Η κριτική στην αρχαία ελληνική θρησκεία, από τον Ηράκλειτο στον Ευήμερο (β΄ μέρος)

Β’

το α΄ μέρος ΕΔΩ

Ο Ευριπίδης (485- 406π.Χ.) ανήκει στους τρείς κορυφαίους τραγικούς. Η στάση τού Ευριπίδη έναντι της αρχαίας θρησκείας υπήρξε αυστηρή.  Στο έργο του “Βελλεροφόντης”, σέ αποσπάσματα πού διασώθηκαν, αναφέρει: «Λένε ότι υπάρχουν θεοί στον ουρανό. Όχι, δεν υπάρχουν, εκτός αν θέλουμε, με τη μωρία μας να εξακολουθούμε να πιστεύουμε τους αρχαίους μύθους». Και αλλού «θεοί πού κάνουν αισχρές πράξεις δεν είναι θεοί»(7).

Ο Αριστοφάνης (450-385 π.Χ.) αποτελεί τον κορυφαίο εκπρόσωπο της αρχαίας κωμικής ποίησης. Ποιά ήταν η στάση του έναντι των αρχαίων ελληνικών θεών; Καθόλου θετική. Επισημαίνει σχετικά ο καθηγητής R. Flaceliere: «τις πιο πολλές φορές ο Αριστοφάνης μιλά για τη θρησκεία με έλλειψη σεβασμού και παρουσιάζει τους θεούς σαν γελοία πρόσωπα, ανάξια προσοχής»(8).

Ο Αριστοτέλης (384-322 π.Χ.) υποστήριζε ότι τα λεγόμενα για τους θεούς ούτε αγαθά, ούτε αληθή είναι, αλλά τυχαία(9).

Αυστηρής κριτικής και έντονης αμφισβήτησης έτυχε η αρχαιοελληνική θρησκεία και από τους Σοφιστές, όπως π.χ. από τον Πρωταγόρα και τον Πρόδικο(10).

Ο Διογένης ο Κυνικός (410-323 π.Χ.) θα ομιλήσει με ιδιαίτερη σκληρότητα για τα Ελευσίνια Μυστήρια και για ορισμένες θρησκευτικές πρακτικές της αρχαίας θρησκείας (εξαγνισμό, μαντείες κ.ά) τις οποίες χαρακτήριζε ως ανόητες(11).

Ο Επίκουρος ( 341-270 π.Χ) αναφέρει ότι σκοπός της φιλοσοφίας είναι να απαλλάξει τους ανθρώπους από το φόβο και ιδιαιτέρως από το φόβο των θεών. Η ελληνική λαϊκή θρησκεία, κατά τον Επίκουρο, αναπτύσσεται με την αμάθεια, την οποία στηρίζει, και με τον τρόμο των θεών και των Ερινυών(12).

Ο εκ Μεσσηνίας ορμώμενος φιλόσοφος Ευήμερος (340-260 π.Χ. ) στην αυστηρή κριτική του κατά των αρχαίων θεών, πού ασκεί στο έργο του Ιερά Αναγραφή, ισχυρίζεται ότι η πίστη στους θεούς προήλθε με τη θεοποίηση ηρώων, σοφών, ευεργετών και άλλων ανθρώπων, πού έζησαν σέ πολύ παλαιούς χρόνους(13).

Με την αμφισβήτηση τού αρχαιοελληνικού δωδεκάθεου σχετίζονται και οι δίκες για αθεΐα στην Αθήνα στα κλασικά χρόνια και ο διωγμός φιλοσόφων στο όνομα των θεών. Στα πλαίσια αυτά διώχθηκαν οι: Αναξαγόρας, Αριστοτέλης, Πρωταγόρας, Διαγόρας ο Μήλιος, ο ρήτορας Ανδοκίδης κ.ά.

Από τα μέσα τού 4ου αι. π.Χ. η κρίση και η παρακμή της αρχαίας ελληνικής θρησκείας επιδεινώθηκε στους ελληνιστικούς χρόνους σέ συνάρτηση και με τη μεταβολή των προηγούμενων κοινωνικών, πολιτικών σταθερών τού τότε γνωστού κόσμου.

Ο έντονος θρησκευτικός συγκρητισμός των ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων(14), η είσοδος ανατολικών θρησκειών στον Ελληνικό χώρο, η θεοποίηση και η λατρεία ανθρώπων και βασιλέων ως θεών, αρχής γενομένης από τον Σπαρτιάτη ναύαρχο Λύσανδρο, ενώ ο Πτολεμαίος ο Β΄ (309-247 π.χ.) θεοποίησε τους γονείς του και στη συνέχεια αφού παντρεύτηκε την αδελφή του Αρσινόη, παρά την αιμομιξία τους, της έκτισε ναό μετά το θάνατό της (270 π.Χ.) και όρισε ιέρειες να της προσφέρουν λατρεία(15).

Η αύξηση της μαγείας και τού αποκρυφισμού, η εμφάνιση αργότερα διαφόρων “θαυματοποιών ” γνωστών ως « θείων ανδρών » όπως ο Απολλώνιος ο Τυανέας, θα συντελέσουν καίρια, ώστε η παρακμή της αρχαίας ελληνικής ειδωλολατρικής θρησκείας να καταστεί οριστική και μη αναστρέψιμη.

Επιπλέον, αδιάψευστοι μάρτυρες της θρησκευτικής παρακμής των αρχαίων προγόνων μας είναι οι επιγραφές πού έχουν διασωθεί. Μία εξ αυτών τού 48 π.Χ., προερχόμενη από την Έφεσο, αναφέρει ότι η βουλή των Εφεσίων, ο δήμος και οι άλλες ελληνικές πόλεις της Ασίας και τα έθνη, θεωρούν τον Γάιον Ιούλιον Καίσαρα «Θεόν επιφανή και κοινόν τού ανθρωπίνου βίου Σωτήρα»(16).

Οι τελευταίες προσπάθειες των νεοακαδημικών, των κυνικών και τού νεοπυθαγορισμού να επανανοηματοδοτήσουν με αλληγορικό πνευματικό περιεχόμενο τη λατρεία των παλαιών θεοτήτων, δεν θα φέρουν κάποιο ουσιαστικό αποτέλεσμα.

Σημειώσεις:

7. Βλ. R. Flaceliere, Ιστορία της αρχαίας ελληνικής λογοτεχνίας, σ. 360. 8. Βλ. R. Flaceliere, Ιστορία της αρχαίας ελληνικής λογοτεχνίας, σ.360.

9. Βλ. Ποιητική, 1460 Β.

10. Βλ. Κ. Γεωργουλή, Ιστορία της Ελληνικής Φιλοσοφίας, 19942, σσ.120 -122. M.P.Nilsson, Ιστορία της Αρχαίας ελληνικής θρησκείας, όπ.π., σσ. 277-318.

11.Βλ. R. Parker, Η θρησκεία στην Αρχαία Αθήνα, όπ.π., σ. 366.

12.Βλ. W. Weischedel, Der Gott der Philosophen, οπ.π., σσ. 59-60 E. Zeller - W. Nestle, Ιστορία της Ελληνικής φιλοσοφίας, (μτφ: Χ. Θεοδωρίδη), 1980, σσ. 303-304.

13. Βλ. Θ. Βορέα, Εισαγωγή εις την Φιλοσοφίαν, 19722, σ. 391. M. Winiarczyk, Euhemeros von Messene. Leben, Werk und Nachwirkung, 2002, σσ.107 – 118. P. Fouyas, Christianity and Mystery Religions in Conflict, (Diss), 1968, σσ. 109 – 110.

14. Βλ. J. G. Griffiths, Hellenistics Religions, στο The Encyclopedia of Religion, 6 (1987), σσ. 258 - 262. H. J. Gehrke, Ιστορία τού ελληνιστικού κόσμου, (μτφρ: Ἀ.Χανιώτη), 2000, σσ. 264 – 268.

15. Βλ. P. Wendland , Die hellenistisch - romische Kultur in ihre Beziehungen zu Jundentum und Chri¬stentum, 19123, σ. 124.

16. Βλ. Πλουτάρχου, Βίος Λυσάνδρου,18, «Πρώτῳ μέν γάρ Ἑλλήνων ἐκείνῳ βωμούς αἱ πόλεις ἀνέστησαν ὡς θεῷ καί θυσίας ἔθυσαν, εἰς πρῶτόν δε παιᾶνες ἤσθησαν».

Του πρωτ. π. Βασιλείου Α. Γεωργοπούλου, Επικ. Καθ. Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.

πηγή 

Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΚΗΡΥΞΕ… ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΥΣ ΚΟΥΡΔΟΥΣ

 

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Ενώ πλησιάσουν οι κρίσιμες βουλευτικές εκλογές στην Τουρκία και ενώ οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι είναι σχεδόν αδύνατο οι Ισλαμιστές να εξασφαλίσουν την απόλυτη πλειοψηφία για να προχωρήσουν στην συνταγματική αναθεώρηση, ο Ταΐπ Ερντογάν ανοίγει ένα καινούργιο μέτωπο με τους Κούρδους, αυτή την φορά με καθαρά θρησκευτικό χαρακτήρα.

Μιλώντας σε ανοιχτή συγκέντρωση στην πόλη του Μπατμάν στην ανατολική Τουρκία, κατήγγειλε ότι οι Κούρδοι και το ΡΚΚ  διδάσκουν την απόρριψη του Ισλάμ σαν κυρίαρχη θρησκεία τους και την επιστροφή στην παλιά τους θρησκεία, δηλαδή τον Ζωροαστρισμό και στον Χριστιανισμό της ανατολικής εκκλησίας. Όπως τόνισε στην ομιλία του ο Τούρκος πρόεδρος, στα στρατόπεδα και στις κατασκηνώσεις του ΡΚΚ οι Κούρδοι διδάσκουν στα παιδιά τους αλλά και στους οπαδούς τους να απαρνηθούν το Ισλάμ γιατί δεν είναι η δίκια τους θρησκεία και να επιστρέψουν στις παλιές τους θρησκείες. Για τον λόγο αυτό, όπως τόνισε ο Ερντογάν, σε συνεργασία με την Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων της Τουρκίας, (κάτι ανάλογο με την δική μας Αρχιεπισκοπή), αποφάσισαν να εκδώσουν χιλιάδες αντίτυπα του Κορανίου στην κουρδική γλώσσα και να τα μοιράζουν στις περιοχές όπου ομιλείται σαν μητρική γλώσσα η κουρδική.

Να σημειώσουμε ότι και πολλοί  επώνυμοι Κούρδοι έχουν δηλώσει ανοιχτά πως το Ισλάμ σαν θρησκεία δεν τους εκφράζει και ότι ήταν μεγάλο λάθος που στο παρελθόν είχαν απαρνηθεί τον Ζωροαστρισμό αλλά και τον Χριστιανισμό στον οποίο είχαν προσηλυτιστεί από τους Βυζαντινούς χιλιάδες Κούρδοι πριν από την εμφάνιση του Ισλάμ.  Χαρακτηριστική περίπτωση στις 2 Απριλίου του 2007  όταν ένας επιφανής Κούρδος διανοούμενος, ο καθηγητής Ιστορίας Τέχνης του πανεπιστημίου του Ντιάρμπακίρ, ο Μεχμέτ Μεχντί Ζανά, είχε ομολογήσει σε ένα άκρως εντυπωσιακό άρθρο στην εβδομαδιαία τουρκική επιθεώρηση «Ακσιόν», ότι «Οι Σουμέριοι και οι Κούρδοι διέπραξαν ιστορικό λάθος που εξισλαμίστηκαν».

Σύμφωνα με τον Κούρδο καθηγητή η μεγαλύτερη λάθος επιλογή στην ιστορία των Κούρδων ήταν ο εξισλαμισμός τους πριν από πολλούς αιώνες. Σύμφωνα με τον Κούρδο καθηγητή, οι Κούρδοι στο διάβα της ιστορίας τους είχαν κατασταλάξει σε δυο μεγάλες θρησκείες. Την θρησκεία του Ζωροαστρισμού και εδώ είναι και το εντυπωσιακό όπως παραδέχεται ο Κούρδος καθηγητής, μια μεγάλη πλειοψηφία των Κούρδων της σημερινής νοτιοανατολικής Τουρκίας ήταν χριστιανοί ορθόδοξοι, μέχρι την έλευση των πρώτων ισλαμικών στρατιών στην περιοχή τους.

Ο Μεχμέτ Μεχντί τονίζει πως με την επέλαση των ορδών του Σαλαχαντίν Εγιούμπ, άρχισαν βίαιοι εξισλαμισμοί στην περιοχή των Κούρδων με αποτέλεσμα χιλιάδες Κούρδοι τότε να αναγκαστούν να εγκαταλείψουν την Ορθοδοξία και να εξισλαμιστούν. Αυτό, όπως τονίζει με εντυπωσιακό τρόπο ο Κούρδος καθηγητής, ήταν το μεγαλύτερο λάθος που στοίχησε αφάνταστα στην ιστορική πορεία των Κούρδων, δηλαδή ο εξισλαμισμός τους και η εγκατάλειψη της Ορθοδοξίας αλλά και του Ζωροαστρισμού, εξ αιτίας των μεγάλων και αφόρητων πιέσεων που είχαν δεχτεί από τους Άραβες μουσουλμάνους που τότε είχαν έρθει για πρώτη φορά σαν κατακτητές στην περιοχή τους.

Για τον ίδιο λόγο όπως ανέφέρε ο Κούρδος ιστορικός και οι Σουμέριοι, ο ιστορικότερος λαός της περιοχής που επίσης είχε ακολουθήσει το ανατολικό ορθόδοξο χριστιανικό δόγμα, αναγκαστήκε και αυτός σε μεγάλο βαθμό, αν και όχι τόσο όσο και οι Κούρδοι, να εξισλαμιστεί και να ασπαστεί την νέα θρησκεία. Το γεγονός αυτό, όπως ομολόγησε ο Μεχντί, στοίχησε σε μεγάλο βαθμό την πολιτιστική εξέλιξη των Κούρδων και στην συνέχεια την πλήρη σχεδόν υποταγή τους στους Οθωμανούς. Ο Κούρδος ιστορικός τονίζει με έμφαση πώς αυτό ήταν το μεγαλύτερο λάθος στην κουρδική ιστορία. Ένα λάθος που ακόμα και σήμερα το πληρώνουν με μεγάλο κόστος οι Κούρδοι που εξισλαμίστηκαν.

Όπως φαίνεται αυτή η ένεκα πιέσεως λάθος επιλογή των Κούρδων κυνηγά μέχρι σήμερα τον λαό αυτό. Το θρησκευτικό πρόβλημα της Τουρκίας αποκτά μια καινούργια και πολύ ενδιαφέρουσα διάσταση, ενώ η χώρα βαδίζει στις πιο κρίσιμες εκλογές της των τελευταίων δεκαετιών.

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr

Μια οικογένεια δούλων νικά τις εξουσίες του κόσμου...

 

 

Οἱ Ἅγιοι Ἕσπερος καὶ Ζωὴ οἱ Μάρτυρες καὶ τὰ παιδιά τους Κυριάκος καὶ Θεόδουλος (2 Μαΐου)

Κατὰ τὶς ἡμέρες τοῦ βασιλέως Ἀδριανοῦ (117 – 138 μ.Χ.) ἄρχισε καὶ πάλι ἡ δίωξη τῶν Χριστιανῶν. Ἐκείνη τὴν περίοδο μαρτύρησε καὶ ἡ Ἁγία Ζωὴ μὲ τὸν ἄνδρα της Ἕσπερο καὶ τὰ παιδιά της Κυριάκο καὶ Θεόδουλο, ποὺ κατάγονταν ἀπὸ τὴν Πισιδία.

Οἱ Ἅγιοι εἶχαν ἀγορασθεῖ ὡς δοῦλοι ἀπὸ τὸν Ρωμαῖο συγκλητικὸ Κάτλο ("Ν": ή Κάταλλο, όπως θα δούμε παρακάτω) καὶ τὴν γυναῖκα του Τετραδία ("Ν": ή Πετραδία), ποὺ κατοικοῦσαν στὴν Ἀττάλεια τῆς Παμφυλίας. Βλέποντας οἱ Ἅγιοι τὶς θυσίες τῶν ἀρχόντων στὰ εἴδωλα, παρατηροῦσαν τὴν μάταιη λατρεία τους καὶ πρόσεχαν πολὺ μήπως καὶ ἡ τροφὴ ποὺ τοὺς πρόσφεραν ἦταν ὑπολείμματα ἀπὸ εἰδωλολατρικὲς θυσίες.

Στὸ Συναξάρι τους ἀναφέρεται ὅτι ἡ Ἁγία Ζωὴ πήγαινε τὸ βράδυ στὸν φρουρὸ ποὺ φύλαγε τὸ ἀνάκτορο τῶν ἀρχόντων καὶ τοῦ ἔλεγε νὰ πάει νὰ κοιμηθεῖ, γιατί ἦταν κουρασμένος καὶ τὸν ἀναπλήρωνε στὰ καθήκοντά του. Ἔξω ὅμως ἀπὸ τὶς πύλες τοῦ ἀρχοντικοῦ ἦταν σκυλιὰ τὰ ὁποία κατασπάρασσαν ὅποιον φτωχὸ πήγαινε νὰ ζητήσει βοήθεια καὶ εὐποιία (=φιλανθρωπία). Ἡ Ἁγία Ζωὴ ἔπαιρνε ψωμὶ ποὺ τῆς ἔδιναν γιὰ τὴν καθημερινὴ συντήρηση τῆς οἰκογένειάς της, ἔριχνε λίγο στὰ σκυλιὰ γιὰ νὰ σωπάσουν, καὶ τὸ ὑπόλοιπο τὸ μοίραζε στοὺς φτωχούς, λέγοντάς τους:

«Νὰ γίνετε Χριστιανοί, Χριστοῦ δοῦλοι, διότι μόνο Ἐκεῖνος εἶναι ὁ Σωτῆρας τοῦ κόσμου».

Ἔτσι λοιπὸν ἔπραττε ἡ Ἁγία Ζωὴ διδάσκοντας καὶ τὰ παιδιά της. Ὁ δὲ σύζυγός της Ἕσπερος ἀπεστάλη ἀπὸ τὸν ἄρχοντα Κάτλο στὴν πόλη Τριτόνιο, ὡς ἐπίτροπος αὐτοῦ καὶ ζοῦσε ἐκεῖ. Ὁ Κάτλος ἔμαθε ὅμως ὅτι ἡ οἰκογένεια τοῦ Ἑσπέρου καὶ τῆς Ζωῆς ἦταν Χριστιανοὶ καὶ ταράχθηκε ἡ διάνοιά του ("Ν": του το είπαν οι ίδιοι, όπως θα δούμε). Ἐπειδὴ ἡ σύζυγός του Τετραδία ἦταν ἔγκυος, ἀνέμενε τὴν γέννηση τοῦ βρέφους καὶ ἐπιθυμοῦσε νὰ προσφέρει θυσίες στὴ θεὰ Τύχη, ἀνέβαλε τὸ θέμα καὶ τοὺς ἀπέστειλε στὸ Τριτόνιο, ἐκεῖ ὅπου ἦταν ὁ Ἕσπερος.

Ὅταν γεννήθηκε τὸ παιδὶ τοῦ Κάτλου καὶ θυσίαζαν γι’ αὐτὸ στὴ θεὰ Τύχη, ὁ Κάτλος ἀπέστειλε στὸν Ἕσπερο καὶ τὴν οἰκογένειά του, κρασὶ καὶ κρέατα. Ἡ δὲ Ἁγία Ζωή, μόλις εἶδε τὰ εἰδωλόθυτα, ἀτένισε στὸν οὐρανὸ καὶ εἶπε: «Θεέ, καρδιογνῶστα, ἀληθινέ, αἰώνιε, βοήθησέ μας, διότι δὲν ἔχουμε κανένα πλήν Σοῦ καὶ τοῦ Υἱοῦ Σου». Καὶ ἔριξε στὰ σκυλιὰ τὰ βεβηλωμένα κρέατα καὶ ἔχυσε τὸ κρασί.

Ὅταν ὁ Κάτλος πληροφορήθηκε τὸ γεγονὸς θύμωσε καὶ διέταξε νὰ ὁδηγήσουν ἀμέσως ἐνώπιόν του τὴν Ἁγία Ζωή, τὸν ἄνδρα αὐτῆς καὶ τὰ παιδιά της. Βλέποντας ὁ ἡγεμόνας τὴν ἔνσταση τῶν Ἁγίων καὶ τὴν ἀμετάθετη πίστη τους πρὸς τὸν Χριστό, γέμισε ἡ καρδιά του ἀπὸ ὀργὴ καὶ ἀπὸ τὴν ἐνέργεια τοῦ διαβόλου. Ἔδωσε ἐντολὴ νὰ τοὺς βάλουν σὲ φοῦρνο ἀσφαλισμένο ἀπὸ παντοῦ, ἔτσι ὥστε νὰ μὴν ἀναπνέουν κὰν καὶ τὸ μαρτύριο νὰ εἶναι μεγαλύτερο καὶ φρικτότερο. Μέσα στὴν φωτιὰ οἱ Ἅγιοι δοξολογοῦσαν τὸ Ὄνομα τοῦ Ἁγίου Θεοῦ, ὅπως οἱ Ὅσιοι Παῖδες στὴν κάμινο ἐπὶ Ναβουχοδονόσορος.

Τὴν ἑπόμενη ἡμέρα ἦλθαν στὸν τόπο τοῦ μαρτυρίου ὁ Κάτλος καὶ οἱ στρατιῶτες του, ποὺ ἄκουγαν ψαλμωδίες μέσα ἀπὸ τὸν φοῦρνο. Ἄρχισαν νὰ ἀναρωτιοῦνται ἀπὸ ποὺ ἔβγαινε αὐτὸ ὁ ἦχος τοῦ πλήθους. Νόμισαν ὅτι ἄνθρωποι εἶχαν εἰσέλθει μέσα στὸν φοῦρνο καὶ ἀμέσως τὸν κύκλωσαν, γιὰ νὰ τοὺς συλλάβουν. Μόλις ἄνοιξαν τὸν φοῦρνο δὲν βρῆκαν τίποτα καὶ δὲν εἶδαν κανένα, παρὰ μόνο τὰ τίμια λείψανα τῶν Ἁγίων Μαρτύρων ποὺ κείτονταν κατὰ ἀνατολὰς σὰν νὰ ἐκοιμοῦντο.

Ἔτσι μαρτύρησαν οἱ Ἅγιοι Ζωὴ καὶ Ἕσπερος καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν, ἀφοῦ νίκησαν τὸ δόλιο καὶ ἐνάντιο διάβολο καὶ τοὺς παρανόμους εἰδωλολάτρες αὐτοῦ. 

Ναὸ στὴν Μάρτυρα Ζωὴ ἀνήγειρε ὁ αὐτοκράτορας Ἰουστινιανὸς (527 – 565 μ.Χ.), κοντὰ στὸ ναὸ τῆς Ἁγίας Ἄννας στὸ Δεύτερον τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Ὁ βασιλέας Βασίλειος Α’ (867 – 886 μ.Χ.) τὸν ἀνοικοδόμησε ἐκ βάθρων, διότι εἶχε πέσει.

 

Χάρτης της Πισιδίας του 15ου αιώνα (από εδώ)

Από την ιστοσελίδα της Ιεράς Μητρόπολης Πισιδίας έχουμε ορισμένα συμπληρωματικά στοιχεία για τη ζωή και το μαρτύριο των αγίων:

Ὁ Ἕσπερος καί ἡ Ζωή μέ τά δύο παιδιά τους Κυριακό καί Θεόδουλο ζοῦσαν στήν Ἀττάλεια κατά τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀδριανοῦ (124) καί ἦσαν δοῦλοι ἑνός πλούσιου εἰδωλολάτρη, πού ὀνομαζόταν Κάταλλος. Ὁ Ἕσπερος καί ἡ οἰκογένειά του εἶχαν γίνει χριστιανοί καί μέ τό πέρασμα τοῦ χρόνου δέν μποροῦσαν νά ὑποφέρουν νά ζοῦν σ᾿ἕνα εἰδωλολατρικό περιβάλλον καί νά ὑπηρετοῦν ἀνθρώπους πού λάτρευαν τά εἴδωλα καί συχνά προσέφεραν θυσίες σ᾿αὐτά. Αἰσθάνονταν ὅτι κατά τά σώματά τους ἦσαν δοῦλοι, ἀλλά οἱ ψυχές τους εἶχαν ἀποκτήσει τήν ἐλευθερία, πού ὁ Χριστός τούς ἐχάρισε.

Πρῶτα ξεσηκώθηκαν τά παιδιά καί ζήτησαν ἀπό τούς γονεῖς τους νά δραπετεύσουν. Ἡ μητέρα τους, στήν ἀρχή, τά συμβούλεψε νά κάνουν ὑπομονή, γιατί οἱ νόμοι τοῦ Ρωμαϊκοῦ κράτους ἦταν πολύ αὐστηροί καί ἐπέβαλλαν σκληρές ποινές στούς δούλους πού δραπέτευαν. Ὅμως καί ἡ ἴδια αἰσθανόταν, καθώς καί ὁ σύζυγός της, ὅτι σ᾿ἐκεῖνο τό εἰδωλολατρικό σπίτι ἡ ζωή, γιά μιά χριστιανική οἰκογένεια, εἶχε γίνει ἀνυπόφορη. Ἔτσι, ὅλοι μαζί κατέστρωσαν τό σχέδιό τους. 

Μετά ἀπό ἔνθερμη προσευχή, παρουσιάστηκαν στό ἀφεντικό τους τόν Κάταλλο καί μέ παρρησία τοῦ δήλωσαν ὅτι αὐτός μόνον στά σώματά τους ἔχει ἐξουσίαν καί δικαιοῦται νά τούς διατάσσει νά ἐκτελοῦν τίς ἐργασίες πού τούς ἀναθέτει. Ὅμως στίς ψυχές τους δέν ἔχει καμμία ἐξουσία καί δέν ἔχει δικαίωμα νά τούς ἐπιβάλλει νά ἀκολουθοῦν τίς εἰδωλολατρικές του συνήθειες. Τῶν ψυχῶν τους κυριάρχης εἶναι ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός, ὁ ἀληθινός Θεός καί αὐτόν μόνον πιστεύουν. Ὁ Κάταλλος ἀκούγοντας αὐτά τά λόγια ἐξεπλάγη ἀπό τήν τόλμη τους καί προσωρινά, ὥσπου νά ἀποφασίσει τί νά τούς κάνει, ἔστειλε τά παιδιά μέ τή μητέρα τους στό Τριτόνιο, σ᾿ἕνα τόπο πού εἶχε ὁρισθεῖ νά δουλεύει ὁ πατέρας τους.

Ὅταν ἀργότερα ὁ Κάταλλος γιόρταζε τά γενέθλια τοῦ γιοῦ του, ἀποφάσισε νά στείλει στούς χριστιανούς δούλους του κρέατα καί κρασί, πού εἶχαν προσφέρει ὡς θυσία στά εἴδωλα. Ὁ σκοπός του ἦταν νά τούς δοκιμάσει ἄν θά ἔτρωγαν ἀπό τά εἰδωλόθυτα. Ὁ Κυριακός καί ὁ Θεόδουλος συσκέφθηκαν μέ τήν μητέρα τους, κατάλαβαν τό πονηρό σχέδιο τοῦ ἀφεντικοῦ τους καί ἔρριξαν τά κρέατα στά σκυλιά.

Ὅταν ὁ Κάταλλος ἔμαθε γιά τήν προσβολή πού τοῦ ἔκαναν, διέταξε νά βασανισθοῦν σκληρά. Πρῶτα κρέμασαν τά παιδιά καί μέ σιδερένια νύχια ξέσχιζαν τά σώματά τους. Οἱ γονεῖς τους παρ᾿ὅλον τόν βαθύ πόνο πού ἔνιωθαν γιά τά βασανιστήρια τῶν παιδιῶν τους, τά ἐνίσχυαν νά μήν ὀλιγοψυχήσουν καί νά μείνουν πιστά στόν Χριστό μέχρι τέλους. Μετά ὁ Κάταλλος διέταξε νά ξεκρεμάσουν τά παιδιά καί μαζί μέ τούς γονεῖς τους νά τούς δείρουν σκληρά καί ὅλους μαζί νά τούς ρίξουν ζωντανούς νά καοῦν σέ δυνατό καμίνι. Μέ αὐτό τόν τρόπο οἱ Ἅγιοι αὐτοί Μάρτυρες παρέδωκαν τίς ψυχές τους στόν Κύριο καί ἔλαβαν τά στεφάνια τοῦ Μαρτυρίου.

Τό πρωΐ τῆς ἄλλης ἡμέρας, πού εἶχε σβήσει ἡ φωτιά, ἀκούονταν ψαλμωδίες μέσα ἀπό τό καμίνι. Ὅταν ἄνοιξαν ὅμως δέν βρῆκαν παρά τά σώματα τῶν Μαρτύρων ἐστραμμένα πρός ἀνατολάς, σάν νά κοιμώνταν, χωρίς καθόλου νά τούς ἀγγίξει ἡ φωτιά.
Ἡ Ἐκκλησία μας γιορτάζει τή μνήμη τους τήν 2^α Μαΐου. 

ΑΓΙΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΕΣΠΕΡΟΥ, ΖΩΗΣ

ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ

Ἦχος δ΄ Ταχύ προκατάλαβε.

Τετράριθμον σύνταγμα τῶν Ἀθλητῶν τοῦ Χριστοῦ, Ἕσπερον μέλψωμεν σύν τῇ συμβίᾳ αὐτοῦ, Ζωήν τήν θεόφρονα· οὗτοι γάρ σύν τέκνοις Κυριακῷ καί Θεοδούλῳ, ἔλυσαν δι᾽ἀγώνων τῶν εἰδώλων τήν πλάνην. Αὐτῶν Χριστέ ἱκεσίαις, πάντας ἐλέησον.

ΚΟΝΤΑΚΙΟΝ

Ἦχος α΄ Χορός Ἀγγελικός.

Μαρτύρων τοῦ Χριστοῦ, τήν τετράριθμον δόξαν, ὑμνήσωμεν πιστοί, εὐφημίαις ἀσμάτων, Ἕσπερον, Ζωήν, Κυριακόν καί Θεόδουλον· οὗτοι ἤθλησαν μέχρι πυρᾶς καί θανάτου· οὗτοι στέφανον, τῆς ἀφθαρσίας λαβόντες, αἰτοῦσι σωθῆναι ἡμᾶς.

ΜΕΓΑΛΥΝΑΡΙΟΝ

Φάλαγξ τῶν Μαρτύρων τετραμελής, τετράφωτος λυχνία οὐρανίου θείου φωτός, Ἕσπερε Ζωή τε μετά τοῦ Κυριακοῦ καί Θεοδούλου ἅμα, κόσμῳ ἐδείχθητε.

πηγή 

Ποιός είναι ο Αρτέμης Σώρρας που μας τρέλανε με τα 600 δισ. που θα σώσουν την Ελλάδα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΜΕ ΔΡΑΚΟ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΘΕΟΥΣ

Είναι τόσο μεγάλη η ανάγκη όλων να μας σώσει κάποιο μαγικό χέρι από το χρέος της Ελλάδας που ασχολούμαστε εδώ κι ένα μήνα με ένα παραμύθι που δεν έχει μόνο δράκο: Εχει αμύθητα λεφτά, μυστηριώδη Τράπεζα, αρχαίους θεούς, μασόνους, διαστημόπλοια. Μαζική ψύχωση λόγω μέτρων ή η ελπίδα του καταδικασμένου που έχει το κεφάλι κάτω από το νερό;
Τίποτα δεν είναι επίσημα γνωστό για τον Αρτεμη Σώρρα. Ούτε το πρόσωπό του δεν υπάρχει καλά-καλά στο Google. Είναι γνωστό ότι κατάγεται από την Πάτρα. Μαζέψαμε κάποιες «πληροφορίες» από σκοτεινές πηγές και μάθαμε τα εξής:
Πριν από καιρό ο κ. Σώρρας, σε ένα μπαούλο της γιαγιάς, βρήκε τις μετοχές της Τράπεζας της Ανατολής που κατά πολλούς αξιολογούνται ως αξίας 15 ευρώ. Ο κ. Σώρρας όταν τον ρωτάς τι επαγγέλλεται λέει ότι φτιάχνει ότι στερεό υπάρχει για να χρησιμοποιηθεί για καύσιμο. Δηλαδή μπορεί να έχει την αποκλειστική πατέντα για να κάνει ένα αεροπλάνο να πετάει επί 3 μήνες χωρίς να ανεφοδιάζεται!
Έχει ή λέει ότι έχει τεράστιες γνωριμίες. Κληρίδης, Λαγκάρντ, Χριστόφιας, Έλληνες πολιτικοί, διεθνείς τραπεζίτες. Μέσα από εκεί προφανώς τάραξε τα νερά και ήρθε στην Ελλάδα σαν σωτήρας. Μένει στην Νέα Σμύρνη όταν είναι στην Ελλάδα και έχει τρία παιδιά. Λένε ότι έχει φοβερό λέγειν και απίστευτη πειθώ που μπορεί να σε βγάλει σε δύο ώρες πεθαμένο.
Λένε επίσης γι' αυτόν ότι μισεί το πολιτικό σύστημα και θεωρεί τους Έλληνες πολιτικούς προδότες. Νομίζεις ότι ανήκει σε ακροδεξιά οργάνωση αλλά δεν είναι ακροδεξιός. Δηλώνει πατριώτης, κάνει παρέα με αρχαιολάτρες αλλά δεν είναι αρχαιολάτρης. Δεν είναι μέλος της ομάδας Ε και ενώ έχει φίλους μασόνους πιθανόν δεν ανήκει σε στοά.
Τα αμύθητα ποσά
Εδώ και ένα μήνα πλημμύρισε ο ίδιος το internet με μια ιστορία σχετικά με την Τράπεζα Ανατολής και ότι ορισμένοι απόγονοι των μετόχων αυτών, που έχουν μετοχές αυτής της τράπεζας στα χέρια τους, δηλαδή ο ίδιος, αξίζουν 670 δισ. ευρώ η μια! Μια και μόνο μετοχή είναι αρκετή για να ξεχρεώσει σχεδόν 2 φορές η Ελλάδα.
Το παραμύθι του Σώρρα είναι ότι οι 4 μετοχές που βρήκε στο μπαούλο της γιαγιάς αξίζουν 760 δισ. ευρώ έκαστη και τις έχει δωρίσει υπέρ του ελληνικού δημοσίου στην ΔΟΥ Πατρών. Η συνολική αξία που κάνει να λαμβάνει το ελληνικό κράτος είναι 2,7 τρισ. ευρώ! Όλο το χρυσό στον πλανήτη να μαζέψουμε, ούτε κατά προσέγγιση δεν πλησιάζει αυτό το ποσό.
Ο ίδιος λέει ότι έφτιαξε την εταιρεία ΕND για να σώσει την Ελλάδα, την Αλαμπάμα των ΗΠΑ και την Κύπρο. Ο συνεταίρος του Μανώλης Λαμπράκης υποστηρίζει ότι ο άγνωστος μέχρι σήμερα ελληνοαμερικανός «μεγιστάνας» Αρτέμης Σώρρας είναι κάτοχος απόκρυφης τεχνολογίας που γνώριζαν μόνο οι αρχαίοι Έλληνες. Και πρόλαβε να παίξει και στο ΝΒΑ στον ελεύθερό του χρόνο.
Σε συνέντευξη-παραλήρημα στις 15 Σεπτεμβρίου 2012 ο Μανώλης Λαμπράκης της οργάνωσης End National Debt υποστηρίζει ότι ο κ. Σώρρας πούλησε στις ΗΠΑ «ορισμένα πνευματικά δικαιώματα που έχουν να κάνουν με μια πολύ υψηλή τεχνολογία». Μυστική τεχνολογία καυσίμων που όπως υποστηρίζει γνώριζαν οι αρχαίοι Έλληνες από την εποχή του Απόλλωνος! Το αντάλλαγμα για τα πνευματικά δικαιώματα της «πολύ υψηλής τεχνολογίας» των αρχαίων Ελλήνων; Τα 3 τρισ. της περιουσίας του κ. Σώρρα.
Ως απόδειξη αυτού του ισχυρισμού του, ο κ. Λαμπράκης υποστηρίζει ότι οι Αμερικανοί είχαν στείλει στο διάστημα επί 17 μήνες ένα διαστημόπλοιο χωρίς καύσιμα.
Τον πίστεψαν !
Υπάρχουν πολλοί συμπατριώτες μας που πίστεψαν για λίγο τις εξωφρενικές θεωρίες του Σώρρα και του Λαμπράκη. Μάλιστα, από τη στιγμή που στο παραμύθι αναμείχθηκε και το όνομα του Θεόδωρου Καρυώτη, «κολλητού» του Ευάγγελου Βενιζέλου, υποψηφίου στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ και μέλος της END ως τον προηγούμενο Σεπτέμβριο, πολλοί θεώρησαν ότι στην υπόθεση υπάρχει μια δόση αληθοφάνειας! Ο Λαμπράκης μάλιστα αποκάλυψε ότι ο Ευάγγελος Βενιζέλος συναντήθηκε μαζί τους στις ΗΠΑ, όπου ταξίδεψε πέρυσι ως υπουργός Οικονομικών.
Είναι πάντως γεγονός ότι ο κ. Σώρρας συναντήθηκε με τον Δημήτρη Χριστόφια, Πρόεδρο της Κύπρου, προσπαθώντας να τον εξαπατήσει ότι διαθέτει τα δισ. για να αποπληρώσει το χρέος της χώρας. Δεν έγινε πιστευτός και στράφηκε τότε στη σωτηρία της Ελλάδας!
Τράπεζα της Ανατολής υπήρχε, τα δισ. δεν υπάρχουν
Για την ιστορία, η τράπεζα Banque d'Orient ιδρύθηκε από την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος και την Nationalbank für Deutschland το 1904, αλλά σχεδόν αμέσως αποχώρησαν οι Γερμανοί από το σχήμα. Η τράπεζα συνέχισε και είχε 3 υποκαταστήματα, Θεσσαλονίκη, Σμύρνη και Αλεξάνδρεια.
Το 1923, η τράπεζα έκλεισε το υποκατάστημα στην Σμύρνη λόγω της Μικρασιατικής καταστροφής. Η Μικρασιατική Καταστροφή ήταν καταστροφή για την τράπεζα, διότι το 1/3 του ενεργητικού της χάθηκε.
Το 1932, η Εθνική Τράπεζα, με σύμβαση ειδικής εκκαθάρισης, απορροφά την τράπεζα Ανατολής.
Υπήρξε και απάντηση της Εθνικής πάνω στο θέμα:
Σύμφωνα με το περιεχόμενο της σύμβασης συγχώνευσης (η οποία είχε εγκριθεί από τις Γενικές Συνελεύσεις των μετόχων των δύο τραπεζών), η Εθνική Τράπεζα ανέλαβε την υποχρέωση να καταβάλει στους μετόχους της Τράπεζας Ανατολής ως τίμημα εξαγοράς το ποσό των 200 δραχμών (και όχι σε οποιοδήποτε άλλο νόμισμα) ανά μετοχή. Από το ποσό αυτό, οι 50 δρχ. ήταν το τίμημα εξαγοράς της πελατείας της Τράπεζας της Ανατολής (goodwill) και οι 150 δρχ. ήταν προκαταβολή έναντι του προϊόντος της ειδικής εκκαθάρισης της Τράπεζας της Ανατολής. Η ειδική εκκαθάριση ολοκληρώθηκε το Δεκέμβριο 1936 και το αποτέλεσμά της όχι μόνο δεν κάλυψε τις προκαταβληθείσες 150 δρχ. ανά μετοχή, αλλά άφησε και υψηλόποσο «άνοιγμα» σε βάρος της Εθνικής Τράπεζας.
Έτσι, πέραν των αρχικώς καταβληθεισών 200 δρχ. ανά μετοχή, καμία άλλη καταβολή δεν έγινε, ούτε θα γινόταν στο μέλλον προς τους τέως μετόχους Τράπεζας της Ανατολής (άρθρα VI και VIII σύμβασης συγχώνευσης).
Προφανώς στις δύο Τράπεζες δεν έγινε συγχώνευση με την κλασική μέθοδο, αλλά μάλλον έγινε μια βεβιασμένη συγχώνευση με ειδικούς όρους, ίσως λόγω της οικονομικής κατάστασης της τράπεζας. Έτσι πήραν οι μέτοχοι μια προκαταβολή και όταν τελείωσε η ειδική εκκαθάριση, σύμφωνα με την ανακοίνωση της Εθνικής, η Εθνική μάλλον βγήκε χαμένη.
Στο capital.gr διαβάσαμε πριν από λίγες ημέρες :
«Κάνοντας λίγη έρευνα, σκόνταψα πάνω σε μια δημοπρασία του eBay, όπου στις 2 Ιουλίου 2012, πουλήθηκε μια μετοχή της εν λόγω τράπεζας της Ανατολής προς $7,5 δολάρια πλέον έξοδα αποστολής.
Στη συνέχεια όμως, στις 20 Σεπτεμβρίου, η ίδια μετοχή πουλήθηκε προς $249 δολάρια!! Μια καθόλου άσχημα απόδοση αγαπητέ αναγνώστη!! Τέτοια απόδοση δεν έχει κάνει καμία μετοχή στον πλανήτη – τύφλα να έχει η AAPL.
Ένα λεπτό, όμως, η ιστορία έχει συνέχεια. Μόλις χτες που έγραφα αυτό το κείμενο, βλέπω ότι έχει βγει και άλλη μια δημοπρασία, αλλά αυτή τη φορά η τιμή εκκίνησης είναι $4.999.
Όχι δεν νομίζω ότι έχει στηθεί κάποιο παιχνίδι με σκοπό ορισμένοι να βγάλουν ένα κάλο μεροκάματο μέσω eBay. Πιστεύω πραγματικά ότι αυτοί που κατέχουν αυτές τις μετοχές, πραγματικά πιστεύουν ότι τόσο αξίζουν.
Το ερώτημα είναι, οι υπόλοιποι γιατί το πιστεύουν αυτό;»

Πριν 3 ημέρες ο Αρτέμης Σώρρας έλεγε σε ομογενειακό ραδιόφωνο:
«Γίνεται της π....ς. Αυτά τα ζώα... οι δημοσιογράφοι, αυτά τα καταραμένα τα παιδιά... Εμείς κάνουμε πολιτική... 'Εχουμε κοντά 3 τρισ... Θα σώσουμε και τις Πολιτείες της Αμερικής αν το ζητήσουν».
Σε «αποκλειστική του συνέντευξη» σε -κλειστού κυκλώματος- ραδιόφωνο, στην Aστόρια Νέας Υόρκης, 7 Οκτωβρίου 2012.

πηγή

Ένας 83χρονος φωτογράφος βρήκε στην αποθήκη του ένα κουτί που έγραφε από έξω τη λέξη «Μητέρες»

Ο Ken Heyman, ένας διάσημος και βραβευμένος φωτογράφος, ανακάλυψε πρόσφατα έναν ξεχασμένο θησαυρό στην αποθήκη του. Ψάχνοντας για κάτι εντελώς διαφορετικό, έπεσε το μάτι του πάνω σε ένα κουτί που υπήρχε πάνω του γραμμένη η λέξη «Μητέρες».

Το άνοιξε και στο εσωτερικό του βρήκε μια όμορφη σειρά από φωτογραφίες μητέρων από όλο τον κόσμο, που τράβηξε σχεδόν πριν από 50 χρόνια.

Ο 83χρονος φωτογράφος είχε τραβήξει αυτές τις φωτογραφίες για την «Οικογένεια» , ένα βιβλίο που έγραψε μαζί με την διάσημη ανθρωπολόγο Margaret Mead το 1965.

Η Margaret Mead ήταν καθηγήτρια του αρχικά, αλλά αργότερα εργάστηκε μαζί της, όχι μόνο για το συγκεκριμένο βιβλίο αλλά και για αρκετά άλλα.

Οι εντυπωσιακές «ξεχασμένες» φωτογραφίες του Heyman απεικονίζουν με ισχυρό τρόπο το αδιαμφισβήτητο δέσιμο μητέρας και παιδιού.

πηγή

Κυκλοφόρησε στα Αγγλικά το βιβλίο του π. Γεωργίου Μεταλληνού "ΟΥΝΙΑ: Πρόσωπο και προσωπείο"

Μόλις κυκλοφορήθηκε σέ ἀγγλική ἔκδοση, τό βιβλίο «Οὐνία: Πρόσωπο καί Προσωπεῖο» τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ, Ὁμοτίμου Καθηγητοῦ τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν· ἡ νέα αὐτή ἔκδοση συμπεριλαμβάνεται στίς ἐκδόσεις τοῦ Χριστιανικοῦ Ὀρθοδόξου Φιλανθρωπικοῦ Συλλόγου Φίλων Ἱεροῦ Ἡσυχαστηρίου Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου, «Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς». 

Στό ἀξιολογότατο αὐτό πόνημα, ὁ π. Γεώργιος ἐξετάζει τήν ἱστορική ἐξέλιξη καί σημασία τῆς θρησκευτικο-πολιτικῆς ὀντότητος πού ὀνομάστηκε «Οὐνία», δηλαδή τῶν παπικῶν κοινοτήτων στούς ὀρθοδόξους χώρους τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης καί τῆς Μέσης Ἀνατολῆς κατά τούς τελευταίους τέσσερις κυρίως αἰῶνες, οἱ ὁποῖες παραπλανητικῶς μέν ἀκολουθοῦν τό ὀρθοδοξο λειτουργικό τυπικό (ἱ. ἀκολουθίες, γλῶσσα), ἀμφίεση κ.λπ., ἀλλά ἀναγνωρίζουν τό πρωτεῖο καί ἀλάθητο τοῦ Πάπα Ρώμης. Ὁ συγγραφεύς ἀναλύει τήν πρώιμη σχέση τῆς Οὐνίας μέ τήν παπική «ἱερά ἐξέταση» (“Inquisition”), ἀλλά καί τούς Ἰησουῗτες, οἱ ὁποῖοι κατ’ ἀρχήν διοργάνωσαν τήν Οὐνία ὡς μεταμφιεσμένο λατινισμό. Ἡ Οὐνία, κατά τόν π. Γεώργιο, ὑπῆρξε ἀφ’ ἑνός παράγων ἐξισορροπήσεως τῆς ζημίας τοῦ Παπισμοῦ ἐξ αἰτίας τῆς προτεσταντικῆς Μεταρρυθμίσεως ἀπό τόν 16ο αἰῶνα καί ἑξῆς, ἀλλά καί μοχλός ἀναδείξεως τοῦ Πάπα ὡς «οἰκουμενικοῦ» Ἐπισκόπου, τοῦ ὁποίου ἡ αἴγλη δῆθεν ἀναγνωρίζεται ὄχι μόνον στή Δύση, ἀλλά καί τήν Ἀνατολή, δηλ. ἀπό τούς Οὐνῖτες, οἱ ὁποῖοι φαινομενικῶς εἶναι «ἀνατολικοί». Ἡ Οὐνία ἐκμεταλλεύτηκε διάφορες εὐνοϊκές συγκυρίες, ὅπως τήν ἐπικρατοῦσα σέ συγκεκριμένες χῶρες οἰκονομική δυσπραγία καί τά σχίσματα,  ἀλλά κατ’ ἐξοχήν τήν ὑποστήριξη Ρωμαιοκαθολικῶν Κυβερνητῶν, γιά νά ἐπιβληθεῖ μαζικῶς ἤ καί μέ τή βία σέ πληθυσμούς Ὀρθοδόξων. Ἡ ἐνίσχυσή της δέν ἦταν παρά συνέχεια τοῦ μεσαιωνικοῦ ἀγῶνος τοῦ Παπισμοῦ «περί περιβολῆς» (“Investiture Controversy”), γιά τήν χρήση καί πολιτικῆς καί ὄχι μόνο ἐκκλησιαστικῆς ἐξουσίας ἀπό τήν Ρώμη. Ἡ μέσῳ τῆς Οὐνίας καταπίεση τῶν Ὀρθοδόξων ἀπό τόν Πάπα ἔστρεψε καί τούς Ὀρθοδόξους τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης πρός τήν ὑπερδύναμη τῆς Ρωσίας κατά τόν Β΄ Π.Π., τόν ἴδιο καιρό πού οἱ οὐνιτικοί πληθυσμοί συνεργάζονταν μέ τούς Γερμανούς Ναζί.

Τήν ἐμφάνιση τῆς Οὐνίας στόν ἑλλαδικό χῶρο καί τήν ἀντίδραση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καί τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος διαπραγματεύεται εἰδικότερα ὁ Καθηγητής τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἱστορίας, ὅπως π.χ. καί τόν ἐπιτυχῆ  προσηλυτισμό στήν Οὐνία τῶν ἐξαπορημένων Μικρασιατῶν προσφύγων μέσῳ τῆς οὐνιτικῆς «φιλανθρωπίας». Ἡ ἀναβαθμισμένη (μέ Καρδιναλίους) ἀπό τό Βατικανό θέση τῆς Οὐνίας στήν Οὐκρανία καί εὐρύτερα τίς τελευταῖες δεκαετίες, ἀλλά καί ἡ στάση τοῦ Βατικανοῦ στό ἐθνικό καί ἐκκλησιαστικό θέμα τῆς ψευδο-«Μακεδονίας» τῶν Σκοπίων καί τούς πολέμους τῆς πρώην Γιουγκοσλαβίας, ἀποδεικνύουν ὅτι τό πρόβλημα τῆς Οὐνίας δέν εἶναι παρελθοντικό· ἡ ἐπιμονή τοῦ Βατικανοῦ στήν διατήρηση καί ἐνίσχυση τῆς Οὐνίας παρά τίς ἀντιδράσεις τῶν Ὀρθοδόξων, ἀλλά καί πολλῶν σημαινόντων Παπικῶν, καί παρά τή βλάβη τοῦ οἰκουμενιστικοῦ «διαλόγου τῆς ἀγάπης», ἀποδεικνύει ὅτι ἡ Οὐνία εἶναι καί σήμερα πολυτιμότατη στό Βατικανό γιά τή διάσωση τοῦ καταρρακωμένου ἠθικοῦ κύρους του καί γιά τήν ἀποδυνάμωση τῶν Ὀρθοδόξων λαῶν, Κρατῶν καί συμμαχιῶν (τά σύγχρονα γεγονότα στήν Οὐκρανία εἶναι εὐγλωττότατα).

Τέλος, ὁ συγγραφεύς ἀναλύει τίς σωτηριολογικές ἐπιπτώσεις τῆς δράσεως τῆς Οὐνίας, ἀφοῦ αὐτή, διατηρώντας ὅλα τά αἱρετικά δόγματα τοῦ Παπισμοῦ, δόγματα καταδικασμένα ἀπό Οἰκουμενικές Συνόδους, βλάπτει τίς προϋποθέσεις τῆς ἐν Χριστῷ σωτηρίας. Τό ζήτημα τῆς Οὐνίας δέν εἶναι πλέον ἱερο-κανονικό, ὅπως ἦταν οἱ πρό χιλιετίας «εἰσπηδήσεις» τῆς Ρώμης σέ δικαιοδοσίες τῶν ἀνατολικῶν Πατριαρχείων· εἶναι πρωτίστως ἐκκλησιολογικό πρόβλημα καί θά πρέπει νά ἀποτελέσει ἀφορμή ἀναθεωρήσεως καί ἐπαναπροσδιορισμοῦ τοῦ θεολογικοῦ διαλόγου τῶν Ὀρθοδόξων μέ τήν ἀνυποχώρητη καί ἐπιθετική Ρώμη. Τό κείμενο πλαισιώνεται καί ἀπό σημαντικά σχετιζόμενα πανορθόδοξα ἔγγραφα.

__________________________________

Αγγλική Γλώσσα

Εκδόσεις Greek-Orthodox books

Σχήμα: 12,5Χ20,5
Σελίδες: 124
ISBN: 978-618-81489-1-8

Για περισσότερες πληροφορίες πατήστε ΕΔΩ.

Η καρδιά πονάει πάντα όταν ψηλώνει.

Όλα τα τραγούδια του album είχαν ήδη κερδίσει την αγάπη του κοινού της Νατάσσας Μποφίλιου καιρό πριν την έκδοση τους, αφού αποτελούσαν βασικό κορμό των εμφανίσεων της στο Gazoo αλλά και στις συναυλίες της σε Ελλάδα και Κύπρο.
Ήδη κάποια απ' αυτά φαίνεται να παίρνουν τη θέση τους δίπλα στα άλλα κλασικά της σπουδαίας δημιουργικής ομάδας.

Στίχοι: Γεράσιμος Ευαγγελάτος
Μουσική: Θέμης Καραμουρατίδης

Από μικροί μαθαίνουμε να χάνουμε
η απώλεια θα μπορούσε να `ναι κούνια μας
δεν μπορείς να τα ’χεις όλα
πρώτη φράση που μαθαίνουμε

από μικροί πρέπει να μοιραζόμαστε
τα γλυκά και τα παιχνίδια με τ’ αδέρφια μας
μάθε πλέον να μοιράζεσαι
έτσι δίνουμε ό,τι παίρνουμε

και τα χρόνια περνάνε
και ό,τι τρώμε κερνάμε
δίνουμε ό,τι αποκτάμε
ώσπου κάτι τελειώνει...

και οι άνθρωποι φεύγουν
και εμείς δεν αντιδράμε
μάθαμε να ξεχνάμε
και να μένουμε μόνοι...

μα η καρδιά πονάει όταν ψηλώνει
να το θυμάσαι μικρή μου καρδιά
η καρδιά πονάει πάντα όταν ψηλώνει
πάντα...

η καρδιά πονάει όταν ψηλώνει
να το θυμάσαι μικρή μου καρδιά
η καρδιά πονάει πάντα όταν ψηλώνει
πάντα...