Παρασκευή, 24 Απριλίου 2015

Για να μιλήσει κανείς για τον Θεό στους ανθρώπους, πρέπει να μιλήσει πολύ για τους ανθρώπους στο Θεό.


πες μου τι έχεις χάσει να σου πω πόσο αγάπησες...


Λύθηκε (μάλλον) το πιο «κρύο» κοσμικό μυστικό





Κανείς έως τώρα δεν ήξερε τι μπορεί να είναι το λεγόμενο Ψυχρό Σημείο, που μόνο σημείο δεν είναι, καθώς, όπως φαίνεται, πρόκειται για την μεγαλύτερη γνωστή δομή στο σύμπαν, η οποία έχει αφήσει το χαρακτηριστικό αποτύπωμά της στην κοσμική μικροκυματική ακτινοβολία υποβάθρου. Τώρα, για πρώτη φορά, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι βρήκαν την εξήγηση γιατί μία τεράστια περιοχή του σύμπαντος είναι πιο κρύα από τις υπόλοιπες: απλούστατα είναι σχεδόν κενή.
Το 2004, οι αστρονόμοι, μελετώντας τον «χάρτη» της ακτινοβολίας μικροκυμάτων, η οποία διαπερνά μέχρι σήμερα το σύμπαν ως «απόηχος» της αρχικής «Μεγάλης Έκρηξης» (Μπιγκ Μπανγκ), ανακάλυψαν μια σημαντική ανωμαλία: μια ασυνήθιστα μεγάλη και εξίσου ασυνήθιστα κρύα περιοχή στο σύμπαν, στην κατεύθυνση του αστερισμού του Ηριδανού, στο νότιο ημισφαίριο του γαλαξία μας. Από τότε, καταβάλλεται προσπάθεια να δοθεί μια εύλογη εξήγηση.
Τώρα, μια διεθνής ομάδα αστρονόμων από τις ΗΠΑ, την Ιταλία και την Ουγγαρία, με επικεφαλής τον δρα Ίστβαν Σζαπουντί του Ινστιτούτου Αστρονομίας του Πανεπιστημίου της Χαβάης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Monthly Notices" της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας της Βρετανίας, ανακάλυψαν μια τεράστια σχεδόν κενή περιοχή του σύμπαντος εκεί όπου ανιχνεύθηκε το Ψυχρό Σημείο.
Η περιοχή αυτή απέχει τρία δισεκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη και εκτιμάται ότι εκτείνεται σε έκταση 1,8 δισεκατομμυρίων ετών φωτός. Στο εσωτερικό της η πυκνότητα γαλαξιών είναι πολύ πιο αραιή από την συνηθισμένη πυκνότητα στο υπόλοιπο σύμπαν, γεγονός που εξηγεί και την χαμηλότερη θερμοκρασία της μικροκυματικής ακτινοβολίας υποβάθρου σε σχέση με τις άλλες περιοχές.
Όπως είπε ο Σαζπουντί, πρόκειται «για την μεγαλύτερη ατομική δομή, που έχει εντοπιστεί ποτέ από την ανθρωπότητα». Η εντυπωσιακή ανακάλυψη έγινε με τον συνδυασμό στοιχείων από το επίγειο οπτικό τηλεσκόπιο Pan-STARRS1 της Χαβάης και το διαστημικό τηλεσκόπιο υπερύθρων ακτίνων WISE της NASA.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, δεν μπορεί να είναι σύμπτωση η ανακάλυψη αυτής της τόσο μεγάλης, σχεδόν κενής, περιοχής εκεί όπου βρίσκεται και το Ψυχρό Σημείο. Όμως θα χρειαστούν περαιτέρω παρατηρήσεις για να επιβεβαιωθεί η συγκεκριμένη εξήγηση.

πηγή

Ο χαλασμός της Νάουσας

http://i.ytimg.com/vi/naN44n3OARY/mqdefault.jpg


Εντυπωσιακός ανθισμένος δρόμος!

Πάνω από 10 εκατομμύρια δέντρα συνθέτουν την πιο πράσινη πόλη της Νότιας Αφρικής, μεταξύ των οποίων και 49 διαφορετικά είδη γιακαράντας, ιθαγενές δέντρο της Νότιας Αμερικής. Στο Γιοχάνεσμπουργκ, γνωστό και ως η «πόλη της γιακαράντας», έχουν φυτευτεί πάνω από 70.000 δέντρα τα οποία δημιουργούν φυσικά τούνελ στους δρόμους αλλά και εντυπωσιακά τοπία ειδικά όταν βρίσκονται στην κορύφωση της άνθισης. Ένα απίθανο σκηνικό κάνει την εμφάνισή του στο κέντρο της πόλης, σε έναν από τους πλέον πολυσύχναστους δρόμους, το οποίο προσθέτει μοβ-μπλε πινελιές στο μουντό αστικό τοπίο.
perierga.gr - Εντυπωσιακός ανθισμένος δρόμος στην πόλη!
perierga.gr - Εντυπωσιακός ανθισμένος δρόμος στην πόλη!
perierga.gr - Εντυπωσιακός ανθισμένος δρόμος στην πόλη!
perierga.gr - Εντυπωσιακός ανθισμένος δρόμος στην πόλη!
perierga.gr - Εντυπωσιακός ανθισμένος δρόμος στην πόλη!
perierga.gr - Εντυπωσιακός ανθισμένος δρόμος στην πόλη!
perierga.gr - Εντυπωσιακός ανθισμένος δρόμος στην πόλη!

πηγή

ΤΡΕΙΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΕΣ, ΜΙΑ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ


GENOKTONIA_PONTION1 

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Στις αρχές του εικοστού αιώνα διαπράχτηκε η φρικτή γενοκτονία των χριστιανών της Μικράς Ασίας, των χριστιανών της Ανατολής, Αρμενίων, Ελλήνων και Ασσυρίων. Σχεδόν εκατό χρόνια μετά ο καιρός ωρίμασε ώστε με μια κοινή στρατηγική να προωθηθεί η διεθνής αναγνώριση αυτής της γενοκτονίας συνολικά.
«Δεν είχε ακόμα χαράξει, έλεγε ο πατέρας μου, όταν όλο το χωριό ξεκίνησε με θρήνους συνοδεία μερικών ζαπτιέδων, (Τούρκων χωροφυλάκων), παίρνοντας τον δρόμο της εξορίας, με πολύ λίγα από τα υπάρχοντά τους, αφού τα πάντα έπρεπε να τα εγκαταλείψουν, γυναίκες, παιδιά και γέροι. Οι άνδρες είχαν συλληφθεί τις προηγούμενες μέρες και είχαν οδηγηθεί μακριά από το χωριό, στη γειτονική Kαισάρεια. Ύστερα από πορεία μερικών ωρών φτάσαμε στην Kαισάρεια και εκεί που πλησιάζαμε στην πλατεία της πόλης, από την κεφαλή της πορείας άρχισε ένας σπαρακτικός θρήνος που σε λίγο έφτασε και σε μας και μας κάλυψε. Αντικρίσαμε ένα φοβερό θέαμα. H πλατεία είχε μετατραπεί σε ένα δάσος με αγχόνες με τα άψυχα σώματα των αγαπημένων μας να κρέμονται. O θρήνος ξέσκιζε τον ουρανό, γυναίκες σφιχταγκάλιαζαν τα μικρά τους και περνούσαν μπροστά από τις κρεμάλες χωρίς να τους επιτρέπεται να σταματήσουν έστω και λίγο. Άλλες έπεφταν λιπόθυμες, κλαίγοντας σπαρακτικά τραβώντας τα μαλλιά τους. Οι ζαπτιέδες τις χτυπούσαν βάναυσα υποχρεώνοντάς τις να προχωρήσουν. Αδιάφορο για τον θρήνο των γυναικών, ένα χαμίνι, τουρκόπαιδο, ξυπόλυτο, τριγυρνούσε μέσα στις αγχόνες, καγχάζοντας και τραβώντας από τα πόδια τα σώματα των κρεμασμένων, τα έφτυνε, τα κουνούσε πέρα δώθε, και φώναζε χλευαστικά,  -Που είναι η Αρμενία σας;. Το πρωινό αεράκι φυσούσε κάνοντας τα άψυχα αθώα σώματα να αιωρούνται μέσα σε μια μακάβρια μελωδία που δημιουργούσαν οι τριγμοί από τα σχοινιά και τις αγχόνες».
Από το βιβλίο, «Η Αρμενική Γενοκτονία» του Kαραμπέτ Kαλφαγιάν, (Αρμένιος ιστορικός συγγραφέας)
«Στην διάρκεια της νύχτας οι οργανωμένες συμμορίες εξακολούθησαν την λεηλασία της πόλεως και κατά την αυγή εξακολουθούσαν να ρίχνονται πολύ δυνατοί πυροβολισμοί μπροστά στα σπίτια. Βγήκαμε αμέσως έξω οι τέσσερις μας και είδαμε το πιο φρικτό θέαμα που θα μπορούσε να ονειρευτεί κανείς. Η ορδή που είχε μπει στην πόλη ήταν οπλισμένη με γκράδες και τυφέκια του ιππικού. Ένα σπίτι ήταν μέσα στις φλόγες. Από όλες τις διευθύνσεις οι χριστιανοί έτρεχαν προς την παραλία προσπαθώντας να βρουν βάρκες για να φύγουν με αυτές αλλά από την νύχτα κιόλας δεν είχε μείνει καμία. Άκουγε κανείς κραυγές τρόμου ανακατεμένες με τους κρότους των πυροβολισμών. Ο πανικός ήταν τέτοιος ώστε μια γυναίκα με το παιδί της πνίγηκε σε νερό βάθους εξήντα εκατοστών. Ο κ. Carlier είδε ένα φρικτό θέαμα. Ένας Έλληνας στέκονταν μπροστά στην πόρτα του σπιτιού του μέσα στο οποίο ήταν η γυναίκα του και η κόρη του και όπου ήθελαν να μπουν οι ληστές. Η χειρονομία αυτή του στοίχισε την ζωή γιατί τον πυροβόλησαν στο στομάχι. Ενώ έτρεχε τρικλίζοντας προς την θάλασσα τον πυροβόλησαν ξανά από πίσω και το πτώμα του κείτονταν εκεί επί δυο μέρες. Ευτυχώς υπήρχαν στο λιμάνι δύο ατμόπλοια και κατορθώσαμε να επιβιβάσουμε σε αυτά τους δυστυχείς χριστιανούς σε μικρές ομάδες. Παρά όμως τις προσπάθειες μας οι ταλαίπωροι αυτοί άνθρωποι είχαν τέτοια βία να φύγουν ώστε αναποδογύρισαν τις μικρές βάρκες. Μιας αποκρουστική λεπτομέρεια απέδειξε τον κυνισμό της ορδής εκείνης, η οποία με την πρόφαση του αφοπλισμού των φευγόντων λήστευε αδιάντροπα τους κακόμοιρους και τρομοκρατημένους αυτούς ανθρώπους από τα τελευταία τους υπάρχοντα. Οι ληστές άρπαζαν με την βία από γριές δέματα και κλινοσκεπάσματα. Με κατάβαλε αγανάκτηση και τόσο σιχάθηκα βλέποντας αυτές τις ελεεινές σκηνές, ώστε έπιασα ένα αξιωματικό της χωροφυλακής και του κραύγασα ότι αν δεν σταματήσουν αυτό το πράγμα θα έπαιρνα ο ίδιος ένα όπλο και θα πυροβολούσα επάνω στους ληστές. Αυτό έφερε το αποτέλεσμα που ήθελα και οι δυστυχείς εκείνοι μπόρεσαν αν επιβιβαστούν με ότι είχαν μπορέσεις να σώσουν από την καταστροφή πράγμα που δείχνει ότι η όλη επιχείρηση θα μπορούσες εύκολα να αποφευχθεί. Η λεηλασία όμως είχε σταματήσει μόνο στην δική μας γειτονιά. Παραπέρα είδαμε πόρτες να σπάζονται και άλογα και γαϊδούρια να φορτώνονται με λάφυρα. Αυτό συνεχίστηκε όλη την μέρα και κατά το βράδυ ανέβηκα σε ένα μικρό λόφο και είδα καμιά εκατοστή καμήλες φορτωμένες με τα λάφυρα της πόλεως. Περάσαμε εκείνη την νύχτα μέσα σε αγωνία αλλά δεν συνέβη τίποτα. Την άλλη μέρα ξανάρχισε η μεθοδική λεηλασία της πόλης. Και τότε άρχισαν να φτάνουν οι πληγωμένοι. Επειδή δεν υπήρχε γιατρός ανέλαβα εγώ να τους δώσω τις πρώτες βοήθειες προτού τους επιβιβάσουμε σε πλοία για την Μυτιλήνη. Βεβαιώνω ότι όλοι εκείνοι οι πληγωμένοι με εξαίρεση δυο ή τρεις ήταν επάνω από εξήντα ετών. Ανάμεσα τους υπήρχαν και γριές επάνω από ενενήντα ετών που είχαν πυροβοληθεί και είναι δύσκολο να φανταστεί κάνεις ότι είχαν τραυματιστεί υπερασπιζόμενες τα αγαθά τους. Επρόκειτο απλούστατα περί σφαγής». ( Από την σφαγή το 1914 της μικρασιατικής Φώκαιας, της μητρόπολης της γαλλικής Μασσαλίας, περιγραφή από το βιβλίο, «Η κατάρα της Ασίας» του γενικού προξένου των ΗΠΑ στην Εγγύς Ανατολή, George Horton, Εκδόσεις The BOBBS-MERRIL COMPANY)
«Στις 25 Φεβρουαρίου 1915, οι τουρκικές και κουρδικές δυνάμεις επιτέθηκαν στο χωριό της Gulpashan, ένα από τα πιο ευημερούντα ασσυριακά χωριά της περιοχής της Urmia. Σχεδόν όλοι οι άνδρες του χωριού πυροβολήθηκαν και σκοτώθηκαν ενώ οι περισσότερες από τις γυναίκες είχαν βιαστεί από τις τουρκικές ορδές. Στις 5 Μάρτη 1915 περίπου 800 Ασσύριους που παρέμειναν στη Salamas, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν ηλικιωμένοι, με μερικές από τις φτωχότερες και νεότερες γυναίκες, συγκεντρώθηκαν στην πλατεία του χωριού και εκτελέστηκαν. Τον Απριλίου του 1915 έγιναν σφαγές στην περιο0χή της σε Gawar όπως και σε άλλες περιοχές των Ασσυρίων. Ο αριθμός των μαρτύρων είναι άγνωστος. Οι σφαγές συνεχίστηκαν και τις επόμενες μέρες. Οι Τούρκοι σε συνεργασία με τις γειτονικές κουρδικές φυλές περικύκλωσαν 600 ασσυριακά σπίτια, στο χωριό Tel Mozilt. Μετά την καταγραφή του πληθυσμού πήραν όλους τους άνδρες που βρήκαν μεταξύ των ηλικιών 12 και 70 και τους έθεσαν σε περιορισμό. Το επόμενο πρωί, οι κρατούμενοι μεταφέρθηκαν σε μια περιοχή όπου τους εκτέλεσαν εν ψυχρώ . Μετά από κάποιες διαφωνίες μεταξύ των Κούρδων και των Τούρκων αξιωματούχων σχετικά με το τι να κάνουν με τα νέα αγόρια και κορίτσια που έμεναν πίσω, ο στρατός αποφάσισε να τους σκοτώσει, και αυτούς. Περίπου 1.500 παιδιά, μεταξύ των οποίων ο Αιδεσιμότατος Gabrial, (ένας κοκκινομάλλης γενειοφόρος ιερέας), δολοφονήθηκαν». (μαρτυρία του Agha Ayoob Hamzah, προσωπικού φίλου του Ιερέα). Από το βιβλίο του Gorgis, Διάκονος Asman Alkass, Jirah Fi Tarikh Αλ-Συρίας, εκδόσεις Trans. Subhi Younan. 1980. Σελ. 24).

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr

Το δημογραφικό χτυπάει κόκκινο

http://www.enikos.gr/images/resized/590_6618413b1a4cc706e6c1e67c12ab09cd.jpg

Το υπ’ αριθμόν ένα Εθνικό μας πρόβλημα σήμερα δεν είναι ούτε τα οικονομικά μας ελλείμματα ούτε οι απάνθρωπες φοβέρες των αδίστακτων δυτικοευρωπαίων. Είναι πάνω απ’ όλα η υφιστάμενη ήδη δημογραφική μας συρρίκνωση και η επιχειρούμενη τελευταίως αλλοίωση της δημογραφικής μας ομοιογένειας.

Στις ημέρες μας, δυστυχώς, η δημογραφική εικόνα της Πατρίδας μας έχει περιέλθει σε κατάσταση τραγική! Το βεβαιώνουν τα ίδια τα γεγονότα:
1ον). Πέρυσι, για πρώτη φορά στα χρονικά της σύγχρονης ιστορίας μας, οι θάνατοι ήσαν περισσότεροι από τις γεννήσεις.
2ον). Για την απλή και μόνον διαδοχή των γενεών και όχι βεβαίως για την αύξηση του πληθυσμού απαιτείται ένας δείκτης γεννητικότητας τουλάχιστον 2,1. Σήμερα, όμως, ο δείκτης αυτός στην Πατρίδα μας, συμπεριλαμβανομένων ακόμα και των τοκετών από μητέρες αλλοδαπές, είναι στο 0,9. Αυτό σημαίνει, ότι ο πληθυσμός της χώρας μας όχι μονάχα μειώνεται δραματικά, αλλά και αλλοιώνεται δημογραφικά και πολιτισμικά ως προς την ομοιογένεια και την συνοχή του.
3ον). Στα δημόσια μαιευτήρια των Αθηνών οι τοκετοί των αλλοδαπών μητέρων, σε απόλυτους αριθμούς, έχουν ξεπεράσει τους τοκετούς των Ελληνίδων.
4ον). Οι λαθρέως κατά χιλιάδες εισερχόμενοι στην πατρίδα μας Αφρικανοί και Ασιάτες, στην πλειονότητά τους, είναι νέοι άνθρωποι και μάλιστα μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα, με ό, τι αυτό συνεπάγεται πάνω στο ζωτικότατο θέμα του δημογραφικού μας μαρασμού.
5ον). Η αρμόδια στατιστική υπηρεσία της Ε.Ε., με δεδομένο τους σημερινούς δείκτες γεννητικότητας, μας δίνει ένα όριο επιβίωσης, ως έθνους, το πολύ μέχρι 65 χρόνια.
Μπροστά σ’ αυτήν την πρόκληση του δημογραφικού μας αφανισμού, τί έχουμε πράξει ως λαός; Η απάντηση είναι, ότι, δυστυχώς, δεν επράξαμε σχεδόν τίποτε το ουσιαστικό. Και όχι μόνον ολιγωρήσαμε και αδρανήσαμε, αλλά, σε κάποιες περιπτώσεις, σπρώξαμε κιόλας τα πράγματα, ώστε να επιταχύνουμε ακόμα περισσότερο την επέλευση της δημογραφικής μας καταστροφής.
Εμείς οι ίδιοι, με τα ίδια μας τα χέρια, υπογράψαμε και εφαρμόσαμε την σημερινή μας δημογραφική κατάντια, όχι βεβαίως γιατί σαλέψανε ξαφνικά τα μυαλά μας, αλλά διότι εδώ και αρκετά χρόνια έχουμε πετάξει στο καλάθι των αχρήστων την Πατροπαράδοτη πνευματική μας κατάσταση.
Με άλλα λόγια, τα πραγματικά αίτια του σημερινού δημογραφικού μας προβλήματος δεν πρόκειται να τα βρούμε ούτε στις αποφάσεις των τραγικών Βουλευτηρίων της λεγόμενης πολιτικής ορθότητας, ούτε και στον ξύλινο λόγο της εκκοσμικευμένης εκκλησιαστικής μας ηγεσίας, για τον απλούστατο λόγο, ότι η δημογραφική μας κατάρρευση είναι προϊόν της πνευματικής κατάστασης ολόκληρου του λαού μας.
Έχει να κάνει, δηλαδή, αποκλειστικά και μόνον με την υπακοή μας στο θέλημα του Θεού, την μυστηριακή μας ζωή και το ενδιαφέρον μας για ενεργό συμμετοχή στην λειτουργική ζωή της Εκκλησίας μας.
Στον βαθμό, λοιπόν, που θα ξαναμπούμε στον στίβο της καθ’ ημάς Ασκητικής, αγωνιζόμενοι για την κάθαρση, τον φωτισμό και την θέωση, θα κατορθώσουμε, εκτός των άλλων, και την ποθούμενη δημογραφική μας σωτηρία.
Άλλωστε, πότε οι Έλληνες αναδείχθηκαν συλλογικώς φιλότεκνοι, φιλότιμοι και φιλοπάτριδες; Μονάχα όταν ήσαν φιλόθεοι και η ζωή τους στόχευε στην αγιότητα.
Γράφει ο Φώτης Μιχαήλ, ιατρός