Τί είναι η Ευρώπη; Είναι η επιθυμία και πόθος της εξουσίας και της ηδονής και η γνώσις. Αμφότερα ανθρώπινα: η ανθρωπίνη επιθυμία και πόθος και η ανθρωπίνη γνώσις. Και τα δύο προσωποποιούνται εις τον πάπαν και εις τον Λούθηρον. Τί είναι λοιπόν η Ευρώπη; Ο πάπας και ο Λούθηρος. Χορτασμέναι αι ανθρώπιναι επθυμίαι εις το έπακρον, και χορτασμένη η ανθρωπίνη γνώσις εις το έπακρον. Ο ευρωπαϊκός πάπας είναι η ανθρωπίνη επιθυμία της εξουσίας. Ο ευρωπαϊκός Λούθηρος, η πείσμων απόφασις του ανθρώπου τα πάντα να εξηγηθούν με τον νουν του...

 

...Ο Παπισμός χρησιμοποιεί την πολιτικήν, επειδή μόνον δι' αυτής αποκτά τις την εξουσίαν. Ο Λουθηρανισμός χρησιμοποιεί την φιλοσοφίαν και την επιστήμην, επειδή νομίζει ότι αυτός είναι ο δρόμος δια να αποκτήση τις την σοφίαν. Ούτως, η επιθυμία εκήρυξε τον πόλεμον κατά της γνώσεως και η γνώσις κατά της επι­θυμίας. Τούτο είναι η Ευρώπη. Εις την εποχήν μας όμως ήλθε μία νέα γενεά Ευρωπαίων, η οποία ενύμφευσε την επιθυμίαν με την γνώσιν και απέρριψε και τον πάπαν και τον Λούθηρον... Η ανθρωπίνη επιθυμία και η ανθρωπίνη σοφία εστεφανώθησαν εις τας ημέρας μας και ούτω συνήφθη γάμος, ο οποίος δεν είναι ούτε ρωμαιοκαθολικός ούτε λουθηρανικός, αλλ' οφθαλμοφανώς και δημοσίως σατανικός. Η σημερινή Ευρώπη δεν είναι πλέον ούτε παπική ούτε λουθηρανική. Είναι υπεράνω και εκτός τούτων. Είναι ολοτελώς επίγειος, χωρίς έστω και τον πόθον να ανεβαίνη εις τον ουρανόν, είτε με το διαβατήριον του αλαθήτου πάπα είτε πάλιν δια της κλίμακος της προτεσταντικής σοφίας. Αρνείται εντελώς το ταξίδιον εκ του κόσμου τούτου. Επιθυμεί να παραμείνη εδώ. Επιθυμεί να είναι ο τάφος της όπου και το λίκνον της. Δεν γνωρίζει περί άλλου κόσμου. Δεν αισθάνεται την ουράνιον ευωδίαν. Δεν βλέπει εις τον ύπνον της τους Αγγέλους και τους Αγίους. Δια την Θεοτόκον δεν θέλει να ακούση. Η ακολασία την στερεώνει εις το μίσος κατά της παρθενίας.

 Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς

 

«Λυπάμαι ως Έλλην για τις δηλώσεις του υπουργού Παιδείας. Αποδεικνύεται αμαθής και άμοιρος της γνώσης της Ιστορίας. Υπάρχουν ατράνταχτα στοιχεία για το πώς μπορεί να χαρακτηριστεί αυτό που συνέβη στον Εύξεινο Πόντο. Διερωτώμαι, εάν υπουργός Παιδείας έκανε αντίστοιχες δηλώσεις στο κράτος του Ισραήλ, τί τύχη θα είχε. Δείτε το Ισραήλ τί κάνει για την ημέρα την δική του (το Ολοκαύτωμα)», είπε χαρακτηριστικά.
«Είναι εύκολο όταν είσαι στην αντιπολίτευση να λες πράγματα και όταν είσαι στην κυβέρνηση να “ποιείς την νήσσαν”. Ως Έλλην αισθάνομαι αηδία. Να αφήσουν τους νεκρούς μας ήσυχους διότι είναι δικαιωμένοι στην ιστορία ή γονυπετείς να προσεύχονται στη μνήμη τους. Γίνεται συστηματικός αποχριστιανισμός του σύγχρονου Έλληνα για να πάψει να ανθίσταται. Πιστεύω ότι ο λαός μας ανθίσταται. Σήμερα είναι εργάσιμη ημέρα όμως χιλιάδες προσήλθαν στο μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου (σήμερα είναι γιορτή στην Δράμα)», πρόσθεσε ο Μητροπολίτης Δράμας.

Έτρεξαν μαζί ολόκληρο τον μαραθώνιο: αυτός μπροστά, κρατώντας για 42.195 μέτρα το χέρι της τυφλής συζύγου του!

Απόλυτος σεβασμός...

Από Έλληνες στην Κωνσταντινούπολη

πηγή

Ξεκινάει..."Γεμίστε"!

πηγή

Ο Άγιος νεομάρτυς Κωνσταντίνος ο Υδραίος (14/11/1800)

Του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου, δασκάλου 

Ο Άγιος Κωνσταντίνος καταγόταν από την νήσο Ύδρα. Οι γονείς του ονομάζονταν Μιχαλάκης και Μαρίνα. Οι περισσότεροι κάτοικοι του νησιού ασχολούνταν με τη ναυτιλία. Έτσι κι ο άγιος, που σε ηλικία δεκαοχτώ ετών βρέθηκε στη Ρόδο. Εκεί συναναστρεφόταν τον πασά της Ρόδου Χασάν, που ήταν εξωμότη Γεωργιανός. Ο πασάς πρόσεξε την εξυπνάδα και το χαρακτήρα του Κωνσταντίνου και προσπάθησε να τον εξισλαμίσει.Τελικά μετά από κολακείες και δώρα τα κατάφερε, δίνοντάς του το όνομα Χασάν.

Για τρία χρόνια έμεινε στο Ισλάμ, στην υπηρεσία του πασά, όμως δοκίμαζε την απόρριψη από τους άλλους Χριστιανούς και κυρίως της μητέρας του, η οποία, όταν κάποτε ο Κωνσταντίνος την επισκέφτηκε την Ύδρα, δεν του άνοιξε ούτε την πόρτα φωνάζοντάς του ότι δεν τον αναγνωρίζει για παιδί της. Άρχισε, έτσι, η συνείδησή του να τον ελέγχει με αποτέλεσμα να θρηνεί για το μεγάλο κακό που έκανε. Τελικά πήγε σε κάποιο πνευματικό και εξομολογήθηκε. Όσα χρήματα έπαιρνε τα μοίραζε στους φτωχούς. Επιθυμούσε μάλιστα να ομολογήσει τον Χριστό μπροστά στον πασά αλλά ο πνευματικός του τον απέτρεπε φοβούμενος μήπως δειλιάσει λόγω της νεαρής του ηλικίας. Μάλιστα, τον συμβούλεψε να πάει σε άλλο τόπο ώσπου να ανδρωθεί, να σκληραγωγηθεί και τότε μπορούσε να παρουσιαστεί για ομολογία.

Εκείνος, υπακούοντας πήγε στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί αναζήτησε έμπειρο πνευματικό στον οποίο με συντετριμμένη καρδιά και κατάνυξη εξομολογήθηκε την άρνησή του και τον πόθο του για μαρτύριο. Ο πνευματικός τον παρουσίασε στον Πατριάρχη Γρηγόριο τον Ε΄ (1) ο οποίος τον νουθέτησε πατρικά και τον έστειλε στο Άγιο Όρος για να δυναμώσει πνευματικά. Στη Μονή Ιβήρων συνδέθηκε με τον περίφημο πνευματικό παπα Σέργιο της Σκήτης των Ιβήρων. Εκεί, συχνά προσευχόταν στην εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου Πορταΐτισσας, την οποία παρακαλούσε να τον ενισχύσει για να υπομείνει το μαρτύριο. Οι Πατέρες της Μονής προσπαθούσαν να τον εμποδίσουν εκείνος όμως φλεγόταν από πόθο για το μαρτύριο.

Τελικά με τις ευχές των Πατέρων αναχώρησε για τη Ρόδο όπου είχε εξωμόσει. Φθάνοντας εκεί και πάλι εξομολογήθηκε σε ένα πνευματικό τον σκοπό του. Εκείνος προσπάθησε να τον εμποδίσει. Το ίδιο έκαναν και άλλοι Χριστιανοί. Εκείνος όμως όσο εμποδιζόταν τόσα περισσότερο ποθούσε να μαρτυρήσει. Έτσι μετά από προσευχή ξεκίνησε για τον αγώνα του. Πήγε μόνος του και παρουσιάστηκε στον πασά και τον χαιρέτησε. Ο πασάς αρχικά δεν τον γνώρισε διότι ο άγιος φορούσε ράσο και αγιορείτικο σκούφο. Τότε ο Κωνσταντίνος του είπε: “Εγώ είμαι ο Κωνσταντίνος που τον έπεισες να αρνηθεί τον Χριστό και να πιστέψει στον Μωάμεθ.”

Ο πασάς τότε του απάντησε: “Εγώ δεν σε γνωρίζω, γιατί είσαι καλόγερος. Αλλά εάν είσαι δικός μου γιατί φοράς αυτό το μαύρο ρούχο; Ο νόμος μας λέει να φοράμε άσπρα ενδύματα και λαμπρά, για να ξεχωρίζουμε από τους Χριστιανούς. Βγάλτα λοιπόν κι εγώ θα σε ντύσω με λαμπρά και θα σου δώσω όσα χρήματα χρειάζεσαι για να απολαμβάνεις τον κόσμο και να χαίρεσαι μαζί μου και οι Χριστιανοί να σε προσκυνούν.” Ο Άγιος θαρρετά του αποκρίθηκε: “Έλα κι εσύ, πασά, να πιστέψεις και να ομολογήσεις τον Χριστό Θεό αληθινό, να σε φωτίσει να δεις το αληθινό φως, να κερδίσεις την Βασιλεία των Ουρανών. Να δεις τα καλά του Παραδείσου, να χαίρεσαι και να ευφραίνεσαι μ’ όλους τους αγγέλους και τους αγίους.” “Ποιος σου έμαθε όλες τις φλυαρίες αυτές”, του κάνει άγρια ο πασάς. “Εγώ σ’ έκαμα γιο μου, να σε παντρέψω, να με κληρονομήσεις κι εσύ τα περιφρόνησες όλα αυτά κι έγινες καλόγερος;” Κι αμέσως ο πασάς διέταξε να τον ρίξουν στη φυλακή. Τρεις ημέρες μετά ,πυρ και μανία κατά του μάρτυρα, ζήτησε να τον φέρουν μπροστά του. Τότε τον ρώτησε: “Τι ήταν αυτά τα λόγια που τόλμησες προχτές να πεις εναντίον μου;” Κι ο μάρτυρας του απάντησε ήρεμα: “Σου είπα να πιστέψεις στον Χριστό , γιατί η πίστη

σας είναι βρώμικη και ψεύτικη. Πιστεύετε σ’ ένα ψεύτη που δεν έκανε κανένα θαύμα ούτε δίδαξε καμιά αλήθεια και κανένα καλό παρά μόνο μυθολογίες, κακίες και διαφθορά. Κι εσείς τον ακολουθείτε ως προφήτη γι’ αυτό θα πάτε μαζί του στην κόλαση. Έλα λοιπόν να γίνεις Χριστιανός, για να χαίρεσαι αιώνια στον Παράδεισο.”

Τότε, φουρκισμένος από τα λόγια του αγίου ο πασάς, διέταξε να τον δείρουν, να του ξεριζώσουν τις τρίχες της κεφαλής του, να του ξεσκίσουν τις σάρκες με σιδερένια νύχια και να του σπάσουν τα σαγόνια με πέτρες. Οι στρατιώτες τον άρπαξαν και με πολύ μίσος εκτελούσαν την εντολή του κυρίου τους, φτύνοντάς τον στο πρόσωπο και βρίζοντάς τον ενώ συγχρόνως τον ειρωνεύονταν: “Ας έλθει ο Χριστός σου, να σε σώσει.” Ο άγιος τα υπέμεινε όλα λέγοντας συνεχώς “Μνήσθητί μου, Κύριε, εν τη Βασιλεία Σου”. Τελικά τον έριξαν στη φυλακή δεμένο με βαριές αλυσίδες στα πόδια και το λαιμό. Την επομένη τον έφεραν μπροστά στον δικαστή.

“Μετανόησες για τις χτεσινές σου φλυαρίες, Χασάν;” τον ρώτησε ο πασάς. Κι ο Υδραίος μάρτυρας απάντησε: “Εγώ δεν είμαι Χασάνης, είμαι Χριστιανός, Κωνσταντίνος το όνομά μουκαι δεν λέω φλυαρίες αλλά πιστεύω, προσκυνώ και ομολογώ Πατέρα Υιό και Άγιο Πνεύμα, τρία Πρόσωπα, ένα Θεό αληθινό. Όσο για τη θρησκεία σας, την αναθεματίζω.” Μετά απ' αυτό οι στρατιώτες, με διαταγή του πασά, του έδωσαν πεντακόσιους ραβδισμούς στη ράχη και πεντακόσιους στα πόδια, τόσο που έπεσαν τα νύχια των ποδιών του και το αίμα έτρεχε ποτάμι. Έπειτα τον πέταξαν μισοπεθαμένο στη φυλακή. Εκεί ο ίδιος ο Χριστός παρουσιάστηκε και θεράπευσε τις πληγές του και τον απεκατέστησε υγιή. Μετά από τρεις ημέρες τον οδήγησαν πάλι στον πασά, ο οποίος τον ρώτησε: “Σου άρεσε, Χασάνη, αυτό που σου έκανα; Έλα το γρηγορότερο στην πίστη μας, για να σου χαρίσω όσα σου έταξα.” Κι εκείνος του απάντησε: “Ξέρεις πασά, πριν από λίγες μέρες τι βασανιστήρια μου έκανες. Που είναι εκείνες οι πληγές; βλέπεις κανένα σημάδι; Κοίταξε, λείπει κανένα μου νύχι; Ο Χριστός με επισκέφτηκε στη φυλακή και με θεράπευσε ως αληθινός Θεός που είναι. Αυτόν προσκυνώ και λατρεύω, τον δε δικό σας Μωάμεθ αποστρέφομαι γιατί όποιος τον ακολουθεί πάει μαζί του στην κόλαση. Πίστεψε λοιπόν στον Χριστό, όπως πιστεύουν μέχρι τώρα και οι δικοί σου γονείς.” Ο πασάς, αγριεμένος, διέταξε να τον βάλουν πάλι στη φυλακή στο τιμωρητικό ξύλο, το λεγόμενο τουμπρούκι. Εκείνες τις ημέρες φυλάκισαν δύο ιερείς από το χωριό Σορώνη, κάποιους Χριστιανούς και Τούρκους. Μια νύχτα, ο Άγιος λύθηκε θαυματουργικά από τις αλυσίδες και το τουμπρούκι. Στάθηκε και προσευχόταν προς την Ανατολή. Το ίδιο έκαναν και οι ιερείς και οι Χριστιανοί, ακόμη και οι Τούρκοι φώναζαν αλλάχ αλλάχ, διότι όλοι έβλεπαν ένα εξαίσιο φως. Το ουράνιο αυτό φως είδαν και έξω από τη φυλακή οι φρουροί και έτρεξαν νομίζοντας πως έπιασε φωτιά.

Όταν οι φρουροί πληροφορήθηκαν το γεγονός, το ανέφεραν στον πασά. Εκείνος τους είπε να μη το πουν πουθενά, ενώ το ίδιο είπε φοβερίζοντας και τους αυτόπτες φυλακισμένους. Από τότε δεν τον ξαναφώναξε ο πασάς αλλά τον βασάνιζαν οι στρατιώτες του μέσα στη φυλακή. Ένας ιμάμης μια μέρα σήκωσε το χέρι να τον χαστουκίσει και αμέσως το χέρι του έγινε κατάμαυρο. Από τότε κανείς δεν τολμούσε να τον πειράξει. Έμεινε στη φυλακή πέντε μήνες ταλαιπωρούμενος από την πείνα, την δίψα, τη βρωμιά, και την όλη δυστυχία της φυλακής. Μόνο ένας ευλαβής Χριστιανός τον επισκεπτόταν και του έφερνε την Θεία Κοινωνία. Ο πασάς φοβόταν να εκτελέσει τον Άγιο εξαιτίας της μεγάλης επιρροής των Υδραίων στον αρχιναύαρχο του στόλου του Αιγαίου (Καπουδάν-πασάς). Έγραψε, μάλιστα, σε κάποιον επιφανή Υδραίο (καπετάν Γιώργη) ζητώντας τη γνώμη του για την υπόθεση.

Ο Άγιος, μαθαίνοντάς το μέσα από τη φυλακή, του έγραψε κι εκείνος ζητώντας να μη τον υποστηρίξει αλλά, αν τον αγαπάει, να τον αφήσει να πεθάνει για την αγάπη του Χριστού. Έτσι ο καπετάν Γιώργης απάντησε στον πασά να τον κάνει ό,τι θέλει. Μια μέρα ο πασάς τον έβγαλε από τη φυλακή διατάζοντάς τον να μεταφέρει πέτρες. Σε μια στιγμή ο Άγιος προσποιήθηκε πως δραπετεύει για να τον αναγκάσει να τον θανατώσει. Ένας παραστεκόμενος του πασά τον έπιασε και τον χτυπούσε με μανία με τη μαχαίρα του σε όλο του το σώμα. Έπειτα τον ξαναπέταξαν στο μπουντρούμι.

Αφού κουράστηκε ο πασάς να τυρανά μάταια τον Κωνσταντίνο, τον έφερε μπροστά του και για τελευταία φορά τον ρώτησε αν αρνείται τον Χριστό. Ο Άγιος του απάντησε: “Σου είπα ότι Χριστιανός είμαι και τον Χριστό μου δεν τον αρνούμαι ακόμη κι αν κατακόψεις σε μύρια κομμάτια. Κάμε λοιπόν ό,τι θέλεις μια ώρα αρχύτερα γιατί ο Κύριος με προσμένει.” Προγνωρίζοντας ο Άγιος τον θάνατό του ζήτησε να του φέρουν τα Άχραντα Μυστήρια. Χαράματα της Τετάρτης, 14 Νοεμβρίου, τον στραγγάλισαν μέσα στη φυλακή. Το πρωί έδωσε την άδεια ο πασάς στους Χριστιανούς να τον θάψουν. Το άγιο λείψανό του ενταφιάστηκε στον ναό της Υπεραγίας Θεοτόκου στο Βαρούσι (χριστιανική συνοικία). Η μητέρα του, η οποία ζούσε και έμαθε για το μαρτύριο του γιου της, πήγε η ίδια στη Ρόδο, όπου έκανε την ανακομιδή των ιερών του λειψάνων, τα οποία μετέφερε στην Ύδρα.

1. Επί πρώτης πατριαρχείας του Γρηγορίου (4ος 1897- 12ος 1898).
πηγή 

Έναρξη B’ Επιστημονικού Συνεδρίου Ιεράς Μονής Μυρτιάς

Με ιδιαίτερη επιτυχία ξεκίνησαν χθες, Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2015, στην αίθουσα εκδηλώσεων της Χριστιανικής Ενώσεως Αγρινίου, οι εργασίες του Β’ Επιστημονικού Συνεδρίου, που διοργανώνεται από την Ιερά Μονή Εισοδίων της Θεοτόκου Μυρτιάς Τριχωνίδος και είναι αφιερωμένο στην Ποντιακή Γενοκτονία. Το γενικό θέμα είναι: «Ζώντας με τις μνήμες 100 χρόνια μετά… Φόρος τιμής στη Ποντιακή Γενοκτονία».
Κατά την έναρξη του Συνεδρίου πραγματοποιήθηκε η ακολουθία του Αγιασμού από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμά. Στην ιερά ακολουθία έψαλλε η χορωδία του Συλλόγου Ιεροψαλτών «ΑΝΘΙΜΟΣ Ο ΑΡΧΙΔΙΑΚΟΝΟΣ», με έδρα το Αγρίνιο, υπό την διεύθυνση του κ. Λεωνίδα Γαρουφαλή.
Κηρύσσοντας την έναρξη των εργασιών του Συνεδρίου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμάς αναφέρθηκε στην ιστορική παρουσία του ελληνικού στοιχείου στην μαρτυρική γη του Πόντου, καθώς και στις διώξεις, τα φρικτά βασανιστήρια και τα μαρτύρια, που υπέστησαν οι Έλληνες του Πόντου, λέγοντας μεταξύ άλλων τα εξής:
«Αφήνουμε σήμερα την καρδιά μας, να συντονισθεί με τις πανάρχαιες ελληνικές φωνές των αδελφών Ποντίων, αλλά και με πόνο ακούμε τις οιμωγές, τους θρήνους, τους σπαραγμούς των νεωτέρων αδελφών Ποντίων. Έχουμε εφέτος την επέτειο των 100 χρόνων από το έτος 1915, οπότε άρχισαν οι διώξεις και οι εκκαθαρίσεις των Ελλήνων της περιοχής. Από την ημέρα της παρουσίας στα εδάφη του Πόντου των Τούρκων κατακτητών μεταβλήθηκε η περιοχή αυτή σε κοιλάδα φρίκης, σφαγών, απογνώσεως και εξοντώσεως. Έγινε απέραντος ωκεανός φρικιαστικών οργίων.
Δίκαια η Βουλή των Ελλήνων ανακήρυξε ομόφωνα το 1994, ύστερα από σχετικά διαβήματα των Ποντιακών οργανώσεων, την 19η Μαΐου ως ημέρα της Γενοκτονίας των Ποντίων.
Αυτό το Επιστημονικό Συνέδριο θα μας προσφέρει τη δυνατότητα να γνωρίσουμε και τον Γολγοθά του Ποντιακού Ελληνισμού, αλλά και την προδοσία των ανθελλήνων και εκτός πάσης ιστορικής αληθείας ευρισκομένων συκοφαντών του ποντιακού μαρτυρίου. Θα μας υπαγορεύσει όμως και το δικό μας καθήκον. Εμείς σήμερα οφείλουμε να αφυπνισθούμε. Να παρακολουθήσουμε με προσοχή την πορεία και την εξέλιξη του Συνεδρίου και μαζί με τους Ποντίους αδελφούς μας να αναφωνήσουμε: “Την πατρίδα μ’ έχασα, άκλαψα και πόνεσα. Λύουμαι κι αρόθυμο, όι όι ν’ ανασπάλω κι επορώ. Τα ταφία μ’ έχασα ντ’ έθαψα κι ενέσπαλα. Τ’ εμετέρτς αναστορώ, όι όι και `ς σο ψυόπο μ’ κουβαλώ”».
Κλείνοντας ο Σεβασμιώτατος ευχαρίστησε τον Μητροπολίτη Δράμας, τους εισηγητές και τις εισηγήτριες, τους συντονιστές, την οργανωτική επιτροπή, τους προέδρους και τα μέλη των Συλλόγων Ποντίων και Μικρασιατών Αιτωλοακαρνανίας, και όλους όσους εργάσθηκαν για την προετοιμασία και την διεξαγωγή του Συνεδρίου και ευχήθηκε να ευοδωθούν οι εργασίες του Συνεδρίου, με τη Χάρη του Θεού και τις πρεσβείες της Υπεραγίας Θεοτόκου της Σουμελιωτίσσης.
Χαιρετισμούς απηύθυναν ο εκπρόσωπος του Μητροπολίτου Κεφαλληνίας, ελλογιμώτατος Καθηγητής της Ανώτατης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Βελλάς κ. Δημήτριος Γιαννούλης, ο εκπρόσωπος του Δημάρχου Αγρινίου αξιότιμος Πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Αγίου Κωνσταντίνου κ. Θέμης Γαμβρούλης, ο Δήμαρχος Θέρμου κ. Σπυρίδων Κωνσταντάρας, ο Πρόεδρος του Συλλόγου Ποντίων Αιτωλοακαρνανίας «ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΨΑΘΑΣ» κ. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης, η Πρόεδρος του Συλλόγου Μικρασιατών Αιτωλοακαρνανίας κα Ανδριάννα Γκούρλια και ο Πρόεδρος του Ιεραποστολικού Συλλόγου «ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΗΣ ΜΥΡΤΙΑΣ» κ. Λεωνίδας Γαρουφαλής.
Ακολούθως, στο βήμα προσήλθε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δράμας κ. Παύλος, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα: «Τα άμωμα σφάγια του Ποντιακού Ελληνισμού», ανοίγοντας έτσι και επίσημα τις εργασίες της Α’ Συνεδρίας του Επιστημονικού Συνεδρίου.
Ο Σεβασμιώτατος, ποντιακής καταγωγής και ο ίδιος, από τους πρωτεργάτες εκδηλώσεων μνήμης, μα πάνω απ’ όλα άξιος διάδοχος ηρώων Ποντίων, μίλησε για τους προγόνους του και για τα όσα τραγικά βίωσαν πριν από ένα αιώνα στην Ανατολή. Με γλαφυρό και παραστατικό τρόπο και χρησιμοποιώντας αυθεντικά κείμενα και πηγές της ποντιακής ιστορίας, σκιαγράφησε τα εγκλήματα και τις βιαιότητες των Νεοτούρκων και έκανε ιδιαίτερη αναφορά στις τραγικές συνέπειες της Γενοκτονίας στα ορθόδοξα Μοναστήρια του Πόντου. Μέσα από μαρτυρίες και στατιστικά στοιχεία της εποχής περιέγραψε τις λεηλασίες, τους βανδαλισμούς και τις καταστροφές που υπέστησαν οι πόλεις και τα ελληνικά μνημεία του Πόντου.
Ο Σεβασμιώτατος, τόσο στην αρχή της εισηγήσεώς του, όσο και στο τέλος, εξέφρασε τον προβληματισμό του για την έλλειψη τιμής και μνήμης της Ποντιακής Γενοκτονίας (αντιπαραβάλλοντας το τι συμβαίνει σε άλλους λαούς και έθνη), καθώς εξέφρασε και τον έντονο προβληματισμό του για τον εφησυχασμό και την αδιαφορία που μας κυριεύει ως λαό και έθνος, σε τόσο σημαντικά θέματα εθνικής σημασίας.
Η πρώτη μέρα του Συνεδρίου έκλεισε με παραδοσιακούς ποντιακούς χορούς, που χόρεψαν τα μέλη του Συλλόγου Ποντίων Αιτωλοακαρνανίας «ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΨΑΘΑΣ», υπό την διεύθυνση του χοροδιδασκάλου κ. Ιωάννη Σαλωμίδη, με τη συνοδεία ποντιακής λύρας.
Την ευθύνη συντονισμού της πρώτης ημέρας είχε ο εκπαιδευτικός κ. Νικόλαος Πετρόπουλος. Οι εργασίες του Επιστημονικού Συνεδρίου συνεχίζονται και σήμερα, Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2015.

Εκ της Ιεράς Μονής

 

πηγή

Αν και πολλές φορές μετάνοιωσα, επειδή μίλησα,όμως ποτέ μου δεν μετάνοιωσα, επειδή σιώπησα.

Γέροντας Γερμανός Σταυροβουνιώτης