Χριστούγεννα στο Άγιο Όρος. Φωτογραφία της πανηγυρίζουσας Σιμωνόπετρας

Φωτογραφία της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας, σήμερα αργά το απόγευμα, λίγο πριν το τέλος των πανηγυρικών εκδηλώσεων της εορτής των Χριστουγέννων (25 Δεκ.2014/ 7 Ιαν.2015).   Είναι η  ώρα του Κτητορικού Μνημοσύνου, στο οποίο μνημονεύονται οι κτήτορες και όλοι οι μοναχοί που έζησαν στη Μονή από την ίδρυσή της μέχρι σήμερα. Των λατρευτικών εκδηλώσεων προεξήρχε ο Μητροπολίτης Δωδώνης κ. Χρυσόστομος.

Σύχρονα θαύματα του Ιερού Προδρόμου

1.-Κατω από το χωριό Καπετανιανά υπαρχει μια περιοχή που λεγεται «Αϊ Γιάννης».Σε αυτή την περιοχή σωζωνται σημερα καταληπα παλαιού μοναστηριου καθως και το καθολικό αυτού αφιερωμένο στον Τίμιο Πρόδρομο.Σε αυτή την εκκλησία πριν καποια χρόνια πήγε να κοιμηθεί ενας τουρίστας, χωρίς να δείξει την πρεπουσα ευλαβεια στον χώρο.Κατα την διάρκεια της νυχτας τον ξυπνά ενας άνθρωπος Αγριοπός και του λεει τί κανεις εδω;ενώ του δίνει και ένα δυνατό ραπισμα.Έντρομος ο τουρίστας συκώνεται και φεύγει απο τον ναό .

2.-Στην Ιερά Μονή του Τιμίου Προδρόμου Κορακιών στα Χανια ζούσε μια απλοικιά καλόγρια.Μια μερα διαπίστωσε ότι έχει ένα εξάνθημα σε απόκρυφο σημείο.Με πολλή πιστη παει μπρός στην εικόνα του Τιμιου Προδρόμου και του λεει:Κοιτα τι εχω στο σώμα μου και για να πάω γι αυτό στους γιατρούς είανι για μενα ντροπή μου γι αυτό θεραπευσε με γιατί δεν θα σε ξαναθυμιάσω αλλή φορα.Μετα παο λίγες μερες το εξάνθημα αυτό είχε φυγει και δεν φαινόταν τίποτα.

http://serafeimtousarof.blogspot.com/2011/01/blog-post_1941.html

3.Δημοσιεύουμε λοιπὸν ἀπὸ τὸ βιβλίο: «Διονυσιατικαὶ Διηγήσεις» τοῦ Ἁγιορείτου μοναχοῦ Λαζάρου Διονυσιάτου, ἕνα ἀπὸ τὰ πολλὰ θαύματα ποὺ ἔχει ἐπιτελέσει ὁ ἅγιος.

Νὰ τὸν παρακαλοῦμε νὰ μεσιτεύει καὶ νὰ μᾶς προστατεύει, διότι ὅπως ἀποδεικνύει τὸ παρακάτω θαῦμα, ἔχει μεγάλη παρρησία στὸν Ἅγιο Τριαδικὸ Θεό.

Τῆ 16η Μαΐου ἔτους σωτηρίου 1961, ἡμέρα Δευτέρα, ἐν τῆ ἑορτῆ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, μετὰ τὴν λειτουργίαν, ὁ ἐφημέριος ἱερομόναχος Παῦλος, διηγήσατό μοι τὴν ἐν αὐτῶ γενομένην θαυματουργίαν τῆς ἁγίας Δεξιᾶς τοῦ Τιμίου Προδρόμου, ὡς ἀκολούθως: «Ἐκατάλαβες τί μοῦ συνέβη σήμερον εἰς τὴν λειτουργίαν, πάτερ Λάζαρε;» «Τί, τοῦ λέγω, παρακαλῶ, ἐξήγησον μοι καλλίτερον». «Βεβαίως μὲ ἄκουες εἰς τὴν ἀκολουθίαν τοῦ ὄρθρου, πόσον ἐδυσκολευόμην εἰς τὰς ἐκφωνήσεις, πὼς εἶχε εἶχε φράξει ὁ λαιμός μου ἀπὸ τὴν κατὰ καιροὺς τυραννοῦσαν με φαρυγγίτιδα». «Μάλιστα, τοῦ λέγω, αὐτὸ τὸ ἀντελήφθηκα καὶ καθ΄ ἑαυτὸν ἔλεγον· ἄρα γε εἰς τὴν λειτουργίαν πῶς θὰ τὰ καταφέρει ὁ παπάς; Καὶ μάλιστα σήμερον, ὅπου ἔχουν καὶ συλλείτουργον;».

«Ἄκουσον λοιπόν: Ὅταν ἐσυνάχθημεν οἱ ἱερεῖς εἰς τὴν ἐκκλησίαν διὰ νὰ παρωμεν καιρόν, βλέπων τὸν ἑαυτόν μου εἰς κακὴν κατάστασιν, πρὶν βάλη Εὐλογητὸς ὁ ἡγούμενος, τὸν παρεκάλεσα νὰ βγάλη τὴν Ἁγίαν Δεξιάν τοῦ Τιμίου Προδρόμου νὰ τὴν ἀσπασθῶ καὶ νὰ μὲ σταυρώση μὲ αὐτήν. Ὁ ἡγούμενος εὐθὺς ἐσυγκατένευσε καὶ…
μὲ ἐσταύρωσε εἰς τὴν κεφαλὴν διὰ τῆς Ἁγίας Δεξιᾶς, ἐπιλέγων συγχρόνως καὶ τὴν εἰθισμένην εὐχήν. Τὴν ἀσπάσθηκα δὲ καὶ ἐγὼ μὲ πολλὴν εὐλάβειαν καὶ ἀγάπην, παρακαλῶν ἅμα τὸν Τίμιον Πρόδρομον νὰ μὲ λυπηθῆ καὶ νὰ μὲ ἰατρεύση ἀπὸ τὴν τυραννοῦσαν με ταύτην ἀσθένειαν, διὰ νὰ μπορέσω εἰς δόξαν Θεοῦ νὰ κάμω τὰς ἐκφωνήσεις μὲ εὐχέρειαν φωνῆς, νὰ εἴπω δὲ τὸ Εὐαγγέλιον μὲ εὐκολίαν καὶ εὐρυφωνίαν, καθὼς τὸ λέγομεν εἰς τοιάτας ἐορτασίμους δεσποτικᾶς ἐορτᾶς.

Τοιαῦτα περίπου εἶπα εἰς τὸν Τίμιον Πρόδρομον, ἀσπαζόμενος τὴν Ἁγίαν Δεξιάν του. Καί, ὢ τῆς θαυμασίας καὶ ταχείας σου ἀντιλήψεως, μέγιστε Κυρίου Πρόδρομε! παρευθὺς αἰσθάνθηκα τὴν ἐνέργειαν τῆς θείας χάριτος, ἐμαλάκωσεν ὁ λάρυγξ μου, ἀνοιξεν ἡ φωνή μου καὶ ζήλου θείου πλησθεῖς, μετὰ πολλῆς εὐλαβείας καὶ ἀγάπης, ἔκαμα τὶς ἐκφωνήσεις, εἶπα τὸ Εὐαγγέλιον μετὰ πάσης ἀνέσεως καὶ εὐκολίας, καὶ ἀπὸ βάθους ψυχῆς καὶ καρδίας, πανευλαβῶς καὶ εὐγνωμόνως εὐχαρίστησα τὸν πανάγαθον προστάτην μας, τὸν πανένδοξόν τοῦ Κυρίου Βαπτιστὴν καὶ Πρόδρομον, οὗ ταῖς πρεσβείαις τύχοιμεν τέλους ἀγαθοῦ καὶ τῆς οὐρανῶν βασιλείας. Ἀμὴν Γένοιτο, παπᾶ μου, γένοιτο. Ἀμήν».

.4.Φούρνοι, Μοναστήρι Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου.1ον. Στα ερείπια του παλαιού Ναού και κάτω από την Αγία Τράπεζα, βρέθηκε πήλινη στάμνα που την χρησιμοποιούσαν στην μεταφορά νερού ή όπως λένε κάποιοι άλλοι, ο Ιερέας τη χρησιμοποίησε για τη Θεία Κοινωνία.

Ένας εργάτης που τη βρήκε θεώρησε καλό να τη σπάσει και τη κτύπησε με τη βαριά του. Μάταια όμως, αν και κατασκευασμένη από πυλό αυτή άντεξε και αντέχει στα δυνατά χτυπήματα του εργάτη. Τότε αυτός, με δάκρυα, την παίρνει και τη δίνει στον μάστορα που επέβλεπε τις εργασίες, ο οποίος την τοποθέτησε στο καμπαναριό του Ναού, όπου υπάρχει ακόμα και σήμερα αγέρωχη στο πέρασμα του χρόνου.

2ον. Υπήρχε προβληματισμός για την κατασκευή της σκάλας, μιας κι ένας τεράστιος βράχος εμπόδιζε τα καΐκια να πλευρίζουν και η μόνη λύση ήταν να ρίξουν δυναμίτη. Την άλλη μέρα το πρωί ξυπνώντας, βλέπουν ότι ο βράχος είχε διαλυθεί χωρίς κανένα θόρυβο. Άρχισαν τότε να φωνάζουν: Θαύμα! Θαύμα!

Οι καμπάνες χτυπούσαν χαρμόσυνα, η επέμβαση του Αγίου να διαλύσει τον βράχο τους είχε βγάλει από τη δύσκολη θέση.

3ον. Κάποιες φορές που πήγαιναν πιστοί να ανάψουν τα καντήλια, έβρισκαν την Εικόνα στη μέση του Ναού, σε διαφορετικές κλίσεις και θέσεις από αυτές που επέτρεπαν την ισορροπία της, σύμφωνα με τους νόμους της Φυσικής. Ήταν σαφώς αδύνατον να τοποθετηθεί εκεί από ανθρώπινο χέρι.

 πηγή

Τούρκοι μουσουλμάνοι προσκυνούν τον… ελληνορθόδοξο «Αη Πρώτη »

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης, 

Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Μια ξεχασμένη ελληνορθόδοξη εκκλησία της Παναγίας, στη κεντρική περιοχή του Ούνκαπανί, στην Κωνσταντινούπολη, γίνεται κάθε πρώτη του μηνός λαϊκό τουρκικό προσκύνημα από μουσουλμάνους που σπεύδουν εκεί για να προσκυνήσουν και να ευχηθούν, καθώς πιστεύουν πως οι ευχές τους θα ακουστούν από την Παναγία, αν και Τούρκοι με μια χαμένη θρησκευτική συνείδηση. Μάλιστα για να την τιμήσουν πηγαίνουν και αφιερώματα, όπως σταυρούς και μαντίλες για την Παναγία των Ορθοδόξων που ακούει με ξεχωριστή συμπόνια τους καημούς και τα προβλήματα τους.

Πράγματι, το εκπληκτικό αυτό γεγονός της αθρόας προσέλευσης των μουσουλμάνων Τούρκων για να προσευχηθούν στην ελληνορθόδοξη εκκλησία, έχει προβληθεί και από τον ίδιο τον τουρκικό τύπο και μάλιστα σε εφημερίδες μεγάλης κυκλοφορίας όπως η Sabah και η Star. Μάλιστα η εφημερία Sabah έχει αποκαλέσει χαρακτηριστικά την ελληνική εκκλησία σαν, «Πόρτα της Ελπίδας», «Umut Kapısı». Εδώ και καιρό, όπως αποκάλυπτε η τουρκική εφημερίδα, η εκκλησία αυτή έχει γίνει τόπος προσέλευσης και προσκυνήματος των Τούρκων μουσουλμάνων, οι οποίοι μάλιστα την έχουν δώσει και δικό τους όνομα αποκαλώντας την, «Ay Bir», δηλαδή ο «Αϊ Πρώτης», εξ” αιτίας της μεγάλης προσέλευσης που γίνετε στην εκκλησία της Παναγίας κάθε πρώτη του μηνός. Η προσέλευση αυτή γίνετε ανεξάρτητα από το θρησκευτικό χαρακτήρα που έχει ο μήνας για τους μουσουλμάνους, είτε δηλαδή είναι ο μήνας του Ραμαζανίου, ή κάποια άλλη θρησκευτική μουσουλμανική εορτή. Χαρακτηριστικό είναι πως οι άνθρωποι αυτοί έρχονται από κάθε γωνιά της Κωνσταντινούπολης, ακόμα και από απομακρυσμένες περιοχές, καθώς η φήμη της εκκλησίας όπου η Παναγία βοηθάει τους ανθρώπους που προσεύχονται στην χάρη Της, έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις.

Ενδεικτικός είναι και ο διάλογος που είχε δημοσιεύσει στο παρελθόν η Sabah, για μια γηραιά Τουρκάλα η οποία σηκώθηκε από το ασιατικό προάστιο της Ουμρανίγιε, και έκανε πολύ δρόμο μέχρι να έρθει και να προσκυνήσει στην εκκλησία της Παναγίας. Όταν την είδε ο Τούρκος δημοσιογράφος την ρώτησε : «Θεία έχεις κάποιο πρόβλημα ή κάποιο καημό ;» και η κλασική μαντυλοφόρα Τουρκάλα απάντησε : «Από τότε που πέθανε ο άντρας μου έχουμε γεμίσει προβλήματα. Γι’ αυτό το λόγο ήρθα εδώ να παρακαλέσω για κάποια βοήθεια. Άκουσα πως και εδώ είναι σπίτι του Θεού. Υπάρχει και εδώ αγιότητα και ευλογία. Προσευχήθηκα για να μας βοηθήσει η Παναγία και να βοηθήσει και τα παιδιά μου».

Για το ίδιο φαινόμενο προσέλευσης Τούρκων μουσουλμάνων σε ελληνορθόδοξους ναούς, όπως η εκκλησία του «Αι Πρώτη του μηνός», η τουρκική εφημερίδα Star έγραψε ότι, Τουρκάλες με τις χαρακτηριστικές μαντίλες πηγαίνουν σε ελληνικές εκκλησίες της Κωνσταντινούπολης, ανάβουν κεριά, κάνουν τάματα στην Πανάγια και φιλάνε το χέρι του παπά ζητώντας του κάποια βοήθεια στα προβλήματα τους . Όπως έγραψε σχετικά η μεγάλης κυκλοφορίας τουρκική εφημερίδα, Star, έχει γίνει της…μόδας, μουσουλμάνοι και κυρίως γυναίκες, να πηγαίνουν στις εκκλησίες, να προσκυνήσουν εικόνες και να ανάβουν κεριά, ζητώντας κάποια χάρη από την Μεγαλόχαρη, ενώ προσκυνάνε τους παπάδες, όπως τους μουσουλμάνους Μπαμπάδες, Ντεντέδες και άλλους αγίους. Ανάμεσα τους και διάσημοι Τούρκοι, όπως οι καλλιτέχνες, Bülent Ersoy και Özer Zengin. Φτάνουν στο σημείο, όπως γράφει η ίδια η Star, να προσκυνήσουν ακόμα και τις άγιες εικόνες, (όπως έχει προβληθεί και στον άγιο Γεώργιο τον Κουδουνά ), κάτι το οποίο απαγορεύετε με αυστηρό τρόπο από το Ισλάμ, εκπλήσσοντας συχνά και τους ίδιους τους παπάδες που γίνονται αποδέκτες όλων αυτών των δεήσεων, κυρίως απελπισμένων ανθρώπων. Έτσι παρατηρείται το εκπληκτικό φαινόμενο χριστιανικές εκκλησίες να γεμίζουν όχι από πιστούς, (που δεν υπάρχουν πια), αλλά …από τούρκικες μαντίλες, ανθρώπους αρρώστους και άλλους, κάθε λογής, που έχουν κάποιο σοβαρό πρόβλημα. Προσκυνάνε τους αγίους, ανάβουν κεριά και ζητάνε την λύτρωση, όντας μουσουλμάνοι, από… την Παναγία και τους χριστιανούς αγίους.

Άραγε εμείς εδώ στην ορθόδοξη Ελλάδα τι έχουμε να πούμε για όλα αυτά, όταν εμείς που έχουμε το προνόμιο να είμαστε εκ γενετής χριστιανοί ορθόδοξοι συχνά περιφρονούμε τα ιερά και τα όσια μας, απαρνιόμαστε την ίδια την ελληνορθόδοξη ταυτότητα μας, χάριν ενός απατηλού εκσυγχρονισμού, ενός ευρολιγουρισμού, που έφερε την τραγική σημερινή κοινωνική και όχι μόνο κατάντια μας ;

πηγή 

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ;

Γράφει ο  Ελευθέριος  Αναστασιάδης

Υποτίθεται, ότι ένα κόμμα θα έπρεπε να εκφράζει μία ιδεολογία, ένα όνειρο που θέλει να πραγματώσει, μία άποψη του κόσμου που θέλει να εδραιώσει. Αυτό  τουλάχιστον προσπαθούν  να πείσουν τους ψηφοφόρους τους  τα πολιτικά  κόμματα. 

Η περίπτωση του κόμματος  της  ΝΔ είναι πολύ διαφορετική από εκείνη των υπολοίπων κόμματων, τα οποία σχεδόν όλα έχουν το καθένα την δική  του  ιδεολογία  και  κοσμοθεωρία. Πράγματι,  αυτό το  κόμμα  δεν περιέχει  καμία  ιδεολογία, κανένα όνειρο, καμία  άποψη  για  τον κόσμο. Ο μόνος στόχος του είναι η ΔΙΑΧΕΙΡΗΣΗ ΤΟΥ ΥΠΑΡΧΟΝΤΟΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ, δηλαδή, οτιδήποτε υπάρχει, και είναι καθιερωμένο από  τις  δυνάμεις  εκείνες  που έχουν τον έλεγχο των καταστάσεων. Οτιδήποτε υπάρχει, όπως και εάν  υπάρχει. Η ΝΔ δεν είναι πολιτικό κόμμα, είναι ένα κλαμπ που βγάζει  διαχειριστές του status quo. Στην ερώτηση λοιπόν, «ποια είναι η ουσία της ΝΔ;», η απάντηση είναι: «Το τίποτα». Στην ερώτηση, «ποιος είναι ο στόχος της ΝΔ», η απάντηση είναι: «Το εξουσιάζειν». Επειδή λοιπόν η ουσία της ΝΔ είναι το τίποτα, αυτό την  κάνει να διακατέχεται από δύο στοιχεία:

Α) Το μίσος προς οποιονδήποτε ΕΙΝΑΙ κάτι. Έτσι, μισεί τον κομμουνιστή, μισεί τον πραγματικό δεξιό, μισεί  τον αναρχικό, μισεί τον Χριστιανό, κλπ. Τους μισεί όχι γι’ αυτό που είναι, αλλά μόνον για το γεγονός ότι  ΕΙΝΑΙ.

Β) Την μεταμφίεση: Όπως όλα τα ουδέτερα και άδεια πράγματα, η ΝΔ έχει την ικανότητα να καμουφλάρεται και να φορά ότι ένδυμα την συμφέρει: άλλοτε φορά την ενδυμασία της θεοσέβειας και της πίστης στην εκκλησιαστική μας παράδοση, άλλοτε παριστάνει τον ακοίμητο φύλακα των εθνικών ιδεωδών, την ζεστή φωλιά για όλους τους πατριώτες, άλλοτε είναι φιλελεύθερη, άλλοτε είναι συντηρητική και πάει λέγοντας.

Επειδή, όπως όλοι οι φυσιογνωμιστές γνωρίζουν, ο εσωτερικός κόσμος αντανακλάται στα χαρακτηριστικά του προσώπου μας, αυτό το τίποτα, αυτό το pΗ 7(σαν το σαπούνι που δεν ερεθίζει τις επιδερμίδες), αυτό το άδειο, φαίνεται και στα πρόσωπα των στελεχών της: τον αναρχικό τον αναγνωρίζεις, τον κομμουνιστή τον αναγνωρίζεις, τον αριστοκράτη τον αναγνωρίζεις, τον πραγματικό δεξιό τον αναγνωρίζεις• γιατί όλων αυτών τα πρόσωπα δεν είναι ουδέτερα, έχουν…''κάτι'', εκείνο το ''κάτι'' που σου μαρτυρεί τι ΕΙΝΑΙ ο άλλος.

Αντίθετα, ο ΝΔκράτης μοιάζει με τις τυποποιημένες κούκλες που τα μεγάλα μαγαζιά βάζουν στις βιτρίνες, ντυμένες με ένα μπλε σακάκι και ένα γαλάζιο πουκάμισο. Θα έχετε προσέξει ότι το πρόσωπο που έχουν αυτές οι κούκλες «πάει με όλα» γιατί είναι ουδέτερο, ανέκφραστο, τυποποιημενο.

Συνοψίζοντας λοιπόν , θα μπορούσαμε να πούμε ότι η ουσία της ΝΔ , είναι ένα μπλε  σακάκι με γαλάζιο πουκάμισο που το φοράει μια… κρεμάστρα.

πηγή 

MEGA: Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΜΑΣ ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΣ

Γράφει ο Ελευθέριος Αναστασιάδης

το νέο μοντέλο οικογένειας που προτείνει το Mega

Όχι, δεν αποφασίσαμε να γίνουμε  τηλεκριτικοί, ούτε βέβαια να ασχοληθούμε με τα εφήμερα και αμελητέα γεγονότα της σύγχρονης κοινωνικής ζωής.

Νοιώσαμε όμως την ανάγκη να γράψουμε δύο λόγια για αυτό το κανάλι, πρώτον, διότι όλα αυτά που προωθεί καθόλου 'εφήμερα' δεν είναι, και δεύτερο, διότι περιβάλλεται από  μία  αύρα, πολύ  ιδιαίτερη, ή μάλλον, πολύ ιδιαίτερα αρνητική. (όχι πως τα άλλα κανάλια υστερούν σε αρνητικότητα)

Θα αρχίσω αυτή την μικρή ανάλυση, με κάποιες σκηνές από γνωστή σειρά επεισοδίων που  παρουσιάζει αυτός  ο τηλεοπτικός σταθμός: Ένα ζευγάρι ομοφυλόφιλων έχει υιοθετήσει ένα μικρό παιδάκι, το περιφέρει, υπερήφανα, από εδώ και από εκεί, και οι δύο πατεράδες-μανάδες, δεν ξέρω πώς να τους αποκαλέσω, παρουσιάζονται στοργικοί, ευαίσθητοι, όλο χαρούλες και αγκαλίτσες με το παιδί τους.

Σκηνή δεύτερη: Μία μαθήτρια όλο χάρη, μονολογεί: «σχολείο χωρίς αποβολή είναι σαν κινητό χωρίς κάρτα».

Σκηνή Τρίτη: Η ίδια μαθήτρια, κατά την διάρκεια του Αγιασμού μαλλιοτραβιέται με μία άλλη μαθήτρια εξαιτίας ενός 'γκόμενου'. Φυσικά, όλα όσα περιγράψαμε, παρουσιάζονται ως μία  εγκεκριμένη, μοντέρνα και φυσιολογική  συμπεριφορά. 

Όπως  λέει και το διαφημιστικό της σειράς: «…Η Μοντέρνα Οικογένεια είναι ένα κωμικό, κάποιες φορές ανορθόδοξο, αλλά πάντα αγαπησιάρικο πορτρέτο μιας σύγχρονης οικογένειας που θα μπορούσε να είναι η δικιά μας.» 

Ακριβώς: έτσι θέλουν να γίνει και η δική σας οικογένεια...

Και τώρα ερχόμαστε στις εκπομπές ειδήσεων ή δημοσιογραφικής έρευνας: θα μπορούσαν να ορισθούν ως η σύνοψη της μετανεωτερικότητας και της αιρετικής σκέψης: ακραία ζωολατρεία, λατρεία της ομοφυλοφιλίας, μεταναστοφιλία, μοντερνολατρεία, και άλλες λατρείες και φιλίες, σε πρώτη διάταξη και  προάσπιση.Ταυτόχρονα, το οικονομικό σύστημα το οποίο ευαγγελίζεται είναι ο οικονομικός φιλελευθερισμός, δηλαδή, λαμβάνει μία ξεκάθαρη καπιταλιστική θέση.

Επίσης, φαίνεται πως στα στούντιο αυτού του καναλιού, θα έχουν συστήσει κάποια μορφή 'σκιώδους κυβέρνησης', μια που από 'αέρος', δίνουν συμβουλές στην κυβέρνηση τι  πρέπει ή δεν πρέπει να κάνει, προτείνουν νόμους, δίνουν παραινέσεις στην αντιπολίτευση, επιλύουν πολιτικά και κοινωνικά θέματα, έχουν δηλαδή μία απάντηση και λύση διά 'πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν' βασανίζει αυτή την χώρα.

Όλα αυτά, σε συνδυασμό, δημιουργούν ένα κανάλι υπόδειγμα 'Πολιτικής ορθότητας' (θα μπορούσε να είναι το τηλεοπτικό κανάλι της 'Σχολής της Φρανκφούρτης'), ένα κανάλι που εκπροσωπεί άριστα, το γνωστό μας πλέον ρητό: ο καπιταλισμός στην εξουσία και ο νέο-αριστεροστροφισμός  στα ήθη.  

Υπάρχει κάποιος λόγος να μην τα κάνει όλα αυτά; φυσικά και όχι, αφού κανένας δεν το ενοχλεί. Μήπως οι 'διανοούμενοι' μας οι 'φιλόσοφοί' μας βγήκαν να διαμαρτυρηθούν, να ασκήσουν κριτική, να στηλιτέψουν αυτή την παρακμιακή τακτική; όχι βέβαια. Ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει: αμάν κάνουν να τους καλέσουν σε καμιά εκπομπή 'κουλτούρας', για να εκθέσουν τα 'λαμπρά' διανοήματα τους και τα 'βαθυστόχαστα' βιβλία τους.

Στην Γαλλία βρέθηκε ένας διανοούμενος που αυτοκτόνησε. Εδώ μάλλον οι αυτοκτονίες πρέπει να γίνουν… μαζικές.
πηγή 

Ο ιδρώτας...

 

Ένας υποτακτικός, νέος στην ηλικία και καταγόμενος από πλούσια οικογένεια, ανέβαζε από την θάλασσα μέχρι την καλύβα τους το φορτίο στην πλάτη.
Από τον πολύ κόπο σαν να δυσανασχέτησε. Παρακάλεσε λοιπόν τον γέροντά του να του επιτρέψει να χρησιμοποιεί υποζύγιο, για να ανεβοκατεβαίνει ο ίδιος και να μεταφέρει τα απαραίτητα. Ο γέροντας, γνωρίζοντας την αδυναμία του, του επέτρεψε να πάρει ένα για τον σκοπό αυτό.

Μία μέρα, καθώς ανέβαζε με το γαϊδουράκι το φορτίο του, σε μία στροφή, εκεί που είναι το δυσκολότερο σημείο του δρόμου (στο μονοπάτι προς μικρή Αγία Άννα στο Άγιο Όρος), εκεί ακριβώς βλέπει ένα λαμπροφορεμένο νέο να βαστάει στα χέρια του ένα σφουγγάρι, με το οποίο σκούπιζε τον ιδρώτα από το μέτωπο των διερχομένων πατέρων, και του θυμίαζε.

Πλησίασε κι αυτός και πρότεινε το μέτωπό του περιμένοντας να τον σκουπίσει. Αλλά ο νέος, αντί να σκουπίσει αυτόν, σκούπισε το μέτωπο του γαϊδάρου. Κι όταν ο μοναχός παραπονέθηκε, ο φαινόμενος νέος του είπε:
-Εγώ, αδελφέ, σκουπίζω, αρωματίζω και πληρώνω μόνο αυτούς που κοπιάζουν και ιδρώνουν, και όχι αυτούς που ζητούν ανέσεις εδώ.

Και όταν είπε αυτά έγινε άφαντος. Ύστερα από το μάθημα αυτό ο νέος μοναχός δεν μεταχειρίστηκε άλλη φορά το υποζύγιο, αλλά μετά χαράς μεγάλης μετέφερε κι αυτός το φορτίο του στην πλάτη, όπως και οι άλλοι πατέρες.
πηγή 

Μπερδεύουν τις δημοσκοπήσεις