Αυτούς που ονειρεύονται τους αναγνωρίζεις, έχουν στα μάτια ένα πέπλο θλίψης. Έχουν τη μελαγχολία αποκοιμισμένη στην άκρη των χειλιών, έχουν το ύφος ανθρώπου που κάτι ψάχνει απελπισμένα. Το ονείρεμα είναι κουραστικό, δεν είναι για τον καθένα. Είναι για τους θαρραλέους…

ΡΟΜΠΕΡΤΟ ΜΠΕΝΙΝΙ

Η ηρωϊκή Γαλλίδα βουλευτής: Η ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΑΛΛΑ… ΧΩΡΙΣ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ

 

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΤΗΝ ΓΑΛΛΙΑ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΙ ΤΗΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΑΡΜΕΝΙΩΝ!

Η ηρωΐδα Valerie Boyer, παρά τις απειλές που δέχεται η ίδια και η οικογένεια της, τόλμησε.

Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ

Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Νέο σοκ στην Τουρκία από την γνωστή Γαλλίδα βουλευτίνα της Μασσαλίας, Valerie Boyer, η οποία πρόσφατα είχε πρωτοστατήσει στην ποινικοποίηση από το γαλλικό κοινοβούλιο της αρμενικής γενοκτονίας. 

Όπως αναφέρουν τουρκικά δημοσιεύματα, η Valerie Boyer σε δηλώσεις που έκανε σχετικά με το ζήτημα της ένταξης  της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, (που έχει επανέλθει στην επικαιρότητα με γερμανική πρωτοβουλία), ανέφερε χαρακτηριστικά ότι η Τουρκιά

δεν έχει καμία σχέση με την Ευρώπη, αλλά η Κωνσταντινούπολη και όχι η Ιστανμπούλ και εδώ οι Τούρκοι έγιναν… Τούρκοι, ανήκει στην Ευρώπη.

Η θαρραλέα βουλευτίνα του γαλλικού κοινοβουλίου, χωρίς κανένα δισταγμό, καταδίκασε για άλλη μια φορά την Τουρκία σαν μια χώρα που παραβιάζει συστηματικά τα ανθρώπινα δικαιώματα. Εκείνο όμως που εξόργισε πραγματικά τους Τούρκους, ήταν οι δηλώσεις της ότι δεν μπορεί μια χώρα που βαρύνεται για τα εγκλήματα της αρμενικής γενοκτονίας, αλλά και της εισβολής στην Κύπρο το 1974,  να διεκδικεί μια θέση στην Ευρώπη.  Για όλα αυτά, όπως τόνισε η Valerie Boyer, θα συνεχίσει να αγωνίζεται κατά της εισδοχής της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ θα συνεχίσει και τις προσπάθειες της για να αναγνωριστούν τα μεγάλα εγκλήματα της Τουρκίας στις γενοκτονίες των αρχών του εικοστού αιώνα.

Η Valerie Boyer αποκάλυψε ότι για όλο αυτόν τον αγώνα της έχει δεχτεί και αυτή και η οικογένεια της απειλές κατά της ζωής της, ενώ συχνά δέχεται μηνύματα στα τουρκικά που την απειλούν με φρικτές τιμωρίες για τον αγώνα της υπέρ της αναγνώρισης της αρμενικής γενοκτονίας. Παρ’ όλα αυτά, η θαρραλέα Γαλλίδα δήλωσε πως δεν την φοβίζουν όλες αυτές οι απειλές αλλά αντίθετα την πεισμώνουν για να συνεχίσει τον αγώνα  της. Σε ερώτηση δημοσιογράφου αν θέλει να πάει στην Τουρκία για να ακούσει και την άλλη άποψη, απάντησε ότι έχει πάει στο παρελθόν στην Τουρκία αλλά τώρα δεν έχει καμία τέτοια επιθυμία καθώς, όπως τόνισε χαρακτηριστικά, δεν μπορεί να πάει σε μια χώρα από όπου έχουν εξαπολυθεί απειλές κατά της ζωής της και κατά της ζωής των μελών της οικογένεια της.

Η θαρραλέα αυτή γαλλίδα βουλευτής, που βάζει τα «γυαλιά» σε πολλούς Έλληνες συναδέλφους της που φοβούνται ακόμα και τη σκιά τους μην τυχόν και ενοχλήσουν την Τουρκία, έχει αρχίσει και μια νέα εκστρατεία κατά της χορήγησης της γαλλικής υπηκοότητας σε Τούρκους μετανάστες που ζουν στην Γαλλία. Όπως ανέφερε, αυτό θα είναι ένα επικίνδυνο βήμα για την αλλοίωση της σύνθεσης της γαλλικής κοινωνίας, ενώ κατηγόρησε του Τούρκους της Γαλλίας ότι συμπεριφέρονται όχι σαν να θέλουν να αφομοιωθούν στην χώρα που τώρα ζουν και δουλεύουν, αλλά σαν να θέλουν να επιβάλλουν αυτοί τα δικά τους πολιτιστικά και θρησκευτικά πρότυπα στην χώρα που τους φιλοξενεί, (τι μας θυμίζει αυτό  .

Ας πάρουν μερικά  μαθήματα οι δικοί μας βου(ο)λευτές από την Valerie Boyer, που δεν διστάζει να αναφέρει Κωνσταντινούπολη και όχι Ιστανμπούλ, αδιαφορώντας ακόμα και για τις τουρκικές απειλές κατά της ίδιας της ζωής της.

πηγή

«Εργοστάσιο και Μουσείο Σοκολάτας»

Για πρώτη φορά στην Ελλάδα, η Θεσσαλονίκη αποκτά ένα παραμυθένιο και ταυτόχρονα πραγματικό «Εργοστάσιο και Μουσείο Σοκολάτας».

Πρόκειται ουσιαστικά για ένα μοναδικό Θεματικό Πάρκο ευρωπαϊκών προδιαγραφών, με στεγασμένους κυρίως αλλά και ελεύθερους χώρους 2.500 τ.μ. .

Από τις 6 Σεπτεμβρίου με τα εγκαίνια της 79ης ΔΕΘ και για έξι ολόκληρους μήνες τα παιδιά, οι νέοι αλλά και οι ενήλικες μέσα από διάφορες θεματικές ενότητες, θα ανακαλύπτουν με εντυπωσιακό τρόπο τα μεγάλα και μικρά μυστικά της σοκολάτας και των γλυκών απολαύσεων.

Οι επισκέπτες του «Εργοστασίου» θα συμμετέχουν σε ένα ανεπανάληπτο ταξίδι στον χρόνο, στον χώρο και στο «απόλυτο όνειρό» τους.

Στο Μουσείο της Σοκολάτας μέσα από μοναδικά εκθέματα, θα γνωρίζουν κάθε λεπτομέρεια του «ταξιδιού» και της διαδικασίας, μέχρι ο καρπός του κακάο να γίνει μια λαχταριστή σοκολάτα.

Ακολουθούν τα ίχνη της ξεκινώντας από την πραγματική Ζούγκλα του Αμαζονίου και έναν Ναό των Αζτέκων και αφού μάθουν την ιστορία της με εντυπωσιακές νέες τεχνολογίες σε μια Εξωτική Καλύβα, οδηγούνται στο πιο δαιδαλώδες Πειρατικό Καράβι που θα τους μεταφέρει στο ομορφότερο Εργοστάσιο Σοκολάτας του κόσμου, προκειμένου να ανακαλύψουν τα μεγάλα μυστικά που κρύβει.

Ο μεγαλύτερος Καταρράκτης Σοκολάτας της Ευρώπης, τα παλιά Μηχανήματα, ο Λαβύρινθος, τα Εργαστήρια σοκολατοκατασκευών και μπισκοτοκατασκευών, η Γκαλερί των γλυπτών, οι αίθουσες Επιδείξεων, Τέχνης και Πολιτισμού, η Γλυκιά Βιβλιοθήκη, το Green room όπου θα παίρνετε απίστευτες φωτογραφίες, το Social Point και φυσικά οι χώροι Εκπαίδευσης, συνθέτουν το απίστευτο σκηνικό.

Στις 6 Σεπτεμβρίου 2014 λοιπόν ξεκινάει το μεγάλο ταξίδι της σοκολάτας, ετοιμαστείτε να ακολουθήσετε και να γίνετε μέρος της πρωτόγνωρης αυτής εμπειρίας.

πηγή 

το μικρό κορίτσι

 

Εγώ είμαι, εγώ είμαι που χτυπάω την πόρτα σας
Εδώ ή αλλού, χτυπάω όλες τις πόρτες
Ω, μην τρομάζετε καθόλου πού'μαι αθώρητη
Κανένας μια μικρή νεκρή δεν μπορεί νά ιδει

Εδώ και δέκα χρόνια, εδώ καθόμουνα
Στη Χιροσίμα ο θάνατος με βρήκε
Κ’ είμαι παιδί, τα εφτά δεν τα καλόκλεισα
Μα τα νεκρά παιδιά δε μεγαλώνουν.

Πήραν πρώτα φωτιά οι μακριές πλεξούδες μου
Μου καήκανε τα χέρια και τα μάτια
Όλη-Όλη μια φουχτίτσα στάχτη απόμεινα
Την πήρε ο άνεμος κι’ αυτή σ’ ένα ουρανό συγνεφιασμένο.

Ω, μη θαρρείτε πως ζητάω για μένα τίποτα
Κανείς εμένα δε μπορεί να με γλυκάνει
Τι το παιδί που σαν εφημερίδα κάηκε
Δεν μπορεί πια τις καραμέλες σας να φάει.

Εγώ είμαι που χτυπάω την πόρτα σας, ακούστε με,
Φιλέψτε με μονάχα την υπογραφή σας
Έτσι που τα παιδάκια πια να μη σκοτώνονται
Και να μπορούν να τρώνε καραμέλες.

Nâzım Hikmet (μτφρ: Γιάννης Ρίτσος) / Το μικρό κορίτσι

 

πηγή 

Πελατειακό κράτος μόνιμο, για πάντα

 

του Χρήστου Γιανναρά

Ο​​ι πραγματικότητες «δημοκρατία» και «πελατειακό κράτος» αλληλοαποκλείονται: Οπου προκύψει πελατειακό κράτος, η δημοκρατία πεθαίνει, και όπου λειτουργεί δημοκρατία, πελατειακό κράτος δεν είναι δυνατό να υπάρξει. Πρόκειται για πραγματικότητες ριζικά (εξ ορισμού) αντιθετικές, ασύμπτωτες, ασύμβατες. Η μια αναιρεί την άλλη, είναι αδύνατο να συνυπάρξουν.
Τυχόν απόπειρες συμβιβασμού της αντίθεσης συνιστούν απάτη – όχι ότι καταλήγουν σε απάτη, αλλά, από το ξεκίνημά τους, είναι απάτη. Ούτε λογικά ούτε στην πράξη χωράει συμβιβασμός, αποκλείονται οι «αμοιβαίες υποχωρήσεις», ο «περιορισμός» του πελατειακού κράτους, η κάποια «χαλιναγώγησή» του. Το πελατειακό κράτος είναι το ακριβές ανάλογο μιας ξενικής κατοχής, εξίσου αυθαίρετο και ιδιοτελές με το καθεστώς που επιβάλλουν εχθρικά στρατεύματα όταν υποτάξουν μια χώρα – τα συμφέροντα των κατακτητών αδύνατο να συμπέσουν με τις ανάγκες των κατακτημένων. «Περιορισμός» ή «βελτίωση» της ιδιοτέλειας και αυθαιρεσίας ενός στρατού κατοχής («μετριασμός» του καθεστώτος δουλείας) είναι έξω από κάθε λογική – ή θα αποτιναχθεί ο ζυγός ή όχι.

Τι είναι το «πελατειακό κράτος»; Είναι η εμπορευματοποίηση των σχέσεων της εξουσίας με τον πολίτη, η εκδοχή του πολίτη ως πελάτη συναλλασσόμενου με την εξουσία, η άσκηση της πολιτικής με τους όρους της αγοράς, τους κανόνες του μάρκετινγκ. Η εξουσία πουλάει τους διορισμούς στο Δημόσιο και ο πολίτης – πελάτης αγοράζει τον διορισμό με την ψήφο του, με την παντοδαπή στράτευσή του στο κόμμα που τον διόρισε. Ο διορισμός είναι κέρδος σημαντικό: ισόβια εξασφάλιση μηνιάτικου άνευ όρων (χωρίς έλεγχο της παραγόμενης εργασίας, των ικανοτήτων και προσόντων, της εργατικότητας ή της φυγοπονίας, της εντιμότητας ή της φαυλότητας).
Το πελατειακό κράτος διαβαθμίζει τα εμπορεύσιμα: Πουλάει και τις αναθέσεις δημόσιων έργων, την αποκλειστικότητα προμηθειών του δημοσίου, διαχείρισης «κοινοτικών κονδυλίων», διαχείρισης τηλεοπτικών συχνοτήτων. Στις περιπτώσεις αυτές ο πολίτης – πελάτης δεν πληρώνει τους εξουσιαστές απλώς με την ψήφο του και τη στράτευσή του. Αναλαμβάνει να τρέφει τον Μινώταυρο του κομματικού ταμείου, να ικανοποιεί την απληστία των κομματικών που μεσολαβούν στη συναλλαγή, να εξασφαλίζει και ο ίδιος την ανταμοιβή για το ρίσκο της κλοπής.
Το πελατειακό κράτος εντάσσει στη λογική της δοσοληψίας και κάθε άλλη, συνταγματικά προβλεπόμενη, θεσμική λειτουργία κορυφαίας κοινωνικής ευθύνης: Της ευθύνης για την άμυνα της χώρας, για την απονομή του δικαίου, για την υπεύθυνη πληροφόρηση του πολίτη και την ελεύθερη διακίνηση ιδεών, για την κοινωνική ασφάλιση, για τη νοσοκομειακή περίθαλψη. Διορίζει το πελατειακό κράτος τις ηγεσίες: των Ενόπλων Δυνάμεων, των Ανώτατων Δικαστηρίων, της Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης, των Ασφαλιστικών Ταμείων, των Δημόσιων Νοσοκομείων. Με αντάλλαγμα οι διοριζόμενοι να εξυπηρετούν τα συμφέροντα του κόμματος που κυβερνάει και όχι της συντεταγμένης σε κράτος κοινωνίας.
Γι’ αυτό και στο πελατειακό κράτος ο κάθε τυχάρπαστος, κωμικά ανίκανος ή φαυλεπίφαυλος κομματάνθρωπος (πελάτης της εξουσίας) μπορεί να ηγείται του ασφαλιστικού συστήματος, με εντολή την καταλήστευση του αποταμιευμένου μόχθου δημόσιων λειτουργών. Οποιοσδήποτε απόστρατος καραβανάς να βρεθεί διοικητής νοσοκομείου υπερσύγχρονης ιατρικής τεχνολογίας. Κραυγαλέες μετριότητες δικαστών ή αξιωματικών να αναβιβαστούν στα κορυφαία επιτελικά πόστα της Δικαιοσύνης ή της Αμυνας, επειδή είχαν έγκαιρα αντιληφθεί ότι μόνο με κομματική εύνοια θα «προκόψουν».
Το μοιραίο και ολέθριο δεδομένο είναι ότι το πελατειακό κράτος, ενώ καταλύει και αναιρεί τη δημοκρατία, λειτουργεί μόνο με τους όρους της δημοκρατίας, μόνο σφετεριζόμενο τους όρους της δημοκρατίας, μόνο με παράχρηση και κατάχρηση των προδιαγραφών της δημοκρατίας. Δεν αρνείται το πελατειακό κράτος κανένα θεσμό και καμιά λειτουργία της δημοκρατίας, απλώς (πρβλ. το καβαφικό «ανεπαισθήτως») αλλάζει την αιτία και τον σκοπό (το «νόημα») των θεσμών και λειτουργιών της δημοκρατίας: To «κράτος» (η εξουσία) δεν υπηρετεί τον «δήμο» (την κοινωνία των σχέσεων, το άθλημα της πολιτικής κοινωνίας των προσώπων), αλλά τον πρωτογονισμό της ιδιοτέλειας, τον ατομοκεντρισμό των ενστίκτων αυτοσυντήρησης, κυριαρχίας, ηδονής.
Γι’ αυτό και μια κοινωνία που έχει υποστεί τη μετάλλαξη της δημοκρατίας σε πελατειακό κράτος, είναι αδύνατο να απαλλαγεί ποτέ από αυτή τη μετάλλαξη με δημοκρατικούς όρους. Διότι οι δημοκρατικοί όροι εκεί έχουν παραφθαρεί και διαστραφεί έτσι, ώστε να αποκλείουν τη λειτουργία της δημοκρατίας, να συνιστούν καταστατικές αρχές του πελατειακού κράτους. Οι κομματάνθρωποι έχουν κόψει και ράψει το Σύνταγμα στα μέτρα της προσχηματικής δημοκρατίας – έχουν περιλάβει στο Σύνταγμα διάταξη που επιτρέπει μόνο «αναθεωρήσεις» κάποιων διατάξεών του και οι αναθεωρήσεις να γίνονται μόνο από την παρωδία Κοινοβουλίου του πελατειακού κράτους. Επομένως καινούργιο Σύνταγμα από ακομμάτιστη Συντακτική Εθνοσυνέλευση δεν μπορεί να προκύψει παρά μόνο από κατάλυση του έννομου κράτους, δηλαδή από «επανάσταση» – με το ρίσκο του παραλογισμού και του χάους.
Ετσι το πελατειακό κράτος έχει εξασφαλίσει ανενόχλητη τη διαιώνισή του. Αυθαιρεσία στρατού κατοχής και πηγαίνει κρεσέντο: Τα όσα συμβαίνουν σήμερα με τη φυλάκιση αναπολόγητων βουλευτών και τη διακοπή χρηματοδότησης ψηφισμένου νομότυπα κόμματος, συμπτωματικά αφορούν σε περίπτωση ιδεολόγων του εγκλήματος και συμπεριφορών υποκόσμου. Αύριο η αυθαιρεσία μπορεί να βάλει στο στόχαστρο και οποιοδήποτε κόμμα του «συνταγματικού τόξου», χωρίς την παραμικρή και πάλι αντίδραση της Δικαιοσύνης. Μην ξεχνάμε ότι ο πολύς κ. Μπαλτάκος δεν λογοδότησε ποτέ για τον βιντεοσκοπημένο ρόλο του στην πολιτική προσεταιρισμού των Νεοναζιστών – απαθανάτισε όμως σε οπτικό ντοκουμέντο την ετοιμότητα του πελατειακού κράτους να συμπαίξει ακόμα και με το κοινωνικό περιθώριο, για να ψηφοθηρήσει.
Η ασυδοσία του κομματικού (πελατειακού) κράτους συνδυασμένη με την αχρήστευση της Δικαιοσύνης γεννάει τρόμο. Η εξουσία συντρίβει όποιον της αντιστέκεται, και συγκαλύπτει αδιάντροπα τους συνεργούς της στην αυθαιρεσία. Το πελατειακό κράτος βύθισε την Ελλάδα, με τον εξωφρενικό υπερδανεισμό, στην καταστροφή, στον πνιγμό της χρεοκοπίας, στην απώλεια της εθνικής ανεξαρτησίας. Δεν λογοδότησε κανείς γι’ αυτά τα εγκλήματα. Κυβερνούν οι αυτουργοί των εγκλημάτων και η αυθαιρεσία τους, τα ψεύδη και οι κομπασμοί τους μεταγγίζουν τρόμο, ανελπιστία, πανικό. Με τα εξομοιωμένα, σε όλα τα κανάλια, Δελτία Ειδήσεων μπαίνει στο σπίτι μας το πελατειακό κράτος σαν αδίστακτος κακοποιός. Και με τα «πρωινάδικα» η ναυτία και αηδία της παρέλασης θλιβερών ανθρωπαρίων υπουργοποιημένης μικρόνοιας και ευτέλειας.
Το πελατειακό κράτος τελικός και οριστικός νικητής.

πηγή

Η ΑΡΧΟΝΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΤΑΔΟΤΙΚΗ

(Βασικά Μαθήματα Πολιτικής Αγωγής από δικούς μας Δασκάλους)

Φώτης Μιχαήλ

 

Ο Νικόλαος Μαυροκορδάτος, στο βιβλίο του ''Πολιτικόν θέατρον'', γράφει: ''Οι πολίτες μιμούνται τους άρχοντές τους. Γι' αυτό και εκείνοι πρέπει να προσέχουν πάρα πολύ, ώστε να μην τους φθείρουν με το κακό τους παράδειγμα''.(1)

Είναι αλήθεια ότι η ζωή των αρχόντων ( δημάρχων, περιφερειαρχών, υπουργών κ.ο.κ.), δύσκολα μπορεί να μείνει κρυφή.

Έλεγε ο Πλούταρχος(2): ''Όπως τα ψεγάδια του προσώπου μας είναι γνωστά σε όλους, έτσι και τα παραμικρά σφάλματα των αρχόντων, τα παρατηρούν και τα γνωρίζουν οι πάντες''.

Για έναν ιδιώτη, το να είναι φαυλόβιος, αναμφίβολα, είναι αισχρό. Για έναν άρχοντα, όμως,  είναι αισχρότερο και ατιμότερο, διότι η ζωή του άρχοντα εκτίθεται και προσφέρεται προς μίμηση ανά πάσα στιγμή.

Μάλιστα ο γνωστός πατήρ της Εκκλησίας Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης(3) δίδασκε σχετικά και τα εξής: ''Το μέγεθος του αμαρτήματος είναι ανάλογο προς τον βαθμό του αξιώματος, που έχει ο αμαρτάνων. Και πολλές φορές σφάλματα, που τα παραβλέπουμε και τα συγχωρούμε στους απλούς ανθρώπους, τα θεωρούμε ασυγχώρητα για τους άρχοντες''.

 

Είναι γεγονός ότι πολύ συχνά παραπονιόμαστε για την αναξιότητα ή και την ανικανότητα των αρχόντων μας. Αναρωτηθήκαμε, όμως, ποτέ, ποιοι είναι οι δάσκαλοί τους, ποια μαθήματα πολιτικής αγωγής έχουνε διδαχθεί και προπαντός ποια είναι τα ζωντανά παραδείγματα, που έχουνε μπροστά τους και προσπαθούν να τα μιμηθούν;

Δυστυχώς, μέσα στην παραζάλη του ''δυτικού μας εκσυγχρονισμού'', αλλά και της μανίας μας, να φορέσουμε στην Ορθοδοξία μας μανδύα προτεστάντικης ραφής, πετάξαμε στα άχρηστα τους Δασκάλους, τους δικούς μας, περιφρονήσαμε τα πολύτιμα μαθήματά τους και πάνω απ' όλα κρατήσαμε αποστάσεις από τα ζωντανά μας παραδείγματα: Τους Ήρωες και τους Αγίους. Τους αθλητές της φιλοκαλίας και τους μανικούς εραστές της αρετής και της σοφίας.

Εάν πραγματικά σεβόμασταν την πείρα των Προγόνων μας και τιμούσαμε τις Διδαχές των Αγίων Πατέρων μας, θα φυλάγαμε τις παρακαταθήκες τους ως κόρη οφθαλμού και δεν θα τους είχαμε εξορίσει συλλήβδην τόσο από τους άμβωνες όσο και από τις σχολικές μας αίθουσες.

 

Σήμερα τα παιδιά μας, δηλαδή οι ηγεσίες μας οι αυριανές, μεγαλώνουνε, δυστυχώς, πολιτικά στερημένα.

Πόσοι Ιεράρχες, στις μέρες μας, αγωνίζονται με φιλότιμο, για να μυήσουν την νεολαία μας, εκτός από την Πίστη, στην πολιτική και κοινωνική πρόταση του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά, του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού και των κορυφαίων της Αντίστασης Νεομαρτύρων;

Τα νιάτα, πού να τα βρει σήμερα ο παππούς τους ο Ξενοφώντας, να τα μιλήσει για το ευγενές και ανεπανάληπτο ''άθλημα της Πόλης'', για το έργο και τα καθήκοντα των αρχόντων;

Έλεγε ο μεγάλος μας αυτός ιστορικός και φιλόσοφος(4): 

''Πρώτο έργο του βασιλέως είναι να γίνει ο ίδιος καλός άνθρωπος. Δεύτερο, να φροντίσει, όσο είναι δυνατόν, να γίνουν άριστοι άνθρωποι και οι κυβερνώμενοι από αυτόν. Διότι ο λαός συνήθως μιμείται τον άρχοντά του. Κι αν ο άρχοντας είναι καλός, προτρέπει με το παράδειγμά του προς τα καλά και τίμια έργα. Εάν, όμως, είναι κακός, προτρέπει προς τα κακά και επονείδιστα''.

Να γιατί, ιδιαίτερα στις ημέρες μας, έχουμε ανάγκη από ηγέτες (πολιτικούς, εκκλησιαστικούς κ.α.) σοφούς και ενάρετους: Για να δώσουν στον χειμαζόμενο λαό μας το παράδειγμα το καλό. Για να γίνουν σε όλους μας  υποδείγματα κοινωνικής και πολιτικής αγωγής, όχι βεβαίως με λόγια, αλλά με την καθαρή τους ζωή και τα τίμια έργα τους.

Δυστυχώς, όμως, τα πράγματα δείχνουν ότι, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, η βιωτή και το παράδειγμα των αξιωματούχων του σημερινού συλλογικού μας βίου απέχει παρασάγγας τόσο από την παραδοσιακή Διδασκαλία της Ορθοδοξίας μας όσο και από τις σοφές επιταγές των εμπείρων και Δικαίων προγόνων  μας.

Σπάνια θα βρεις σήμερα ηγέτη, που να εκπληρώνει πιστά τα καθήκοντά του,  να διαθέτει χρόνο για μελέτη και να έχει τον νου του μακριά από την δόξα και τον πλουτισμό.

Όπως, επίσης, ακόμα πιο σπάνια θα βρεις ηγέτη, που να παραδέχεται και να βιώνει την αρετή, ως γνώμονα άσκησης της εξουσίας του.

 

Οι άνθρωποι, που έζησαν στα χρόνια του ''Χρυσού Αιώνα'', ήσαν κατά τεκμήριο ευτυχισμένοι, διότι τότε κανείς δεν μπορούσε να γίνει ανώτερος από τους άλλους, εάν δεν ήταν ανώτερος και στην αρετή. Και τότε μονάχα, στην πόλη των Αθηνών, περιήλθε η διοίκηση στα χέρια των Σοφών και Εναρέτων, όταν στόχος ήτανε το κοινό καλό και όχι η εξουσία. 

Στο πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου του ''Πολιτικόν Θέατρον'', ο Νικόλαος Μαυροκορδάτος συμπεραίνει: ''Το Βασιλικό Παλάτι (Θα λέγαμε σήμερα Δημαρχείο, Μητρόπολη, Περιφέρεια, Υπουργείο και πιο πάνω) πρέπει να είναι ναός του Θεού, οφθαλμός της φρονήσεως, στάθμη της δικαιοσύνης, θρόνος της ανδρείας, υπόδειγμα της σωφροσύνης, παράδειγμα της τιμής, φως της αγάπης, πηγή των χαρίτων, χορός των μουσών, γυμνάσιο των ρητόρων και των ποιητών, ιερό των φιλοσόφων, σύγκλητος των φρονίμων, βραβείο των μορφωμένων, τράπεζα των πτωχών, ελπίδα των καλών, καταφύγιο των αθώων και όλων των κατατρεγμένων ασφαλέστατο οχύρωμα ''. 

 

_________________________________________________________

 

(2)  Από το βιβλίο με τίτλο ''ΚΡΙΣΙΣ ΗΓΕΣΙΑ'' του Νικολάου Μαυροκορδάτου, των Εκδόσεων Ο.Χ.Α. Λυδία, 1992.

Πρώτη έκδοση της Λειψίας, 1758, με τον τίτλο ''ΠΟΛΙΤΙΚΟΝ ΘΕΑΤΡΟΝ''.

 

(2)Ο Πλούταρχος  ήταν ιστορικός, βιογράφος και δοκιμιογράφος, γεννημένος στην Χαιρώνεια της Βοιωτίας (περ. 45μ.Χ.-120). 

 

(3)Ο όσιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου περί το 360. Έλαβε λαμπρή μόρφωση θύραθεν και θεολογική. Υπόδειγμα αρετής και σοφίας. Η μνήμη του εορτάζεται στις 4 Φεβρουαρίου.  

 

πηγή 

Τους σφάζουν σαν τ’ αρνιά και κανένας δεν αντιδρά στην Ε.Ε.

ΣΥΡΙΑ-Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ Η’ ΤΟΝ ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΜΟ ΤΟΥ.ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ KANOYN TO ΣΧΗΜΑ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ME TO ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΡΘΙΑ ΝΑ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΟΥ.

 

πηγή