Δημοπρατήθηκε το έργο για τα 1ο και 2ο Δημοτικά Βόνιτσας

Δημοπρατήθηκε σήμερα από το δήμο Ακτίου Βόνιτσας το έργο αποκατάστασης της στατικής επάρκειας του 1ου και 2ου Δημοτικού Σχολείου Βόνιτσας. Πρόκειται για μια ουσιαστική εξέλιξη γύρο από ένα σοβαρό πρόβλημα της σχολικής στέγης στη Βόνιτσα, ένα έργο που «καρκινοβατούσε» για χρόνια . Το πρόβλημα προέκυψε από το σεισμό του 2003 με αποτέλεσμα μέχρι σήμερα να λειτουργεί μόνο το ισόγειο τμήμα για τη στέγαση της σχολικής μονάδας και πολλές τάξεις να στεγάζονται σε λυόμενα κτίρια Την υλοποίηση αναλαμβάνει ο Δήμος Ακτίου Βόνιτσας, με την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας να στέκεται αρωγός και η χρηματοδότηση εντάχθηκε στη ΣΑΕΠ 001 του Εθνικού Σκέλους του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Ο προϋπολογισμός του έργου ανέρχεται στο 1,930.000 ευρώ και ο χρόνος αποπεράτωσης του προβλέπεται στους 18 μήνες από την εγκατάσταση του εργολάβου.

http://e-vonitsa.blogspot.gr

Αγρυπνούμε σε τούτη τη γωνιά

Παρακολουθήστε ένα συγκινητικό Βίντεο με τίτλο «Αγρυπνούμε σε τούτη τη γωνιά-Άγιοι Σαράντα», που επιμελήθηκαν μαθητές του Ελληνικού σχολείου «Απόστολος Παύλος» Μεσοποτάμου. Μια νεαρή μαθήτρια απ τους  Αγ. Σαράντα μας ταξιδεύει στην σημερινή Βόρειο Ήπειρο  και μας παρουσιάζει τη ζωή των νέων εκεί, την αγάπη τους για τον τόπο  που γεννήθηκαν, τα συναισθήματά τους για την πατρίδα Ελλάδα αλλά και την αντιμετώπιση που έχουν απ την Αλβανία καθώς στην καθημερινότητά τους βιώνουν την πραγματική παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας.

Πολλά συγχαρητήρια σε όλους όσους επιμελήθηκαν το Βίντεο! Τέτοιες δυνατές εικόνες, ιδίως από νέους που οραματίζονται μια καλύτερη Βόρειο Ήπειρο μας κάνουν να νιώθουμε υπερήφανοι και να ελπίζουμε!

 

πηγή: ΝΕΟΛΑΙΑ ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΩΝ

 

Μην μας “σωζετε” άλλο! Αφήστε μας να “καταστραφούμε”!

Καμιά φορά στην προσπάθειά μας να αναρριχηθούμε κοινωνικά και πολιτικά πείθουμε τον ίδιο μας τον εαυτό ότι αποστολή μας είναι να σώσουμε το χωριό μας, τον δήμος μας, την χώρα μας και γιατί όχι και τον πλανήτη. Πρέπει όμως να πείσουμε και τους γύρω μας και επειδή δεν μπορούμε να αρθρώσουμε ούτε λέξη τότε αρχίζουμε να αλλάζουμε την εμφάνιση μας, να γινόμαστε όμορφοι να φωτογραφιζόμαστε, να οργανώνουμε ή να συμμετέχουμε σε φιέστες και να ακολουθούμε το lifestyle γιατί αυτό πουλάει και είναι μαγικό. Η μαγεία του όμως έγκειται στο γεγονός ότι μετατρέπει το μηδενικό σε νούμερο. Παίρνουμε ανθρώπους μαζί μας (όχι βέβαια καλύτερους από εμάς), οι οποίοι θα φροντίσουν να μας φτιάξουν την εικόνα… να μας κάνουν πιο όμορφους. Κάπου κάποτε είχαμε ακούσει ή διαβάσαμε την φράση: «Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο» αλλά δεν δώσαμε σημασία ότι είναι παρμένη από τον «Ηλίθιο» του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι και νομίζουμε ότι είναι διαφήμιση της εταιρείας ενδυμάτων Raxevsky (στην ελληνιστή Ραξέφσκι). Και φτάνει η τραγική ώρα και στιγμή που δεν καταφέρνουμε τον στόχο μας και τότε όλα καταρρέουν. Ευτυχώς, όμως, υπάρχουν όσοι μας αγαπούν και πίστεψαν σε μας και προσπαθούν να μας παρηγορήσουν λέγοντας μας: «…άφησέ τους, δεν πειράζει, δεν φταις εσύ που αυτοί δεν θέλουν να σωθούν!».

katouna koupepe

Κύριε όταν αγκαλιάζω έναν αδερφό νομίζω ότι κρέμομαι από τον λαιμό σου

Νικηφόρος Βρεττάκος

Η μαστροπεία σε σχολικά βιβλία

Μαγαρίζουν τα παιδιά. Και το κτηνώδες έγκλημα, η παιδεραστία, στα σχολικά βιβλία

 

Δυστυχώς και τα  βιβλία του Γυμνασίου – της Γλώσσας – συνιστούν κι αυτά κακέκτυπα της τηλοψίας, προβάλλουν λανθασμένα πρότυπα, αποϊεροποιούν εδραίες αξίες, προωθούν τον πρόωρο ερωτισμό, την άκαιρη σεξουαλικότητα. Αποαθωοποιούν, με έναν λόγο τα παιδιά, σε μια ηλικία που μονάχη έγνοια τους πρέπει να είναι η σπουδή, η μόρφωση και η θωράκισή τους με τις «αρετές που υψώνουν τον άνθρωπο στο ύψος του ανθρώπου» (Σεφέρης).

Για του λόγου το αληθές, παραθέτω ένα κείμενο, το οποίο περιέχεται στο «τετράδιο εργασιών» του μαθήματος «Νεοελληνική Γλώσσα», Α’ Γυμνασίου (σελ. 16). Δηλαδή απευθύνεται σε παιδιά 12-13 ετών, που μόλις εγκατέλειψαν το δημοτικό σχολείο. Τίτλος του «Οσάκις» . Επαναλαμβάνω αποσκοπεί στην γλωσσική και πνευματική καλλιέργεια μαθητών Α’ Γυμνασίου:

<<Ο καθηγητής της φιλολογίας έριχνε κάθε μέρα το μπαλάκι. Όλη η τάξη το έπιανε σαν ένα γαργαλιστικό μήνυμα. Το πετούσε ο ένας στον άλλον. Χαράς ευαγγέλια. «Οσάκις…» άρχισε τη φράση του ο φιλόλογος.
«Ναι. Ναι. Ο Σάκης! Ο Σάκης!» φώναζαν όλες μαζί οι μαθήτριες γελώντας. Κι ο καθηγητής τρελαινόταν. «Οσάκις…» επαναλάμβανε τονίζοντας τη λέξη σαν να έλεγε «σκάστε».«Ο Σάκης! Ο Σάκης!» ακουγόταν πάλι από κάτω και το γέλιο έδινε κι έπαιρνε.

Ο καθηγητής δεν μπορούσε να ξεχωρίσει ποιες από τις μαθήτριες ήταν οι δράστες. Η λέξη – μπαλάκι κυλούσε ακαριαία σε κλάσμα δευτερολέπτου μέσα από τα χείλια τους που ήταν κρυμμένα στο κάτω μέρος του σκυμμένου τους κεφαλιού. Νόμιζε πως απλώς επαναλάμβαναν τη λέξη. Πως τις ερέθιζε αυτή η λέξη. Δεν ήταν όμως έτσι. Άλλο πράγμα το «Οσάκις» κι άλλος άνθρωπος «Ο Σάκης».

Ο Σάκης ήταν ηλεκτρολόγος με μαγαζί. Μεγαλύτερός τους, 20 με 25 ετών. Τα είχε φτιάξει με την Αλέκα. Μια από τις μαθήτριες της τάξης. Ψηλή κι αδύνατη, με κοντά ξανθά μαλλιά και μεγάλα καστανά μάτια, μακρύ λαιμό και μακριά χέρια και πόδια, κάπως ξερακιανή, αλλά ζόρικη. Στα 15-16, όπως όλες τους. Η πρώτη που έβγαινε ραντεβού μήνες τώρα. Ο Σάκης την περίμενε το μεσημέρι στην άλλη γωνία κι οι άλλες μαθήτριες έτρεχαν από πίσω της να τον δούνε. Τα σχόλια έδιναν κι έπαιρναν. Ήταν ο πρώτος έρωτας της τάξης.

Ο καθηγητής φώναξε την πρώτη μαθήτρια, τη Μαρία, στο γραφείο του και τη ρώτησε. «Τι συμβαίνει με το «Οσάκις»; Γιατί αυτή η αντίδραση;»

«Δεν ξέρω, κύριε. Στο δικό μου θρανίο δεν ξέρουμε τίποτα. Το πήραν έτσι φαίνεται και το διασκεδάζουν» του απάντησε. Ρώτησε κι άλλες μαθήτριες. Μερικές δεν κρατήθηκαν και γελούσαν. Ο καθηγητής προσπάθησε να βγάλει από το λεξιλόγιό του τη λέξη «Οσάκις». Αυτή όμως αντιστεκόταν. Του έβγαινε αυθόρμητα, έστω και με κάποια καθυστέρηση. Τότε, όμως, γινόταν πανζουρλισμός. Σαν να την είχε στερηθεί η τάξη και ξεσπούσε «Ο Σάκης! Ο Σάκης!», φώναζαν ακόμα πιο δυνατά και γελούσαν με την καρδιά τους. Γιατί ήταν υπόθεση καρδιάς και όχι γραμματικής».

Ερωτώ: Τι διαβάζουμε εδώ; Περιγράφει ή δεν περιγράφει το κείμενο αποπλάνηση ανηλίκου;
Ερωτώ: Όπως παρουσιάζει το κείμενο αυτήν την σχέση, σαν κάτι το φυσιολογικό, το ακίνδυνο, δεν αποτελεί έμμεση παρότρυνση για επιδίωξη τέτοιων καταστρεπτικών σχέσεων; Μπορείς να περιγράφεις με χαζοχαρούμενο τρόπο μια τέτοια κατάσταση; Ποιος γονέας θα ανεχόταν η κόρη του «να βγαίνει ραντεβού» με εικοσιπεντάχρονο; Εδώ πρόκειται για εξύμνηση της παιδεραστίας, του βδελυρού και φρικιαστικού αυτού εγκλήματος, για το οποίο ανατριχιάζουμε όλοι και στο άκουσμά του.

Κάτω από το κείμενο «καμαρώνει», για εμπέδωση προφανώς, η εξής κρανιοκενής ερώτηση: «γιατί γελούσε η τάξη, όταν ακουγόταν η λέξη Οσάκις στο κείμενο». Τι θα απαντήσει το παιδί σε μια τέτοια «παραλυμένη» ερώτηση; Όπως έγραφε σε ένα εξαιρετικό του κείμενο ο αγαπητός φίλος και γιατρός Φώτης Μιχαήλ:

«Αντί να διδάσκεται η αρμονική συζυγία, έχουμε πρόωρη σεξουαλική καθοδήγηση. Το πρώτο θα μας εξασφαλίσει ευτυχισμένα νιάτα, ενώ το δεύτερο, θα μας φορτώσει με σοβαρά σωματικά και ψυχικά τραύματα, όπως είναι οι ακριβοπληρωμένες επιπόλαιες σχέσεις οι βαριές καταθλίψεις και οι απόπειρες αυτοχειρίας».

Άλλο χαρακτηριστικό μάθημα είναι το :«Το θέλγητρο της Ανδαλουσίας». ( Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Α΄ Γυμνασίου) γράφει: «Η Ανδαλουσία είναι μια γυναίκα του λαού, κρουστή και μελαψή, με κόκκινα χείλια και φλογερό βλέμμα, που αγαπάει τη ζωή, το χορό και το τραγούδι, μια γυναίκα όλη χυμούς και ζωτικότητα…δίνει ερωτικές συνεντεύξεις μέσα στις εκκλησίες ». (σελ.114). «Ανδαλουσία! Ανδαλουσία…Ανθισμένος τόπος…..που ρυθμίζουν τους ηδονικούς χορούς των τσιγγάνων……..θρησκευτικές λιτανείες που περιφέρουν γλυκερές Παναγίες ντυμένες σαν κούκλες και γεμάτες δαντέλες και μαργαριτάρια, ακολουθούμενες από μετανοούντες που κρύβουν το πρόσωπό τους μέσα σε κουκούλες μοναχών και που, όταν περνάν κάτω από τα παράθυρα της αγαπημένης τους γυναίκας, χτυπούν το κορμί τους με βίτσες…..». (σελ. 115).

Στο ίδιο βιβλίο, σελ. 124, διαβάζουμε έναν «εξαιρετικό» ορισμό της πατρίδας μας. «…ήταν η Ελλάδα μια γυναίκα τόσο προκλητική σεξουαλικά που έπρεπε να την ερωτευτώ σωματικά και απελπισμένα…», κάποιου Άγγλου συγγραφέα.

«Ανεβαίνουμε» στη Β’ Γυμνασίου. Και εδώ οι ίδιες ψυχοφθόρες ανοησίες. Στο «Ανθολόγιο» της τάξης αυτής επαινείται ο «αρχαίος» θεσμός της εταίρας (=πόρνη). Αποσπώ κάποιους στίχους από το κείμενο:
«Είναι κάποια ψηλή (εταίρα) φοράει σανδάλι με σόλα λεπτή και κυκλοφορεί με το κεφάλι γερμένο στον ώμο, αυτό αφαιρεί ύψος. Δεν έχει κάποια γλουτούς, τους προσθέτει ραμμένους κάτω από το φόρεμα. Έτσι, όσοι τη βλέπουν εκστασιάζονται με τα οπίσθιά της. Έχει κοιλιά∙ διαθέτουν για λόγου της στήθη, όπως αυτά που έχουν οι ηθοποιοί στις κωμωδίες∙ φορώντας τέτοια στήθη πρόσθετα στητά… (σελ. 40)».

Και συνεχίζεται η παιδαγωγικώς εξονυχιστική διερεύνηση και ερμηνεία των καλλωπιστικών μεταλλάξεων της εταίρας. Και ακολουθούν βεβαίως οι εμπεδωτικές ερωτήσεις προς πλήρη αποκολοκύνθωση των μαθητών: Η πρώτη αναφέρεται τις «βελτιωτικές επεμβάσεις» στις οποίες επιδίδονται οι ιδεώδες εταίρες. Η δεύτερη στα καλλυντικά που χρησιμοποιούν και σε ποιο σημείο του σώματός τους (Ένα καλλυντικό για το εγκέφαλο των συγγραφέων χρειάζεται). Τα σχόλια περιττεύουν, χάθηκε η αιδώς, ιθύνοντες και τέκτονες των βιβλίων αυτών ευρίσκονται «πλανώντες και πλανώμενοι» (Β´ Τιμ. 3, 13).

Στα Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνιας Β’ Γυμνασίου, σελ. 190, αφού παρατίθεται ένα μαλαισιακό ερωτικό ποίημα κάποιου Ιβάν Γκόλ, στις εργασίες καλούνται οι μαθητές να περιγράψουν προσωπικές ερωτικές εντάσεις.

Γ’ Γυμνασίου, συνεχίζεται το μαγάρισμα των νέων, η απαξίωση του όποιου εναπομείναντος κύρους του σχολικού μαθήματος, αλλά και του εκπαιδευτικού, που καλείται να διδάξει τις νεοεποχίτικες σεξομπουρδολογίες.

Μάθημα «Νεοελληνική Γλώσσα» (σελ. 148). Εδώ εμφιλοχώρησε ένα τραγούδι, το οποίο μπορεί να το ακούσει τις μεταμεσονύκτιες ώρες σε κάποιο ξενυχτάδικο για χασομέρηδες, αλλά σε σχολική τάξη ουδείς σοβαρός παιδαγωγός θα το παρουσίαζε και μάλιστα σε βιβλίο. Κείμενο:

«Άμα ξυπνήσεις και έχεις βγάλει ουρά / αν κοιταχτείς και έχεις βγάλει βυζιά / Don’t worry be happy / Άμα η κόρη σου σε λέει μπαμπά ενώ ο γιος σου / σε φωνάζει μαμά / Don’t worry be happy» και λοιπά και λοιπά.

Ερώτηση: Καθηγητής που θα διαβάσει τον στίχο «αν κοιταχτείς και έχεις…» δεν κινδυνεύει με οριστική απώλεια της σοβαρότητάς του; Από πότε η χυδαιότητα και η αισχρολογία ανήκουν στα γνωστικά πεδία του σχολείου;  

Δρέπουμε τους καρπούς μιας Παιδείας, μιας αγωγής που προβάλλει, «διδάσκει» την διαφθορά, την λαγνεία. Ας τα σκεφτούν αυτά οι γονείς, ας τα διαβάσει αυτά κάποιος Εισαγγελέας.
 Και ένα τελευταίο σκύβαλο. Στο τετράδιο εργασιών Γ’ Γυμνασίου,  σελ. 73, σε κείμενο με τίτλο «παραπλανητικά», οι μαθητές μυούνται και στην αστρονομία, τα ζώδια και τα ωροσκόπια από τον «μέγα παιδαγωγό», Κώστα Λεφάκη, τον γνωστό τηλεαστρολόγο. Διαβάζω: «Ο Άρης θα εμπνεύσει πολύ κόσμο πάνω σε νέους σκοπούς. Οι σκοποί αυτοί ίσως να είναι ερωτικοί…Αυτόν τον μήνα οι συμπτώσεις θα ενισχύσουν τις ερωτικές σχέσεις…». Λεφάκη βρίσκεις σ’ αυτά τα βιβλία. Πού είναι όμως τα μεγάλα πνευματικά αναστήματα του τόπου;

Το θέμα είναι τι κάνουμε; O άγιος Γέροντας Παϊσιος ο Αγιορείτης στο βιβλίο του «με πόνο και αγάπη για τον σύγχρονο άνθρωπο», έλεγε : «Το έργο του δασκάλου είναι ιερό. Έχει μεγάλη ευθύνη και, αν προσέξη, μπορεί να πάρει μεγάλο μισθό από τον Θεό. Να φροντίζη να διδάσκη στα παιδιά τον φόβο του Θεού. Πρέπει να βρουν τρόπο οι εκπαιδευτικοί να περνούν κάποια μηνύματα στα παιδιά για τον Θεό και για την Πατρίδα. Ας σπείρουν αυτοί τον σπόρο, και ας μην τον δουν να βλαστάνη. Τίποτε δεν πάει χαμένο, κάποια στιγμή θα πιάση τόπο». Υπάρχει ελπίδα αλλά, πρώτον, «θέλει μελτέμι γερό, γεννημένο στην Τήνο, που να ‘ρθει με την ευχή της Παναγίας να καθαρίσει τον τόπο απ’ όλων των λογιώ της Τουρκιάς και της γηραιάς Ευρώπης τα παομεινάρια», (Ελύτης), και, δεύτερον, «απ’ έξω μαυροφόρ’ απελπισιά και χειροπιαστό σκοτάδι»: Κρυφό Σχολειό. Ένα σε κάθε ενορία, στα οποία θα διδάσκουν δάσκαλοι με ψυχή και Χριστό.  Η εκκλησία πάντα στάθηκε ελληνοσώτειρα. Οι άμβωνες να σταματήσουν τις ιερές μουρμούρες. Η Πατρίδα χάνεται, το ποίμνιο ποδοπατείται. Οι καιροί απαιτούν Πατροκοσμάδες και επισκόπους Γερμανούς που σηκώνουν λάβαρα. Την πατρίδα το ’21 δεν την ελευθέρωσε η Ευρώπη και καμμιά συμμορία τύπου Τρόικας. Την ανέστησε η μαγιά, τα πνευματικοπαίδια του αγίου Κοσμά του Αιτωλού, των Δασκάλων του Γένους, των Νεομαρτύρων.

Δημήτρης Νατσιός

Δάσκαλος - Κιλκίς

ΕΡΧΟΝΤΑΙ 50.000 ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΑΕΔ...

Ξεκινά μέσα στους επόμενους μήνες, η προκήρυξη των τεσσάρων προγραμμάτων κοινωφελούς χαρακτήρα του Οργανισμού Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού (ΟΑΕΔ), για 49.761 άτομα. Οι ωφελούμενοι θα απασχοληθούν για πέντε μήνες...
σε Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης και άλλες υπηρεσίες του Δημοσίου.

Η αμοιβή των απασχολουμένων θα είναι 748 ευρώ για ανέργους άνω των 25 ετών, από τα οποία τα 499 θα είναι καθαρή αμοιβή και τα 258 ασφαλιστικές εισφορές. Συνολικά, η αμοιβή του πενταμήνου θα είναι 3.470 ευρώ............

Για τους ανέργους κάτω των 25 ετών, η αμοιβή θα είναι 652 ευρώ το μήνα εκ των οποίων τα 427 θα είναι η καθαρή αμοιβή και τα 225 ασφαλιστικές εισφορές, ενώ η συνολική αμοιβή θα είναι 3.260 ευρώ.

Τα κριτήρια επιλογής είναι:

- Χρονικό διάστημα συνεχόμενης εγγεγραμμένης ανεργίας του ωφελούμενου ή του / της συζύγου με ανώτατο όριο τους 36 μήνες.

- Το ύψος του ετήσιου ατομικού ή οικογενειακού εισοδήματος.

- Ο αριθμός των ανηλίκων τέκνων.

Οι ωφελούμενοι οι οποίοι θα επιλεγούν, θα πρέπει να είναι:

- Εγγεγραμμένοι άνεργοι στα μητρώα ανέργων του ΟΑΕΔ, μέλη οικογενειών στις οποίες δεν εργάζεται κανείς και οι σύζυγοι αυτών είναι εγγεγραμμένοι άνεργοι στα μητρώα ανέργων του ΟΑΕΔ.

- Εγγεγραμμένοι άνεργοι στα μητρώα ανέργων του ΟΑΕΔ, μέλη μονογονεϊκών οικογενειών στις οποίες δεν εργάζεται κανείς.

- Εγγεγραμμένοι στα μητρώα ανέργων του ΟΑΕΔ νέοι άνεργοι, ηλικίας 18 έως 29 ετών.

- Εγγεγραμμένοι μακροχρόνια άνεργοι στα μητρώα ανέργων του ΟΑΕΔ.

- Άνεργοι πτυχιούχοι Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων πανεπιστημιακού και τεχνολογικού τομέα (ΑΕΙ-ΤΕΙ) εγγεγραμμένοι στα μητρώα ανέργων του ΟΑΕΔ.
 
protothema.gr

γίγαντες ταπεινοί

Στὸν τόπο μας, ἀλλοίμονο! πολὺ λίγοι ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ καταγίνουνται μὲ τὰ λεγόμενα πνευματικὰ ζητήματα καὶ ποὺ γράφουνε βιβλία, ἔχουνε κάποια σχέση μὲ τὴ θρησκεία, κι᾿ ἀκόμα πιὸ λίγοι μὲ τὴν Ὀρθοδοξία. Οἱ περισσότεροι ἀπ᾿ αὐτοὺς δὲν καταδέχουνται μηδὲ νὰ κοιτάξουνε κατὰ κεῖ. Τὴ χριστιανικὴ θρησκεία κι᾿ ὅ,τι ἔχει σχέση μ᾿ αὐτή, τὴ θεωροῦνε ἀνάξια γιὰ νὰ ἀπασχολήση τὰ σοφὰ κεφάλια τους. Γι᾿ αὐτούς, ὅποιος πιστεύει στὸν Χριστὸ εἶναι θρησκόληπτος, στενόμυαλος κι᾿ ἀνεξέλικτος. Τὸ νἆναι κανένας ἄπιστος, καὶ μάλιστα νὰ κομπάζη γι᾿ αὐτό, εἶναι μεγάλος κ᾿ ὑψηλὸς τίτλος πνευματικῆς σοβαρότητας, ποὺ τὸν ἔχουνε οἱ βαθυστόχαστες διάνοιες. Φόβος καὶ τρόμος τοὺς πιάνει μὴν τύχη καὶ τοὺς πάρουνε γιὰ ἀνθρώπους ποὺ δίνουνε καὶ τὴν παραμικρὴ σημασία στὴ θρησκεία, δηλαδὴ σὲ ἕνα πρᾶγμα ποὺ εἶναι γιὰ τὶς γρηὲς καὶ γιὰ τοὺς φτωχοὺς τῷ πνεύματι. Ἕνας τέτοιος μου εἶπε πὼς μὲ θαυμάζει γιὰ τὸ θάρρος ποὺ ἔχω νὰ λέγω καὶ νὰ γράφω πὼς εἶμαι χριστιανός. Ὑπάρχουνε οἰκογένειες ποὺ ντρέπουνται γιὰ κάποιον ἀπὸ τοὺς δικούς τους ποὺ εἶναι εὐλαβής, καὶ θυμᾶται κανένας τὰ λόγια τοῦ Χριστοῦ ποὺ εἶπε πὼς ἦρθε στὸν κόσμο νὰ βάλη φωτιά, καὶ νὰ χωρίση τὰ παιδιὰ ἀπὸ τοὺς γονιοὺς κι᾿ ἀδελφὸ ἀπ᾿ ἀδελφό, καὶ πὼς ὅποιος θἄχη σὲ ντροπή του πὼς πιστεύει σ᾿ Ἐκεῖνον καὶ στὰ λόγια του, θὰ τὸν ἔχη κι᾿ ὁ Χριστὸς σὲ ντροπὴ σὰν θὰ ξανἄρθη μὲ θεϊκὴ δόξα τριγυρισμένος ἀπὸ τοὺς Ἀγγέλους: «Ὃς γὰρ ἂν ἐπαισχυνθῇ με καὶ τοὺς ἐμοὺς λόγους ἐν τῇ γενεᾷ ταύτη τὴ μοιχαλίδι καὶ ἁμαρτωλῶ, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσεται αὐτόν, ὅταν ἔλθη ἐν τῇ δόξῃ τοῦ Πατρὸς αὐτοῦ μετὰ τῶν Ἀγγέλων τῶν ἁγίων».

Ναί. Ὁ Χριστὸς εἶναι ντροπὴ γιὰ τοὺς ἔξυπνους καὶ πολύξερους ἀνθρώπους τούτου τοῦ κόσμου. Ἡ ἀθεΐα εἶναι τὸ σημεῖο τῆς πνευματικῆς ἀριστοκρατίας. Οἱ βαθυστόχαστες αὐτὲς διάνοιες, ἂν καταδεχτοῦνε καμμιὰ φορὰ νὰ μιλήσουνε γιὰ θρησκεία, τὸ κάνουνε γιὰ νὰ τὴν περιπαίξουνε, ἢ γιὰ νὰ τὴ χτυπήσουνε, παίρνοντας ἀφορμὴ ἀπὸ κάποια καινούργια φιλοσοφικὴ θεωρία. Ὅλα τὰ ξέρουνε. Τὸ μόνο πρᾶγμα ποὺ γι᾿ αὐτὸ δὲν γνωρίζουνε τίποτα, εἶναι τὸ τί εἶναι αὐτὴ ἡ θρησκεία ποὺ δὲν παραδέχουνται. Ὁ Πασκὰλ λέγει πὼς οἱ περισσότεροι ἀπ᾿ ὅσους πολεμᾶνε τὴ θρησκεία δὲν ξέρουνε τί εἶναι αὐτὸ ποὺ πολεμᾶνε.

Οἱ δικοί μας οἱ γραμματισμένοι, προπάντων οἱ λεγόμενοι «λογοτέχνες», δὲν ἔχουνε ἰδέα γιὰ τὴ θρησκεία μας, ἰδιαίτερα γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία, σὲ καιρὸ ποὺ στὴν Εὐρώπη, ποὺ τὴν ἔχουνε γιὰ δασκάλα τους, γίνεται μεγάλη ἀναταραχὴ στὰ πνεύματα, καὶ κάποιες σπουδαῖες ψυχές, σὰν νἆναι ζαρκάδια διψασμένα μέσα στὸν ξέρακα τῆς ὑλιστικῆς γνώσης, τρέχουνε νὰ ξεδιψάσουνε στὶς δροσερὲς βρύσες τῆς Ὀρθοδοξίας.

Ποιὸς ἀπὸ τοὺς δικούς μας «λογοτέχνες», αἰσθητικοὺς καὶ στοχαστές, ξέρει τίποτα ἀπὸ τούτη τὴν πνευματικὴ ἀναστάτωση ποὺ γίνεται σήμερα, μακρυὰ ἀπὸ «τὶς λογοτεχνίες, κι᾿ ἀπὸ τὶς αἰσθητικές» ποὺ καταγίνουνται; Ποιὸς θέλησε, κἂν ἀπὸ περιέργεια, νὰ διαβάση κάποια πατερικὰ βιβλία καὶ νὰ ξεζέψη τὸν ἑαυτό του ἀπὸ τὸ μαγκανοπήγαδο ποὺ γυρίζει μὲ δεμένα μάτια; Μὰ κι᾿ ἂν τ᾿ ἀποφασίση κανένας, θὰ δῆ πὼς εἶναι τόσο ἀλλοιώτικα τὰ νοήματα ποὺ θὰ διαβάση, ὥστε δὲν θὰ καταλάβη τίποτα, ὅπως εἶναι μαθημένος στὰ ἀντιπνευματικὰ διαβάσματα, καὶ θὰ τὰ παρατήση. Ἤ, ἂν τύχη νὰ διαβάση κανένα ἁγιωτικὸ βιβλίο, γραμμένο μὲ κείνη τὴ βλογημένη ἁπλότητα ποὺ ἔχουνε τὰ ἀληθινὰ καὶ ἀπροσποίητα πράγματα, θὰ τὸ περιφρονήση, γιατὶ εἶναι συνηθισμένος στὶς πολύπλοκες καὶ μπερδεμένες φιλοσοφίες, κι᾿ ἂς εἶναι σαπουνόφουσκες.

Φώτης Κόντογλου - ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΤΑΠΕΙΝΟΙ, ΒΙΒΛΙΟ Α΄, Εκδόσεις ΑΚΡΙΤΑΣ