Τρίτη, 5 Μαΐου 2015

άνοιξη





το σύμπαν σήμερα έστειλε τον ήλιο να παίξει τα παιχνίδια του...

Μια αγία που τη λένε Ειρήνη (5 Μαΐου)

http://diakonima.wpengine.netdna-cdn.com/wp-content/uploads/2014/04/AgiaEirini15.jpg


Η Αγία Μεγαλομάρτυς Ειρήνη άθλησε κατά τον 4ο αιώνα μ.Χ. Ήταν θυγατέρα του Λικινίου, που ήταν βασιλιάς κάποιου μικρού βασιλείου, και της Λικινίας. Καταγόταν από την πόλη Μαγεδών και αρχικά ονομαζόταν Πηνελόπη. Όταν η Αγία έγινε έξι ετών, ο πατέρας της Λικίνιος την έκλεισε σε ένα πύργο και ανέθεσε την διαπαιδαγώγησή της σε κάποιον γέροντα, ονόματι Απελλιανό, ο οποίος και έγραψε τα υπομνήματα του μαρτυρίου αυτής.

Μια νύχτα η Ειρήνη είδε το εξής όραμα: μπήκε στον πύργο ένα περιστέρι κρατώντας με το ράμφος του κλαδί ελιάς, το οποίο και άφησε επάνω στο τραπέζι. Επίσης, μπήκε και ένας αετός μεταφέροντας στεφάνι από άνθη, το οποίο τοποθέτησε και αυτός επάνω στο τραπέζι. Έπειτα μπήκε από άλλο παράθυρο ένας κόρακας, ο οποίος έβαλε επάνω στο τραπέζι ένα φίδι. Το πρωί που ξύπνησε απορούσε και σκεπτόταν τι άραγε να σημαίνουν αυτά που είδε. Τα διηγήθηκε λοιπόν στον γέροντα Απελλιανό και εκείνος τα ερμήνευσε ως προάγγελμα των στεφάνων της δόξας και του μαρτυρικού τέλους αυτής μετά τη βάπτισή της.

Στο Χριστιανισμό ελκύσθηκε από κάποια κρυπτοχριστιανή νέα, η οποία, λόγω της τιμιότητας και των αρετών της, έχαιρε μεγάλης εκτιμήσεως από τους γονείς της Πηνελόπης και είχε τοποθετηθεί από αυτούς ως θεραπαίνιδα της θυγατέρας τους. Ένας ιερεύς, ονόματι Τιμόθεος, βάπτισε κρυφά τη νεαρή ηγεμονίδα και τη μετονόμασε Ειρήνη.

Το γεγονός δεν άργησε να πληροφορηθεί ο πατέρας της Λικίνιος, όταν μάλιστα η Αγία Ειρήνη συνέτριψε τα είδωλα της πατρικής της οικίας ομολογώντας με αυτό τον τρόπο την πίστη της στον Χριστό. Για τον λόγο αυτό διέταξε να τη δέσουν στα πόδια ενός άγριου αλόγου, να τη σκοτώσει με κλοτσιές. Αλλά από θαύμα το άλογο στράφηκε εναντίον του και σκότωσε αυτόν. Τότε επικράτησε μεγάλη σύγχυση μεταξύ των εκεί παρεβρισκομένων ανθρώπων. Αλλά η Ειρήνη τους καθησύχασε με τα λόγια του Χριστού: «Πάντα δυνατά τω πιστεύοντι» (κατά Μάρκον 9, 23). Δηλαδή όλα είναι δυνατά σ’ εκείνον που πιστεύει. Και πράγματι, με θαυμαστή πίστη προσευχήθηκε και ο πατέρας της σηκώθηκε ζωντανός. Τότε, οικογενειακώς όλοι βαπτίστηκαν χριστιανοί. Στη συνέχεια έπαθε πολλά από τους Πέρσες και τους βασιλείς αυτών Σεδεκία και Σαπώριο Α'.

Εικ. από εδώ
Έπειτα η Αγία Ειρήνη πήγε στην Καλλίπολη του Ελλησπόντου, όπου βασίλευε ο Νουμεριανός. Εκεί παρουσιάσθηκε σε αυτόν και ομολόγησε με παρρησία την πίστη της στον Χριστό. Οι ειδωλολάτρες την έκλεισαν διαδοχικά σε τρία πυρακτωμένα χάλκινα βόδια. Το τρίτο όμως βόδι, τη στιγμή που βρισκόταν εντός του η Μεγαλομάρτυς, όλως παραδόξως κινήθηκε, ενώ ήταν άψυχο ανθρώπινο κατασκεύασμα. Στη συνέχεια αυτό σχίσθηκε και βγήκε από μέσα του η Αγία εντελώς αβλαβής από την κόλαση της πυράς. Το γεγονός αυτό είχε ως αποτέλεσμα να προσέλθουν στην πίστη του Χριστού χιλιάδες ψυχές. Στην πόλη Μεσημβρία της Θράκης η Αγία Ειρήνη θανατώθηκε, αλλά με τη δύναμη του Θεού αναστήθηκε και είλκυσε στην πίστη το διοικητή και ολόκληρο το λαό. 
Σημείωση του blog μας: ένας σύγχρονος άγιος, που επίσης αναστήθηκε, είναι ο Ρώσος ιερέας Τιμόθεος Strelkov. Εκτελέστηκε με αποκεφαλισμό από στρατιώτη του αθεϊστικού καθεστώτος το 1918, αναστήθηκε θαυματουργικά, έζησε κρυπτόμενος 12 χρόνια και εκτελέστηκε και πάλι το 1930! Λεπτομέρειες για το θαυμαστό αυτό γεγονός βλ. σ' αυτή τη διεύθυνση (ρωσικά). Ο π. Τ. Strelkov κατοικούσε στο χωριό Mikhailovka στα Ουράλια και αποκεφαλίστηκε κοντά στο χωριό Mitrofanovka. Όταν οι κάτοικοι του χωριού του ήρθαν να πάρουν το σώμα του, τον βρήκαν λουσμένο στο αίμα, αλλά χωρίς πληγές. Είχε τις αισθήσεις του και, όταν τον καθάρισαν, είδαν μια λεπτή κόκκινη γραμμή γύρω στο λαιμό του, εκεί όπου τον είχε χτυπήσει το σπαθί. Ο π. Strelkov ανέφερε ότι δεν είχε καμιά ανάμνηση από το διάστημα του θανάτου του· θυμόταν μόνο τη λεπίδα να κατεβαίνει και μετά να συνέρχεται μόνος στο έδαφος, αφού είχε εγκαταλειφθεί από το δήμιό του (δες: Ρώσοι σύγχρονοι μάρτυρες επί κομουνισμού).
Τέλος, η Αγία κατέφυγε μαζί με το δάσκαλό της Απελλιανό στην Έφεσο της Μικράς Ασίας, όπου διέμεινε επιτελώντας πολλά θαύματα και τιμώμενη ως αληθινή ισαπόστολος. Εκεί ανέπτυξε μεγάλη δράση μέχρι την ημέρα της κοιμήσεώς της, το 315 μ.Χ.

Στο Συναξάρι της αναφέρεται ότι στην Έφεσο η Αγία βρήκε μία λάρνακα, στην οποία δεν είχε ως τότε ενταφιασθεί κανένας, μπήκε μέσα σε αυτήν και κοιμήθηκε με ειρήνη. Πριν δε από την κοίμησή της η Αγία Ειρήνη είχε δώσει εντολή να μην μετακινήσει κανένας την ταφόπετρα, με την οποία θα σκέπαζε τη λάρνακα ο δάσκαλός της Απελλιανός, προτού περάσουν τέσσερις ημέρες. Μετά όμως από δύο ημέρες επισκέφθηκαν τον τάφο ο Απελλιανός και οι άλλοι, οι οποίοι είδαν ότι η ταφόπετρα ήταν σηκωμένη και η λάρνακα κενή.

Κατά τα δυτικά Μαρτυρολόγια η Αγία Ειρήνη μαρτύρησε στη Θεσσαλονίκη, αφού ρίχθηκε στην πυρά ενώ κατά το Μηνολόγιον του αυτοκράτορα Βασιλείου Β', η Αγία Ειρήνη τελειώθηκε μαρτυρικά δι' αποκεφαλισμού.

Το λείψανο της αγίας (από εδώ)
Κατά τη Φραγκοκρατία το λείψανό της φυγαδεύτηκε στην Πάτρα, όπου στη συνοικία Ριγανόκαμπος , υπήρχε ο σταυροπηγιακός ναός της Αγίας Ειρήνης που είχε χτιστεί για να φιλοξενήσει το λείψανο της αγίας. Στις 5 Μαρτίου του 1231 ο Λατίνος [ρωμαιοκαθολικός] Αρχιεπίσκοπος Πάτρας Αντέλμος φυγάδεψε , από την Πάτρα στη Δύση, πολλά ιερά κειμήλια ανάμεσα στα οποία και το ιερό λείψανο της Αγίας Ειρήνης κάνοντάς το δώρο στο μοναστήρι του Hautecombe στη Σαβοΐα της Ιταλίας. Το λείψανο της Αγίας Ειρήνης επιστράφηκε στις 5 Οκτωβρίου 2002 και φυλάσσεται σήμερα στο ναό της Αγίας Ειρήνης στο Ριγανόκαμπο. Ο ναός αυτός είναι χτισμένος στην τοποθεσία όπου βρισκόταν ο παλιός.
Δες και:
Έλα στο club μας. Έχει τα πιο όμορφα κορίτσια. Και όλες θέλουν να γίνουν φίλες σου! Και να σε οδηγήσουν... στον παράδεισο!!!
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ'. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ἁγνείας λαμπρότησι, κρίνον ὡς εὔοσμον, ἐξήνθησας ἔνδοξε Εἰρήνη μάρτυς Χριστοῦ, στολαῖς μαρτυρίου σου, κάλλεσιν ὡραΐσθης, ἐπιγνώσεως Θείας, πλάνης δυσωδεστάτης ἀπελαύνουσα βλάβην· διό σου τὴν πανεύφημον μνήμην γεραίρομεν.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α'. Τοῦ λίθου σφραγισθέντος.
Ὁ Χριστὸς ἡ εἰρήνη σὲ Εἰρήνην ἐκάλεσε· σὺ γὰρ τὴν εἰρήνην βραβεύεις τοῖς τελοῦσι τὴν μνήμην σου, καὶ ὕμνοις καὶ ᾠδαῖς πνευματικαῖς, προστρέχουσι τῷ θείῳ σου ναῷ, καὶ πρεσβεύεις ὑπὲρ πάντων, τῇ τρισηλίῳ παρισταμένη Θεότητι. Ἅπαντες οὖν χαρμονικῶς, τὴν μνήμην αὐτῆς τελέσωμεν, τὸν ἀντιδοξάσαντα αὐτήν, Χριστόν μεγαλύνοντες.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον 
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Εἰρήνης τὸν ἄρχοντα, ἰχνηλατοῦσα σεμνή, εἰρήνης ἐπώνυμος, δι' ἐπιπνοίας Θεοῦ, ἐδείχθης πανεύφημε, σὺ γὰρ τοῦ πολέμου, τᾶς ἐνέδρας φυγοῦσα, ἤθλησας ὑπὲρ φύσιν, ὡς παρθένος φρονίμη, διὸ Μεγαλομάρτυς Εἰρήνη, εἰρήνην ἠμὶν αἴτησαι.

Κοντάκιον
Ἦχος γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον.
Παρθενίας κάλλεσι, πεποικιλμένη παρθένε, τῇ ἀθλήσει γέγονας, ὡραιοτάτη Εἰρήνη· αἵμασι, τοῖς ἐκχυθεῖσί σου φοινιχθεῖσα, πλάνην τε, καταβαλοῦσα τῆς ἀθεΐας· διὰ τοῦτο καὶ ἐδέξω, βραβεῖα νίκης χειρὶ τοῦ Κτίστου σου.


πηγή 

Ο Άγιος Εφραίμ ο Μεγαλομάρτυς (5 Μαΐου)

http://i1240.photobucket.com/albums/gg489/dositeea1/Sfantul%20Efrem%20cel%20Nou/dositeeablogspotSfEfremcelNou.jpg


Απολυτίκιο
Ήχος α΄. Της ερήμου πολίτης
Εν όρει των Αμώμων ώσπερ ήλιος έλαμψας,
και μαρτυρικώς, θεοφόρε, προς Θεόν εξεδήμησας,
βαρβάρων υποστάς επιδρομάς, Εφραίμ Μεγαλομάρτυς του Χριστού,
διά τούτο αναβλύζεις χάριν αεί, τοις ευλαβώς βοώσι σου.
Δόξα τω δεδωκότι σοι ισχύν, δόξα τω σε θαυμαστώσαντι,
δόξα τω ενεργούντι διά σου, πάσιν ιάματα.

Ο Άγιος Εφραίμ ο Μεγαλομάρτυς (κατά κόσμον Κωνσταντίνος Μόρφης) γεννήθηκε την 14 Σεπτεμβρίου 1384, ανήμερα της εορτής της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, στα Τρίκαλα Θεσσαλίας. Τέκνο πολύτεκνης οικογένειας, έμεινε ορφανός από πατέρα σε μικρή ηλικία, με αποτέλεσμα η μητέρα του να φέρει όλο το βάρος της ανατροφής του ιδίου και των επτά αδελφών του. Και αυτό το κατάφερε με αγώνα και μόχθο, ώστε τα παιδιά της να μείνουν πιστά στο δρόμο της αγάπης και του Χριστού, άγοντας πνευματική και ενάρετη ζωή.   
Το 1395 κατέλαβε τη Θεσσαλία ο Σουλτάνος Βαγιαζίτ Α΄ με τα στρατεύματά του, ο οποίος αποκαλείτο Κεραυνός για την αγριότητά του. Η σκληρή διοίκησή του επέβαλε το παιδομάζωμα, ήτοι τη στρατολόγηση νέων αγοριών 14-18 ετών, ακόμα και μικρότερων, με σκοπό να δημιουργήσει ένα σώμα φανατικών Τούρκων, που θα στρεφόταν εναντίον των Ελλήνων.
Μέσα σε αυτό το φοβερό κλίμα που επικρατούσε στη σκλαβωμένη Ελλάδα μόνη παρηγοριά στάθηκαν οι Εκκλησίες και οι Ιερές Μονές. Έτσι η μητέρα του Αγίου, προκειμένου να τον γλιτώσει από τη μανία του παιδομαζώματος, τον προέτρεψε να φύγει από τα Τρίκαλα και εκείνος, έχοντας μια κλίση προς τον εκκλησιαστικό βίο, θέλησε να πάει σε Μοναστήρι.   Με λιγοστά τρόφιμα και διαρκή προσευχή ξεκίνησε το ταξίδι του νότια. Η Θεία Χάρη οδήγησε τα βήματά του στην ξακουστή ανδρική Σταυροπηγιακή Μονή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στην Αττική. Στην περιοχή αυτή, κοντά στη Νέα Μάκρη, από το 10Ο και 11ο αιώνα υπήρχαν κελιά, καλύβες και ασκητήρια, όπου δεκάδες πιστοί Χριστιανοί ακολουθούσαν το δρόμο του Χριστού προς την αλήθεια και τη σωτηρία.  Η τοποθεσία ονομάστηκε το «Όρος των Αμώμων», δηλαδή των «Καθαρών». Εκεί εισήλθε ο Άγιος ως Δόκιμος για κάποια χρόνια μέχρι να έρθει στην κατάλληλη ηλικία για να γίνει Μοναχός.
Το 1402 εκάρη Μοναχός με το όνομα Εφραίμ. Ασκήτεψε με υπακοή στο λόγο του Χριστού αποτελώντας παράδειγμα για τους μεγάλους Ασκητές και Πατέρες.  Με ζήλο, ταπείνωση και σκληρούς αγώνες έγινε υπόδειγμα Μοναχού. Με την άδεια του Ηγουμένου είχε βρει μακριά από την Ιερά Μονή μια σπηλιά, όπου διαβιούσε με νηστεία, προσευχή και περισυλλογή. Με κατάνυξη αξιώθηκε και έλαβε το χάρισμα της Ιεροσύνης. Προσευχόταν από την ψυχή του «υπέρ του σύμπαντος κόσμου» και γονατισμένος μπροστά στο εικόνισμα της Μεγαλόχαρης παρακαλούσε αδιάκοπα για την προστασία και τη σωτηρία των αδελφών Χριστιανών που δοκιμάζονταν σκληρά. 
Το 1424 οι Τούρκοι, μετά από μια σειρά βιαιοτήτων και λεηλασιών έφτασαν και στη Νέα Μάκρη. Ανέβηκαν στο Όρος των Αμώμων, πιστεύοντας ότι οι Χριστιανοί κρύβουν τους πολύτιμους θησαυρούς τους στα Μοναστήρια. Αφού λεηλάτησαν όλα τα κελιά και τα ασκητήρια έφτασαν στην Ιερά Μονή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Έσπασαν την πόρτα  και όρμησαν εξαγριωμένοι στο Μοναστήρι. Απαίτησαν από τους Μοναχούς να τους παραδώσουν τους θησαυρούς, όμως μη βρίσκοντας αυτό που περίμεναν, ξέσπασαν την οργή τους στους Μοναχούς, μεταξύ αυτών τον Ηγούμενο  και τους έσφαξαν όλους. Ο μόνος που γλίτωσε από τη Μοναστική κοινότητα ήταν ο Ιερομόναχος Εφραίμ, που έλειπε εκείνη την ημέρα στη σπηλιά του.
Όταν επέστρεψε στην Ιερά Μονή αντίκρισε έκπληκτος την καταστροφή. Αφού θρήνησε τους μάρτυρες, προχώρησε στην ταφή τους και κατόπιν επέστρεψε στο κελί του. Πήγαινε στην έρημη πλέον Ιερά Μονή μόνο για να τελέσει κατά τις μεγάλες εορτές τη Θεία Λειτουργία, να υπηρετήσει το Ιερό Θυσιαστήριο και να μεταλάβει των Αχράντων Μυστηρίων. Αντιμετώπιζε δυσκολίες για τη διαβίωσή του και τρεφόταν μόνο με χόρτα, ελιές και σύκα που εύρισκε στο δάσος.
Μετά από πολλούς μήνες οι Τούρκοι επέστρεψαν πάλι στο Όρος των Αμώμων, συνεχίζοντας τις λεηλασίες. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1425, ο Μοναχός Εφραίμ κατέβηκε από τη σπηλιά του στο Μοναστήρι για να τελέσει τη Λειτουργία στη μεγάλη εορτή της Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού. Οι Τούρκοι, μόλις τον βρήκαν, τον κτύπησαν και τον βασάνισαν. Ζητούσαν με οργή να μάθουν πού είναι κρυμμένοι οι θησαυροί, όμως ο Μοναχός τους απαντούσε ότι εκεί υπήρχαν μόνο πνευματικοί θησαυροί και προσευχόμενος διαρκώς τους έλεγε: «Δεν φοβάμαι ούτε τα μαρτύρια, ούτε το θάνατο. Καμιά δύναμη δε θα με κάνει να αρνηθώ την Πίστη μου στον Πανάγαθο Θεό». Ήταν ανήμερα των γενεθλίων του, έκλεινε τα σαράντα ένα του χρόνια, όταν άρχισαν τα φρικτά βασανιστήρια. Καθημερινά τον ξυλοκοπούσαν και τον υπέβαλαν σε οδυνηρούς σωματικούς πόνους. Με αστείρευτη υπομονή δεχόταν ο Μεγαλομάρτυρας τις κακοποιήσεις, προσευχόμενος συνεχώς στο Θεό να του δίνει δύναμη. Το μαρτύριό του κράτησε οκτώμισυ μήνες. Οι Τούρκοι των κρέμασαν ανάποδα σε μια μουριά, που υπάρχει σήμερα στο προαύλιο της Ιεράς Μονής και συνέχιζαν να τον βασανίζουν εξαγριωμένοι. Με μεγάλα καρφιά στα πόδια και το κεφάλι, κάρφωσαν το σώμα του στον κορμό του δέντρου και δεν σταμάτησαν εκεί. Ήταν 5 Μαΐου του 1426, πρωινό Τρίτης, όταν πήραν ένα μυτερό σκληρό ξύλο και αφού του έβαλαν φωτιά, κατατρύπησαν με αυτό το χιλιοβασανισμένο σώμα του, δίνοντας τέλος στο μαρτύριό του. Ήταν ανήμερα τις εορτής της Αγίας Ειρήνης, που ειρήνευσε η ψυχή του, παραδομένη στον Κύριο Ιησού Χριστό, λαμβάνοντας ως έπαθλο το αμάραντο στεφάνι του Αγίου και Μεγαλομάρτυρα.            

https://vatopaidi.files.wordpress.com/2010/05/martyrio-agiou-neomartyros-efraim1.jpg

Χρειάστηκαν 524 ολόκληρα χρόνια από το μαρτυρικό του θάνατο μέχρι να φανερωθεί. Με μια σειρά γεγονότων όπως οράματα, σημάδια του Θεού και εμφανίσεις του ίδιου του Αγίου, βρέθηκαν στις 3 Ιανουαρίου 1950 τα Ιερά του Λείψανα και έγινε σταδιακά γνωστή η ζωή του. Χιλιάδες πιστοί κατακλύζουν κάθε χρόνο τη Νέα Μάκρη, ελπίζοντας σε ίαση ψυχική, σωματική και πνευματική.  Εκεί η Ηγουμένη Μακαρία και οι Μοναχές της, με πολλή ευσέβεια δέχονται τους επισκέπτες στην Ιερά Μονή, όπου φυλάσσονται τα Ιερά Λείψανα του Αγίου Εφραίμ.
Η Ηγουμένη ήταν εκείνη που είχε την αξίωση να βρει το Άγιο σκήνωμα, όταν ήτα νεαρή. Η Θεία Πρόνοια την είχε οδηγήσει το 1945 στα ερείπια του Μοναστηριού του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Βλέποντας το ερημωμένο Μοναστήρι αποφάσισε να μείνει εκεί και να προσπαθήσει σταδιακά να αναστηλώσει την παλαιά Μονή. Καθώς εργαζόταν στο προαύλιο άκουσε μια απόκοσμη βαθιά φωνή να λέει:  «Σκάψε εκεί και θα βρεις». Η Μοναχή φώναξε έναν εργάτη και του ζήτησε να σκάψει στο συγκεκριμένο σημείο της αυλής. Εκεί υπήρχε ένας μισογκρεμισμένος τοίχος, ένα μέρος που έμοιαζε με παλαιό κελί Μοναχού. Σκάβοντας ανακάλυψε ο εργάτης ένα κρανίο, που εξέπεμπε γλυκιά ευωδία. Η Μοναχή κατάλαβε ότι βρήκαν το λείψανο κάποιου Αγίου και το ασπάστηκε ευλαβικά. Κατόπιν βρήκε ολόκληρο το σκήνωμα του Αγίου. Τα πήρε και τα τοποθέτησε σε μια θυρίδα. Το βράδυ που βρισκόταν στην παλαιά Εκκλησία άκουσε βήματα από την πλευρά που είχε βρεθεί ο τάφος, να διασχίζουν την αυλή και να κατευθύνονται προς την Εκκλησία. Την κυρίευσε φόβο και ξαφνικά άκουσε μια φωνή να της λέει: «Μέχρι πότε θα με αφήσεις εκεί πέρα; Και ποιος μου έβαλε το κεφάλι έτσι…»
Στράφηκε προς τη φωνή και τον είδε να στέκεται στην πόρτα. Ήταν ψηλός, αδύνατος, πολύ μελαχρινός, με μικρά στρογγυλά μάτια που είχαν ρυτίδες στις άκρες, γενειάδα που έφτανε ως το στήθος του και φορούσε ράσο. Με το δεξί του χέρι την ευλογούσε, ενώ από το αριστερό έβγαινε ένα φως απόκοσμο. Αγαλλίασε η ψυχή της μπροστά στη μορφή του και με θάρρος του απάντησε: «Συγχώρησέ με. Μόλις ξημερώσει με το καλό, θα τα φροντίσω όλα».
Πράγματι το πρωί η Μοναχή πήρε τα οστά, τα καθάρισε προσεκτικά από το χώμα, τα έβαλε σε μια θυρίδα στο Ιερό της Εκκλησίας και τους άναψε  κι ένα καντηλάκι.  Την ίδια νύχτα είδε στο όνειρό του τον ίδιο Μοναχό. Κρατούσε στην αγκαλιά του μια εικόνα του, φτιαγμένη από ασήμι. Δίπλα του βρισκόταν ένα μανουάλι. Η Μοναχή πλησίασε, άναψε μια λαμπάδα και άκουσε τη φωνή του: «Σε ευχαριστώ πολύ. Το όνομά μου είναι Εφραίμ».
Με διάφορες οπτασίες και οράματα, ο Άγιος Εφραίμ φανέρωνε στις αδελφές του Μοναστηριού την ιστορία της ζωής του. Η Μοναχή Μακαρία αφηγείται: Ένα μεσημέρι λαγοκοιμόταν από την κούραση. Ξαφνικά βλέπει: «Μια ιερή πομπή να πλησιάζει προς το κελί της, ψάλλοντας ύμνους. Έφτασαν μέσα στο κελί, πήραν το σώμα του Αγίου που το κουβαλούσαν στους ώμους τους και το απόθεσαν στην αγκαλιά της. Οι ιερείς ξεκίνησαν να κάνουν την κηδεία και όλοι μαζί βρέθηκαν μέσα σε μια Βυζαντινή Εκκλησία, με περίτεχνο διάκοσμο, αφιερωμένη στον Άγιο».
Ένα μικρό κοριτσάκι που ζούσε στο ίδρυμα της Μονής μαζί με τη γιαγιά του, ένα βράδυ που ήταν ξαπλωμένο στο κρεβάτι του, είδε τον Άγιο να το πλησιάζει. Εκείνος το είδε φοβισμένο, του χάιδεψε το κεφάλι και του είπε: «Μη με φοβάσαι παιδί μου. Είναι ο Άγιος Εφραίμ».   
Η γιαγιά του κοριτσιού ένα βράδυ αργά άκουσε κάποιον να στέκεται έξω από την πόρτα του θαλάμου. Πιστεύοντας πως ήταν η αδελφή Μακαρία της φώναξε. Ξαφνικά μια λάμψη φώτισε όλη την περιοχή του Μοναστηριού. Μέσα από το φως εμφανίστηκε ο Άγιος. Κρατούσε στα χέρια του μια μικρή Βυζαντινή Εκκλησία, που είχε τέσσερις τρούλους στις άκρες κι έναν μεγάλο στο κέντρο με ένα φωτεινό Σταυρό. Αμέσως η γιαγιά γονάτισε μπροστά του και ο Άγιος της μίλησε:  «Είμαι ο Μεγαλομάρτυρας Εφραίμ. Γεννήθηκα 14 Σεπτεμβρίου, ανήμερα του Σταυρού και πάλι 14 Σεπτεμβρίου ημέρα του Σταυρού,  άρχισε το μαρτύριό μου. Να πεις στην αδελφή Μακαρία, πως θέλω να μου φτιάξει ένα τέτοιο προσκυνητάρι, στη στροφή του δρόμου, εκεί που καθόμουν και ξεκουραζόμουν».
Πράγματι οι Μοναχές έφτιαξαν το προσκυνητάρι, ένα κομψοτέχνημα, μικρογραφία Βυζαντινής Εκκλησίας.
Είναι αναρίθμητες οι μαρτυρίες για τις εμφανίσεις και τα θαύματα του Αγίου Εφραίμ. Ένα από αυτά αφορά την Εκκλησία του. Όταν έφτασε η ευλογημένη ώρα, που αξίωσε ο Κύριος, να χτιστεί ο Ναός του Αγίου, βρέθηκε από Θεία Πρόνοια, παλιά πέτρα που στόλιζε άλλοτε ένα οικοδόμημα στην Αθήνα. Η Ηγουμένη Μακαρία αναρωτιόταν, πού ακριβώς θα ήθελε ο Άγιος να χτιστεί η Εκκλησία του. Φτάνει τότε μια προσκυνήτρια στο Μοναστήρι και της λέει: «Είδα στο όνειρό μου τον Άγιο Εφραίμ και μου είπε: «Να πας να πεις στη Γερόντισσα, ότι τον τάφο μου τον θέλω μέσα στην Εκκλησία μου».
Πεντέμισι αιώνες φύλαγε η γη, σαν πολύτιμο θησαυρό στους κόλπους της τον Άγιο Εφραίμ, μέχρι που ο πολυεύσπλαχνος Θεός μας τον φανέρωσε, για να τον έχουμε βοηθό και οδηγό στις δύσκολες μέρες που ζούμε. Ας αναγνωρίσουμε όλοι μας τη δύναμη της πίστης και της προσευχής και ας προστρέχουμε σε Αυτόν, με ταπεινή καρδιά, παρακαλώντας Τον να μας ελεήσει. Και όλοι μαζί, ας ζητήσουμε από Αυτόν τον Άγιο του Θεού Εφραίμ, να είναι πάντα δίπλα μας, να μας φωτίζει, να μας στηρίζει και να μας καθοδηγεί.       

"Μαμά ζω κι ας μη το ξέρεις"

Πρώτη εβδομάδα: Η πρώτη μου κατοικία!!!

Γειά σας !  

 
Είμαι ένα παιδάκι στο ξεκίνημα της ζωής !                                               
    
     Στο μέσο του κύκλου της μητέρας μου, δύο εβδομάδες μετά την τελευταία της περίοδο, το ωάριό της με 23 χρωμοσώματα περίμενε στην ωοθήκη. Τότε ήρθε το σπερματοζωάριο του πατέρα μου με άλλα 23 χρωμοσώματα κι αγκαλιάστηκαν σφιχτά, δημιουργώντας εμένα! Έξι (6) ώρες μετά άρχισα να πολλαπλασιάζομαι ιλιγγιωδώς και να διαφοροποιούμαι από τους γονείς μου. Μαζί με τα 6.000.000 γονίδιά μου, πέρασα μέσα απ' τις σάλπιγγες κι' εγκαταστάθηκα στη μήτρα. Εδώ θα φωλιάσω, ώσπου να γεννηθώ.


Δεύτερη εβδομάδα:
Αποτελούμαι από μόλις 8.000 κύτταρα!!!
     Ήδη έχω πολλαπλασιαστεί σε πάνω από 8.000 κύτταρα, διαφοροποιημένα σε τρία βλαστικά φύλλα. Σε 9 μήνες τα κύτταρά μου θα είναι πάνω από 6 τρισεκατομμύρια!
     Πρώτα σχηματίζονται ο ομφάλιος λώρος και ο πλακούντας, που με τροφοδοτούν με θρεπτικές ουσίες και οξυγόνο. Παρότι τρέφομαι και θερμαίνομαι από τη μητέρα μου, δεν έχουμε το ίδιο αίμα ούτε και ξέρει ακόμα ότι υπάρχω. Μάλιστα, περιμένει την κανονική έμμηνο ροή στο τέλος της εβδομάδας.

Τρίτη εβδομάδα:

Η καρδιά μου αρχίζει να κτυπά!
     Σχηματίζονται η σπονδυλική μου στήλη, το κεφάλι μου, οι πνεύμονες, το στομάχι, το έντερο και τα νεφρά μου. Το συκώτι μου παράγει το αίμα μου. Από την 18η ημέρα η μικρή καρδιά μου αρχίζει να χτυπά ακανόνιστα. Αυτή η ίδια καρδιά θα χτυπά μέχρι να πεθάνω.
18η ημέρα:
Η καρδιά αρχίζει να χτυπά !!!,

Τέταρτη εβδομάδα:

Τα χέρια μου σχηματίστηκαν.
     ΕΓΩ, ΤΟ ΑΓΕΝΝΗΤΟ ΠΑΙΔΙ, συμπληρώνω τον πρώτο μήνα της ζωής μου!
Έχω ύψος ½ εκατοστό και ζυγίζω ½ γραμμάριο.
     Οι κτύποι της καρδιά μου συγχρονίστηκαν με αυτούς της μητέρας μου. Οι γάμπες μου είναι σαν μικρές φτερούγες και τα χέρια μου έχουν σχηματιστεί.
     Αν και ζω ήδη ένα μήνα, η μητέρα μου αρχίζει μόλις τώρα να το υποψιάζεται, καθώς η περίοδός της καθυστερεί εδώ και δυο εβδομάδες.

Πέμπτη εβδομάδα:

 
Είμαι πλέον ένα γραμμάριο και το κεφάλι μου ξεχωρίζει.
     Σε μια εβδομάδα το ύψος και το βάρος μου έχουν διπλασιασθεί! Ζυγίζω 1 γραμμάριο και είμαι 1 εκατοστό ψηλό.
     Ξεχωρίζουν το κεφάλι, ο θώρακας και η κοιλιά μου. Σχηματίζονται τα μάτια μου με τον αμφιβληστροειδή, το φακό και τα βλέφαρα. Ξεπροβάλλουν τα αυτιά και η μύτη μου. Στον εγκέφαλό μου πρωτοεμφανίζεται η καταβολή του κέντρου του λόγου.
     Μπορεί να καταγραφεί και το Ηλεκτροκαρδιογράφημά μου ακόμη!


Έκτη εβδομάδα:                                  
   
                                                                              
Ο εγκέφαλός μου λειτουργεί αισθητά. 
     Έχουν διαφοροποιηθεί οι γονάδες μου και διακρίνονται τα δάκτυλα στα χέρια και στα πόδια μου.
     Στο τέλος της εβδομάδας είναι δυνατόν να καταγραφούν τα εγκεφαλικά μου κύματα σ' ένα κανονικό Ηλεκτροεγκεφαλογράφο. Κι' ωστόσο κάποιοι λένε πως ακόμα δεν έχω ψυχή...

Έβδομη εβδομάδα:

Σχηματίζονται τα αποτυπώματά μου.
     Ο εγκέφαλος είναι τέλειος. Μπορώ να αισθανθώ και αντιδρώ σύμφωνα με τα ερεθίσματα.
     Ανοίγουν τα χείλη μου, μπορώ να θηλάζω και να καταπίνω.
     Τα δάκτυλά μου μακραίνουν και τα δακτυλικά μου αποτυπώματα παίρνουν τη μορφή που θα έχουν σ' όλη μου τη ζωή.

Όγδοη εβδομάδα (ΔΥΟ ΜΗΝΕΣ):

Έχω ύψος 3 εκατοστά και όλα τα όργανα...
     Οι 60 πιο σπουδαίες ημέρες της ζωής μου: Όλα τα όργανά μου έχουν σχηματιστεί. Τώρα πιά δεν θα δημιουργηθούν άλλα. Συνεχώς θα μεγαλώνω και οι λειτουργίες μου θα τελειοποιούνται.
     Έχω ύψος 3 εκατοστά και ζυγίζω 3 γραμμάρια.
     Στους 7 μήνες που έχω μπροστά μου ώσπου να γεννηθώ, θα πολλαπλασιάσω το ύψος μου στο 20πλάσιο (μέχρις 60εκ.) και το βάρος μου στο χιλιαπλάσιο (3 κιλά και περισσότερο).

Ένατη - δέκατη εβδομάδα:
 
Αν με τρυπήσουν, θα πονέσω.
     Τώρα πια λειτουργούν όλα μου τα όργανα:μύες και νεύρα συγχρονίζονται, κινώ χέρια και πόδια, πιπιλίζω το δάκτυλο.
    
Αναπηδώ και κολυμπάω στο ζεστό αμνιακό υγρό. Μπορώ να πιάνω ένα μικρό αντικείμενο. Αν με τρυπούν, αισθάνομαι πόνο, ακούω τους ήχους και θυμάμαι τους χτύπους της καρδιάς της μητέρας μου. Όταν γεννηθώ, θα τους αποζητώ.

Μπορώ εύκολα να πιάσω ένα μικρό αντικείμενο


Ενδέκατη - δωδέκατη εβδομάδα:
Ακολουθώ το βιολογικό ρολόι της μαμάς. Τρεις μήνες = 90 ημέρες.
     Ήδη είμαι 8 εκ. και ζυγίζω 25 γραμ. Μέσα σε ένα μήνα το ύψος μου τριπλασιάστηκε και το βάρος μου οκταπλασιάστηκε! Η ομοιότητα που έχω με τους γονείς μου στα χαρακτηριστικά και στα φερσίματα είναι πια φανερή.
    
Μου φυτρώνουν τα μαλλιά και τα νύχια.
    
Ξυπνάω, όταν η μαμά μου ξυπνάει, κοιμάμαι, όταν αυτή κοιμάται, είμαι ήρεμο, όταν αυτή είναι ήρεμη. Όλες οι ψυχικές κι' εγκεφαλικές της μεταβολές και κάθε ουσία που χρησιμοποιεί, επηρεάζουν κι' εμένα.
Όταν η μητέρα μου ανησυχεί για μένα, εγώ το αισθάνομαι. Το ίδιο κι όταν καταλαμβάνεται από το αίσθημα της αγωνίας, που είναι ΣΥΝΗΘΕΣ ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΙΚΟ τους δυο πρώτους μήνες της κυήσεως, και δημιουργείται από το φόβο για το μέλλον, για το «νέο», για το άγνωστο. Καταλαβαίνω όταν πάσχει καμιά φορά από ιλίγγους, πονοκέφαλο, εμέτους, ναυτίες...
     Αλλά όλα αυτά θα περάσουν, καθώς η εγκυμοσύνη εξελίσσεται. Κι' όταν η μαμά μου με κρατήσει στα χέρια της, θα της φανούν ασήμαντα πια...

Αν όμως η μητέρα μου δεν με ήθελε πιά;
Αν οι γονείς της τής λένε ότι είναι μικρή για γάμο;
Ή ότι δεν μπορεί να θρέψει πάνω από δυό παιδιά;
Αν εκτιμά περισσότερο την καριέρα της από μένα;
Ή αν σκέφτεται «τι θα πει ο κόσμος;» γιατί είναι ανύπαντρη;
Αν ο γιατρός της λέει ότι μπορεί να είμαι μογγολικό; (Σύνδρομο Down),
Αν μαζί με το γιατρό της μελετά τον τρόπο να απαλλαγεί από μένα;
Αν συμβαίνει κάτι από αυτά, τι με περιμένει άραγε;


Μήπως θα με απορροφήσουν με ένα σωλήνα, όπως η ηλεκτρική σκούπα τα σκουπίδια;

 Έκτρωση με αναρρόφηση
    
Μήπως θα κάνουν στη μητέρα μου έκτρωση προσταλανδίνης για να αποβάλλει αυτόματα;
    
Ή μήπως της δώσουν ένα χάπι (RU-486) που με σκοτώνει με πείνα και ασφυξία, ώστε να αποβληθώ νεκρό;
    
Μήπως θα με κομματιάσουν ζωντανό, μέσα στην κοιλιά της μητέρας μου, μ' ένα τροχισμένο γυριστό μαχαίρι;

(Έκτρωση με Διαστολή και Απόξεση - αλλιώς Εμβρυοτομή)
     Μήπως ο «γιατρός» ανοίξει την κοιλιά της μητέρας μου, με βγάλει και με σκοτώσει αμέσως, ή με πετάξει σ' ένα κουβά μέχρι να πεθάνω;

(Έκτρωση με μικρή Καισαρική τομή δηλ. Χειρουργική Επέμβαση)
    
Τι θα γίνει τότε με το κορμάκι μου;
    
Μήπως ύλη για σαπούνια ή για καλλυντικά; Ή θα με κρατήσουν στη ζωή για πειραματόζωο;
    
Μήπως ο γιατρός με μια σύριγγα αναρροφήσει λίγο αμνιακό υγρό, για να εκχύσει αλάτι που θα κάψει ζωντανό;

(Έκτρωση με Δηλητηρίαση)
        
      Τότε θα πονάω φρικτά, ώρες και ώρες, ώσπου να ξεψυχήσω!
Οι εκτρώσεις στη Ελλάδα στέλνουν κάθε χρόνο, περίπου 150.000 παιδιά στα σκουπίδια!
     Αυτό που οι γιατροί λένε «διακοπή της εγκυμοσύνης» είναι η δολοφονία μου!
     Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΑΡΤΥΡΙΚΟΣ: αγωνίζομαι για 2 ή 3 ώρες να κρατηθώ στη ζωή, η καρδιά μου πάλλεται με πείσμα.
     Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ, όπως και τα επόμενα αδέλφια μου, από τον άδικο θάνατό μου!
     Ίσως κάποιοι γιατροί με κίνητρο τα έσοδά τους ή με τη σκέψη ότι θα βγάλουν τη μητέρα μου από μια δύσκολη θέση, της πουν ότι η έκτρωση είναι απλή, κι´ ότι δεν είναι κάτι κακό ειδικά όταν είμαι πολύ μικρό...
     «Ου δώσω δε ουδενί φάρμακον θανάσιμον, ουδέ ξυμβουλήν τοιήνδε, ούδε γυναικί πεσσόν φθόριον δώσω» (Δεν θα δώσω σε κανένα φάρμακο θανάσιμο, ούτε τέτοια συμβουλή ούτε σε γυναίκα θα δώσω εκτρωτικό φάρμακο). Όρκος Ιπποκράτη (460-337 π.Χ.)
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ: 
  •      Γυναίκες που υποβάλλονται σε έκτρωση αντιμετωπίζουν κινδύνους όπως: διάτρηση της μήτρας, ρήξη τραχήλου σε επόμενες κυήσεις, ενδομητρίτιδα και πυελική φλεγμονή
  •      Οι εκτρώσεις μπορούν να προκαλέσουν τέτοιες βλάβες ώστε επόμενες επιθυμητές κυήσεις να είναι προβληματικές και επικίνδυνες, ή ακόμη να καταλήξουν σε στειρότητα.
          
ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ;
       Ο Θεόφιλος είναι ένας φιλανθρωπικός οργανισμός που διαθέτει κοινωνικές υπηρεσίες στελεχωμένες με κοινωνικές λειτουργούς, ψυχολόγους, νομικούς και άλλους επιστήμονες. Μπορεί να βοηθήσει τη γυναίκα, άγαμη ή έγγαμη, που βρίσκεται σε δυσκολία εξ αιτίας της εγκυμοσύνης της. Προσφέρει δωρεάν και με διακριτικό τρόπο συμβουλές, βοήθεια ιατρική, κοινωνική, ψυχολογική, πρακτική και νομική κάλυψη. Φέρνει την ενδιαφερόμενη σε επικοινωνία με τα πρόσωπα ή με τους οργανισμούς που απαιτεί η κάθε περίπτωση και σέβεται την τυχόν επιθυμία για διατήρηση της ανωνυμίας της.
ΠΩΣ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ Ο Μ.Κ.Ο.ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ;
     Εδώ μπορεί να βρει:
     Πληροφορίες για τα δικαιώματα τα δικά της και τα δικά μου, τους οργανισμούς βοήθειας, τις μαιευτικές και παιδιατρικές υπηρεσίες, τις πιθανότητες εργασίας κ.ά.
     Ψυχολογική, κοινωνική, ιατρική, νομική ή άλλη πρακτική βοήθεια.
     Άμεση συμπαράσταση από συνεργάτιδα του κέντρου, με την οποία μπορεί να συζητήσει κάθε πρόβλημά της.
     Φιλοξενία σε ειδικούς ξενώνες σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας.
Για επείγοντα περιστατικά: Τηλέφωνο 210.8819397
Ο ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ
Βοηθά τη μητέρα μου ώσπου να γεννηθώ.
Δεν μας εγκαταλείπει ακόμη και μετά την γέννησή μου.
Εσείς που θέλετε να βοηθήσετε τη μητέρα μου κι' εμένα και είστε:γιατροί, μαιευτήρες, ψυχολόγοι, δικηγόροι, κοινωνικοί λειτουργοί, ιερείς, οικογένειες, νέοι, χριστιανικές ομάδες και οποιοσδήποτε θέλει να συμβάλλει ώστε να έρθω στον κόσμο, αλλά και όσοι μπορείτε να προσφέρετε σε μέλλουσες μητέρες εργασία, χρήματα, φιλοξενία, οικιακή βοήθεια ή να διαδώσετε τα έντυπα που λένε την αλήθεια για μένα, μη διστάσετε να επικοινωνήσετε με το Φιλανθρωπικό Οργανισμό Θεόφιλο.
«Αν το κοιλιακό τοίχωμα της εγκύου γυναίκας ήταν διάφανο, τι είδους νόμους θα είχαμε για την έκτρωση;»Dr R. Nathanson (από την ταινία «Σιωπηλή κραυγή»)
 

ΘΕΟΦΙΛΟΣ
Μη Κυβερνητικός Οργανισμός Κοινωνικής Φροντίδας
Πέτρου Γιαλούρου 9, Τ.Κ.113.63 ΑΘΗΝΑ
Τηλέφωνο 210.8819397 - 210.8828036

Να τι είναι αυτό που περιμένω κάθε χρόνο, 
με μια ρυτίδα περισσότερο στο μέτωπο... 
μια ρυτίδα λιγότερο στην ψυχή: την πλήρη αντιστροφή....
Οδυσσέας Ελύτης

Πώς να φτιάξετε την βεράντα των ονείρων σας!


Ανεξάρτητα με τα τετραγωνικά
Η Άνοιξη είναι εδώ και μερικά λουλούδια σε μια περιποιημένη βεράντα κάνουν την διαφορά

 Δεν έχει σημασία αν έχετε μια μεγάλη ή μια μικρή βεράντα, αλλά αρκεί η δημιουργική φαντασία σας για να δημιουργήσετε την βεράντα που ονειρεύεστε. Μερικές γλάστρες με λουλούδια της εποχής, λίγα καλόγουστα έπιπλα εξωτερικού χώρου, ένας κατάλληλος φωτισμός, ακόμα και μια μικρή γωνιά με πέτρες, θα μπορούσαν να αποτελέσουν το ιδανικό σκηνικό για την τέλεια βεράντα.

Μια βεράντα με πολύχρωμα έπιπλα, με μια ομπρέλα για τον ήλιο και με γλαστράκια μέσα σε καλόγουστα κασπώ θα κάνει την διαφορά ενώ αν προτιμάτε να μείνετε μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα των γειτόνων σας, ένα όμορφο κομμάτι ύφασμα πεταμένο με χάρη στο διαχωριστικό του μπαλκονιού σας θα σας εξασφαλίσει την ιδιωτικότητα που θέλετε.



Αν ο χώρος σας το επιτρέπει ένας γωνιακός καναπές και μερικές τεράστιες μαξιλάρες θα δώσουν έναν διαφορετικό αέρα στην βεράντα σας και αν είστε ρομαντικοί, μερικά φαναράκια στο τραπέζι θα μετατρέψουν την βεράντα σε ιδανικό μέρος για ένα ρομαντικό δείπνο ή ένα ποτό υπό το φως των αστεριών!

Τα αναρριχητικά φυτά προσθέτουν ένα διαφορετικό ύφος και χρώμα σε μια βεράντα, ειδικά αν πρόκειται για διαμέρισμα σε μεγάλη πόλη και αν η τσέπη σας το αντέχει ένα ψεύτικο χόρτινο χαλί στο δάπεδο της βεράντας θα σας δώσει την  ψευδαίσθηση ότι βρίσκεστε στην εξοχή.

Τα έπιπλα βεράντας είναι ένα στοιχείο που συνδέεται άρρηκτα με τα τετραγωνικά του χώρου σας. Ένα πλήρες σετ επίπλων από μπαμπού η από σφυρήλατο σίδερο είναι ιδανικό για μεγάλες βεράντες ενώ μερικές πολύχρωμες ψάθινες καρέκλες και ένα παλιό τραπεζάκι καφενείου, είναι αρκετά, αν έχετε μια μικρή βεράντα.



πηγή

Η γυναίκα που ξεγέλασε τον θάνατο δυο φορές! Eπέζησε από το τσουνάμι του 2004 και τον σεισμό του Νεπάλ!


Μήπως θα έπρεπε η ελληνική κυβέρνηση να «κόψει» ένα κονδύλι για αεροπορικά εισιτήρια στην 30χρονη Zoe Nash και να τη στείλει στο σπίτι της Μέρκελ; Γιατί αν η συγκεκριμένη γυναίκα επέζησε από το τσουνάμι του 2004 και τον καταστροφικό σεισμό στο Νεπάλ, τότε θα ήταν καλό να την έχουμε ως σύμμαχο στον «πόλεμο» με τη Γερμανία.
Ας τη στείλουμε ως «ειδική» απεσταλμένη (σ.σ. των ειδικών καταστροφών!) στη Μέρκελ, έτσι απλά για μια… χειραψία. Αν… -υποθετικά- γίνει κάποια “φυσική καταστροφή” στο κτίριο που κινείται η Μέρκελ και ο Σόιμπλε, η 30χρονη λογικά θα σωθεί!
Πάντως, πέρα από την πλάκα, η 30χρονη Βρετανίδα βρέθηκε σε δύο από τις μεγαλύτερες φυσικές καταστροφές του πλανήτη. Η ίδια, έμπειρη βελονίστρια, έφτασε στο Νεπάλ στις αρχές Απριλίου, για να συμμετάσχει ως εθελόντρια σε ένα πρόγραμμα υγείας. Όλο αυτό το διάστημα, φιλοξενούνταν από μία οικογένεια, περίπου 65 χιλιόμετρα μακριά από το Κατμαντού.
Η 30χρονη Zoe Nash εξιστόρησε στη Daily Mail την εμπειρία της και δήλωσε ότι, δεν νιώθει άτυχη αλλά «απίστευτα ευλογημένη» που επέζησε. Στον σεισμό και το τσουνάμι του 2004 που σκότωσε 200.000 ανθρώπους στην Νοτιοανατολική Ασία, η Nash βρισκόταν στην Ταϊλάνδη και επέζησε από το παλιρροϊκό κύμα. Επιμένει να βλέπει το ποτήρι μισογεμάτο και δηλώνει ότι οι δύο καταστροφές που έζησε τη βοήθησαν να είναι ευγνώμων για τα βασικά πράγματα στη ζωή.
«Με εντυπωσιάζει η δύναμη των ανθρώπων που έχασαν τα πάντα», λέει και περιγράφει τη στιγμή του σεισμού: «Βρισκόμουν σε ένα λεωφορείο όταν η γη άρχισε να τρέμει. Ο κόσμος ούρλιαζε πανικόβλητος, μόλις βγήκα έξω κατάλαβα πως έτρεμε ο δρόμος, το έδαφος κάτω από τα πόδια μας. Τα κτήρια κουνιόντουσαν, σηκωνόταν σύννεφο σκόνης, η ατμόσφαιρα ήταν αποπνικτική, όλοι ήταν τρομοκρατημένοι. Για δύο ώρες μετά το σεισμό δεν μπορούσα να κινηθώ καθόλου, το σώμα μου ήταν σε κατάσταση σοκ».
Για δύο νύχτες κοιμήθηκε στην άκρη του δρόμου και σε ένα παρατημένο λεωφορείο.
«Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν πια τίποτα, είναι απίστευτα σκληρό αυτό που συνέβη εδώ, είναι απελπισία. Θέλω να μείνω να τους βοηθήσω αλλά δεν υπάρχουν προμήθειες», προσθέτει. Την Τετάρτη ταξίδεψε στο Δελχί και όπως λέει, δεν θα σταματήσει να προσπαθεί να βοηθήσει τους σεισμόπληκτους. «Αυτό που με κράτησε σε όλη αυτή την κατάσταση είναι η ανάγκη να βοηθάω τους ανθρώπους. Αφήνω πίσω μου το Νεπάλ με βαριά καρδιά αλλά ελπίζω να συνεχίσω να βοηθάω», λέει.
πηγή

Ψηφιακή Σκιάθος με την «υπογραφή» του Παπαδιαμάντη


ΔΕΙΤΕ ΨΗΦΙΑΚΑ ΤΑ ΣΚΙΑΘΙΤΙΚΑ ΤΟΠΩΝΥΜΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ
 
To λιμάνι της Σκιάθου | ΕUROKINISSI / ΧΑΣΙΑΛΗΣ ΒΑΙΟ


Ψηφιακό χάρτη με τα 238 τοπωνύμια της Σκιάθου, όπως αυτά αναφέρονται στο έργο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, δημιουργήθηκε με την άμεση ανταπόκριση του Πολιτιστικού Συλλόγου «Σκιάθος», έπειτα από πρόταση της Γεωργίας Φαρίνου-Μαλαματάρη, καθηγήτριας στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και προέδρου της Εταιρείας Παπαδιαμαντικών Σπουδών.
Οι ονομασίες αυτών των τόπων προέρχονται από τη διαμόρφωση του τοπίου (ρέμα Αγαλλιανούς, Κακόρεμα, Καμίνι, Κεφάλα), της θέσης του και της χρήσης του από τους κατοίκους (Αλώνι, Μύλος, Μποστάνια, Ταρσανάς), από κάποιο χαρακτηριστικό γνώρισμα, από φυτά ή δέντρα που φύτρωναν ή καλλιεργούνταν σ' αυτόν τον τόπο (Αμπελάκια, Ρόγγια, Μυγδαλιά), από παραδόσεις ή συμβάντα τοπικά (Το νησί της Ουρανίτσας, της Κοκκώνας το σπίτι), από υπάρχοντα ερείπια (Πρυί, Κάστρο), μνημεία και εκκλησίες (Ευαγγελίστρια, Αγία Αναστασά, Άγιος Παντελεήμων, Μνημούρια).
Ο πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Θοδωρής Τζούμας διευκρινίζει ότι η ακριβής ερμηνεία ενός τοπωνυμίου είναι μεγάλο ζήτημα, εξαιτίας του γεγονότος ότι μέσα στον χρόνο οι λέξεις αυτές έχουν παραφραστεί, από στόμα σε στόμα, με αποτέλεσμα να μην είναι κανείς σίγουρος για την αρχική τους προέλευση.
Ο ψηφιακός χάρτης πρόκειται, σύμφωνα με τον ίδιο, να αναρτηθεί και στην ιστοσελίδα της Εταιρείας Παπαδιαμαντικών Σπουδών και με σύνδεση στις ιστοσελίδες «Σπίτι-Μουσείου Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης» και του Πολιτιστικού Συλλόγου «Η Σκιάθος» 
πηγή

Ένας παράλυτος περίμενε 38 χρόνια, γιατί δεν είχε άνθρωπο (μέχρι που πέρασε ο Χριστός). Εσύ έχεις άνθρωπο; Είσαι ο άνθρωπος κάποιου; Το παιδί σου έχει άνθρωπο;

http://2.bp.blogspot.com/-K00y_lmB354/UaIPs15WWGI/AAAAAAAAJ3o/ckLiAa3w_cQ/s400/%CE%95%CE%AF%CF%83%CE%B1%CE%B9+%CE%BF+%CE%AC%CE%BD%CE%B8%CF%81%CF%89%CF%80%CF%8C%CF%82+%CE%BC%CE%BF%CF%85;+%28%CE%98%CE%B5%CF%8C%CE%B4%CF%89%CF%81%CE%BF%CF%82+%CE%99.+%CE%A1%CE%B7%CE%B3%CE%B9%CE%BD%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%B7%CF%82%29..JPG

Μέρα Μαγιού μου μίσεψες

 http://i.ytimg.com/vi/NiWBl2ztSao/hqdefault.jpg

Μέρα Μαγιού μου μίσεψες
μέρα Μαγιού σε χάνω
άνοιξη γιε που αγάπαγες
κι ανέβαινες απάνω

Στο λιακωτό και κοίταζες
και δίχως να χορταίνεις
άρμεγες με τα μάτια σου
το φως της οικουμένης

Και μου ιστορούσες με φωνή
γλυκιά ζεστή κι αντρίκεια
τόσα όσα μήτε του γιαλού
δεν φτάνουν τα χαλίκια

Και μου `λεγες πως όλ’ αυτά
τα ωραία θα `ν’ δικά μας
και τώρα εσβήστης κι έσβησε
το φέγγος κι η φωτιά μας


Γ. Ρίτσος

«Ευτυχισμένος ο άνθρωπος που τεμαχίζεται και προσφέρεται στους άλλους... Έχει καταλάβει ότι μέσα στην ιερουργία της αγάπης ο άνθρωπος κατά χάρη μελίζεται και δεν διαιρείται, εσθίεται και ουδέποτε δαπανάται. Έχει γίνει κατά χάρη Χριστός και έτσι η ζωή του τρέφει και ποτίζει τον αδελφό.»



Αρχιμ. Βασιλείου Ιβηρίτη

Δεν είναι βαρύς....είναι ο φίλος του.

Στις πλάτες του κουβαλάει εδώ και τρία χρόνια ο 18χρονος Xie Xu τον ανάπηρο φίλο του, τον 19 ετών Zhang Chi, για να βεβαιωθεί ότι δεν θα χάσει την παρακολούθηση κανενός μαθήματος εξαιτίας της σωματικής αδυναμίας του.
Οι δύο φίλοι γνωρίστηκαν όταν ξεκίνησαν να παρακολουθούν μαθήματα στο γυμνάσιο της περιοχής Γιανγκσού, στην Κίνα.


Ο Zhang πάσχει από μυϊκή δυστροφία, μία ασθένεια που
αποδυναμώνει τους σκελετικούς μύες και αδυνατεί να περπατήσει. Ο Xie έχει ύψος 1,73 και αποφάσισε να μεταφέρει τον φίλο του στις πλάτες του για να μην χάσει κανένα μάθημα.


Ο Xie κάνει περίπου 12 δρομολόγια την ημέρα, μεταφέροντας τον φίλο του στις τάξεις όπου γίνονται τα μαθήματα, στην καφετέρια του σχολείου όπου τρώνε το πρωινό τους και στους κοιτώνες τους.

«Και οι δύο νεαροί εργάζονται πολύ σκληρά και είναι κορυφαίοι στην απόδοσή τους» δήλωσε ο υποδιευθυντής του σχολείου, Guo Chunxi
 
 

Δεν διαβάζετε τα e-mails σας; Ίσως είναι δείγμα ευφυίας


Ανοίγετε τα e-mails σας και βλέπετε εκατοντάδες ή και χιλιάδες που δεν έχετε διαβάσει; Ενδεχομένως να είστε ένας από τους ευφυέστερους ανθρώπους

Ανοίγετε τα e-mails σας και βλέπετε εκατοντάδες ή και χιλιάδες που δεν έχετε διαβάσει; Ενδεχομένως να είστε ένας από τους ευφυέστερους ανθρώπους. Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζει ο ψυχολόγος  Ρον Φρίντμαν  σύμφωνα με τον οποίον εάν ανοίγετε το inbox σας και βλέπετε έναν μεγάλο αριθμό μηνυμάτων που δεν έχετε διαβάσει, ενδεχομένως «αναγνωρίζετε ότι η παρακολούθηση και οργάνωση των e-mail δεν βοηθά στην επίτευξη προόδου».


Κάτι που σύμφωνα με τον ίδιο είναι ένα σημάδι ευφυίας. Όπως υποστηρίζει ο Δρ.  Φρίντμαν οι άνθρωποι που αγνοούν τα e-mails τους είναι περισσότερο παραγωγικοί από ότι όσοι προτιμούν να κρατούν ένα οργανωμένο λογαριασμό.

«Οι περισσότερο ευφυείς άνθρωποι καταλαβαίνουν πως δεν υπάρχει λόγος να ασχοληθούν άμεσα με τα τα ανεπιθύμητα e-mails και συνεπώς αδιαφορούν για αυτά με αποτέλεσμα να έχουν ένα υπερπλήρες inbox» υποστηρίζει ο Δρ. Φρίντμαν. Σύμφωνα με τον ίδιο τα περισσότερα e-mails απευθύνονται σε ανθρώπους που θεωρούν πως η δουλειά άλλων προηγείται της δικής τους, κάτι που δεν ισχύει για τους περισσότερο  ευφυείς
πηγή

Το μυστήριο του κινεζικού χρυσού



του Δημήτρη Ζάντζα

Για χρόνια, από το 2009 όταν για τελευταία φορά η χώρα δημοσίευσε επίσημα στοιχεία, το ύψος των αποθεμάτων της Κίνας σε χρυσό αποτελεί ένα είδος «μύθου» για την αγορά του μετάλλου. Εικασίες και εκτιμήσεις έχουν διατυπωθεί κατά καιρούς από διάφορες πλευρές, η αλήθεια ωστόσο είναι πως ο «γρίφος» δεν πρόκειται να λυθεί παρά μόνο όταν το Πεκίνο το αποφασίσει. Και η στιγμή αυτή, ίσως πλησιάζει…

Αυτό εκτιμούν ξένοι αναλυτές, λαμβάνοντας υπόψη την ένταση των προσπαθειών της Κίνας να προκαλέσει την πρωτοκαθεδρία των ΗΠΑ στο παγκόσμιo εμπόριο, και να ενισχύσει τη διεθνή παρουσία και χρήση του εθνικού της νομίσματος, επιδιώκοντας –μεταξύ άλλων– την ένταξή του στο νομισματικό «καλάθι» των Ειδικών Τραβηκτικών Δικαιωμάτων (SDRs) του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Η Κίνα ίσως ετοιμάζεται να επικαιροποιήσει τα επίσημα στοιχεία για το μέγεθος των αποθεμάτων της σε χρυσό, και αυτό ενδεχομένως να συμβεί πριν από τις συνεδρίες του ΔΝΤ, σχετικά με τα SDRs, τον ερχόμενο Οκτώβριο, εκτιμά σε πρόσφατη έκθεσή της η Nomura Holdings.

Σε κάθε περίπτωση, το μόνο σίγουρο είναι ότι η Κίνα έχει εντείνει τα τελευταία χρόνια την προσπάθειά της να αναδείξει και να καθιερώσει το γουάν ως βιώσιμο ανταγωνιστή του αμερικανικού δολαρίου. Και αυτή είναι η βασική αφορμή πίσω από εικασίες που φέρουν το Πεκίνο να συσσωρεύει χρυσό εδώ και καιρό στα θησαυροφυλάκιά του, ως μέρος ενός σχεδίου διαφοροποίησης των –ύψους 3,7 τρισ. δολαρίων– συναλλαγματικών αποθεματικών της χώρας.


Νέες εκτιμήσεις
Βασιζόμενοι σε δημοσιευμένα στοιχεία εμπορευματικών συναλλαγών, εγχώριας παραγωγής και σε εκθέσεις της China Gold Association, οι αναλυτές του Bloomberg Intelligence καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι το Πεκίνο από τον Απρίλιο του 2009 μέχρι σήμερα πιθανότατα έχει τριπλασιάσει το ύψος των αποθεμάτων του σε χρυσό, φθάνοντας τους 3.510 μετρικούς τόνους. Αν η εκτίμησή τους επιβεβαιωθεί, θα πρόκειται για τα δεύτερα μεγαλύτερα εθνικά αποθέματα χρυσού παγκοσμίως, πίσω από τους 8.133,5 τόνους χρυσού των ΗΠΑ.

Η Κίνα παραμένει πρώτη σε παραγωγή χρυσού σε παγκόσμιο επίπεδο, ενώ κατατάσσεται δεύτερη –μετά την Ινδία– σε κατανάλωση. Ωστόσο, με δεδομένο ότι τα συναλλαγματικά αποθέματά της (των οποίων το μεγαλύτερο μέρος αποτελείται από αμερικανικά δολάρια) έχουν υπερ-πενταπλασιαστεί μέσα σε διάστημα μιας δεκαετίας, οι 1.054 τόνοι χρυσού που εμφανίζεται να κατέχει βάσει των στοιχείων που ανακοίνωσε –αιφνιδιαστικά– τον Απρίλιο του 2009 αντιστοιχούν στο 1% μόλις των συναλλαγματικών αποθεμάτων. Το ποσοστό αυτό κρίνεται ως χαμηλό όχι μόνο σε σύγκριση με τα αντίστοιχα άλλων Κεντρικών Τραπεζών, τόσο σε ανεπτυγμένες όσο και σε αναδυόμενες οικονομίες, αλλά και «ασύμβατο» με την πρόθεση του Πεκίνου για απεξάρτηση από το δολάριο.

Σε ένα εξαιρετικά σπάνιο σχόλιο για την πολιτική της PBOC απέναντι στον χρυσό, ο αναπληρωτής διοικητής της δήλωνε το Μάρτιο του 2013 ότι δεν μπορεί να επενδύσει στο μέταλλο πάνω από το 2% των συναλλαγματικών της αποθεμάτων, λόγω του μεγέθους της αγοράς του χρυσού. Αν και έκτοτε δεν έχει υπάρξει ανάλογη δήλωση, όλοι εμφανίζονται βέβαιοι ότι τα κινεζικά αποθέματα χρυσού έχουν αυξηθεί. Από το μέγεθος της αύξησης, όταν αυτή ανακοινωθεί, είναι πολύ πιθανό να ανοίξει μια ακόμα «ζωηρή» διεθνής συζήτηση για τον χαρακτήρα και τη σημασία του μετάλλου ως αποθεματικού στοιχείου ενεργητικού... επηρεάζοντας ανάλογα και την πορεία των τιμών του σε μια συγκυρία με πολλές ιδιαιτερότητες.


Οι Κεντρικές Τράπεζες «πιστές» στον χρυσό

Η τιμή του χρυσού θα συνεχίσει να βρίσκει στήριξη στο αγοραστικό ενδιαφέρον που εκδηλώνεται από πλευράς Κεντρικών Τραπεζών διεθνώς, εκτιμούν αναλυτές της RBC Capital Markets. Σε πρόσφατη έκθεσή τους, υπολογίζουν ότι η ζήτηση αυτή αναμένεται να φτάσει φέτος του 275 τόνους, προερχόμενη κυρίως από αναδυόμενες οικονομίες, επίπεδο αισθητά μειωμένο σε σχέση με το 2014 (409 τόνοι) αλλά παρ’ όλα αυτά υψηλό, σε σχέση με τα ιστορικά δεδομένα.

Όπως σημειώνουν, «συνολικά οι κεντρικές τράπεζες παραμένουν “καθαροί” αγοραστές χρυσού εδώ και 14 συνεχόμενα τρίμηνα μέχρι σήμερα, και η ζήτηση αυτή βοήθησε το μέταλλο να μετριάσει τις απώλειές του στη διάρκεια του 2014». Και κάνουν λόγο για μία τάση που θα έχει και συνέχεια...

Αναφερόμενοι στη Ρωσία, υπογραμμίζουν ότι η Κεντρική της Τράπεζα είναι μεταξύ των μεγαλύτερων αγοραστών του μετάλλου, καθώς έχει αυξήσει τα αποθέματά της σχεδόν κατά 130%, από τα επίπεδα των 520 τόνων του 2008 σε 1.208 τόνους το 2015. Ενώ για την περίπτωση της Κίνας, εκτιμούν ότι πράγματι ενισχύει τα δικά της αποθέματα, το ύψος των οποίων τοποθετούν κοντά στους 3.500 τόνους.

Μεταξύ άλλων, εκφράζουν την άποψη ότι ένας παράγοντας που φαίνεται να επηρεάζει την τάση συσσώρευσης χρυσού από τις Κεντρικές Τράπεζες, είναι η ισχυροποίηση του αμερικανικού δολαρίου στην αγορά συναλλάγματος. Όπως λένε, η εικόνα που διαμορφώνεται καθιστά τον χρυσό ελκυστικότερο, ως μέσο για hedging έναντι της υποτίμησης των εγχώριων νομισμάτων σε σχέση με το USD. 
*Αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Κεφάλαιο" της 25ης Απριλίου 2015

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΟΥΤΑΡΗΣ, ΤΟ ΕΚΛΕΚΤΟ ΚΑΙ ΠΟΛΥΑΓΑΠΗΜΕΝΟ «ΠΑΙΔΙ» ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ


σάρωση0001Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Με ένα εκτενές αφιέρωμα η γνωστή τουρκική εφημερίδα Hürriyet, (3/5), εξυμνεί τον γνωστό και μη εξαιρετέο δήμαρχο της Θεσσαλονίκης, κ Γιάννη Μπουτάρη, σαν ένα από τους ποιο ένθερμους φίλους και οπαδούς της Τουρκίας ο οποίος τώρα ξεκίνησε μια καινούργια εκστρατεία αναστύλωσης και ανάδειξης όλων των οθωμανικών μνημείων της συμπρωτεύουσας για να θυμίζουν τους σημερινούς κατοίκους της και κυρίως όσους έχουν προσφυγική καταγωγή, το πόσο… «ωραία», «όμορφα» και «ευτυχισμένα» διαβιούσαν κάτω από το… «δίκαιο», «φιλεύσπλαχνο», «πονετικό» και… άκρως «προοδευτικό» οθωμανικό καθεστώς. Δεν… αποκλείεται δε μέσα στα σχέδια του να υπάρχει και… πρόγραμμα ανέγερσης μνημείου της γενοκτονίας που υπέστησαν οι «καημένοι» φίλοι του οι Τούρκοι από τους κακούς και αχάριστους γκιαούρηδες!
Αλλά τι να πρωτοθυμηθεί κανείς για όλη αυτή την περίοδο της δημαρχίας Μπουτάρη που έχει κάνει τους Τούρκους να πίνουν νερό στο όνομα του; Να θυμηθεί εκείνο το ευτράπελο επεισόδιο με τον Μίκη Θεοδωράκη όταν του απαγόρεψε να κάνει συγκέντρωση κατά του μνημονίου στην πλατεία Αριστοτέλους λες και ήταν ιδιοκτησία του, κάτι που φυσικά δεν έγινε ; Να θυμηθεί που τον Μάιο του 2012 με μεγάλη εμπάθεια απαγόρεψε στους Ποντίους να κάνουν συγκέντρωση για την επέτειο της ποντιακής γενοκτονίας στην πλατεία Αγίας Σοφίας, ενώ την ίδια περίοδο παραχωρούσε τους κεντρικούς δρόμους της πόλης για να παρελάσουν οι ομοφυλόφιλοι ενώ ο ίδιος έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι είναι κατά …των παρελάσεων ;
Αλλά ας πάμε στην αρχή. Παραμονές των δημοτικών εκλογών της 7 Νοεμβρίου του 2010. Η Θεσσαλονίκη γιόρταζε τον πολιούχο της άγιο Δημήτριο. Ο κ Μπουτάρης αν και δεν πηγαίνει ποτέ στις εκκλησίες αυτή την φορά λόγω φυσικά των δημοτικών εκλογών πήγε στον άγιο Δημήτριο να παρακολουθήσει την τελετή χοροστατώντας του δεσπότη κ Άνθιμου. Μετά το πέρας και ενώ πλησίασε όπως όλοι οι επίσημοι να χαιρετήσει τον Άνθιμο, αυτός του εξαπόλυσε δημόσια μια άνευ προηγούμενου επίθεση λέγοντας μάλιστα πως αν εκλεγεί δεν θα τον ορκίσει. Αυτό ήταν! Το επεισόδιο αυτό συσπείρωσε αυτόματα όλους του ψηφοφόρους από την κεντροδεξιά μέχρι την άκρα αριστερά και ενώ ο κ. Μπουτάρης ήταν πίσω στις δημοσκοπήσεις κατάφερε να κερδίσει τον δήμο με λίγες εκατοντάδες ψήφους. Η κίνηση αυτή του Ανθίμου του έδωσε ουσιαστικά την δημαρχία. Πολλοί είπαν για σκηνοθετημένο επεισόδιο. Γεγονός είναι πως μετά την εκλογή του όχι μόνο τον όρκισε ο κ Άνθιμος, αλλά έκτοτε είναι χέρι-χέρι με τον κύριο δήμαρχο.
Αλλά το «ρεσιτάλ» του κ Μπουτάρη έχει την πιο ενδιαφέρουσα διάσταση στην άλλη πλευρά του Αιγαίου. Μόλις εκλέχτηκε οι Τούρκοι πανηγύρισαν για την εκλογή του καθώς η φήμη του σαν τουρκολάγνος είχε φτάσει από καιρό στην Τουρκία. Από τότε άρχισε να βγαίνει πιο συχνά σε τουρκικά κανάλια παρά στα ελληνικά και φυσικά σε κάθε του εμφάνιση εμφανίζονταν σαν πιο Τούρκος και από τους ίδιους τους Τούρκους. Έτσι δεν άργησε να πέσει η πρώτη «βόμβα» Μπουτάρη, (κατά το.. κάβα Μπουτάρη). Στις 20 Νοεμβρίου του 2010, λίγες δηλαδή μέρες μετά την εκλογή του στην δημαρχία Θεσσαλονίκης ανήγγειλε, όπως το δημοσίευσε με πηχυαίους τίτλους η τουρκική εφημερίδα Radıkal, ότι θα αναγείρει μνημείο υπέρ των Νεότουρκων, (δηλαδή των μεγαλυτέρων σφαγέων του ελληνισμού της Μικράς Ασίας), στην πλατεία Ελευθερίας της Θεσσαλονίκης. Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα, ο μεγάλος φίλος της Τουρκίας αψηφώντας τις αντιδράσεις του θρησκευτικού κατεστημένου της Θεσσαλονίκης αλλά και των ποντιακών οργανώσεων, θα στήσει ένα μνημείο για την «επανάσταση» των Νεότουρκων στην γνωστή πλατεία της Θεσσαλονίκης. Παράλληλα στην ίδια εφημερίδα γίνονταν γνωστό στο τουρκικό κοινό ότι ο κ Μπουτάρης θα κάνει και τζαμί για τους μουσουλμάνους Τούρκους και άλλους που διαμένουν στην Θεσσαλονίκη.
Λίγες μέρες μετά και συγκεκριμένα στις 6 Δεκεμβρίου, ο γνωστός ανταποκριτής στην Ελλάδα της τουρκικής εφημερίδας, Sabah, Στέλιος Μπερμπεράκης, αγκαλιά με τον Μπουτάρη και με φόντο την παραλία της Θεσσαλονίκης από το λιμάνι, παίρνει μια μεγάλη συνέντευξη από τον δήμαρχο Θεσσαλονίκης κ Μπουτάρη που την δημοσίευσε σε πρωτοσέλιδο στην τουρκική εφημερίδα. Στην συνέντευξη αυτή ο κ Μπουτάρης δήλωσε πως επιθυμία του είναι να ονομαστεί η οδός Αποστόλου Παύλου όπου βρίσκεται το πατρικό, (;;), σπίτι του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, (δηλαδή του πατέρα της εθνοκάθαρσης της Μικράς Ασίας), σε οδό Κεμάλ Ατατούρκ και παράλληλα επανέλαβε την επιθυμία του για μνημείο των Νεότουρκων στην πλατεία Ελευθερίας. Στην ίδια «βαρυσήμαντη» συνέντευξη αναφέρονταν πόσο λατρεύει ο κόσμος της Θεσσαλονίκης τον.. άξιο αυτό δήμαρχο και όλοι τον φωνάζουν στους δρόμους… «Yassu Dimarhe»!
Με την φόρα που είχε πάρει ο κ Μπουτάρης επόμενο ήταν να προχωρήσει και στην επόμενη φάση παρεμβαίνοντας ακόμα και στα εσωτερικά της Τουρκίας δηλώνοντας ότι στηρίζει τον Ερντογάν στο μεγάλο του σχέδιο να ανοίξει μεγάλο κανάλι σαν καινούργιο Βόσπορο στην βορειοανατολική πλευρά της Κωνσταντινούπολης. Σημειωτέον ότι το σχέδιο αυτό έχει συναντήσει έντονες αντιδράσεις στην ίδια την Τουρκία και μάλιστα πολλοί αναφέρουν ότι παραβιάζει ακόμα και την συνθήκη του Μοντρέ, χώρια για την οικολογική καταστροφή που θα προκαλέσει σύμφωνα με πολλούς Τούρκους επιστήμονες. Σε σχετικό δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας, Zaman, στις Μαρτίου του 2011, ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης κ Μπουτάρης εξέφρασε την στήριξη του στο μεγάλο αυτό σχέδιο του τότε Τούρκου πρωθυπουργού Ταΐπ Ερντογάν, για το μεγάλο κανάλι στην περιοχή της Κωνσταντινούπολης. Στο ίδιο δημοσίευμα ο κ Μπουτάρης τόνισε ότι θεωρεί τον Ερντογάν σαν ένα από τους μεγαλύτερους παγκοσμίως ηγέτες. Χαρακτηριστικό είναι πως στο ίδιο δημοσίευμα επισημαίνονταν ότι η κατασκευή αυτού του καναλιού θα σημάνει και το τέλος στο μεγαλόπνοο σχέδιο του αγωγού Μπουργάζ-Αλεξανδρούπολης, αφού θα λύσει το πρόβλημα της διέλευσης των τάνκερ από τον Βόσπορο. Δηλαδή με λίγα λόγια θα «θάψει» οριστικά το σχέδιο αυτό που αφ’ ενός θα έβαζε την Ελλάδα δυναμικά στο παιχνίδι των αγωγών και αφ’ ετέρου θα έδινε ένα δυνατό χαστούκι στις τουρκικές φιλοδοξίες να έχει η Τουρκία την αποκλειστικότητα των ενεργειακών αγωγών.
Τα «χτυπήματα» όμως του κ Μπουτάρη δεν σταμάτησαν εδώ. Στις 11 Δεκεμβρίου του 2011, σε δηλώσεις του που μεταδόθηκαν από το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων, Anadolu Ajansı, αποκάλυπτε την… ύπαρξη μουσουλμανικής μειονότητας στην Θεσσαλονίκη και για τον λόγο αυτό, όπως τόνισε, θα αναγείρει νέο μουσουλμανικό τέμενος για να υπάρχει μόνιμη θρησκευτική στέγη της μουσουλμανικής μειονότητας της Θεσσαλονίκης. Οι δηλώσεις αυτές του αξιότιμου κ Μπουτάρη είχαν γίνει από την Σμύρνη όπου βρίσκονταν καθώς το πήγαινε έλα με την Τουρκία δεν σταμάτησε ποτέ. Παράλληλα είχε προσθέσει ότι θα επιδιώξει με κάθε μέσο την αδελφοποίηση της Σμύρνης με την Θεσσαλονίκη, ίσως στα… χνάρια του συνωστισμού της επίσης αξιότιμης κ Ρεπούση. Και πράγματι στις 2 Απριλίου του 2013, ο κ Μπουτάρης έκανε το πρώτο σημαντικό βήμα προς αυτή τη κατεύθυνση. Σύσσωμος ο τουρκικός τύπος ανέφερε ότι μετά από 90 χρόνια ξαναέγινε μουσουλμανική θρησκευτική τελετή στην Θεσσαλονίκη με την πρωτοβουλία του κ Μπουτάρη στο γνωστό τέμενος του αρχαιολογικού μουσείου που είχε κτιστεί για τους Ντονμέδες, δηλαδή του εξισλαμισμένους Εβραίους της Θεσσαλονίκης.
Εμείς για όλα αυτά δεν έχουμε παρά να του πούμε, Άφεριν Αφεριν, Yannı Boutari!

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr