Ιβάν Τουργκιένεφ (1818-1883)
Ρώσος συγγραφέας.
Σάββατο 13 Φεβρουαρίου 2016
Το να μήν επιθυμείς και να μήν περιμένεις τίποτα για τον εαυτό σου και να έχεις μια βαθιά συμπάθεια για τους άλλους, είναι η πραγματική αγιοσύνη.
Ιβάν Τουργκιένεφ (1818-1883)
Ρώσος συγγραφέας.
Η Τουρκία ετοιμάζεται για πόλεμο στη Συρία
Ο Ερντογάν φαίνεται πως έχει αποφασίσει να τα παίξει όλα για όλα
Από τη Ρήξη φ. 120 που κυκλοφορεί
Η
πραγματική αιτία για την οποία η Τουρκία προχώρησε σε παραβίαση της
συνθήκης «Ανοιχτοί Ουρανοί», και απαγόρευσε τις πτήσεις επιθεώρησης από
την ρωσική αεροπορία, είναι προφανής σε όλους: οι Τούρκοι κάτι κρύβουν.
Και δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε ότι αυτό είναι η προετοιμασία της
για την έναρξη στρατιωτικών επιχειρήσεων στις παραμεθόριες περιοχές της
Συρίας.
Καθώς ο συριακός στρατός έχει ουσιαστικά ακυρώσει ολόκληρο το σχεδιασμό της Άγκυρας, ο Ερντογάν φαίνεται ότι αποφάσισε να τα παίξει όλα για όλα. «Η άρνηση της Τουρκίας να πετάξουν οι Ρώσοι παρατηρητές συνιστά μια προσπάθεια απόκρυψης της παράνομης στρατιωτικής δραστηριότητάς της στα σύνορα με τη Συρία», δήλωσε την Πέμπτη ο εκπρόσωπος του υπουργείου Άμυνας της Ρωσίας, υποστράτηγος Ίγκορ Κονασένκωφ. Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με τον ίδιο, το ρωσικό υπουργείο Άμυνας δεν πρόκειται να αφήσει χωρίς τη δέουσα προσοχή και την προβλεπόμενη αντίδραση την παραβίαση των όρων της συνθήκης «Ανοιχτοί Ουρανοί». Όταν, μάλιστα, η Ρωσία εγκαίρως, στους προβλεπόμενους χρόνους σύμφωνα με τη συνθήκη, είχε λάβει την άδεια για πτήσεις από την 1η μέχρι την 5η Φεβρουαρίου. Και την Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου, ομάδα Ρώσων παρατηρητών βρέθηκε στο τουρκικό αεροδρόμιο του Εσκισεχίρ όπου παρέδωσε, όπως έπρεπε, βάσει της συνθήκης, στους εκπροσώπους της Τουρκίας, τη διαδρομή της αναγνωριστικής πτήσης. «Ωστόσο, οι εκπρόσωποι του τουρκικού υπουργείου Αμύνης αρνήθηκαν την εκτέλεση της πτήσης στις περιοχές που γειτνιάζουν με τη Συρία και επίσης υπεράνω των αεροδρομίων όπου που βρίσκονται οι αεροπορικές δυνάμεις του ΝΑΤΟ», συμπλήρωσε ο αντιστράτηγος. Υπενθύμισε μάλιστα ότι το 2015, στο πλαίσιο της συνθήκης «Ανοιχτοί Ουρανοί», πραγματοποιήθηκαν πάνω από τη Ρωσία τριάντα δύο πτήσεις από εκπροσώπους δυτικών χωρών, σε διαδρομές που είχαν οριστεί από αυτές. Από αυτές οι τέσσερις εκτελέστηκαν από εκπροσώπους της Τουρκίας, ενώ στις δύο από κοινού με Αμερικανούς στρατιωτικούς. […]
Σε ό,τι αφορά στα αεροδρόμια του ΝΑΤΟ, τα πράγματα είναι πιο απλά. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μόνο μια βάση, το Ιντσιρλίκ, που το χρησιμοποιούν τόσο οι Τούρκοι όσο και οι Αμερικανοί. Γενικά, ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Τουρκία υφίσταται μια σύνθετη στρατιωτική συνεργασία. […] Από την αρχή του πολέμου στο Ιράκ, η βάση του Ιντσιρλίκ χρησιμοποιείτο για τη διενέργεια περιπολιών του εναέριου χώρου βορείως του 36ου παραλλήλου. Για τον σκοπό αυτό αναπτύχθηκε εκεί η αμερικανική 39η πτέρυγα μάχης και έως 5 χιλιάδες επίγειο προσωπικό. Την ίδια ώρα, η Τουρκία άρχισε να χρησιμοποιεί τα Boeing KC-135 Stratptanker, για τους δικούς της σκοπούς, βάσει, όπως φαίνεται, διμερούς συμφωνίας των δύο χωρών. Το καθεστώς λειτουργίας της Σμύρνης ως νατοϊκής βάσης, μετά την κυπριακή κρίση, αποκαταστάθηκε, και τώρα αποτελεί την έδρα συντονισμού των δραστηριοτήτων στο νοτιοανατολικό θέατρο πολέμου. Ωστόσο, όπως ήταν λογικό, η ρωσική πλευρά δεν ζήτησε να πετάξει πάνω από τη Σμύρνη, που είναι πολύ μακριά από την πολεμική ζώνη και τα τριακόσια, περίπου, τουρκικά αεροσκάφη που βρίσκονται εκεί επιχειρούν κυρίως εναντίον της Ελλάδος.
Υπάρχει ακόμη μια βάση στο Ικόνιο, όπου έχει αναπτυχθεί ένα σύστημα ραντάρ για παρακολουθήσεις σε μεγάλη ακτίνα δράσης. Συνολικά τα τουρκικά αεροδρόμια που μπορούν να χρησιμοποιηθούν από το ΝΑΤΟ σε ειρηνική περίοδο είναι είκοσι ενώ είναι περίπου εκατό αυτά με δυνατότητα χρήσης σε καιρό πολέμου. Στις αεροπορικές βάσεις του Ερζερούμ, του Μπαλικεσίρ και του Ιντσιρλίκ βρίσκονται αποθηκευμένα πυρηνικά όπλα. Σύμφωνα με κάποιες εκτιμήσεις, στο έδαφος της Τουρκίας ο στρατός του ΝΑΤΟ διαθέτει μερικές εκατοντάδες πυρηνικές συσκευές ποικίλης ισχύος.
Στα τέλη του 2014, η Τουρκία και οι ΗΠΑ συμφώνησαν για τη χρήση του Ιντσιρλίκ για drones, στο πλαίσιο της υποστήριξης της επιχείρησης του δυτικού συνασπισμού εναντίον του Ισλαμικού Κράτους. Στη βάση, επισήμως, μεταφέρθηκα δύο drones «Reaper» (μετατροπή του «Predator»), αλλά πέρα από αυτό η υπόθεση δεν προχώρησε, καθώς η Άγκυρα, για άγνωστους λόγους αρνήθηκε τη μόνιμη εγκατάσταση στη βάση μεγάλου αριθμού drones. [ ]
Γενικά, το ενδιαφέρον των ΗΠΑ για τη βάση τα τελευταία χρόνια κυμαινόταν. Κατά τις περιόδους που η Ουάσιγκτον αρνιόταν να στηρίξει τους Κούρδους, έκανε χρήση των αεροσκαφών της από αεροπλανοφόρα στον Περσικό Κόλπο. Αλλά όταν άρχιζε η συζήτηση για επίθεση εναντίον του Ισλαμικού Κράτους στο ιρακινό Κουρδιστάν, εμφανιζόταν η ανάγκη για χρήση της βάσης που βρίσκεται εγγύτερα σε αυτό.
Από την πλευρά της η Τουρκία συστηματικά τορπίλιζε τις προσπάθειες των Αμερικανών να ενισχυθούν στο Ιντσιρλίκ, καθώς αυτό θα σήμαινε στενότερη συνεργασία των ΗΠΑ με τους Κούρδους. [ ] Γι’ αυτό η άρνηση της Τουρκίας στην αναγνωριστική πτήση από τη ρωσική αεροπορία πάνω από το Ιντσιρλίκ μαρτυρεί όχι τη «συμμαχική ανησυχία» για τις θέσεις των ΗΠΑ στην περιοχή, αλλά το αντίθετο. Η τουρκική πλευρά χρησιμοποιεί τη βάση του ΝΑΤΟ αποκλειστικά για τα δικά της συμφέροντα.
Επίσης, όχι μακριά από το Ντιγιαρμπακίρ (Τουρκικό Κουρδιστάν, Δυτική Αρμενία), σε μια έκταση πάνω από 46 τετραγωνικά χιλιόμετρα, βρίσκονται εγκατεστημένα πολλά ραντάρ, σταθμοί έγκαιρης ειδοποίησης και δορυφορικές επικοινωνίες. Εκεί βρίσκεται το ισχυρότερο κέντρο παρακολούθησης του ΝΑΤΟ στην Τουρκία, που έχει ως αποστολή τον έλεγχο του εναέριου χώρου. Από εκεί είναι δυνατή η παρακολούθηση όλης της Λεκάνης της Μεσογείου και επίσης της κίνησης των πλοίων και των αεροσκαφών σε απόσταση αρκετών χιλιάδων χιλιομέτρων. Εκεί λειτουργούν ισχυροί σταθμοί ραντάρ εξοπλι-
σμένοι με συστήματα αυτόματης επεξεργασίας δεδομένων και ικανοί να λαμβάνουν πληροφορίες για εκτοξεύσεις βαλλιστικών πυραύλων.
Τέλος, στην περιοχή της Σινώπης, στις ακτές του Ευξείνου Πόντου, βρίσκεται το κέντρο της ηλεκτρονικής κατασκοπίας του ΝΑΤΟ και τα ραντάρ της που λαμβάνουν πρώτα τις πληροφορίες για τη δραστηριότητα των αεροπορικών δυνάμεων της Ρωσίας στη Συρία για τις εκτοξεύσεις των πυραύλων Κρουζ από την Κασπία και τη Μεσόγειο Θάλασσα. Και αυτές οι θέσεις αποδεικνύεται ότι είναι κλειστές για τις ρωσικές επιθεωρήσεις, αν και τίποτε το τραγικό δεν προκύπτει από τη διενέργειά τους. Το ίδιο το καθεστώς της επιθεώρησης δεν προβλέπει έλεγχο των συχνοτήτων των ραντάρ ή της ισχύος τους. Τις περισσότερες φορές περιορίζεται σε μια οπτική καταγραφή των αντικειμένων της επιθεώρησης. Τι είναι αυτό λοιπόν που φοβίζει;
Η παρακολούθηση ωστόσο της παραμεθόριας ζώνης με τη Συρία είναι άλλο ζήτημα. Εκεί και η απλή οπτική επιθεώρηση είναι αρκετή για να πείσει για τις πραγματικές προθέσεις της Τουρκίας. Και τα στοιχεία δείχνουν ότι ο τουρκικός στρατός διαμορφώνει τα λεγόμενα ενδιάμεσα σημεία ανεφοδιασμού, ώστε να αποτελέσουν ένα είδος υλικοτεχνικών βάσεων υποστήριξης για τα τμήματα που θα διενεργούν επιθέσεις. Και, αυτός που δημιουργεί ένα τέτοιο σύστημα, είναι βέβαιο ότι ετοιμάζεται όχι για άμυνα, αλλά για επίθεση.
Με άλλα λόγια, υπάρχει λόγος να πιστεύουμε ότι ο τουρκικός στρατός, αν δεν είναι ήδη έτοιμος, τότε σίγουρα ετοιμάζεται για επιθετικές επιχειρήσεις στις παραμεθόριες περιοχές της Συρίας. Σ’ αυτό οφείλεται και η εκνευρισμένη στάση απέναντι στις ρωσικές πτήσεις επιθεώρησης. […]
Η ουσία είναι ότι για τη Τουρκία έφθασε η στιγμή της αλήθειας ως προς το συριακό ζήτημα. Σύμφωνα με τον στρατηγικό σχεδιασμό, τον οποίο η εφημερίδα Vzgliad περιέγραψε ήδη πριν από ένα μήνα, τα συριακά στρατεύματα απελευθέρωσαν τους σιιτικούς και χριστιανικούς θύλακες στις επαρχίες Χομς και Χαλέπι, και ταυτόχρονα απέκλεισαν τις οδούς εφοδιασμού και επικοινωνίας των αντικαθεστωτικών με την επαρχία Ιντλίμπ και εν συνεχεία με τη Τουρκία. Η ορμητική επίθεση στην επαρχία της Λαττάκειας επίσης αποκόπτει τους μαχητές από τα τουρκικά σύνορα. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και γύρω από το Χαλέπι, στη λεγόμενη τουρκομανική ζώνη, η οποία έχει καταληφθεί σχεδόν εξ ολοκλήρου από τα κυβερνητικά στρατεύματα. Ως αποτέλεσμα, η Άγκυρα χάνει τη δυνατότητα να επηρεάσει τις στρατιωτικές μονάδες και τους πολιτικούς σχηματισμούς των Κούρδων όχι μόνον στη Συρία, αλλά ακόμη και εντός του εδάφους της. Από την άλλη, οι τζιχαντιστές ήδη κάνουν λόγο για τη μετάβασή τους σε «ανταρτοπόλεμο», που ουσιαστικά σημαίνει διεξαγωγή τρομοκρατικών επιθέσεων. Στην Άγκυρα εμφανίζεται ως απόλυτα λογική η πρόκληση μιας νέας σύγκρουσης, και αν είναι δυνατό σε αυτή να εμπλακούν η Ρωσία και το ΝΑΤΟ.
Καθώς ο συριακός στρατός έχει ουσιαστικά ακυρώσει ολόκληρο το σχεδιασμό της Άγκυρας, ο Ερντογάν φαίνεται ότι αποφάσισε να τα παίξει όλα για όλα. «Η άρνηση της Τουρκίας να πετάξουν οι Ρώσοι παρατηρητές συνιστά μια προσπάθεια απόκρυψης της παράνομης στρατιωτικής δραστηριότητάς της στα σύνορα με τη Συρία», δήλωσε την Πέμπτη ο εκπρόσωπος του υπουργείου Άμυνας της Ρωσίας, υποστράτηγος Ίγκορ Κονασένκωφ. Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με τον ίδιο, το ρωσικό υπουργείο Άμυνας δεν πρόκειται να αφήσει χωρίς τη δέουσα προσοχή και την προβλεπόμενη αντίδραση την παραβίαση των όρων της συνθήκης «Ανοιχτοί Ουρανοί». Όταν, μάλιστα, η Ρωσία εγκαίρως, στους προβλεπόμενους χρόνους σύμφωνα με τη συνθήκη, είχε λάβει την άδεια για πτήσεις από την 1η μέχρι την 5η Φεβρουαρίου. Και την Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου, ομάδα Ρώσων παρατηρητών βρέθηκε στο τουρκικό αεροδρόμιο του Εσκισεχίρ όπου παρέδωσε, όπως έπρεπε, βάσει της συνθήκης, στους εκπροσώπους της Τουρκίας, τη διαδρομή της αναγνωριστικής πτήσης. «Ωστόσο, οι εκπρόσωποι του τουρκικού υπουργείου Αμύνης αρνήθηκαν την εκτέλεση της πτήσης στις περιοχές που γειτνιάζουν με τη Συρία και επίσης υπεράνω των αεροδρομίων όπου που βρίσκονται οι αεροπορικές δυνάμεις του ΝΑΤΟ», συμπλήρωσε ο αντιστράτηγος. Υπενθύμισε μάλιστα ότι το 2015, στο πλαίσιο της συνθήκης «Ανοιχτοί Ουρανοί», πραγματοποιήθηκαν πάνω από τη Ρωσία τριάντα δύο πτήσεις από εκπροσώπους δυτικών χωρών, σε διαδρομές που είχαν οριστεί από αυτές. Από αυτές οι τέσσερις εκτελέστηκαν από εκπροσώπους της Τουρκίας, ενώ στις δύο από κοινού με Αμερικανούς στρατιωτικούς. […]
Σε ό,τι αφορά στα αεροδρόμια του ΝΑΤΟ, τα πράγματα είναι πιο απλά. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μόνο μια βάση, το Ιντσιρλίκ, που το χρησιμοποιούν τόσο οι Τούρκοι όσο και οι Αμερικανοί. Γενικά, ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Τουρκία υφίσταται μια σύνθετη στρατιωτική συνεργασία. […] Από την αρχή του πολέμου στο Ιράκ, η βάση του Ιντσιρλίκ χρησιμοποιείτο για τη διενέργεια περιπολιών του εναέριου χώρου βορείως του 36ου παραλλήλου. Για τον σκοπό αυτό αναπτύχθηκε εκεί η αμερικανική 39η πτέρυγα μάχης και έως 5 χιλιάδες επίγειο προσωπικό. Την ίδια ώρα, η Τουρκία άρχισε να χρησιμοποιεί τα Boeing KC-135 Stratptanker, για τους δικούς της σκοπούς, βάσει, όπως φαίνεται, διμερούς συμφωνίας των δύο χωρών. Το καθεστώς λειτουργίας της Σμύρνης ως νατοϊκής βάσης, μετά την κυπριακή κρίση, αποκαταστάθηκε, και τώρα αποτελεί την έδρα συντονισμού των δραστηριοτήτων στο νοτιοανατολικό θέατρο πολέμου. Ωστόσο, όπως ήταν λογικό, η ρωσική πλευρά δεν ζήτησε να πετάξει πάνω από τη Σμύρνη, που είναι πολύ μακριά από την πολεμική ζώνη και τα τριακόσια, περίπου, τουρκικά αεροσκάφη που βρίσκονται εκεί επιχειρούν κυρίως εναντίον της Ελλάδος.
Υπάρχει ακόμη μια βάση στο Ικόνιο, όπου έχει αναπτυχθεί ένα σύστημα ραντάρ για παρακολουθήσεις σε μεγάλη ακτίνα δράσης. Συνολικά τα τουρκικά αεροδρόμια που μπορούν να χρησιμοποιηθούν από το ΝΑΤΟ σε ειρηνική περίοδο είναι είκοσι ενώ είναι περίπου εκατό αυτά με δυνατότητα χρήσης σε καιρό πολέμου. Στις αεροπορικές βάσεις του Ερζερούμ, του Μπαλικεσίρ και του Ιντσιρλίκ βρίσκονται αποθηκευμένα πυρηνικά όπλα. Σύμφωνα με κάποιες εκτιμήσεις, στο έδαφος της Τουρκίας ο στρατός του ΝΑΤΟ διαθέτει μερικές εκατοντάδες πυρηνικές συσκευές ποικίλης ισχύος.
Στα τέλη του 2014, η Τουρκία και οι ΗΠΑ συμφώνησαν για τη χρήση του Ιντσιρλίκ για drones, στο πλαίσιο της υποστήριξης της επιχείρησης του δυτικού συνασπισμού εναντίον του Ισλαμικού Κράτους. Στη βάση, επισήμως, μεταφέρθηκα δύο drones «Reaper» (μετατροπή του «Predator»), αλλά πέρα από αυτό η υπόθεση δεν προχώρησε, καθώς η Άγκυρα, για άγνωστους λόγους αρνήθηκε τη μόνιμη εγκατάσταση στη βάση μεγάλου αριθμού drones. [ ]
Γενικά, το ενδιαφέρον των ΗΠΑ για τη βάση τα τελευταία χρόνια κυμαινόταν. Κατά τις περιόδους που η Ουάσιγκτον αρνιόταν να στηρίξει τους Κούρδους, έκανε χρήση των αεροσκαφών της από αεροπλανοφόρα στον Περσικό Κόλπο. Αλλά όταν άρχιζε η συζήτηση για επίθεση εναντίον του Ισλαμικού Κράτους στο ιρακινό Κουρδιστάν, εμφανιζόταν η ανάγκη για χρήση της βάσης που βρίσκεται εγγύτερα σε αυτό.
Από την πλευρά της η Τουρκία συστηματικά τορπίλιζε τις προσπάθειες των Αμερικανών να ενισχυθούν στο Ιντσιρλίκ, καθώς αυτό θα σήμαινε στενότερη συνεργασία των ΗΠΑ με τους Κούρδους. [ ] Γι’ αυτό η άρνηση της Τουρκίας στην αναγνωριστική πτήση από τη ρωσική αεροπορία πάνω από το Ιντσιρλίκ μαρτυρεί όχι τη «συμμαχική ανησυχία» για τις θέσεις των ΗΠΑ στην περιοχή, αλλά το αντίθετο. Η τουρκική πλευρά χρησιμοποιεί τη βάση του ΝΑΤΟ αποκλειστικά για τα δικά της συμφέροντα.
Επίσης, όχι μακριά από το Ντιγιαρμπακίρ (Τουρκικό Κουρδιστάν, Δυτική Αρμενία), σε μια έκταση πάνω από 46 τετραγωνικά χιλιόμετρα, βρίσκονται εγκατεστημένα πολλά ραντάρ, σταθμοί έγκαιρης ειδοποίησης και δορυφορικές επικοινωνίες. Εκεί βρίσκεται το ισχυρότερο κέντρο παρακολούθησης του ΝΑΤΟ στην Τουρκία, που έχει ως αποστολή τον έλεγχο του εναέριου χώρου. Από εκεί είναι δυνατή η παρακολούθηση όλης της Λεκάνης της Μεσογείου και επίσης της κίνησης των πλοίων και των αεροσκαφών σε απόσταση αρκετών χιλιάδων χιλιομέτρων. Εκεί λειτουργούν ισχυροί σταθμοί ραντάρ εξοπλι-
σμένοι με συστήματα αυτόματης επεξεργασίας δεδομένων και ικανοί να λαμβάνουν πληροφορίες για εκτοξεύσεις βαλλιστικών πυραύλων.
Τέλος, στην περιοχή της Σινώπης, στις ακτές του Ευξείνου Πόντου, βρίσκεται το κέντρο της ηλεκτρονικής κατασκοπίας του ΝΑΤΟ και τα ραντάρ της που λαμβάνουν πρώτα τις πληροφορίες για τη δραστηριότητα των αεροπορικών δυνάμεων της Ρωσίας στη Συρία για τις εκτοξεύσεις των πυραύλων Κρουζ από την Κασπία και τη Μεσόγειο Θάλασσα. Και αυτές οι θέσεις αποδεικνύεται ότι είναι κλειστές για τις ρωσικές επιθεωρήσεις, αν και τίποτε το τραγικό δεν προκύπτει από τη διενέργειά τους. Το ίδιο το καθεστώς της επιθεώρησης δεν προβλέπει έλεγχο των συχνοτήτων των ραντάρ ή της ισχύος τους. Τις περισσότερες φορές περιορίζεται σε μια οπτική καταγραφή των αντικειμένων της επιθεώρησης. Τι είναι αυτό λοιπόν που φοβίζει;
Η παρακολούθηση ωστόσο της παραμεθόριας ζώνης με τη Συρία είναι άλλο ζήτημα. Εκεί και η απλή οπτική επιθεώρηση είναι αρκετή για να πείσει για τις πραγματικές προθέσεις της Τουρκίας. Και τα στοιχεία δείχνουν ότι ο τουρκικός στρατός διαμορφώνει τα λεγόμενα ενδιάμεσα σημεία ανεφοδιασμού, ώστε να αποτελέσουν ένα είδος υλικοτεχνικών βάσεων υποστήριξης για τα τμήματα που θα διενεργούν επιθέσεις. Και, αυτός που δημιουργεί ένα τέτοιο σύστημα, είναι βέβαιο ότι ετοιμάζεται όχι για άμυνα, αλλά για επίθεση.
Με άλλα λόγια, υπάρχει λόγος να πιστεύουμε ότι ο τουρκικός στρατός, αν δεν είναι ήδη έτοιμος, τότε σίγουρα ετοιμάζεται για επιθετικές επιχειρήσεις στις παραμεθόριες περιοχές της Συρίας. Σ’ αυτό οφείλεται και η εκνευρισμένη στάση απέναντι στις ρωσικές πτήσεις επιθεώρησης. […]
Η ουσία είναι ότι για τη Τουρκία έφθασε η στιγμή της αλήθειας ως προς το συριακό ζήτημα. Σύμφωνα με τον στρατηγικό σχεδιασμό, τον οποίο η εφημερίδα Vzgliad περιέγραψε ήδη πριν από ένα μήνα, τα συριακά στρατεύματα απελευθέρωσαν τους σιιτικούς και χριστιανικούς θύλακες στις επαρχίες Χομς και Χαλέπι, και ταυτόχρονα απέκλεισαν τις οδούς εφοδιασμού και επικοινωνίας των αντικαθεστωτικών με την επαρχία Ιντλίμπ και εν συνεχεία με τη Τουρκία. Η ορμητική επίθεση στην επαρχία της Λαττάκειας επίσης αποκόπτει τους μαχητές από τα τουρκικά σύνορα. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και γύρω από το Χαλέπι, στη λεγόμενη τουρκομανική ζώνη, η οποία έχει καταληφθεί σχεδόν εξ ολοκλήρου από τα κυβερνητικά στρατεύματα. Ως αποτέλεσμα, η Άγκυρα χάνει τη δυνατότητα να επηρεάσει τις στρατιωτικές μονάδες και τους πολιτικούς σχηματισμούς των Κούρδων όχι μόνον στη Συρία, αλλά ακόμη και εντός του εδάφους της. Από την άλλη, οι τζιχαντιστές ήδη κάνουν λόγο για τη μετάβασή τους σε «ανταρτοπόλεμο», που ουσιαστικά σημαίνει διεξαγωγή τρομοκρατικών επιθέσεων. Στην Άγκυρα εμφανίζεται ως απόλυτα λογική η πρόκληση μιας νέας σύγκρουσης, και αν είναι δυνατό σε αυτή να εμπλακούν η Ρωσία και το ΝΑΤΟ.
Από την ιστοσελίδα www.vz.ru
Μετάφραση: Σωτήρης Δημόπουλος
Μετάφραση: Σωτήρης Δημόπουλος
Ο κόσμος γίνεται διαφορετικός...
 |
| Ο αγιογράφος των δρόμων (από εδώ) |
Των αγίων που υπάρχουν τα ονόματά τους στην οικογένειά σου, των αγίων της ενορίας σου, της πόλης σου, της συνοικίας σου, των αγίων που γιορτάζουν σήμερα ή αύριο...
Τότε ο κόσμος γίνεται διαφορετικός. Κάτω από το γκρίζο χρώμα του, αστράφτει σαν διαμάντι η χάρη του Θεού και αλλάζει τα πάντα. Η ζωή έχει νοημα, ο κόσμος έχει νόημα, ο διπλανός μας δεν είναι ξένος, αλλά μέλος της μεγάλης οικογένειας που λέγεται Σώμα Χριστού. Κι αν δεν είναι χριστιανός, είναι ευθύνη μου και ευθύνη όλων μας να μάθει για το Χριστό, την Παναγία και τους αγίους και να γίνει, αν θέλει, κι εκείνος μέλος του Σώματος του Χριστού, μέλος μου, μέλος σου, μέλος μας.
Ο κόσμος και η ζωή αλλάζουν, ο νους, η καρδιά, η ιστορία της ανθρωπότητας, η πατρίδα μας, η ιστορία μας, το μέλλον μας, η νεολαία μας, όλα αλλάζουν όταν ξέρουμε ποιος είναι ο άγιος Ραφαήλ, ο άγιος Εφραίμ της Νέας Μάκρης, ο άγιος Εφραίμ ο Σύρος, ο άγιος Νεκτάριος, ο άγιος Πορφύριος, ο άγιος Παΐσιος, ο άγιος Λουκάς ο Ιατρός, ο γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ, ο π. Σεραφείμ Ρόουζ, ο άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς, ο γέροντας Γεώργιος Καλτσίου, ο γέροντας Ιουστίνος Πίρβου, η οσία Ματρώνα της Μόσχας, η αγία Ματρώνα της Χίου, η αγία Ξένη της Πετρούπολης, η αγία Ειρήνη Χρυσοβαλάντου, η αγία Μεθοδία της Κιμώλου, οι άγιοι της αφρικανικής ερήμου, οι άγιοι της Ρωσίας, της Σερβίας, της Συρίας, της χώρας μας, της περιοχής μας...
Ξέροντας τι έζησαν, τι πέρασαν, τι πάλεψαν, τι χάρηκαν, πώς πήραν θεία βοήθεια αυτοί οι άγιοι, όλα αλλάζουν. Μπορούμε να το παλέψουμε, να αντέξουμε και να παλέψουμε τους εχθρούς, τον κακό εαυτό μας, τον εγωισμό μας, τους εχθρούς των παιδιών μας, τους εχθρούς της πατρίδας μας, τον μεγάλο εχθρό όλων μας, το διάβολο. Να παλέψουμε χριστιανικά, όχι με μίσος, αλλά με κουραγιο και αγάπη. Διότι η αγάπη θέλει κουράγιο, υπομονή, αρετή και τόλμη. Διότι η αγάπη είναι η αληθινή ελευθερία. Και η αγάπη είναι ο Χριστός.
Ο κόσμος γίνεται διαφορετικός, όταν ξέρεις ιστορίες σαν αυτήν, αυτές και αυτές... Ή αυτή.
Επειδή
άγιοι υπάρχουν και δίπλα μας (ακόμη και «μικροί άγιοι», που έχουν προχωρήσει
λίγα ή περισσότερα βήματα στην Οδό), και ο καθένας είναι προσκαλεσμένος γι’
αυτό το «τέρμα», την πνευματική του τελειοποίηση διά του Χριστού, η μελέτη της
ζωής των αγίων, όπως γράφει ο σύγχρονος πνευματικός πατέρας της Σερβίας, και
καθηγητής του πανεπιστημίου του Βελιγραδίου, άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς, μας δείχνει...
 |
| Ο άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς |
πηγή
Τι σημαίνει η προσέγγιση Ισραήλ - Τουρκίας για την Ελλάδα;
 |
| Παρατηρούνται ενδείξεις βελτίωσης των τουριστικών ροών από το Ισραήλ προς την Τουρκία, καθώς από το 2012 έως το 2014 υπήρξε αύξηση κατά περίπου 125%. Η Τουρκία επενδύει τεράστια κονδύλια στην τουριστική της βιομηχανία και ήδη βρίσκεται στους 10 κορυφαίους τουριστικούς προορισμούς, αποτελώντας άμεσο ανταγωνιστή της χώρας μας. |
Η
πρόσφατη επαναπροσέγγιση του Ισραήλ με την Τουρκία πρέπει να
προβληματίσει τους ελληνικούς διπλωματικούς και οικονομικοπολιτικούς
κύκλους, ειδικά σε αυτή τη χρονική συγκυρία.
Από την επιστημονική μου ενασχόληση
με το θέμα γνωρίζω ότι ουδέποτε υποβαθμίστηκαν αισθητά οι οικονομικές
σχέσεις των δύο αυτών χωρών, ακόμη και όταν προέκυψαν σοβαρά διπλωματικά
και πολιτικά προβλήματα, π.χ. κρίση μετά την επέμβαση στο «Μαβί
Μαρμαρά» και όλα όσα ακολούθησαν και χειροτέρευσαν σε μεγάλο βαθμό τις
πολιτικές τους σχέσεις. Συγκεκριμένα, το διμερές τους εμπόριο έχει
αυξηθεί αισθητά, κατά περίπου 19% από το 2009. Επομένως, σε εμπορικό
επίπεδο οι σχέσεις τους κρίνονται θετικές, ενώ ορισμένες τουρκικές
κατασκευαστικές εταιρείες έχουν αναλάβει σημαντικά έργα στο Ισραήλ.
Γενικά, το Ισραήλ δεν συνιστά έναν μεγάλο εμπορικό εταίρο της Τουρκίας,
αλλά είναι από τους πιο ισορροπημένους. Ειδικότερα, η Τουρκία εξήγαγε
προϊόντα αξίας 3 δισ. δολαρίων περίπου στο Ισραήλ το 2014 και κατέβαλε
το ίδιο ποσό για εισαγωγές προϊόντων από το Ισραήλ.
Για τη συνέχεια ΚαΘημερινή
Το μεγαλύτερο ξυλόγλυπτο στον κόσμο
Από μακριά μοιάζει με τον σάπιο κορμό ενός γέρικου δέντρου. Από κοντά είναι ένα έπος της ξυλογλυπτικής!
Η παράδοση της Κίνας στην ξυλογλυπτική μετράει αρκετούς αιώνες, ενώ σήμερα έχουν απομείνει πολύ λίγοι καλλιτέχνες που ασχολούνται ακόμη με αυτό.
Ανάμεσά τους είναι και ο Zheng Chunhui και αυτό είναι το έργο του με τίτλο "Along The River During The Quinming Festival".
Το περίτεχνο γλυπτό έχει σκαλιστεί στον κορμό ενός δέντρου μήκους 3,5 μέτρων, χαρίζοντάς του έτσι το Ρεκόρ Γκίνες για το μεγαλύτερο έργο ξυλογλυπτικής!
Κατά μήκος του, μπορεί κανείς να βρει πάνω από 550 διαφορετικές ανθρώπινες φιγούρες ανάμεσα στα κτίρια και το φύλλωμα.
Πρόκειται για αντιγραφή του διάσημου πίνακα ζωγραφικής «Along The River During The Quinming Festival» του Zhang Zeduan, ο οποίος χρονολογείται στην περίοδο της δυναστείας Song, ανάμεσα στο 1085 και το 1145.
Το συγκεκριμένο έργο χρειάστηκε πολλά χρόνια για την ολοκλήρωσή του. Το φεστιβάλ Quinming λάμβανε χώρα τη 15η μέρα της εαρινής ισημερίας.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)