Αρχή Τριωδίου.

Το λειτουργικό βιβλίο τοποθετείται ενώπιον της εικόνας του Δεσπότου Χριστού για να το παραλάβει ο μικρότερος της αδελφότητας και να το παραδώσει στον ψάλτη. Η χρήση του θα τελειώσει το Μ.Σαββατο το βράδυ. Καλή αρχή μετανοίας... Ευλογημένη έναρξη Τριωδίου....
καπου ησυχαστικά και σωτήρια

Το άδοξο τέλος του Λάκη Λαζόπουλου

Ο Λάκης Λαζόπουλος έκανε μια ελεεινή αναφορά στη φυσική μειονεξία στην οποία περιήλθε, μετά από απόπειρα εναντίον του, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Δεν είναι η πρώτη φορά που αναφέρεται μειωτικά στο Γερμανό πολιτικό. Δεν είναι ούτε ο πρώτος που το κάνει. 

Πρόσωπα από τη ναζιστική Ακροδεξιά ως την αντιευρωπαϊκή Αριστερά, κατά καιρούς έχουν επιτεθεί στο σκληρό υπουργό Οικονομικών της Μέρκελ, είτε με τον όρο "σακάτης"  είτε με υπαινιγμούς που παραπέμπουν σ' αυτό.

Μετά την κατακραυγή ο Λαζόπουλος έστειλε επιστολή στον επικεφαλής των σωματείων ατόμων με ειδικές ανάγκες στην Ελλάδα και τα έκανε χειρότερα, λέγοντας ότι δεν εννοούσε τους Έλληνες με κινητικά προβλήματα, αλλά το συγκεκριμένο πολιτικό. Για τον οποίο θεωρεί ότι, επειδή είναι αυτός που είναι,  μπορεί "να βάλει υποψηφιότητα ως ο νέος Χίτλερ της Ιστορίας".

Η πρώτη παρατήρηση είναι ότι αντί να ζητήσει συγνώμη από τον Σόιμπλε, θεωρεί ότι επειδή αναφέρθηκε στα δικά του κινητικά προβλήματα, οι Έλληνες με αντίστοιχες δυσκολίες μπορούν να μένουν αδιάφοροι.Τους κλείνει το μάτι μάλιστα ότι μπορούν να τον θεωρούν και συμπαράσταση τους.

Η δεύτερη παρατήρηση είναι ότι ένας κάποιος που χαρακτηρίζει "Χίτλερ"  υπουργό μιας δημοκρατικής χώρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είτε δεν ξέρει τι ήταν ο Χίτλερ, είτε δεν ξέρει τι είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση. 

Από καιρό ο Λαζόπουλος -στο πρόσωπο του οποίου είναι ήδη καταγεγραμμένη η προτίμηση του Πρωθυπουργού-, από επιτυχημένος ηθοποιός μετατράπηκε σε στρατευμένο γελωτοποιό. Με ροπή στην ευτέλεια και το κιτς συχνά, προκειμένου να υποστηρίξει μια συγκεκριμένη πολιτική. 

Ως περφόρμερ απευθύνεται -με το αζημίωτο- στα κατώτερα αισθήματα της κοινωνίας. Δεν το κάνει μόνο για πολιτικούς -χαρακτηρίζοντας πχ το βασικό αντίπαλο του Τσίπρα "φάτσα καρτούν". Το κάνει και για απλούς ανθρώπους, τους οποίους λοιδορεί ως μειονεκτικούς, λόγω σωματικής κατατομής, ή της ιδιαίτερης συμπεριφοράς τους.

Οι αναφορές του στον Σόιμπλε, στη Μέρκελ , στη Γερμανία, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, εγγράφονται στην υπόγεια, πλην ορατή, αντιευρωπαϊκή νοοτροπία που διαπερνά τον ΣΥΡΙΖΑ και δεν εξαντλείται στα πρόσωπα που απομακρύνθηκαν τον περασμένο Αύγουστο. 

Ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας ως Πρωθυπουργός αντιμετωπίζει την Ευρώπη με το δόγμα "εμείς" και "αυτοί". Αντικαθιστά μονίμως τον όρο "εταίροι" με τον όρο "δανειστές". Εισήγαγε τη θεωρία των "εκβιαστών" απέναντι στους οποίους υπέκυψε ως "εκβιαζόμενος".

Ο Λαζόπουλος μεταφέρει στις παραστάσεις του αυτή τη θεώρηση της Ευρώπης και έτσι σηματοδοτεί το  άδοξο τέλος του. Ένας ταλαντούχος καλλιτέχνης αυτοκαταργήθηκε δια της στράτευσης του υπέρ μια ομάδας κυνικών εξουσιαστών. Στήνει παραστάσεις για να περάσει το μήνυμα ενός πολιτικού χώρου. Μόνο που όπως έλεγε ο πολύπειρος κινηματογραφικός παραγωγός Σαμ Γκόλντουιν: "Όποιος θέλει 'να περάσει μήνυμα', να πάει στο τηλεγραφείο".

 Του Γιώργου Λακόπουλου

χωρίς λόγια

Ιωάννης Κορναράκης: "Η φαρισαϊκή δομή της ψυχικής συγκρούσεως"

Μια βασική δομή της ψυχικής συγκρούσεως είναι και η φαρισαϊκή. Τα κεντρικά χαρακτηριστικά της "φαρισαϊκής" δομής είναι σε πρώτη φάση δύο: η εξωτερική συμπεριφορά και η εσωτερική ψυχοδυναμική δραστικότητα.

Η εξωτερική "φαρισαϊκή" συμπεριφορά: Η φαρισαϊκή δομή της ψυχικής συγκρούσεως εκφράζεται με τα εξής ιδιαίτερα στοιχεία.

1). Με πληθωρική ευσέβεια ή τήρηση των θρησκευτικών τύπων. Στη συμπεριφορά του Φαρισαίου κυριαρχεί η αγχώδης τάση για βίωση και πλήρωση κάθε θρησκευτικού "τύπου", που θεωρείται απαραίτητος για την αυτοβεβαίωση της θρησκευτικής υπεροχής. Ο Φαρισαίος έχει τη δίψα του θρησκευτικού βιώματος.

2). Με διακήρυξη της θρησκευτικής ολοκληρώσεως. Η Φαρισαϊκή δομή της ψυχικής συγκρούσεως ωθεί προς διακήρυξη της θρησκευτικής ολοκληρώσεως. Ο φαρισαίος αισθάνεται την ανάγκη να βεβαιώσει τους άλλους ανθρώπους για την ολοκλήρωση αυτή και μάλιστα να τους πείσει. Για το λόγο αυτό χρησιμοποιεί τη στατιστική. Τα βιωματικά στοιχεία της ευσέβειάς του αντικειμενοποιούνται με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορούν να μετρηθούν και να αξιολογηθούν.

Με σύγκριση της ατομικής θρησκευτικότητας με εκείνην των άλλων ανθρώπων. Ο Φαρισαίος δεν είναι κοινωνικός με τη βαθύτερη σημασία της λέξης αυτής. Έχε όμως ανάγκη τους άλλους ανθρώπους για να βεβαιώσει τη θρησκευτική του υπεροχή. Αν και απομονωνεται για να προβάλλει τη θρησκευτική του υπεροχή, συγχρόνως επικαλείται τις αδυναμίες και τις ελλείψεις των άλλων ανθρώπων για να βιώσει την ικανοποίηση της θρησκευτικής του αυτάρκειας.

Επομένως έχουμε και λέμε: Τα βασικά χαρακτηριστικά που συνθέτουν το "προσωπείο" της φαρισαϊκής συμπεριφοράς είναι, η δίψα του βιώματος, η αντικειμενοποίηση των βιωματικών στοιχείων της ευσέβειας, και η εξάρτηση από τους άλλους ανθρώπους (με τη σύγκριση).

Το προσωπείο αυτό, ως συμπεριφορά δίνει την εντύπωση της αυτάρκειας από κάθε άποψη. Ο Φαρισαίος είναι ο υπερήφανος (υπεροπτικός ή ταπεινολόγος) άνθρωπος που έχει "ήσυχη" (θρησκευτική) συνείδηση, γιατί είναι ολοκληρωμένος και τέλειος. Είναι λοιπόν ανεξάρτητος από το Θεό και τους ανθρώπους, γιατί η υπαρξιακή του προοπτική συμπίπτει με την εικόνα που έχει σχηματίσει για τον εαυτό του. Επομένως το προσωπείο του (η συμπεριφορά του) ταυτίζεται με την "ιδεατή" εικόνα του εαυτού του. Η εξωτερική αυτή εικόνα της συμπεριφοράς του Φαρισαίου δίνει την εντύπωση εκ πρώτης όψεως, ότι ο τύπος αυτός δεν αντιμετωπίζει υπαρξιακά προβλήματα. Ότι δεν βιώνει εσωτερικές συγκρούσεις. Ότι στη ζωή του όλα πάνε καλά.Δεν αισθάνεται ότι του λείπει κάτι. Και ότι δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τους άλλους.

Εν τούτοις όμως, όλα αυτά τα εξωτερικά στοιχεία αποτελούν συμπτώματα που εκφράζουν τη βιούμενη ψυχική σύγκρουση. Το "τέλειο" προσωπείο υπογραμμίζει μια βιωματική ακαμψία. Η ακαμψία αυτή εξάλλου κατανοείται ως έκφραση μη συνειδητών και μάλιστα ψυχαναγκαστικών διεργασιών.

Ποιο είναι όμως το πρόβλημα που βιώνει ο Φαρισαίος;

Το άτομο που συμπεριφέρεται με ηθική και πνευματική αυτάρκεια και έχει "μεγάλη ιδέα" για τον εαυτό του, βιώνει κατ' ουσίαν μια βαθιά απογοήτευση για την αδυναμία του να είναι αυθεντικά τέλειο. Η αυτάρκεια του λοιπόν είναι αποτέλεσμα της απωθήσεως αυτής της απογοήτευσης και κυρίως της απωθήσεως της ενοχής του για την αποτυχία της υπαρξιακής του προοπτικής. Ο Φαρισαίος αγωνίζεται για μια αυτοδικαίωση. Προσπαθεί με κάθε τρόπο να δικαιωθεί ενώπιον του εαυτού του, των άλλων ανθρώπων και του Θεού. Το γεγονός όμως όπως διαβεβαίωσε ο Κύριος ότι "δεν κατέβη δικαιωμένος" από το Ναό, δείχνει ότι η εσωτερικότητά του ήταν "εκ διαμέτρου" αντίθετη προς την φαινομένη ψυχολογική αυτάρκεια και ηρεμία. Η προσπάθεια να δείξει ή να διακηρύξει την τελειότητά του αποκαλύπτει το δραστικό ενοχικό άγχος, που σαν βασικό ψυχοδυναμικό κίνητρο, οδηγούσε "αναγκαστικά" στη σύνθεση και κατασκευή του φαρισαϊκού προσωπείου.

Έτσι η εξωτερική φαρισαϊκή συμπεριφορά, ως σύνθεση επί μέρους συμπτωμάτων, μας οδηγεί στην ενοχική εσωτερικότητα του φαρισαίου. Τα κύρια χαρακτηριστικά αυτής της εσωτερικότητας είναι τα εξής:

1). Αίσθημα ανασφάλειας: Το αίσθημα αυτό προδίδεται στην όλη συμπεριφορά του φαρισαίου και μάλιστα στην προσπάθειά του να υπογραμμίσει την υπεροχή του έναντι των άλλων ανθρώπων. Η σύγκριση με τους άλλους ανθρώπους αποτελεί κατ' ουσίαν προσπάθεια ψυχαναγκαστικής εξαρτήσεως από ορισμένα ερείσματα. Οι άλλοι άνθρωποι είναι τα ερείσματα αυτά, που μπορούν να στηρίξουν την τελειότητά του, γιατί συνήθως είναι κανείς τέλειος σε κάτι εν σχέσει με άλλους που δεν είναι τέλειοι.

Αλλά βέβαια το ειδικότερο πρόβλημα εδώ είναι η απορία που γεννάται εύλογα. Από τι άραγε θέλει να ασφαλισθεί ο Φαρισαίος; Η διαφορετικά, από τι απειλείται ο Φαρισαίος; Ο Φαρισαίος απειλείται από μια συνειδητοποίηση της προσωπικής του ενοχής για την αδυναμία του και (ανικανότητά του) να προχωρήσει σε μια γνήσια και αυθεντική ηθική και πνευματική ολοκλήρωση. Αν έφθανε, για οποιοδήποτε λόγο, στη συνειδητοποίηση αυτή, θα κατέρρε το οικοδόμημα της πλασματικής (ιδεατής) εικόνος του εαυτου του. Αυτό όμως θα εσήμαινε γι' αυτόν πραγματική καταστροφή. Έτσι με την σύγκριση προσπαθεί να εξασφαλισθεί, βεβαιώνοντας τον εαυτό του ότι , αφού οι άλλοι άνθρωποι είναι κατώτεροί του, αυτός είναι κάτοχος μιας τελειότητας που δεν αφήνει χώρο για αισθήματα ενοχής. Αλλά βέβαια το βαθύτερο νόημα της ανασφάλειας του φαρισαίου συνδέεται περισσότερο με το φόβο που έχει απέναντι στον εαυτό του. Βασικά φοβάται τον "γυμνό" (Γεν.3,7) εαυτό του και θέλει να καλύπτεται πίσω από τις πλάτες των άλλων ανθρώπων για να μη βλέπει τον ίδιο τον εαυτό του.

2). Αίσθημα μειονεκτικότητας και κατωτερότητας: Κάθε υπερβολή στην ανθρώπινη συμπεριφορά αποτελεί συνήθως σύμπτωμα μιας αντιστοίχου ανεπάρκειας. Ο Φαρισαίος εκδηλώνει ένα έντονο αίσθημα υπεροχής, που θέλει να αναπληρώσει (ή να καλύψει) ένα ισχυρό αίσθημα μειονεκτικότητος και κατωτερότητος , που υπάρχει καταπιεσμένο στο υποσύνειδητο.

Πράγματι αν όπως είπαμε το ενοχικό άγχος είναι εκείνο το βασικό ψυχοδυναμικό κίνητρο, που κατευθύνει την εξωτερική συμπεριφορά του Φαρισαίου προς την κατεύθυνση του σχηματισμού ενός προσωπείου υπεροχής και ψυχολογικής (ηθικής και πνευματικής) αυτάρκειας, τότε το εσωτερικό πρόβλημα του ανθρώπου αυτού είναι τα "ανυπόφορα" αισθήματα κατωτερότητος, λόγω μη αυθεντικής πραγματώσεως των σκοπών της υπαρξιακής προοπτικής.

3). Προβολή της προσωπικής ενοχής επί των άλλων ανθρώπων: Η καθολική περοφρόνηση του Φαρισαίου έναντι όλων των άλλων ανθρώπων και μάλιστα η συνόψιση αυτής της περοφρονήσεως στο πρόσωπο ενός συγκεκριμένου ατόμου, αποκαλύπτει τη βαθύτερη ψυχική του ανάγκη. Και εδώ το υπερβολικό στοιχείο ("οι λοιποί των ανθρώπων) αποτελεί σύμπτωμα μιας βαθειάς σύγκρουσης. 

Ο Φαρισαίος συγκρούεται με την ενοχή του και αυτή την ενοχή, επειδή την απωθεί , την προβάλλει στην καθολική οθόνη της ανθρώπινης φύσεως. Όλοι οι άνθρωποι είναι άξιοι περιφρονήσεως, γιατί όλοι οι άνθρωποι απέτυχαν να πραγματώσουν την υπαρξιακή τους προοπτική. Είναι όλοι τους άρπαγες, άδικοι, μοιχοί. Η απολυτοποίηση της ενοχικής καταστάσεως όλων των ανθρώπων λειτουργεί στι πεδίο της συνειδήσεως του Φαρισαίου, ως ψυχολογική αναπλήρωση της ανάγκης για αυτοδικαίωση. 

Η απωθούμενη ηθική του συνείδηση προκαλεί τόσο έντονο ενοχικό άγχος ώστε μόνο η απολυτοποίηση αυτή να "αναπαύει" ψυχολογικά τον Φαρισαίο που συγκρούεται ασυνείδητα με την ανεκπλήρωτη υπαρξιακή του προοπτική (καθ' ομοίωσιν). Αλλά το ιδιαίτερο "σύμπτωμα" της ψυχικής συγκρούσεως, που βιώνει ο Φαρισαίος στην περιοχή του ενοχικού πεδίου είναι ασφαλώς η επιθετικότης του εναντίον των άλλων ανθρώπων και συγκεκριμένα του τελώνη. Η προβολή δηλ. της ενοχής του στους άλλους ανθρώπους ενεργείται με το πνεύμα μιας επιθετικότητας. Ο

Φαρισαίος είναι πράγματι επιθετικός, όταν συγκρίνεται με τους άλλους ανθρώπους. Αυτό ακριβώς καθιστά ύποπτη την αυτοδικαίωσή του και την προσπάθειά του να αποδείξει την ηθική του υπεροχή. Η υπεροχή του αυτή δεν έχει "προσωπική" αυτάρκεια. Για να σταθεί χρειάζεται όπως είπαμε τις "πλάτες των άλλων". Τους φορτώνει λοιπόν την προσωπική του ενοχή (με τον ασυνείδητο "μηχανισμό" της προβολής) και συγχρόνως όμως, με τον τρόπο αυτό τους εξουθενώνει. Γιατί, εξάλλου, το φόρτωμα της ενοχής σ' ένα οποιοδήποτε "αποδιοπομπαίο τράγο", έχει και το νόημα της καταστροφής του.

4). Αίσθημα άγχους και απογνώσεως: Η απολυτοποίηση της ενοχικής εικόνος του κόσμου (όλοι οι άνθρωποί είναι αμαρτωλοί), σε συνδυασμό με το αίσθημα της απολύτου αυτάρκειας (ο Φαρισαίος δεν έχει ανάγκη τον Θεό), υπογραμμίζουν ακριβώς τον διάχυτο στη φαρισαϊκή συμπεριφορά άγχος. Εφ' όσον δε το άγχος αυτό αναβλύζει από το βαθύ ενοχικό υπόστρωμμα, που στηρίζει τη δομή της ψυχικής συγκρούσεως, εκφράζει συγχρόνως την απόγνωση που βιώνει ο φορέας της φαρισαϊκής συγκρούσεως. Η απόγνωση αυτή απορρέει από τη συντριβή της υπαρξιακής του προοπτικής μέσα στον αγώνα της καθημερινότητας.

Σε απλά ελληνικά το ιδιαίτερο γνώρισμα της δομής της φαρισαϊκής συγκρούσεως είναι η ΨΥΧΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ, ΒΙΩΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΒΟΛΗ (ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ) ΤΗΣ ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΟΣ, ΔΗΛ. ΤΗΣ ΙΔΕΑΤΗΣ ΕΙΚΟΝΟΣ . Ο ΦΑΡΙΣΑΙΟΣ ΖΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ ΤΗΝ ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ, ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΥΧΑΤΑΙ ΟΤΙ ΤΗΝ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΑ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΑ.

Ο "τύπος" του Φαρισαίου είναι ένας νευρωτικός άνθρωπος ο οποίος έχει πολύ μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του και για το λόγο αυτό θεωρεί τις υπεροπτικές του ιδέες σαν γνήσια ιδανικά. Μόνο όταν ευρεθεί ο Φαρισαίος ενώπιον της πραγματικότητος της αποτυχημενης υπαρξιακής του προοπτικής ΕΝΔΕΧΕΤΑΙ να αφυπνισθεί και να ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙ την ανάγκη της αλλαγής.
πηγή 

Ερωτήσεις για την δημιουργία του Τμήματος Ισλαμικών Σπουδών στην Θεσσαλονίκη

Προς τους σεβαστούς καθηγητές της θεολογικής σχολής Θεσσαλονίκης, που υπερψήφισαν για την δημιουργία αυτού του τμήματος,

 Ἀμοιρίδου Εὐαγγελία, Ἀτματζίδη Χαράλαμπο, Βαλαῆ Διονύσιο, Γκουτζιούδη Μόσχο, Εὐαγγέλου Ἠλία, Ζιάκα Ἀγγελική, Ἰωαννίδης Φώτιος, Κόλτσιου-Νικήτα Ἄννα, Κούκουρα Δήμητρα, Κυριατζῆ Ἀντωνία, Κωνσταντίνου Μιλτιάδη, Μαρτζέλο Γεώργιο, Μητροπούλου-Μούρκα Βασιλική, Παπαγεωργίου Νίκη, Παχῆς Παναγιώτης, Πέτρου Ἰωάννης, Σκαλτσῆ Παναγιώτη, Σκιαδαρέση π. Ἰωάννη, Σταμούλη Χρυσόστομο, Στογιαννίδη Ἀθανάσιο, Τσομπανίδη Στυλιανό, Ὑφαντῆ Παναγιώτη, Χατζούλη Γλυκερία.

Αδελφοί εν Χριστώ κύριοι καθηγητές. Είμαι 70 ετών. Δεν είμαι θεολόγος, ούτε πολυγράμματος.  Γνώρισα σε μεγάλη ηλικία Τον Κύριο, και προσπαθώ να καλύψω τα πολλά κενά που έχω στα πνευματικά ζητήματα, σε όσα χρόνια μου χαρίσει ακόμα Ο Θεός να ζήσω.

Όλοι μας λίγο πολύ λόγο των γεγονότων στην Συρία, γνωρίσαμε τι σημαίνει τζιχατιστής. Ψάξαμε λοιπόν να μάθουμε για τα κίνητρα αυτών των ανθρώπων που τους οδηγούν σε τέτοιες αποτρόπαιες πράξεις, και μάθαμε ότι όλα αυτά, είναι γραμμένα στο κοράνι των σουνιτών που αποτελούν  το 80 έως 90% των ισλαμιστών.

Είναι φυσικό λοιπόν γι αυτούς, να θέλουν να εφαρμόσουν πιστά το κοράνι, γιατί μ αυτό γαλουχήθηκαν.

Μετά από όλα αυτά τα φρικτά γεγονότα που αναστάτωσαν τον πλανήτη μας, άκουσα ότι η πλειοψηφία των καθηγητών της θεολογικής σχολής Θεσσαλονίκης, ζήτησε από το υπουργείο παιδείας να γίνει τμήμα ισλαμικών σπουδών στην σχολή, και έμεινα έκπληκτος.   Δεν μπόρεσε να χωρέσει στο μυαλό μου.

Σκέφτηκα λοιπόν, ότι θα υπάρχει κάποιος λόγος, που εγώ λόγω των ελάχιστων γνώσεων μου στα θεολογικά ζητήματα, δεν μπορώ να κατανοήσω. Γι αυτό και τόλμησα να σας απευθύνω τα παρακάτω ερωτήματα, για να καταλάβω την χρησιμότητα αυτού του εγχειρήματος και να μην σκανδαλίζομαι.

Για ποιο λόγο  ζητήσατε από το ανάλογο υπουργείο να γίνει αυτό το τμήμα;  Σε τι θα ωφελήσει την σχολή, την πόλη, και την πατρίδα μας;

Εάν το κάνατε, για να μην φεύγουν οι μουσουλμάνοι της Θράκης να σπουδάσουν στις ισλαμικές χώρες, γιατί δεν το κάνατε στην Θράκη,  που είναι συγκεντρωμένοι  όλοι οι Έλληνες μουσουλμάνοι; Θα γλύτωναν τουλάχιστον έτσι τα τεράστια έξοδα που απαιτούνται για σπουδές 4 ετών σε άλλη πόλη;

Ποιος  συνειδητός σουνίτης μουσουλμάνος, θα στείλει το παιδί του να σπουδάσει το κοράνι στην θεολογική της Θεσσαλονίκης;  Είναι σαν να λέμε, ότι ένας πιστός ορθόδοξος χριστιανός, θα πάει να σπουδάσει ορθόδοξη θεολογία, στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας.

Θα διδάσκεται το κοράνι των σουνιτών, που περιέχει το τζιχάντ αλ-σάιφ (του ξίφους) η (ιερός πόλεμος), και αποτελεί ένα από τα κεντρικά δόγματα του Ισλάμ, (ο έκτος πυλώνας του) στην αγιωτόκο Θεσσαλονίκη του Αγίου Δημητρίου, του Αγ. Γρηγορίου Παλαμά, και τόσων άλλων Αγίων που αναπαύει στα σπλάχνα της;

Στην πρακτική εξάσκηση των φοιτητών θα διδάσκεται και το τζιχαντ του ξίφους; (πως να κόβουν πιο εύκολα τα κεφάλια των «απίστων» χριστιανών); Η μήπως πώς να χωρέσουν περισσότερα εκρηκτικά κάτω από τα ρούχα τους, για να σκοτώσουν περισσότερους ;

Θα βγάζουμε δηλαδή, δικούς μας μουτζαχεντίν στην θεολογική Θεσσαλονίκης;

Δεν σας αγγίζει καθόλου το γεγονός ότι στα 500 χρόνια σκλαβιάς, χιλιάδες γνωστοί και άγνωστοι νεομάρτυρες θάφθηκαν σ αυτή την πόλη, και σφάχτηκαν από το σπαθί των ισλαμιστών;

Εάν πάλι ισχυριστείτε, ότι δεν θα διδάσκεται το τζιχάντ, τότε για τους σουνίτες θα θεωρηθείτε αιρετικοί, και δεν θα έρθει κάνεις.  Γιατί λοιπόν πήρατε αυτή την απόφαση που σκανδάλισε τόσους αδελφούς και δεν θα προσφέρει τίποτε καλό στην ορθοδοξία, στην Θεσσαλονίκη, και στην πατρίδα μας;

Καταλαβαίνω τους άθεους του υπουργείου παιδείας, που δεχτήκαν αμέσως το αίτημα σας. Εσάς όμως αδυνατώ να σας καταλάβω και να κατανοήσω τα κίνητρα σας.  Νομίζω ότι με αυτή σας την ενέργεια, τους δώσατε τα όπλα να πολεμήσουν την Ορθοδοξία, και να εφαρμόσουν πιο εύκολα τα σχέδια της νέας τάξης.

Δεν σας ενοχλεί που όλα τα ΜΜΕ των άθεων παρατάξεων, σας προβάλουν σαν ανοιχτά μυαλά και σαν εκσυγχρονιστές χριστιανούς; 

Όταν περνάτε μπροστά από τους ναούς, όπου βρίσκονται τα ιερά λείψανα του Αγ. Δημητρίου και των άλλων Αγίων της Θεσσαλονίκης, δεν αισθάνεστε να σας ελέγχουν;

Είναι ντροπή στην πόλη των μαρτύρων να διδάσκεται το κοράνι και μάλιστα σε μια σχολή που γαλούχησε τόσους άξιους θεολόγους. 

Υπήρχε κανένας λόγος  να γίνει στην θεολογική ένα τμήμα, που θα διδάσκει αλλοιωμένα τα δόγμα μιας άλλης  θρησκείας;    Κάτι τέτοιο οι πιστοί του Ισλάμ θα το αποστρέφονταν και δεν θα πατούσε κανείς.

Γι αυτό σας ξαναρωτώ.  Θα διδάσκεται το τζιχάντ που υπάρχει στο σουνίτικο κοράνι, και αποτελεί ένα από τα κεντρικά δόγματα του Ισλάμ στο εν λόγω τμήμα;

 Ίσως όλα αυτά που σας λέω, να σας φάνηκαν υπερβολικά και εκτός πραγματικότητας, γι αυτό απευθύνομαι σε εσάς που είστε οι κατ εξοχήν γνώστες του αντικειμένου, και σας παρακαλώ να με διαφωτίσετε, για να καταλάβω και εγώ, και να μην σκανδαλίζομαι.

Σας παρακαλώ να με συγχωρέσετε για την απλοϊκότητα των ερωτήσεων και τοποθετήσεων μου, αλλά νομίζω ότι σαν κι εμένα ανησυχούν πολλοί ορθόδοξοι αδελφοί μας και θα ήθελαν τις απαντήσεις σας.

Σας ευχαριστώ προκαταβολικά και περιμένω απάντηση.

Σεκέρογλου Αναστάσιος από Σέρρες

Η σκληρή καθημερινότητα βραβεύεται

Η φωτογραφία αυτή του Kevin Frayer από την πόλη Shanxi της Κίνα με θέμα την απίστευτη ατμοσφαιρική ρύπανση στην περιοχή, κέρδισε το πρώτο βραβείο φωτογραφίας στην κατηγορία «καθημερινή ζωή».

ΕΛΛΑΔΑ: ΑΠΟ ΧΩΡΑ – ΧΩΡΟΣ; ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ ΜΕ ΑΝΤΙΣΤΙΞΗ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ

 

 

Συνέντευξη με τον συγγραφέα και ιστορικό αναλυτή Γιώργο Καραμπελιά. Παρεμβαίνουν ο συγγραφέας ιστορικός Σαράντος Καργάκος, ο ομότιμος καθηγητής Λαογραφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Μιχάλης Μερακλής και ο Αναπληρωτής Πρύτανη στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου Γιώργος Ανδρειωμένος.

 Η εκπομπή ΕΔΩ