Σάββατο, 15 Νοεμβρίου 2014

Δεν ειναι ρατσισμός η άρνηση της Ελληνικοτητας της Μακεδονίας;

  http://www.preciouslife.gr/wp-content/uploads/2011/10/tum.jpg
 
Γραφει ο Νικόλαος Μουτσοπουλος 

Έχοντας εξασφαλίσει την θεσμική ατιμωρησία του με το άρθρο 86, το καθεστώς, επιδιώκει τώρα και την πολιτική του ατιμωρησία από την κοινωνία με τον αντιρατσιστικό νόμο.
Η ιδιοτέλεια των προθέσεων του φαίνεται από τις ακόλουθες αντιφάσεις:
Γιατί είναι ρατσιστική η άρνηση ενός και μόνο συγκεκριμένου ιστορικού γεγονότος ενώ δεν είναι ρατσιστικές οι αρνήσεις άλλων σημαντικότατων ιστορικά καταγεγραμμένων γεγονότων όπως η προκλητική άρνηση από ξένους αλλά και από Ελληνικά κόμματα της αυταπόδεικτης Ελληνικότητας της Μακεδονίας και ο σφετερισμός του ονόματός της; Εδώ η διεθνής κοινότητα και η Ελληνική δικαιοσύνη δεν έχουν την ίδια ευαισθησία;
Για τις ανθελληνικές ιστορικές ανακρίβειες που διδάσκονται τα Ελληνόπουλα στα σχολεία, δεν έχουν την ίδια ευαισθησία;
Για την καθημερινή εμετική ανθελληνική προπαγάνδα των καθεστωτικών ΜΜΕ δεν έχουν την ίδια ευαισθησία;
Για τον ρατσιστικό διαχωρισμό των πολιτών σε δύο κατηγορίες παραβιάζοντας συστηματικά κάθε έννοια ισονομίας, με προνομιακές νομοθετικές εξαιρέσεις δια τους μεν και σε πολίτες δεύτερης κατηγορίας δια τους υπολοίπους, δεν έχουν την ίδια ευαισθησία;
Επειδή όμως ότι είναι αντιφατικό είναι υποβολιμαίο, θα πρέπει να αναζητήσουμε τον πραγματικό λόγο ψήφισης αυτού του νομοσχεδίου.
Αναζητώντας ποιο νομικό κενό έρχεται να καλύψει αυτό το νομοσχέδιο αλλά και το ποια ανάγκη της κοινωνίας μας καλύπτει, βρίσκω ότι σαν λαό δεν μας αφορά σε τίποτα.
Κατανοώ το δικαίωμα προστασίας της όποιας αλήθειας οποιουδήποτε από κακόβουλα ψεύδη ή πράξεις.
Αυτό όμως δεν μπορεί να ισχύει μονομερώς προστατεύοντας φωτογραφικά μόνο ορισμένους και δίνοντάς τους παράλληλα ασυλία για δικά τους κακόβουλα ψεύδη, εγκλήματα ή ευρύτερες μακροχρόνιες εγκληματικές επιδιώξεις εις βάρος της κοινωνίας που τους φιλοξενεί.
Η προστασία θα πρέπει να ισχύει για όλους ανεξαιρέτως βασιζόμενη στην κοινώς αποδεκτή αρχή εξασφάλισης του ιερού δικαιώματος της άμυνας, του δημοκρατικού δικαιώματος της ελεύθερης έκφρασης των πολιτών και στην εξασφάλιση της δημοκρατικής αρχής αληθούς ενημέρωσης δια του πλουραλισμού απόψεων κυρίως στα Μ.Μ.Ε. και όχι της επιβολής από το καθεστώς της μιας και μοναδικής μειοψηφικής άποψης, ως εκ θείας αποκαλύψεως θέσφατο!
Κατανοώ επίσης την ανάγκη ψήφισής του από χώρες υπόλογες για εθνοκαθάρσεις (που είναι σχεδόν οι περισσότερες). Αλλά για ποια εθνοκάθαρση έχουν στιγματισθεί οι Έλληνες ώστε να υπάρχει φόβος να την επαναλάβουν; Γιατί θα πρέπει να τους επιβληθεί ως ποινή αυτή η εξευτελιστική επιτροπεία στην ελεύθερη έκφρασή τους για κάτι που ποτέ δεν έκαναν ως λαός ούτε έχουν διανοηθεί να κάνουν;
Στην πλούσια γλώσσα μας υπάρχουν πάρα πολλές λέξεις για να εκφράσουμε την ίδια έννοια ώστε να μην έχουμε ανάγκη ξένων γλωσσικών δανείων γι’ αυτό. Επειδή όμως η έννοια «ρατσισμός» δεν υπάρχει στο DNA του Έλληνα, δεν χρειάστηκε να δημιουργήσει μια αντίστοιχη Ελληνική λέξη. Γι’ αυτό και χρησιμοποιούμε την ξένη για μας λέξη «ρατσισμός» για να προσδιορίσουμε μια ξένη για μας έννοια.
Αναίτια λοιπόν, φορτικά και μεθοδικά επί 40 χρόνια οι Έλληνες υπέστησαν άγρια ανθελληνική προπαγάνδα στην παιδεία και από τα καθεστωτικά ΜΜΕ. Υπέστησαν επίσης πλύση εγκεφάλου ότι κινδύνευαν να γίνουν ρατσιστές! και ότι οι ίδιοι δεν το γνώριζαν! γι’ αυτό τους το θύμιζαν αδιαλείπτως.
Εκείνο που τελικά δεν γνώριζαν οι Έλληνες ήταν το μέλλον που από τότε τους επεφύλασσαν. Ένα μέλλον πολιτιστικής, πολιτικής και οικονομικής χρεοκοπίας μέσα στο οποίο θα έπρεπε επί πλέον να συγχρωτίζονται υποχρεωτικά μαζί με εκατομμύρια ανεξέλεγκτους λαθρομετανάστες επειδή κάποιοι ανεύθυνοι πολιτικοί τους εγκλώβισαν χωρίς διαπραγμάτευση στο Δουβλίνο 1 και 2.
Γι’ αυτό οι Έλληνες θα έπρεπε προηγουμένως να ενοχοποιηθούν ως ρατσιστές ώστε ως και ποινικά ένοχοι πλέον, σύμφωνα με τον αντιρατσιστικό νόμο, να μην νομιμοποιούνται να αντιδρούν για οτιδήποτε άλλο πρόκειται να υποστούν. 

πηγή

Ποτέ μου δεν κατάλαβα, τί ακριβώς σημαίνει δημοκρατία. Στα περισσότερα μέρη του κόσμου σήμερα, δημοκρατία σημαίνει να σε κυβερνούν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, οι εφημερίδες, η τηλεόραση... 

 Sir Steven Runciman.

EΡΝΤΟΓΑΝ:THN ΑΜΕΡΙΚΗ ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕ Ο ΚΟΛΟΜΒΟΣ ΑΛΛΑ ΟΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ!!


ΘΕΛΕΙ ΤΖΑΜΙΑ ΩΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΟΥΒΑ…….


Πορφύρης Δ Σταφυλά Π

Πλώρη για την Αμερική βάζει το ισλάμ …πάει για ισλαμιστική επανάσταση στην Κούβα.Ζητάει ανέγερση τζαμιού στην Κούβα ο Ερντογάν και ως θεωρητικός αποφαίνεται: την Αμερική την ανακάλυψαν οι μουσουλμάνοι και όχι ο Κολόμβος…….Ο ισλαμοσυντηρητικός τούρκος πρόεδρος Recep Tayyip Erdogan διαβεβαίωσε με απόλυτη σιγουριά το Σάββατο ότι η αμερικανική ήπειρος ανακαλύφθηκε από τους μουσουλμάνους από τον 12ο αι. και όχι από τον γενουάτη εξερευνητή Χριστόφορο Κολόμβο δύο αιώνες αργότερα. “Οι σχέσεις της Λατινικής Αμερικής με το ισλάμ ανέρχονται στον 12ο αι..Οι μουσουλμάνοι ανακάλυψαν την Αμερική το 1178 όχι ο Christophe Colomb” διαβεβαίωσε ο Erdogan σε λόγο του που αναμετέδωσε η τηλεόραση από την Κωνσταντινούπολη επ΄ευκαιρία της συνόδου κορυφής των μουσουλμάνων υπευθύνων των χωρών της Λατινικής Αμερικής που οργάνωσαν οι τουρκικές αρχές.
“Ναυτικοί μουσουλμάνοι έφθασαν στην Αμερική από το 1178.Ο Κολόμβος επισημαίνει την ύπαρξη ενός τζαμιού σ΄ένα λόφο κατά μήκος της κουβανέζικης ακτής” επέμεινε.Ενώ δήλωσε έτοιμος να συμβάλει στην ανέγερση τζαμιού στην τοποθεσία που αναφέρει ο θαλασσοπόρος.
“Θα ήθελα πολύ να μιλήσω με τους κουβανούς αδερφούς ,ένα τζαμί θα πήγαινε τέλεια σε αυτόν τον λόφο και σήμερα ” συνέχισε ακάθεκτος.
Τα βιβλία της ιστορίας διδάσκουν ότι ο Κολόμβος ήταν ο πρώτος ξένος που έθεσε το πόδι του στην Αμερική το 1492 ενώ αναζητούσε ένα νέο θαλάσσιο δρόμο για την Ινδία.Ελάχιστοι μουσουλμάνοι ιστορικοί και θεολόγοι πρόσφατα αμφισβήτησαν την πρωτιά του και κάνουν λόγο για προγενέστερη μουσουλμανική παρουσία αν και ποτέ καμιά ένδειξη αυτής δεν ανακαλύφθηκε.
Σε άρθρο πολύ αμφιλεγόμενο που δημοσιεύθηκε το 1996 ο ιστορικός Youssef Mroueh μιλάει για απόσπασμα από κείμενα του Κολόμβου που μιλάει για ύπαρξη τζαμιού στην Κούβα. Αλλά οι συνάδελφοί του ομόφωνα απέρριψαν αυτήν την υπόθεση λέγοντας ότι πρόκειται για μια εικόνα που χρησιμοποιήθηκε με παρομοιαστική διάθεση για την περιγραφή ενός τοπίου. Η δυναστεία Ερντογάν βασιλεύει στην Τουρκία ανελλιπώς από το 2003. (lalibre.be 15/11/14)
πηγή 

Η Νηστεία των Χριστουγέννων και το Σαρανταλείτουργο

 http://4.bp.blogspot.com/-ZwLp2sw1paU/UKyrWqkcWbI/AAAAAAAANqU/8KsheQzgzuE/s400/%CE%BD%CE%B7%CF%83%CF%84%CE%B5%CE%AF%CE%B1.jpg
Στὶς 15 Νοεμβρίου ἀρχίζει ἡ νηστεία τῶν Χριστουγέννων. Πρόκειται γιὰ μιὰ περίοδο ἔντονης πνευματικῆς ἐργασίας καὶ ψυχοσωματικῆς προετοιμασίας γιὰ τὸν ἑορτασμό τῆς μεγάλης ἑορτῆς τῆς Γεννήσεως τοῦ Κυρίου. Ἀπὸ τὶς 15 Νοεμβρίου ἕως τὶς 17 Δεκεμβρίου (κατ’ ἄλλη παράδοση ἕως τὶς 12 Δεκεμβρίου) νηστεύουμε τὸ κρέας, τὰ γαλακτομικά καὶ τὰ αὐγά καὶ τρῶμε ψάρι (ἐκτὸς βεβαίως Τετάρτης καὶ Παρασκευῆς, ποὺ νηστεύουμε αὐστηρά). Μετὰ τὶς 17 (ἢ 12) Δεκεμβρίου νηστεύουμε καὶ τὸ ψάρι.Ἡ νηστεία ὅμως κατὰ τὴν ὑπόδειξη τοῦ Κυρίου μας ἔχει νόημα, ὅταν συνδυάζεται μὲ προσευχὴ καὶ ἐλεημοσύνη. Γιὰ τὸ λόγο αὐτό, ἡ Ἐκκλησία μὲ τὴν ἔναρξη τῆς νηστείας μᾶς προσκαλεῖ σὲ ἐντονότερη λειτουργικὴ ζωή καὶ ἀγαθοεργία.


http://sfnicolaecoasta.files.wordpress.com/2011/07/dsc07482.jpg

Ἔτσι, ἡ ἐκκλησιαστικὴ παράδοση προβλέπει γιὰ τὴν περίοδο αὐτὴ τὴν καθημερινὴ -ἂν οἱ συνθῆκες τὸ ἐπιτρέπουν- τέλεση τῆς θείας λειτουργίας, τὴν τέλεση δηλαδὴ σαρανταλείτουργου.Ἡ τέλεση τοῦ σαρανταλείτουργου ἀποτελεῖ πολὺ μεγάλη εὐλογία. Εἶναι μιὰ θαυμάσια εὐκαιρία γιὰ βίωση τὴς μυστηριακῆς καὶ λατρευτικῆς ζωῆς, γιὰ ἐπαφὴ μὲ τὸν πλοῦτο τῆς ὑμνολογίας καὶ τῆς ἀκροάσεως τῶν θείων Γραφῶν, γιὰ συχνότερη θεία κοινωνία, γιὰ συχνότερη συγκρότηση τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινότητας.Ὁ ἅγιος Ἰγνάτιος ὁ Θεοφόρος μᾶς λέει: «Σπουδάζετε πυκνότερον συνέρχεσθαι εἰς εὐχαριστίαν θεοῦ καὶ εἰς δόξαν. Ὅταν γὰρ πυκνῶς ἐπὶ τὸ αὐτὸ γίνεσθε, καθαιροῦνται οἱ δυνάμεις τοῦ σατανᾶ καὶ λύεται ὁ ὄλεθρος αὐτοῦ», δηλαδὴ «Προσπαθεῖστε μὲ...
... σπουδὴ νὰ ἔρχεσθε ὅλοι μαζί στὴ Σύναξη τῆς Θείας Εὐχαριστίας (Θεία Λειτουργία), γιὰ νὰ εὐχαριστεῖτε τὸν Θεὸ καὶ νὰ Τὸν δοξολογεῖτε. Διότι ὅταν συχνά ἔρχεσθε στὴ Σύναξη τῆς Θείας Εὐχαριστίας (Θεία Λειτουργία), συντρίβονται οι δυνάμεις του σατανᾶ καί λύεται κάθε ὀλέθρια ἐνέργεια του».Ἡ δύναμη τῆς Θείας Λειτουργίας δὲν εἶναι μαγική. Εἶναι ἡ δύναμη τῆς ἀγάπης καὶ τῆς ἑνότητας ἐν Χριστῷ. Ἡ Θεία Λειτουργία μᾶς μαθαίνει νὰ συγχωροῦμε, νὰ ἀγαποῦμε καὶ νὰ εἴμαστε ἑνωμένοι μὲ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους.Γι’ αὐτὸ ἄλλωστε προσφέρουμε τὰ Δῶρα μας στὸ Θεό, τὸν Ἄρτο καὶ τὸν Οἶνο, προσευχόμενοι γιὰ ζῶντες καὶ κεκοιμημένους ἀδελφούς μας.
Ἡ μνημόνευση τῶν ὀνομάτων τῶν ζώντων καὶ κεκοιμημένων προσώπων (ἀνάγνωση τῶν «Διπτύχων») εἶναι ἔργο πολὺ σημαντικὸ καὶ ἱερό, ποὺ θεσμοθετήθηκε ἀπὸ τοὺς ἁγίους Ἀποστόλους καὶ ἐπιτελεῖται ἀδιάλειπτα μέσα στοὺς αἰῶνες. Το Ιερό Σαρανταλείτουργο^^^
Το Ιερό Σαρανταλείτουργο, κατά την διάρκεια της νηστείας των Χριστουγέννων, υπέρ υγείας ζώντων και υπέρ αναπαύσεως των κεκοιμημένων αδελφών μας.Στο υπέροχο βιβλίο «Ιωάννης της Κροστάνδης», (έκδ. Ιεράς Μονής Παρακλήτου), διαβάζουμε: «Στην Θεία Λειτουργία τελείται το μυστήριο τής αγάπης. Και ή αγάπη στην ουσία της είναι μεταδοτική. Ή αγάπη, ιδιαίτερα ή θεία, σπεύδει να σκορπίσει το φώς της, την χαρά της όλους… Και συμπληρώνει: ώ αγάπη τελειότατη! ώ αγάπη, πού τα πάντα αγκαλιάζεις! Ώ αγάπη ισχυρότατη! Τί να προσφέρουμε σαν ευγνωμοσύνη στον Θεό για την αγάπη Του προς εμάς; Ή αγάπη αυτή βρίσκεται στην θυσία τού Χριστού, πού προσφέρεται για την άπελευθέρωσι όλων από κάθε κακία…».Και ό μακαριστός π. Παΐσιος, σχετικά με την ανάγκη προσευχής για τούς κεκοιμημένους, έλεγε: «…να αφήνετε μέρος τής προσευχής σας για τούς κεκοιμημένους. Οι πεθαμένοι δεν μπορούν να κάνουν τίποτα (για τούς εαυτούς τους). Οι ζωντανοί μπορούν… Να πηγαίνετε στην εκκλησία λειτουργία, δηλαδή πρόσφορο, και να δίνετε το όνομα τού κεκοιμημένου, να μνημονευθή από τον ιερέα στην προσκομιδή. Επίσης, να κάνετε μνημόσυνα και τρισάγια. Σκέτο το τρισάγιο, χωρίς Θεία Λειτουργία, είναι ελάχιστο.Το μέγιστο, πού μπορούμε να κάνουμε για κάποιον, είναι το Σαράντα Λείτουργο. Καλό θα είναι να συνοδευθή και με ελεημοσύνη. Αν έχεις ένα νεκρό, ό όποιος έχει παρρησία στον Θεό, και τού ανάψεις ένα κερί, αυτός έχει υποχρέωση να προσευχηθεί για σένα στον Θεό.Αν πάλι, έχεις ένα νεκρό, ό όποιος νομίζεις ότι δεν έχει παρρησία στον Θεό, τότε, όταν τού ανάβεις ένα αγνό κερί, είναι σαν να δίνης ένα αναψυκτικό σε κάποιον πού καίγεται (από δίψα ). Οι άγιοι δέχονται ευχαρίστως την προσφορά του κεριού και είναι υποχρεωμένοι να προσευχηθούν γι’ αυτόν πού το ανάβει. Ο Θεός ευχαρίστως το δέχεται…». (Μαρτυρίες προσκυνητών, Ζουρνατζόγλου Νικ.)
Για την ωφέλεια από τα Ιερά Σαρανταλείτουργα και τα μνημόσυνα, αξιομνημόνευτο είναι και το περιστατικό πού ακολουθεί από το βιβλίο «Θαύματα και αποκαλύψεις από την Θεία Λειτουργία», (έκδ. Ιεράς Μονής Παρακλήτου).«Κάποιος άρχοντας από την Νικομήδεια αρρώστησε βαριά και, βλέποντας πώς πλησιάζει στον θάνατο, κάλεσε την γυναίκα του για να τής εκφράσει τις τελευταίες του επιθυμίες: Την περιουσία μου να την μοιράσεις στους φτωχούς και τα ορφανά. Τούς δούλους να τούς ελευθερώσεις. Αλλά στους ιερείς δεν θέλω να δώσεις χρήματα για λειτουργίες. Σ’ αυτή του την μεγάλη θλίψη ό ετοιμοθάνατος επικαλέστηκε με πίστη την ευχή τού άββά Ησαΐα, ενός άγιου μοναχού πού ασκήτευε κοντά στην Νικομήδεια, και αμέσως -ώ τού θαύματος!- έγινε καλά. Σηκώθηκε λοιπόν και πασίχαρος έτρεξε στον όσιο. Εκείνος τον καλοδέχτηκε, δοξάζοντας τον Θεό για το μεγάλο θαύμα.-Θυμάσαι, παιδί μου, τον ρώτησε, ποιά ώρα συνήλθες από την αρρώστια;-Την ώρα πού επικαλέστηκα την ευχή σου, απάντησε εκείνος. Ό όσιος, με τον φωτισμένο του νου, γνώριζε τί είχε λεχθείστην διάρκεια τής αρρώστιας του και ξαναρώτησε:-Άφησες, παιδί μου, χρήματα στους ιερείς, να λειτουργούν για την σωτηρία τής ψυχής σου;-Όχι, γέροντα. Τί θα είχα να ωφεληθώ άν άφηνα κάτι; Δεν θα πήγαινε χαμένο; -Μην το λες αυτό. Ό άδελφόθεος Ιάκωβος γράφει: «Ασθενεί τις έν ύμίν; προσκαλεσάσθω τούς πρεσβυτέρους της εκκλησίας, και προσευξάσθωσαν έπ’ αυτόν άλείψαντες αυτόν έλαίω έν το ονόματι του Κυρίου και ή ευχή της πίστεως σώσει τον κάμνοντα, και έγερεί αυτόν ό Κύριος· καν αμαρτίας ή πεποιηκώς, άφεθήσεται αύτώ». Να λοιπόν πού οι ευχές των ιερέων είναι αποτελεσματικές, για όποιον τις ζητάει με πίστη. Δώσε τώρα κι εσύ ένα ποσό, για λειτουργίες, και θα λάβεις από τον Θεό την πρέπουσα πληροφορία.Έτσι κι έκανε. Έδωσε χρήματα σ’ έναν ιερέα για να του κάνει σαρανταλείτουργο, και γύρισε στον σπίτι του. Όταν συμπληρώθηκαν οι λειτουργίες, μετά από σαράντα μέρες, κι ενώ σηκωνόταν από τον ύπνο, βλέπει ξαφνικά ν’ ανοίγουν οι πόρτες του σπιτιού του και να μπαίνουν σαράντα άνδρες έφιπποι, λαμπροί και αγγελόμορφοι, είκοσι από δεξιά και είκοσι από αριστερά. -Κύριοι μου, φώναξε έκπληκτος ό άρχοντας, πώς μπήκατε σε σπίτι ανθρώπου αμαρτωλού;-Εμείς οι σαράντα, πού βλέπεις, του απάντησαν εκείνοι, αντιπροσωπεύουμε τις λειτουργίες πού έγιναν για σένα στον φιλάνθρωπο Θεό. Μάς έστειλε Εκείνος, για να σε συνοδεύσουμε μέχρι την εκκλησίας. Πήγαινε μέσα χαρούμενος, χωρίς δισταγμό. Να, με τα πρεσβυτικά χέρια συμπληρώθηκαν οι σαράντα λειτουργίες, πού έγιναν για να ενωθεί ό Χριστός μαζί σου και να κατοικήσει στην καρδιά σου.Ύστερα από’ αυτά, ό άρχοντας μοίρασε την περιουσία του σε ευλαβείς ιερείς, για να γίνουν λειτουργίες «υπέρ αφέσεως των αμαρτιών αυτού», διακηρύσσοντας πώς οι θείες λειτουργίες και οι αγαθοεργίες μπορούν να ανεβάσουν την ψυχή του ανθρώπου από τα καταχθόνια στα επουράνια.Εἶναι ἡ μέγιστη καὶ πιὸ ἰσχυρὴ προσευχή καθὼς ἀποτελεῖ συμμετοχὴ στὴν προσευχὴ καὶ τὴ θυσία τοῦ Χριστοῦ. Ὁ ἅγιος Κύριλλος Ἱεροσολύμων διδάσκει σχετικά: «Μέγιστη ὠφέλεια πιστεύουμε ὅτι θὰ λάβουν αὐτοί, γιὰ τοὺς ὁποίους δεόμαστε κατὰ τὴν ἁγία καὶ φοβερὴ θυσία τῆς Θείας Λειτουργίας, ἀκόμα κι ἂν εἶναι ἁμαρτωλοί, ἀφοῦ Χριστὸν ἐσφαγιασμένον ὑπὲρ τῶν ἡμετέρων ἁμαρτημάτων προσφέρομεν ἐξιλεούμενοι ὑπὲρ αὐτῶν τε καὶ ἡμῶν τὸν φιλάνθρωπον Θεόν». Καὶ ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος: «Δὲν νομοθέτησαν τυχαία οἱ Ἀπόστολοι νὰ μνημονεύουμε κατὰ τὰ φρικτὰ μυστήρια (Θεία Λειτουργία) τοὺς κεκοιμημενούς. Γνωρίζουν ὅτι εἶναι πολὺ μεγάλη ἡ ὠφέλεια γι’ αὐτούς».Ἡ ἐμπειρία μαρτυρεῖ γιὰ τὴ δύναμη αὐτῆς τῆς προσευχῆς, ποὺ δὲν εἶναι «ἀτομικὴ προσευχὴ» ἀλλὰ ἡ προσευχὴ ὁλόκληρης τῆς Ἐκκλησίας.

 

——————————————————————
Σαρανταλείτουργο « υπέρ αναπαύσεως»

Ο ΓΕΡΟ-ΔΑΝΙΗΛ ο αγιορείτης (1929), ο σοφός ησυχαστής των Κατουνακίων, έχει καταχωρισμένο ατά χειρόγραφά του και το ακόλουθο περιστατικό, που συνέβη το 1869 στην πατρίδα του, τη Σμύρνη.
Κάποιος ενάρετος χριστιανός κάλεσε στα τελευταία της ζωής του τον πνευματικό του παπα-Δημήτρη και του είπε: Εγώ σήμερα πεθαίνω. Πες μου, σε παρακαλώ, τι πρέπει να κάνω την κρίσιμη τούτη ώρα; Ο ιερέας, γνωρίζοντας την αρετή του και τη μυστηριακή προετοιμασία του, του πρότεινε το έξης:
- Δώσε εντολή να σου κάνουν μετά το θάνατό σου τακτικό σαρανταλείτουργο σ’ ένα εξωκλήσι.
Έτσι κι έγινε. Ο κυρ-Δημήτρης – αυτό ήταν το όνομά του – άφησε εντολή στο γιο του να κάνει μετά την κοίμησή του σαρανταλείτουργο. Κι εκείνος, υπακούοντας στην τελευταία επιθυμία του καλού του πατέρα, ανέθεσε χωρίς καθυστέρηση την εκτέλεση της στον παπα-Δημήτρη. Ο σεμνός λευίτης δέχτηκε να κάνει το σαρανταλείτουργο, που ο ίδιος είχε προτείνει στο μακαρίτη, και αποσύρθηκε για όλο αυτό το διάστημα στο εξωκλήσι των αγίων Αποστόλων.
Οι τριάντα εννέα λειτουργίες έγιναν απρόσκοπτα. Η τελευταία έπρεπε να γίνει ημέρα Κυριακή το βράδυ όμως του Σαββάτου πιάνει τον παπά ένας δυνατός πονόδοντος και τον αναγκάζει να επιστρέψει ατό σπίτι του. Η πρεσβυτέρα του πρότεινε να βγάλει το δόντι, μα εκείνος αρνήθηκε, γιατί έπρεπε την επόμενη να τελέσει την τελευταία λειτουργία. τα μεσάνυχτα ο πόνος κορυφώθηκε, και τελικά ο παπάς αναγκάστηκε να βγάλει το δόντι. Επειδή όμως παρουσιάστηκε αιμορραγία, ανέβαλε την τελευταία λειτουργία για τη Δευτέρα.
Στο μεταξύ, το απόγευμα του Σαββάτου, ο Γεώργιος, ο γιος του μακαριστού Δημητρίου, ετοίμασε μερικά χρήματα για τον κόπο του ιερέα, με σκοπό να του τα δώσει την επόμενη μέρα. Τα μεσάνυχτα ξύπνησε για να προσευχηθεί. ‘Ανακάθισε στο κρεβάτι κι άρχισε να φέρνει ατό νου του τις αρετές, τα χαρίσματα και τα σοφά λόγια του πατέρα του. Κάποια στιγμή πέρασε απ’ το μυαλό του η ακόλουθη σκέψη: «Άραγε ωφελούν τα σαρανταλείτουργα τις ψυχές των κεκοιμημένων, η τα καθιέρωσε η εκκλησία για παρηγοριά
των ζώντων;»
Τότε ακριβώς τον πήρε ένας ελαφρός ύπνος, και είδε πώς βρέθηκε σε μια πεδιάδα με ομορφιά απερίγραπτη. Ένιωθε ανάξιο τον εαυτό του να βρίσκεται σε τέτοιον ιερό και παραδεισένιο χώρο. Μπροστά του απλωνόταν ένα απέραντο και κατάφυτο περιβόλι, που μοσχοβολούσε με μίαν ανέκφραστη ευωδία. «Αυτός οπωσδήποτε θα είναι ο παράδεισος!», μονολόγησε. «Ω, τι μακαριότητα περιμένει όσους ζουν ενάρετα στη γη!» Εξετάζοντας έκπληκτος τα υπερκόσμια κάλλη, είδε ένα λαμπρό ανάκτορο με έξοχη αρχιτεκτονική χάρη, ενώ οι τοίχοι του έλαμπαν απ’ τα διαμάντια και το χρυσάφι. Η ομορφιά του ήταν ανέκφραστη. Πλησιάζει πιο κοντά, και τότε – τι χαρά! – βλέπει στην πόρτα του παλατιού τον πατέρα του ολοφώτεινο και λαμπροφορεμένο.
- Πώς βρέθηκες εδώ, παιδί μου; τον ρωτάει με πραότητα και στοργή.
- Ούτε κι εγώ ξέρω, πατέρα. Καταλαβαίνω πώς δεν είμαι άξιος γι’ αυτόν τον τόπο. Αλλά πες μου, πως τα περνάς εδώ; πως ήρθες; Τίνος είναι αυτό το παλάτι;
- Η φιλανθρωπία του ΣΩΤΗΡΟΣ Χριστού με τις πρεσβείες της Παναγίας, που της είχα ιδιαίτερη ευλάβεια, με αξίωσε να καταταχθώ σ’ αυτό το μέρος. Ήταν μάλιστα να μπω σήμερα μέσα στο παλάτι ο οικοδόμος όμως, που το χτίζει, πέρασε μία ταλαιπωρία- έβγαλε απόψε το δόντι του – κι έτσι δεν τέλειωσαν οι σαράντα μέρες της οικοδομής του. Για το λόγο αυτό θα μπω αύριο.
Ύστερα απ’ αυτά ο Γεώργιος ξύπνησε δακρυσμένος και έκπληκτος, αλλά και με απορίες. Πέρασε την υπόλοιπη νύχτα αναπέμποντας αίνους και δοξολογίες ατό Θεό. το πρωί, μετά τη θεία λειτουργία, πήρε πρόσφορα, νάμα και αγνό κερί και ξεκίνησε για το εξωκλήσι των αγίων Απόστολων. Ο παπα-Δημήτρης τον υποδέχθηκε με χαρά: -
- Τώρα μόλις τελείωσα κι εγώ τη θεία λειτουργία. Έτσι ολοκληρώθηκε το σαρανταλείτουργο.
Αυτό το είπε για να μην τον λυπήσει. ο επισκέπτης. Τότε του διηγήθηκε το νυχτερινό του δράμα. Όταν έφτασε στο σημείο που ο πατέρας του δεν μπήκε στο παλάτι, γιατί ο οικοδόμος έβγαλε το δόντι του, ο παπα-Δημήτρης ένιωσε φρίκη, αλλά και θαυμασμό. – - Εγώ είμαι, αγαπητέ μου, ο οικοδόμος που εργάστηκε στην οικοδομή του παλατιού, είπε με χαρά. Σήμερα δεν λειτούργησα, γιατί έβγαλα το δόντι μου. θα λειτουργήσω όμως τη Δευτέρα, κι έτσι θα ολοκληρώσω το πνευματικό παλάτι του πατέρα σου.

Το σαρανταλείτουργο και η θαυμαστή σωτηρία
Διήγηση π.Στεφάνου Αναγνωστόπουλου.

Κάποτε, ένας χριστιανός, ενώ έσκαβε με πολλούς μαζί σ’ ένα νταμάρι, έπεσε βράχος και τους καταπλάκωσε η στοά. Η γυναίκα αυτού του χριστιανού, η κυρία Αργυρώ, έδωσε ό,τι είχε από το υστέρημά της σε έναν ιερέα να κάμη 40 Λειτουργίες για την ψυχή του άνδρα της σ’ ένα εξωκκλήσι κοντά στο μέρος όπου έγινε δυστύχημα, διότι επίστεψε ότι είναι νεκρός. Καθημερινά μάλιστα πήγαινε ένα πρόσφορο, ένα μπουκάλι με κρασί και μία λαμπάδα, σαν πτωχή που ήταν.
Όταν έφθασε ο ιερέας στις 20 Λειτουργίες, ο διάβολος φθόνησε την ευλάβεια της κυρά Αργυρώς και αφού μετασχηματίστηκε σε έναν γνωστό της χωρικό, την συνάντησε το πρωί στον δρόμο και της είπε: – Ξέρεις; Ο παπάς δεν πήγε στην Εκκλησία γιατί είχε δουλειά βιαστική και γι’ αυτό μην κοπιάζεις. Αύριο πηγαίνεις την προσφορά σου. Αυτό της το έκαμε ο διάβολος τρεις φορές στο διάστημα των 40 Λειτουργιών.
Εν τω μεταξύ, έγινε μεγάλη προσπάθεια ν’ ανοίξουν στοά στο ορυχείο, για να μπορέσουν να βγάλουν τα πτώματα, τα οποία ήσαν πάρα πολλά. Ήσαν όλοι τους νεκροί. Είχαν ήδη περάσει 40 ημέρες. Σκάβοντας ακόμη πιο βαθειά, έφθασαν σ’ ένα μέρος, όπου άκουσαν μία φωνή! Ανθρωπινή φωνή που τους έλεγε: – Προσέξτε, ζω! Σκάψτε με προσοχή, γιατί επάνω μου είναι δύο πέτρες, μην πέσουν και με θανατώσουν.
Αυτοί θαύμασαν και πράγματι, σκάβοντας με πολλή προσοχή από τα πλάγια, βρήκαν τον άνθρωπο ζωντανό και το ανήγγειλαν χαρούμενοι στην γυναίκα του. Απορούσαν όλοι πώς αυτός ο άνθρωπος έζησε επί 40 ημέρες χωρίς τροφή και χωρίς νερό. Κι αυτός τους είπε: – Κάθε μέρα μου έδινε κάποιος – αοράτως, δεν ξέρω πώς – ένα ψωμί και ένα μικρό δοχείο με κρασί, ενώ μία λαμπάδα αναμμένη ήταν μπροστά μου, και έτσι έτρωγα.
Εκτός από τρεις φορές, όπου δεν έφαγα τίποτε ούτε φως είδα και πικράθηκα πολύ, οδυρόμενος για τις αμαρτίες μου, γιατί νόμισα ότι έπαψε πλέον να με βοηθά αυτό το αόρατο χέρι του Θεού. Και ήμουν έτοιμος πλέον να πεθάνω από πείνα και δίψα.
Κατόπιν, είδα και πάλι την αναμμένη λαμπάδα, και δίπλα το ψωμί και το κρασί, όπως και πριν, και εδόξασα τον Θεό που δεν με εγκατέλειψε μέχρι τέλους και έτσι επέζησα και σώθηκα θαυματουργικά.
Όλοι βέβαια δοξολόγησαν τον Θεό, διότι ήσαν χριστιανοί και έμειναν με την απορία του μεγάλου αυτού θαυμαστού γεγονότος. Αυτή, χριστιανοί μου, είναι η πίστις μας! Αυτή είναι η ορθοδοξία μας: Η Θεία Λειτουργία!
(Από το υπό έκδοση βιβλίο μας-Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΠΕΡΑΝ ΤΟΥ ΤΑΦΟΥ ΖΩΗ)
 
Ο ΑΓ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΣΛΙΔΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΑΡΑΝΤΑΛΕΙΤΟΥΡΓΟ
Περιστατικὰ ποὺ ἀναφέρει ὁ βιογράφος τοῦ Ἁγίου,
Μωυσῆς Μοναχὸς Ἁγιορείτης, στὸ 14ο βιβλίο τῆς σειρᾶς «ΑΘΩΝΙΚΑ ΑΝΘΗ»ὑπὸ τὸν τίτλο «Η ΑΓΙΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΟΡΘΩΤΗ ΣΗΜΕΡΑ;»
(ἐκδ. «ΤΗΝΟΣ», Ἀθῆναι 2010)
Ὅταν λειτουργοῦσε γινόταν ἄλλος ἄνθρωπος. Οἱ ἐκκλησιαζόμενοι ἄκουγαν διαφόρους ἤχους στό ἱερό βῆμα ἀπό οὐράνιους ἐπισκέπτες του. Γονάτιζαν κι ἔψαλλαν τό «Κύριε ἐλέησον».

 Μία φορά εἶπε ὁ ὅσιος στόν ψάλτη του: Εἶχα τόσους ἁγίους σήμερα, πού δέν εἶχα μέρος νά τούς βάλω. Τόν ἅγιο Παντελεήμονα τόν βάλαμε σέ μία γωνία, γιατί δέν ὑπῆρχε χῶρος…

 Κάποτε οἱ δαίμονες ἐνοχλοῦσαν τόν ὅσιο καί δέν τόν ἄφηναν νά προσκομίσει. Μετά τή Λειτουργία εἶπε: Ἄρχισα αὐτό τό σαρανταλείτουργο μέ πίεση. Οἱ δαίμονες φώναζαν τά ὀνόματα, γιά νά μή τά μνημονεύσω, νά μή συγχωρεθοῦν.
Μετά ἕνα ἄλλο σαρανταλείτουργο τόν ρώτησαν:
—Γέροντα κουράστηκες γιά νά τό τελειώσεις;
—Ὄχι παιδί μου, μοῦ ἦταν τόσο εὐχάριστο, σάν νά ἔκανα ἕναν ἑσπερινό, γιατί ἦταν πολύ καλοί ἄνθρωποι. Ὁ πατέρας σου ἔχει ἕνα πλούσιο τραπέζι σάν τοῦ Ἀβραάμ.
Τότε σκέφθηκε: Ἐμεῖς ἤμασταν τόσο φτωχοί, πού σχεδόν ἤμασταν πεινασμένοι, ποῦ τό βρῆκε ὁ πατέρας μας αὐτό τό πλούσιο τραπέζι;
—Μή τό βλέπεις ἔτσι, τόν διόρθωσε ὁ ὅσιος, μπορεῖ νά μή εἶχε νά δώσει, μά ἡ ψυχή του ἤθελε πολύ νά δίνει, καί ὁ Θεός τό μέτρησε σάν νά ἔδινε. Ἡ μάνα σου εἶναι σάν ὑπηρέτρια στόν πατέρα σου, γιατί ἦταν ἀρκετά κουραστική καί τόν στενοχωροῦσε, ὅλο γκρίνιαζε. Ἀλλά ὁ πατέρας σου πάντα μέ τό χαμόγελο τῆς φερόταν καί μέ πολύ καλωσύνη. Στούς συγγενεῖς σας εἴχατε καί μία τυφλή, πού ξεχάσατε νά τή γράψετε. Ἦταν ἁγνή καί πολύ ἀγαθή.
—Μά ἐσύ ποῦ τήν ἤξερες, ρώτησε ἀπορημένος ὁ ἄνθρωπος.
—Ὅταν μνημονεύω, ἔρχεται κι ἐκείνη στά κόλλυβα, ἀλλά ἔρχεται σάν μουσαφίρισσα, δέν ἑνώνεται μέ τούς ἄλλους. Τώρα ὁ καθένας πῆγε στή θέση του καί γιά σᾶς ἄνοιξε δρόμος…

Σαρανταλείτουργο «υπέρ υγείας».

ΚΑΠΟΙΟΣ άρχοντας από τη Νικομήδεια αρρώστησε βαριά και, βλέποντας πώς πλησιάζει ατό θάνατο, κάλεσε τη γυναίκα του για να της εκφράσει τις τελευταίες του επιθυμίες:
Την περιουσία μου να τη μοιράσεις στους φτωχούς και τα ορφανά. Τούς δούλους να τούς ελευθερώσεις.
Αλλά στους ιερείς δεν θέλω να δώσεις χρήματα για λειτουργίες.
Σ’ αύτή του τη μεγάλη θλίψη ο ετοιμοθάνατος επικαλέστηκε με πίστη την ευχή του άββά Ησαΐα, ενός άγιου μοναχού πού ασκήτευε κοντά ατή Νικομήδεια, και αμέσως – ω του θαύματος! – έγινε καλά.
Σηκώθηκε λοιπόν και πασίχαρος έτρεξε στον όσιο.
Εκείνος τον καλοδέχτηκε, δοξάζοντας το Θεό για το μεγάλο θαύμα.
Θυμάσαι, παιδί μου, τον ρώτησε, ποία ώρα συνήλθες από την αρρώστια;
την ώρα πού επικαλέστηκα την ευχή σου, απάντησε Εκείνος.
Ο όσιος, με τον φωτισμένο του νου, γνώριζε τι είχε λεχθεί ατή διάρκεια της αρρώστιας του και ξαναρώτησε:
Άφησες, παιδί μου, χρήματα στους ιερείς, να λειτουργούν για τη σωτηρία της ψυχής σου; Όχι, γέροντα.
Τι θα είχα να ωφεληθώ αν τους άφηνα κάτι; δεν θα πήγαινε χαμένο; Μην το λες αυτό. Ο αδελφόθεος Ιάκωβος γράφει: «Ασθενεί τις εν ύμίν;»
Προσκαλεσάσθω τους πρεσβυτέρους της εκκλησίας, και προσευξάσθωσαν επ’ αυτόν αλείψαντες αυτόν ελαίω εν το ονόματι του Κυρίου.
Και ή ευχή της πίστεως σώσει τον κάμνοντα και εγείρει αυτόν ο Κύριος καν αμαρτίας ή πεποιηκώς αφεθήσεται αυτώ».
Νά λοιπόν πού οι ευχές των ιερέων είναι αποτελεσματικές, για όποιον τις ζητάει με πίστη.
Δώσε τώρα κι εσύ ένα ποσό για λειτουργίες, και θα λάβεις από το Θεό την πρέπουσα πληροφορία. ‘Έτσι κι έκανε.
‘Έδωσε χρήματα σ’ έναν ιερέα για να του κάνει σαρανταλείτουργο, και γύρισε στο σπίτι του.
Όταν συμπληρώθηκαν οι λειτουργίες, μετά από σαράντα μέρες, κι ενώ σηκωνόταν από τον ύπνο, βλέπει ξαφνικά ν’ ανοίγουν οι πόρτες του σπιτιού του και να μπαίνουν σαράντα άνδρες έφιπποι, λαμπροί και αγγελόμορφοι, είκοσι από δεξιά και είκοσι από αριστερά.
Κύριοί μου, φώναξε έκπληκτος ο άρχοντας πώς μπήκατε σε σπίτι ανθρώπου αμαρτωλού;
Εμείς οι σαράντα, πού βλέπεις, του απάντησαν εκείνοι, αντιπροσωπεύουμε τις λειτουργίες πού έγιναν για σένα στον φιλάνθρωπο Θεό. Μας έστειλε εκείνος, για να σε συνοδεύσουμε μέχρι την εκκλησία. Πήγαινε μέσα χαρούμενος, χωρίς δισταγμό. Νά, με τα πρεσβυτικά χέρια συμπληρώθηκαν οι σαράντα λειτουργίες, πού έγιναν για να ενωθεί ο Χριστός μαζί σου και να κατοικήσει στην καρδιά σου.
‘Ύστερα απ’ αυτά, ο άρχοντας μοίρασε την περιουσία του σε ευλαβείς ιερείς, για να γίνουν λειτουργίες «υπέρ αφέσεως των αμαρτιών αυτού», διακηρύσσοντας πώς οι θείες λειτουργίες και οι αγαθοεργίες μπορούν ν’ ανεβάσουν την ψυχή τού άνθρώπου από τα καταχθόνια στα επουράνια.


Οι Ισλαμιστές έφθασαν

 
Στον ιερό κόσμο της εθνικής μας μακαριότητας,  που κάπως αναστατώθηκε  τελευταία από την βαθιά οικονομική κρίση, ουδέποτε κοιτάξαμε με ενδιαφέρον τις εξελίξεις στον μουσουλμανικό κόσμο που μας περιτριγυρίζει. Ούτε βέβαια κι’ ενδιαφερθήκαμε ποτέ να πληροφορηθούμε για το φαινόμενο της ισλαμικής αναβίωσης και των ενδεχόμενων κινδύνων που αντιμετωπίζει η χώρα μας. 
Ζούμε μόνιμα σε μια εθνική αντιφατικότητα, υποστηρίζοντας πράγματα που δεν καταλαβαίνουμε καλά κι’ αντιτιθέμενοι σε θέσεις που δεν γνωρίζουμε καθόλου. Εφ’ όσον οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Δύση γενικότερα βρίσκονται σε αντιπαράθεση με το Ισλάμ, ίσως κι επειδή κάποιοι υποστηρίζουν το Ισραήλ, η ελληνική κοινή γνώμη αναπτύσσει αντανακλαστικά φιλο-μουσουλμανικά. 

Όταν όμως στο Κόσοβο, κι’ ευρύτερα στη γειτονιά μας, οι ορθόδοξοι Σέρβοι συγκρούονται με Αλβανούς μουσουλμάνους αυτόματα το τραπέζι γυρίζει κι αναδεικνύονται τα αντι-ισλαμικά στοιχεία του χαρακτήρα μας.
 Το ίδιο συμβαίνει βέβαια όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με μουσουλμάνους μετανάστες στη χώρα μας η όταν αντικρίζουμε την προοπτική μιάς περισσότερο αυτόνομης μουσουλμανικής μειονότητας μέσα στα σύνορά μας. Πάντα όμως δίχως μελέτη, σκέψη και βαθύτερη αντιμετώπιση του προβλήματος.

Κινδυνεύουμε έτσι τώρα να βρεθούμε μπροστά σε ένα τεράστιο ζήτημα με την ίδια έκπληξη και άγνοια της πραγματικότητας όπως όταν άξαφνα βουτήξαμε από την επίπλαστη ευημερία στην άβυσσο της οικονομικής κρίσης. Κανείς δεν την περίμενε και ουδείς την είχε προβλέψει. Οσοι τολμούσαν να αρθρώσουν κάποια φωνή ανησυχίας λογίζονταν σαν γραφικοί και τους απέβαλε το κυρίαρχο σύστημα. Και ο λαός βέβαια τους περιφρονούσε. Κάτι παρόμοιο είναι ενδεχόμενο  να μας συμβεί και με το Ισλάμ. Ενώ, μας απασχολούν ζητήματα τετριμμένης καθημερινότητας, γύρω μας τα πάντα αλλάζουν. 
Ενας καινούργιος κόσμος, αυτός του ακραίου Ισλάμ,  αναδύεται με διαφορετικές αντιλήψεις, επικίνδυνες κλίμακες αξιών  κι’ απαράμιλλη ορμή. Η παρουσία του σύντομα θα είναι περίπου κυρίαρχη. Απαραίτητο είναι να προετοιμασθούμε, να τον καταλάβουμε και να νοιώσουμε τις προτεραιότητές του.

Και στο παρελθόν είχαμε βρεθεί πολύ κοντά στο Ισλάμ. Είχαμε επιβιώσει βέβαια αλλά μόνο σαν υποτακτικοί μιας παγκόσμιας δύναμης. Ακόμα επιμένουμε πως τα χρόνια εκείνα σημάδεψαν την πορεία μας στην υπανάπτυξη. Δίχως βέβαια αυτό να είναι σωστό. Διότι αν οι Οθωμανοί ευθύνονται για τα μετέπειτα πολιτειακά μας χάλια γιατί δεν μας άφησαν τίποτα πάνω από πάνω από χίλια χρόνια Ρωμαικής (η Βυζαντινής, αν προτιμάτε) πολιτιστικής επικυριαρχίας και γύρω στα διακόσια (ανάλογα με την περιοχή τη χώρας) Φράγκικης κατάκτησης;

Στο πραγματικά πρωτοποριακό του βιβλίο, ο Noah Feldman (The Fall and Rise of the Islamic State. Princeton: Princeton University Press, 2012) προσπαθεί να καταλάβει  για ποιο λόγο εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι σε όλο τον κόσμο προσβλέπουν στην εφαρμογή της Σαρία (του ισλαμικού νόμου) για την αποκατάσταση της κοινωνικής αρμονίας και της πολιτικής δικαιοσύνης. Για όλους εμάς στην Δύση αυτό μοιάζει ακατανόητο μια και ο ισλαμικός νόμος περιλαμβάνει αποτρόπαιες για τα δικά μας ήθη ποινές και περίπου βάρβαρες κοινωνικές και οικονομικές διακρίσεις. 
Εν τούτοις, εξηγεί ο Feldman, μια προσεκτική παρακολούθηση της ιστορικής πορείας της εφαρμογής της Σαρία αναδεικνύει μια θαυμαστή ισορροπία ανάμεσα στην λειτουργία του νόμου και τον έλεγχο της όποιας αυθαιρεσίας των εκάστοτε μουσουλμανικών κοσμικών αρχών. Για λαούς που υποφέρουν, για γενιές ολόκληρες, από την βιαιότητα, την φαυλότητα και την αδικία των αυταρχικών καθεστώτων που τους ποδηγετούν η εφαρμογή της Σαρία κάτω από την αρχέγονη λογική των πρώτων κληρονόμων του προφήτη, συνιστά καταφύγιο και ανακούφιση από την τραγικότητα της σύγχρονης παρακμής.

Ο  Feldman βέβαια δεν είναι ούτε τυφλός ούτε και ανόητος. Επισημαίνει τις αδυναμίες των σημερινών ισλαμικών καθεστώτων του Ιράν και της Σαουδικής Αραβίας που κάτω από τις οδηγίες – εξουσίες ενός βάναυσου κλήρου αυταρχικά καθεστώτα καταπιέζουν τους λαούς τους φροντίζοντας για την δική τους μακροημέρευση. Στην σοβαρή του ανάλυση για τις εσωτερικές αντιθέσεις της Σαουδικής Αραβίας, ο Stéphane Lacroix αποκαλύπτει τον αυταρχισμό των ακραίων μουσουλμάνων Ουαχάμπις και την αντιλαική διάσταση που δίνουν στην Σαρία (Awakening Islam: Religious Dissent in Contemporary Saudi Arabia (2011)). Η Σαρία παραδοσιακά εφαρμοζόταν, με βάση τις αναλύσεις των κατευθυντήριων διδασκαλιών της, από σοφούς δασκάλους που επέβαλαν στις όποιες κοσμικές αρχές την σωστή ερμηνεία των κανόνων της. Αυτά άρχισαν να αλλοιώνονται και να διαστρεβλώνονται όταν οι πολιτικές αρχές πήραν στα χέρια τους, μέσω του Οθωμανικού Χαλιφάτου, όλες τις εξουσίες της Ούμα (μουσουλμανικής κοινότητας). Οι σοφοί δάσκαλοι περιθωριοποιήθηκαν και η δικαιοσύνη άρχισε να μετατρέπεται σε δύναμη των ισχυρών. Χάθηκε έτσι η εσωτερική φιλοσοφία και αρμονία που οικοδομούσε το σουνιτικό (σούνα – διδασκαλίες του προφήτη) σύστημα διακυβέρνησης. Αυτά ζήσαμε και εμείς σαν υποτακτικοί τότε του Σουλτάνου.
Η επανίδρυση του ισλαμικού κράτους επιμένει ο Feldman, όπως αυτό κηρύσσουν σήμερα οι Τζιχαντιστές στη Συρία και το Ιράκ, , προυποθέτει αναμόρφωση των θεσμών ώστε να επανέλθει στον τρόπο διακυβέρνησης και απονομής της δικαιοσύνης η σοφία των νομικών διδασκάλων, που θέτει όρια και φραγμούς στην αυθαιρεσία των κρατικών αρχών. Χρειάζονται λοιπόν σοβαρότατες συνταγματικές μεταρρυθμίσεις. Υπάρχουν ηγεσίες αποφασισμένες και τολμηρές για να βάλουν τις βάσεις μιάς τέτοιας μουσουλμανικής αναγέννησης; 
Διαθέσιμοι να πάρουν επάνω τους την πρωτοβουλία δεν είναι πολλοί, όπως προκύπτει κι’ από την εξαιρετική μελέτη του Muhammad Qasim Zaman (The Ulama in Contemporary Islam: Custodians of Change (2002). Νομικοί όμως, και δάσκαλοι εξαιρετικοί, υπάρχουν. Αυτονόητα, σε καμία περίπτωση οι φανατικοί τζιχαντιστές του Ισλαμικού Χαλιφάτου (ISIS) δεν ανταποκρίνονται στις σχετικές προυποθέσεις. Μάλλον ύβρι αποτελούν για την παραδοσιακή θεώρηση του Ισλάμ.

 Mε την στήριξη του διάσημου ερευνητικού κέντρου Woodrow Wilson Center της Ουάσιγκτον και με την συνδρομή πολλών έγκυρων μελετητών των εξελίξεων στον ισλαμικό κόσμο, η Robin Wright, συγγραφέας πιό πρόσφατα του Rock the Casbah: Rage and Rebellion across the Islamic World, επιμελήθηκε ενός εξαιρετικού τόμου που ανοίγει διάπλατα τα μάτια σε όσους επιμένουν ακόμη να εθελοτυφλούν. Με διεξοδικές αναλύσεις των εξελίξεων σε όλες σχεδόν τις χώρες της Μέσης και Εγγύς Ανατολής το The Islamists are Coming δεν είναι, όπως πολλοί θα νόμιζαν μια στρατευμένη έκδοση με τάσεις κινδυνολογικές. Με επιστημονική διαύγεια και απόλυτη νηφάλια οι συγγραφείς που μετέχουν επισημαίνουν τις πραγματικότητες και αναδεικνύουν τις δυσκολίες και τους κινδύνους. Περιγράφονται σχεδόν όλες οι ισλαμικές ομάδες που πρωταγωνιστούν από χώρα σε χώρα της περιοχής, διακρίνονται οι ιδιαίτερες θεολογικές και φυλετικές τους συγγένειες καθώς και οι προελεύσεις των όποιων θεωρητικών τους εντάξεων και προσανατολισμών. 
Κρίσιμο κεφάλαιο αποτελεί η ανάλυση του Olivier Roy για τις δημοκρατικές τάσεις των διαφόρων ομάδων και πως ακριβώς βλέπουν τις δημοκρατικές διαδικασίες κινήματα που κατά βάση δεν έχουν πραγματικές ρίζες σε παρόμοιες κοινωνικές η πολιτιστικές παραδόσεις. Για κάθε χώρα το βιβλίο δίνει μια πλήρη εικόνα της ιστορίας των εκεί ισλαμικών οργανώσεων, της μεθόδου δράσης που συνήθως ακολουθούν, τις τελευταίες τους κινήσεις καθώς και τις μελλοντικές τους προοπτικές. Αποτελεί μια εξαιρετική συλλογική αλλά και συνοπτική δουλειά που δίνει στον καθένα να καταλάβει τις ακριβώς συμβαίνει σήμερα στην περιοχή. Η ανάδειξη των κινδύνων από την αναβίωση ακραίων κινήσεων στην περιοχή δύσκολα θα διαφύγει από τον προσεκτικό αναγνώστη και παρατηρητή.

Η κρίσιμη στιγμή έχει πλέον πλησιάσει. Σήμερα το Ισλάμ μας χτυπά την πόρτα. Μέσω και της δύναμης της ψήφου οι ισλαμιστές πλέον, τις περισσότερες φορές εντελώς απροετοίμαστοι, περνούν το κατώφλι της εξουσίας. Ανεξάρτητα από πρόσκαιρες αντιδράσεις, όπως το πραξικόπημα στην Αίγυπτο, η εκλογική τους δύναμη είναι αναμφισβήτητη. Όπως και η δυνατότητά της να επιλέξουν τα όπλα. Όπως στην Αλγερία η στην ίδρυση του λεγόμενου Ισλαμικού Χαλιφάτου από τους ακραίους Σουνίτες σε Συρία και Ιράκ (ISIS). Ούτως η άλλως η ώρα της αλήθειας φθάνει και για εμάς στην μάλλον καθησυχασμένη Δύση.

Κανένας δεν μπορεί να εγγυηθεί πως στο κοντινό μέλλον το ακραίο Ισλάμ δεν θα αποτελεί πρόβλημα και για την ελληνική κοινωνία. Όταν επιστρέψουν λχ Αλβανοί μαχητές που σήμερα συμμετέχουν στο στρατό του Χαλιφάτου στη Συρία - και περάσουν με κάποιο τρόπο στην Ελλάδα. Αν ριζοσπαστικοποιηθεί ακόμα περισσότερο η κυβέρνηση Ερντογάν στην Τουρκία κι’ εξαπολύσει ακραία στοιχεία σε Ρόδο και Θράκη. Αν τελικά ιδρυθεί ισλαμικό τέμενος στην Αθήνα, και παράλληλα πολιτιστικό κέντρο, προπαγανδίζοντας τις εξαλλοσύνες των Ουαχάμπις και των Σαλαφιστών. Ο κίνδυνος θα είναι τότε μεγάλος.

Οι ισλαμιστές είναι εδώ. Δεν χωράνε πλέον αστειότητες κι’ ερασιτεχνισμοί..

Α. Ανδριανόπουλος
 
Είπε  Γέρων:«Αν σού πω: "νήστεψε", θα μου προβάλλεις πολλές φορές την σωματική σου αδυναμία. "Αν σου πω: "δώσε στους φτωχούς", θα μου προφασιστείς τα βάρη τα οικογενειακά, την οικονομική σου στενότη­τα. "Αν σον πω: "σύχναζε σε κηρύγματα και συναν­τήσεις θρησκευτικές", θα μου προβάλλεις τις επαγ­γελματικές σου υποχρεώσεις, τις τόσες βιοτικές σου φροντίδες. Αν σόυ πω: "παρακολούθησε με προσο­χή το κήρυγμα, για νά νιώσεις τη δύναμη της διδα­σκαλίας", θα προβάλλεις την έλλειψη πολλής μορφώ­σεως. Αν σου πω: "διόρθωσε τον γείτονα σου", απαν­τάς πώς αυτός δεν ακούει. Πολλές φορές, πού προσ­πάθησα νά του μιλήσω, με περιφρόνησε. Κρύες προ­φάσεις βέβαια όλα αυτά. Αλλά όμως έχεις επί τέ­λους κάποια πρόφαση γι' αυτές τις παραβάσεις...
Αν όμως σου πω: "άφησε το μίσος", τι από όλα αυτά μπορείς νά επικαλεστείς; Ούτε αδυναμία φυσικά σωματική ούτε φτώχεια ούτε αμάθεια ούτε μέριμνες και φροντίδες ούτε τίποτε άλλο έχεις νά προφασιστείς. Γι αυτό είναι και ασυγχώρητη περισ­σότερο από οποιαδήποτε άλλη αυτή ή αμαρτία σου. Πώς θα μπόρεσης νά ύψωσης τα χέρια σου στον ου­ρανό; Πώς θα κίνησης την γλώσσα; Πώς θα ζήτησης συγχώρηση; Κι αν ακόμα θέλει ο θεός νά αφήσει τις αμαρτίες σου, δεν τον αφήνεις εσύ ο ίδιος, όταν δεν συγχωρείς τα λάθη του συνδούλου σου».

Αν μεγάλωνα το παιδί μου από την αρχή... "If I Had My Child to Raise Over Again"


Θα ζωγράφιζα με τα δάχτυλα περισσότερο,
και θα έδειχνα με το δάχτυλο λιγότερο.

Θα διόρθωνα λιγότερο,
και θα συνδεόμουν περισσότερο.

Θα σταματούσα να έχω τα μάτια στο ρολόι μου,
και θα άρχιζα να βλέπω με τα μάτια μου.

Θα νοιαζόμουν να ξέρω λιγότερα,
και θα ήξερα να νοιάζομαι περισσότερο.

Θα έκανα περισσότερες πεζοπορίες,
και θα πετούσα περισσότερους χαρταετούς.

Θα σταματούσα να το παίζω σοβαρή,
και θα έπαιζα στα σοβαρά.

Θα διέσχιζα τρέχοντας περισσότερα λιβάδια,
και θα κοίταζα περισσότερα αστέρια.

Θα αγκάλιαζα περισσότερο,
και θα τραβολογούσα λιγότερο.

Θα ήμουν άκαμπτη λιγότερο συχνά,
και θα επιβεβαίωνα πολύ περισσότερο.

Θα έχτιζα πρώτα αυτο-εκτίμηση,
και αργότερα το σπίτι.

Θα δίδασκα λιγότερο για την αγάπη της δύναμης,
και περισσότερο για τη δύναμη της αγάπης.

Δεν έχει σημασία αν το παιδί μου είναι μεγάλο ή μικρό, από σήμερα και στο εξής θα τα εκτιμώ όλα περισσότερο.

Diana Loomans

Το άρωμα δεντρολίβανου μπορεί να ενισχύσει τη μνήμη και την υγεία



 http://www.cyprusorganics.com/wp-content/uploads/2012/07/rosemary_bound.jpg

Ή αλλιώς έλα παππού να σου δείξω τα αμπελοχώραφα του Ιπποκράτη ...
Εμείς οι Έλληνες έχουμε τα δικά μας βιβλία...
Μια νέα μελέτη που διεξήχθη από ερευνητές ανακάλυψε ότι η μυρωδιά του δεντρολίβανου βοήθησε να βελτιωθεί η ικανότητα των ατόμων να θυμούνται τα γεγονότα, καθώς και τα καθήκοντα που πρέπει να ολοκληρώσουν σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Με την μελέτη που διεξήχθη σε 66 ανθρώπους, οι ερευνητές θέλησαν να ανακαλύψουν αν η μυρωδιά του δεντρολίβανου μπορεί να ενισχύσει τη μνήμη.

Οι μελέτη έγινε στο πανεπιστήμιο Northumbria της Μεγάλης Βρετανίας και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι άνθρωποι που μύριζαν δεντρολίβανο βελτιώσαν στη μνήμη τους. Ο Δρ Mark Moss, ο συντάκτης της έρευνας, δήλωσε ότι η ομάδα του επικεντρώθηκε περισσότερο στην προοπτική μνήμη, το είδος της μνήμης που περιλαμβάνει την ικανότητα των ανθρώπων να θυμούνται τα γεγονότα που θα γίνουν στο μέλλον, καθώς και την ικανότητά τους να θυμούνται τα καθήκοντα που πρέπει να ολοκληρωθούν σε συγκεκριμένες χρονικές στιγμές.

Στη μελέτη τους, οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να εκτελέσουν τα καθήκοντα της μνήμης. Μια ομάδα εργάστηκε σε ένα δωμάτιο με το άρωμα δεντρολίβανου, ενώ μια άλλη ομάδα εργάστηκε σε ένα ξεχωριστό δωμάτιο χωρίς άρωμα. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι εκείνοι που μύριζε το αιθέριο έλαιο απέδωσαν καλύτερα από ό, τι εκείνοι που δεν μυρίζαν το άρωμα.
Πέρα από την έρευνα και η παράδοση μιλά για τα οφέλη του δενδρολίβανου. Στην αρχαιότητα, χρησιμοποιούσαν το αιθέριο έλαιο σε αρκετές περιπτώσεις και το έκαιγαν στα σχολεία.
Άλλα θεραπευτικά οφέλη του δενδρολίβανου
Εκτός από την ενίσχυση της μνήμης, το δεντρολίβανο έχει μια σειρά από άλλα οφέλη για την υγεία, και την ενίσχυση της. Για παράδειγμα, μερικοί το χρησιμοποιούν στο μασάζ και στο μπάνιο, καθώς έχει αντισηπτικές, αντιοξειδωτικές και στυπτικές ιδιότητες. Μπορεί επίσης να βοηθήσει το ξηρό και ταλαιπωρημένο δέρμα να παράγει περισσότερο φυσικά έλαια (δες και μπάνιο της βασίλισσας της Ουγγαρίας). Ομοίως, μπορεί να βοηθήσει τους ανθρώπους που χάνουν τα μαλλιά και έχουν προβλήματα με την πιτυρίδα.

Το αιθέριο έλαιο θα μπορούσε επίσης να βοηθήσει στους πόνους από ρευματισμούς και να βελτιώσει την κακή κυκλοφορία του αίματος. Θα μπορούσε επίσης να βοηθήσει στην πέψη και τη βελτίωση της όρεξης.

Όσοι έχουν τη συμφόρηση του αναπνευστικού ή πονόλαιμο, θα μπορούσαν να προσθέσουν έλαιο δεντρολίβανου σε ατμούς και να το εισπνεύσουν για να ανακουφιστούν.

Το αιθέριο έλαιο μπορεί επίσης να ενισχύσει την ενέργεια ενός ατόμου και την τόνωση του νευρικού συστήματος του. Το δεντρολίβανο μπορεί επίσης να βοηθήσει στο να απαλλαγούμε από πληγές από διάφορα έλκη.
πηγή

Leftover Cuties- You Are My Sunshine (Audio)

Στον κόσμο είναι πολλοί αυτοί που πιστεύουν, ελάχιστοι όμως γνωρίζουν τον Θεό.

https://koino.files.wordpress.com/2008/04/vodas2.jpg
Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

για να μην λες ότι κρύβομαι

http://1.bp.blogspot.com/-KwF7Uw2d-Os/UNB-QZ_hrfI/AAAAAAAAEi0/AdT9UQwbet8/s1600/min%2Bkryvesai.png