Δεν έχεις καιρό... δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου, αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

Τάσος Λειβαδίτης

Η ηθικολογία και ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Δυστυχώς, υπάρχει μια στάση μομφής απέναντι στο πρόσωπο του Παπαδιαμάντη, από ελληνορθόδοξους χριστιανούς, γιατί είχε το πάθος του αλκοολισμού. Κατ αρχάς να πούμε πώς ο Παπαδιαμάντης είναι εξακριβωμένο πώς εκοιμήθη ως χριστιανός ορθόδοξος, τετελειωμένος, αφού έφυγε εξομολογημένος και κοινωνών των αχράντων μυστηρίων, με τους ύμνους και τις οπτασίες της πίστης στα ευλαβικά χείλη.

Επίσης, για το πρόσωπο και το ακραιφνές ορθόδοξο ήθος και την ευσέβεια του, ομιλούν τα έργα του, αλλά και η κατά τα άλλα ασκητική, ολιγαρκής και ταπεινή ζωή του. Αφανής και ταπεινός άχρι τέλους, ακόμα και όταν εδοξάζετο με παράσημα και είχε την ευχέρεια να πρωταγωνιστεί μπροστά στα τεχνητά φώτα της φιλολογίας.

Ο Παπαδιαμάντης εκφράζει ένα γνήσιο λαϊκό ορθόδοξο ύφος. Δεν είναι μόνο ο κοσμοκαλογερισμός του ο ιδιότροπος, αλλά και οι επαρχιακές του καταβολές πού ορίζουν την συμπεριφορά του. Μιας επαρχίας, όπου οι ιερείς «εκάπνιζαν δημοσία αργιλέ και έφεραν ράβδον», συγχρωτίζοταν με ανθρώπους της υπαίθρου, ήταν οι ίδιοι άνθρωποι της υπαίθρου άδολοι και αγνοί, με πάθη πού δεν φροντίζουν να κρύψουν, με λαϊκές προλήψεις, αλλά όχι κοινωνικές προλήψεις, με μια εικόνα πού δεν φροντίζουν να καλύψουν κάτω από τα ψιμύθια ψευδοευπρέπειας, ανεπιτήδευτα άπλαστοι και ανεπιτήδευτοι. Δεν διστάζουν να μετανοήσουν και να αυτοτσαλακωθούν για μικροπάθη ανθρώπινα, πού τα φέρουν ενώ έχουν γνήσιο ορθόδοξο πνεύμα και θεολογία ακραιφνέστατα ορθόδοξη η οποία αποπνέει από τις απλοϊκές διδασκαλίες και τις πράξεις τους.

Εξαρτημένοι από τους Κολλυβάδες και την γνήσια ευλάβεια και ορθοδοξία τους, οι χριστιανοί του Παπαδιαμάντη ωστόσο δεν ξεφεύγουν από το περιβάλλον της ταβέρνας και τα πάθη της βιοπάλης. Κάτι ακαταλαβίστικο για τον μικροαστό χριστιανό ή τους πάλαι μαθητές του Μακράκη και τους μετέπειτα διαδόχους τους, που προβάλουν μια άτεγχτη ηθικολογία δυτικού τύπου.

Πενήντα χρόνια πίσω υπήρχαν ακόμα τέτοιοι αληθείς ορθόδοξοι χριστιανοί, πού θα έλεγε και ο κυρ Αλέξανδρος. Το «κακό» ξεκινά με την Εκκλησία να ασπάζεται ευσεβιστικές τάσεις και σχεδόν οι πιστοί να αυθυποβάλλονται σε κάτι τέτοιες αλλότριες με το ελευθέριο, πλην όμως όχι αμαρτωλό, ήθος της πάλαι ελληνορθοδοξίας.

Τέλος, δεν μπορούμε παρά να υπενθυμίσουμε την ρομαντική φύση και την ανθρώπινη ευαισθησία του, και τις περιπέτειες του βίου, ίσως και ένα έμφυτο μερακλίκι πού τον οδήγησε εκεί.

Ο Παπαδιαμάντης στα διαλείμματα των αγρυπνιών σύχναζε μετά εφημερίων και ιεροψαλτών σε ταβέρνες του παλιού καιρού, όπου ξεκουράζονταν οι οργανοπαίχτες και οι ξενύχτες, τις μικρές ώρες. Θα αντέχαμε σήμερα μια τέτοια ανθρωπινότατη πραγματικότητα για έναν χριστιανό τόσο μα τόσο ευλαβή;

πηγή 

Η μαρξιστική προέλευση της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας

"Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, η μπολσεβίκα Αλεξάνδρα Κολοντάι* έπεισε τον Λένιν να κάνουν την 8^η Μαρτίου, την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, επίσημη αργία στη Σοβιετική Ένωση .... Η Κολλοντάι πίστευε ότι, όπως και το κράτος, η οικογενειακή μονάδα θα μαραθεί μόλις το δεύτερο στάδιο του κομμουνισμού γίνει πραγματικότητα. Έβλεπε το γάμο και τις παραδοσιακές οικογένειες ως κληρονομιά του καταπιεστικού, βασισμένου στο δικαίωμα ιδιοκτησίας, εγωιστικού παρελθόντος". (Από τη Βικιπαίδεια). 

 

Πόσοι άνθρωποι στην Δύση ασχολούνται πραγματικά, με την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, ένα παλιό κομμουνιστικό εργαλείο προπαγάνδας, που έχει περάσει στην mainstream κουλτούρα μας και έχει γίνει πλέον επίσημη γιορτή;

Φεμινίστριες, «προοδευτικές», μαρξίστριες, αλλά και κρυφές ή φανερές λεσβίες, προβάλλουν ιδιαίτερα, μέσα από μπλογκς και «εκδηλώσεις», την "Ημέρα της Γυναίκας", προσποιούμενες ότι «τιμούν» τις γυναίκες, όμως αφίσες όπως αυτή από το Γουίνιπεγκ του Καναδά που δείχνει μια κακάσχημη μέγαιρα να κραδαίνει ένα σφυρί απειλώντας "αν είχα μόνο ένα σφυρί ..", μάλλον άλλα θέλουν να πουν.

Η αφίσα ανακοινώνει χορό και λέει: «Ελάτε να συνθλίψουμε την πατριαρχία τα μεσάνυχτα!».

Χιλιάδες παρόμοιες εκδηλώσεις προγραμματίζονται σε όλο τον δυτικό κόσμο, όπου "μόνο γυναίκες και κορίτσια" είναι ευπρόσδεκτα.

Φαίνεται ότι η πρώτη Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας ξεκίνησε από το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Αμερικής (S.P.A.) το 1909. Το S.P.A. ήταν μια ένθερμη μαρξιστική οργάνωση – με τον πιο διάσημο ηγέτη του, τον Eugene Debs, που έγινε μαρξιστής μόλις διάβασε το ‘Das Kapital’. Καθώς ο μαρξισμός αποκτούσε ρεύμα, η γιορτή αυτή γινόταν όλο και πιο δημοφιλής σε όλη την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Στην Ευρώπη, κατά τη διάρκεια των ετών που προηγήθηκαν του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, εκατοντάδες χιλιάδες γυναίκες διαδήλωναν, έμπλεκαν σε ταραχές και συγκρούσεις με την αστυνομία, καθώς τις ωθούσαν ακτιβίστριες όπως η Κλάρα Τσέτκιν (αργότερα ένθερμη Μπολσεβίκα).

Όταν η τσαρική Ρωσία ήταν στα πρόθυρα της αστάθειας, ήταν οι ταραχές από γυναίκες σε μια Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας στην Πετρούπολης, που πυροδότησαν τη σπίθα της επανάστασης. Σε αναγνώριση της ζωτικής σημασίας υποστήριξη αυτών των πρώτων φεμινιστριών που έδωσαν στην εκκολαπτόμενο μπολσεβίκικο καθεστώς, η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας έγινε επίσημη γιορτή της Σοβιετικής Ένωσης.

Λόγω της ισχυρής της σύνδεσης με τον κομμουνισμό και τις τερατώδεις υπερβολές των Μπολσεβίκων, η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας έπεσε σε αφάνεια στη Δύση μέχρι που αναβίωσε από τις μαρξίστριες φεμινίστριες της δεκαετίας του 1960. Από τότε, έχει γίνει μια μέρα θριάμβου, κατά την οποία οι γυναίκες βεβηλώνουν εκκλησίες, αποκλείουν τους άνδρες δημόσιους χώρους, και γενικά συγχαίρουν τον εαυτό τους.

Σε ορισμένες χώρες, η μέρα έχει πολύ αρνητική χροιά, επειδή συμβολίζει την σοβιετική κατοχή. Στην πρώην Τσεχοσλοβακία, για παράδειγμα, τα συλλαλητήρια κατά την Ημέρα της Γυναίκας ήταν τεράστια γεγονότα που χρηματοδοτούσε το Κομμουνιστικό Κόμμα. Από την επανάκτηση της ανεξαρτησίας τους, οι χώρες αυτές έχουν γενικά είχε μια αρνητική γνώμη για την γιορτή, η οποία μνημονεύεται μόνο από τους εναπομείναντες "κολλημένους" κομμουνιστές.

* Η Αλεξάνδρα Κολοντάι (Alexandra Kollontai 1872 – 1952) είχε πρωταγωνιστήσει το 1918, ένα χρόνο μετά την επικράτηση του Λένιν και των Μπολσεβίκων, στην σύνταξη του νέου οικογενειακού κώδικα. Στόχος του κώδικα ήταν “να καταργηθεί η υποκρισία της αστικής οικογένειας”. Η Κολοντάι οραματιζόταν ένα κόσμο όπου “ο υποκριτικός και δουλικός  για τη γυναίκα αστικός γάμος σε μια ιδιοκτησιακή κοινωνία, θα έδινε τη θέση του σε μια ελεύθερη σχέση συμβίωσης, σεβασμού, έρωτα και αγάπης των ανθρώπων, μέσα σε μια αταξική κοινωνία”. Καθιερώθηκαν τότε ο πολιτικός γάμος (ο μόνος που γραφόταν στο ληξιαρχείο) και το πολιτικό διαζύγιο. Τα νόθα παιδιά απέκτησαν ίσα δικαιώματα με τα νόμιμα. Κάθε αίτηση διαζυγίου ακόμα και μονομερής, γινόταν αυτομάτως δεκτή και ανακοινωνόταν στο έτερον ήμισυ μέσα σε επτά ημέρες ταχυδρομικώς. Νομιμοποιήθηκαν οι αμβλώσεις και αναγνωρίστηκε η ιδέα της συμβίωσης. Όσοι συμβίωναν είχαν τα ίδια δικαιώματα με τους παντρεμένους. 

πηγή

Δύο βιβλία για τον Όσιο Παΐσιο δωρεάν στον υπολογιστή

http://athoslibrary.blogspot.gr

http://athoslibrary.blogspot.gr

Τα τρία πιο επικίνδυνα φάρμακα για τον πόνο…Αυτή η πληροφορία θα μπορούσε να σώσει τη ζωή σας!

Τα Φάρμακα για τον πόνο και οι ανεπιθύμητες ενέργειες τους είναι η τέταρτη κύρια αιτία θανάτου στις ΗΠΑ. 

Είναι πίσω μόνο από τον καρκίνο, τις καρδιακές παθήσεις, και τα εγκεφαλικά επεισόδια. Αλλά και πάλι, εκατομμύρια άνθρωποι λαμβάνουν κάποια μορφή αναλγητικών φαρμάκων κάθε μέρα. Με συνταγή ή χωρίς, η συντριπτική πλειοψηφία αυτών των ανθρώπων που παίρνουν αυτά απλά δεν συνειδητοποιούν τους απίστευτες κινδύνους.

Ο κίνδυνος εσείς ή κάποιος που γνωρίζετε να πεθάνει απευθείας, ή από μια παρενέργεια του φαρμάκου είναι υψηλότερος από την πιθανότητα θανάτου από παράνομες ναρκωτικές ουσίες, τον διαβήτη, την νόσο των πνευμόνων, ή ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα.

Αυτό είναι τρομακτικό.

Η συνειδητοποίηση είναι ο μόνος τρόπος που μπορεί να βοηθήσει τους ανθρώπους να συνειδητοποιήσουνν πόσο επικίνδυνα αυτά τα φάρμακα είναι πραγματικά. Αυτή η πληροφορία θα μπορούσε να σώσει τη ζωή σας.

ΤΑ ΤΡΙΑ ΠΙΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΝΟ: 

3 –  Οπιούχα Παυσίπονα Μερικά από τα πιο κοινά οπιούχα συνταγογραφούμενα φάρμακα είναι η κωδεΐνη, η μορφίνη, Hydrocodone, Vicodin, και οξυκωδόνη. Αυτά τα φάρμακα συνταγογραφούνται συχνά μετά από χειρουργική επέμβαση, μεγάλα ατυχήματα, σοβαρούς τραυματισμούς ή επώδυνες παθήσεις. Αυτά τα φάρμακα μπορούν να μουδιάσουν τον πόνο, αλλά σε έναν εξαιρετικά υψηλό βαθμό. Ο αριθμός των θανάτων από υπερβολική δόση είναι τώρα μεγαλύτερος από ό, τι εκείνος των θανάτων από ηρωίνη και κοκαΐνη μαζί και πάνω από 15.000 άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο από υπερβολική δόση οπιούχων φαρμάκων πόνου.

2 – NASIDs Έχετε ξανά ακούσει τα ονόματα αυτά: ιβουπροφαίνη (Advil), Naprosyn (Aleve) και Motrin. Υπάρχουν κι άλλα. Ερευνητές από τη Δανία έδειξαν ότι ασθενείς με προηγούμενο ιστορικό καρδιακής προσβολής που έλαβαν NASIDs ακόμη και για σύντομο χρονικό διάστημα – είχαν μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου, ή καρδιακής προσβολής. Χιλιάδες άλλες μελέτες έχουν γίνει σχετικά με τα NASIDs και αναφέρουν επίσης αυξημένα ποσοστά θανάτων και καρδιακών προσβολών. Τα NASIDs προκαλούν πάνω από 16.000 θανάτους ετησίως. Όσους θανάτους προκαλεί και το AIDS.

  1- Αναστολείς COX-2 Celebrex είναι ένας τύπος μη-στεροειδών αντι-φλεγμονώδων φαρμάκων (NSAID) γνωστός ως αναστολέας COX-2. Το Celebrex χρησιμοποιείται συνήθως για τη θεραπεία πολλών συνθηκών που σχετίζονται με τον πόνο και τη φλεγμονή. ‘Οσον αφορά το Celebrex, είναι ο μόνος COX-2 αναστολέας που κυκλοφορεί αυτή τη στιγμή στην αγορά,καθώς τα πιο κοντινά <<ξαδερφάκια >> του αποτραβήχτηκαν καθώς θεωρήθηκαν υπαίτια για τον θάνατο δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων ή πολύ επικίνδυνα για την καρδιά. Παράλληλα με τις μελέτες όσον αφορά το δυναμικό του φαρμάκου ως αντικαρκινικό φάρμακο , το National Cancer Institute ανακάλυψε ότι όσοι έκαναν χρήση δόσης 400mg του Celebrex είχαν 250 τοις εκατό μεγαλύτερο κίνδυνο να πεθάνουν από καρδιακή προσβολή ή εγκεφαλικό επεισόδιο και εκείνοι που λάμβαναν 800 mg είχαν 340 τοις εκατό υψηλότερο κίνδυνο.

Η ΚΑΤΩΤΑΤΗ ΓΡΑΜΜΗ

δεν μπορεί να τονιστεί αρκετά. Τα Χάπια Πόνου είναι επικίνδυνα. Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο από επιπλοκές που σχετίζονται με φάρμακα για τον πόνο. Να είστε πολύ προσεκτικοί τι βάζετε στο σώμα σας. Κάνετε την έρευνά σας, έτσι ώστε εσείς ή ένα μέλος της οικογένειάς σας να μην είναι το επόμενο θύμα αυτών των θανατηφόρων φαρμάκων.

Πηγές για αυτό το άρθρο περιλαμβάνουν: http://www.undergroundhealth.com http://www.theheart.org http://www.drjohnm.org

πηγή

Προβοκάτσια ή λαθρομεταναστευτική υστερία;

Πολιτική θύελλα έχει προκαλέσει η υπόθεση της «απελευθέρωσης» παράνομων μεταναστών.
Κάποιοι μιλούν για προβοκάτσια.
Ασφαλώς το στοιχείο της προβοκάτσιας δεν μπορεί να το αποκλείσουμε: Τα πρώην κυβερνητικά ανδρείκελα έχουν αριστεύσει στον τομέα αυτόν.
Ωστόσο η προβοκάτσια δεν στήνεται στον αέρα, αλλά πατάει σε κάποιο έδαφος:
Σε προχειρότητες, λαθρομεναστευτικές υστερίες και εμμονές, σε υπερβολές κ.λπ των σημερινών κυβερνητικών διαχειριστών.
Και εδώ έχουμε την υστερική «συνιστώσα» του ΣΥΡΙΖΑ περί «ανοικτών συνόρων» (το δόγμα του χρηματιστηριακού κεφαλαίου και του Σόρος), καθώς και τη «συνιστώσα» των φανατικών «επεγγελματιών» του «αντιρατσισμού», των υμνητών της λαθρομετανάστευσης (να μη μας φοβίζουν οι λέξεις).
Εδώ έχουμε την υπουργό Τασία Χριστοδουλοπούλου: Δηλαδή την ανωτέρω «συνιστώσα» σε κυβερνητική εξουσία!!!
Η προβακάτσια, συνεπώς, αν υπάρχει (και υπάρχει από τη ΝΔ) ξεκινάει από την υστερική (υπέρ των παράνομων μεταναστών) υπουργό.
Σύμβολος της υπουργού έδωσε τη διαταγή για να …ανοίξουν τα σύνορα. Διαβάστε το ρεπορτάζ: imerisia
Πιο αποκαλυπτικός, όμως και καταλυτικός είναι ο Στάθης, στο σημερινό του κείμενο, εδώ: enikos

Και ο Στάθης είναι υπεράνω υποψίας, διότι αγωνίζεται ο άμοιρος, στο μέτρο του δυνατού και με ποικίλες ταχυδακτυλουργίες, να …διασώσει την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ…

Διαβάζουμε, λοιπόν, από το Στάθη:
«Οπως τι επίσης δεν καταλαβαίνω με το μεταναστευτικό; Αυτή είναι η επεξεργασία του προβλήματος; Αυτές είναι οι μελέτες του ΣΥΡΙΖΑ (εν όψει ανάληψης της διακυβέρνησης), αυτές είναι οι προτάσεις του για τη λύση ενός απ’ τα μεγαλύτερα προβλήματα της χώρας; Η ενεργοποίηση ενός αραχνιασμένου νόμου του Γιωργάκη απ’ το 2011;
Ενός τόσο ελαφρόμυαλου νόμου, όσον ελαφρόμυαλος ήταν ο Γιωργάκης; Προς τι η σπουδή της κυρίας Τασούλας Χριστοδουλόπουλου (η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, ούτε καν έχει ορκισθεί ακόμα) να υπερκεράσει τον κ. Πανούση και να φέρει προ τετελεσμένων την κυβέρνηση; Με ποια διαβούλευση; με ποιους φορείς; με ποιους στόχους και με ποια στρατηγική προχώρησε η κυρία Υπουργός; Εκτός κι αν για την κυρία Τασούλα Χριστοδουλόπουλου η σκέψη Γιωργάκη και οι νόμοι Γιωργάκη είναι κάτι σαν το βιβλιαράκι του Μάο, που θεράπευε πάσαν νόσον διά του θανάτου των ασθενών.
Η Αριστερά έχει κάνει κυβέρνηση, φιλολαϊκή κυβέρνηση εθνικής και κοινωνικής σωτηρίας και στο Υπουργικό Συμβούλιο δεν μπορούν να λειτουργήσουν συνιστώσες Τασούλες ή άλλες. Και το μεταναστευτικό πρόβλημα είναι πολύ μεγάλο για να ανατεθεί η λύση του σε ΜΚΟ. Μάλιστα σε αμαρτωλές ΜΚΟ που πολλά χρόνια τώρα ψωμίζονται απ’ το μεταναστευτικό πρόβλημα διασπαθίζοντας εθνικούς και κοινοτικούς πόρους».

Όταν ο Στάθης λέει αυτά τα δικά μας σχόλια περιττεύουν…
πηγή

Kλείνουν 27000 τζαμιά στην Αίγυπτο ως κέντρα εξτρεμιστικου ισλαμισμού. Η Αυστρία απαγορεύει έξωθεν χρηματοδότηση τζαμιών. Εμείς κύριε ;;

ΕΔΩ