωστόσο, πράσινο σαπούνι παράγεται και από άλλα φυτά, πέρα της ελιάς, διατηρώντας έτσι το μεγαλύτερο ποσοστό των πλεονεκτημάτων ενός φυσικά παρασκευασμένου προϊόντος.

Η ποικιλία των χρήσεων του ελαιόλαδου και οι μαλακτικές και απολυμαντικές του ιδιότητες, το καθιστούν κάτι πολύ παραπάνω από συστατικό καλής διατροφής, καθώς η χρήση του στη μορφή του σαπουνιού, αν και μοιάζει παλιομοδίτικη, σε πολλούς, παραμένει υπολογίσιμη δύναμη.

Πέρα λοιπόν από μυστικό ομορφιάς πολλών γυναικών, που δεν θα σας το αποκαλύψουν ποτέ, έχει θεραπευτική δράση ενάντια σε δερματικές παθήσεις, όπως είναι η ψωρίαση και η δερματίτιδα, ενώ το μεγαλύτερό του πλεονέκτημα παραμένει η προστασία του δέρματος από την αφυδάτωση και την ξηρότητα, χωρίς βέβαια να είναι το μοναδικό.

Ακολουθούν, λοιπόν, οι λόγοι για τους οποίους θα πρέπει να γίνετε, τουλάχιστον όσον αφορά στην καθαριότητα…οικολόγοι.

Άκρως ενυδατικό

Το πράσινο σαπούνι καθαρίζει το δέρμα, χωρίς να το στερεί από τα φυσικά του λιπαρά στοιχεία, που -κατά γενική ομολογία- καταφέρνουν άλλα σαπούνια καταλήγοντας έτσι σε ξηρό και στεγνό δέρμα. Η φυσική του σύσταση αφήνει ελεύθερους τους πόρους του δέρματος επιτρέποντας την εφίδρωση, προστατεύοντας, όμως ταυτόχρονα και με φυσικό τρόπο τα κύτταρα της επιδερμίδας.
Στο πράσινο σαπούνι ακόμη, παρατηρείται η ουσία γλυκερίνη, η οποία συντηρεί την ενυδάτωση του δέρματος, αντλώντας νερό, ακόμα και από τον αέρα, ενώ σε άλλα σαπούνια του εμπορίου έχει αφαιρεθεί, για να χρησιμοποιηθεί για άλλους σκοπούς.

Λίγες παρενέργειες

Το πράσινο σαπούνι είναι υποαλλεργικό, δεδομένης προφανώς της φυσικής του προέλευσης, με αποτέλεσμα να είναι η ασφαλέστερη επιλογή για ευαίσθητες επιδερμίδες. Το ελαιόλαδο δε, σα συστατικό είναι ασφαλές ακόμα και για νεογέννητα βρέφη, λόγω της μαλακτικής του φύσης.
Τα περισσότερα είδη πράσινων σαπουνιών περιέχουν αποκλειστικά φυσικά συστατικά, φιλικά προς τον άνθρωπο, εν αντιθέσει με τα άλλα σαπούνια που περιέχουν ουσίες συχνά βαριές και ενδεχομένως τοξικές για την επιδερμίδα.

Πλούσιο σε αντιοξειδωτικά

Το ελαιόλαδο είναι πλούσιο σε αντιοξειδωτικά στοιχεία που καταπολεμούν τη δράση των ελεύθερων ριζών, με τις οποίες έρχεται αντιμέτωπος καθημερινά και διαρκώς ο ανθρώπινος οργανισμός. Οι βιταμίνες Ε και Α, που περιέχονται στο λάδι, και οι θεραπευτικές τους ιδιότητες με όποιο τρόπο και αν χρησιμοποιήσετε ή καταναλώσετε το λάδι, είτε μέσω του φαγητού, είτε μέσω του σαπουνιού γίνονται εκμεταλλεύσιμες από τον οργανισμό και άκρως ωφέλιμες.
Επιπλέον, το ελαιόλαδο έχει αντιφλεγμονώδη δράση που ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, προστατεύει το δέρμα από παθήσεις και τον οργανισμό από προβλήματα στην καρδιά και την πεπτική λειτουργία, και όχι μόνο.

Διαρκεί και έχει διακριτικό άρωμα

Το πράσινο σαπούνι έχει ένα απαλό και φρουτώδες άρωμα, εν αντιθέσει με τα έντονα αρώματα που έχουν άλλα σαπούνια και συχνά προκαλούν ενοχλήσεις σε ευαίσθητες, και μη, επιδερμίδες. Η μπάρα του πράσινου σαπουνιού είναι σκληρή και δεν κάνει πολύ σαπουνάδα, με συνέπεια να κρατάει πολύ περισσότερο από αντίστοιχα προϊόντα.
Τέλος, τα περισσότερα σαπούνια του εμπορίου είναι φτιαγμένα από ζωικό λίπος, γι’ αυτό και το πράσινο σαπούνι, που είναι φτιαγμένο, αν όχι από ελαιόλαδο, από άλλα φυτικά προϊόντα είναι καλή επιλογή για όσους έχουν περιβαλλοντική συνείδηση και δεν επιθυμούν να χρησιμοποιούν ζωικά προϊόντα.

Λοιπές χρήσεις

Η αξία του πράσινου σαπουνιού δεν τελειώνει στην προσωπική υγιεινή, αλλά συνεχίζει και αφορά και την καθαριότητα ακόμα και του σπιτιού. Το πράσινο σαπούνι, αρχικά, είναι ιδανικό για την καθαριότητα των βρεφικών και παιδικών ρούχων, λόγω της απόλυτα φυσικής του σύστασης, ενώ έχει αποτελεσματική δράση και στην απολύμανση του σπιτιού, καθώς αν το διαλύσετε σε νερό, είναι ιδανικό για σφουγγάρισμα. Έχει ακόμα λευκαντικές ιδιότητες και ο συνδυασμός του με λίγο λευκό ξύδι, το κάνει ιδανικό καθαριστικό για μπάνιο και κουζίνα.

Τέλος, χρησιμοποιείται ακόμα και σαν φυτοφάρμακο, με το διάλυμα του οποίου μπορείτε να ψεκάσετε τα φυτά για να τα προστατεύσετε ήπια από έντομα και ασθένειες, πριν έστω καταφύγετε σε πιο δραστικές λύσεις.

πηγή