Σάββατο, 22 Νοεμβρίου 2014

Τώρα μπορώ για πολλά χρόνια να αναπαύομαι, να τρώω, να πίνω, να διασκεδάζω, να γλεντώ, και να κάνω ότι θέλω στη ζωή μου. Και όμως την ίδια βραδιά πεθαίνω.



 https://public.dm2302.livefilestore.com/y2p7sd4op7DsnWWguBPaRFeukQT2vrnTfqclW2nmSaFP10sTBZW_tWHFE3LQL0tQRYnGSwaRRs_Cd6yaJoddLjsG88HaG2N0zlduYBKfd8kYRQ/rich_fool.jpg?rdrts=91314869

Ψυχή μου, ψυχή μου, έχεις πολλά αγαθά κείμενα εις έτη πολλά.
Τώρα μπορώ για πολλά χρόνια να αναπαύομαι, να τρώω, να πίνω, να διασκεδάζω, να γλεντώ, και να κάνω ότι θέλω στη ζωή μου.
Και όμως την ίδια βραδιά πεθαίνω.

Και ο θάνατός μου θα είναι σκληρός, διότι μου είπε ο Θεός, «Άφρων», δηλαδή άμυαλε, αμετανόητε, αμαρτωλέ, άπληστε, αυτή τη νύκτα, θα έρθουν οι δαίμονες και θα απαιτήσουν την ψυχή σου.
Αυτά που ετοίμασες ποιος θα τα πάρει;
Συγγενείς; Ή ξένοι; Φίλοι ή εχθροί; Ή μήπως και το κράτος;


Με αφορμή την Παραβολή του Άφρονος Πλουσίου (Λουκ.ιβ΄,16-21)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

...έκανες κου πε πε;