Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2015

Μουσείο Ακρόπολης: Η 28η Οκτωβρίου είναι αφιερωμένη στα παιδιά

Την ημέρα της 28ης Οκτωβρίου, το Μουσείο Ακρόπολης θα έχει ελεύθερη είσοδο και θα είναι ανοιχτό από τις 8:00 το πρωί έως τις 20:00 το απόγευμα.
Στα παιδιά «αφιερώνει» την αργία της 28ης Οκτωβρίου το Μουσείο Ακρόπολης, που με τη βοήθεια των Αρχαιολόγων - Φροντιστών του απαντά στις απορίες τους και αφηγείται συναρπαστικές ιστορίες.
Τα παιδιά γοητεύονται από τη φύση και ρωτούν για τα πλάσματα του ζωικού βασιλείου, αποτυπώνοντας τη φαντασία τους σε πολύχρωμες κάρτες και στη συνέχεια ξεκινώντας την πορεία της αναζήτησης μύθων και πλασμάτων ανάμεσα στα εκθέματα του Μουσείου.
Οι Αρχαιολόγοι-Φροντιστές θα περιμένουν τα παιδιά και τους συνοδούς τους από τις 12 το μεσημέρι έως τις 6 το απόγευμα στο δεύτερο όροφο του Μουσείου, στον εξώστη με θέα στην Αρχαϊκή Αίθουσα.

Όταν φροντίζεις για το ψωμί σου, είναι υλική ανάγκη. Όταν φροντίζεις για το ψωμί του άλλου, είναι πνευματικό πέταγμα...

Γιατί αγωνιστήκαμε το 1940 – Οι μεγάλες νίκες οφείλονται στην πίστη του λαού μας στον Χριστό.



Η μάχη ήταν για την Παναγιά και όχι για την πολυ-πολιτισμικότητα.
Οι μεγάλες νίκες, τις οποίες πανηγυρίζουμε αυτές τις ημέρες, οφείλονται στην πίστη του λαού μας στον Χριστό, στην Παναγία και στους αγίους, και όχι σε κάποια θολή πολυπολιτισμικότητα. Ο άγιος Δημήτριος παρενέβη ανήμερα την εορτή του και η Θεσσαλονίκη, η πόλη του, ελευθερώθηκε το 1912 από τον Ελληνικό Στρατό. Στην Παναγία της Τήνου αφιέρωναν οι στρατιώτες μας τα τάματά τους το 1940, διότι την έβλεπαν μπροστά τους να τους οδηγεί στη νίκη στα χιονισμένα βουνά της βορείου Ηπείρου.
Η ελληνορθόδοξη παιδεία κράτησε όρθιο το έθνος μας σε όλες τις δύσκολες περιόδους της νεότερης Ιστορίας μας. Τα πολυπολιτισμικά και πολυθρησκειακά πειράματα του υπουργού Παιδείας Νίκου Φίλη έχουν στόχο να μας αποκόψουν από τις αρχές και τις αξίες, οι οποίες διαφύλαξαν τη συνέχεια του Ελληνισμού επί αιώνες. Οδηγούν σε ένα σχολείο από το οποίο εκδιώκεται ο Χριστός και γίνονται ευπρόσδεκτοι ο Μωάμεθ, ο Βούδας και τα ανατολικά θρησκεύματα. Απομακρύνουν το ορθόδοξο μάθημα των Θρησκευτικών, το οποίο φέρνει τα παιδιά σε επαφή με την αλήθεια του ευαγγελίου, τους αγίους και τους σοφούς πατέρες της Εκκλησίας.
Η απόφαση του υπουργού να καταργήσει το ορθόδοξο χριστιανικό περιεχόμενο του μαθήματος και να εισαγάγει τη θρησκειολογία, δηλαδή ξερή εγκυκλοπαιδική γνώση περί διάφορων δοξασιών, αποτελεί μέγα παιδαγωγικό λάθος. Το Ελληνόπουλο πρέπει στο δημοτικό και το γυμνάσιο να διδαχθεί την πίστη και τις παραδόσεις των προγόνων του, και αργότερα, στο λύκειο, να κάνει τη γνωριμία με τα άλλα θρησκεύματα.
Αν εφαρμοστεί το πιλοτικό πρόγραμμα για τα Θρησκευτικά, το οποίο εισηγείται το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής, τότε στα ελληνικά σχολεία θα καλλιεργηθεί μία άνευ προηγουμένου σύγχυση και το μάθημα των Θρησκευτικών θα παύσει να έχει το ηθοπλαστικό περιεχόμενο που οφείλει να έχει. Αλλωστε σχεδόν σε όλη την Ευρώπη το σχολείο βασίζει τη διδασκαλία των Θρησκευτικών στην επικρατούσα θρησκεία και όχι σε αποτυχημένα πολυθρησκειακά πρότυπα.
Η πρόθεση του υπουργού να κατεδαφίσει τα ορθόδοξα Θρησκευτικά έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το ισχύον Σύνταγμα και με τις δικαστικές αποφάσεις που το ερμηνεύουν. Θυμίζω την απόφαση 115/2012 του Διοικητικού Εφετείου Χανίων, η οποία ορίζει να διδάσκεται το μάθημα επί ικανό αριθμό ωρών με βάση τη χριστιανική πίστη για την ανάπτυξη της θρησκευτικής συνειδήσεως των Ελλήνων ορθοδόξων.
Οι διακηρύξεις του υπουργού υπέρ του θρησκειολογικού μαθήματος έρχονται σε αντίθεση με τα πορίσματα ειδικού επιστημονικού συνεδρίου, το οποίο διοργανώθηκε στη Θεσσαλονίκη τον Μάρτιο του 2013 και κατέδειξε την ακαταλληλότητα των πολυθρησκειακών προτάσεων μικρής ομάδας θεολόγων.
Τα ΟΧΙ του Ελληνισμού βασίζονται στο ελληνορθόδοξο ήθος. Ας μιλήσουμε στους νέους για τη Μεγαλόχαρη και τον άγιο Δημήτριο!
Κωνσταντίνος Χολέβας

Σάββας Καλεντερίδης: Περί σημαίας, εθνικού ύμνου, έθνους και πατρίδας


Είναι αλήθεια ότι υπάρχουν πολλοί που έχτισαν πολιτικές και άλλες καριέρες προτάσσοντας ιδέες και σύμβολα όπως πατρίδα, σημαία, έθνος, Ορθοδοξία, που θεωρούνται ιερά από ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας. Αυτοί που το έκαναν, λεηλατώντας στην ουσία αυτές τις ιερές έννοιες, χαρακτηρίζονται –και σωστά– ως πατριδοκάπηλοι και θεομπαίχτες.
Γιατί όταν επικαλείσαι και κάνεις ιδεολογική σου σημαία μόνο για το φαίνεσθαι ιδέες και σύμβολα, σου πρέπουν τέτοιοι κι ακόμα χειρότεροι χαρακτηρισμοί.
Η ζημιά που έκαναν και κάνουν όσοι χρησιμοποιούν για ιδιοτελείς σκοπούς τις προαναφερθείσες ιδέες και σύμβολα είναι μεγάλη, γιατί αφενός τις απαξίωσαν στα μάτια του λαού, αφετέρου στέρησαν τη δυνατότητα από τους αγνούς ιδεολόγους πατριώτες να τις επικαλούνται.
Από την άλλη πλευρά, ένα άλλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας και του πολιτικού συστήματος, αμφισβητούσε συστηματικά τις έννοιες έθνος, κράτος, πατρίδα, σημαία, συντασσόμενο με ιδεολογίες που οδηγούσαν στην απαξίωση των εννοιών αυτών και στην ουσία στη διάλυση του έθνους και της πατρίδας. 
Η κατάσταση αυτή οδήγησε σταδιακά στην αλλοίωση των παραδοσιακών χαρακτηριστικών της ελληνικής κοινωνίας. Ενώ για παράδειγμα τη δεκαετία του 1910 ή ακόμα και του 1940, οι Έλληνες ήταν έτοιμοι να ανταποκριθούν με αυταπάρνηση στο πρώτο κάλεσμα της πατρίδας, και το έκαναν πολεμώντας πρώτα επί δέκα χρόνια στα Βαλκάνια και τη Μικρά Ασία και μετά στην Ήπειρο, τη Γραμμή Μεταξά και την Εθνική Αντίσταση, σταδιακά το πατριωτικό αίσθημα των Ελλήνων μεταλλάχθηκε, με αποτέλεσμα σήμερα να φοβάται κανείς να πει ότι είναι Έλληνας πατριώτης, ότι αγαπά το ελληνικό έθνος και την πατρίδα, ότι θεωρεί την Ορθοδοξία μέρος της ταυτότητας του Έλληνα, ότι οφείλουμε σεβασμό στη σημαία και τον εθνικό μας ύμνο, για να μην παρεξηγηθεί – ακριβώς επειδή έκαναν «σημαία» τους αυτές τις ιδέες και τα σύμβολα οι πατριδοκάπηλοι και οι θεομπαίχτες.
Από την άλλη πλευρά, υπάρχει ένα σοβαρό κομμάτι στην ελληνική κοινωνία που βρίσκεται στην αντίπερα όχθη με τους πατριδοκάπηλους και τους θεομπαίχτες, είναι οι κατ’ επάγγελμα ανθέλληνες, αντιεθνικιστές, αναρχικοί, αριστεροί, και μια σειρά ομάδες που έκαναν καριέρα αμφισβητώντας τις έννοιες πατρίδα, έθνος, σημαία, εθνικός ύμνος και Ορθοδοξία, φθάνοντας στο σημείο σήμερα να καταλάβουν και την ίδια την εξουσία.
Το αξιοσημείωτο –και ταυτοχρόνως επικίνδυνο για τον ελληνισμό και την πατρίδα–, που χρήσει ειδικής έρευνας και ανάλυσης, είναι ότι άτομα αυτής της… ιδεολογίας, με αξιοθαύμαστη επιμονή και μεθοδικότητα, εδώ και δεκαετίες έχουν διαβρώσει τους μηχανισμούς του κράτους και κυρίως της παιδείας, με προφανή στόχο να αναθεωρήσουν την ιστορία και να αλλοιώσουν τα ιδιαίτερα και παραδοσιακά χαρακτηριστικά του ελληνικού έθνους.
Αν μελετήσει κανείς τη στελέχωση και την ακαδημαϊκή συμπεριφορά στις έδρες Ιστορίας των ελληνικών πανεπιστημίων, θα διαπιστώσει ότι κάποιο κέντρο έχει κάνει «πολύ καλή δουλειά», με αποτέλεσμα πλέον τα ελληνόπουλα να μπολιάζονται με τη λογική του… συνωστισμού, της αμφισβήτησης του Κρυφού Σχολειού, της αμφισβήτησης της προσφοράς του Μακρυγιάννη, ενώ στήνονται νέα τοτέμ, με γεγονότα και «ήρωες» που όχι μόνο δεν πρόσφεραν στο έθνος και την πατρίδα, αλλά τουναντίον έδρασαν ανθελληνικά και αντιπατριωτικά. Τα παραδείγματα είναι πάμπολλα, με τελευταίο την ηρωοποίηση του Γρηγορόπουλου και του Παύλου Φύσσα, που μπορεί να πλήρωσαν με τη ζωή τους την άδικη βία του κράτους και ενός κόμματος, όμως εθνικοί ήρωες και μάρτυρες δεν είναι.
Όμως γιατί τα λέμε όλα αυτά.
Αφορμή για το άρθρο αυτό, ή μάλλον η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι, ήταν η απαράδεκτη στάση του Έλληνα πρωθυπουργού την ώρα που η μπάντα των Ενόπλων Δυνάμεων παιάνιζε τον εθνικό ύμνο της Γαλλίας στο μνημείου του Άγνωστου Στρατιώτη, κατά την επίσημη τελετή κατάθεσης στεφάνου από τον Γάλλο πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ.

(Φωτ.: ΑΠΕ-ΜΠΕ / Παντελής Σαΐτας)
Ο Έλληνας πρωθυπουργός, γαλουχημένος με τα νάματα της Αριστεράς και της… προόδου (ήτοι καταλήψεις, ανυπακοή στο κράτος, βανδαλισμοί στη δημόσια περιουσία, απαξίωση και απαρέσκεια στις έννοιες του πατριωτισμού που προαναφέρθηκαν), απέδειξε ότι βρίσκεται στον κόσμο του, δηλαδή στον κόσμο που έπλασε όλα αυτά τα χρόνια που υπηρέτησε τις αξίες της ΚΝΕ και συνέχεια του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ. Αντί να σταθεί σε στάση προσοχής, για να τιμήσει τον καλεσμένο και τη χώρα του, που είναι ο κύριος σύμμαχός μας στην Ευρώπη, είχε σταυρωμένα τα χέρια του, ανοικτά τα πόδια του, και ατένιζε τον ουρανό!
Επειδή τίποτε δεν είναι τυχαίο στη ζωή, ήλθε η στιγμή οι Έλληνες να προβληματιστούμε σοβαρά, γιατί από τη μια οι πατριδοκάπηλοι και οι θεομπαίχτες και από την άλλη οι εθνομηδενιστές και οι πατριδοκτόνοι οδηγούν το έθνος και την πατρίδα στη διάλυση.
Να μην τους αφήσουμε.

Μέγαν εὕρατο ἐv τοῖς κιvδύvοις, σὲ ὑπέρμαχοv, ἡ οἰκουμένη, Ἀθλοφόρε τὰ ἔθνη τροπούμενον. Ὡς οὖν Λυαίου καθεῖλες τὴν ἔπαρσιν, ἐν τῷ σταδίῳ θαῤῥύvας τὸν Νέστορα, οὕτως Ἅγιε, Μεγαλομάρτυς Δημήτριε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.


Ιερά Αγρυπνία στον Άγιο Αθανάσιο Κατούνας την 27η Οκτωβρίου επί τη Εορτή της Αγίας Σκέπης της Παναγίας μας



Ιερά Αγρυπνία

Την Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2015 και ώρα 8:30 το βράδυ θα τελεσθεί Ιερά Αγρυπνία επί τη Εορτή της Αγίας Σκέπης της Παναγίας μας στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου Κατούνας.



Κατά τη διάρκεια της Ι. Αγρυπνίας θα τεθεί εις προσκύνησιν τεμάχιο Ιερού Λειψάνου του τοπικού μας Αγίου Βλασίου του εν Σκλαβαίνοις προς αγιασμό και ενίσχυση των πιστών.

Εκ του Ιερού Ναού. 

ΠΕΡΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΘΑΥΜΑΣΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ



Λόγος (75) ΟΕ΄.






ΔΙΗΓΗΣΕΙΣ ΠΕΡΙ ΑΓΙΩΝ ΑΝΔΡΩΝ ΚΑΙ ΛΟΓΩΝ ΠΑΝΟΣΙΩΝ ΑΥΤΩΝ


ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΘΑΥΜΑΣΤΗΣ ΑΥΤΩΝ ΔΙΑΓΩΓΗΣ


Εν μιά των ημερών απήλθον εις κέλλαν τινός αδελφου αγίου και ανέκλινα εμαυτόν είς τόπον τινά, δια την ασθένειαν μου, ίνα επιμέλειαν μου ποιήσηται δια τον Θεόν ου γαρ είχον εκείσε τίνα γνώριμον. Και έβλεπον τούτον τον αδελφόν νυκτός ανιστάμενον προ του καιρού και συνήθειαν έχοντα προ των αδελφών είς τον κανόνα ευρεθήναι. Ούτος ικανώς εστιχολόγει και εξαίφνης εν όσφ εν τούτω ην, ηφίει τον κανόνα και έπιπτεν επί πρόσωπον, και εντός εκατόν ή και περαιτέρω έκρουε την κεφαλήν τη γη μετά θερμότητος της εξαφθείσης εν τη καρδία αυτού υπό της χάριτος* και μετά ταύτα ανίστατο και τον σταυρόν του Δεσπότου εφίλει, και πάλιν προσεκύνει και τον αυτόν σταυρόν εφίλει και αύθις έρριπτεν εαυτόν έπι πρόσωπον και εν τη τοιαυτή συνηθεία επολιτεύετο, ώστε με μη δύνασθαι αριθμώ καταλαβείν το πλήθος των γονυκλισιών αυτού.




Τίς γαρ ηδύνατο αριθμήσαι τάς μετανοίας του αδελφου εκείνου, ας καθ' εκάστην νύκτα εποίει; Εικοσάκις γαρ εφίλει τον σταυρόν μετά φόβου και θερμότητος, μετά αγάπης συγκεκερασμένης ευλαβεία, και πάλιν ήρχετο της στίχολογίας' και άπαξ άπαξ από της πολλής εκκαύσεως των λογισμών των εξαπτόντων αυτόν εν τη θερμότητι αυτών, ότε ουκ ηδύνατο φέρειν την έξαψιν της φλογός εκείνης, από της χαράς νικώμενος έκραζεν ου γαρ ίσχυε κατέχειν εαυτόν. Ώστε με πολλά θαυμάζειν την χάριν του αδελφού εκείνου και τον αγώνα αυτού και την νήψιν, ην είχεν εις το έργον του Θεού.


Έωθεν δε, μετά την πρώτην, ηνίκα εκαθέζετο εις την ανάγνωσιν, όμοιος εγίνετο ανθρώπω αιχμαλωτισθέντι, και καθ' έκαστον κεφάλαιον, ο ανεγίνωσκε, πολλάκις έπιπτεν επί πρόσωπον, και κατά πολυ των στίχων τάς χείρας αυτού εις τον ουρανόν ανύψου και τον Θεόν εδοξολόγει.


Ην δε της ηλικίας αυτού ο χρόνος τεσσαρακοστός, είχε δε και την βρώσιν ολιγοστήν και κατάξηρον πάνυ. Και δια το πολλάκις βιάζειν το σώμα αυτού υπέρ μέτρον και δύναμιν, εφαίνετο ως σκιά, ώστε με ελεήσαι αυτόν εκ της ασθενείας του προσώπου αυτού, όπερ εκ της ασιτίας της πολλής εξέλιπε και ην μηδέ δυο δακτυλων έχον ποσότητα. Πολλάκις έλεγον αυτώ, Ελέησον σεαυτόν εν τη διαγωγή σου, ώ αδελφέ, και ταυτήν την αγαθήν πολιτείαν, ην εκτήσω, και μη συμφύρης και εκκόψης σου την αναστροφήν, ήτις ομοία καθέστηκεν αλύσει πνευματική, και δια πόθον προσθήκης μικρού κόπου μη απολειφθής και σταθής του δρόμου σου όλου. Φάγε συμμέτρως, ίνα μη πάντοτε φάγης και μη εκτείνης σου τον πόδα υπέρ δύναμιν, ίνα μη παντελώς αργήσης.


Υπήρχε δε ελεήμων και πάνυ αιδήμων, μετά ιλαρότητος ελεών, καθαρός την φύσιν, πειθήνιος προς παράκλησιν, σοφός κατά Θεόν, και δια την καθαρότητα αυτού και ιλαρότητα ηγαπάτο παρά πάντων. Ειργάζετο δε μετά των αδελφών, ότε έχρηζον αυτού, πολλάκις ημέρας τρεις και τεσσάρας, και από εσπέρας εις εσπέραν ήρχετο εις το ίδιον κελλίον. Ην γαρ έμπειρος και εις πάσαν διακονίαν.


Ότε δε εκέκτητο τι, ει και έχρηζεν αυτού, ουκ ηδύνατο ειπείν μη έχειν αυτό. Και γαρ, ως επί το πλείστον, ότε συνειργάζετο τοις αδελφοίς, ως αιδούμενος τουτο εποίει, και εβίαζεν εαυτόν, μη έχων ηδέως εξελθείν εκ της κέλλης.


Τοιαύτη ην η πολιτεία και η αναστροφή του αδελφού εκείνου του όντως θαυμαστού. Τω δε Θεω ημών είη δόξα εις τουςαιώνας. Αμήν. 

ΑΒΒΑΣ ΙΣΑΑΚ Ο ΣΥΡΟΣ

Ξόδευα άσκοπα τον χρόνο μου και τώρα ο χρόνος ξοδεύει άσκοπα εμένα

http://3.bp.blogspot.com/-goxJLR2tZus/U5ndTY3wsRI/AAAAAAAABJ8/cYNjT9DbJjc/s1600/%CE%B3%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%BC%CF%8C%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%BF.jpg
 
Γουίλιαμ Σαίξπηρ

Τα γλυπτά από σύρμα: Οταν η όραση δημιουργεί ψευδαισθήσεις


Εκ πρώτης όψης τα έργα του καλλιτέχνη Ντέιβιντ Ολιβέιρα μοιάζουν με σκίτσα πάνω σε χαρτί. Πρόκειται όμως για λεπτεπίλεπτα έργα τέχνης φτιαγμένα από σύρμα.
Τα έργα του Πορτογάλου γλύπτη που παίζει με τις οφθαλμαπάτες «ζωντανεύουν» αρκεί ο θεατής να τα παρατηρήσει από τη σωστή γωνία.

Από κοντά φαίνονται οι τρεις διαστάσεις των έργων ωστόσο από μακριά μοιάζουν με σκίτσα.

Ο 35χρονος καλλιτέχνης δηλώνει πως του αρέσει να χρησιμοποιεί σύρμα στις δημιουργίες του, τις οποίες έχει εκθέσει από την Ισπανία ως την Τουρκία και από τις ΗΠΑ ως την Ιαπωνία.



Πηγή

Η εργασία της ημέρας πρέπει να είναι σύμφωνη με την εργασία της νύχτας»Τί εννοεί;


 

 Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου

– Γέροντα, ο Αββάς Ισαάκ λέει: «Η εργασία της ημέρας πρέπει να είναι σύμφωνη με την εργασία της νύχτας»* Τί εννοεί;  

– Εννοεί ότι, όπως την νύχτα προσεύχεται κανείς και ο νούς του είναι στον Θεό, έτσι και την ημέρα να προσπαθή να μην ξεχνιέται και φεύγη ο νούς του από τον Θεό. Αν δεν προσέχης μέσα στην ημέρα, μαζεύεις σαβούρα, και άντε μετά να την πετάξης! Εύκολο είναι;
Μία απροσεξία να κάνης, πόσο δυσκολεύεσαι την ώρα της προσευχής, όταν πάς να συγκεντρωθής! Η προσοχή και η παρακολούθηση έχουν μεγάλη σημασία. Μπορεί κανείς να προσεύχεται ώρες, αλλά, αν δεν προσέχη και δεν παρακολουθή τον εαυτό του, δεν κάνει τίποτε. Όταν όμως η προσευχή συνοδεύεται με την παρακολούθηση, τότε χτυπάμε προς εκείνη την κατεύθυνση που μας χτυπάει περισσότερο ο εχθρός.
 


– Γιατί, Γέροντα, ο νούς μου είναι μονίμως σκορπισμένος και δεν μπορώ να τον μαζέψω;   
– Τον έχεις αφήσει αχαλίνωτο όλα τα χρόνια και τώρα δεν μπορείς να τον κυβερνήσης. Χρειάζεται προσοχή, διότι ο νούς την μια στιγμή μπορεί να σε πάη στον Παράδεισο και την άλλη, εάν δεν προσέξης, να σε πάη στην κόλαση. Όσο μπορείς, να προσπαθής να συγκεντρώνης τον νού σου σε σκέψεις καλές, άγιες, που αγιάζουν τον άνθρωπο.
* Βλ. Αββά Ισαάκ του Σύρου, Οι Ασκητικοί Λόγοι, Λόγος ΚΘ΄, σ. 107.

ΔΗΛΩΜΕΝΟΙ ΑΘΕΟΙ ΜΑΡΞΙΣΤΕΣ ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΘΡΗΣΚΕΙΟΛΟΓΙΚΟ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ




Του Β. Χαραλάμπους θεολογούντος

Σε Ιδιωτικό σχολείο έγινε προσπάθεια από μαρξιστές να γίνει το μάθημα των Θρησκευτικών, ως ένα μάθημα συγκρητισμού, όπου θα μπορεί να το παρακολουθήσει και ένας μουσουλμάνος και ένας ινδουϊστής κλπ., ήταν ένα χαρακτηριστικό δείγμα τέτοιων προσπαθειών  Ευτυχώς ο διευθυντής δεν συνηγόρησε.  Να σημειωθεί ότι το μάθημα παρακολουθούσαν μόνο Ορθόδοξοι Χριστιανοί μαθητές. 
Σε άλλη περίπτωση έγινε προσπάθεια από μαρξιστές να αντικατασταθεί ύπουλα το μάθημα των Θρησκευτικών  με GCE Religion. Η σκοπιμότητα ολοφάνερη.  Το πρόβλημα το δημιουργούν άτομα που εμφορούνται από  μαρξιστικές-λενινιστικές ιδέες στον ευρύτερο αυτό πολιτικό χώρο και όχι κατ’ ανάγκη στο στενό κομματικό πλαίσιο.
Επιζητείται από άτομα συγκεκριμένου πολιτικού χώρου στην Κύπρο,  να γίνει το μάθημα των Θρησκευτικών, μάθημα Θρησκειολογίας.  Ήδη στην Κύπρο δοκίμασαν να το κάνουν προαιρετικό το μάθημα των Θρησκευτικών στα σχολεία Δημόσιας Παιδείας και για τους Ορθοδόξους Χριστιανούς μαθητές, αλλά το σύνολο των υπολοίπων  κομμάτων απέρριψε το προτεινόμενο νομοσχέδιο εν τη γενέσει του.  Ποιος αμφιβάλλει ότι τούτο αποτελεί διακαή πόθο αυτών που ενστερνίζονται τις αθεϊστικές μαρξιστικές ιδέες;  Ολίγων αθέων  και αντιθέων ενέργειες που η πλειοψηφία του λαού που τους ψηφίζει ‘’αδιαφορεί’’.
Με το ίδιο τρόπο που προωθούν οι φιλομαρξιστές τις διεθνιστικές απόψεις των, προωθούν και τις διαθρησκειακές συγκρητιστικές ιδέες των, αν και δυσκόλως υποκρύβουν  το αντιεκκλησιαστικό φρόνημά των.  
Αυτοί που άλλοτε υπερασπίζοντο ως ομοεθνείς τις εθνικιστικές επιδιώξεις των απάνθρωπων και αντίθεων κουμμουνιστικών καθεστώτων, παρουσιάζονται ως διεθνιστές. 
Αυτοί που άλλοτε υπερασπίζοντο την κομμουνιστική μάνητα εναντίον κάθε θρησκείας, προβάλλοντες ως θρήσκευμα τον κομμουνισμό, τώρα έγιναν και διαθρησκειακοί.  Πολλή ‘’δημοκρατία’’ αιφνιδίως.  Όμως η ‘’γνώμη των πολλών’’ τους δίνει την πρόσκαιρη αυτή δύναμη.
Δεν είναι η πρώτη φορά που δοκίμασαν να μετατραπεί το μάθημα των Θρησκευτικών σε μάθημα θρησκειολογίας.  Πως αυτοί που άλλοτε κροτούσαν χείρας στους διώκτες των Χριστιανών, στα πρώην απάνθρωπα δικτατορικά καθεστώτα του κόκκινου φασισμού, απέκτησαν αίσθημα ‘’πλουραλισμού’’;  Λησμόνησαν την στήριξη του μονοκομματικού κράτους;  Λησμόνησαν τον ανελέητο πόλεμο κατά των Χριστιανών από τα απάνθρωπα καθεστώτα που στήριζαν;  
Αυτοί που εμφορούνται από αντιεκκλησιαστικό φρόνημα καραδοκούν και είναι γνωστοί ποιοι είναι.  Κάποιοι παρασύρονται από το γεγονός, ότι στην Κύπρο η πλειοψηφία του λαού που ανήκει στον πολιτικό χώρο αυτό, δεν ακολουθεί το θλιβερό κατάντημα παρομοίων πολιτικών χώρων στην Ελλάδα, με το γνωστό αθεϊστικό φρόνημα.  Όμως οι ολίγοι που εμφορούνται από τέτοιες ιδέες με αντιεκκλησιαστικό φρόνημα, βρίσκονται σε καίριες θέσεις και  τη ζημιά τους την  κάνουν με την ανοχή των πολλών.
Επικαλούνται αίσθημα δημοκρατικότητας. Που βρήκαν τόσο  αίσθημα δημοκρατικότητας σε τούτο το πλήθος των μαρξιστών οι άλλοτε κροτούντες χείρας στα βάναυσα και απάνθρωπα καθεστώτα του εφηρμοσμένου μαρξιστικού μοντέλου;

Υπάρχουν κι αυτοί που δεν θέλουν να είναι "πρόσφυγες"... φθηνοί δουλοί σε πολυεθνικές ή πόρνες στη Βόρεια Ευρώπη...


Είναι η Ναζριν... μητέρα δύο μικρών αγγέλων.
Πέθανε πολεμώντας με το όπλο στα χέρια, για τη γη, την πατρίδα της, εναντίον των μισθοφόρων φονιάδων της "πολιτισμένης" δύσης, του Ισραήλ, της Σαουδικής Αραβίας, της Τουρκίας, του Κατάρ και Σια...
Δεν ήρθε σε κάποιο ελληνικό νησί... για να πάει στη Γερμανία, τη Δανία, την Ολλανδία κι αλλού...
Ελαφρύ το χώμα που σε σκεπάζει Ναζριν...
Η δική σου περηφάνεια, η δική σου ΤΙΜΗ... ελπίδα των δίκαιων κι Ελεύθερων όλου του κόσμου!
πηγή
http://2.bp.blogspot.com/-v0fzsC9VNt4/VilhCZ56koI/AAAAAAABtyU/GDeXVCK3zIE/s640/12140638_734127063390125_7062983695708153989_n.jpg

Πάρτε τα παιδιά σας και πηγαίνετε σ’ ένα μοναστήρι, σ’ ένα εξωκκλήσι στην εξοχή, ανάψτε ένα κεράκι, κάντε ευλαβικά τον σταυρό σας, αναπνεύστε, ξελαχανιάστε, αναπαυθείτε, πέστε δυο λόγια εγκάρδια με τους δικούς σας ανθρώπους.

Τό αλφαβητάρι τής μητρός του κυρ’Αντώνη, απ’ τήν Κρήτη, αιωνία της η μνήμη.


Αγάπα πρώτα τό Θεό, κι ύστερα τούς γονείς σου.
Βασίλευε στά πάθη σου, σέ όλη τήν ζωή σου.
Γής καί πηλός καί σκούληκας είσαι καί μή καυχάσαι.
Δίδου παντού και πάντοτε, τό χρήμα μή λυπάσαι.
Εικόνα είσαι τού Θεού, μιμήσου τόν Θεό σου.
Ζηλεύου και μή ζήλευε κανένα στόν καιρό σου.
Ήμαρτες ; μετανόησε ! κλάψε πικρά και θρήνει!
Θρέψε φτωχό, ντύσε γυμνό, συγχώρηση να γίνει.
Ίδες το σφάλμα τ’αδελφού; κρύψετο σκέπασέ το.
Καλόν είδες ; φανέρωστο καί δόξα Θεού πέστο.
Λιμάνι να’σαι τών φτωχών, χαρά τών θλιβομένων!
Μήτηρ, πατήρ τών ορφανών, ξενοδοχείο τών ξένων.
Νά κοινωνάς πολλές φορές τόν χρόνο, αναγκαίως!
Ξ(ε)ημολογού δέκα φορές, όμως και έτι πλέον.
Όσο μπορείς καί περπατάς, τρέχα στήν Εκκλησία!
Πουλήσου και αγόρασε τήν Άνω Βασιλεία!
Ράντιζε καί με δάκρυα κάποτε τήν στρωμνή σου.
Σπούδαζε η στην (Αγία) Γραφή, νά σώσεις τήν ψυχή σου.
Τό Πάτερ Ημών τέκνον μου, λέγετο καί συχνάκις.
Υβρίστηκες; Υπόμενε, ώς ο Χριστός πολλάκις.
Φεύγετε τήν κακολογιά καί τάς αισχρολογίας.
Χαίρε και τούς χαιρετισμούς λέγε τής Παναγίας.
Ψαλμούς και δόξα σοι, ευχάς, διάβαζε κατά μόνας.
Ως αρεστά πρός Τόν Θεό εις πάντας τούς αιώνας!!!

ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΑΝ


Το Φως του Χριστού στο Κουρδιστάν
 Μία συνέντευξη με τον Σεραφείμ Maamdi, έναν Ορθόδοξο Κούρδο


Από τα τριάντα εκατομμύρια Κούρδων που ζουν στον κόσμο, η μεγάλη πλειοψηφία είναι μουσουλμάνοι, ενώ το μικρότερο μέρος ασπάζεται τον Γεζιτισμό [*]. Σύμφωνα με την Απογραφή του 2002, στη Ρωσία υπάρχουν 19.600 μουσουλμάνοι Κούρδοι και 31.300 Γεζίτες Κούρδοι. Λίγοι γνωρίζουν ότι αυτή τη στιγμή, εκπρόσωποι αυτών των ανθρώπων έρχονται στην Ορθοδοξία και γίνονται μέλη της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.  Ο Σεραφείμ Maamdiμιλά γι' αυτό με περισσότερες λεπτομέρειες.
*****

-Σεραφείμ, παρακαλούμε μιλήστε μας για τον εαυτό σας, και για το πώς ήρθατε στην Ορθόδοξη πίστη.
-Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Γεωργία. Η εθνικότητά μου είναι Κουρδική και οι ρίζες μου είναι από το Τουρκικό Κουρδιστάν. Μετά τη γενοκτονία του λαού μας στις αρχές του εικοστού αιώνα, ένα μέρος των Κούρδων μετακινήθηκε προς την Αρμενία, και από εκεί στη Γεωργία, τη Ρωσία και άλλες χώρες. Οι πρόγονοί μου ήσαν μέρος αυτής της διασποράς. Ένα μεγάλο μέρος των Κούρδων ομολογεί το Ισλάμ, ενώ μια μικρότερη μερίδα ασκεί τη συγκρητιστική λατρεία που ονομάζεται Γεζιτισμός. Ήμουν ένας Γιαζίντ. Όπως όλοι οι Γεζίτες, πήγαινα ως παιδί με τους συγγενείς μου στην Ορθόδοξη εκκλησία. Είχαμε εικόνες στο σπίτι, μπροστά από τις οποίες τοποθετούσαμε κεριά τις Κυριακές και τις ημέρες των γιορτών – δηλαδή, το θεωρούσαμε φυσιολογικό να λατρεύεται ο ήλιος και ταυτόχρονα να πηγαίνουμε στην εκκλησία. Όμως ένοιωθα να με έλκει πάρα πολύ ο Χριστός. Όταν άκουγα γι’ Αυτόν στην τηλεόραση, ή όταν κάποιος μου μιλούσε γι’ Αυτόν, άκουγα πάντα με μεγάλη περιέργεια. Το 2002, μετακόμισα στη Μόσχα μαζί με την οικογένειά μου. Εκεί, κάποιος μου έδωσε ένα αντίγραφο της Καινής Διαθήκης. Από εκεί ξεκίνησαν όλα ...
Διάβαζα τα Ευαγγέλια επί 4-5 ώρες καθημερινά. Μερικές φορές τα διάβαζα όλη νύχτα. Τα διάβαζα και δεν χόρταινα να τα διαβάζω, και αποστήθισα πολλά χωρία απ’ έξω, πριν ακόμα να βαφτιστώ. Έμεινα έκπληκτος, με το πώς ο κόσμος γύρω μου άλλαξε αφού διάβασα για τον Χριστό. Αυτή ήταν η πρώτη μου συνάντηση με τον Κύριο. Έφερε τα πάνω κάτω στη ζωή μου κι εγώ απλά Τον ερωτεύτηκα. Ο Γεζιτισμός δεν σου το δίνει αυτό. Δεν περιέχει καμία συνάντηση με το Θεό – καμία ζωντανή κοινωνία ανάμεσα στον Θεό και τον άνθρωπο. Δεν υπάρχει καμία απολύτως επαφή με τον Δημιουργό. Ο Γεζιτικός θεός είναι πολύ μακριά από τον άνθρωπο. Όμως στο Χριστιανισμό, το πιο σημαντικό πράγμα που βρήκα ήταν μια ζωντανή κοινωνία με τον Κύριο. Δεν μπορεί να μεταδοθεί με λόγια - όταν είσαι με τον Θεό ... είναι δύσκολο να το εξηγήσει κανείς σε έναν άνθρωπο που δεν έχει βιώσει ποτέ επικοινωνία με τον Θεό – όπως είπε ο προφήτης Δαβίδ: «γεύσασθε κα δετε τι χρηστς  Κύριος»· (Ψαλμ. 33:9). Πρέπει να το γευθείτε οι ίδιοι.
Έτσι, αποφάσισα να βαφτιστώ. Όταν πήγα στην Εκκλησία, όπως είχα κάνει πολλές φορές, ήδη τελούσαν την Θεία Λειτουργία, αλλά άντεξα να παραμείνω μόλις δύο λεπτά - ξαφνικά ένιωσα πολύ βαρύς. Αργότερα, ένας ιερέας μου εξήγησε ότι ένα κακό πνεύμα φωλιάζει μέσα στον άνθρωπο που δεν είναι βαπτισμένος, και προσπαθεί να τον εμποδίσει από το να προσέλθει στον Κύριο. Πήγα στο Νίζνυ Νόβγκοροντ και εκεί γνώρισα έναν ιερέα ο οποίος αφιέρωσε αρκετές ώρες από το χρόνο του καθημερινά για να με προετοιμάσει σωστά. Προετοίμασα τον εαυτό μου πολύ σοβαρά για το Βάπτισμα, και θεωρώ πως αυτό είναι το πιο σημαντικό πράγμα που έχω κάνει στη ζωή μου.
Το βάπτισμά μου έλαβε χώρα στη γιορτή της Πεντηκοστής του 2007. Όταν ξύπνησα εκείνο το πρωί, ένιωσα φόβο και βάρος στην καρδιά μου. Ήρθα στην εκκλησία και ο παπάς με ρώτησε με ένα χαμόγελο, «Θέλεις να το σκάσεις;»  Στη συνέχεια άρχισε η τελετή της κατήχησης, και όταν ο παπάς διάβασε τις πρώτες ευχές και τοποθέτησε το χέρι του στο κεφάλι μου, λιποθύμησα. Όταν άνοιξα τα μάτια μου, καθόμουν σε μια καρέκλα, και ο ιερέας με κατάβρεχε με αγιασμό. Μετά το Βάπτισμα κρατούσαμε αναμμένες λαμπάδες - σημείο της αιώνιας ένωσης με τον Χριστό - και περπατήσαμε τρεις φορές γύρω από την κολυμπήθρα. Μπόρεσα να καταλάβω πώς είχε μεταμορφωθεί η καρδιά μου, και βίωσα μια ανείπωτη χαρά. Δεν αισθανόμουν τα πόδια μου…ήταν σαν να επέπλεα, και τα πάντα γύρω μου είχαν αλλάξει. Έγινα ένας καινούργιος άνθρωπος. Δεν υπάρχουν λόγια για να εκφράσω αυτό που ο Κύριος μου αποκάλυψε στα βάθη της καρδιάς μου. Ένιωσα το χέρι του Θεού. Από νεαρή ηλικία, είχα ανεξήγητες κρίσεις φόβου. Ξυπνούσα στο μέσο της νύχτας με τρόμο και τριγυρνούσα σε όλο το σπίτι, με φόβο για κάτι - δεν ήξερα τι ήταν αυτό, ούτε καταλάβαινα τι μου συνέβαινε.  
Όμως, μετά το Βάπτισμά μου, όλα αυτά εξαφανίστηκαν, εξαφανίστηκαν παντελώς. Άρχισα να βλέπω τον κόσμο με άλλα μάτια, και οι άνθρωποι γύρω μου παρατήρησαν επίσης την αλλαγή που ο Κύριος επεξεργάσθηκε μέσα μου δια του βαπτίσματος. Στην πνευματική μου γέννηση πήρα το όνομα Σεραφείμ, και από εκείνη τη στιγμή, ο Χριστός έγινε το νόημα της ζωής μου και ο στόχος μου έχει γίνει να Τον ακολουθώ.

-Πώς βλέπουν οι συγγενείς σας τη βάπτισή σας;
-Η οικογένειά μου πάντοτε ως επί το πλείστον έβλεπε ευνοϊκά την Ορθοδοξία, όπως και σχεδόν όλοι οι Γεζίτες. Όπως προανέφερα, μπορούν να πηγαίνουν στην εκκλησία, να έχουν εικόνες στο σπίτι, αλλά να θεωρούν το βάπτισμα περιττό και ούτε καν να κατανοούν τη σημασία αυτού του Μυστηρίου. Αυτή ήταν και η γνώμη των γονιών μου. Όταν τους είπα ότι θέλω να βαφτιστώ, οι γονείς μου είχαν αντίρρηση και στην προσπάθειά τους να με πείσουν, μου έλεγαν «Εντάξει, να βαπτιστείς, αλλά όχι τώρα – λίγο αργότερα.» Τελικά τους είπα με αποφασιστικότητα ότι εγώ πρόκειται να βαφτιστώ, δίχως άλλο. Οι συγγενείς μου αγανάκτησαν με την επιλογή μου. Στη συνέχεια όμως, με τη Χάρη του Θεού βαφτίστηκαν σχεδόν όλοι τους ένας-ένας, και είθε ο Θεός να δώσει να βαπτιστούν και οι υπόλοιποι. Είμαι πολύ χαρούμενος που φάνηκα χρήσιμος στους συγγενείς μου και σε μερικούς άλλους Κούρδους, με το να τους συστήσω στην Ορθοδοξία.
-Υπάρχουν πολλοί Χριστιανοί γενικά, μεταξύ των Κούρδων; Πόσο πίσω στον χρόνο πηγαίνει η Ιστορία του Κουρδικού Χριστιανισμού;
-Ξέρουμε πως οι πρόγονοι των σύγχρονων Κούρδων - οι Μήδοι και οι Πάρθοι - δέχτηκαν το Χριστιανισμό κατά τους πρώτους αιώνες του. Υπήρχαν μάλιστα ξεχωριστά Κουρδικά πριγκηπάτα  τα οποία ομολογούσαν τον Χριστιανισμό. Υπήρχαν πολλοί Ορθόδοξοι Κούρδοι στην ανατολική Ανατολία, και μερικοί από αυτούς είναι ενορίτες του Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης, ως τις μέρες μας. Με την άνοδο του Ισλάμ, όλα άλλαξαν. Οι Κούρδοι βρέθηκαν περικυκλωμένοι από Μουσουλμάνους, και ο Χριστιανισμός σταδιακά εκριζώθηκε από τους Κούρδους. Τώρα, στη Γεωργία, οι Κούρδοι γίνονται Ορθόδοξοι μαζικά. Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι αυτό το κίνημα προέρχεται από τον ίδιο το λαό – δεν γίνεται από καμία ιεραποστολή - προσέρχονται στην εκκλησία με δική τους πρωτοβουλία. Φυσικά, εάν γινόταν ιεραποστολή ειδικά γι’ αυτούς, θα υπήρχαν περισσότεροι καρποί. (Μια ένδειξη αυτού είναι η επιτυχία των διαφόρων προτεσταντικών ιεραποστολικών ομάδων στους Κούρδους.)  Ο ακριβής αριθμός των Χριστιανών Κούρδων είναι άγνωστος, και δεν έχει γίνει έρευνα γι’ αυτό, αλλά εκτιμάται πως ανέρχονται σε δεκάδες χιλιάδες, και ο αριθμός τους συνεχώς αυξάνει. Στη Ρωσία υπάρχουν πολλοί Ορθόδοξοι Κούρδοι. Αν ο Κύριος το ευλογήσει, ελπίζω να υπάρξει μια Ορθόδοξη Κουρδική κοινότητα στη Μόσχα.

-Είπατε ότι κάποτε ήσασταν Γιεζίντ. Μπορείτε να μας πείτε λίγο για αυτή την πίστη;
-Το κέντρο του Γεζιτισμού είναι στο Ιράκ. Ο Γεζιτισμός στην τωρινή μορφή του ξεκίνησε κατά τον 12ο με 13ο αιώνα. Ο ιδρυτής αυτής της θρησκείας ήταν ο Σούφι θεολόγος Σεϊχης Adi, ένας Άραβας, που άλλαξε σημαντικά τόσο τα δόγματα όσο και τα τελετουργικά που εφάρμοζαν στο παρελθόν οι Κούρδοι. Εισήγαγε στον Γεζιτισμό πολλά στοιχεία του Ισλάμ, του Νεστοριανισμού, του Μανιχαϊσμού και του Ιουδαϊσμού. Όμως οι Γεζίτες διατήρησαν και ορισμένα παλαιά πιστεύω τους, που θύμιζαν Ζωροαστρισμό – ο οποίος βασίζεται στη λατρεία της φωτιάς, του ήλιου και των δυνάμεων της φύσης. Οι Γεζίτες αργότερα  θεοποίησαν τον Σεϊχη Adi.
Επίσης τιμούν ιδιαιτέρως τους αγγέλους, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνουν και ένα κακό πνεύμα, το οποίο ονομάζουν Melek Taus. Ο Melek Taus μιλά για τον εαυτό του στις ιερές γραφές των Γεζιτών, ως εξής: «Δεν υπάρχει τόπος όπου να μην είμαι παρών.  Συμμετέχω σε όλες τις εκδηλώσεις τις οποίες οι άνθρωποι των άλλων θρησκειών τις αποκαλούν «πονηρές» επειδή οι εκδηλώσεις αυτές δεν αντιστοιχούν στις επιθυμίες τους» (Jilva 1:3).  Οι Γεζίτες επίσης θεωρούν πως είναι η θεότητα που δημιούργησε τον υλικό κόσμο, χρησιμοποιώντας τα διαμελισμένα τμήματα του αρχέγονου κοσμικού αυγού. Ο Πούσκιν μάλιστα έγραψε για τη σχέση των Γεζιτών με αυτό το πνεύμα, όταν ταξίδεψε στο Ερζερούμ: «Προσπάθησα να μάθω από ένα Γεζίτη την αλήθεια για την θρησκεία τους. Στις ερωτήσεις μου, απάντησε ότι οι φήμες πως ο Σατανάς λατρεύεται από τους Γεζίτες είναι κενοί μύθοι, ότι πιστεύουν σε ένα θεό, και ότι ο διάβολος είναι καταραμένος σύμφωνα με το νόμο τους – πράγμα που σίγουρα θεωρείται απρεπές και ανέντιμο, διότι τώρα είναι δυστυχισμένος – αλλά εν καιρώ δύναται να συγχωρηθεί, καθ’ ότι δεν μπορεί κανείς να θέσει όρια στο έλεος του Αλλάχ.»  Θεωρούν ότι ο Θεός θα τον συγχωρήσει σύντομα, όμως δεν αναφέρουν εάν ο ίδιος την επιθυμεί αυτή την συγχώρηση.
Σε γενικές γραμμές, υπάρχουν πολλά στον Γεζιτισμό που δεν είναι εντελώς σαφή. Τα δύο ιερά βιβλία των Γεζιτών, το "Jilva" (το «Βιβλίο των Αποκαλύψεων») που είναι συμπίλημα του 12ου αιώνα, και το "Maskhafe Rash” (το «Μαύρο βιβλίο»), συμπίλημα του 17ου αιώνα, συχνά αντιφάσκουν μεταξύ τους. Μπορείτε να βρείτε μέσα σε αυτά μια σοβαρά διαστρεβλωμένη ιστορία της Βίβλου, αλλά και μύθους για αγγέλους, όπου διακρίνονται οι προσωπικές ιστορίες συγκεκριμένων Sufi. 
Περιγράφεται επίσης το πώς ένας συγκεκριμένος θεός δημιουργεί άλλους θεούς για να είναι βοηθοί του στην δημιουργία του κόσμου. Οι Γεζίτες πιστεύουν πως δημιουργήθηκαν χωριστά από όλους τους άλλους ανθρώπους - δηλαδή, πως οι πρόγονοι όλων των Γεζιτών προήλθαν ως αποτέλεσμα της ένωσης δύο δυνάμεων - της ουράνιας (σπορά του αγγέλου) και της γήινης (σπορά του Αδάμ). Η αντίληψή τους περί Χριστού είναι βασικά η ίδια με εκείνη που εκφράζεται στο Κοράνι. Αλλά λέγεται επίσης πως «μέχρι την εμφάνιση του Χριστού σε αυτόν τον κόσμο, υπήρξε μια θρησκεία που ονομάζεται ‘ειδωλολατρία’.» (Maskhafe Rash 25).  
Οι Γεζίτες έχουν πάρει κάποια πράγματα από τον Χριστιανισμό, όπως για παράδειγμα την βαφή των αυγών. Οι Ιρακινοί Γεζίτες έχουν μια τελετή που αντιγράφει το βάπτισμα - μια τριπλή βύθιση σε νερό, και με κοπή των μαλλιών στο κεφάλι, και άλλα πολλά. Έχει παραχωρηθεί μια ιδιαίτερη θέση στον Γεζιτισμό για την λατρεία του ήλιου. Όταν ένας Γεζίτης ξυπνά, το πρώτο πράγμα που κάνει είναι να κατευθύνει το βλέμμα προς τον ήλιο και να πει, «Ω ήλιε, εσύ είσαι ο κύριός μας.»  Θεωρείται πως μόνο εκ γενετής γίνεται κανείς Γεζίτης - δεν υπάρχει τελετή αποδοχής του Γεζιτισμού. Η αντίληψή τους περί αμαρτίας είναι εξαιρετικά ασαφής.

-Τι μπορείτε να μας πείτε για τις προοπτικές Ορθόδοξης ιεραποστολής στους Κούρδους;
-Νομίζω ότι οι προοπτικές είναι πολύ ευοίωνες, δεδομένου ότι πολλοί Κούρδοι είναι φιλικά διακείμενοι προς τον Χριστιανισμό. Αυτό ισχύει ακόμη και για τους Μουσουλμάνους. Το έχω δει αυτό κατά τη διάρκεια ιεραποστολικών ταξιδιών σε Κουρδικά χωριά, όπου μας δέχτηκαν με πολλή εγκαρδιότητα, και παρατήρησα πώς μας άκουγαν προσεκτικά,  και πόσο ανυπόμονα έπαιρναν τα Ορθόδοξα έντυπά μας.
Όμως αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο για  τους Γεζίτες Κούρδους. Έχουν επί μακρόν συνηθίσει να βλέπουν τους Χριστιανούς ως συμμάχους τους, και δεν είναι τυχαίο που – κατά την γενοκτονία που διεξήγαγε η Οθωμανική Αυτοκρατορία - οι Γεζίτες κατέφευγαν συγκεκριμένα σε Χριστιανικές χώρες. Όταν βρέθηκα σε μία από τις επισκοπές της Εκκλησίας μας το περασμένο καλοκαίρι, άκουσα πως σε μια πόλη όπου υπάρχει μεγάλη κοινότητα Γεζιτών Κούρδων, η κοινότητα εκείνη είχε σχεδόν εξ ολοκλήρου ανακαινίσει έναν Ορθόδοξο Ναό χρησιμοποιώντας δικά της χρήματα. Όταν μια τοπική κοινότητα της διασποράς των Τσετσένων ήθελε να χτίσει ένα τζαμί στην πόλη αυτή και μάζευαν υπογραφές, οι Γεζίτες δεν υποστήριξαν την κατασκευή του τζαμιού, το οποίο εν τέλει  δεν χτίστηκε ποτέ.
Φυσικά, όπως και σε οποιαδήποτε ιεραποστολή, έτσι και εδώ είναι σημαντικό να έχουν την Αγία Γραφή και τις προσευχές στη μητρική τους γλώσσα. Όσον αφορά το πρώτο, το Ινστιτούτο Μεταφράσεων της Βίβλου στη Μόσχα έχει ήδη μεταφράσει και δημοσιεύσει την Καινή Διαθήκη και την Πεντάτευχο στην Κουρδική γλώσσα (Kurmanji). Ως προς την Πεντάτευχο, μέχρι στιγμής έχουμε μεταφράσει μόνο μερικές από τις σημαντικότερες προσευχές των Ορθοδόξων, και υπάρχει πολύ δουλειά ακόμα που πρέπει να γίνει.
Είναι σημαντικό να προέρχονται οι περισσότεροι ιεραπόστολοι από τους ίδιους τους Ορθοδόξους Κούρδους, και είναι εξαιρετικά σημαντικό να υπάρχουν Ορθόδοξοι ιερείς οι οποίοι να είναι Κούρδοι, αλλά πιστεύω πως ο Κύριος θα το επιτρέψει να γίνει, όταν Εκείνος ευδοκήσει.  Με συγκινεί προσωπικά πάρα πολύ η ειλικρινής πατρική προσοχή που ο Πατριάρχης Κύριλλος έδειξε για τις ανάγκες των Ορθοδόξων Κούρδων, όταν ο Κύριος ευδόκησε να συναντηθώ με την Αυτού Μακαριότητα. Ήταν επίσης πολύ σημαντικό για μένα το ότι μπόρεσα να διδαχθώ - έστω για ένα μικρό χρονικό διάστημα - από έναν αξιόλογο ιεραποστολικό Ιερέα, τον πατέρα Δανιήλ Συσόεφ, ο οποίος ήταν ο πνευματικός μου, και ο οποίος, όπως γνωρίζετε, δολοφονήθηκε μέσα στην εκκλησία του, δεχόμενος τον θάνατο για το όνομα του Χριστού.
Πιστεύω ότι θα έρθει η ώρα,  να λάμψει το φως του Χριστού επάνω από το Κουρδιστάν.



πηγή

Μη λυπάσαι τον εαυτό σου




«Τρίψε», κι εσύ τη ψυχή σου, θέρμανέ την με την χριστιανική ζωή, για να εκδηλωθεί μέσα σου η ζωντανή ενέργεια της θείας Χάριτος. Μόνο, σου το ξαναλέω, μη λυπάσαι τον εαυτό σου. 

 Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος

Ήταν τόσο μικρό που το έβαλαν σε σακουλάκι για να το ζεστάνουν…


Οι στιγμές ευτυχίας αλλά και η διαρκής αγωνία των γονιών του – Δείτε φωτογραφίες
Γιατί θαύματα γίνονται! Απόδειξη η μικρούλα Pixie!
Τρεις μήνες νωρίτερα γεννήθηκε η μικροσκοπική Pixie Griffiths-Grant που στην 28η εβδομάδα της κύησης αντίκρισε τον κόσμο πρόωρα κι ενώ είχε βάρος λιγότερο από μισό κιλό.
Οι γιατροί την έβαλαν αμέσως μέσα σε ένα «σακουλάκι», σαν αυτά που βάζουμε τα… σάντουιτς, για να αποτρέψουν την περαιτέρω πτώση της θερμοκρασίας του σώματός της.
Η Pixie ήταν πιο μικρή κι από το χέρι της μαμάς της και μεταφέρθηκε εσπευσμένα στη Μονάδα Νεογνών όπου ο γιατροί δεν περίμεναν να ζήσει ούτε μία ώρα.
Σήμερα η μικρούλα είναι πέντε μηνών.
«Μόλις γεννήθηκε την έβαλαν μέσα σε ένα διαφανές σακουλάκι για να διατηρήσει τη θερμοκρασία της και τη μετέφεραν κατευθείαν στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας», περιγράφει η 37χρονη μητέρα της Sharon Grant.
Η Sharon, από το Goonhavern της Κορνουάλης, αναγκάστηκε να γεννήσει στην 28 η εβδομάδα της κύησης καθώς οι υπέρηχοι έδειξαν πως το έμβρυο είχε σταματήσει να μεγαλώνει στην 20η εβδομάδα. Κάποια δυσλειτουργία στον πλακούντα και τον ομφάλιο λώρο είχαν ως αποτέλεσμα να μην τρέφεται το κοριτσάκι σωστά.
«Μπαινόβγαινα από το νοσοκομείο επί οκτώ εβδομάδες για να παρακολουθούμε αν έπαιρνε βάρος. Αλλά πήρε μόλις 20 γραμμάρια. Ήταν τρομακτικό, οι γιατροί μου έλεγαν συνεχώς κακά νέα. Περίμεναν να φτάσει κάποιο συγκεκριμένο βάρος για τη γεννήσω αλλά δεν το έφτανε».
Στις 11 Μαΐου η μικρούλα ήρθε στον κόσμο με καισαρική τομή καθώς δεν υπήρχε περίπτωση, σύμφωνα με τους γιατρούς, να αντέξει τη φυσιολογική γέννα.
«Μόλις γεννήθηκε την έβαλαν σε ένα σακουλάκι για να τη ζεστάνουν. Δεν μπορούσα να τη δω, μπήκε κατευθείαν σε θερμοκοιτίδα. Μου είπαν όμως πως είχε τα μάτια της ανοιχτά», αφηγείται η μητέρα της.
moromikro
«Έδειχνε τόσο μικρή στις φωτογραφίες, δεν μπόρεσα να τη δω για έξι ολόκληρες ώρες αλλά μόλις ανάρρωσα κι εγώ με μετέφεραν στη Μονάδα».
Η Pixie έμεινε σε θερμοκοιτίδα για τρεις μήνες και η Sharon δεν μπορούσε ούτε να την πιάσει στα χέρια της για 18 ημέρες επειδή κάθε φορά που τη μετακινούσαν έχανε βάρος.
Μόλις δυνάμωσε λίγο το κοριτσάκι, ο πατέρας της μπορούσε να την κρατήσει στην αγκαλιά του για μία ώρα μέρα παρά μέρα!
«Ήταν εκπληκτικό που επιβίωσε αλλά πραγματικά πολύ τραυματικό», περιγράφει η Sharon. «Μετρούσαμε τη ζωή της ώρα την ώρα επί τρεις εβδομάδες. Έπαθε λοίμωξη στην κοιλιά, ουρολοίμωξη ενώ της έκαναν τουλάχιστον δέκα μεταγγίσεις αίματος. Έκανε εμετό κάθε φορά που της έδιναν γάλα και μόλις τη μετακινούσαν έχανε βάρος».
Σε ηλικία περίπου δύο μηνών η Pixie άρχισε να δυναμώνει και όταν έκλεισε τους πέντε μήνες η Sharon μπόρεσε για πρώτη φορά να την πάρει στο σπίτι τους. Το βάρος της είναι όσο ενός νεογέννητου περίπου 3,5 κιλά.
«Έχουμε πάει πολλές φορές στο νοσοκομείο από τότε που πήρε εξιτήριο και δεν μπορεί να έρθει σε επαφή με άλλα παιδιά γιατί αν κρυώσει θα χρειαστεί να μπει και πάλι στο οξυγόνο», λέει η μητέρα της, «αλλά τα καταφέρνει πολύ καλά. Δείχνει καλά και υγιής. Είναι υπέροχο να την έχω σπίτι, κάνουμε πολλές αγκαλιές και είναι πολλοί εκείνοι που προσπαθούν να τη δουν. Είναι εκπληκτικό».


Πηγή-Φωτο:newsitamea.gr

Τι δουλειά έχει ένας σκύλος σε διεθνές ιατρικό συνέδριο;


 Στη φωτογραφία ο Φρανκ, ο σκύλος - γιατρός

Μπορεί όλα να ξεκίνησαν από ένα πείραμα, αλλά ο Φράνκι απέδειξε ότι μπορεί να διαγνώσει τον καρκίνο του θυρεοειδούς πολύ πριν ξεκινήσει να σχηματίζεται ο όγκος, και φυσικά αρκετά νωρίτερα από οποιοδήποτε εξελιγμένο ιατρικό μηχάνημα.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα μελέτης που έκαναν ειδικοί από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Αρκάνσας, ο σκύλος βρήκε σε πολύ πρώιμο και φυσικά θεραπεύσιμο στάδιο τον καρκίνο του θυρεοειδούς σε 30 ασθενείς.

Ο Φράνκι κλήθηκε να μυρίσει τα ούρα 34 εθελοντών που συμμετείχαν στη μελέτη και προέβλεψε (όχι διέγνωσε) με αξιοπιστία 88% ποιοι από αυτούς θα εκδηλώσουν στο μέλλον καρκίνο στο θυρεοειδή αδένα.

Το σκυλί έχει εκπαιδευτεί όταν μυρίζει ούρα που έχουν καρκίνο να ξαπλώνει και όταν δεν έχουν να κάνει στροφή και να αποχωρεί από το εξεταστήριο. Τώρα πώς έγινε αυτό και τι έχει στο μυαλό του αυτός ο σκύλος, ποτέ δεν θα μάθουμε.

Το επόμενο βήμα των ειδικών είναι είτε να κατασκευάσουν ένα μηχάνημα που θα κάνει τη δουλειά του Φράνκ, είτε να εκπαιδεύσουν σκυλιά για να βρίσκουν και αυτόν το τύπο καρκίνου.

Σε προηγούμενες μελέτες σκυλιά κατάφεραν να προβλέψουν ποια άτομα θα εκδηλώσουν στο μέλλον καρκίνο του πνεύμονα και του εντέρου.

Ο ΚΑΜΜΕΝΟΣ ΚΑΙ Ο ..ΣΥΓΚΑΜΜΕΝΟΣ ΜΕ ΑΝΟΙΧΤΑ ΤΑ ΠΟΔΙΑ..


Τσέχος πρόεδρος για πρόσφυγες: Εχουν πανάκριβα iphones και χρησιμοποιούν τα παιδιά ως ασπίδες


Παράδειγμα προς μίμηση ο προβληματισμός του αλλά ποιος τον ακούει;

Τα αυτονόητα με της αλήθειας την γλώσσα χρησιμοποίησε ο πρόεδρος της Τσεχίας Μίλος Ζέμαν μιλώντας για πλούσιους μετανάστες με πανάκριβα iphones που χρησιμοποιούν τα παιδιά ως ανθρώπινες ασπίδες προκειμένου να δικαιολογήσουν τη μετακίνησή τους στην Ευρώπη, ενώ επεσήμανε πως η ήπειρος διέρχεται τη μεγαλύτερη κρίση της μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.


Βέβαια οι αλήθειες του Ζέμαν προκάλεσε την έντονη αντίδραση του Ύπατου Αρμοστή του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, ο οποίος αυτή την εβδομάδα «κατηγόρησε επίσης την Πράγα ότι συστηματικά θέτει υπό κράτηση μετανάστες κάτω από άθλιες συνθήκες για να αποθαρρύνει άλλους επίδοξους μετανάστες.»
Μιλώντας στο Blesk, ο Ζέμαν κατηγόρησε τους πλούσιους οικονομικούς μετανάστες ότι εκμεταλλεύονται κυνικά τα παιδιά για να φθάσουν στην ΕΕ. Τα παιδιά χρησιμεύουν ως ανθρώπινες ασπίδες για τύπους με iPhones ώστε να δικαιολογήσουν το κύμα μεταναστών, τόνισε χαρακτηριστικά ο Τσέχος πρόεδρος σε βιντεοσκοπημένη του συνέντευξη που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα της Blesk. Αυτοί που κρύβονται πίσω από τα παιδιά, δεν αξίζουν καμία συμπόνοια. Μεταφέρουν τα παιδιά με πλαστικές βάρκες, γνωρίζοντας ότι κινδυνεύουν να πνιγούν, σχολίασε ο Ζέμαν, ο οποίος βρίσκεται στην εξουσία από το 2013 κι είναι ο πρώτος άμεσα εκλεγμένος πρόεδρος της χώρας.
Πρόσφατα, ο πρόεδρος είχε προβεί σε ανάλογες δηλώσεις λέγοντας κανένας δεν σας κάλεσε εδώ.

Αυτοί είναι οι λόγοι που η Ρωσία ενοχλεί τόσο τις ΗΠΑ


ανάλυση του Νικολά Μποννάλ

Ένα ενδιαφέρον άρθρο δημοσιεύθηκε στην Pravda, γραμμένο όχι από Ρώσο αλλά από τον γαλλικής καταγωγής αναλυτή κ. Νικολά Μποννάλ, στο οποίο αναφέρονται οι λόγοι για τους οποίους οι Αμερικανοί -συμφώνως προς δηλώσεις πολλών πολιτικών τους- θέλουν την περιθωριοποίηση της Ρωσίας. Βεβαίως, η ανάλυση γίνεται από την ρωσική σκοπιά.

Στο άρθρο, που μετέφερε ο τουρκολόγος Ν. Χειλαδάκης, γίνεται αναφορά σε πέντε λόγους. Ο πρώτος, είναι ο «πνευματικός», όπως χαρακτηριστικά ονομάζεται. Η Ρωσία χαρακτηρίζεται ως μια ανερχόμενη πνευματική χώρα εξ αιτίας της αναδυόμενης Ορθοδοξίας και τον κυρίαρχο ρόλο στον χριστιανικό κόσμο που έχει αρχίσει να παίζει η ρωσική ορθόδοξη εκκλησία.

Ο κ. Μποννάλ υποστηρίζει ότι είναι σχεδόν αδύνατο η σημερινή Δύση να αποδεχτεί μια ανερχόμενη ορθόδοξη υπερδύναμη που δεν μπορεί να ελεγχτεί. Είναι αδύνατο η σημερινή άθεη Δύση να συνδιαλλαχτεί με μια σημερινή Ρωσία που της θυμίζει τουλάχιστον την ορθόδοξη Ρωσία των Τσάρων, σε μια εποχή που επιδιώκεται να επιβληθεί με κάθε μέσο ένα ανεξίθρησκο και άθεο κοινωνικό πρότυπο για όλη την υφήλιο.

Ο δεύτερος λόγος είναι ο...σεξουαλικός. Αν και αυτό ακούγεται εκ πρώτης παράδοξο, όμως ο μεγάλος αρχιτέκτονας της Νέας Τάξης, ο γνωστός Μπρεζίνσκι, έχει επιμείνει σε αυτό το θέμα. Αντιλαμβάνεται κανείς την αντίθεση στην πολιτική του κ. Πούτιν τον οποίο έχουν καταγγείλει ότι προωθεί την "ομοφοβία."

Ο τρίτος λόγος είναι ο «μεσσιανικός». Οι ΗΠΑ σήμερα, ουσιαστικώς και παρά την αμφισημία της Γερμανίας, κυβερνά την Ευρώπη, αλλά δεν κυριαρχεί ένεκα της Ρωσίας στην Ευρασία και αυτό την έχει εξοργίσει. Παλαιοτέρα είχε προσπαθήσει να στρέψει την Κίνα, (βλέπε γεωστρατηγικές αναλύσεις του καθηγητή Mearsheimer), κατά της Ρωσίας αλλά τα δεδομένα έχουν αλλάξει σε βάρος των ΗΠΑ, καθώς η Κίνα διάκειται φιλικά προς την Ρωσία.

Εδώ και μερικά χρόνια, αναφέρει ο κ. Μποννάλ, άρχισε να προπαγανδίζεται και να προωθείται από τις διάφορες προτεσταντικές σέκτες και τα δορυφορικά τηλεοπτικά θρησκευτικά κανάλια, ο μεσσιανικός ρόλος της Αμερικής, που προϋποθέτει την απόλυτη κυριαρχία της και στην περιοχή της Ευρασίας για το καλό της ανθρωπότητας. Άλλωστε, αυτός ο λόγος προβλήθηκε για τις εκστρατείες στην Γιουγκοσλαβία, Ιράκ, Αφγανιστάν, Λιβύη, Συρία και αλλού στην Αφρική.

Ο Ατλαντικός παράγοντας είναι ο πέμπτος λόγος. Η Ευρώπη από το 1945 μέσω του βορειοατλαντικού συμφώνου είναι στρατηγικά μια αμερικανική αποικία. Η υπεροχή των ΗΠΑ στους εξοπλισμούς είναι αναμφισβήτητη. Η κατάρρευση της ανατολικής Ευρώπης έδωσε την ευκαιρία στο ΝΑΤΟ να επεκταθεί στις βαλτικές χώρες και στην ανατολική Ευρώπη στις παρυφές της Μόσχας.

Παρ’ όλο που ο σκοπός του ΝΑΤΟ ήταν να καταπολεμηθεί ο κομουνισμός, σήμερα αντί να καταργηθεί αφού εξέλειπε αυτός ο λόγος ύπαρξης, επεκτείνεται και η αμερικανική προπαγάνδα το παρουσιάζει σαν τον κύριο προστάτη της «δημοκρατίας» και των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων» που καταπατώνται στην Ρωσία.

Έτσι το ΝΑΤΟ προβάλλεται ως ο προστάτης των ανθρωπίνων ελευθεριών. Αυτό όμως έχει προκαλέσει κάποιες πολιτικές αντιδράσεις σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες που βλέπουν πως η Ευρώπη έχει καταντήσει ένα στρατηγικό προτεκτοράτο του ΝΑΤΟ και ένα υποχείριο μιας αδίστακτης τοκογλυφικής ομάδας που κυβερνά την Ε.Ε..

Απόρροια αυτών των αντιδράσεων είναι το Εθνικό Μέτωπο της Μαρί Λεπέν στην Γαλλία, ο Πέπε Γκρίλο στην Ιταλία, οι Ποντέμος στην Ισπανία, το UKIP στην Αγγλία. Το ΝΑΤΟ για να δικαιολογεί την συνέχιση της ύπαρξης του πρέπει να προβάλλει τον ρωσικό «κίνδυνο» μέχρι πλήρους εξασθένησης της Ρωσίας.

Τέλος, υπάρχει και ο γεωστρατηγικος παράγων. Η Αμερική φαντάζει πως είναι το κέντρο του κόσμου, όπως είχαν περιγράψει κάποτε την Αγγλία οι συγγραφείς, McKinder και Spykman. Ο κόσμος όλος γύρω από τον κεντρικό αμερικανικό άξονα θα πρέπει να ελέγχεται απόλυτα και με οποιοδήποτε κόστος. Έτσι η Ουκρανία έπρεπε να καταστραφεί αντί να πέσει στα χέρια της Ρωσίας.

Εν συνεχεία, ο κ. Μποννάλ, αναφέρεται στην πολιτική Ομπάμα, ο οποίος χρησιμοποιεί την Ιαπωνία εναντίον της Κίνας για να ελέγξει όσο μπορεί την ανερχόμενη κινεζική υπερδύναμη. Μια διάσπαση της Ρωσίας σήμερα είναι κάτι παραπάνω από απαραίτητο για το Αμερικανικό Κέντρο του κόσμου, όπως και μια μελλοντική σε δεύτερη φάση διάσπαση της Κίνας, σύμφωνα πάντα με τα σχέδια του μεγάλου διδασκάλου του κ. Ομπάμα, του Zbigniew Brzezinski.
Ως κατακλείδα παρατηρώ, ότι τα αναφερόμενα ανωτέρω αποσπάσματα, από το κείμενο του Γάλλου αναλυτή, έχουν κατά κόρο αναλυθεί, αλλά μάλλον πρόκειται για μελέτη που δεν εμβαθύνει. Τα παρέθεσα όμως, προς γνώση των απόψεων που έχουν ξένοι αναλυτές.


πηγή