"Μάθε στην καρδιά σου να εφαρμόζει αυτά που διδάσκει η γλώσσα σου".

Κλείνει 160 τζαμιά η Γαλλία!

Εννοείται ότι επιτέλους η Γαλλία αποφάσισε να χτυπήσει την ρίζα του κακού που είναι τα σουνίτικα τζαμιά του μίσους. Αυτά που χρηματοδοτούνται από Τουρκία και Σαουδική Αραβία. Σαν αυτό που θέλουν να ανοίξουν στην Αθήνα, σαν και αυτά που λειτουργεί ο ψευδομουφτής στην Θράκη.
Διαδώστε το!

Γερμανία: Ζητούν από την Σαουδική Αραβία να σταματήσει την χρηματοδότηση τζαμιών

Ο αντικαγκελάριος της Γερμανίας Ζίγκμαρ Γκάμπριελ δήλωσε σήμερα ότι η Σαουδική Αραβία πρέπει να πάψει να χρηματοδοτεί φονταμενταλιστικά τζαμιά στο εξωτερικό τα οποία κατηγορούνται ότι τροφοδοτούν τον εξτρεμισμό.

«Ουαχαμπιτικά τεμένη χρηματοδοτούνται σ' όλο τον κόσμο» από τη Σαουδική Αραβία, δήλωσε ο Γκάμπριελ στην κυριακάτικη εφημερίδα Bild am Sonntag. «Στη Γερμανία, πολυάριθμοι ισλαμιστές που θεωρούνται επικίνδυνοι προέρχονται απ' αυτές τις κοινότητες», πρόσθεσε.

Ο ουαχαμπισμός είναι ένα πολιτικο-θρησκευτικό κίνημα που ιδρύθηκε τον 18ο αιώνα από τον σεΐχη Μοχάμεντ μπεν Αμπντούλ Ουάχαμπ, συνιδρυτή του σαουδαραβικού κράτους. Προωθεί μια αυστηρή εκδοχή του σουνιτικού ισλάμ, όπως αυτή των μουσουλμάνων της πρώτης γενιάς.

Εξτρεμιστικές ισλαμιστικές οργανώσεις, όπως η οργάνωση Ισλαμικό Κράτος, εμπνέονται από την ουαχαμπιτική σκέψη.
Ο Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, ο οποίος είναι επίσης υπουργός Οικονομίας και ηγέτης του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD), εταίρου της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU) της Άγγελας Μέρκελ στους κόλπους του κυβερνώντος συνασπισμού, ζήτησε να αναληφθεί δράση εναντίον των σαλαφιστικών τζαμιών στη Γερμανία, για τα οποία είπε πως «δεν είναι λιγότερο επικίνδυνα από τους εξτρεμιστές της δεξιάς».

«Θα εμποδίσουμε τη Σαουδική Αραβία να χρηματοδοτεί τα τζαμιά στη Γερμανία», δήλωσε από την πλευρά του σήμερα στην Welt am Sonntag ο Τόμας Όπερμαν, ο πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του SPD.

Για τον Όπερμαν, ο ουαχαμπισμός προσέφερε μια «πλήρη ιδεολογία στο Ισλαμικό Κράτος και συμβάλλει στη ριζοσπαστικοποίηση μετριοπαθών μουσουλμάνων σε άλλες χώρες. Είναι κάτι που δεν έχουμε ανάγκη και δεν το θέλουμε στη Γερμανία».

Οι δηλώσεις των ηγετών του SPD γίνονται μερικές ημέρες μετά τη δημοσιοποίηση από τον Τύπο ενός εσωτερικού εγγράφου της BND, της γερμανικής υπηρεσίας πληροφοριών, που χαρακτηρίζει «παρορμητική» την εξωτερική πολιτική της σαουδαραβικής βασιλικής οικογένειας. Το έγγραφο περιγράφει τη χώρα ως πηγή αστάθειας για την περιοχή.

Σύμφωνα με την BND, η Σαουδική Αραβία επιδιώκει να αναγνωρισθεί ως «ηγέτης του αραβικού κόσμου» με τη βοήθεια μιας εξωτερικής πολιτικής που χαρακτηρίζεται από «μια ισχυρή στρατιωτική συνιστώσα και νέες περιφερειακές συμμαχίες».

Η γερμανική κυβέρνηση απέρριψε την Παρασκευή τις επικρίσεις της BND και υπογράμμισε τον σημαντικό διπλωματικό ρόλο της σαουδαραβικής κυβέρνησης σε ό,τι αφορά τις συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή.
πηγή

Το χαστούκι του Αγίου Νικολάου στον Άρειο και ο δήθεν σκανδαλισμός!

Πάντα μας κάνει εντύπωση ο δήθεν σκανδαλισμός, “ευσεβών” και μη, από το χαστούκι που έδωσε ο άγιος Νικόλαος στον Άρειο, μη ανεχόμενος τις βλασφημίες του, κατά την Α’ Οικουμενική Σύνοδο.
Ακόμη μεγαλύτερη εντύπωση μας κάνει όταν “ευσεβείς υπερασπιστές” απολογούνται για την πράξη του αυτή, λέγοντας ότι, ναι, ήταν απαράδεκτη και ότι μετανόησε δήθεν στην φυλακή στην οποία επέτρεψε ο Χριστός να μπει για να του δοθεί χρόνος να μετανοήσει!!!
Ο άγιος Νικόλαος ήταν ένας λεβέντης άγιος. Το ότι ήταν πράος δεν σημαίνει ότι δεν ήταν λεβέντης, αγωνιστής, εν γνώσει ζηλωτής και γνήσιος εκφραστής της θεολογικής ακρίβειας και αλήθειας. Το ότι ήταν ταπεινός, δεν σημαίνει ότι δεν θα πέθαινε αν χρειαζόταν για τον Χριστό και την ακρίβεια των δογμάτων της Πίστεως. Ακριβώς το αντίθετο.
Στην φυλακή μπήκε σιδηροδέσμιος. Όταν τον επισκέφτηκαν ο Χριστός και η Παναγία δεν τον επισκέφτηκαν για να τον “μαλώσουν” αλλά για να τον επιβραβεύσουν.
Ο Χριστός τον ρωτάει: γιατί Νικόλαε είσαι φυλακισμένος; Μήπως τον ρωτάει γιατί δεν γνώριζε τον λόγο; Όχι, βέβαια, αλλά για να μείνει σε μας ως μαρτυρία και ομολογία Πίστεως η απάντηση του Αγίου: Για την δική σας την Αγάπη, βρίσκομαι εδώ…
Και τότε του χάρισε ο Χριστός το Ιερό Ευαγγέλιο και η Παναγία ένα αρχιερατικό ωμοφόριο, αφού πρώτα τον ελευθέρωσαν από τα δεσμά του.
Μήπως ο άγιος δεν γνώριζε τους ισχύοντες νόμους, με τους οποίους αν κάποιος τολμούσε να χειροδικήσει σε κάποιον άλλο, ενώπιον του Βασιλέα, η τιμωρία ήταν το να κοπεί άμεσα το χέρι ή τα χέρια που χειροδίκησαν; Βεβαίως το γνώριζε. Προτίμησε να χάσει λοιπόν το χέρι του παρά να μείνει αδρανής ή να «απαντήσει διαλογικά» στις βλασφημίες του Αρείου.
Γνώριζε πολύ καλά λοιπόν ο ίδιος, ότι το πιθανότερο ήταν να βασανιζόταν ή να πήγαινε εξόριστος κάπου ή να υπέφερε με κάποιον άλλον τρόπο. Πήγαινε λοιπόν συνειδητά για να μαρτυρήσει με οποιονδήποτε τρόπο για την αγάπη του Χριστού και της Παναγίας.
Για τον απλό και συνειδητό πιστό της του Χριστού Εκκλησίας, όχι μόνο δεν τίθεται θέμα σκανδαλισμού, αλλά απεναντίας, γίνεται αφορμή για να παίρνει θάρρος και οπλίζεται με πίστη, γιατί τέτοια είναι η αγάπη των αγίων μας: Να μας μπολιάζουν με Πίστη και να μας ετοιμάζουν για αγώνα καθημερινό ενάντια στα πάθη μας και ενάντια στις βλασφημίες της εποχής μας. Να δίνουμε «πνευματικά χαστούκια» σε προσωπικά πάθη, σε αστοχίες, σε επιβουλές του πονηρού από μέσα ή από έξω και να λέει έκαστος εξ ημών: Με τις πρεσβείες του αγίου Νικολάου Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με…

Σ.Σ.

Ο Αϊ-Νικόλας τιμάται ιδιαίτερα στο Άγιον Όρος

Ιερά Μονή Σταυρονικήτα

Γράφει ο μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης

Ο Αϊ-Νικόλας ο θαλασσοδαρμένος, των θαλασσών ο άγιος, ο φιλόλαος και προστάτης των ναυτικών, τιμάται ιδιαίτερα στο Άγιον Όρος.

Πανηγυρίζουν η μονή Σταυρονικήτα, η μονή Γρηγορίου και πολλά κελιά. Ο άγιος υπήρξε αρχιεπίσκοπος Μύρων στη Λυκία της Μικράς Ασίας, όπου ο τάφος του και τα ερείπια του παλαιού ναού του. Ήταν φιλάνθρωπος και φιλόπτωχος, υπερασπιστής της αλήθειας και του δικαίου.

Οι άγιοι έχουν προνόμιο να παρηγορούν τους πιστούς. Η μεγάλη ταραχή του κόσμου έχει ανάγκη την επίσκεψη των αγίων. Η οικονομική, πνευματική και ηθική κρίση των ημερών μας ελπίζει και αναμένει μια ανώτερη βοήθεια. Ο Άγιος Νικόλαος στην εποχή του υπήρξε προστάτης των πενομένων και των πονεμένων συνανθρώπων του. Πολλά τα θαύματά του. Η εποχή μοιάζει με τη δική μας. Υπήρχε στέρηση, φτώχεια, ανάγκες, δυστυχίες και απογοητεύσεις, αλλά και ελεημοσύνη, παρηγοριά και πνευματική τόνωση.

Ο Άγιος Νικόλαος είναι ένα φωτεινό παράδειγμα. Σε μια εποχή που μπορεί να έχει κάποιες ευκολίες και ανέσεις, αλλά συγχρόνως σύγχυση και ταραχή, ο άγιος καθοδηγεί από ψηλά. Πολλοί είναι αυτοί που θέλουν να πάρουν τη θέση του Θεού στη ζωή μας. Η πονηρία και κακία βρίσκει τρόπους να μπει στα βάθη της ψυχής μας.

Ο Άγιος Νικόλαος μας ξεπαγιδεύει.

Ιερά Μονή Οσίου Γρηγορίου

Μερικοί «προτεσταντίζουν» υποτιμώντας τους αγίους και άλλοι υπερτιμούν τους αγίους υποτιμώντας τον Χριστό. Οι άγιοι, όπως έχουμε ξαναπεί, είναι καλοί και έμπιστοι φίλοι, διακαείς πρεσβευτές, στοργικοί μεσίτες. Ο Άγιος Νικόλαος διαβαίνει θάλασσες και στεριές για να προστατεύει και να σώζει τους αναγκεμένους. Είναι ένας γνωστός, αγαπητός και σεβαστός άγιος. Έχει θάρρος στον Χριστό κι εκείνος τον ακούει πρόθυμα.

Γι’ αυτό είναι τόσο λαοφίλητος. Οι εικόνες του με τα ασημένια «πουκάμισα», με τα πολλά τάματα και τα καντήλια θαυματουργούν σε όσους τις ασπάζονται με θερμή πίστη.

Σε όλους τους εορτάζοντες εύχομαι έτη πολλά κι ευλογημένα. Ο Αϊ-Νικόλας να τους προστατεύει όλους.
πηγή

Συγκινητική δωρεά Γερμανού συνταξιούχου στο Μουσείο Ολοκαυτώματος Καλαβρύτων

 

 

Σε μια ιδιαίτερα συμβολική αλλά και συγκινητική κίνηση προχώρησε ένας Γερμανός συνταξιούχος από τη Βαυαρία που αποφάσισε να δωρίσει στο Δημοτικό Μουσείο Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος 1000 ευρώ.
Το θέμα ανέδειξε στην γερμανική Zeit Online, ο Έλληνας δημοσιογράφος Ζαχαρίας Ζαχαράκης. Δύο εβδομάδες μετά από ένα άρθρο που έγραψε για τη διαφορά ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Γερμανία, στο οποίο αναφέρεται στις γερμανικές αποζημιώσεις αλλά και στο ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων, δέχτηκε ένα ανώνυμο γράμμα στην εφημερίδα του με το οποίο ο συνταξιούχος του ζητούσε να δώσει τα δύο χαρτονομίσματα των 500 ευρώ που του έστειλε, στο Μουσείο Καλαβρύτων. «Σας ζητώ να δώσετε το χρηματικό ποσό στους κατοίκους της πόλης των Καλαβρύτων. Με εκτίμηση,ένας συνταξιούχος από τη Βαυαρία» ήταν τα λιγοστά λόγια του ηλικιωμένου.

«Στην αρχή είδα τα χρήματα. Όταν διάβασα και το γράμμα μου πήρε μερικά λεπτά να καταλάβω τι ακριβώς θέλει να κάνω ο κύριος. Η έκπληξη ήταν το κυρίαρχό μου συναίσθημα» αναφέρει στο Press724 ο Ζαχαρίας Ζαχαράκης. «Στη συνέχεια αφού το συζήτησα με τον διευθυντή μου, αποφασίσαμε ότι πρέπει να βοηθήσουμε τον συνταξιούχο σε αυτή τη δωρεά» λέει ο ίδιος.

Πρόκειται για μία δωρεά που έχει ιδιαίτερη αξία για τη «συμφιλίωση» των Ελλήνων με τους Γερμανούς. Σύμφωνα με τον κ. Ζαχαράκη τα γράμματα που λαμβάνει η Zeit αλλά και τα σχόλια των αναγνωστών που αφορούν τις γερμανικές αποζημιώσεις είναι πολλά. Άλλα είναι θετικά και άλλα αρνητικά, ενώ αρκετοί είναι αυτοί που έχουν το αίσθημα ευθύνης, όπως ο συνταξιούχος από τη Βαυαρία.

Από την πλευρά του ο Δήμαρχος Καλαβρύτων, Γιώργος Λαζουράς δήλωσε στο Press724: «Οι δωρεές των Γερμανών είναι ευπρόσδεκτες και τις αποδεχόμαστε ενώ δείχνουν πολλές φορές και μία αναγνώριση της ευθύνης για το τραγικό Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων». Παράλληλα όμως τόνισε ότι «σε καμία περίπτωση κάτι τέτοιο δεν μπορεί να συμψηφιστεί με τις αποζημιώσεις».

Ο κ. Λαζουράς ανέφερε ότι παρόμοιες δωρεές γίνονται συχνά από πολίτες. Ωστόσο, όπως είπε, δωρεές από Γερμανούς πολίτες έχουν γίνει μόνο μία με δύο φορές στο παρελθόν. Ενώ δεν είναι λίγοι οι Γερμανοί που επισκέπτονται συχνά την πόλη των Καλαβρύτων. 
πηγή

Η Καλιφορνέζα που μαθαίνει τους Έλληνες να τρώνε (ξανά) βελανίδια

Η Marcie Mayer φτιάχνει κουλουράκια από βελανίδια του αρχαίου βελανιδόδασους της Τζιας και εξηγεί γιατί η ελληνική ρήση 'όταν εμείς χτίζαμε Παρθενώνες, εσείς τρώγατε βελανίδια' είναι εντελώς λάθος

 

«Μπισκότα από Βελανίδια Κέας. Φτιάχνονται με αλεύρι βελανιδιών από το αρχαίο βελανιδόδασος του ελληνικού νησιού». Δεν ξέρω τι θα σκεφτόσασταν εσείς αν διαβάζατε αυτή την περιγραφή πάνω σε μια συσκευασία, εμένα πάντως η πρώτη μου απορία ήταν «μα καλά, τρώγονται τα βελανίδια;». «Όχι μόνο τρώγονται αλλά είναι και νόστιμα», θα μου εξηγήσει αργότερα η δημιουργός των μπισκότων Marcie Mayer.
Η Marcie είναι Αμερικανίδα αλλά ζει στην Ελλάδα εδώ και τριάντα χρόνια. Μεγάλωσε κάτω από δύο τεράστιες βελανιδιές και έμαθε τα μυστικά του καρπού τους από μια δασκάλα της που αγαπούσε τους Ινδιάνους, την ιστορία και τις παραδόσεις τους. Για τους Ινδιάνους της Καλιφόρνια τα βελανίδια ήταν πολύτιμη τροφή και πηγή θρεπτικών συστατικών, καθώς αποθηκεύονταν εύκολα και για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς να χαλάσουν. Έτσι είχαν μάθει να τα ξεπικρίζουν, να τα αλέθουν και να φτιάχνουν αλεύρι. 

«Όταν εμείς χτίζαμε Παρθενώνες, εσείς τρώγατε βελανίδια»

Μία φράση που συνηθίζουμε να λέμε στην Ελλάδα, όταν αναφερόμαστε απαξιωτικά στους «ξένους» και κατά συνέπεια… στα βελανίδια. Οι πρόγονοί μας βέβαια είχαν διαφορετική άποψη. «Γνωρίζουμε, για παράδειγμα, ότι στην Αρκαδία έτρωγαν βελανίδια μέχρι πριν από 500 χρόνια περίπου» εξηγεί η Marcie. «Στη δε Τζια, όταν άρχισα να κάνω ομιλίες στους αγρότες για τις δυνατότητες του βελανιδόδασους, κάθε παππούς και κάθε γιαγιά είχε μια ιστορία να θυμηθεί που έτρωγε βελανίδια. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής το νησί ήταν γεμάτο κι έτσι άρχισαν να βρίσκουν τρόπους να τα αξιοποιήσουν, κάποιος κατάλαβε ότι αν τα βάλεις σε νερό και στάχτη ξεπικρίζουν και γίνονται νόστιμα, άλλος έφτιαχνε αλεύρι. Μετά τον πόλεμο όμως σταμάτησαν να μιλάνε γι’ αυτό, διότι τα βελανίδια ήταν ζωοτροφή και ήταν η μεγάλη ντροπή να τρως το ίδιο τρόφιμο που τρώνε τα γουρούνια! Τώρα που αρχίζουμε να το συζητάμε, φεύγει η ντροπή και αρχίζουν να διηγούνται αυτές τις ιστορίες από τα παλιά. Για μένα πάντως είναι παράξενο, διότι στην Αμερική δεν υπάρχει αυτή η ντροπή λόγω της παράδοσης των Ινδιάνων».
Η Marcie επισημαίνει ότι το βελανίδι δεν είναι πολύ διαφορετικό από την ελιά. «Αν φας τον καρπό της ελιάς από το δέντρο, δεν καταλαβαίνεις ότι είναι κάτι που τρώγεται, είναι πικρό, είναι χάλια. Το ίδιο και το βελανίδι. Η ελιά θέλει τουλάχιστον 5-6 μέρες σε κρύο νερό και μετά πολλούς μήνες να μείνει στο αλάτι για να ξεπικρίσει. Το βελανίδι θέλει δύο-τρεις μέρες σε νερό και είναι έτοιμο. Επιπλέον έχει ποτάσιο, μαγνήσιο, βιταμίνη Β12, πράγματα που λείπουν από τη διατροφή μας και τα χρειαζόμαστε ακόμα περισσότερο όσο μεγαλώνουμε».

 

Εκστρατεία για τη χαμάδα

Μέχρι πριν από μερικές δεκαετίες, οι κάτοικοι της Τζιας δεν έτρωγαν μόνο τα βελανίδια αλλά αξιοποιούσαν και το σκληρό μέρος, το κύπελο του καρπού, το οποίο χρησιμοποιείται σε βυρσοδεψεία για να μαλακώνει το δέρμα. «Από το 1500 έως το 1965, η χαμάδα -όπως αποκαλούν οι ντόπιοι το κύπελο του βελανιδιού-  αποτελούσε βασικό κομμάτι της οικονομίας του νησιού. Το εξήγαγαν σε πολλές χώρες του κόσμου, διότι εδώ η χαμάδα είναι τεράστια, ζυγίζει 50 γραμμάρια. Ξεκινούσαν να τη μαζεύουν μετά το πανηγύρι του 15αύγουστου, άρχιζαν να χτυπάνε τα δέντρα και να παίρνουν τα κύπελα και είχαν πάρα πολλές αποθήκες σε όλο το νησί.» εξηγεί η Marcie. «Όταν όμως άρχισαν να χρησιμοποιούνται χημικά στα βυρσοδεψεία, που έκαναν την ίδια δουλειά πιο φθηνά, η δραστηριότητα σταμάτησε απότομα, από τη μια μέρα στην άλλη.».
Όταν Marcie επισκέφθηκε τη Τζια για πρώτη φορά το 1997, εντυπωσιάστηκε από το δάσος και τα τεράστια βελανίδια του. Άρχισε λοιπόν να σκέφτεται πώς αλλιώς θα μπορούσε να αξιοποιηθεί εκτός από την υλοτομία. «Ουσιαστικά όταν σταμάτησαν οι εξαγωγές, άρχισε η μαζική κοπή των δέντρων για καυσόξυλα, κάρβουνο κλπ. Χάθηκε ο σεβασμός για το δέντρο.  Έτσι σήμερα έχουμε πολύ λίγα δέντρα που είναι παλιά, τα περισσότερα είναι 70-100 χρονών», σημειώνει.
Με χρήματα που συγκέντρωσε μέσω crowdfunding ξεκίνησε μια πρωτοβουλία για τη χαμάδα. Άρχισε να διοργανώνει ομιλίες, να ενημερώνει τους αγρότες και κάπως έτσι άρχισε να ζωντανεύει ξανά η διαδικασία συλλογής κυπέλλων αλλά και η εξαγωγή τους. «Στο νησί υπάρχουν πλέον 25 οικογένειες που μαζεύουν χαμάδα. Φέτος έχουμε παραγγελία για 17 τόνους από τη Γερμανία, ενώ στο παρελθόν έχουμε εξάγει και στην Ινδία, όπου χρησιμοποιούν τα κύπελα για διακοσμητικούς λόγους. Για μένα είναι πολύ σημαντικό να αναπτύσσεται η αγροτική οικονομία του νησιού», σημειώνει.

  Παράλληλα η Marcie έφτιαξε ένα εργαστήριο όπου φτιάχνει τα μπισκότα της. «Από το 97-98 ξεκίνησα να μαζεύω κάποια βελανίδια, να τα ξεπικρίζω και να τα αλέθω για να φτιάχνω το αλεύρι μου. Κάθε χρόνο έφτιαχνα και λίγο παραπάνω και φέτος φτάσαμε να μαζέψουμε 4 τόνους βελανίδια. Αυτό θα γίνει 1,5 τόνος αλεύρι. Φτιάχνω τα μπισκότα μου και έχω ήδη ετοιμάσει ένα αλμυρό κράκερ, χωρίς γλουτένη, που θα βγει στη αγορά ελπίζω από τον Ιανουάριο. Το προϊόν είναι έτοιμο αλλά περιμένω τις συσκευασίες να έρθουν από το εξωτερικό, έχουν καθυστερήσει λόγω capital control».
Τη ρωτώ αν πηγαίνει καλά η επιχείρησή της και αν το προϊόν βρίσκει ανταπόκριση από τον κόσμο. «Τα μπισκότα πάνε πολύ καλά χωρίς να έχω κάνει όσα θα μπορούσα για να τα προωθήσω, διότι παράλληλα τρέχω και έναν ξενώνα αγροτουρισμού στο νησί. Προς το παρόν τα βρίσκει κανείς σε επιλεγμένα καταστήματα στην Αθήνα καθώς και στο e-shop acorn-cookies.com, μέσω του οποίου έχω πολλές παραγγελίες και από το εξωτερικό», μου εξηγεί και επισημαίνει ότι σιγά σιγά οι τρόποι αξιοποίησης του καρπού της βελανιδιάς αρχίζουν να γίνονται γνωστοί σε όλο τον κόσμο.

  «Κάθε χρόνο έχω δέκα εθελοντές από διάφορες χώρες που έρχονται στη Τζια τον Οκτώβριο, όταν μαζεύουμε τον καρπό. Πλέον έχει γίνει γνωστό το πρόγραμμά μου και υπάρχει ενδιαφέρον, διότι είναι δωρεάν και μαθαίνουν πολλά πράγματα. Για του χρόνου έχω ήδη χίλιες αιτήσεις συμμετοχής. Τα παιδιά που ήρθαν φέτος τον Οκτώβριο ήταν εξαιρετικά, είχαν ήδη εμπειρία και γνώση για το βελανίδι, διότι είχαν δέντρα κοντά στα σπίτια τους, και ήρθαν για να μαζέψουν γνώσεις και να δημιουργήσουν τις δικές τους εταιρίες. Στην Αμερική άνοιξαν πρόσφατα 2 εταιρίες από αυτές τις ενέργειες που κάνουμε εδώ, κι αυτό είναι πολύ ευχάριστο. Στο χάρτη μπορείτε να δείτε τους ανθρώπους από όλο τον κόσμο που ασχολούνται με τα βελανίδια. Φέτος προστέθηκαν από Αγγλία, Ρουμανία, Ιταλία, ΗΠΑ, Ιρλανδία. Έχουμε δικτυωθεί μεταξύ μας, επικοινωνούμε και ανταλλάσσουμε πληροφορίες».
πηγή