ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ
Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2015
Χτύπησαν το παιδί μου στο σχολείο. Τι να κάνω;
Τι
γίνεται όμως όταν η κατάσταση γίνει μέρος της καθημερινότητας όπου
ακούτε μαρτυρίες και παράπονα από το παιδί σας ότι το χτύπησαν ή το
έσπρωξαν;
Ειδικά όταν πρόκειται για ένα περιβάλλον όπου δεν είστε παρόν για να έχετε και μια δική σας άποψη. Το παιδί σας επιστρέφοντας από το σχολείο παραπονιέται ότι τα άλλα παιδάκια το χτυπούν, του φέρονται άσχημα και εκφράζει αρνητική σχέση για το σχολείο ενώ σε κάποιες περιπτώσει μπορεί να σας πει ότι δεν θέλει να ξαναπάει. Αυτές οι καταστάσεις προβληματίζουν και ορισμένες φορές αναστατώνουν τους γονείς οι οποίοι προσπαθούν να αναλάβουν δράση, συγκεντρώνοντας πληροφορίες από φίλους των παιδιών που ήταν μάρτυρες από άλλους γονείς και από τον δάσκαλο, ώστε να μάθουν τι ακριβώς συμβαίνει και στεναχωριέται το παιδί τους.
• Λάβετε υπόψη σας τον χαρακτήρα του παιδιού σας όπως εσείς τον γνωρίζετε μέσα από την καθημερινή σας επαφή, είναι ένα παιδί: ανασφαλές, παραχωρητικό, συνεσταλμένο, απαιτητικό, δυναμικό κλπ.
• Αν είναι χαμηλών τόνων δώστε του οδηγίες να κάνει κάτι μόνο του γιατί έτσι θα το μάθετε να διαχειρίζεται δύσκολες καταστάσεις. Αν είναι ζωηρό βάλτε του φρένο και υπενθυμίστε του ότι πάντα θέλει γίνεται το δικό του
• Τα παιδιά συχνά υπερβάλουν στα γεγονότα που βιώνουν ειδικά τα μοναχοπαίδια αλλά και τα μικρότερα της οικογένειας που έχουν μάθει να κάνουν σχεδόν πάντα αυτό «το δικό τους». Συχνά παραπονιούνται ότι το χτυπούν ακόμα και αν το ακουμπήσουν. Δεν έχουν μάθει να διαχειρίζονται τις διενέξεις με τους γύρω τους και ένα απλό σπρώξιμο, χωρίς κακή πρόθεση, μπορεί να θεωρηθεί χτύπημα για το ίδιο
• Στο σχολείο, ειδικά τις τελευταίες ώρες που κουράζονται, είναι πολύ συνηθισμένο να υπάρχουν διενέξεις μεταξύ των παιδιών, όπως «δώσε μου τον μαρκαδόρο», «είναι δικό μου το παιχνίδι» κλπ
• Κάποια παιδάκια, ιδιαίτερα ανεπτυγμένα, συνήθως δεν υπολογίζουν την ορμή ή το βάρος τους και πέφτουν πάνω στα άλλα προσπαθώντας πολλές φορές να τα παρακινήσουν να κάνουν κάτι μαζί ή να τα απωθήσουν από κάτι που κάνουν τα ίδια «άφησε με ήσυχο φύγε»
• Το παιδιά σχεδόν ποτέ δεν αναφέρουν αν αυτά έχουν προκαλέσει με την στάση τους μια αρνητική κατάσταση ή ένα καυγά γιατί θεωρούν ότι «πράττουν σωστά» και ότι έχουν δίκιο. Νιώθουν ότι απλά διεκδικούν τα δικαιώματα τους
• Οι καβγάδες, αντιπαλότητες, ανταγωνισμοί και οι διενέξεις μεταξύ των παιδιών αποτελούν ένα καθημερινό μέρος της κοινωνικής ζωής του κάθε παιδιού τόσο στο σχολείο όσο και στο σπίτι. Όλες αυτές οι αρνητικές συμπεριφορές είναι απαραίτητες και χρήσιμες αφού είναι το πεδίο όπου το παιδί σας μαθαίνει να χειρίζεται δύσκολες καταστάσεις και να τα βγάζει πέρα μόνο του. Συνήθως αναφέρουν μόνο όταν δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα παίρνοντας το ρόλο του θύματος
Συμβουλή Ειδικού:
Πριν μπείτε στο ρόλο του ντεντέκτιβ και του συνηγόρου δώστε του χρόνο και συμβουλές να το αντιμετωπίσει μόνο του έτσι ώστε να μάθει να διαχειρίζεται τα προβλήματα του. Με την διακριτική σας επίβλεψη θα του διδάξετε να είναι αυτάρκης. Μιλήστε μαζί του ξανά και ξανά.
Οι υπερπροστατευτικοί γονείς μεγαλώνουν παιδιά που και το παραμικρό άγγιγμα από κάποιο άλλο παιδάκι τους προκαλεί δυσφορία. Προτού νιώσετε ότι το παιδί σας αδικείται είτε από άλλα παιδιά στο σχολείο είτε από την ίδια τη δασκάλα που δεν το «προστατεύει», οφείλετε να λάβετε υπόψη σας μερικά από τα παραπάνω.
Παιδιά που έχουν κλειστό και ευαίσθητο χαρακτήρα και δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν δύσκολες καταστάσεις, με την συμβουλευτική των γονέων, είναι προτιμότερο η οικογένεια να απευθύνει σε ένα αναπτυξιακό κέντρο για βοήθεια.
boro
Ειδικά όταν πρόκειται για ένα περιβάλλον όπου δεν είστε παρόν για να έχετε και μια δική σας άποψη. Το παιδί σας επιστρέφοντας από το σχολείο παραπονιέται ότι τα άλλα παιδάκια το χτυπούν, του φέρονται άσχημα και εκφράζει αρνητική σχέση για το σχολείο ενώ σε κάποιες περιπτώσει μπορεί να σας πει ότι δεν θέλει να ξαναπάει. Αυτές οι καταστάσεις προβληματίζουν και ορισμένες φορές αναστατώνουν τους γονείς οι οποίοι προσπαθούν να αναλάβουν δράση, συγκεντρώνοντας πληροφορίες από φίλους των παιδιών που ήταν μάρτυρες από άλλους γονείς και από τον δάσκαλο, ώστε να μάθουν τι ακριβώς συμβαίνει και στεναχωριέται το παιδί τους.
Ο κ. Στέλιος Μαντούδης, Αναπτυξιακός Εργοθεραπευτής προτείνει στους γονείς 6 θέματα που πρέπει να σκεφτούν και να λάβουν υπόψη τους, προτού καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι χτυπάνε το παιδί τους:
• Λάβετε υπόψη σας τον χαρακτήρα του παιδιού σας όπως εσείς τον γνωρίζετε μέσα από την καθημερινή σας επαφή, είναι ένα παιδί: ανασφαλές, παραχωρητικό, συνεσταλμένο, απαιτητικό, δυναμικό κλπ.
• Αν είναι χαμηλών τόνων δώστε του οδηγίες να κάνει κάτι μόνο του γιατί έτσι θα το μάθετε να διαχειρίζεται δύσκολες καταστάσεις. Αν είναι ζωηρό βάλτε του φρένο και υπενθυμίστε του ότι πάντα θέλει γίνεται το δικό του
• Τα παιδιά συχνά υπερβάλουν στα γεγονότα που βιώνουν ειδικά τα μοναχοπαίδια αλλά και τα μικρότερα της οικογένειας που έχουν μάθει να κάνουν σχεδόν πάντα αυτό «το δικό τους». Συχνά παραπονιούνται ότι το χτυπούν ακόμα και αν το ακουμπήσουν. Δεν έχουν μάθει να διαχειρίζονται τις διενέξεις με τους γύρω τους και ένα απλό σπρώξιμο, χωρίς κακή πρόθεση, μπορεί να θεωρηθεί χτύπημα για το ίδιο
• Στο σχολείο, ειδικά τις τελευταίες ώρες που κουράζονται, είναι πολύ συνηθισμένο να υπάρχουν διενέξεις μεταξύ των παιδιών, όπως «δώσε μου τον μαρκαδόρο», «είναι δικό μου το παιχνίδι» κλπ
• Κάποια παιδάκια, ιδιαίτερα ανεπτυγμένα, συνήθως δεν υπολογίζουν την ορμή ή το βάρος τους και πέφτουν πάνω στα άλλα προσπαθώντας πολλές φορές να τα παρακινήσουν να κάνουν κάτι μαζί ή να τα απωθήσουν από κάτι που κάνουν τα ίδια «άφησε με ήσυχο φύγε»
• Το παιδιά σχεδόν ποτέ δεν αναφέρουν αν αυτά έχουν προκαλέσει με την στάση τους μια αρνητική κατάσταση ή ένα καυγά γιατί θεωρούν ότι «πράττουν σωστά» και ότι έχουν δίκιο. Νιώθουν ότι απλά διεκδικούν τα δικαιώματα τους
• Οι καβγάδες, αντιπαλότητες, ανταγωνισμοί και οι διενέξεις μεταξύ των παιδιών αποτελούν ένα καθημερινό μέρος της κοινωνικής ζωής του κάθε παιδιού τόσο στο σχολείο όσο και στο σπίτι. Όλες αυτές οι αρνητικές συμπεριφορές είναι απαραίτητες και χρήσιμες αφού είναι το πεδίο όπου το παιδί σας μαθαίνει να χειρίζεται δύσκολες καταστάσεις και να τα βγάζει πέρα μόνο του. Συνήθως αναφέρουν μόνο όταν δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα παίρνοντας το ρόλο του θύματος
Συμβουλή Ειδικού:
Πριν μπείτε στο ρόλο του ντεντέκτιβ και του συνηγόρου δώστε του χρόνο και συμβουλές να το αντιμετωπίσει μόνο του έτσι ώστε να μάθει να διαχειρίζεται τα προβλήματα του. Με την διακριτική σας επίβλεψη θα του διδάξετε να είναι αυτάρκης. Μιλήστε μαζί του ξανά και ξανά.
Οι υπερπροστατευτικοί γονείς μεγαλώνουν παιδιά που και το παραμικρό άγγιγμα από κάποιο άλλο παιδάκι τους προκαλεί δυσφορία. Προτού νιώσετε ότι το παιδί σας αδικείται είτε από άλλα παιδιά στο σχολείο είτε από την ίδια τη δασκάλα που δεν το «προστατεύει», οφείλετε να λάβετε υπόψη σας μερικά από τα παραπάνω.
Παιδιά που έχουν κλειστό και ευαίσθητο χαρακτήρα και δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν δύσκολες καταστάσεις, με την συμβουλευτική των γονέων, είναι προτιμότερο η οικογένεια να απευθύνει σε ένα αναπτυξιακό κέντρο για βοήθεια.
boro
Αθωνικού πρωινού μνήμες…
2015-2009
= αθωνικού πρωινού μνήμες
Καυσοκαλύβια. 7 και κάτι. Ξημερώνει το τοπίο. Μετά τη λειτουργία στον κοιμητηριακό ναό, ψήνεις καφέ στα σκοτεινά και κάθεσαι στο μπαλκόνι. Το σακίδιο έτοιμο για Νέα Σκήτη.
Γράφεις για να συγκρατήσεις την κατηφόρα του χρόνου. Παραξενεύεσαι από την πρωινή έκλυση ομορφιάς. Λάμπει η θάλασσα και καθρεφτίζει, απολείτουργα, τις ερωτήσεις σου.
*
Σήμερα αλλού, στον τόπο σου. Καφές και ράδιο, με τα πλήκτρα να μελωδούν. Σαββάτου ησυχία, και νάτην λάμπει πάλι.
Υπουργείο Μαρξιστικής Παιδείας
του Ραφαήλ Α. Καλυβιώτη*
Το
να υπάρχουν αντιδικίες στην Ελλάδα της κρίσης για ζητήματα ταυτότητας έχει ένα
κάποιο ενδιαφέρον. Οι έντονες αντιδράσεις των πολιτών πάντως στις κάπως
μυστήριες απόψεις του κ. Φίλη καταδεικνύει ότι τα αντανακλαστικά της κοινωνίας
δεν ενεργοποιούνται μόνο για οικονομικά ζητήματα όπως διδάσκει η μαρξιστική
σχολή του ιστορικού υλισμού.
Ο
αναθεωρητισμός ήταν στο διηνεκές ένα «προνομιακό» πεδίο την εν Ελλάδι αριστεράς
η οποία πάντοτε αμφισβητούσε συμβολικές στιγμές της ελληνικής ιστορίας. Ήταν
εξαιρετικά σημαντικό για αυτήν να κυριαρχεί στη αρρένα των ιδεών ούτως ώστε να
κατηγοριοποιεί σε «εθνικιστές» όσους ανεδύκνειαν την εθνική μας ταυτότητα. Και
το έχει επιτύχει εν πολλοίς αφού δεν υπάρχει ιστορική περίοδος που να μην έχει
προβεί σε επιστημονικούς αναχρονισμούς αμφίβολης αντικειμενικότητας.
Για
την εν Ελλάδι αριστερά η αθηναϊκή δημοκρατία δεν ήταν κάτι σπουδαίο διότι τα θεμέλιά
της κτίστηκαν από τους σκλάβους, η Σπάρτη ήταν ένα «φασιστικό» μόρφωμα, ο Μέγας
Αλέξανδρος ήταν ένας «αιμοσταγής ιμπεριαλιστής δολοφόνος», η βυζαντινή
αυτοκρατορία δεν ενείχε ελληνικά στοιχεία ενώ ο χριστιανισμός της την κατέτασσε
στον σκοταδιστικό μεσαίωνα εν αντιθέσει με το προοδευτικό ισλάμ, στην
τουρκοκρατία περνούσαμε καλά με τους Τούρκους, η ελληνική επανάσταση ήταν
ταξική και την αντιστρατευόυταν η ελλαδική εκκλησία, η άλωση της Τριπολιτσάς
ήταν προϊόν γενοκτονίας και όχι εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα, κατά τον
Μακεδονικό αγώνα το ελληνικό κράτος καταπίεσε τους «πραγματικούς Μακεδόνες»,
στην προκυμαία της Σμύρνης έγινε «συνωστισμός», το «Όχι» το είπε ο ελληνικός
λαός και όχι ο Ιωάννης Μεταξάς η βαθύτερη θέληση του οποίου ήταν να πει «Ναι»,
ο ΕΑΜ – ΕΛΛΑΣ δεν ήταν υποκινούμενος από την Σοβιετική Ένωση αλλά το γνήσιο
εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα που καταπνίγηκε από τους «φασίστες» και, τώρα
τελευταία, εκ στόματος του υπουργού παιδείας κ. Φίλη η γενοκτονία των Ποντίων
δεν είναι γενοκτονία αλλά «εθνοκάθαρση».
Καίτοι
οι απόψεις αυτές είναι μειοψηφικές (ακόμα) στην ελληνική κοινωνία είναι
φαινομενικά εντυπωσιακό το πώς ξεφυτρώνουν και αναπαράγονται με
γεωμετρική πρόοδο. Όμως μόνο φαινομενικά. Και αυτό γιατί η πάγια τακτική της
αριστεράς είναι η συνεπής εφαρμογή της διακήρυξης του ιταλού μαρξιστή Γκράμσι
περί «κατάληψης των ιδεολογικών μηχανισμών του κράτους» οπουδήποτε παράγεται
πολιτική σκέψη, ήτοι στα σχολεία, στα πανεπιστήμια και στα Μέσα Μαζικής
Επικοινωνίας μέσω των οργανικών της διανοουμένων. Πιο διαβόητο υπόδειγμα από το
βιβλίο της ΣΤ’ Δημοτικού της κ. Ρεπούση που τυπώθηκε κάτω από «κεντροδεξιά»
κυβέρνηση δεν υπάρχει. Για τα αντανακλαστικά της φερόμενης ως Συντηρητικής
παράταξης δεν χρειάζεται να σπαταληθεί πολύ μελάνι διότι είναι ανύπαρκτα ενώ ο συνεχής
απολογητισμός της την έχει καταστήσει περισσότερο ως ένα παρακολούθημα της
αριστεράς χρήσιμο μόνο για να λαμβάνει κυβερνητική εντολή όποτε η τελευταία
χρειάζεται αέρα ανανέωσης.
Το
ότι κάποιος μπορεί να θεωρεί κατάπτυστες τις απόψεις του κ. Φίλη πάντως δεν
σημαίνει ότι δεν δικαιούται να τις έχει. Τουναντίον. Η αστυνομία της σκέψης δεν
ταιριάζει σε δημοκρατικά καθεστώτα ακόμα και εάν κάποιος αρέσκεται στο να
αυτοπροσδιορίζεται ως κεμαλικός. Ο υπουργός (εθνικής;) Παιδείας πάντως έχει ως
υποχρέωση από το Σύνταγμα να «καλλιεργεί τον πατριωτισμό των Ελλήνων» και να
σέβεται τις μνήμες ανθρώπων που έχουν υποφέρει από τα χέρια ολοκληρωτικών
καθεστώτων όπως οι συμπατριώτες μας Πόντιοι. Εάν όμως σε αυτήν την πατρίδα δεν
μπορούμε να συμφωνήσουμε ούτε σε κάτι στοιχειώδες όπως αυτό, είναι προτιμότερο
στο μάθημα της ιστορίας ο γονιός είτε να έχει το δικαίωμα να ζητά εξαίρεση για
το τέκνο του είτε να διαθέτει το δικαίωμα της προσφυγής στο«home schooling».
Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να ανέχεται να παραχαράσσεται η ιστορία σε βαθμό
που να προσβάλλεται η προσωπικότητά του.
*Ο
Ραφαήλ Α. Καλυβιώτης είναι Πολιτικός Επιστήμων
Δημοσιεύτηκε στην Εστία
06.11.2015
πηγή
Πώς να κάνετε το παιδί ξεφτέρι στην ανάγνωση
Αφού τα παιδιά πάρουν κάποιες βασικές γνώσεις, μπορείτε με κάποιους απλούς και εύκολους τρόπους να ενισχύσετε την...
προσπάθειά τους και να τα βοηθήσετε να εξοικειωθούν με την ανάγνωση.
Δείτε κάποιες εύκολες συμβουλές που μπορείτε να εντάξετε στο καθημερινό σας πρόγραμμα.
1. Θεσπίστε μία ρουτίνα
προσπάθειά τους και να τα βοηθήσετε να εξοικειωθούν με την ανάγνωση.
Δείτε κάποιες εύκολες συμβουλές που μπορείτε να εντάξετε στο καθημερινό σας πρόγραμμα.
1. Θεσπίστε μία ρουτίνα
Πηγή : Τρομακτικό
Βάλτε ένα πρόγραμμα που θα το ακολουθείτε καθημερινά, και αφιερώστε ένα τέταρτο στο οποίο θα διαβάζετε μαζί με το παιδί σας. Προτιμήστε κάποια ώρα μέσα στην ημέρα που το παιδί θα είναι παραγωγικό και ξεκούραστο. Είναι πολύ σημαντικό να επιμείνετε στο σωστό, συγκεκριμένο χρόνο μελέτης, γιατί διαφορετικά θα αντιμετωπίσετε αργά ή γρήγορα το φαινόμενο του «έχω κι αυτό γι' αύριο» την τελευταία στιγμή, που θα γεμίσει μεγάλους και παιδί με άγχος.
2. Προτιμήστε ευχάριστα παραμύθια ή αγαπημένα του βιβλία
Κάντε την εξάσκηση, παιχνίδι. Καλό είναι τα βιβλία που θα διαβάζετε να ξέρετε ήδη ότι του αρέσουν, για να μην βλέπει την όλη διαδικασία σαν ένα «δεύτερο σχολείο», και αποφεύγοντας έτσι να την αντιμετωπίσει σαν αγγαρεία. Προτιμήστε παραμύθια και βιβλία με πολλές εικόνες. Μπορείτε, μάλιστα, να το αφήσετε να επιλέξει εκείνο ποιο βιβλίο θέλει να διαβάσετε, κάνοντας την ανάγνωση πιο ευχάριστη και ενδιαφέρουσα.
Μία καλή ιδέα είναι να επισκεφθείτε την κοντινή σας Δημοτική Δανειστική Βιβλιοθήκη και να του δώσετε την πρωτοβουλία να επιλέξει μέσα από μία μεγάλη ποικιλία τίτλων.
3. Γεμίστε το δωμάτιό του με βιβλία
Πριν ακόμη το παιδί σας μάθει να διαβάζει, μπορείτε να τοποθετήσετε στο δωμάτιό του μία μικρή βιβλιοθήκη που θα γεμίσετε με παραμύθια και βιβλία. Μεγαλώνοντας το παιδί θα αρχίσει να τα ξεφυλλίζει και να τα χαζεύει. Ακόμα και αυτή η οπτική επαφή με τις λέξεις μπορεί να το βοηθήσει να εξοικειωθεί σιγά-σιγά με την ανάγνωση.
4. Αφήστε το παιδί να διαβάσει μόνο του
Καλό θα είναι να αφήνετε το παιδί να διαβάζει μόνο του δυνατά. Είναι πολύ σημαντικό να διαβάζει και να ακούει τη φωνή του. Σε περίπτωση που δυσκολευτεί, μην βιαστείτε να το διακόψετε ή να διαβάσετε εσείς τη λέξη που του φαίνεται πιο σύνθετη. Μάλιστα, μπορείτε να υπογραμμίζετε με χρωματιστούς μαρκαδόρους τις λέξεις που το δυσκολεύουν και να τις επαναλαμβάνετε στο τέλος.
5. Συνεργαστείτε με τον/την εκπαιδευτικό
Ένας καλός δάσκαλος μπορεί να καταστήσει εντελώς περιττή τη δική σας βοήθεια. Επισκεφτείτε τον εκπαιδευτικό και μιλήστε μαζί του για τις ελλείψεις, τα προτερήματα και τον... σχολικό χαρακτήρα του παιδιού. Εκείνος μπορεί να σας υποδείξει τον σωστό τρόπο βοήθειας, να σας δείξει κόλπα και tips ή να σας αποτρέψει από το να εμπλακείτε, αν το θεωρεί απαραίτητο. Η συνεργασία γονιών-δασκάλων είναι εγγύηση για μια επιτυχημένη σχολική πορεία.
6. Επιμορφωτικά Παιχνίδια
Επειδή η διαδικασία της ανάγνωσης μπορεί να κουράσει το παιδί, καλό θα είναι να εμπλουτίσετε το καθημερινό του πρόγραμμα με κάποια επιμορφωτικά παιχνίδια. Μπορείτε να επιλέξετε κάποια επιτραπέζια εκπαιδευτικά παιχνίδια, που θα κάνουν πιο ευχάριστη τη διαδικασία της ανάγνωσης ή, ακόμα καλύτερα, μπορείτε να προτιμήσετε αντίστοιχα παιχνίδια στον υπολογιστή. Ενδεικτικά, κάποια sites που θα σας βοηθήσουν, είναι τα εξής: mikrapaidia.gr, jele.gr και paidika.gr
7. Επιλέξτε έναν ευχάριστο για το παιδί σας χώρο
Δεν είναι ανάγκη να διαβάζετε στο γραφείο ή το τραπέζι. Προτιμήστε ένα μέρος ή έναν χώρο στον οποίο το παιδί αισθάνεται άνετα. Αν, για παράδειγμα, θέλει να διαβάζετε στο κρεβάτι, μείνετε εκεί! Αν πάλι προτιμάει τον άνετο καναπέ στο σαλόνι, μπορείτε να κάνετε εκεί την εξάσκησή σας! Έχει μεγάλη σημασία το παιδί να συνδέσει την ανάγνωση με κάτι ευχάριστο και οικείο.
Ωστόσο, αν πρόκειται να το βοηθήσετε με την ανάγνωση που έχει αναθέσει η δασκάλα για την επόμενη μέρα, είναι πολύ σημαντικό να κάνετε τη σχολική «δουλειά» στο γραφείο του, ούτως ώστε το παιδί να μάθει από μικρό, ότι η μελέτη για το σχολείο γίνεται συγκεντρωμένα και σε καθορισμένο χώρο-ειδικό γι' αυτήν.
8. Χρησιμοποιείστε ένα ειδικό βιβλίο
Για να έχετε και εσείς μία μικρή βοήθεια, μπορείτε να προμηθευτείτε κάποιο από τα ειδικά επιμορφωτικά βιβλία με ασκήσεις και εικόνες, που θα λύνετε μαζί με το παιδί.
9. Ενθαρρύνετε συχνά το παιδί
Είναι πολύ σημαντικό να επιβραβεύετε το παιδί σας! Αυτόματα, αισθάνεται πολύ καλύτερα με τον εαυτό του, γιατί πέτυχε κάτι σημαντικό, και βρίσκει το θάρρος να συνεχίσει. Αντίθετα, αν του κάνετε παρατηρήσεις, είναι πολύ πιθανό να αποθαρρυνθεί, και να σταματήσει να προσπαθεί. Μην ξεχνάτε, λοιπόν, να του λέτε «μπράβο» κάθε φορά! Μπορείτε επίσης να αγοράσετε πολύχρωμα αυτοκόλλητα και να του χαρίζετε ένα κάθε φορά που τελειώνετε την εξάσκησή σας στην ανάγνωση -ειδικά τα κορίτσια, λατρεύουν τα πρωτότυπα, χρωματιστά αυτοκολλητάκια.
10. Δύσκολες λέξεις και φθόγγοι
Το «η» είναι το «η του ήλιου», το οι είναι το «οι του οικοδόμου» και το «αι» είναι το «αι του παιδιού». Για κάθε φθόγγο ή δίφθογγο που το δυσκολεύει, βρείτε μια απλή λέξη στην οποία περιέχεται και χρησιμοποιήστε αυτήν ως παράδειγμα. Τα παραδείγματα λειτουργούν αποτελεσματικά στην εκπαιδευτική διαδικασία όταν είναι συγκεκριμένα και συνεχώς, λίγο-πολύ, τα ίδια. Γι' αυτό φροντίστε να τα επαναλαμβάνετε και να μην τα αλλάζετε.
Όταν το παιδί δυσκολεύεται με κάποια λέξη, δώστε του χρόνο να τη διαβάσει μόνο του, εξηγήστε του με απλά λόγια τη σημαίνει και στη συνέχεια, φτιάξτε μαζί προτάσεις που την περιλαμβάνουν. Προσπαθήστε να κάνετε προτάσεις αστείες ή βγαλμένες από την καθημερινότητά του για να γίνει η διαδικασία ενδιαφέρουσα και διασκεδαστική.
Σε περίπτωση που καταλάβετε ότι το παιδί σας αντιμετωπίζει κάποια μαθησιακή δυσκολία ή κάποιο πρόβλημα που δεν είστε σε θέση να διαχειριστείτε, καλό θα είναι να συμβουλευτείτε κάποιον ειδικό. Αν, λοιπόν, υποπέσει κάτι τέτοιο στην αντίληψή σας, μην το αμελήσετε και ζητήστε αμέσως τη βοήθεια ειδικού, για να αντιμετωπίσετε το θέμα στη ρίζα του όσο ακόμα το παιδί είναι μικρό.
Βάλτε ένα πρόγραμμα που θα το ακολουθείτε καθημερινά, και αφιερώστε ένα τέταρτο στο οποίο θα διαβάζετε μαζί με το παιδί σας. Προτιμήστε κάποια ώρα μέσα στην ημέρα που το παιδί θα είναι παραγωγικό και ξεκούραστο. Είναι πολύ σημαντικό να επιμείνετε στο σωστό, συγκεκριμένο χρόνο μελέτης, γιατί διαφορετικά θα αντιμετωπίσετε αργά ή γρήγορα το φαινόμενο του «έχω κι αυτό γι' αύριο» την τελευταία στιγμή, που θα γεμίσει μεγάλους και παιδί με άγχος.
2. Προτιμήστε ευχάριστα παραμύθια ή αγαπημένα του βιβλία
Κάντε την εξάσκηση, παιχνίδι. Καλό είναι τα βιβλία που θα διαβάζετε να ξέρετε ήδη ότι του αρέσουν, για να μην βλέπει την όλη διαδικασία σαν ένα «δεύτερο σχολείο», και αποφεύγοντας έτσι να την αντιμετωπίσει σαν αγγαρεία. Προτιμήστε παραμύθια και βιβλία με πολλές εικόνες. Μπορείτε, μάλιστα, να το αφήσετε να επιλέξει εκείνο ποιο βιβλίο θέλει να διαβάσετε, κάνοντας την ανάγνωση πιο ευχάριστη και ενδιαφέρουσα.
Μία καλή ιδέα είναι να επισκεφθείτε την κοντινή σας Δημοτική Δανειστική Βιβλιοθήκη και να του δώσετε την πρωτοβουλία να επιλέξει μέσα από μία μεγάλη ποικιλία τίτλων.
3. Γεμίστε το δωμάτιό του με βιβλία
Πριν ακόμη το παιδί σας μάθει να διαβάζει, μπορείτε να τοποθετήσετε στο δωμάτιό του μία μικρή βιβλιοθήκη που θα γεμίσετε με παραμύθια και βιβλία. Μεγαλώνοντας το παιδί θα αρχίσει να τα ξεφυλλίζει και να τα χαζεύει. Ακόμα και αυτή η οπτική επαφή με τις λέξεις μπορεί να το βοηθήσει να εξοικειωθεί σιγά-σιγά με την ανάγνωση.
4. Αφήστε το παιδί να διαβάσει μόνο του
Καλό θα είναι να αφήνετε το παιδί να διαβάζει μόνο του δυνατά. Είναι πολύ σημαντικό να διαβάζει και να ακούει τη φωνή του. Σε περίπτωση που δυσκολευτεί, μην βιαστείτε να το διακόψετε ή να διαβάσετε εσείς τη λέξη που του φαίνεται πιο σύνθετη. Μάλιστα, μπορείτε να υπογραμμίζετε με χρωματιστούς μαρκαδόρους τις λέξεις που το δυσκολεύουν και να τις επαναλαμβάνετε στο τέλος.
5. Συνεργαστείτε με τον/την εκπαιδευτικό
Ένας καλός δάσκαλος μπορεί να καταστήσει εντελώς περιττή τη δική σας βοήθεια. Επισκεφτείτε τον εκπαιδευτικό και μιλήστε μαζί του για τις ελλείψεις, τα προτερήματα και τον... σχολικό χαρακτήρα του παιδιού. Εκείνος μπορεί να σας υποδείξει τον σωστό τρόπο βοήθειας, να σας δείξει κόλπα και tips ή να σας αποτρέψει από το να εμπλακείτε, αν το θεωρεί απαραίτητο. Η συνεργασία γονιών-δασκάλων είναι εγγύηση για μια επιτυχημένη σχολική πορεία.
6. Επιμορφωτικά Παιχνίδια
Επειδή η διαδικασία της ανάγνωσης μπορεί να κουράσει το παιδί, καλό θα είναι να εμπλουτίσετε το καθημερινό του πρόγραμμα με κάποια επιμορφωτικά παιχνίδια. Μπορείτε να επιλέξετε κάποια επιτραπέζια εκπαιδευτικά παιχνίδια, που θα κάνουν πιο ευχάριστη τη διαδικασία της ανάγνωσης ή, ακόμα καλύτερα, μπορείτε να προτιμήσετε αντίστοιχα παιχνίδια στον υπολογιστή. Ενδεικτικά, κάποια sites που θα σας βοηθήσουν, είναι τα εξής: mikrapaidia.gr, jele.gr και paidika.gr
7. Επιλέξτε έναν ευχάριστο για το παιδί σας χώρο
Δεν είναι ανάγκη να διαβάζετε στο γραφείο ή το τραπέζι. Προτιμήστε ένα μέρος ή έναν χώρο στον οποίο το παιδί αισθάνεται άνετα. Αν, για παράδειγμα, θέλει να διαβάζετε στο κρεβάτι, μείνετε εκεί! Αν πάλι προτιμάει τον άνετο καναπέ στο σαλόνι, μπορείτε να κάνετε εκεί την εξάσκησή σας! Έχει μεγάλη σημασία το παιδί να συνδέσει την ανάγνωση με κάτι ευχάριστο και οικείο.
Ωστόσο, αν πρόκειται να το βοηθήσετε με την ανάγνωση που έχει αναθέσει η δασκάλα για την επόμενη μέρα, είναι πολύ σημαντικό να κάνετε τη σχολική «δουλειά» στο γραφείο του, ούτως ώστε το παιδί να μάθει από μικρό, ότι η μελέτη για το σχολείο γίνεται συγκεντρωμένα και σε καθορισμένο χώρο-ειδικό γι' αυτήν.
8. Χρησιμοποιείστε ένα ειδικό βιβλίο
Για να έχετε και εσείς μία μικρή βοήθεια, μπορείτε να προμηθευτείτε κάποιο από τα ειδικά επιμορφωτικά βιβλία με ασκήσεις και εικόνες, που θα λύνετε μαζί με το παιδί.
9. Ενθαρρύνετε συχνά το παιδί
Είναι πολύ σημαντικό να επιβραβεύετε το παιδί σας! Αυτόματα, αισθάνεται πολύ καλύτερα με τον εαυτό του, γιατί πέτυχε κάτι σημαντικό, και βρίσκει το θάρρος να συνεχίσει. Αντίθετα, αν του κάνετε παρατηρήσεις, είναι πολύ πιθανό να αποθαρρυνθεί, και να σταματήσει να προσπαθεί. Μην ξεχνάτε, λοιπόν, να του λέτε «μπράβο» κάθε φορά! Μπορείτε επίσης να αγοράσετε πολύχρωμα αυτοκόλλητα και να του χαρίζετε ένα κάθε φορά που τελειώνετε την εξάσκησή σας στην ανάγνωση -ειδικά τα κορίτσια, λατρεύουν τα πρωτότυπα, χρωματιστά αυτοκολλητάκια.
10. Δύσκολες λέξεις και φθόγγοι
Το «η» είναι το «η του ήλιου», το οι είναι το «οι του οικοδόμου» και το «αι» είναι το «αι του παιδιού». Για κάθε φθόγγο ή δίφθογγο που το δυσκολεύει, βρείτε μια απλή λέξη στην οποία περιέχεται και χρησιμοποιήστε αυτήν ως παράδειγμα. Τα παραδείγματα λειτουργούν αποτελεσματικά στην εκπαιδευτική διαδικασία όταν είναι συγκεκριμένα και συνεχώς, λίγο-πολύ, τα ίδια. Γι' αυτό φροντίστε να τα επαναλαμβάνετε και να μην τα αλλάζετε.
Όταν το παιδί δυσκολεύεται με κάποια λέξη, δώστε του χρόνο να τη διαβάσει μόνο του, εξηγήστε του με απλά λόγια τη σημαίνει και στη συνέχεια, φτιάξτε μαζί προτάσεις που την περιλαμβάνουν. Προσπαθήστε να κάνετε προτάσεις αστείες ή βγαλμένες από την καθημερινότητά του για να γίνει η διαδικασία ενδιαφέρουσα και διασκεδαστική.
Σε περίπτωση που καταλάβετε ότι το παιδί σας αντιμετωπίζει κάποια μαθησιακή δυσκολία ή κάποιο πρόβλημα που δεν είστε σε θέση να διαχειριστείτε, καλό θα είναι να συμβουλευτείτε κάποιον ειδικό. Αν, λοιπόν, υποπέσει κάτι τέτοιο στην αντίληψή σας, μην το αμελήσετε και ζητήστε αμέσως τη βοήθεια ειδικού, για να αντιμετωπίσετε το θέμα στη ρίζα του όσο ακόμα το παιδί είναι μικρό.
Διαφορετικά, μεγαλώνοντας, είναι πολύ πιθανό το πρόβλημα να επιδεινωθεί.
πηγή
πηγή
Απόσπασμα από ομιλία του π. Γ. Δ. Μεταλληνού, κοσμήτορα της Θεολ. σχολής του Πανεπ. Αθηνών, στην Εκκλησία του Αγ. Αντύπα, στο Γουδί, στις 09-02-06
Απάντηση: Εάν δεν γίνεται, αυτό, με προδοτική
διάθεση και γίνεται απλώς για να εξυπηρετηθούν. Π.χ.: οι Αρμένιοι δεν είναι
Ορθόδοξοι. Είναι αιρετικοί. Είδατε να καβγαδίζουμε ποτέ με τους Αρμενίους, εδώ
στην Ελλάδα; Όχι, γιατί είναι αδερφοί μας. Ανθρωπάκια το Θεού είναι κι αυτοί
και δεν δημιουργήθηκε πρόβλημα. Δεν θέλουνε να καταλύσουνε την Ορθοδοξία. Οι
Εβραίοι, όμως, οι αιρετικοί, οι παπικοί, οι προτεστάντες, θέλουν να χτυπήσουν
την Ορθοδοξία. Εάν εγώ, ο δεσπότης, πω στους παπικούς να πάρουν τον ναό, για να
δείξω ότι είμαστε όλοι το ίδιο κ.τ.λ., τότε βλασφημώ τη πίστη μου. Εάν όμως, ο
άλλος ο άνθρωπος, θέλει κι αυτός να μπει κάπου δεν θα του δώσω την εκκλησία! Θα
του δώσω έναν άλλον χώρο, μιαν αίθουσα της εκκλησίας και να κάνουν τη λατρεία
τους μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο. Διότι δεν υπάρχει περίπτωση, αυτός ο άνθρωπος, να
εκμεταλλεύεται την αγάπη που θα του δείξω.
Πρόσφατα ήμουν στη Στουτγκάρδη... Βέβαια
πάω συχνά στην Γερμανία, αρχικά την εγκατέλειψα το ’75, όπου τελείωσε ο πρώτος
κύκλος επαφής μου με τη Γερμανία Από τότε, λοιπόν, μέχρι σήμερα απέκτησαν (οι
ορθόδοξοι) χώρους. Τότε εγώ δεν είχα χώρους. Πού θα λειτουργούσα; Κάτω από μια
γέφυρα, με 16 βαθμούς υπό το μηδέν; Πήγαινα λοιπόν, κυρίως σε προτεστάντες
(πήγαινα σ’ αυτούς γιατί είναι ρεμπέτ ασκέρ, είναι ακίνδυνοι δηλαδή, ενώ οι
παπικοί που είναι ογκόλιθος είναι πραγματικά επικίνδυνοι) και τους έλεγα:
«Έχετε καμιά αίθουσα γυμναστηρίου;». Μας δίναν κάποια αίθουσα κι εμείς
πηγαίναμε μέσα. Κι αν ποτέ πήρα κάποια εκκλησία δεν λειτουργούσα ποτέ στην Αγία
Τράπεζα. Είχα ένα τραπέζι, έβαζα το αντιμήνσιον (είναι φορητή η Αγία Τράπεζα)
και επάνω εκεί λειτουργούσα. Διότι έχουμε ανάγκη. Αυτοί τι μου λέγανε βέβαια;
«Ελάτε την προσεχή εβδομάδα να συλλειτουργήσουμε». Τους έλεγα, εγώ, ότι δεν
έχουμε συλλειτουργίες. Τότε, λέγανε, «να συμπροσευχηθούμε». «Θα έλθει η ένωση
και θα συμπροσευχηθούμε», έλεγα. Και τότε μας έλεγαν ότι «η αίθουσα μας
χρειάζεται» ή «ο ναός μας χρειάζεται». Εγώ, τα έζησα όλα αυτά!
Το ίδιο είχε γίνει στη σύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας
το 1438. Έλεγε ο πάπας στους δικούς μας «Ξέρετε, ζητούσαμε ναό για να
λειτουργήσουμε». Και τότε ο Μάρκος ο Ευγενικός ζητούσε ναό, να βάλει ένα
τραπέζι για να λειτουργήσει. Το χώρο ζητούσε. Και ξέρετε, αν το δούμε ορθόδοξα,
δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευλογία μέσα σε παπικό ναό να κηρύττεις κατά του
παπισμού! Μη το πάτε φανατικά. Πας τόπος είναι αγιασμένος! Άμα βάλεις το
αντιμήνσιον που είναι Αγία Τράπεζα, γίνεται του Χριστού.
Προσέξτε όμως: οι
παπικοί τους λέγανε «Οι μεγάλες εκκλησίες είναι πολύ μεγάλες και δεν σας
κάνουν. Οι μικρές εκκλησίες είναι πολύ στενές και δεν σας κάνουν. Δεν μπορούμε,
λοιπόν, να σας δώσουμε ναό». Έτσι τους λέγανε. Τα ζήσαμε κι εμείς στη Δύση.
Όταν εδώ όμως, ένας Δεσπότης μας (σ.σ. ἐννοεῖ τὸν Καλαβρύτων Ἀμβρόσιο) που γνωρίζετε, που λέει ότι δεν είναι αίρεση
και είναι σχίσμα ο Παπισμός, από ’κει φαίνεται ότι είναι αιρετικός αυτός ο
Δεσπότης. Δεν ξέρει τι του γίνεται, ή μάλλον, ξέρει και τα καταπατεί. Κι ο Θεός
να τον συγχωρήσει και να τον φωτίσει! Όταν ο Δεσπότης θέλει να δώσει τον ναό
για να φανεί ότι είμαστε μία εκκλησία, τότε είναι του διαβόλου, βέβαια.
Αλλά
όταν ο άλλος το έχει ανάγκη και σου το ζητάει ειλικρινά να του δώσεις ένα χώρο;
Πρώτα απ’ όλα δεν είναι σατανιστική ομάδα για να πω ότι είναι σατανισμός για να
μη το δώσω σε σατανιστές. Αλλά αν είναι ένας, όπως οι Αρμένιοι που δεν έχουν
που να πάνε και ζητήσουν να λειτουργήσουν εδώ, θα τους πω «Εδώ μπορείτε να
λειτουργήσετε αλλά όχι στην Αγία Τράπεζα». Και η Χάρις του Θεού να τους
φωτίσει. Αλλά εκείνο γίνεται με σκοπιμότητα! Άλλο η σκοπιμότητα και άλλο η
ανάγκη και η εξυπηρέτηση των ανθρώπων. Και μη πάμε σε φανατισμούς, είτε προς τη
μία πλευρά είτε προς την άλλη.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)